Kinderen
alle pijlers
strontvervelende puber
zaterdag 25 juli 2009 om 13:26
Mijn dochter is bijna 17 en onuitstaanbaar. Vanaf haar 13e is het zo ongeveer begonnen. Grote bekken, de hele dag door. Roken, heel veel, ook blowen, behoorlijk wat en een tijdje erg veel alcohol gedronken. Uiteraard als mijn man en ik er niet bij zijn, roken doet ze dan wel samen met mijn man, buiten, binnen wordt er niet gerookt. Aan school doet ze helemaal niks, zit straks in 4 vmbo tl. Ze kan hartstikke goed leren, was havo gestest, maar als ze niet willen dan willen ze niet. In de derde klas is ze blijven zitten, dit jaar gelukkig wel over maar met hakken over de sloot.
Oktober 2008 was het zo'n drama thuis dat we haar na een escalatie bij haar biologische vader hebben geplant. Die riep heel stoer: als ze bij mij komt wonen dan is het voorgoed. Dat voorgoed heeft 5 maanden geduurd, half maart zat ze weer bij ons. Wel op voorwaarde dat er vanuit bureau jeugdzorg begeleiding zou komen en dat ze ingeschreven werd voor een begeleid kamerproject. Die begeleiding moeten we nu nog krijgen, de intake voor het begeleid kamerwonen is aanstaande dinsdag en gisteren is het heel hoog opgelopen, ze had ruzie met mijn man, hij had trouwens gelijk (en nee, ik geef hem niet altijd gelijk, sterker nog, meestal krijgt zij gelijk) en na een minuut of 7 alles aanhoren, vooral haar grote mond weer, zei ik dat ook. Toen was het hek helemaal van de dam. Ik pakte haar op een gegeven moment bij haar arm om haar te laten kalmeren maar toen werd ze helemaal kwaad, begon te gillen dat ik van haar af moest blijven en toen viel ze mij aan. Ze dook bovenop mij en wilde niet meer loslaten, ze wilde me gaan schoppen en slaan maar mijn man heeft haar, met moeite, van me af kunnen trekken waarop ze het huis uit is gerend, op haar fiets is gesprongen en gilde dat ze naar een vriend toeging.
Ik heb toen jeugdzorg gebeld en gezegd dat ze er hier ook niet meer inkomt. Het kamerwonen zou pas over een week of 6-8 ingaan, intake is aanstaande dinsdag, maar hier heb ik echt geen zin meer in. Ik laat me toch niet in elkaar slaan door een snotneus van nog geen 17......
We hebben ook nog 2 ukkies van bijna 3 en bijna anderhalf hier rondlopen, die worden al de dupe van de slechte sfeer in huis en als daar nu ook nog agressief gedrag bijkomt dan vind ik het wel genoeg.
Vlak voordat ze weer bij ons kwam wonen heb ik ons opgegeven voor het programma 'family matters' met keith bakker. De dag nadat ik mijn mail had gestuurd werden we al gebeld door de redactie dat we in aanmerking kwamen (zo erg is het dus!!!) Ik ben er uiteindelijk niet mee doorgegaan omdat ik vind dat zij een probleem heeft en niet ik en dat ik geen trek had om met mijn hele hebben en houwen op tv te komen met wellicht gevolgen voor mijn baan...
Ze zit nu bij een vriend, jeugdzorg loopt te pushen en te wijzen naar 'onze verantwoordelijkheid als ouders' en hebben dus geen zin om crisisopvang voor haar te zoeken. Moet ik haar nu weer in huis nemen todat ze bij het begeleid kamer wonen terecht kan?
Oktober 2008 was het zo'n drama thuis dat we haar na een escalatie bij haar biologische vader hebben geplant. Die riep heel stoer: als ze bij mij komt wonen dan is het voorgoed. Dat voorgoed heeft 5 maanden geduurd, half maart zat ze weer bij ons. Wel op voorwaarde dat er vanuit bureau jeugdzorg begeleiding zou komen en dat ze ingeschreven werd voor een begeleid kamerproject. Die begeleiding moeten we nu nog krijgen, de intake voor het begeleid kamerwonen is aanstaande dinsdag en gisteren is het heel hoog opgelopen, ze had ruzie met mijn man, hij had trouwens gelijk (en nee, ik geef hem niet altijd gelijk, sterker nog, meestal krijgt zij gelijk) en na een minuut of 7 alles aanhoren, vooral haar grote mond weer, zei ik dat ook. Toen was het hek helemaal van de dam. Ik pakte haar op een gegeven moment bij haar arm om haar te laten kalmeren maar toen werd ze helemaal kwaad, begon te gillen dat ik van haar af moest blijven en toen viel ze mij aan. Ze dook bovenop mij en wilde niet meer loslaten, ze wilde me gaan schoppen en slaan maar mijn man heeft haar, met moeite, van me af kunnen trekken waarop ze het huis uit is gerend, op haar fiets is gesprongen en gilde dat ze naar een vriend toeging.
Ik heb toen jeugdzorg gebeld en gezegd dat ze er hier ook niet meer inkomt. Het kamerwonen zou pas over een week of 6-8 ingaan, intake is aanstaande dinsdag, maar hier heb ik echt geen zin meer in. Ik laat me toch niet in elkaar slaan door een snotneus van nog geen 17......
We hebben ook nog 2 ukkies van bijna 3 en bijna anderhalf hier rondlopen, die worden al de dupe van de slechte sfeer in huis en als daar nu ook nog agressief gedrag bijkomt dan vind ik het wel genoeg.
Vlak voordat ze weer bij ons kwam wonen heb ik ons opgegeven voor het programma 'family matters' met keith bakker. De dag nadat ik mijn mail had gestuurd werden we al gebeld door de redactie dat we in aanmerking kwamen (zo erg is het dus!!!) Ik ben er uiteindelijk niet mee doorgegaan omdat ik vind dat zij een probleem heeft en niet ik en dat ik geen trek had om met mijn hele hebben en houwen op tv te komen met wellicht gevolgen voor mijn baan...
Ze zit nu bij een vriend, jeugdzorg loopt te pushen en te wijzen naar 'onze verantwoordelijkheid als ouders' en hebben dus geen zin om crisisopvang voor haar te zoeken. Moet ik haar nu weer in huis nemen todat ze bij het begeleid kamer wonen terecht kan?
zondag 26 juli 2009 om 19:29
@ Toetyfroety, ik zou nog even teruglezen als ik jou was. Het gaat het niet om scheidingsperikelen, maar om een kind dat 2x is afgewezen door haar vader. Gaan haar gedragingen te ver? Zeker weten en daar mag ze ook zeker de consequenties van ondervinden. Maar zoals ik en ook anderen al vele malen hebben gezegd, in de postings van Kaatje is alleen te lezen wat de anderen allemaal fout doen en wat zij allemaal voor iedereen doet en dat is waar op gereageerd wordt.
Niemand zegt dat het een peuleschil is om een puber op te voeden en in de hand te houden, laat staan een puber die duidelijk om zich heen slaat.
Oh en voor jouw info, ik heb geen kinderen en een goede band met mijn ouders en dus geen onverwerkte boosheid wat ik op Kaatje afreageer
@ DNM, goeie posting
Niemand zegt dat het een peuleschil is om een puber op te voeden en in de hand te houden, laat staan een puber die duidelijk om zich heen slaat.
Oh en voor jouw info, ik heb geen kinderen en een goede band met mijn ouders en dus geen onverwerkte boosheid wat ik op Kaatje afreageer
@ DNM, goeie posting
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
zondag 26 juli 2009 om 21:22
Kaatje, twee cursussen bij Jeugdzorg en dan heb je het idee dat je alles er al aan hebt gedaan? Dan moeten ze zelf maar met aanbod komen?
Zoals al eerder geschreven zit ik hier met een kind van 10 dat best een risicokind is, zeg maar (ook ik heb mijn eerste 'aanvallen' al mogen incasseren) en heb er nu al acht weken crisishulp op zitten (aangevraagd toen hij zich nog niet zo misdroeg), begin ik nu aan de volgende vier, en verwacht ik voor een langere periode, zo niet voor de rest van de jeugd van mijn kinderen, hulp aan huis te krijgen. Omdat ik het in mijn eentje niet kan bolwerken, tot nu toe niet in elk geval.
Sorry, maar dan gaan mijn haren omhoog staan van iemand die zegt al alles te hebben gedaan met twee opvoedingscursusjes. En dan lekker van je afpraten dat de kinderen van je medeposters jonger zijn en dus makkelijker.
Eens met Digi dat het zo belangrijk is dat die deur op een kier blijft en dat je je eigen aandeel neemt in deze ellende. Het is al beroerd zat om een lastig temperament te hebben als puber, als mens. Dan daar bovenop het idee te krijgen dat het inderdaad allemaal aan jou ligt en dat mensen die jou opvoeden volmaakt zijn zichzelf volmaakt vinden zonder zelfreflectie helpt niet.
Zoals al eerder geschreven zit ik hier met een kind van 10 dat best een risicokind is, zeg maar (ook ik heb mijn eerste 'aanvallen' al mogen incasseren) en heb er nu al acht weken crisishulp op zitten (aangevraagd toen hij zich nog niet zo misdroeg), begin ik nu aan de volgende vier, en verwacht ik voor een langere periode, zo niet voor de rest van de jeugd van mijn kinderen, hulp aan huis te krijgen. Omdat ik het in mijn eentje niet kan bolwerken, tot nu toe niet in elk geval.
Sorry, maar dan gaan mijn haren omhoog staan van iemand die zegt al alles te hebben gedaan met twee opvoedingscursusjes. En dan lekker van je afpraten dat de kinderen van je medeposters jonger zijn en dus makkelijker.
Eens met Digi dat het zo belangrijk is dat die deur op een kier blijft en dat je je eigen aandeel neemt in deze ellende. Het is al beroerd zat om een lastig temperament te hebben als puber, als mens. Dan daar bovenop het idee te krijgen dat het inderdaad allemaal aan jou ligt en dat mensen die jou opvoeden volmaakt zijn zichzelf volmaakt vinden zonder zelfreflectie helpt niet.
zondag 26 juli 2009 om 21:52
quote:toetyfroety schreef op 26 juli 2009 @ 19:17:
Tjonge, jonge, wat een reacties hier op Kaatje.
Ze zijn volgens mij allemaal van het gehalte: De beste stuurlui staan aan wal!
Verder komt er bij de Viva meiden kennelijk een hoop oud zeer naar boven van dingen waar ze het bij hun ouders niet mee eens waren en dat moet nu effe gewroken worden op Kaatje.
Wat Kaatjes dochter vertoont is geen puberaal gedrag meer hoor.
Ze is onbeschoft en waar haalt ze het lef van daan om zich zo te gedragen....omdat haar ouders gescheiden zijn?
Kom op zeg! De halve wereld is gescheiden zo onderhand en dat heeft met emancipatie te maken en het feit dat we heel wat van een relatie verwachten tegenwoordig.
Ik weet ook de oplossing niet, maar ik kan me wel goed indenken dat Kaatje er nu wel een keer klaar mee is, en onvervoorwaardelijke liefde ?? poeh, poeh, het moet wel van 2 kanten komen!Dat laatste dat meen je toch niet he?
Tjonge, jonge, wat een reacties hier op Kaatje.
Ze zijn volgens mij allemaal van het gehalte: De beste stuurlui staan aan wal!
Verder komt er bij de Viva meiden kennelijk een hoop oud zeer naar boven van dingen waar ze het bij hun ouders niet mee eens waren en dat moet nu effe gewroken worden op Kaatje.
Wat Kaatjes dochter vertoont is geen puberaal gedrag meer hoor.
Ze is onbeschoft en waar haalt ze het lef van daan om zich zo te gedragen....omdat haar ouders gescheiden zijn?
Kom op zeg! De halve wereld is gescheiden zo onderhand en dat heeft met emancipatie te maken en het feit dat we heel wat van een relatie verwachten tegenwoordig.
Ik weet ook de oplossing niet, maar ik kan me wel goed indenken dat Kaatje er nu wel een keer klaar mee is, en onvervoorwaardelijke liefde ?? poeh, poeh, het moet wel van 2 kanten komen!Dat laatste dat meen je toch niet he?
Je hoeft me geen gelijk te geven, ik heb het al. Vraag maar aan dangeensuus.
zondag 26 juli 2009 om 23:24
Kaatje
Je kind is een product van zijn of haar opvoeding. Daarnaast is een kind genetisch van karakter kenmerken voorzien. Dus waar komt haar gedrag vandaan? Wees eens eerlijk?
Verder stap je wel verdomde makkelijk om voor haar bijzonder ingrijpende zaken heen. Een vader die haar liet zitten, het feit dat je haar stiekem vindt over haar lesbo-zijn. Hallo zeg, mag iemand van nog geen 17 eerst zelf eens ontdekken welke geaardheid ze heeft?
En dat ge-emmer over je ex en dat geld. In plaats van hier te klagen, zou je je eens kunnen afvragen wat jouw foute partnerkeuze voor háár betekend heeft. Het is toch niet haar fout dat jouw beoordelingsvermogen zo slecht was? Dat ligt bij jou, hoor.
Verder geheel eens met Rider, die het erg goed verwoord heeft allemaal.
Je kind is een product van zijn of haar opvoeding. Daarnaast is een kind genetisch van karakter kenmerken voorzien. Dus waar komt haar gedrag vandaan? Wees eens eerlijk?
Verder stap je wel verdomde makkelijk om voor haar bijzonder ingrijpende zaken heen. Een vader die haar liet zitten, het feit dat je haar stiekem vindt over haar lesbo-zijn. Hallo zeg, mag iemand van nog geen 17 eerst zelf eens ontdekken welke geaardheid ze heeft?
En dat ge-emmer over je ex en dat geld. In plaats van hier te klagen, zou je je eens kunnen afvragen wat jouw foute partnerkeuze voor háár betekend heeft. Het is toch niet haar fout dat jouw beoordelingsvermogen zo slecht was? Dat ligt bij jou, hoor.
Verder geheel eens met Rider, die het erg goed verwoord heeft allemaal.
maandag 27 juli 2009 om 00:14
quote:toetyfroety schreef op 26 juli 2009 @ 19:17:
Tjonge, jonge, wat een reacties hier op Kaatje.
Ze zijn volgens mij allemaal van het gehalte: De beste stuurlui staan aan wal!
Verder komt er bij de Viva meiden kennelijk een hoop oud zeer naar boven van dingen waar ze het bij hun ouders niet mee eens waren en dat moet nu effe gewroken worden op Kaatje.
Wat Kaatjes dochter vertoont is geen puberaal gedrag meer hoor.
Ze is onbeschoft en waar haalt ze het lef van daan om zich zo te gedragen....omdat haar ouders gescheiden zijn? Goh, als het geen puberaal gedrag meer is moet het toch ergens vandaan komen? Iemand wordt toch niet vanzelf zo??? En wat heeft het feit dat bijna de hele wereld gescheiden is ermee te maken?
Kom op zeg! De halve wereld is gescheiden zo onderhand en dat heeft met emancipatie te maken en het feit dat we heel wat van een relatie verwachten tegenwoordig.
Ik weet ook de oplossing niet, maar ik kan me wel goed indenken dat Kaatje er nu wel een keer klaar mee is, en onvervoorwaardelijke liefde ?? poeh, poeh, het moet wel van 2 kanten komen!
Tjonge, jonge, wat een reacties hier op Kaatje.
Ze zijn volgens mij allemaal van het gehalte: De beste stuurlui staan aan wal!
Verder komt er bij de Viva meiden kennelijk een hoop oud zeer naar boven van dingen waar ze het bij hun ouders niet mee eens waren en dat moet nu effe gewroken worden op Kaatje.
Wat Kaatjes dochter vertoont is geen puberaal gedrag meer hoor.
Ze is onbeschoft en waar haalt ze het lef van daan om zich zo te gedragen....omdat haar ouders gescheiden zijn? Goh, als het geen puberaal gedrag meer is moet het toch ergens vandaan komen? Iemand wordt toch niet vanzelf zo??? En wat heeft het feit dat bijna de hele wereld gescheiden is ermee te maken?
Kom op zeg! De halve wereld is gescheiden zo onderhand en dat heeft met emancipatie te maken en het feit dat we heel wat van een relatie verwachten tegenwoordig.
Ik weet ook de oplossing niet, maar ik kan me wel goed indenken dat Kaatje er nu wel een keer klaar mee is, en onvervoorwaardelijke liefde ?? poeh, poeh, het moet wel van 2 kanten komen!
maandag 27 juli 2009 om 00:21
quote:domnaiefmutsje schreef op 26 juli 2009 @ 18:59:
Kaatje, je geeft aan dat je fouten hebt gemaakt en ook maar mens bent. Eigenlijk vraag je begrip voor je fouten.
Inderdaad, je hebt fouten gemaakt met gevolgen en ja, je bent mens.
Wat mij zo boos maakt is niet het feit dat je mens bent en die fouten hebt gemaakt, maar dat jij jezelf erg goed kan vergeven, jezelf erg veel, teveel ruimte geeft en alle schuld verder buiten jezelf legt.
De ogenschijnlijke vergevingsgezindheid die je voor jezelf hebt, pas je totaal niet toe op je dochter. Je dochter maakt inderdaad ook fouten, je dochter is ook mens. Een onvolwassen mens met ouders die haar hadden moeten beschermen. Waar ze fouten zou moeten kunnen maken om te kunnen leren. Niet om afgeschreven te worden.
Je bent zelf zo gevoelig en voelt jezelf zo snel aangevallen, maar hebt geen hart voor je dochter die zich wellicht precies hetzelfde voelt. Geen enkele ruimte voor haar. Alleen maar het verwijt dat jij alles voor haar hebt gedaan en zij zo'n secreet is.
Dat jij alles voor haar hebt gedaan is geen verdienste. Het is een moeders plicht. Zij heeft er niet om gevraagd geboren te worden. Ze heeft er al helemaal niet om gevraagd om verstoten te worden. Jij koos voor haar, zorg dat het goed komt.
Jouw trots is NIET belangrijk.
Verder denk ik dat je weet dat je fout bent geweest en misschien wel meer dan je hier toegeeft. Ik denk dat jij je heel erg schuldig voelt maar niet aan dat gevoel durft.
Als jij in de spiegel durft te kijken, niet 1 moment maar komende jaren. Dan maak je heel veel goed. Dan ruim je op voor jezelf ipv iets weg te stoppen wat je niet aandurft en alles wat je er aan herinnert zal je weg doen omdat het zeer doet. In dit geval je dochter. Dat is het niet waard.
Het is allemaal nog niet verloren. Maar het vergt wel iets van je en doe je dat wel, krijg je weer ruimte in je leven voor je dochter, gaat je schaamte weg en komt de trots terug.
Wat je nu wegstopt zal je altijd blijven achtervolgen. Je zal steeds harder moeten onderdrukken. Als je het aangaat voel jij je waarschijnlijk zeer kwetsbaar. Als jij blijft bij je standpunt dan ben je kwetsbaar. Dan hoeft ze je ook op langere termijn niet meer en nog terecht ook.
Alles wat jij je dochter kwalijk neemt, neem jij in feite jezelf kwalijk. Ze is jouw spiegel waar je in kijkt. Haar falen bevestigd jouw falen en haar wegdoen verlicht de pijn.. voor een moment.
Ik weet dit niet zeker natuurlijk, maar dit voel ik erbij en ik wilde dit schrijven. Ik hoop dat je een keer het licht ziet. Mensen hebben respect voor kwetsbare mensen die hun fouten inzien. Niet voor wat je nu vertoont.Volledig mee eens!!
Kaatje, je geeft aan dat je fouten hebt gemaakt en ook maar mens bent. Eigenlijk vraag je begrip voor je fouten.
Inderdaad, je hebt fouten gemaakt met gevolgen en ja, je bent mens.
Wat mij zo boos maakt is niet het feit dat je mens bent en die fouten hebt gemaakt, maar dat jij jezelf erg goed kan vergeven, jezelf erg veel, teveel ruimte geeft en alle schuld verder buiten jezelf legt.
De ogenschijnlijke vergevingsgezindheid die je voor jezelf hebt, pas je totaal niet toe op je dochter. Je dochter maakt inderdaad ook fouten, je dochter is ook mens. Een onvolwassen mens met ouders die haar hadden moeten beschermen. Waar ze fouten zou moeten kunnen maken om te kunnen leren. Niet om afgeschreven te worden.
Je bent zelf zo gevoelig en voelt jezelf zo snel aangevallen, maar hebt geen hart voor je dochter die zich wellicht precies hetzelfde voelt. Geen enkele ruimte voor haar. Alleen maar het verwijt dat jij alles voor haar hebt gedaan en zij zo'n secreet is.
Dat jij alles voor haar hebt gedaan is geen verdienste. Het is een moeders plicht. Zij heeft er niet om gevraagd geboren te worden. Ze heeft er al helemaal niet om gevraagd om verstoten te worden. Jij koos voor haar, zorg dat het goed komt.
Jouw trots is NIET belangrijk.
Verder denk ik dat je weet dat je fout bent geweest en misschien wel meer dan je hier toegeeft. Ik denk dat jij je heel erg schuldig voelt maar niet aan dat gevoel durft.
Als jij in de spiegel durft te kijken, niet 1 moment maar komende jaren. Dan maak je heel veel goed. Dan ruim je op voor jezelf ipv iets weg te stoppen wat je niet aandurft en alles wat je er aan herinnert zal je weg doen omdat het zeer doet. In dit geval je dochter. Dat is het niet waard.
Het is allemaal nog niet verloren. Maar het vergt wel iets van je en doe je dat wel, krijg je weer ruimte in je leven voor je dochter, gaat je schaamte weg en komt de trots terug.
Wat je nu wegstopt zal je altijd blijven achtervolgen. Je zal steeds harder moeten onderdrukken. Als je het aangaat voel jij je waarschijnlijk zeer kwetsbaar. Als jij blijft bij je standpunt dan ben je kwetsbaar. Dan hoeft ze je ook op langere termijn niet meer en nog terecht ook.
Alles wat jij je dochter kwalijk neemt, neem jij in feite jezelf kwalijk. Ze is jouw spiegel waar je in kijkt. Haar falen bevestigd jouw falen en haar wegdoen verlicht de pijn.. voor een moment.
Ik weet dit niet zeker natuurlijk, maar dit voel ik erbij en ik wilde dit schrijven. Ik hoop dat je een keer het licht ziet. Mensen hebben respect voor kwetsbare mensen die hun fouten inzien. Niet voor wat je nu vertoont.Volledig mee eens!!
maandag 27 juli 2009 om 15:03
quote:toetyfroety schreef op 27 juli 2009 @ 00:14:
Verder komt er bij de Viva meiden kennelijk een hoop oud zeer naar boven van dingen waar ze het bij hun ouders niet mee eens waren en dat moet nu effe gewroken worden op Kaatje.
Ik hoef niets af te reageren op Kaatje, ik geef gewoon enkel en alleen mijn mening/ervaring om te kunnen helpen. Dat ik dingen heb meegemaakt wil nog niet gelijk zeggen dat ik mijn mening niet kan geven en mijn gevoelens op iemand (die ik niet ken!) te botvieren. Dit staat er, in mijn ogen, helemaal los van.
Maar blijkbaar is de waarheid te hard want Kaatje is nergens meer te bekennen, misschien dat ze nog meeleest en de enkele handvaten die haar aangereikt zijn probeert op te pakken.
Verder komt er bij de Viva meiden kennelijk een hoop oud zeer naar boven van dingen waar ze het bij hun ouders niet mee eens waren en dat moet nu effe gewroken worden op Kaatje.
Ik hoef niets af te reageren op Kaatje, ik geef gewoon enkel en alleen mijn mening/ervaring om te kunnen helpen. Dat ik dingen heb meegemaakt wil nog niet gelijk zeggen dat ik mijn mening niet kan geven en mijn gevoelens op iemand (die ik niet ken!) te botvieren. Dit staat er, in mijn ogen, helemaal los van.
Maar blijkbaar is de waarheid te hard want Kaatje is nergens meer te bekennen, misschien dat ze nog meeleest en de enkele handvaten die haar aangereikt zijn probeert op te pakken.
