VRLK
donderdag 27 maart 2008 om 21:57
Zo lekkere mannen zo vroeg op de avond!
Mocht ook wel na het gore teennagel verhaal, jasses hoe kun je zo iets doen!
Apie eet de laatste tijd ook niet zo denderend. Ik merk ook wel kopieergedrag van andere kindjes van school. Ze vindt dat dan interessant "ieuw pitjes, die lust ik niet!" en gaat het vervolgens thuis ook doen om te kijken hoe wij daar op reageren. Meestal negeren we het en is het al snel weer weg.
Vanavond nog toen moest ze van ons het eten proeven en daar zag ze enorm tegenop. Uiteindelijk deed ze het toch en vond ze de pasta toch lekker. Wij juichen dat dan ook toe en de volgende keer gaat het dan al weer makkelijker.
Aap kan niet zo goed koken maar dat is meer gebrek aan ervaring dan onwil. Uit eten vindt hij super en lust ook bijna alles. (hoewel oesters niet) Hij komt ook uit een prakkie gezin trouwens.
Zelf een moeilijke periode gehad toen ik nog biologie studeerde en veel dieren moest snijden. Dat deed je eetlust wel verdwijnen van zowel vis als vlees.
Nippo, jij ook gefeliciteerd met het goede nieuws! Fantastisch goed bericht. Lekker genieten nu!
Morgen lekker vrij. Ik heb dinsdag eerste feestje voor nieuwe werk (in het Arsenaal) en moet kleurig gekleed. Dat wordt lastig want ik heb geen feestelijke kleurige kleding. Morgen even naar kijken dus.
Bedankt voor de refresh tips, volgens mij is het gelukt!
Mocht ook wel na het gore teennagel verhaal, jasses hoe kun je zo iets doen!
Apie eet de laatste tijd ook niet zo denderend. Ik merk ook wel kopieergedrag van andere kindjes van school. Ze vindt dat dan interessant "ieuw pitjes, die lust ik niet!" en gaat het vervolgens thuis ook doen om te kijken hoe wij daar op reageren. Meestal negeren we het en is het al snel weer weg.
Vanavond nog toen moest ze van ons het eten proeven en daar zag ze enorm tegenop. Uiteindelijk deed ze het toch en vond ze de pasta toch lekker. Wij juichen dat dan ook toe en de volgende keer gaat het dan al weer makkelijker.
Aap kan niet zo goed koken maar dat is meer gebrek aan ervaring dan onwil. Uit eten vindt hij super en lust ook bijna alles. (hoewel oesters niet) Hij komt ook uit een prakkie gezin trouwens.
Zelf een moeilijke periode gehad toen ik nog biologie studeerde en veel dieren moest snijden. Dat deed je eetlust wel verdwijnen van zowel vis als vlees.
Nippo, jij ook gefeliciteerd met het goede nieuws! Fantastisch goed bericht. Lekker genieten nu!
Morgen lekker vrij. Ik heb dinsdag eerste feestje voor nieuwe werk (in het Arsenaal) en moet kleurig gekleed. Dat wordt lastig want ik heb geen feestelijke kleurige kleding. Morgen even naar kijken dus.
Bedankt voor de refresh tips, volgens mij is het gelukt!
donderdag 27 maart 2008 om 22:02
quote:athena schreef op 27 maart 2008 @ 21:23:
[afbeelding]
Athena, ik sluit me bij jou en en quote hem ook nog maar even lekker
En nu ga ik géén weer-eens-twintig-bladzijden-bijlezen maar mijn bed in, want ik voorzie weer een dramanacht met Nano. Krijgt weer eens een lading kiezen (van de week al tand nr.11 en 12, maar 13 en 14 zijn ook al als megadikke bobbels aan het zeuren) en wordt dus steeds huilend en kwijlend wakker
Maar in elk geval wel even zeggen dat ik heel blij ben dat je goed nieuws had Morrie!
[afbeelding]
Athena, ik sluit me bij jou en en quote hem ook nog maar even lekker
En nu ga ik géén weer-eens-twintig-bladzijden-bijlezen maar mijn bed in, want ik voorzie weer een dramanacht met Nano. Krijgt weer eens een lading kiezen (van de week al tand nr.11 en 12, maar 13 en 14 zijn ook al als megadikke bobbels aan het zeuren) en wordt dus steeds huilend en kwijlend wakker
Maar in elk geval wel even zeggen dat ik heel blij ben dat je goed nieuws had Morrie!
vrijdag 28 maart 2008 om 09:03
Pebblo en ik zijn ook allebei groot geworden met aardappelen-groente-vlees in een prakkie en eten nu alles. Volgens mij zegt dat dus niet alles over je latere eetgedrag.
Schoonouders zijn wel van het lekkere eten, gaan ook heel vaak uit eten en staan open voor nieuwe dingen. Bij hun is eten altijd een feestje, en er is altijd veel.
Bij mijn ouders was eten meer noodzaak dan plezier. Mijn moeder vond het ook niet heerlijk om in de keuken te staan. Toch hield ze ook wel van nieuwe dingen, alleen mijn vader echt niet. Als we mijn moeder mee uit eten namen vond ze het heerlijk dingen te nemen die ze thuis niet at. Mijn vader ziet eten nu ook echt als iets dat moet. Hij kan koken, maar dat is aardappels, flinks stuk vlees en groenten uit een potje. En soms slaat hij een dag over en eet een boterham. Maar dat is altijd al het enige geweest dat hij lust. Mijn broertje is net zo, maskeert het liefst al zijn eten met appelmoes, maar mijn broer lust al meer. Mijn zusje en ik lusten zo goed als alles wel.
Klein Pebbeltje nog thuis, had vanmorgen om 6 uur naast zijn bed gespuugd. Stond naast mijn bed en spuugde in mijn bed, en op de overloop op weg naar de badkamer ook een heel spoor. Dus waren we vroeg in rep en roer, ik stond vanmorgen al om 8 uur in supermarkt!
Ah, Mille vandaag tante! Spannend!
Schoonouders zijn wel van het lekkere eten, gaan ook heel vaak uit eten en staan open voor nieuwe dingen. Bij hun is eten altijd een feestje, en er is altijd veel.
Bij mijn ouders was eten meer noodzaak dan plezier. Mijn moeder vond het ook niet heerlijk om in de keuken te staan. Toch hield ze ook wel van nieuwe dingen, alleen mijn vader echt niet. Als we mijn moeder mee uit eten namen vond ze het heerlijk dingen te nemen die ze thuis niet at. Mijn vader ziet eten nu ook echt als iets dat moet. Hij kan koken, maar dat is aardappels, flinks stuk vlees en groenten uit een potje. En soms slaat hij een dag over en eet een boterham. Maar dat is altijd al het enige geweest dat hij lust. Mijn broertje is net zo, maskeert het liefst al zijn eten met appelmoes, maar mijn broer lust al meer. Mijn zusje en ik lusten zo goed als alles wel.
Klein Pebbeltje nog thuis, had vanmorgen om 6 uur naast zijn bed gespuugd. Stond naast mijn bed en spuugde in mijn bed, en op de overloop op weg naar de badkamer ook een heel spoor. Dus waren we vroeg in rep en roer, ik stond vanmorgen al om 8 uur in supermarkt!
Ah, Mille vandaag tante! Spannend!
vrijdag 28 maart 2008 om 09:11
Dank voor alle felicitaties!
Nathje, om die reden die jij noemt heb ik jaren vegetarisch gegeten, eigenlijk tot er kinderen kwamen. Nu eet ik nog steeds weinig vlees.
Mijn moeder kan niet koken. Inderdaad bruine bonen uit een pot in de pan, en dan met vocht en al op tafel zetten. En dan zo'n gepaneerde schijf erbij, maar niet het vet eerst heet laten worden dus altijd soppig. Verder gebruikte ze geen kruiden en geen zout, probeer maar eens met gehakt, niet te eten. Wat eten betreft ben ik er aardig op vooruit gegaan.
Nathje, om die reden die jij noemt heb ik jaren vegetarisch gegeten, eigenlijk tot er kinderen kwamen. Nu eet ik nog steeds weinig vlees.
Mijn moeder kan niet koken. Inderdaad bruine bonen uit een pot in de pan, en dan met vocht en al op tafel zetten. En dan zo'n gepaneerde schijf erbij, maar niet het vet eerst heet laten worden dus altijd soppig. Verder gebruikte ze geen kruiden en geen zout, probeer maar eens met gehakt, niet te eten. Wat eten betreft ben ik er aardig op vooruit gegaan.
vrijdag 28 maart 2008 om 09:35
vrijdag 28 maart 2008 om 10:02
Ochtendje vrij, had twee avonden werk- activiteieten en morgen hele dag in winkel staan. Dat leek me niet echt gezond, vandaar beetje vrijaf om bij te tanken. Ga nu zelfs uurtje slapen (was gisteren 24.00 thuis en dat is gewoon te laat voor 2 keer in de week....).
Ja, mijn vader komt uit Indonesie, dat staat er toch ? Hij is halfbloed overigens en ik ben helaas: pindakaas, oerhollands uitgevallen .
Ja, mijn vader komt uit Indonesie, dat staat er toch ? Hij is halfbloed overigens en ik ben helaas: pindakaas, oerhollands uitgevallen .
vrijdag 28 maart 2008 om 10:17
Lekker Pebbles, sterkte.
Nog even over dat prakken: mijn kinderen kunnen inmiddels uiteraard ook met een vork geprakt spul eten. Maar toen ze 1 waren konden ze dat niet, en dan konden ze wel zelf eten als er gewoon boontjes of wat grotere stukjes ofzo lagen. Het is gewoon nooit zo in me opgekomen om te blijven prakken, ik ben ook een beetje lui misschien en de kinderen waren nog te jong om er zelf een mening over te hebben.
Nog even over dat prakken: mijn kinderen kunnen inmiddels uiteraard ook met een vork geprakt spul eten. Maar toen ze 1 waren konden ze dat niet, en dan konden ze wel zelf eten als er gewoon boontjes of wat grotere stukjes ofzo lagen. Het is gewoon nooit zo in me opgekomen om te blijven prakken, ik ben ook een beetje lui misschien en de kinderen waren nog te jong om er zelf een mening over te hebben.
vrijdag 28 maart 2008 om 10:54
20 weken echo gehad en ook die was goed. Jee, nu wordt het allemaal wel heel echt . We zijn heel opgelucht en blij. En we hebben ons ingehouden, we weten niet wat het wordt. Moesten we wel even de andere kant voor opkijken want ze kon de blaas niet goed in beeld krijgen en moest toen heel lang tussen de benen kijken. Raar idee dat zij het nu wel weet, en wij nog niet!
Nog even op de weegschaal gaan staan daar. Woog 64 kilo met kleren aan. En dat terwijl ik altijd dacht 63 kilo te wegen van mezelf. Zou betekenen dat ik niets aangekomen ben, beetje vaag want zeker mijn borsten en buik zijn dikker. Plus het kind en het extra bloed.
Nu ga ik naar mijn werk. Tot later.
Nog even op de weegschaal gaan staan daar. Woog 64 kilo met kleren aan. En dat terwijl ik altijd dacht 63 kilo te wegen van mezelf. Zou betekenen dat ik niets aangekomen ben, beetje vaag want zeker mijn borsten en buik zijn dikker. Plus het kind en het extra bloed.
Nu ga ik naar mijn werk. Tot later.
vrijdag 28 maart 2008 om 11:03
En Mille, al nieuws??
Beterschap met KP, Pebbles.
Eerlijk gezegd, snap ik niet zo goed, waarom een prakkie erg zou zijn?
Lekker laten eten die kinderen, of het nou een prakkie is of niet, dat maakt toch niet uit?
En ik ben het met Pebbles eens, het zegt niets over later eetgedrag. Ik ben grootgebracht met prakkie.
Bij ons thuis was het zelfs zo, dat toetje gewoon in je bord ging.
Had je dus yoghurt, met aan de buitenkant een jus/aardappelrand. Gatver!
Nu prak ik niks meer eigenlijk, alleen stamppot is een prakkie.
Zorro is een echte prakker, die prakt zelfs zijn sla. Vlees wel altijd apart.
Bij de kinderen is het wisselend. Als wij gekookte aardappels en groente eten, dan prak ik voor Zeefje wel alles door elkaar.
Maar van de week aten we krieltjes, die doen ik gewoon apart van bijvoorbeel de worteltjes.
Ik heb helemaal geen zin in een strijd aan tafel. Als alles apart moet, dan willen ze het liefst alleen vlees en moet ik het andere naar binnen praten.
Zonde van mijn energie.
Nu eten ze gewoon goed. Prakkie met een kuiltje jus. Ik vind het helemaal gezellig.
Sommige groente eten ze wel weer apart, vooral Zootje. Groente zoals broccoli, worteltjes, doperwtjes, sperzieboontjes.
Zen is het meest van de prakkies.
Mijn kinderen zijn niet van de sla, komkommer en tomaat.
Maak ik me ook niet druk over, komt vanzelf. Ik lustte het vroeger ook niet. Heel veel dingen trouwens, en nu lust ik bijna alles.
Ik vind het eigenlijk ook helemaal niet belangrijk dat ze verschillende smaken leren onderscheiden. Ik zie eten eigenlijk ook gewoon als noodzaak. Brandstof voor je lichaam.
Als ze interesse hebben in verschillende smaken, geven ze dat vanzelf wel aan. Wie ben ik om te bepalen dat ze van alles moeten eten?
Wil je proeven, hartstikke goed. Wil je het niet, dan toch niet. Zeg er wel bij dat ik dat raar vind, vooral als ze zeggen dat iets vies vinden. Want als je niet proeft, kun je dat ook niet weten.
Maar ik ga ze toch echt niet dwingen.
Ik snap ook niet zo goed welk doel het dient eigenlijk.
Smaak verandert met de jaren en iets wat ze nu goed eten, willen ze misschien over een tijdje niet meer.
Nu ben ik ook wel gek op lekker eten hoor en staat er hier regelmatig iets anders op tafel.
Maar als ze iets niet willen dan eten ze maar een boterham met kaas en een appel. Dat is hier de regel eigenlijk.
Moraal van het verhaal is eigenlijk, dat ik het belangrijker vind dat ze gezond, genoeg en lekker eten en of dat nou wekelijks hetzelfde is, al dan niet een prak, dat zal me echt aan mijn reet roesten
Beterschap met KP, Pebbles.
Eerlijk gezegd, snap ik niet zo goed, waarom een prakkie erg zou zijn?
Lekker laten eten die kinderen, of het nou een prakkie is of niet, dat maakt toch niet uit?
En ik ben het met Pebbles eens, het zegt niets over later eetgedrag. Ik ben grootgebracht met prakkie.
Bij ons thuis was het zelfs zo, dat toetje gewoon in je bord ging.
Had je dus yoghurt, met aan de buitenkant een jus/aardappelrand. Gatver!
Nu prak ik niks meer eigenlijk, alleen stamppot is een prakkie.
Zorro is een echte prakker, die prakt zelfs zijn sla. Vlees wel altijd apart.
Bij de kinderen is het wisselend. Als wij gekookte aardappels en groente eten, dan prak ik voor Zeefje wel alles door elkaar.
Maar van de week aten we krieltjes, die doen ik gewoon apart van bijvoorbeel de worteltjes.
Ik heb helemaal geen zin in een strijd aan tafel. Als alles apart moet, dan willen ze het liefst alleen vlees en moet ik het andere naar binnen praten.
Zonde van mijn energie.
Nu eten ze gewoon goed. Prakkie met een kuiltje jus. Ik vind het helemaal gezellig.
Sommige groente eten ze wel weer apart, vooral Zootje. Groente zoals broccoli, worteltjes, doperwtjes, sperzieboontjes.
Zen is het meest van de prakkies.
Mijn kinderen zijn niet van de sla, komkommer en tomaat.
Maak ik me ook niet druk over, komt vanzelf. Ik lustte het vroeger ook niet. Heel veel dingen trouwens, en nu lust ik bijna alles.
Ik vind het eigenlijk ook helemaal niet belangrijk dat ze verschillende smaken leren onderscheiden. Ik zie eten eigenlijk ook gewoon als noodzaak. Brandstof voor je lichaam.
Als ze interesse hebben in verschillende smaken, geven ze dat vanzelf wel aan. Wie ben ik om te bepalen dat ze van alles moeten eten?
Wil je proeven, hartstikke goed. Wil je het niet, dan toch niet. Zeg er wel bij dat ik dat raar vind, vooral als ze zeggen dat iets vies vinden. Want als je niet proeft, kun je dat ook niet weten.
Maar ik ga ze toch echt niet dwingen.
Ik snap ook niet zo goed welk doel het dient eigenlijk.
Smaak verandert met de jaren en iets wat ze nu goed eten, willen ze misschien over een tijdje niet meer.
Nu ben ik ook wel gek op lekker eten hoor en staat er hier regelmatig iets anders op tafel.
Maar als ze iets niet willen dan eten ze maar een boterham met kaas en een appel. Dat is hier de regel eigenlijk.
Moraal van het verhaal is eigenlijk, dat ik het belangrijker vind dat ze gezond, genoeg en lekker eten en of dat nou wekelijks hetzelfde is, al dan niet een prak, dat zal me echt aan mijn reet roesten
vrijdag 28 maart 2008 om 11:18
Goeiemorgen! De eet-discussie is nog steeds bezig zie ik. De leeftijd-methode pas ik ook pas toe sinds ze 4 zijn, nu begrijpen ze gewoon goed wat ik bedoel. Daarvoor was ik al blij als ik er wat in kreeg. Prakken heb ik tot een jaar geleden wel gedaan, nu niet meer, ze vinden het veel interessanter om te zien wat ze eten (als ik het prak kijken ze erg vies!) en bovendien vind ook ik het belangrijk dat ze smaken leren (her)kennen. Spercieboontjes, spruitjes, broccoli en bloemkool gaat er hier zonder morren in, stukjes aardappel en vlees ook. Pasta en rijst idem dito, ze krijgen altijd een bergje 'droge' rijst of pasta omdat ze dat graag zo eten, met daarnaast een 'bergje' rijst/pasta met saus, omdat ik vind dat ze dat ook moeten eten. Om en om een hapje, kinderen gelukkig en wij gelukkig.
Ik zie ook niet aan Lien dat ze kwart Indonesisch is! Maar goed, dat kan zo verschillend zijn. Ik ken iemand die kwart Chinees is, aan haar zie je het best goed (ogen, haar) en aan haar zusje absoluut niet (blond met groene ogen).
Ik ga zo met de kinderen naar de Chimpiechamp. Eigenlijk ga ik liever naar een buitenspeeltuin, het weer is er nu best goed voor, maar de Chimp zit bij ons nieuwe huis om de hoek en daar kunnen we vanmiddag een kijkje binnen nemen.
Ik zie ook niet aan Lien dat ze kwart Indonesisch is! Maar goed, dat kan zo verschillend zijn. Ik ken iemand die kwart Chinees is, aan haar zie je het best goed (ogen, haar) en aan haar zusje absoluut niet (blond met groene ogen).
Ik ga zo met de kinderen naar de Chimpiechamp. Eigenlijk ga ik liever naar een buitenspeeltuin, het weer is er nu best goed voor, maar de Chimp zit bij ons nieuwe huis om de hoek en daar kunnen we vanmiddag een kijkje binnen nemen.
vrijdag 28 maart 2008 om 11:27
quote:Elyane schreef op 28 maart 2008 @ 11:03:
..., vooral als ze zeggen dat iets vies vinden.
Dat mag hier dan weer niet. Zeggen dat ze eten vies vinden. Is er bij mij ingestampt en geef ik door. Eten is nooit vies. je kunt het niet zo lekker vinden, maar vies is het niet. Poep op je bord, dat is vies!
Heb 3 hele dagen alleen in pakhuis gewerkt, en nu is Pebblo er. En ik vind het maar niets om het weer over te geven.
..., vooral als ze zeggen dat iets vies vinden.
Dat mag hier dan weer niet. Zeggen dat ze eten vies vinden. Is er bij mij ingestampt en geef ik door. Eten is nooit vies. je kunt het niet zo lekker vinden, maar vies is het niet. Poep op je bord, dat is vies!
Heb 3 hele dagen alleen in pakhuis gewerkt, en nu is Pebblo er. En ik vind het maar niets om het weer over te geven.
vrijdag 28 maart 2008 om 11:28
Even gewacht met posten en nu zitten Elyane en Morrie ertussen! Fijn dat alles goed is, Morrie!
Tja, als de kinderen per se prakkies wilden, kregen ze het van me. Maar daar hebben ze dus juist een hekel aan. En dat van die smaken vind ik dus wel belangrijk. Eerste item was om er überhaupt wat in te krijgen, en nu dat lukt ook wat 'bewuster' in de zin van weten en herkennen wat je eet. Mijn neef at vroeger bijna niets tenzij mijn tante er een schepje suiker overheen deed (oh gruwel!) en dan at hij het wel. Hij is nu nog steeds een ontzettend moeilijke eter. Wij zijn van huis uit ook prakkie-eters, zowel vent als ik zijn daarmee opgegroeid. Mijn moeder maakte vroeger af en toe macaroni met ham en boterhamworst en tomatenpuree, of erwtensoep, maar voor de rest aardappelen, groente, vlees en jus. Nu eten ze vaker pasta. mIjn moeder eet alleen geen rijst, maar dat komt doordat het steeds onder haar kunstgebit kruipt. Wij eten gemiddels tweemaal per week aardappelen, groente en vlees/vis, ik probeer altijd in een week rijst, pasta en aardappelen op het menu te zetten. Of couscous, of bulgur, of mie, in ieder geval zo gevarieerd mogelijk.
En stiekem vind ik prakken ontzettend goor om te zien. Een bord met van dat geprakte, onherkenbare spul nodigt mij niet uit om te eten. Volgens mij zijn Nederlanders het enige volk dat prakt. Niet dat dat uitmaakt, maar ik vind het gewoon een vies gezicht.
Tja, als de kinderen per se prakkies wilden, kregen ze het van me. Maar daar hebben ze dus juist een hekel aan. En dat van die smaken vind ik dus wel belangrijk. Eerste item was om er überhaupt wat in te krijgen, en nu dat lukt ook wat 'bewuster' in de zin van weten en herkennen wat je eet. Mijn neef at vroeger bijna niets tenzij mijn tante er een schepje suiker overheen deed (oh gruwel!) en dan at hij het wel. Hij is nu nog steeds een ontzettend moeilijke eter. Wij zijn van huis uit ook prakkie-eters, zowel vent als ik zijn daarmee opgegroeid. Mijn moeder maakte vroeger af en toe macaroni met ham en boterhamworst en tomatenpuree, of erwtensoep, maar voor de rest aardappelen, groente, vlees en jus. Nu eten ze vaker pasta. mIjn moeder eet alleen geen rijst, maar dat komt doordat het steeds onder haar kunstgebit kruipt. Wij eten gemiddels tweemaal per week aardappelen, groente en vlees/vis, ik probeer altijd in een week rijst, pasta en aardappelen op het menu te zetten. Of couscous, of bulgur, of mie, in ieder geval zo gevarieerd mogelijk.
En stiekem vind ik prakken ontzettend goor om te zien. Een bord met van dat geprakte, onherkenbare spul nodigt mij niet uit om te eten. Volgens mij zijn Nederlanders het enige volk dat prakt. Niet dat dat uitmaakt, maar ik vind het gewoon een vies gezicht.
vrijdag 28 maart 2008 om 11:33
quote:Elyane schreef op 28 maart 2008 @ 11:03:
Ik vind het eigenlijk ook helemaal niet belangrijk dat ze verschillende smaken leren onderscheiden. Ik zie eten eigenlijk ook gewoon als noodzaak. Brandstof voor je lichaam.
Als ze interesse hebben in verschillende smaken, geven ze dat vanzelf wel aan. Wie ben ik om te bepalen dat ze van alles moeten eten?
Wil je proeven, hartstikke goed. Wil je het niet, dan toch niet. Zeg er wel bij dat ik dat raar vind, vooral als ze zeggen dat iets vies vinden. Want als je niet proeft, kun je dat ook niet weten.
Maar ik ga ze toch echt niet dwingen.
Dan ben ik toch een stuk strenger, denk ik. Ik wil wel degelijk dat ze alles proberen voordat ze zeggen dat ze het niet lekker vinden. En vies, dat ben ik helemaal met Pebbles eens, is eten nooit. Hooguit niet lekker, maar vies is wat anders en bovendien onbeleefd. Als ze dat van mijn eten mogen zeggen, zeggen ze dat straks ook over andermans eten en ik vind dat gewoon echt niet kunnen. Natuurlijk zegt het niets over 'later', maar aan mijn tafel wordt gewoon gegeten wat de pot schaft en het alternatief is idd brood of niets.
Ik vind het eigenlijk ook helemaal niet belangrijk dat ze verschillende smaken leren onderscheiden. Ik zie eten eigenlijk ook gewoon als noodzaak. Brandstof voor je lichaam.
Als ze interesse hebben in verschillende smaken, geven ze dat vanzelf wel aan. Wie ben ik om te bepalen dat ze van alles moeten eten?
Wil je proeven, hartstikke goed. Wil je het niet, dan toch niet. Zeg er wel bij dat ik dat raar vind, vooral als ze zeggen dat iets vies vinden. Want als je niet proeft, kun je dat ook niet weten.
Maar ik ga ze toch echt niet dwingen.
Dan ben ik toch een stuk strenger, denk ik. Ik wil wel degelijk dat ze alles proberen voordat ze zeggen dat ze het niet lekker vinden. En vies, dat ben ik helemaal met Pebbles eens, is eten nooit. Hooguit niet lekker, maar vies is wat anders en bovendien onbeleefd. Als ze dat van mijn eten mogen zeggen, zeggen ze dat straks ook over andermans eten en ik vind dat gewoon echt niet kunnen. Natuurlijk zegt het niets over 'later', maar aan mijn tafel wordt gewoon gegeten wat de pot schaft en het alternatief is idd brood of niets.
vrijdag 28 maart 2008 om 11:39
Ik ben echt streng, want niets willen eten, zelfs niet proeven is dikke pech. Geen alternatief (ook geen boterham) en geen toetje. Als ze dan toch aantal happen eten dan wel een toetje en niets aan de hand.
Ik zeg altijd tegen Groot Pebbeltje, die nu ook bij vriendjes wil eten en vriendjes bij ons, dat het makkelijk is als hij alles lust want dan kan hij overal eten. Net als papa en mama, die eten ook alles. Hij ziet het voordeel er wel van in geloof ik.
Ik zeg altijd tegen Groot Pebbeltje, die nu ook bij vriendjes wil eten en vriendjes bij ons, dat het makkelijk is als hij alles lust want dan kan hij overal eten. Net als papa en mama, die eten ook alles. Hij ziet het voordeel er wel van in geloof ik.
vrijdag 28 maart 2008 om 12:46
Ik vind streng eigenlijk negatief klinken, ik vind je gewoon duidelijk Pebbles 
Ik ben het wel met Elyane eens dat er niks mis is met een prakkie. Zelf moet ik er niet aan denken en behalve stamppot eten de kinderen hier ook geen prak. Apie vindt dat er juist niet smakelijk uit zien.
Wij aten thuis altijd weinig avondeten, zowel mijn ouders als de kinderen. Bij ons werden kleine hoeveelheden opgeschept en wilde je meer dan kreeg je nog een tweede keer. Als ik dan bij een ander ging eten was ik altijd bang dat een moeder mijn hele bord opschepte en dat ik mijn bord moest leegeten. Dus ik was er niet zo happig op om bij vriendinnetjes te blijven eten.
Fijn dat de echo goed, Morrie! En nu lekker genieten!
Ik ben het wel met Elyane eens dat er niks mis is met een prakkie. Zelf moet ik er niet aan denken en behalve stamppot eten de kinderen hier ook geen prak. Apie vindt dat er juist niet smakelijk uit zien.
Wij aten thuis altijd weinig avondeten, zowel mijn ouders als de kinderen. Bij ons werden kleine hoeveelheden opgeschept en wilde je meer dan kreeg je nog een tweede keer. Als ik dan bij een ander ging eten was ik altijd bang dat een moeder mijn hele bord opschepte en dat ik mijn bord moest leegeten. Dus ik was er niet zo happig op om bij vriendinnetjes te blijven eten.
Fijn dat de echo goed, Morrie! En nu lekker genieten!
vrijdag 28 maart 2008 om 13:49
quote:Pebbles schreef op 28 maart 2008 @ 11:39:
Ik ben echt streng, want niets willen eten, zelfs niet proeven is dikke pech. Geen alternatief (ook geen boterham) en geen toetje. Als ze dan toch aantal happen eten dan wel een toetje en niets aan de hand.
Ik zeg altijd tegen Groot Pebbeltje, die nu ook bij vriendjes wil eten en vriendjes bij ons, dat het makkelijk is als hij alles lust want dan kan hij overal eten. Net als papa en mama, die eten ook alles. Hij ziet het voordeel er wel van in geloof ik.
Hier precies hetzelfde. Niet eten is niet eten. Vent is een echte brood-eter en van hem weet ik dat hij er als kind zoveel 'misbruik' van maakte: als hij iets niet lustte - en dat was vaak, want tot zijn 5e at hij potjes en iets anders bliefde meneer niet - dan at hij brood. Gevolg: bijna altijd alleen maar brood eten.
Niet eten is hier dus ook niks anders. Iets na kunnen ze krijgen in de zin van yoghurt met roosvicee of muesli oid. Maar als we lekkere pudding of een keer als traktatie een speciaal kindertoetje hebben, dan komt dat alleen op tafel voor wie op zijn minst een paar happen heeft genomen.
En als ze iets ouder zijn kan vent ze uit eigen ervaring haarfijn uitleggen hoe makkelijk het is als je verschillende dingen lust (en ook de guts krijgt om niet al te gekke nieuwe dingen uit te proberen, want ook dat heeft vent nooit normaal geleerd).
Ik ben echt streng, want niets willen eten, zelfs niet proeven is dikke pech. Geen alternatief (ook geen boterham) en geen toetje. Als ze dan toch aantal happen eten dan wel een toetje en niets aan de hand.
Ik zeg altijd tegen Groot Pebbeltje, die nu ook bij vriendjes wil eten en vriendjes bij ons, dat het makkelijk is als hij alles lust want dan kan hij overal eten. Net als papa en mama, die eten ook alles. Hij ziet het voordeel er wel van in geloof ik.
Hier precies hetzelfde. Niet eten is niet eten. Vent is een echte brood-eter en van hem weet ik dat hij er als kind zoveel 'misbruik' van maakte: als hij iets niet lustte - en dat was vaak, want tot zijn 5e at hij potjes en iets anders bliefde meneer niet - dan at hij brood. Gevolg: bijna altijd alleen maar brood eten.
Niet eten is hier dus ook niks anders. Iets na kunnen ze krijgen in de zin van yoghurt met roosvicee of muesli oid. Maar als we lekkere pudding of een keer als traktatie een speciaal kindertoetje hebben, dan komt dat alleen op tafel voor wie op zijn minst een paar happen heeft genomen.
En als ze iets ouder zijn kan vent ze uit eigen ervaring haarfijn uitleggen hoe makkelijk het is als je verschillende dingen lust (en ook de guts krijgt om niet al te gekke nieuwe dingen uit te proberen, want ook dat heeft vent nooit normaal geleerd).