Kinderen
alle pijlers
Tegendraadse dreumes
dinsdag 26 juli 2011 om 19:55
Hoi,
mijn zoon is nu 22 maanden en begint ontzettend druk en tegendraads te worden. Hij wil niks wat wij willen en luisterd helemaal niet.
Bijvoorbeeld met eten. Hij wil bijna niets meer eten en zeurt alleen maar om koek of snoep. Dat krijgt hij niet, want hij moet gewoon zijn boterham eten van mij, al is het maar de helft, maar ook dat doet hij niet meer. Hij eet al zeker een half jaar geen groente, aardappelen of pasta meer. Hij eet alleen maar vlees 's avonds, als we geluk hebben.
Als hij ook maar merkt dat hij iets moet, dan weigert hij en gaat hij driftig huilen.
Ook in huis begint het steeds erger te worden. Zo pakt hij nog steeds alles van tafel waar drinken of suiker in zit en gooit het dan over de tafel of over de grond heen. Hij sloopt veel en trekt alles overhoop. Als ik zeg dat dat niet mag of hem even bij zijn armen pak en apart zet, dan wordt hij knalrood van woede en gaat huilen. Na een tijdje is het dan over maar verzint hij weer het volgende wat niet mag.
Met zijn eigen speelgoed wil hij niet meer spelen. Als ik even wil strijken of ook maar wegloop gaat hij huilen. Hij kan zich niet meer alleen vermaken. Hooguit als de t.v. even aan gaat maar als er dan niet op staat wat hij wil zien, dan is dat ook weer niet goed. Ook dan gaat hij driftig huilen.
Ik weet dat de peuterpuberteit en de nee-fase eraan zitten te komen, maar ik vraag me af tot in hoeverre zijn gedrag nog normaal is, of dat wij ons misschien zorgen moeten maken dat hij wat pittiger is dan een gemiddeld kind.
Op het kinderdagverblijf waar hij 1.5 dag per week is, horen we geen klagen. Ze vinden hem lief en rustig, alleen af en toe de bekende nukken. Hij houdt van knuffelen en is erg aan ons gehecht, het is ook geen lomp kind of hij slaat niet.
Ik zoek ervaringen en ben benieuwd naar hoe jullie hiermee omgaan. Wellicht heeft er iemand nog goede tips.
Bedankt alvast.
mijn zoon is nu 22 maanden en begint ontzettend druk en tegendraads te worden. Hij wil niks wat wij willen en luisterd helemaal niet.
Bijvoorbeeld met eten. Hij wil bijna niets meer eten en zeurt alleen maar om koek of snoep. Dat krijgt hij niet, want hij moet gewoon zijn boterham eten van mij, al is het maar de helft, maar ook dat doet hij niet meer. Hij eet al zeker een half jaar geen groente, aardappelen of pasta meer. Hij eet alleen maar vlees 's avonds, als we geluk hebben.
Als hij ook maar merkt dat hij iets moet, dan weigert hij en gaat hij driftig huilen.
Ook in huis begint het steeds erger te worden. Zo pakt hij nog steeds alles van tafel waar drinken of suiker in zit en gooit het dan over de tafel of over de grond heen. Hij sloopt veel en trekt alles overhoop. Als ik zeg dat dat niet mag of hem even bij zijn armen pak en apart zet, dan wordt hij knalrood van woede en gaat huilen. Na een tijdje is het dan over maar verzint hij weer het volgende wat niet mag.
Met zijn eigen speelgoed wil hij niet meer spelen. Als ik even wil strijken of ook maar wegloop gaat hij huilen. Hij kan zich niet meer alleen vermaken. Hooguit als de t.v. even aan gaat maar als er dan niet op staat wat hij wil zien, dan is dat ook weer niet goed. Ook dan gaat hij driftig huilen.
Ik weet dat de peuterpuberteit en de nee-fase eraan zitten te komen, maar ik vraag me af tot in hoeverre zijn gedrag nog normaal is, of dat wij ons misschien zorgen moeten maken dat hij wat pittiger is dan een gemiddeld kind.
Op het kinderdagverblijf waar hij 1.5 dag per week is, horen we geen klagen. Ze vinden hem lief en rustig, alleen af en toe de bekende nukken. Hij houdt van knuffelen en is erg aan ons gehecht, het is ook geen lomp kind of hij slaat niet.
Ik zoek ervaringen en ben benieuwd naar hoe jullie hiermee omgaan. Wellicht heeft er iemand nog goede tips.
Bedankt alvast.
dinsdag 26 juli 2011 om 20:38
quote:Flowerfield schreef op 26 juli 2011 @ 20:35:
Meiden zijn echt niet makkelijker hoor. Wel gehaaider. Onze Hooligan stond afgelopen Zondag naast de bank, zette haar allerliefste lach op en zei; chips? Ja?
En zo doet ze dat met alles. En als het niet mag stort ze zich theatraal ter aarde en krijst alles bij elkaar.
Hahahahahaha net die van mij
Voert ook de leukste gesprekken met haar Duplo poppetjes, met piepstemmetje en al: poppie plassen? Nee? Niet? Poppie ijsje? Jaaaaaaaaa.
Meiden zijn echt niet makkelijker hoor. Wel gehaaider. Onze Hooligan stond afgelopen Zondag naast de bank, zette haar allerliefste lach op en zei; chips? Ja?
En zo doet ze dat met alles. En als het niet mag stort ze zich theatraal ter aarde en krijst alles bij elkaar.
Hahahahahaha net die van mij
Voert ook de leukste gesprekken met haar Duplo poppetjes, met piepstemmetje en al: poppie plassen? Nee? Niet? Poppie ijsje? Jaaaaaaaaa.
dinsdag 26 juli 2011 om 20:46
dinsdag 26 juli 2011 om 20:48
Oja en als mijn dochter zich niet alleen kan vermaken en aan mij hangt geef ik haar opdrachtjes. Ze wil me met alles helpen dus zij bijv ook een poetsdoek. Of ik stofzuig en zij zet de stoelen naar voren en achter. Alles duurt wel 3x zolang maar we zijn allebei happy.
Ik moet haar dus begeleiden, helpen en sturen. Kost veel tijd en energie. Gelukkig slaapt ze 's middags nog, heeft mamma ook even rust...
Ik moet haar dus begeleiden, helpen en sturen. Kost veel tijd en energie. Gelukkig slaapt ze 's middags nog, heeft mamma ook even rust...
dinsdag 26 juli 2011 om 20:49
Ik heb twee kids van 2 en 3 jaar. Het zijn fantastische broodeters, eten0 s'middags drie sneetjes en vragen dan nog om een vierde. Maar avondeten blijft moeilijk. Het zijn ook vlees liefhebbers. Ik geef ze daarom altijd eerst de aardappels en groepnten en dan pas het vlees. Ze hoeven van mij niet hun bord leeg te eten maar wel een aantal happen proeven. En geen groenten eten betekent ook geen vlees. Ik ga geen strijd aan, ik vertel alleen wat het betekent als ze niet willen eten. Dit heb ik pas ingevoerd nadat de jongste ook al een ruim half jaar niet wilde eten. Ik weet het, je mag er geen strijd van maken. Maar mijn jongste was ook zo'n mager mannetje dus je moet wat. En ik moet zeggen de hollandse pot gaat nu goed, daar buiten nog niet.
dinsdag 26 juli 2011 om 20:54
quote:xalvadora schreef op 26 juli 2011 @ 20:49:
Kijk eens naar afleveringen van Supernanny en probeer al die tips op te volgen bij driftbuien van peuters/kleuters.
Het belangrijkste is dat je de grenzen blijft aangeven en dat jij rustig blijft en 'in control' blijft.
Succes.Als ik op ooghoogte met een woedende peuter probeer te praten, krijg ik een klap in mijn gezicht.
Kijk eens naar afleveringen van Supernanny en probeer al die tips op te volgen bij driftbuien van peuters/kleuters.
Het belangrijkste is dat je de grenzen blijft aangeven en dat jij rustig blijft en 'in control' blijft.
Succes.Als ik op ooghoogte met een woedende peuter probeer te praten, krijg ik een klap in mijn gezicht.
dinsdag 26 juli 2011 om 20:56
quote:amypond schreef op 26 juli 2011 @ 20:54:
[...]
Als ik op ooghoogte met een woedende peuter probeer te praten, krijg ik een klap in mijn gezicht.Die van mij staat me dan met een grote grijns aan te kijken. Hij vindt het leven 1 groot feest en snapt niet dat wij zijn manier van feestvieren niet altijd kunnen waarderen.
[...]
Als ik op ooghoogte met een woedende peuter probeer te praten, krijg ik een klap in mijn gezicht.Die van mij staat me dan met een grote grijns aan te kijken. Hij vindt het leven 1 groot feest en snapt niet dat wij zijn manier van feestvieren niet altijd kunnen waarderen.
'Geniet van elke dag, want er komt geen dag terug'
dinsdag 26 juli 2011 om 21:00
Herkenbaar herkenbaar.....
Pfff, ik ben he-le-maal klaar met al die fases, en verlang zo langzamerhand naar een faseloos leven met een voorbeeldige zoon!
Ook hier veel driftbuien, gooien met alles, slopen wat er maar te slopen valt en heel veel commanderen. 'mama weg' (hij kan alles zelf wel doen) ' de pap, de pap, de pap' (en dan met steeds hardere stem), schreeuwen en gillen als hij zijn zin niet krijgt, het is echt peuterterror wat we meemaken.
Nou heb ik zelf ADHD, dus ben toch wel wat angstig dat hij het ook heeft. Die kans is ook behoorlijk groot, en hij vertoont zoveel typerende kenmerken. Maar goed, wie weet waait het op den duur weer over en krijgen we een rustige puzzelaar ervoor terug (kleine kans, maar hoop doet leven toch? )
Het beste wat je kunt doen is voorspelbaar blijven, consequent zijn, en wat hier ook wel wil helpen: Voorbereiden op wat gaat komen. Goed vertellen wat je gaat doen en wat er moet gebeuren. Die van ons heeft veel moeite met omschakelen naar andere activiteiten of mensen, dus is het fijn als hij al weet wat er gaat gebeuren.
Enniewee, het is een lastige periode en ook heel vermoeiend voor jezelf. Vriend en ik zorgen dan ook voor leuke ontspanningen met bv wijn en filmpje 's avonds, of een leuk uitje. Dat houdt het ook voor jezelf draaglijk!
Pfff, ik ben he-le-maal klaar met al die fases, en verlang zo langzamerhand naar een faseloos leven met een voorbeeldige zoon!
Ook hier veel driftbuien, gooien met alles, slopen wat er maar te slopen valt en heel veel commanderen. 'mama weg' (hij kan alles zelf wel doen) ' de pap, de pap, de pap' (en dan met steeds hardere stem), schreeuwen en gillen als hij zijn zin niet krijgt, het is echt peuterterror wat we meemaken.
Nou heb ik zelf ADHD, dus ben toch wel wat angstig dat hij het ook heeft. Die kans is ook behoorlijk groot, en hij vertoont zoveel typerende kenmerken. Maar goed, wie weet waait het op den duur weer over en krijgen we een rustige puzzelaar ervoor terug (kleine kans, maar hoop doet leven toch? )
Het beste wat je kunt doen is voorspelbaar blijven, consequent zijn, en wat hier ook wel wil helpen: Voorbereiden op wat gaat komen. Goed vertellen wat je gaat doen en wat er moet gebeuren. Die van ons heeft veel moeite met omschakelen naar andere activiteiten of mensen, dus is het fijn als hij al weet wat er gaat gebeuren.
Enniewee, het is een lastige periode en ook heel vermoeiend voor jezelf. Vriend en ik zorgen dan ook voor leuke ontspanningen met bv wijn en filmpje 's avonds, of een leuk uitje. Dat houdt het ook voor jezelf draaglijk!
dinsdag 26 juli 2011 om 21:13
nja de punten over de voeding verschilt natuurlijk per persoon wat jij belangrijk vind.
ik vind eerlijk gezegd ook dat kinderen op kinderdagverblijf vaak te zoete dingen krijgen.
Lange vingers, chocolade koeken, met anderhalf jaar. In mijn ogen als je het kind er zo min mogelijk vroeg mee in aanmerking laat komen des te minder zeurt het kind er om.
ik vind eerlijk gezegd ook dat kinderen op kinderdagverblijf vaak te zoete dingen krijgen.
Lange vingers, chocolade koeken, met anderhalf jaar. In mijn ogen als je het kind er zo min mogelijk vroeg mee in aanmerking laat komen des te minder zeurt het kind er om.
dinsdag 26 juli 2011 om 21:18
quote:amypond schreef op 26 juli 2011 @ 20:59:
Juultje, lekker kind jouw zoon Dat is hij ook Het is moeilijk om serieus te blijven als ik hem vertel dat iets niet mag, door hoe hij dan kijkt. Hij is gewoon (bijna) altijd blij, maar ook erg ondeugend. Zondag zat hij in de keuken de poedersuiker leeg te schudden onder het roepen van oooh! en kijk!. Gelukkig was het mijn uitslaapochtend en moest mijn man de troep opruimen
Juultje, lekker kind jouw zoon Dat is hij ook Het is moeilijk om serieus te blijven als ik hem vertel dat iets niet mag, door hoe hij dan kijkt. Hij is gewoon (bijna) altijd blij, maar ook erg ondeugend. Zondag zat hij in de keuken de poedersuiker leeg te schudden onder het roepen van oooh! en kijk!. Gelukkig was het mijn uitslaapochtend en moest mijn man de troep opruimen
'Geniet van elke dag, want er komt geen dag terug'
dinsdag 26 juli 2011 om 21:19
quote:zwitsal_nijntje schreef op 26 juli 2011 @ 21:13:
nja de punten over de voeding verschilt natuurlijk per persoon wat jij belangrijk vind.
ik vind eerlijk gezegd ook dat kinderen op kinderdagverblijf vaak te zoete dingen krijgen.
Lange vingers, chocolade koeken, met anderhalf jaar. In mijn ogen als je het kind er zo min mogelijk vroeg mee in aanmerking laat komen des te minder zeurt het kind er om.Zoon kreeg op het kdv chips toen hij net een week 1 was. Dat vond ik ook wel wat te vroeg. Ik heb er wat van gezegd en ik denk dat ze hem tot nu toe geen chips meer hebben durven geven (hoewel het nu wel weer van van mij).
nja de punten over de voeding verschilt natuurlijk per persoon wat jij belangrijk vind.
ik vind eerlijk gezegd ook dat kinderen op kinderdagverblijf vaak te zoete dingen krijgen.
Lange vingers, chocolade koeken, met anderhalf jaar. In mijn ogen als je het kind er zo min mogelijk vroeg mee in aanmerking laat komen des te minder zeurt het kind er om.Zoon kreeg op het kdv chips toen hij net een week 1 was. Dat vond ik ook wel wat te vroeg. Ik heb er wat van gezegd en ik denk dat ze hem tot nu toe geen chips meer hebben durven geven (hoewel het nu wel weer van van mij).
'Geniet van elke dag, want er komt geen dag terug'
dinsdag 26 juli 2011 om 21:22
quote:Juultje schreef op 26 juli 2011 @ 21:19:
[...]
Zoon kreeg op het kdv chips toen hij net een week 1 was. Dat vond ik ook wel wat te vroeg. Ik heb er wat van gezegd en ik denk dat ze hem tot nu toe geen chips meer hebben durven geven (hoewel het nu wel weer van van mij).Serieus , dat vind ik wel erg jong zeg. Gelukkig dat ze het toen niet meer gaven. Hoe oud is je zoontje nu
[...]
Zoon kreeg op het kdv chips toen hij net een week 1 was. Dat vond ik ook wel wat te vroeg. Ik heb er wat van gezegd en ik denk dat ze hem tot nu toe geen chips meer hebben durven geven (hoewel het nu wel weer van van mij).Serieus , dat vind ik wel erg jong zeg. Gelukkig dat ze het toen niet meer gaven. Hoe oud is je zoontje nu
dinsdag 26 juli 2011 om 21:23
Echt erg... maar ik ga net zo pruillippen als zoon zelf, wanneer hij niet wil eten. En het werkt....! Mama speciaal voor jou gemaakt... en hij geeft toe. Al met al eet hij graag (bepaalde) groentes.
Voor de rest niet heel veel herkenning. Herken het wel maar niet in die mate. Wordt soms wel moe van al de troep die zo'n klein mannetje kan maken. Maar gelukkig helpt hij graag mee met poetsen.
Voor de rest niet heel veel herkenning. Herken het wel maar niet in die mate. Wordt soms wel moe van al de troep die zo'n klein mannetje kan maken. Maar gelukkig helpt hij graag mee met poetsen.
dinsdag 26 juli 2011 om 21:24
haha de tranen rollen over mijn wangen van het lachen. Zo herkenbaar.
Die dochters kunnen er ook wat van zeg. Ik hoop dat zoonlief hier zijn duplo weer eens aanraakt.
Ik zat er vandaag zo over in en als ik dit dan lees denk ik, even heerlijk relativeren.
Een faseloos leven met een voorbeeldige zoon zou handig zijn indd.
Als ik hier op ooghoogte iets tegen hem zeg dan staat hij me ook grijnzend aan te kijken of hij zegt dan als ik vraag of het goed is zegt hij "ja neetje" wat neetje is weet ik niet maar goed dan laat ik hem los. En dan vervolgens gaat hij dansen met zijn armen wijd en op de bank springen en met kussens gooien.... Misschien moet hij net wat ouder zijn. Ik kijk weleens de nanny en probeer er zeker wat van op te steken. Ik wil je tip niet belachelijk maken dus .
Meehelpen met poetsen is een leuke en bruikbare tip.
Over dat tekenen en kleuren, als ik hem een tekenpapier geef met potloden, gooit hij alle potloden uit het doosje, steekt er een paar in zijn mond om de puntjes eraf te bijten. Een aantal strepen belanden er op het papier en dan wil hij uit zijn stoel. Als ik dan de potloden weg wil leggen, opnieuw drama want hij wil er mee rondrennen en gooien. zucht...
Die dochters kunnen er ook wat van zeg. Ik hoop dat zoonlief hier zijn duplo weer eens aanraakt.
Ik zat er vandaag zo over in en als ik dit dan lees denk ik, even heerlijk relativeren.
Een faseloos leven met een voorbeeldige zoon zou handig zijn indd.
Als ik hier op ooghoogte iets tegen hem zeg dan staat hij me ook grijnzend aan te kijken of hij zegt dan als ik vraag of het goed is zegt hij "ja neetje" wat neetje is weet ik niet maar goed dan laat ik hem los. En dan vervolgens gaat hij dansen met zijn armen wijd en op de bank springen en met kussens gooien.... Misschien moet hij net wat ouder zijn. Ik kijk weleens de nanny en probeer er zeker wat van op te steken. Ik wil je tip niet belachelijk maken dus .
Meehelpen met poetsen is een leuke en bruikbare tip.
Over dat tekenen en kleuren, als ik hem een tekenpapier geef met potloden, gooit hij alle potloden uit het doosje, steekt er een paar in zijn mond om de puntjes eraf te bijten. Een aantal strepen belanden er op het papier en dan wil hij uit zijn stoel. Als ik dan de potloden weg wil leggen, opnieuw drama want hij wil er mee rondrennen en gooien. zucht...