Kinderen
alle pijlers
Schiet ik te kort als moeder?
donderdag 10 februari 2011 om 00:27
Hallo,
Ik ben een allenstaand moeder van 3 kinderen (14,13 en 11). Ik ben sinds 4 jaar uit elkaar (helaas is onze scheiding nog niet afgerond, redenen laat ik even buiten beschouwing).
De kinderen zijn het grootste gedeelte van de tijd bij mij. Ik heb sinds 3 jaar een vriend , tussen hem en de kinderen klikt het prima.
Maar nu het volgende: ik heb af en toe het idee dat ik tekort schiet naar mijn kinderen toe, ondanks dat ik verstandelijk wel weet dat het niet zo is.
Ze zitten op een sport , ik breng de jongste daar 2 keer per week naar toe, de oudste gaat zelf, maar ik zorg wel altijd dat het eten klaar is tussen de trainingstijden, de middelste heeft een verstandelijke beperking die sport momenteel niet.
Ik probeer ze zoveel mogelijk te geven, niet altijd in materialistische zin, maar natuurlijk ook aandacht, spelletje spelen, helpen met huiswerk, winkelen, strijk hun lievelingsshirt als ze dat toevallig aan willen, ouderavonden etc., maar natuurlijk ook wel bv als ze graag iets willen, dan ben ik ook wel vaak snel om.
Eigenlijk alles wat de meeste moeders doen. Vind ik ook absoluut geen bezwaar. Mijn ex doet alleen het superhoognodige, verder is hij zoals hij het zelf zegt niet beschikbaar.
Als mijn kinderen naar hun vader zijn, dan ben ik bij mijn vriend.doordeweeks ben ik altijd ´s avonds thuis. Een heel enkele keer ben ik een keertje een paar uurtjes weg en dan past mijn oudste op, vind ze doorgaans geen probleem (heb ook echt schatten van kinderen), ze is bijn 15 dus dat kan ook.
Maar morgenavond heb ik een sauna avondje met vriendinnen gepland, is bij mij in woonplaats, dus dichtbij.
Nu wil het geval dat mijn oudste morgenavond ook iets wil gaan doen. Vrijdagavond gaat ze naar een feestje bij een vriendin, blijft daar ook slapen, zaterdagavond gaat ze naar dansles en daarna naar vrijdansen. Volgende week komen hier 5 vriendinnen slapen.
Vind het allemaal prima, gun het haar van harte.
Maar nu wil ze zo graag morgenavond naar een voorstelling van haar vriendinnen (een muziekstukje), dat ze baalt dat ik al wat heb.
Wat nu? Aan de ene kant vind ik het moeilijk haar dat te weigeren, dan ga ik ook niet lekker weg, aan de andere kant dit van mij staat al 2 weken en was er echt even aan toe.
Heb geen ouders/schoonouders meer die op kunnen passen, zelf geen broers of zussen (mijn vriendinnen, daar wil ik dus mee weg, heb nog wel andere maar die wonen niet echt in de buurt), kan nog een buurmeisje vragen, maar weet niet of dat gaat lukken.
Mijn vriend had wel willen oppassen, maar hij heeft eigen bedrijf en heeft morgenavond wat.
Graag jullie mening, niet zozeer oplossing voor morfgenavond, maar meer hoe ik me nou niet zo schuldig kan voelen.
Ik ben een allenstaand moeder van 3 kinderen (14,13 en 11). Ik ben sinds 4 jaar uit elkaar (helaas is onze scheiding nog niet afgerond, redenen laat ik even buiten beschouwing).
De kinderen zijn het grootste gedeelte van de tijd bij mij. Ik heb sinds 3 jaar een vriend , tussen hem en de kinderen klikt het prima.
Maar nu het volgende: ik heb af en toe het idee dat ik tekort schiet naar mijn kinderen toe, ondanks dat ik verstandelijk wel weet dat het niet zo is.
Ze zitten op een sport , ik breng de jongste daar 2 keer per week naar toe, de oudste gaat zelf, maar ik zorg wel altijd dat het eten klaar is tussen de trainingstijden, de middelste heeft een verstandelijke beperking die sport momenteel niet.
Ik probeer ze zoveel mogelijk te geven, niet altijd in materialistische zin, maar natuurlijk ook aandacht, spelletje spelen, helpen met huiswerk, winkelen, strijk hun lievelingsshirt als ze dat toevallig aan willen, ouderavonden etc., maar natuurlijk ook wel bv als ze graag iets willen, dan ben ik ook wel vaak snel om.
Eigenlijk alles wat de meeste moeders doen. Vind ik ook absoluut geen bezwaar. Mijn ex doet alleen het superhoognodige, verder is hij zoals hij het zelf zegt niet beschikbaar.
Als mijn kinderen naar hun vader zijn, dan ben ik bij mijn vriend.doordeweeks ben ik altijd ´s avonds thuis. Een heel enkele keer ben ik een keertje een paar uurtjes weg en dan past mijn oudste op, vind ze doorgaans geen probleem (heb ook echt schatten van kinderen), ze is bijn 15 dus dat kan ook.
Maar morgenavond heb ik een sauna avondje met vriendinnen gepland, is bij mij in woonplaats, dus dichtbij.
Nu wil het geval dat mijn oudste morgenavond ook iets wil gaan doen. Vrijdagavond gaat ze naar een feestje bij een vriendin, blijft daar ook slapen, zaterdagavond gaat ze naar dansles en daarna naar vrijdansen. Volgende week komen hier 5 vriendinnen slapen.
Vind het allemaal prima, gun het haar van harte.
Maar nu wil ze zo graag morgenavond naar een voorstelling van haar vriendinnen (een muziekstukje), dat ze baalt dat ik al wat heb.
Wat nu? Aan de ene kant vind ik het moeilijk haar dat te weigeren, dan ga ik ook niet lekker weg, aan de andere kant dit van mij staat al 2 weken en was er echt even aan toe.
Heb geen ouders/schoonouders meer die op kunnen passen, zelf geen broers of zussen (mijn vriendinnen, daar wil ik dus mee weg, heb nog wel andere maar die wonen niet echt in de buurt), kan nog een buurmeisje vragen, maar weet niet of dat gaat lukken.
Mijn vriend had wel willen oppassen, maar hij heeft eigen bedrijf en heeft morgenavond wat.
Graag jullie mening, niet zozeer oplossing voor morfgenavond, maar meer hoe ik me nou niet zo schuldig kan voelen.
donderdag 10 februari 2011 om 00:31
donderdag 10 februari 2011 om 00:35
quote:Saaar schreef op 10 februari 2011 @ 00:29:
Nee joh, je kind mag best een keer meemaken dat niet alles kan.
Lekker genieten en absoluut niet schuldig voelen.
Tuurlijk verstandelijk weet ik dat het ook zo hoort, kinderen hoeven echt niet in alles hun zin te krijgen, maar als ik bv een argument had zoals bv : het wordt te laat, of je hebt je huiswerk niet af, of je was laatst niet te genieten, dus je gaat niet.
Maar nu moet zij thuis blijven omdat ik weg wil, moet ook een keertje kunnen, maar ik heb dan het gevoel dat ik mijn zin doordrijf. Misschien komt het omdat ik normaal gesproken zelden weg ben doordeweeks en als ze iets willen dat dat doorgaans wel kan ,want dan kan ik geen reden bedenken dat het niet zou kunnen.
Nee joh, je kind mag best een keer meemaken dat niet alles kan.
Lekker genieten en absoluut niet schuldig voelen.
Tuurlijk verstandelijk weet ik dat het ook zo hoort, kinderen hoeven echt niet in alles hun zin te krijgen, maar als ik bv een argument had zoals bv : het wordt te laat, of je hebt je huiswerk niet af, of je was laatst niet te genieten, dus je gaat niet.
Maar nu moet zij thuis blijven omdat ik weg wil, moet ook een keertje kunnen, maar ik heb dan het gevoel dat ik mijn zin doordrijf. Misschien komt het omdat ik normaal gesproken zelden weg ben doordeweeks en als ze iets willen dat dat doorgaans wel kan ,want dan kan ik geen reden bedenken dat het niet zou kunnen.
donderdag 10 februari 2011 om 00:37
donderdag 10 februari 2011 om 00:37
quote:Julus schreef op 10 februari 2011 @ 00:33:
Af en toe oppassen ok, maar een kind moet wel kind blijven inderdaad. Dat zij haar uitje moet laten schieten om op te passen vind ik ver gaan.Dat is ook waar ik mee zit, maar normaal gesproken zet ik alles voor ze opzij. En mijn uitje verschuiven zou natuurlijk wel kunnen, ware het niet dat de volgende keer er wel weer iets is. Kinderen hebben altijd wel wat, althans die van mij wel.
Af en toe oppassen ok, maar een kind moet wel kind blijven inderdaad. Dat zij haar uitje moet laten schieten om op te passen vind ik ver gaan.Dat is ook waar ik mee zit, maar normaal gesproken zet ik alles voor ze opzij. En mijn uitje verschuiven zou natuurlijk wel kunnen, ware het niet dat de volgende keer er wel weer iets is. Kinderen hebben altijd wel wat, althans die van mij wel.
donderdag 10 februari 2011 om 00:39
Oudste vindt het normaal geen probleem, dit is een uitzonderlijke afspraak die al een tijdje vaststond.
Ik neem aan dat dit ook met oudste al afgesproken was?
Zo ja, dan blijft de afspraak gewoon staan.
Het is niet alsof ze de komende dagen niks leuks te doen heeft/op de planning heeft staan.
Ik neem aan dat dit ook met oudste al afgesproken was?
Zo ja, dan blijft de afspraak gewoon staan.
Het is niet alsof ze de komende dagen niks leuks te doen heeft/op de planning heeft staan.
Ja, dat vind ik echt.
donderdag 10 februari 2011 om 00:39
Als zelf moeder zijnde vind ik dat je ook thuis moet blijven. Je kunt van je kind niet verwachten dat ze thuis blijft om op haar broertje of zusje te passen voor jouw plezier al heb je dit zo hard nodig.
Misschien is het een idee voor de toekomst om het oppassen van je dochter niet te zien als gunst van je kind, maar dat je haar ervoor betaald? Tenslotte is het een plezier/avondje uit voor jou en als je een andere oppas zou moeten regelen moet je die ook betalen. Oppassen voor bv het bezoeken van een ouderavond vind ik niet in die categorie passen.
Misschien is het een idee voor de toekomst om het oppassen van je dochter niet te zien als gunst van je kind, maar dat je haar ervoor betaald? Tenslotte is het een plezier/avondje uit voor jou en als je een andere oppas zou moeten regelen moet je die ook betalen. Oppassen voor bv het bezoeken van een ouderavond vind ik niet in die categorie passen.
donderdag 10 februari 2011 om 00:40
quote:Mieomij schreef op 10 februari 2011 @ 00:36:
Hebben kinderen van 11 en 13 echt nog oppas nodig? Kunnen die zich niet gewoon zelf redden voor een avondje?
Nee die laat ik echt niet alleen thuis, vind dat niet kunnen. Overdag zijn ze heus wel eens even alleen als ik een boodschap moet doen en ze geen zin hebben om mee te gaan, maar ´s avonds nee.
Als mijn oudste zou oppassen , hoeft ze dat echt niet voor niets te doen, als ze regens anders oppast, doet ze dat ook niet, dus bij mij krijgt ze daar ook wat voor.
Hebben kinderen van 11 en 13 echt nog oppas nodig? Kunnen die zich niet gewoon zelf redden voor een avondje?
Nee die laat ik echt niet alleen thuis, vind dat niet kunnen. Overdag zijn ze heus wel eens even alleen als ik een boodschap moet doen en ze geen zin hebben om mee te gaan, maar ´s avonds nee.
Als mijn oudste zou oppassen , hoeft ze dat echt niet voor niets te doen, als ze regens anders oppast, doet ze dat ook niet, dus bij mij krijgt ze daar ook wat voor.
donderdag 10 februari 2011 om 00:41
quote:Saaar schreef op 10 februari 2011 @ 00:39:
Oudste vindt het normaal geen probleem, dit is een uitzonderlijke afspraak die al een tijdje vaststond.
Ik neem aan dat dit ook met oudste al afgesproken was?
Zo ja, dan blijft de afspraak gewoon staan.
Het is niet alsof ze de komende dagen niks leuks te doen heeft/op de planning heeft staan.Bij mij zou het erom gaan dat ik niet wil dat mijn kind mijn rol over moet nemen. Kind moet kind kunnen zijn en niet een uitje mislopen omdat het moet oppassen op broer of zus.
Oudste vindt het normaal geen probleem, dit is een uitzonderlijke afspraak die al een tijdje vaststond.
Ik neem aan dat dit ook met oudste al afgesproken was?
Zo ja, dan blijft de afspraak gewoon staan.
Het is niet alsof ze de komende dagen niks leuks te doen heeft/op de planning heeft staan.Bij mij zou het erom gaan dat ik niet wil dat mijn kind mijn rol over moet nemen. Kind moet kind kunnen zijn en niet een uitje mislopen omdat het moet oppassen op broer of zus.
donderdag 10 februari 2011 om 00:41
quote:Julus schreef op 10 februari 2011 @ 00:39:
Ik ben van mening dat je dit soort akkefietjes zelf op moet lossen. Ik zou het belangrijker vinden dat mijn zoon naar zijn uitje kan, maar misschien ben ik wel heel erg rigide daarin.Kijk eens hoeveel het meisje op de planning heeft staan qua uitjes komt niks te kort lijkt me.
Ik ben van mening dat je dit soort akkefietjes zelf op moet lossen. Ik zou het belangrijker vinden dat mijn zoon naar zijn uitje kan, maar misschien ben ik wel heel erg rigide daarin.Kijk eens hoeveel het meisje op de planning heeft staan qua uitjes komt niks te kort lijkt me.
Ja, dat vind ik echt.
donderdag 10 februari 2011 om 00:41
Ik vind het niet kunnen. Jouw kinderen zijn jouw verantwoordelijkheid en niet die van je oudste dochter. Als zij nog niet oud genoeg was geweest had je immers ook iets moeten regelen, ik vind niet dat je die verantwoordelijkheid bij haar kunt leggen.
Hebben de vriendinnen die met je meegaan ook kinderen? Zo ja, dan is het misschien een optie dat je twee jongsten bij een van hen logeren? Waar dus wel een oppas is.
Hebben de vriendinnen die met je meegaan ook kinderen? Zo ja, dan is het misschien een optie dat je twee jongsten bij een van hen logeren? Waar dus wel een oppas is.
The time is now
donderdag 10 februari 2011 om 00:42
quote:Julus schreef op 10 februari 2011 @ 00:41:
[...]
Bij mij zou het erom gaan dat ik niet wil dat mijn kind mijn rol over moet nemen. Kind moet kind kunnen zijn en niet een uitje mislopen omdat het moet oppassen op broer of zus.
In dit geval vind ik het ook een stukje verantwoordelijkheidsgevoel van de oudste.
Afspraken zijn afspraken. Zeker wanneer het om een uitzondering gaat.
[...]
Bij mij zou het erom gaan dat ik niet wil dat mijn kind mijn rol over moet nemen. Kind moet kind kunnen zijn en niet een uitje mislopen omdat het moet oppassen op broer of zus.
In dit geval vind ik het ook een stukje verantwoordelijkheidsgevoel van de oudste.
Afspraken zijn afspraken. Zeker wanneer het om een uitzondering gaat.
Ja, dat vind ik echt.
donderdag 10 februari 2011 om 00:45
quote:Julus schreef op 10 februari 2011 @ 00:42:
Saar, daar gaat het in mijn voorbeeld niet om (het aantal uitjes). Ik ben gewoon van mening dat een kind die rol niet van de moeder over moet nemen.
Daar ben ik het helemaal mee eens.
Maar ik zie dat niet echt gebeuren hier.
Zo vaak is het dat een oudere broer/zus op jongere broers/zussen let.
Saar, daar gaat het in mijn voorbeeld niet om (het aantal uitjes). Ik ben gewoon van mening dat een kind die rol niet van de moeder over moet nemen.
Daar ben ik het helemaal mee eens.
Maar ik zie dat niet echt gebeuren hier.
Zo vaak is het dat een oudere broer/zus op jongere broers/zussen let.
Ja, dat vind ik echt.
