Kinderen
alle pijlers
Spijt van moederschap
zondag 9 juli 2017 om 12:53
Ik las vanmorgen in de Volkskrant een artikel over vrouwen die spijt hebben van het moederschap, en het enorme taboe dat er omheen hangt.
http://www.volkskrant.nl/opinie/ja-vrou ... 2e50063f5c
Ik heb een hele lieve, leuke, dappere, eigenwijze dochter, van wie ik enorm veel hou. Toch herken ik veel uit het artikel. Als ik het weer zou mogen doen, zou ik er niet voor kiezen om moeder te worden. Zo. Dat is er uit. Hoe fantastisch mijn dochter ook is, ik mis mijn eigen leven. Ik heb geen spijt van mijn dochter, maar ik heb wel spijt van de keuze voor het moederschap. Mijn dochter is inmiddels zeven jaar oud, en ik zou haar nooit meer willen missen, laat dat duidelijk zijn. Maar man, wat vind ik het moederschap zwaar.
Is dit herkenbaar voor iemand?
http://www.volkskrant.nl/opinie/ja-vrou ... 2e50063f5c
Ik heb een hele lieve, leuke, dappere, eigenwijze dochter, van wie ik enorm veel hou. Toch herken ik veel uit het artikel. Als ik het weer zou mogen doen, zou ik er niet voor kiezen om moeder te worden. Zo. Dat is er uit. Hoe fantastisch mijn dochter ook is, ik mis mijn eigen leven. Ik heb geen spijt van mijn dochter, maar ik heb wel spijt van de keuze voor het moederschap. Mijn dochter is inmiddels zeven jaar oud, en ik zou haar nooit meer willen missen, laat dat duidelijk zijn. Maar man, wat vind ik het moederschap zwaar.
Is dit herkenbaar voor iemand?
zondag 9 juli 2017 om 23:55
Nog steeds relatief zinloos. Fouten maken mag namelijk best en mijn doel is helemaal niet om fouten koste wat kost te voorkomen. En ik ga ook nooit van mijn leven van mijn gebrek aan inzicht afkomen, ik kan namelijk niet alles weten. Ik leer wel bij, maar dan weet ik nog steeds heel veel dingen niet.paleviolet schreef: ↑09-07-2017 23:52Nee, dat lijkt mij helemaal niet zinloos, want het is dan juist dat gevoel van spijt dat aangeeft dat je blijkbaar een gebrek aan inzicht had (anders had je het gelijk wel goed gedaan, tenslotte) en daar kun/moet je dan iets mee, al was het maar om herhaling te voorkomen (als er niks meer te lijmen valt)
zondag 9 juli 2017 om 23:55
En wat had Sazed daar dan mee moeten doen, als ze spijt zou hebben dat ze niet 10 jaar later moeder is geworden ? Even concreet, graag ?paleviolet schreef: ↑09-07-2017 23:52Nee, dat lijkt mij helemaal niet zinloos, want het is dan juist dat gevoel van spijt dat aangeeft dat je blijkbaar een gebrek aan inzicht had (anders had je het gelijk wel goed gedaan, tenslotte) en daar kun/moet je dan iets mee, al was het maar om herhaling te voorkomen (als er niks meer te lijmen valt)
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 9 juli 2017 om 23:57
Sazed ken ik persoonlijk niet, maar als mijn moeder bijvoorbeeld gewoon eens eerlijk zou hebben gezegd dat ze het jammer vond hoe dingen zijn gelopen, dan had dat voor mij een hoop gescheeld.blijfgewoonbianca schreef: ↑09-07-2017 23:55En wat had Sazed daar dan mee moeten doen, als ze spijt zou hebben dat ze niet 10 jaar later moeder is geworden ? Even concreet, graag ?
Als de beslissing alleen jezelf benadeelt is het nog weer anders, maar dat is met het krijgen van kinderen niet zo, dat is juist het punt.
Je voelt die spijt omdat je weet dat jouw beslissingen impact hebben op jouw kind.
anoniem_205211 wijzigde dit bericht op 09-07-2017 23:58
0.08% gewijzigd
zondag 9 juli 2017 om 23:59
Maar waarom zou je sorry zeggen als je geen spijt hebt?Sazed schreef: ↑09-07-2017 23:59Je klinkt extreem perfectionistisch en nogal gespannen Paleviolet. Dus ik snap best wat je bedoelt, ik sta alleen zo anders in het leven dat ik me moeilijk kan voorstellen hoe dat moet zijn. Ik ervaar dat allemaal veel minder zwaar en groot, ja ik maak fouten, ja sommige dingen zou ik achteraf anders doen. Maar dat is menselijk en ik probeer mild met mezelf om te gaan daarin. En ik zeg sorry als ik een fout maak tov een ander
zondag 9 juli 2017 om 23:59
Je klinkt extreem perfectionistisch en nogal gespannen Paleviolet. Dus ik snap best wat je bedoelt, ik sta alleen zo anders in het leven dat ik me moeilijk kan voorstellen hoe dat moet zijn. Ik ervaar dat allemaal veel minder zwaar en groot, ja ik maak fouten, ja sommige dingen zou ik achteraf anders doen. Maar dat is menselijk en ik probeer mild met mezelf om te gaan daarin. En ik zeg sorry als ik een fout maak tov een ander
maandag 10 juli 2017 om 00:00
Je projecteert als een mallepaleviolet schreef: ↑09-07-2017 23:57Sazed ken ik persoonlijk niet, maar als mijn moeder bijvoorbeeld gewoon eens eerlijk zou hebben gezegd dat ze het jammer vond hoe dingen zijn gelopen, dan had dat voor mij een hoop gescheeld.
Als de beslissing alleen jezelf benadeelt is het nog weer anders, maar dat is met het krijgen van kinderen niet zo, dat is juist het punt.
Je voelt die spijt omdat je weet dat jou beslissingen impact hebben op jouw kind.
maandag 10 juli 2017 om 00:01
paleviolet schreef: ↑10-07-2017 00:00Dat doe je zelf net zo goed.
Voor jou is spijt misschien zinloos, maar een ander hoeft dat niet zo te voelen.
Jouw waarheid is niet de enige.
maandag 10 juli 2017 om 00:01
Ik zeg dan dus ook geen sorry.
maandag 10 juli 2017 om 00:02
Maar in het geval van spijt hebben dat je voor kinderen hebt gekozen is het in mijn ogen meer een vorm van vluchtgedrag. Ik vind het meer lijken op een fatalistisch zwelgen. "Als ik het over mocht doen, dan zou ik geen kinderen meer nemen..."paleviolet schreef: ↑09-07-2017 23:52Nee, dat lijkt mij helemaal niet zinloos, want het is dan juist dat gevoel van spijt dat aangeeft dat je blijkbaar een gebrek aan inzicht had (anders had je het gelijk wel goed gedaan, tenslotte) en daar kun/moet je dan iets mee, al was het maar om herhaling te voorkomen (als er niks meer te lijmen valt)
De grap is immers dat je het nooit over KAN doen, en dat je dus moet dealen met het feit dat je er WEL voor hebt gekozen. Door dat gevoel van spijt dusdanig te voeden ontneem je jezelf ook de kans om je leven dusdanig in te richten dat je wel van het moederschap gaat genieten. Want in plaats van actief iets te doen, actief iets te verbeteren, vlucht je in een fantasie van hoe je leven zou zijn zonder kinderen. Maar het is niet meer dan dat: een fantasie. Want niemand denkt ooit "oh als ik geen kinderen had gehad dan was ik gedumpt door mijn grote liefde, daarna depressief en dik geworden en ook nog eens mislukt in mijn werk". Nee, men denkt "als ik geen kinderen had gehad had ik min of meer hetzelfde leven als nu, maar dan vrijer, rijker en zorgelozer".
Al die energie die je in die fantasie steekt had je ook kunnen gebruiken om je realiteit te verbeteren.
Am Yisrael Chai!
maandag 10 juli 2017 om 00:04
Het is mij ooit eens verweten/gevraagd, waarom heb je kinderen, heb je spijt? Ach germ die kinderen.
Inderdaad, Ik sleep ze mee, de hele wereld rond. En nog trouwens, alhoewel mijn oudste van 16 nu zelf een jaartje weg wil, ook prima
Spijt heb ik geen seconde gehad, van keuze voor kinderen niet, en zeker niet van manier waarop ik ze opvoed. Ik zou daarnaast nooit oordelen over een ander.
Inderdaad, Ik sleep ze mee, de hele wereld rond. En nog trouwens, alhoewel mijn oudste van 16 nu zelf een jaartje weg wil, ook prima
Spijt heb ik geen seconde gehad, van keuze voor kinderen niet, en zeker niet van manier waarop ik ze opvoed. Ik zou daarnaast nooit oordelen over een ander.
maandag 10 juli 2017 om 00:05
Ik heb je wel gelezen, maar inderdaad dacht ik niet aan jou. Ik vind het oprecht heel verdrietig dat je kennelijk zo weinig vertrouwen in jezelf hebt. Daar zul je ongetwijfeld je redenen voor hebben, maar ik wens je toe dat je dat ooit niet meer zo zult voelen. Het lijkt me namelijk naar.Fluithaas schreef: ↑09-07-2017 23:50Dan heb je mijn geschrijf in dit topic niet meegekregen. De reden dat ik verwachtte spijt te krijgen van kinderen, is niet dat mijn leven beter was geweest zonder kinderen, maar dat ik verwachtte dat het voor die kinderen misschien beter zou zijn om mij niet als moeder te hebben.
Het gaat niet alleen maar om carrière en vrijheid.
Am Yisrael Chai!
maandag 10 juli 2017 om 00:06
Dan zeg ik dus ook geen sorry. Maar je snapt me nog steeds niet: spijt hebben van dat ik mijn kind heb afgesnauwd omdat ik moe ben is een reeel ding. Dan bied ik mijn excuus aan, leg uit waarom ik dat deed en maak het goed. En dan is het klaar. Maar ik ga niet dagen lopen piekeren en mezelf op mijn kop geven dat dat gebeurd is. Dát associeer ik met spijt hebben. Ik zou als ik het over mocht doen de tijd tussen mijn 18e en 22e anders hebben doorgebracht. Heb ik daar spijt van? Nee. Ik zou het anders doen, dat was fijner geweest, maar ik kan er niets aan veranderen, dus laat ik het los en leer ervan. Die vorm van spijt is zinloos
maandag 10 juli 2017 om 00:11
Ik weet eigenlijk niet of ik het een goede eigenschap vind, om zo snel over dingen heen te kunnen stappen.Sazed schreef: ↑10-07-2017 00:06Dan zeg ik dus ook geen sorry. Maar je snapt me nog steeds niet: spijt hebben van dat ik mijn kind heb afgesnauwd omdat ik moe ben is een reeel ding. Dan bied ik mijn excuus aan, leg uit waarom ik dat deed en maak het goed. En dan is het klaar. Maar ik ga niet dagen lopen piekeren en mezelf op mijn kop geven dat dat gebeurd is. Dát associeer ik met spijt hebben. Ik zou als ik het over mocht doen de tijd tussen mijn 18e en 22e anders hebben doorgebracht. Heb ik daar spijt van? Nee. Ik zou het anders doen, dat was fijner geweest, maar ik kan er niets aan veranderen, dus laat ik het los en leer ervan. Die vorm van spijt is zinloos
Ik zie ook niet hoe je ergens van kunt leren als je geen spijt hebt, alleen al inzien dat het niet goed was, dat je het liever anders had gedaan, dat geeft al aan dat je spijt hebt toch?
Maar goed, je snapt ook niet echt wat ik bedoel geloof ik.
Lamaar verder
maandag 10 juli 2017 om 00:13
Je stoot je kop tegen het keukenkastjepaleviolet schreef: ↑10-07-2017 00:11Ik weet eigenlijk niet of ik het een goede eigenschap vind, om zo snel over dingen heen te kunnen stappen.
Ik zie ook niet hoe je ergens van kunt leren als je geen spijt hebt, alleen al inzien dat het niet goed was, dat je het liever anders had gedaan, dat geeft al aan dat je spijt hebt toch?
Maar goed, je snapt ook niet echt wat ik bedoel geloof ik.
Lamaar verder
Wijze les: geleerd het deurtje te sluiten.
Ik zou niet weten waarom er spijt of berouw te pas moet komen aan iets kunnen leren.
Sterker nog, ik denk dat als emotie de grondslag is leren helemaal niet zo effectief is.
maandag 10 juli 2017 om 00:17
Als je het niet vervelend vind dat je je kop gestoten hebt dan hoef je het de volgende keer niet te laten.MoirenPhae schreef: ↑10-07-2017 00:13Je stoot je kop tegen het keukenkastje
Wijze les: geleerd het deurtje te sluiten.
Ik zou niet weten waarom er spijt of berouw te pas moet komen aan iets kunnen leren.
Sterker nog, ik denk dat als emotie de grondslag is leren helemaal niet zo effectief is.
Als je iets vervelends ervaart door iets wat je hebt gedaan heb je spijt lijkt mij, je leert door oorzaak en gevolg, en als daar geen spijt aan verbonden is hoef je niks te leren.
maandag 10 juli 2017 om 00:19
Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Dat is net zoiets als zeggen dat mensen nu wel lang genoeg verdrietig zijn geweest.
Ik héb spijt. En nee, ik blijf er voor mijn gevoel niet in hangen, ik maak er het beste van, ik ben geen ouwe zuurpruim geworden en ik ben nog steeds een vrolijk en optimistisch mens. Maar wel eentje met spijt. En met dat gevoel in mijn rugzak ga ik uiteraard vooruit.
Het is nu net alsof jij (en anderen hier) het taboe wilt maskeren door te zeggen dat spijt zinloos is. Dan verleg je het onderwerp van het moederschap naar de emotie spijt hebben, en dat is vrij zinloos denk ik.
maandag 10 juli 2017 om 00:21
Nee, dat is geen vanzelfsprekend oorzaak-gevolg.paleviolet schreef: ↑10-07-2017 00:17Als je het niet vervelend vind dat je je kop gestoten hebt dan hoef je het de volgende keer niet te laten.
Als je iets vervelends ervaart door iets wat je hebt gedaan heb je spijt lijkt mij, je leert door oorzaak en gevolg, en als daar geen spijt aan verbonden is hoef je niks te leren.
Waarom denk jij dat spijt hebben de basis is tot leren? Wat een calvinistische kijk op het leven. Gesel jezelf. Enzo.
maandag 10 juli 2017 om 00:22
Het is geen taboe maar een egocentrisch gevoel waar je je overheen moet zetten. Je kwetst alleen maar anderen door dit spijt te noemen. Spijt van moederschap of het zwaar vinden zijn 2 heel verschillende dingen. Dus noem het geen spijt want terugdraaien kan niet, en daarover nadenken is kinderachtig. Bespreek wat je zwaar vindt met man of iemand die je kan helpen en laat het verder vooral een taboe zijn.
maandag 10 juli 2017 om 00:23
Padoempats schreef: ↑10-07-2017 00:19Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Dat is net zoiets als zeggen dat mensen nu wel lang genoeg verdrietig zijn geweest.
Ik héb spijt. En nee, ik blijf er voor mijn gevoel niet in hangen, ik maak er het beste van, ik ben geen ouwe zuurpruim geworden en ik ben nog steeds een vrolijk en optimistisch mens. Maar wel eentje met spijt. En met dat gevoel in mijn rugzak ga ik uiteraard vooruit.
Het is nu net alsof jij (en anderen hier) het taboe wilt maskeren door te zeggen dat spijt zinloos is. Dan verleg je het onderwerp van het moederschap naar de emotie spijt hebben, en dat is vrij zinloos denk ik.
Oh, dat spijt me! dat gevoel wilde ik je niet geven.
maandag 10 juli 2017 om 00:25
Ben je zó bang voor het taboe dat zelfs het taboe zelf een taboe is? Wauw. Dat zijn veel kringetjes.Elsa1984 schreef: ↑10-07-2017 00:22Het is geen taboe maar een egocentrisch gevoel waar je je overheen moet zetten. Je kwetst alleen maar anderen door dit spijt te noemen. Spijt van moederschap of het zwaar vinden zijn 2 heel verschillende dingen. Dus noem het geen spijt want terugdraaien kan niet, en daarover nadenken is kinderachtig. Bespreek wat je zwaar vindt met man of iemand die je kan helpen en laat het verder vooral een taboe zijn.
En jij kunt niet echt oordelen over mijn gevoel en of dat egocentrisch is of niet, lijkt me. En hoe kwets ik precies anderen door dit spijt te noemen?
maandag 10 juli 2017 om 00:27
Haha, zoveel spijt hier!
En het geeft niks hoor, ik heb dit topic geopend juist omdat ik erg benieuwd was naar de reacties. Ik ben blij dat de discussie behoorlijk genuanceerd gevoerd wordt en ik heb ook veel aan alle verschillende zienswijzen, ook al staan ze ver van me af (zoals bijvoorbeeld FashionVictim). Dus dank daarvoor!
maandag 10 juli 2017 om 00:27
Maar concreet in het geval van kinderen: je ervaart dus iets vervelends doordat je ooit voor kinderen hebt gekozen. Dan is het toch veel zinvoller om dat vervelende dat je ervaart niet meer vervelend te laten zijn, dan om spijt te gaan zitten hebben? Je kind verdwijnt niet, TO zegt duidelijk dat ze heel veel van haar kind houdt en daar twijfel ik ook niet aan, wat schiet ze dan op met spijt? Die spijt belemmert alleen maar om heel pragmatisch te gaan kijken wát er precies vervelend is en hoe je dat specifieke deel kunt veranderen zodat het niet meer vervelend is.paleviolet schreef: ↑10-07-2017 00:17Als je het niet vervelend vind dat je je kop gestoten hebt dan hoef je het de volgende keer niet te laten.
Als je iets vervelends ervaart door iets wat je hebt gedaan heb je spijt lijkt mij, je leert door oorzaak en gevolg, en als daar geen spijt aan verbonden is hoef je niks te leren.
Am Yisrael Chai!
maandag 10 juli 2017 om 00:28
Ik heb er eigenlijk nooit bij stilgestaan dat iemand dat anders zou kunnen zien, ik zie dat ook niet als zelfkwelling, meer als iets dat nou eenmaal zo is.MoirenPhae schreef: ↑10-07-2017 00:21Nee, dat is geen vanzelfsprekend oorzaak-gevolg.
Waarom denk jij dat spijt hebben de basis is tot leren? Wat een calvinistische kijk op het leven. Gesel jezelf. Enzo.
En natuurlijk kun je ook leren vanuit interesse en nieuwsgierigheid, maar de basisdingen in het leven (hoe je door het leven gaat zonder je nek te breken enzo) komen toch tot je door vallen en opstaan.
Zonder vallen had je nu niet eens kunnen lopen.
En spijt is daar een onderdeel van, als je het niet betreurt dat je valt/op de grond ligt sta je ook niet op, en je kijkt zeker niet uit de volgende keer.