Twijfels...

01-09-2019 19:30 34 berichten
Ik weet niet of dit de juiste pijler is, maar goed, waar anders ;)
Ik heb twee geweldige kinderen, ze hebben het leuk met elkaar en het is echt gezellig zo met elkaar. Ze zijn 3 en bijna 1 en de laatste maanden ben ik erg bezig met de vraag of we wel of niet voor een derde gaan. Ik vind het feit dat ze zelfstandiger worden, dat het wat ‘makkelijker’ wordt, erg fijn. Wat dat betreft is een derde ook niet echt logisch. Maar af en toe krijg ik toch opeens een soort verlangen naar weer een klein mensje bij ons. Maar echt tot een beslissing kom ik eigenlijk niet. Soms denk ik dat ik vooral die emoties heb omdat ik een soort nostalgisch gevoel heb naar de babytijd van onze kinderen. Want als ik denk aan nog een kind in huis, nog een kind om voor te zorgen denk ik, hoe dan?? Het lijkt me enorm druk, drie kinderen.
Simpel gezegd, verstand zegt nee maar gevoel zegt af en toe zo sterk ja. Ik hoef ook niet nu te beslissen maar het houdt me bezig dus ik vroeg me af, is dit herkenbaar voor sommigen? Of het nou om het eerste, tweede of derde kind gaat, herkennen jullie deze twijfels? Dit heb ik namelijk nooit gehad bij mijn twee kinderen.
Oh en ja, man heeft er ook nog wat over te zeggen hoor, die is vooral team ja :-D
Alle reacties Link kopieren
Ik zou zeggen doen. Jullie klinken alsof jullie graag een 3e willen.

Hoe oud zijn jullie en kan het financieel allemaal?
Alle reacties Link kopieren
Herken het heel erg. Heb zelf ook sterk een gevoel dat ik een derde wil, maar praktisch gezien is het lastig. En wat je zegt, dat het allemaal zelfstandiger word is heerlijk.
Vriend ziet een derde niet zo zitten dus de keus word zo voor me gemaakt. Kindje moet welkom zijn bij beide!
Vind het van de ene kant prima zo, maar van de andere kant hoop ik stiekem dat vriend ‘bij draait’!
Alle reacties Link kopieren
Twee of drie, dat verschil voel je niet echt hoor.
ik geef mn bek ook maar een douw
Alle reacties Link kopieren
Straks wordt het een jongen en is je verlangen weer niet vervuld....
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
Alle reacties Link kopieren
viva-amber schreef:
01-09-2019 19:41
Straks wordt het een jongen en is je verlangen weer niet vervuld....
Ze wil een mensje, geen meisje
Alle reacties Link kopieren
Lezen is ook een vak :facepalm:
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
@blauwkleedje Wij zijn beiden begin 30. Financieel lukt het, alleen dit huis is wel wat krap dus dan zullen we moeten bekijken hoe dat gaat.

@Rowie Ja dubbel is het he...

@Madeliefjes Dat geloof ik dan weer niet haha!

@viva-amber Ik heb helemaal geen voorkeur. Jongen of meisje vind ik allebei geweldig. Heb er van allebei 1 ;)

@beetjegek Dat dus.
Alle reacties Link kopieren
Ik had het voor onze derde ook heel sterk. Kwam bij mij pas toen de jongste 3 werd. Twijfel en hinken van het een naar het ander. Man twijfelde een stuk minder, die is wat resoluter. Uiteindelijk voor gegaan. Onze derde is nu net 4 geworden :-D
Na haar nooit meer enige twijfel gehad, nu voelt het compleet.
Alle reacties Link kopieren
Als je huis groot genoeg is en het financieel kan, why not?
Alle reacties Link kopieren
Herkenbaar! Je hoeft nu nog niet te kiezen, dus ik zou 'm nog even voor je uit schuiven, dat besluit. En over een jaar gewoon kop of munt ;)

(Geintje, maar het is ook wel echt een handige manier om te kijken wat je eerste reactie is bij kop (ja) of munt (nee). Een simpele methode om je gevoel erbij te exploreren)
Alle reacties Link kopieren
Oh héél herkenbaar!
Wij hebben 1 dochter van 3,5 jaar en zijn echt happy met z'n drieën.
Zelfde humor, zelfde ideeën, zelfde alles! Gewoon de drie musketiers.
Ik ben zó bang dat dat anders wordt als er nog iemand bij komt.
Het is echt in harmonie nu, alles klopt.
Wij hebben besloten dat we nu heel gelukkig zijn en dat we dat niet op het spel willen zetten. Daarom blijven wij de drie musketiers 😆
Ja doen, het klinkt alsof je het heel graag wilt, dus als het past in huis en hart...
Alle reacties Link kopieren
Ik wilde altijd per se een derde.
Maar toen de jongste bijna twee was gingen we uit elkaar en toen ze 6 was hoefde het eigenlijk niet meer zo nodig. Het was wel goed zo.
Mijn vriend wilde wel heel graag dus kwam er toch nog een derde maar op dat moment was het ook goed geweest als dat niet zo was. Ach, en toen kwam er ook nr 4 want anders was de 3e zo’n nakomertje. En de vijfde kwam er nog even tussendoor zwemmen :mrgreen:

Heb je liever spijt van de dingen die je gedaan hebt, of liever spijt van de dingen die je had willen doen?
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
Ik vind 3 kinderen echt heel druk. Ik heb best wel eens spijt gehad in zekere mate. En dan denk ik dat je beter kan leven met gemis dan met spijt. Als je mij zou vragen welke van de 3 ik had kunnen missen dan zou het geen één zijn.

Maar je kinderen zijn 3 en 1 en ik denk dat je gevoel heel normaal is. Je hoeft geen ijzersterke argumenten te hebben voor een derde en het hoeft geen logische beslissing te zijn. Ik heb mij laten steriliseren na de derde. Daar heb ik nooit over getwijfeld. In ieder geval weet je zeker dan je de optie op een derde niet uitsluit.
Alle reacties Link kopieren
MinkeDeWit schreef:
01-09-2019 20:12
Ja doen, het klinkt alsof je het heel graag wilt, dus als het past in huis en hart...
Vind je dat? Eigenlijk lees ik dat niet in de op; die leest meer als weemoedig omdat de babytijd echt voorbij zou zijn zonder derde dan als wens voor nog een kind.
Alle reacties Link kopieren
Wil je een lief knuffelbare baby of wil je een kind? Als het je om het eerste gaat dan zou ik het zeker niet doen. Koop dan een puppy.
Alle reacties Link kopieren
Dobbelsteen_01 schreef:
01-09-2019 19:30
Maar af en toe krijg ik toch opeens een soort verlangen naar weer een klein mensje bij ons. Maar echt tot een beslissing kom ik eigenlijk niet. Soms denk ik dat ik vooral die emoties heb omdat ik een soort nostalgisch gevoel heb naar de babytijd van onze kinderen.
Ze worden ook weer groot hè?
Van mij mag je.
Maar je jongste is nog geen 1 en je praat al over zelfstandiger worden, nostalgisch gevoel over de babytijd en weer een klein mensje hebben. Ik hoop dat je beseft dat je jongste ook nog gewoon een baby is en je dus gewoon nog steeds in de babytijd zit. En zelfstandig zijn je kinderen de komende jaren ook nog niet.
Misschien eerst nog even van deze tijd genieten voor je de knoop doorhakt?
Ik snap die reacties 'het klinkt alsof je het heel graag wil' niet helemaal. Als ik de OP lees klinkt helemaal niet alsof TO zo graag nog een kind wil, wel nog een baby-tje. Ik zou het nog even aankijken en afwachten wat je gevoel doet. Er is geen haast, toch? Een derde kan altijd nog.
Bedankt voor alle reacties.
@Rosalind, jazeker, ze is zeker nog een baby en ik geniet intens van haar. En ik vind de zelfstandigheid fijn maar tegelijkertijd gaat het me veel te snel. Heel dubbel inderdaad, zo ervaar ik dat zelf ook. Dit is ook voor het eerst dat ik emotie en ratio niet echt logisch met elkaar kan verweven of zo.
Mochten we voor een derde gaan zal dat zeker nu nog niet zijn. Maar waar ik aan twijfel zijn precies de dingen die ik hier teruglees. Is het het verlangen naar een derde of de weemoed naar dingen als de eerste echo, de dikke buik, de geslachtsbepaling, de eerste ontmoeting met zo’n kleintje.. bij mijn kinderen heb ik het allebei echt als magisch ervaren en nog steeds ben ik iedere dag zo in verwondering van hoeveel liefde ik voor ze voel. En soms denk ik, dat nog eens meemaken is toch het mooiste dat er is. Maar ja, dat weet ik dus niet precies.
Alle reacties Link kopieren
Van 1 naar 2 is een enorme stap. Van 2 naar 3 merk je bijna niet. De trein rijdt al en de derde stapt op en gaat automatisch mee. Voor ons is de derde echt de kers op de taart. Vanaf 3 wordt het leuk. Ik zeg doen!
appeltjeitje schreef:
01-09-2019 20:31
Ik vind 3 kinderen echt heel druk. Ik heb best wel eens spijt gehad in zekere mate. En dan denk ik dat je beter kan leven met gemis dan met spijt. Als je mij zou vragen welke van de 3 ik had kunnen missen dan zou het geen één zijn.
Wat een eerlijke post! Dank hiervoor.

Ik kan me goed voorstellen wat je zegt, ik heb daarbij alleen nog het gevoel dat het met drie kleine kinderen misschien extra zwaar is (en je gevoelens van spijt hebt) maar dat je er in de toekomst als ze echt groter zijn (of het huis uit) juist weer heel veel plezier van hebt, een extra kind dat komt aanwaaien, veel mensen aan de eettafel op je verjaardag etc. Heb jij dat gevoel ook of denk je dat dan ook nog de drukte zal overheersen?
@appeleitje Bedankt voor je eerlijkheid. Ik denk dat ik daar het meest ‘bang’ voor ben, de drukte. Maar ook, hoe ga je voor drie kinderen tegelijk zorgen als je maar met twee ouders bent... het praktische van het hele gedoe zeg maar.
Kinderen van 1 en 3 zijn toch ook nog best kleine mensjes?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven