Kinderen
alle pijlers
Puber van 15 erg aanwezig
zaterdag 14 september 2019 om 08:31
Hallo allemaal, hier een puberzoon van 15 jaar in huis, en hij bepaalt de sfeer zo. Of in ieder geval ben ik er heel gevoelig voor.
Hij is heel snel boos ineens, net morst hij wat melk en meteen vloeken. Hij is nogal slordig en veel kwijt, en dan moet het hele huis weten dat hij iets zoekt, wij hebben dat dan sowieso kwijt gemaakt. Elke tegenslag ligt aan een ander. Elke ochtend gaat hij te laat de deur uit naar school, huiswerk doet hij niet terwijl hij al is blijven zitten. Hij maakt lawaai en schreeuwt en wil de hele dag met z'n vrienden zijn en geen huiswerk doen. Hij is ook voortdurend boos op z'n broertje. En hij gaat heel laat naar bed waardoor we geen moment rust meer hebben op de dag. En hij maakt een vreselijke bende in huis die hij natuurlijk niet opruimt.
Ik vind dit heel heftig hoor. Ben ik hier extra gevoelig voor of is dit ook inderdaad heel zwaar? Ik ben erg sfeergevoelig. Hoe maak ik het voor mezelf een beetje leefbaar? Positieve punten heeft hij ook wel, maar ik vind bovenstaand verhaal momenteel erg overheersend.
Hij is heel snel boos ineens, net morst hij wat melk en meteen vloeken. Hij is nogal slordig en veel kwijt, en dan moet het hele huis weten dat hij iets zoekt, wij hebben dat dan sowieso kwijt gemaakt. Elke tegenslag ligt aan een ander. Elke ochtend gaat hij te laat de deur uit naar school, huiswerk doet hij niet terwijl hij al is blijven zitten. Hij maakt lawaai en schreeuwt en wil de hele dag met z'n vrienden zijn en geen huiswerk doen. Hij is ook voortdurend boos op z'n broertje. En hij gaat heel laat naar bed waardoor we geen moment rust meer hebben op de dag. En hij maakt een vreselijke bende in huis die hij natuurlijk niet opruimt.
Ik vind dit heel heftig hoor. Ben ik hier extra gevoelig voor of is dit ook inderdaad heel zwaar? Ik ben erg sfeergevoelig. Hoe maak ik het voor mezelf een beetje leefbaar? Positieve punten heeft hij ook wel, maar ik vind bovenstaand verhaal momenteel erg overheersend.
zaterdag 14 september 2019 om 09:23
Dingen thuis kwijt:
mopper mopper (ik dan he, de jongens maken zich niet druk). Oplossing: telefoon ligt op vaste plek aan de oplader. Hij gaat niet mee naar boven s avonds.
Geen huiswerk maken:
blijf in gesprek op momenten dat er geen boosheid is. Hoe ziet hij zijn toekomst voor zich (waarschijnlijk ziet ie dat niet voor zich omdat zij prefrontale cortex nog niet volgroeid is)? Welke opleiding wil hij gaan doen (wat doet ie nu eigenlijk?)
Probeer eens of hij nog gevoelig is voor belonen? Heeft hij een bijbaantje? Mijn zoon van 15 deed ook geen reet. Dat was ik wel redelijk zat dus hij moest van mij zich maar bij de plaatselijke supermarkt gaan melden. Dacht, als hij merkt hoeveel hij moet doen voor een beetje geld dan komt het besef wel dat hij beter iets ka gaan doen. Bovendien komt hij eens met wat andere mensen in aanraking dan zijn gamevrienden enzo.
Nou dat laatste is idd gelukt. Hij vindt het werk leuk, vind het geld leuk. Ik zal niet zeggen dat hij nou ineens veel huiswerk is gaan maken (hij is met de hakken over de sloot door naar 4 havo) maar werken is nooit verkeerd.
Je kunt ook huiswerkklas overwegen.
Ik zou wel grenzen stellen aan die vrienden en dat gehang of gegame of wat ze ook maar doen. Als hij geen huiswerk maakt betekent dat niet dat hij dus extra tijd heeft voor zijn vrienden.
En wat betreft die ruzies... hoe was je zelf vroeger? Laat het van je afglijden.
mopper mopper (ik dan he, de jongens maken zich niet druk). Oplossing: telefoon ligt op vaste plek aan de oplader. Hij gaat niet mee naar boven s avonds.
Geen huiswerk maken:
blijf in gesprek op momenten dat er geen boosheid is. Hoe ziet hij zijn toekomst voor zich (waarschijnlijk ziet ie dat niet voor zich omdat zij prefrontale cortex nog niet volgroeid is)? Welke opleiding wil hij gaan doen (wat doet ie nu eigenlijk?)
Probeer eens of hij nog gevoelig is voor belonen? Heeft hij een bijbaantje? Mijn zoon van 15 deed ook geen reet. Dat was ik wel redelijk zat dus hij moest van mij zich maar bij de plaatselijke supermarkt gaan melden. Dacht, als hij merkt hoeveel hij moet doen voor een beetje geld dan komt het besef wel dat hij beter iets ka gaan doen. Bovendien komt hij eens met wat andere mensen in aanraking dan zijn gamevrienden enzo.
Nou dat laatste is idd gelukt. Hij vindt het werk leuk, vind het geld leuk. Ik zal niet zeggen dat hij nou ineens veel huiswerk is gaan maken (hij is met de hakken over de sloot door naar 4 havo) maar werken is nooit verkeerd.
Je kunt ook huiswerkklas overwegen.
Ik zou wel grenzen stellen aan die vrienden en dat gehang of gegame of wat ze ook maar doen. Als hij geen huiswerk maakt betekent dat niet dat hij dus extra tijd heeft voor zijn vrienden.
En wat betreft die ruzies... hoe was je zelf vroeger? Laat het van je afglijden.
zaterdag 14 september 2019 om 09:24
Kun je dat op school aankaarten? Is het een kwestie van 'wil niet' of 'kan niet'?Groenkroontje schreef: ↑14-09-2019 08:55Het station van 'huiswerk maken moet' zijn we allang gepasseerd. Het lukt me écht niet meer om dat voor elkaar te krijgen. Hij maakt daar zo een verschrikkelijk drama van
Dank voor jullie reacties.
Ik heb zelf geen (nog) pubers maar ben wel docent op een middelbare school en geloof me, 15-jarigen die hun huiswerk niet maken zijn er heel veel. Je zou kunnen proberen het thuis zo veel mogelijk los te laten en contact op te nemen met de mentor van je zoon, zodat die het docententeam aan kan sturen. Denk bijvoorbeeld aan verplichte huiswerkcontroles elke week/les. Voor docenten is dat gesneden koek. Ik heb ook wel eens een mentorleerling een paar keer per week bij me laten komen om zijn huiswerk te laten controleren. Dat bleek te stok achter de deur te zijn die wel werkte, en ouders hadden thuis een strijdpunt minder.
En verder zo min mogelijk in discussie proberen te gaan, zeker niet als hij boos is. Dit zijn de regels en als hij die overtreedt gebeurt er dit. Dat mag hij stom vinden, dat is niet jouw probleem. Schouders ophalen, en weer door. Ja, dat is lastig, maar uiteindelijk kost je dat wel de minste hoeveelheid energie.
Sterkte, hopelijk is dit de piek qua puberen en is 'ie over een paar maanden weer leuk en gezellig.
maechtje wijzigde dit bericht op 14-09-2019 09:26
19.98% gewijzigd
Kijk uit malloot, een kokosnoot.
zaterdag 14 september 2019 om 09:26
Hij sport al heel veel, dat is z'n lust en z'n leven.
Elke dag aan de keukentafel om z'n huiswerk te doen, en dan een beetje gegrom accepteren. Ik zou willen dat dat mogelijk was! Zoals eerder gezegd, dat stadium zijn we allang voorbij. Huiswerkbegeleiding zijn we weer aan het opstarten, maar heeft vorig jaar ook niet het gewenste effect gehad.
Overigens vertoont hij dit gedrag uitsluitend thuis. Anderen roemen hem omdat het zo'n leuke vriendelijke voorkomende zachtaardige jongen is. Ook op school vinden ze hem aardig, alleen dat huiswerk...
Elke dag aan de keukentafel om z'n huiswerk te doen, en dan een beetje gegrom accepteren. Ik zou willen dat dat mogelijk was! Zoals eerder gezegd, dat stadium zijn we allang voorbij. Huiswerkbegeleiding zijn we weer aan het opstarten, maar heeft vorig jaar ook niet het gewenste effect gehad.
Overigens vertoont hij dit gedrag uitsluitend thuis. Anderen roemen hem omdat het zo'n leuke vriendelijke voorkomende zachtaardige jongen is. Ook op school vinden ze hem aardig, alleen dat huiswerk...
zaterdag 14 september 2019 om 09:27
Huiswerkbegeleiding inderdaad. En sommige zaken meer loslaten (telaatkomen, sleutels kwijt: niet jouw probleem).
Hier helpt het om op een rustig, gezellig moment (bij ons vaak als we even de stad ingaan voor bijv. nieuwe kleding of schoenen) te praten over hoe hij alles vindt gaan. Vaak wordt dan al snel duidelijk waar alle frustratie vandaan komt, is hij ineens verrassend open over wat hem bezighoudt. Ik geef dan aan waar wij last van hebben (bijv. continu onaardig doen tegen broertjes, huiswerk niet goed leren en daardoor onvoldoendes halen) en hij belooft beterschap. Soms in ruil voor een nieuwe hoodie
Na zo’n goed gesprek gaat het vaak een flinke tijd beter.
Hier helpt het om op een rustig, gezellig moment (bij ons vaak als we even de stad ingaan voor bijv. nieuwe kleding of schoenen) te praten over hoe hij alles vindt gaan. Vaak wordt dan al snel duidelijk waar alle frustratie vandaan komt, is hij ineens verrassend open over wat hem bezighoudt. Ik geef dan aan waar wij last van hebben (bijv. continu onaardig doen tegen broertjes, huiswerk niet goed leren en daardoor onvoldoendes halen) en hij belooft beterschap. Soms in ruil voor een nieuwe hoodie
Na zo’n goed gesprek gaat het vaak een flinke tijd beter.
zaterdag 14 september 2019 om 09:29
zaterdag 14 september 2019 om 09:30
Doe niet zo dramatisch zeg, het is een puber. Wacht maar tot die van jou die leeftijd hebben. Vraag me dan af of je over je eigen bloedjes zegt dat ze 'zo'n fijn karakter hebben'.MissMaran schreef: ↑14-09-2019 08:43Fijn karakter heeft ie.. Ik zou niet over me heen kunnen laten lopen denk ik, een jong dat de baas gaat spelen over zijn moeder is niet normaal, wanneer is je grens bereikt??
Ik was eerst een normaal gesprek aan gegaan maar mocht hij daar ook zo raar op reageren dan sloot ik Wi-Fi af en telefoon inleveren oh en niet naar buiten tot zijn huiswerk af is en veel sporten om die agressie er uit te laten op een gezondere manier.
Ik hoop dat ie nog te sturen is je hoopt toch niet dat zo'n ongeleid projectiel later zo tegen zijn vriendin gaat doen.
-
zaterdag 14 september 2019 om 09:31
Ik weet dat dit vreemd klinkt, maar an sich is dat een goed teken. Daar voelt hij zich veilig.Groenkroontje schreef: ↑14-09-2019 09:26Hij sport al heel veel, dat is z'n lust en z'n leven.
Elke dag aan de keukentafel om z'n huiswerk te doen, en dan een beetje gegrom accepteren. Ik zou willen dat dat mogelijk was! Zoals eerder gezegd, dat stadium zijn we allang voorbij. Huiswerkbegeleiding zijn we weer aan het opstarten, maar heeft vorig jaar ook niet het gewenste effect gehad.
Overigens vertoont hij dit gedrag uitsluitend thuis. Anderen roemen hem omdat het zo'n leuke vriendelijke voorkomende zachtaardige jongen is. Ook op school vinden ze hem aardig, alleen dat huiswerk...
Dingen als te laat komen, sleutels kwijt - inderdaad niet jouw probleem van maken. Laat hem daar zelf mee dealen. En als hij dan heel hard roept dat het JOUW schuld is, vooral niet op ingaan.
Kijk uit malloot, een kokosnoot.
zaterdag 14 september 2019 om 09:31
Nou, dat valt nogal mee hoor. Ik lees alleen maar vrij typisch peutergedrag.Gele_Suikerspin schreef: ↑14-09-2019 09:29Ik denk dat een gezinscoach kan helpen.
Misschien zit er wel een ander probleem. Voelt hij zich ongezien in het gezin. Heeft hij sombere gedachten. Heeft hij dyslexie.
Ik zou echt professionele hulp zoeken.
Zoals je al zegt, het station van normaal puber gedrag is gepasseerd.
Kijk uit malloot, een kokosnoot.
zaterdag 14 september 2019 om 09:37
En dan komt ie daar niet opdagen en gaat als tegenprestatie in het park met vrienden een blowtje roken. Recept voor nog meer frustratie. Je moet de acties afstemmen op het kind.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
zaterdag 14 september 2019 om 09:39
Om het thuis gezellig te houden zou ik de stressfactoren die je uit huis kan halen daar weghalen. Dat betekent dus op huiswerkbegeleiding. Zo hoeven jullie over school thuis geen ‘strijd’ te voeren. Natuurlijk zal hij het daar eerst niet mee eens zijn maar maak duidelijk dat je dan thuis veel minder aan school hoeft te doen en dan dus veel vrijer is om naar zijn vrienden te gaan.
Verder is vooral belangrijk om heel duidelijk te zijn. Jullie hebben bepaalde afspraken thuis en daarvan wil je graag dat hij zich daaraan houdt. Straffen heeft vaak veel minder effect dan positief gedrag belonen. En belonen kan zo simpel zijn als bedanken voor het opruimen (ook al is dat in jouw ogen iets simpels en normaal). Als je je richt op zijn positieve gedrag zal je zien dat ie meer positief gedrag laat zien. Heel veel negatief pubergedrag kan je beter negeren.
Hij mag best ergens boos om zijn, helemaal prima. Maar wel op zijn kamer. Niet als straf maar omdat anderen geen last hoeven te hebben van zijn bui. Spreek dat ook met hem af.
En jij bent er niet meer verantwoordelijk voor dat ie netjes overal op tijd is. Dus laat hem lekker te laat komen. School neemt daar wel maatregelen voor. Flink op zijn bek gaan daarin werkt vaak beter dan zijn moeder. Eigen ervaring.
Qua bedtijd. Je mag hem best om half tien naar zijn kamer sturen. Hij hoeft dan niet te slapen maar als ouders heb je ook behoeftes en tijd voor jezelf nodig.
Verder is vooral belangrijk om heel duidelijk te zijn. Jullie hebben bepaalde afspraken thuis en daarvan wil je graag dat hij zich daaraan houdt. Straffen heeft vaak veel minder effect dan positief gedrag belonen. En belonen kan zo simpel zijn als bedanken voor het opruimen (ook al is dat in jouw ogen iets simpels en normaal). Als je je richt op zijn positieve gedrag zal je zien dat ie meer positief gedrag laat zien. Heel veel negatief pubergedrag kan je beter negeren.
Hij mag best ergens boos om zijn, helemaal prima. Maar wel op zijn kamer. Niet als straf maar omdat anderen geen last hoeven te hebben van zijn bui. Spreek dat ook met hem af.
En jij bent er niet meer verantwoordelijk voor dat ie netjes overal op tijd is. Dus laat hem lekker te laat komen. School neemt daar wel maatregelen voor. Flink op zijn bek gaan daarin werkt vaak beter dan zijn moeder. Eigen ervaring.
Qua bedtijd. Je mag hem best om half tien naar zijn kamer sturen. Hij hoeft dan niet te slapen maar als ouders heb je ook behoeftes en tijd voor jezelf nodig.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
zaterdag 14 september 2019 om 09:40
Je kunt ook op een bepaald niveau horen en toch door onvermogen dat huiswerk niet voor elkaar krijgen.
Een niveau zakken betekent dan niet dat je je huiswerk dan wel op orde krijgt. Zo simpel ligt het niet altijd. Veel ouders en ook sommige scholen denken wel zo simpel.
Blijven geloven in je kind en begrip tonen werkt dan beter.
zaterdag 14 september 2019 om 09:42
Hij voelt zich thuis vrij genoeg om zijn emoties even los te laten vliegenGroenkroontje schreef: ↑14-09-2019 09:26Hij sport al heel veel, dat is z'n lust en z'n leven.
Elke dag aan de keukentafel om z'n huiswerk te doen, en dan een beetje gegrom accepteren. Ik zou willen dat dat mogelijk was! Zoals eerder gezegd, dat stadium zijn we allang voorbij. Huiswerkbegeleiding zijn we weer aan het opstarten, maar heeft vorig jaar ook niet het gewenste effect gehad.
Overigens vertoont hij dit gedrag uitsluitend thuis. Anderen roemen hem omdat het zo'n leuke vriendelijke voorkomende zachtaardige jongen is. Ook op school vinden ze hem aardig, alleen dat huiswerk...
Mijn kinderen waren/zijn elders ook voorkomend maar thuis konden en kunnen ze behoorlijk het bloed onder je nagels vandaan halen. Zie het maar als een goed teken
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
zaterdag 14 september 2019 om 09:47
Weet je wat suf is, alleen reageren on een anders mening af te kraken en verder niks zinnigs melden,
Ik zou uitkijken met hem zo los laten gaan ja, als hij dit aanleert kan ie best eens een naar karakter krijgen en zijn vriendin later hetzelfde behandelen omdat ie gewend dat het geaccepteerd wordt om zo om zich heen te slaan.
Vind dit wel zorgelijk gedrag.
zaterdag 14 september 2019 om 09:50
Heb niet alles gelezen. Hier ook zo'n aanwezige , goed gebekte ,puber gehad.
Ik zou zeggen : pick your battles.
Laat veel los , geef hem z'n eigen verantwoordelijkheid , maar geef wél duidelijk aan dat er grenzen zijn.
Ik ben gestopt met me opwinden over school. Heb gezegd dat hij kwaliteiten had en dat ik hoopte dat hij een weg en een manier zou vinden om die eruit te halen. Een hele school carrière tot gevolg . Maar uiteindelijk wél op de goede plek terecht gekomen. Ik heb het hem op z'n eigen manier en tempo laten doen. En ja, werd er soms gek van en vond het zo zonde soms. Maar die eeuwige strijd over huiswerk etc ...ik wilde dat gewoon niet meer. Dus heb die verantwoordelijkheid bij hem neergelegd. Heel spannend, maar het heeft goed uitgepakt.
En wat mij vooral heel erg geholpen heeft na weer een uitbarsting: me bedenken dat hij het écht niet persoonlijk tegen mij had.
Pubergedrag en de bijkomende ontevredenheid en boosheid liggen niet aan jou.....het hoort er gewoon bij.
Probeer open te staan voor de dingen die in z'n hoofd omgaan en die voor hem op dat moment ontzettend belangrijk zijn, ookal snap jij daar dan misschien niks van. Dat hoeft ook niet, jij bent namelijk al volwassen en je hersenen zijn allang weer op orde.
Puberen is gewoon voor sommige kinderen echt moeilijk en niet leuk.
Laat hem weten dat hij met echt alles bij je terecht kan, maar , nogmaals, geef wél aan wat de grenzen zijn, ook qua verbale uitspattingen.
Sterkte!
Ik zou zeggen : pick your battles.
Laat veel los , geef hem z'n eigen verantwoordelijkheid , maar geef wél duidelijk aan dat er grenzen zijn.
Ik ben gestopt met me opwinden over school. Heb gezegd dat hij kwaliteiten had en dat ik hoopte dat hij een weg en een manier zou vinden om die eruit te halen. Een hele school carrière tot gevolg . Maar uiteindelijk wél op de goede plek terecht gekomen. Ik heb het hem op z'n eigen manier en tempo laten doen. En ja, werd er soms gek van en vond het zo zonde soms. Maar die eeuwige strijd over huiswerk etc ...ik wilde dat gewoon niet meer. Dus heb die verantwoordelijkheid bij hem neergelegd. Heel spannend, maar het heeft goed uitgepakt.
En wat mij vooral heel erg geholpen heeft na weer een uitbarsting: me bedenken dat hij het écht niet persoonlijk tegen mij had.
Pubergedrag en de bijkomende ontevredenheid en boosheid liggen niet aan jou.....het hoort er gewoon bij.
Probeer open te staan voor de dingen die in z'n hoofd omgaan en die voor hem op dat moment ontzettend belangrijk zijn, ookal snap jij daar dan misschien niks van. Dat hoeft ook niet, jij bent namelijk al volwassen en je hersenen zijn allang weer op orde.
Puberen is gewoon voor sommige kinderen echt moeilijk en niet leuk.
Laat hem weten dat hij met echt alles bij je terecht kan, maar , nogmaals, geef wél aan wat de grenzen zijn, ook qua verbale uitspattingen.
Sterkte!
anoniem_637a4349e7682 wijzigde dit bericht op 14-09-2019 09:55
22.69% gewijzigd
zaterdag 14 september 2019 om 09:54
Ik vind het totaal niet zorgelijk, alleen vervelend. En dat mag je best tegen hem zeggen, dat je zijn gedrag soms vervelend vindt, als je maar regelmatig óók zegt hoe blij je met hem bent. Hij sport veel, veroorzaakt buitenshuis blijkbaar niet veel problemen, heb een beetje vertrouwen.
Ik roep af ent toe ook gewoon, hé denk een beetje om je moeder. En als het je teveel wordt, ga zelf even de deur uit. Zorg dat je aan je eigen dingen toekomt.
Ik roep af ent toe ook gewoon, hé denk een beetje om je moeder. En als het je teveel wordt, ga zelf even de deur uit. Zorg dat je aan je eigen dingen toekomt.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
zaterdag 14 september 2019 om 09:57
Eens!!!lolapaloeza schreef: ↑14-09-2019 09:54Ik vind het totaal niet zorgelijk, alleen vervelend. En dat mag je best tegen hem zeggen, dat je zijn gedrag soms vervelend vindt, als je maar regelmatig óók zegt hoe blij je met hem bent. Hij sport veel, veroorzaakt buitenshuis blijkbaar niet veel problemen, heb een beetje vertrouwen.
Ik roep af ent toe ook gewoon, hé denk een beetje om je moeder. En als het je teveel wordt, ga zelf even de deur uit. Zorg dat je aan je eigen dingen toekomt.
zaterdag 14 september 2019 om 10:08
.Groenkroontje schreef: ↑14-09-2019 09:26Hij sport al heel veel, dat is z'n lust en z'n leven.
Elke dag aan de keukentafel om z'n huiswerk te doen, en dan een beetje gegrom accepteren. Ik zou willen dat dat mogelijk was! Zoals eerder gezegd, dat stadium zijn we allang voorbij. Huiswerkbegeleiding zijn we weer aan het opstarten, maar heeft vorig jaar ook niet het gewenste effect gehad.
Overigens vertoont hij dit gedrag uitsluitend thuis. Anderen roemen hem omdat het zo'n leuke vriendelijke voorkomende zachtaardige jongen is. Ook op school vinden ze hem aardig, alleen dat huiswerk...
Joe! Praat met hem!! Maak contact. Heb het over wat er speelt en leeft bij hem! Heb het over afspraken, regels, grenzen en verwachtingen in huis en in het gezin. Over hoe je met je gevoel kan omgaan, vooral als je je dus moe/rot/verveeld/boos/bang/verdrietig bent. Geef het goede voorbeeld hierin. Sta open voor hem en trek duidelijke grenzen.
zaterdag 14 september 2019 om 10:11
Wil hij iets met die sport, ALO of Cios? Misschien zou je met hen daar al eens gaan kunnen kijken. Ik vond de middelbare school een drama, echt afschuwelijk. En ik leerde heel makkelijk maar ik vond het gewoon niet interessant. Toen hebben mensen me geholpen om te focussen op wat ik daarna wilde gaan doen, en ging ik de middelbare gewoon als een instrument zien dat ik nodig had. Ik wil dit papiertje want ik heb het straks nodig.
Wie weet dat zoiets voor hem ook kan helpen, dat hij weer gaat inzien dat hij het voor zichzelf doet. En niet omdat jij zegt dat het moet.
zaterdag 14 september 2019 om 10:16
zaterdag 14 september 2019 om 10:19
MissMaran schreef: ↑14-09-2019 09:47Weet je wat suf is, alleen reageren on een anders mening af te kraken en verder niks zinnigs melden,
Ik zou uitkijken met hem zo los laten gaan ja, als hij dit aanleert kan ie best eens een naar karakter krijgen en zijn vriendin later hetzelfde behandelen omdat ie gewend dat het geaccepteerd wordt om zo om zich heen te slaan.
Vind dit wel zorgelijk gedrag.
Hoe korter je een puber houdt, hoe meer behoefte hij heeft zich af te zetten.
Succes!
zaterdag 14 september 2019 om 10:19
Doe ik ook met jongste. Iets lekkers op haar bed.Timetraveler schreef: ↑14-09-2019 08:57En ik vond het, al liet ik dat als puber nooit merken, echt heel fijn wanneer mijn moeder liet merken dat ze me toch wel heel lief vond. Een lief briefje in mijn tas, soms dwong ze gewoon af dat ze me een knuffel of een kus gaf, of bracht ze een bakje van mijn lievelingschips als ik op mijn kamer zat ofzo. Natuurlijk onderging ik dat neutraal/met een houding van "doet me niks", maar ik vond het stiekem heel fijn en denk er met veel liefde aan terug.
En huiswerk is hun eigen verantwoordelijkheid. Jongste heeft zelf besloten telefoon beneden te laten En zelf bijles geregeld
Dat krijg je echt, als je ze verantwoordelijk geeft
zaterdag 14 september 2019 om 10:19
Nu met vierde puber nog steeds dezelfde tactiek. Lelijk gedrag benoem ik als lelijk gedrag met de mededeling dat ik nog steeds van haar houd maar dat ze zich lelijk/brutaal/onverschillig gedraagt en dat ik dat niet pik. Mijn huis is mijn huis en ik bepaal wat daarin wel of niet gebeurt dus boos en onredelijk mag ze gelijk naar haar kamer. En ik laat dat dan gewoon van mijn inmiddels hele gladde rug afglijden. Dochter is gek op geld om leuke dingen mee te gaan doen. En jammergenoeg voor haar is dat ook van mij dus dat is mijn sanctie als ze echt over de schreef gaat.
Ik heb inmiddels overigens wel leren loslaten. Laat haar fouten maken, haar verantwoordelijkheid nemen en doet ze dat niet is het haar probleem om op te lossen. Wie niet horen wil, moet maar voelen. Al zit ik soms op mijn handen enorm op mijn tong te bijten. Maar dat is het lot van een moeder.
Verder weiger ik constant ruzie te maken. De grenzen hier zijn duidelijk en gaat ze daar overheen dan hoepelt ze maar op naar haar kamer met bij heel ernstige misdraging geen extra geld meer voor uitgaan en dingen als de bioscoop, “de stad in”, kermis, pretpark enz... En dat vindt ze zo verschrikkelijk leuk om te doen dat ik haar daar echt mee heb. Waardoor ze op een bepaald moment echt wel inbindt als ze merkt dat ik richting “ontploffen” ga.
Laat hem los en laat hem zijn eigen verantwoordelijkheid dragen, stuur hem consequent naar zijn kamer als hij flipt, ga NIET in discussie op dat moment en vindt datgene waar je hem het meeste mee hebt als sanctie als het echt de spuigaten uitloopt. En ontwikkel een spiegelgladde rug. Anders ga jij er binnenkort aan onderdoor. En dat kan niet want je hebt kinderen die je nodig hebben (al denken ze van niet).
Ik heb inmiddels overigens wel leren loslaten. Laat haar fouten maken, haar verantwoordelijkheid nemen en doet ze dat niet is het haar probleem om op te lossen. Wie niet horen wil, moet maar voelen. Al zit ik soms op mijn handen enorm op mijn tong te bijten. Maar dat is het lot van een moeder.
Verder weiger ik constant ruzie te maken. De grenzen hier zijn duidelijk en gaat ze daar overheen dan hoepelt ze maar op naar haar kamer met bij heel ernstige misdraging geen extra geld meer voor uitgaan en dingen als de bioscoop, “de stad in”, kermis, pretpark enz... En dat vindt ze zo verschrikkelijk leuk om te doen dat ik haar daar echt mee heb. Waardoor ze op een bepaald moment echt wel inbindt als ze merkt dat ik richting “ontploffen” ga.
Laat hem los en laat hem zijn eigen verantwoordelijkheid dragen, stuur hem consequent naar zijn kamer als hij flipt, ga NIET in discussie op dat moment en vindt datgene waar je hem het meeste mee hebt als sanctie als het echt de spuigaten uitloopt. En ontwikkel een spiegelgladde rug. Anders ga jij er binnenkort aan onderdoor. En dat kan niet want je hebt kinderen die je nodig hebben (al denken ze van niet).
noor21 wijzigde dit bericht op 14-09-2019 10:20
Reden: Typo
Reden: Typo
0.06% gewijzigd
zaterdag 14 september 2019 om 10:19
Welnee.. het is echt normaal puber gedrag hoor.. Mag een puber tegenwoordig niet meer gewoon puber zijn , maar moet er direct een label opgeplakt worden ?Gele_Suikerspin schreef: ↑14-09-2019 09:29Ik denk dat een gezinscoach kan helpen.
Misschien zit er wel een ander probleem. Voelt hij zich ongezien in het gezin. Heeft hij sombere gedachten. Heeft hij dyslexie.
Ik zou echt professionele hulp zoeken.
Zoals je al zegt, het station van normaal puber gedrag is gepasseerd.
zaterdag 14 september 2019 om 10:26
Gele_Suikerspin schreef: ↑14-09-2019 09:20Ik vind het gedrag niet gewoon puberaal.
En als dat het wel was, dan is de impact op jou niet meer gezond.
Of hij nu wel of niet te pubberig is, ik denk echt dat je professionele hulp moet zoeken.
Je kunt naar je huisarts, ja ook met dit probleem.
Je kunt naar het wijkteam van jouw gemeente.
Je kunt naar jeugdzorg bellen voor advies.
Alle hulp kan gratis.
Alsjeblieft zeg, overdrijf niet zo.