Kinderen
alle pijlers
Schoonmoeder en mijn zoon
zaterdag 26 november 2011 om 10:22
Ik heb een vraagje aan jullie, wil namelijk weten of ik het me allemaal te persoonlijk aantrek of dat jullie het ook niet leuk zouden vinden.
Om te beginnen heb ik een lieve en leuke schoonmoeder, maar soms kan ze me zo het bloed onder de nagels uit halen.
Voorbeeld 1:
Wij willen absoluut geen speelgoed op batterijen cq op een knopje drukken en er gebeurt iets. Wij willen zijn eigen fantasie prikkelen. Schoonmoeder blijft stug babytelefoons, gitaren en andere chinese batterij meuk aanschaffen voor onze zoon.
Voorbeeld 2:
Zoon heeft een bugaboo waar we heel blij mee zijn, schoonmoeder heeft een ouderwetse klapbuggy. Ze wilt perse onze zoon meenemen in die klapbuggy. Met dat hij in de winter geen winterzak om zijn beentjes heeft maar een fleecedeken. Opzich niet erg natuurlijk, hij overleeft het wel.Omdat ze de buggy zelf toch minder goed voor zijn rugje vind legt ze het kussen van zijn kinderstoel maar in dat ding ? Het ziet er niet uit en kan gewoon niet comfortabel voor zoon zijn.
Voorbeeld 3:
Zoon heeft een hele mooie en leuke schoenen collectie. Schoonmoeder wilt perse dat zoon elephanten draagt. Ik vind de dingen stront lelijk en wil ze niet aan de voeten van mijn zoon zien. Hij komt gisteren thuis van een middagje oma en wat heeft hij aan ? Juist die lelijke dingen.
Ik wordt het langzaam een beetje zat, en wil er op een nette, rustige toon iets van zeggen. Maar wil haar ook niet oor het hoofd stoten omdat ze verder een ontzettend lieve en leuke oma en schoonmoeder is.
Wat zouden jullie doen ?
Om te beginnen heb ik een lieve en leuke schoonmoeder, maar soms kan ze me zo het bloed onder de nagels uit halen.
Voorbeeld 1:
Wij willen absoluut geen speelgoed op batterijen cq op een knopje drukken en er gebeurt iets. Wij willen zijn eigen fantasie prikkelen. Schoonmoeder blijft stug babytelefoons, gitaren en andere chinese batterij meuk aanschaffen voor onze zoon.
Voorbeeld 2:
Zoon heeft een bugaboo waar we heel blij mee zijn, schoonmoeder heeft een ouderwetse klapbuggy. Ze wilt perse onze zoon meenemen in die klapbuggy. Met dat hij in de winter geen winterzak om zijn beentjes heeft maar een fleecedeken. Opzich niet erg natuurlijk, hij overleeft het wel.Omdat ze de buggy zelf toch minder goed voor zijn rugje vind legt ze het kussen van zijn kinderstoel maar in dat ding ? Het ziet er niet uit en kan gewoon niet comfortabel voor zoon zijn.
Voorbeeld 3:
Zoon heeft een hele mooie en leuke schoenen collectie. Schoonmoeder wilt perse dat zoon elephanten draagt. Ik vind de dingen stront lelijk en wil ze niet aan de voeten van mijn zoon zien. Hij komt gisteren thuis van een middagje oma en wat heeft hij aan ? Juist die lelijke dingen.
Ik wordt het langzaam een beetje zat, en wil er op een nette, rustige toon iets van zeggen. Maar wil haar ook niet oor het hoofd stoten omdat ze verder een ontzettend lieve en leuke oma en schoonmoeder is.
Wat zouden jullie doen ?
zondag 27 november 2011 om 09:10
quote:Zespri79 schreef op 26 november 2011 @ 17:00:
Superstar oma past hier thuis op.
Miepen in die zin dat dat ze dochter wakker maakt terwijl ze nog slaapt. Dochter fruit geven terwijl ik wil dat ze warme hap krijgt of andersom. Dochter extra fles melk geven terwijl ze om de 4 uur 1 fles krijgt. (4 op een dag) , dochters pamper verkeerd om doet etc.
Dan toch maar eens naar een kinderdag verblijf brengen.
Maar ja, kost geld he.
Superstar oma past hier thuis op.
Miepen in die zin dat dat ze dochter wakker maakt terwijl ze nog slaapt. Dochter fruit geven terwijl ik wil dat ze warme hap krijgt of andersom. Dochter extra fles melk geven terwijl ze om de 4 uur 1 fles krijgt. (4 op een dag) , dochters pamper verkeerd om doet etc.
Dan toch maar eens naar een kinderdag verblijf brengen.
Maar ja, kost geld he.
zondag 27 november 2011 om 09:13
Het gaat niet zo om de voorbeelden denk ik, maar om het feit dat schoonmoeder geen rekening houdt met de wensen van TO? Heb je het gevoel dat er niet naar je geluisterd wordt? Dat is natuurlijk ook vervelend!
Maar inhoudelijk.... ik zou me er niet zo veel van aan trekken. Dan doe je die schoentjes toch lekker aan als ie in de nattigheid gaat stampen, hou je zijn mooie schoenencollectie netjes. En dat speelgoed... lekker laten gaan, duurt nooit lang voor de batterijen op zijn en dan vervang je die gewoon niet.
Buggy, denk je dat het niet comfortabel is, of slecht voor je zoon? Dan zou ik er wat van zeggen, anders lekker laten gaan. Bewaar die energie voor de "battles" die je écht belangrijk vindt, want zo te lezen gaan die ook nog wel komen......
Maar inhoudelijk.... ik zou me er niet zo veel van aan trekken. Dan doe je die schoentjes toch lekker aan als ie in de nattigheid gaat stampen, hou je zijn mooie schoenencollectie netjes. En dat speelgoed... lekker laten gaan, duurt nooit lang voor de batterijen op zijn en dan vervang je die gewoon niet.
Buggy, denk je dat het niet comfortabel is, of slecht voor je zoon? Dan zou ik er wat van zeggen, anders lekker laten gaan. Bewaar die energie voor de "battles" die je écht belangrijk vindt, want zo te lezen gaan die ook nog wel komen......
zondag 27 november 2011 om 18:12
ik snap er werkelijk niks van TO. Vind eerlijk gezegd dat je nogal moeilijk doet om niks.
Geen speelgoed op batterijen? Mijn mond staat open van verbazing. Wat is de logica daar achter dan? Ik ben juist onlangs op zoek gegaan naar speelgoed voor mijn dochter van 9 maanden, en dan vooral speelgoed met leuke lichtjes en geluidjes. Vindt ze super, ergens op drukken en dan licht zien of geluid horen. En ja, daar zitten dus batterijen in. Oppasoma heeft ook dingen in de box liggen met batterijen. Zonder dat ze aan mij gevraagd heeft of ik dat speelgoed wel geschikt vind. Oeh, oma toch, dat doe je toch niet? (oma zou me raar aankijken denk ik, als ik zou eisen dat mijn dochter niet meer met dat speelgoed mag spelen).
Geen idee wat elephanten zijn, maar ook dat lijkt me niet zo boeiend. Mijn moeder heeft ook wel eens, op een oppasdagje, een shirtje voor mijn dochter gekocht. Oma had het shirtje dat ik 's ochtends bij dochter aangedaan had, af gedaan en dat nieuwe shirtje aan gedaan. Dus dat zag ik toen ik haar 's avonds op kwam halen. Ik vond het eerlijk gezegd geen mooi shirtje, maar vond het wel heel schattig dat mijn moeder het wel een leuk shirtje vond en dat ze dat zo samen met dochter gekocht had. Vind het gewoon leuk voor mijn moeder dat ze een kleindochter heeft en die mag ze van mij echt wel verwennen met kleding die ik niet zo mooi vindt. Ik heb er dan ook niks van gezegd dat ik het niet mooi vond, heb zelfs gezegd: leuk joh. En dochter mee naar huis genomen en shirtje hangt nog in de kast. Ze heeft het nooit meer aan gehad, moeder heeft er nooit naar gevraagd en nog even en het shirtje is te klein en is het 'probleem' weg.
Wat die buggy betreft: als het echt heel oncomfortabel is en absoluut slecht voor de rug van je kind, dan snap ik dat je er iets van zegt, maar als het alleen maar is omdat het er niet uitziet, tja, daar zou ik dan niet mee zitten. Zij loopt er toch mee? En je kind ziet echt niet dat het lelijk is. Dat je er zelf niet mee gaat lopen, ok, maar dit is iets anders, je bent er niet eens bij als je schoonmoeder met dat ding loopt.
Geen speelgoed op batterijen? Mijn mond staat open van verbazing. Wat is de logica daar achter dan? Ik ben juist onlangs op zoek gegaan naar speelgoed voor mijn dochter van 9 maanden, en dan vooral speelgoed met leuke lichtjes en geluidjes. Vindt ze super, ergens op drukken en dan licht zien of geluid horen. En ja, daar zitten dus batterijen in. Oppasoma heeft ook dingen in de box liggen met batterijen. Zonder dat ze aan mij gevraagd heeft of ik dat speelgoed wel geschikt vind. Oeh, oma toch, dat doe je toch niet? (oma zou me raar aankijken denk ik, als ik zou eisen dat mijn dochter niet meer met dat speelgoed mag spelen).
Geen idee wat elephanten zijn, maar ook dat lijkt me niet zo boeiend. Mijn moeder heeft ook wel eens, op een oppasdagje, een shirtje voor mijn dochter gekocht. Oma had het shirtje dat ik 's ochtends bij dochter aangedaan had, af gedaan en dat nieuwe shirtje aan gedaan. Dus dat zag ik toen ik haar 's avonds op kwam halen. Ik vond het eerlijk gezegd geen mooi shirtje, maar vond het wel heel schattig dat mijn moeder het wel een leuk shirtje vond en dat ze dat zo samen met dochter gekocht had. Vind het gewoon leuk voor mijn moeder dat ze een kleindochter heeft en die mag ze van mij echt wel verwennen met kleding die ik niet zo mooi vindt. Ik heb er dan ook niks van gezegd dat ik het niet mooi vond, heb zelfs gezegd: leuk joh. En dochter mee naar huis genomen en shirtje hangt nog in de kast. Ze heeft het nooit meer aan gehad, moeder heeft er nooit naar gevraagd en nog even en het shirtje is te klein en is het 'probleem' weg.
Wat die buggy betreft: als het echt heel oncomfortabel is en absoluut slecht voor de rug van je kind, dan snap ik dat je er iets van zegt, maar als het alleen maar is omdat het er niet uitziet, tja, daar zou ik dan niet mee zitten. Zij loopt er toch mee? En je kind ziet echt niet dat het lelijk is. Dat je er zelf niet mee gaat lopen, ok, maar dit is iets anders, je bent er niet eens bij als je schoonmoeder met dat ding loopt.
zondag 27 november 2011 om 20:38
@warmwaterbadeendje. Wat ik zou doen? Ik zou eens bij mezelf te rade gaan waarom ik zo'n ontzettende zeursnor ben geworden. Laat je schoonmoeder lekker oma zijn en zit niet zo ongelooflijk te zeiken over speelgoed op batterijen, de verkeerde schoenen of de buggy.
En als je het allemaal zo naar vindt wat je je schoonmoeder doet, breng je je kind een (extra) dag naar het kinderdagverblijf. Je maakt je druk om niks en zoekt conflicten die er niet zijn. Als mijn kind bij opa en oma is (ook schoonouders) is dat hún dag. En zolang kind niet in gevaar is (en schoonouders hebben ook hun kinderen vrij goed grootgebracht, dus dat vertrouwen kan ik ze wel geven) ga ik niet de zeurende moeder uit zitten hangen omdat niet álles volgens mijn manier gaat. Uk is dol op opa en oma en zij zijn dol op haar en verzorgen haar goed op de oppasdagen.
Dus stel je niet zo aan en count your blessings.
En als je het allemaal zo naar vindt wat je je schoonmoeder doet, breng je je kind een (extra) dag naar het kinderdagverblijf. Je maakt je druk om niks en zoekt conflicten die er niet zijn. Als mijn kind bij opa en oma is (ook schoonouders) is dat hún dag. En zolang kind niet in gevaar is (en schoonouders hebben ook hun kinderen vrij goed grootgebracht, dus dat vertrouwen kan ik ze wel geven) ga ik niet de zeurende moeder uit zitten hangen omdat niet álles volgens mijn manier gaat. Uk is dol op opa en oma en zij zijn dol op haar en verzorgen haar goed op de oppasdagen.
Dus stel je niet zo aan en count your blessings.
zondag 27 november 2011 om 23:01
Ik gebruik de smoes dat het leuk voor mijn zoon is dat hij bij zijn oma een eigen kist met speelgoed heeft. Anders kom ik ook om in de Chinese batterijenmeuk, en het is allemaal wel leuk en aardig dat ze dat voor hem koopt, maar ik zit vervolgens in de herrie. Nu zit ze daar lekker zelf in.
Er zitten elf a's in tralalalalalalaaaaa!
zondag 27 november 2011 om 23:17
maandag 28 november 2011 om 12:44
quote:mrsstanleywalker schreef op 27 november 2011 @ 23:17:
Ik vraag me echt af of dat werkelijk wel zo is dat de fantasie niet geprikkeld wordt door speelgoed met batterijen en dat houten speelgoed zo ongelooflijk verantwoord is vergelijken hiermee. Volgens mij is dat volkomen nonsens.De zoon van TO is 11 maanden, dus die zal sowieso niet aan fantasiespel doen. Ik vond elektronisch speelgoed op die leeftijd niets toevoegen. Mijn zoon drukte gewoon op het lichtknopje en dan zei ik “Nu is de lamp aan” of “Nu is de lamp uit”. Of hij wees allerlei dingen aan in boekjes die ik voor hem moest benoemen. Bij zijn oma had hij boekjes met geluidjes erin. Daar werd de hele tijd alleen maar op de knopjes gedrukt, waarna er hard geklapt en gejuicht werd als het geluidje kwam. De boekjes werden daar verder niet gelezen en mijn zoon wees ook niet uit zichzelf andere dingen in de boekjes aan.
Ik vraag me echt af of dat werkelijk wel zo is dat de fantasie niet geprikkeld wordt door speelgoed met batterijen en dat houten speelgoed zo ongelooflijk verantwoord is vergelijken hiermee. Volgens mij is dat volkomen nonsens.De zoon van TO is 11 maanden, dus die zal sowieso niet aan fantasiespel doen. Ik vond elektronisch speelgoed op die leeftijd niets toevoegen. Mijn zoon drukte gewoon op het lichtknopje en dan zei ik “Nu is de lamp aan” of “Nu is de lamp uit”. Of hij wees allerlei dingen aan in boekjes die ik voor hem moest benoemen. Bij zijn oma had hij boekjes met geluidjes erin. Daar werd de hele tijd alleen maar op de knopjes gedrukt, waarna er hard geklapt en gejuicht werd als het geluidje kwam. De boekjes werden daar verder niet gelezen en mijn zoon wees ook niet uit zichzelf andere dingen in de boekjes aan.
Er zitten elf a's in tralalalalalalaaaaa!
dinsdag 29 november 2011 om 16:44
Ik volg de opvoedmethode van Pickler, die staat ervoor het kind zoveel mogelijk zelf te laten ontdekken en doen. Dus ook niet helpen met omdraaien, zitten enz. Maar ook niet in een kleine box leggen, maar juist op een dekentje op de grond zodat het zich kan verplaatsen.
Het is een aparte manier van opvoeden, maar het is wel een manier waarbij ik me als opvoeder prettig bij voel.
Maar lieve dames, dankjewel voor jullie advies. Sommig meer bruikbaar voor andere, het gaf ruimte voor perspectieven. Ik laat dit topic verder zakken. Dankjulliewel !
Het is een aparte manier van opvoeden, maar het is wel een manier waarbij ik me als opvoeder prettig bij voel.
Maar lieve dames, dankjewel voor jullie advies. Sommig meer bruikbaar voor andere, het gaf ruimte voor perspectieven. Ik laat dit topic verder zakken. Dankjulliewel !
dinsdag 29 november 2011 om 20:58
Nu ken ik die methode niet, maar leg je die manier van opvoeden ook aan anderen op die voor je zoontje zorgen? je schoonmoeder bijvoorbeeld? of vind je het ook goed als ze het op haar eigen manier doet, ik kan me voorstellen namelijk dat als je deze methode als "de enige optie" ziet, het voor anderen behoorlijk lastig kan zijn, en ik kan me ook voorstellen dat je schoonmoeder daar moeite mee heeft.
Een beetje water bij de wijn doen kan misschien geen kwaad (mocht je dat nog niet doen). Behalve een opvoedmethode is voor een kind volgens mij een goede band met naaste familie namelijk ook heel belangrijk.
Een beetje water bij de wijn doen kan misschien geen kwaad (mocht je dat nog niet doen). Behalve een opvoedmethode is voor een kind volgens mij een goede band met naaste familie namelijk ook heel belangrijk.
