Kinderen
alle pijlers
weekend-moeder na scheiding
woensdag 8 juli 2009 om 13:24
In de meeste gevallen zijn het de moeders die na een scheiding de kinderen krijgt toegewezen , of ze zichzelf toewijst ( ik heb erg weinig verstand van scheidingen ) .
Nu was het in het verleden ook zo dat moeders niet , of veel minder, werkten dan de vaders , maar de huidige generatie vrouwen met een goede opleiding en ( bijna ) fulltime baan en met echtgenoten die ook zorgdagen hebben , ... waarom zou de grootste zorg(tijd) nog op de moeder neerkomen ?
Wie kan zich voorstellen dat ze weekendmoeder zou ( willen ) zijn ?
Zou je een ander op weekendmoederschap veroordelen ?
Zou een vader die zijn kinderen opvoedt en eens in de 14 dagen zijn kinderen uitzwaait een soort van heldenstatus krijgen , of zou die als sneu worden bestempeld ?
Nu was het in het verleden ook zo dat moeders niet , of veel minder, werkten dan de vaders , maar de huidige generatie vrouwen met een goede opleiding en ( bijna ) fulltime baan en met echtgenoten die ook zorgdagen hebben , ... waarom zou de grootste zorg(tijd) nog op de moeder neerkomen ?
Wie kan zich voorstellen dat ze weekendmoeder zou ( willen ) zijn ?
Zou je een ander op weekendmoederschap veroordelen ?
Zou een vader die zijn kinderen opvoedt en eens in de 14 dagen zijn kinderen uitzwaait een soort van heldenstatus krijgen , of zou die als sneu worden bestempeld ?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
woensdag 8 juli 2009 om 17:50
Doorgaans krijgen mannen die ook maar iets in de opvoeding doen alle lof, en worden vrouwen op elk foutje (hoe klein ook) keihard afgerekend. Een man die zijn kinderen eens in de 14 ziet en ook niet meer wil (ja, die heb je ook) wordt geaccepteerd. Zou een moeder eens moeten proberen....die gaat gelijk de brandstapel op.
Mannen miepen dat de kinderen naar de vrouwen gaan, maar stiekem vindt "men" eigenlijk doorgaans nog dat het ook zo hoort. Als een man de voogdij heeft dan is moeder vast een slechte moeder die haar kinderen slaat, en als een vrouw de voogdij krijgt dan is ze een bitch die de kinderen bij vader weghoudt.
Als moeder win je nooit
Mannen miepen dat de kinderen naar de vrouwen gaan, maar stiekem vindt "men" eigenlijk doorgaans nog dat het ook zo hoort. Als een man de voogdij heeft dan is moeder vast een slechte moeder die haar kinderen slaat, en als een vrouw de voogdij krijgt dan is ze een bitch die de kinderen bij vader weghoudt.
Als moeder win je nooit
woensdag 8 juli 2009 om 17:54
quote:blijfgewoonbianca schreef op 08 juli 2009 @ 16:18:
Bruja , ik vind het ( maar weinig ervaring , he ) al onmogelijk om me voor te stellen hoe liefde voor een persoon ( tenzij heftige zaken ) zomaar langzaam aan minder kan worden .
Is het om te beginnen dan wel - wederzijds !! - houden van geweest ? Was het geen ander soort gevoel dat je verkeerd geïnterpreteerd danwel benoemd hebt ? Of heb je genoegen genomen met een klein beetje liefde ?
Ik hoor geregeld na een scheiding en een nieuwe relatie ; nu weet ik pas wat ...Nou....ik denk dat het meer is dat ze vergeten waren hoe het voelt om zo verliefd te zijn, net zoals je de ergste pijn van de bevalling vergeet totdat je nog een keertje moet. Ik weet verstandelijk dat ik op mijn ex ontzettend verliefd ben geweest, maar ik kan me het gevoel niet meer voor de geest halen. Mocht ik verliefd worden op een ander, dan zal ik me vast niet kunnen voorstellen dat oooooit zo gek op ex was. Maar waarschijnlijk is dat wel zo.
Bruja , ik vind het ( maar weinig ervaring , he ) al onmogelijk om me voor te stellen hoe liefde voor een persoon ( tenzij heftige zaken ) zomaar langzaam aan minder kan worden .
Is het om te beginnen dan wel - wederzijds !! - houden van geweest ? Was het geen ander soort gevoel dat je verkeerd geïnterpreteerd danwel benoemd hebt ? Of heb je genoegen genomen met een klein beetje liefde ?
Ik hoor geregeld na een scheiding en een nieuwe relatie ; nu weet ik pas wat ...Nou....ik denk dat het meer is dat ze vergeten waren hoe het voelt om zo verliefd te zijn, net zoals je de ergste pijn van de bevalling vergeet totdat je nog een keertje moet. Ik weet verstandelijk dat ik op mijn ex ontzettend verliefd ben geweest, maar ik kan me het gevoel niet meer voor de geest halen. Mocht ik verliefd worden op een ander, dan zal ik me vast niet kunnen voorstellen dat oooooit zo gek op ex was. Maar waarschijnlijk is dat wel zo.
woensdag 8 juli 2009 om 17:59
Je hoort inderdaad vaak: nu weet ik pas wat houden van is.... liefde is... hoe het hoort te zijn in een relatie...
En ja, het kan zo zijn dat het nooit houden van geweest is, niet wederzijds geweest is, dat het een ander gevoel geweest is en je dit verkeerd geïnterpreteerd hebt...of genoegen genomen met een beetje liefde...
Maar ook als dat zo is, die mensen hebben wel gedacht dat het echt was.
En ja, het kan zo zijn dat het nooit houden van geweest is, niet wederzijds geweest is, dat het een ander gevoel geweest is en je dit verkeerd geïnterpreteerd hebt...of genoegen genomen met een beetje liefde...
Maar ook als dat zo is, die mensen hebben wel gedacht dat het echt was.
woensdag 8 juli 2009 om 18:08
quote:bosaapje schreef op 08 juli 2009 @ 17:01:
Het valt mij op dat er op dit forum verschillende mensen zijn die pas getrouwd zijn of helemaal niet en die geen kinderen hebben.
Dachten jullie nou echt dat wij getrouwd zijn om vervolgens jaren later te gaan scheiden????
Ook wij zijn getrouwd omdat we van elkaar hielden, onze toekomst met elkaar wilden delen met of zonder kinderen en samen oud te worden.
Dat het leven van ons, gescheiden vrouwen, mannen, anders is verlopen wil toch niet zeggen dat wij "fout"' zijn?
Het is makkelijk gezegd dat het beter is om als broer en zus te leven en niet te gaan scheiden omdat er kinderen zijn.
Ik hoop echt, ik gun het niemand dat jullie nooit om de één of andere redenen gaan scheiden maar ik hoop ook dat jullie eens grijstinten gaan zien ipv zwart-wit.
Kun jij door je toetsenbord zien of iemand kinderen heeft en gescheiden is ja of nee??????????
Beetje rare conclusie, dat iemand wel geen ervaring zal hebben bij een bepaalde mening...
Het valt mij op dat er op dit forum verschillende mensen zijn die pas getrouwd zijn of helemaal niet en die geen kinderen hebben.
Dachten jullie nou echt dat wij getrouwd zijn om vervolgens jaren later te gaan scheiden????
Ook wij zijn getrouwd omdat we van elkaar hielden, onze toekomst met elkaar wilden delen met of zonder kinderen en samen oud te worden.
Dat het leven van ons, gescheiden vrouwen, mannen, anders is verlopen wil toch niet zeggen dat wij "fout"' zijn?
Het is makkelijk gezegd dat het beter is om als broer en zus te leven en niet te gaan scheiden omdat er kinderen zijn.
Ik hoop echt, ik gun het niemand dat jullie nooit om de één of andere redenen gaan scheiden maar ik hoop ook dat jullie eens grijstinten gaan zien ipv zwart-wit.
Kun jij door je toetsenbord zien of iemand kinderen heeft en gescheiden is ja of nee??????????
Beetje rare conclusie, dat iemand wel geen ervaring zal hebben bij een bepaalde mening...
woensdag 8 juli 2009 om 18:23
Ik zou het niet ondekbaar vinden in die zin dat ik vind dat de vader net zo goed in staat zou kunnen zijn om de zorg merendeels op zich te nemen.
Ik persoonlijk zou het best heftig vinden. Zoon is nu een week met zijn vader op vakantie en ik tel echt de dagen af .....
Nu gaat zoon ook ELK weekend naar vader toe en dinsdagmiddag naar zwemles dus hij ziet zijn vader in verhouding nog redelijk vaak.
Ik begrijp de vaders ook niet die kunnen leven met maar 2 dagen van de 14.
Moet er niet aan denken en ex ook niet.
Wel zie ik duidelijk verschil tussen de ex en mij hoe ik met missen omga. Hij mist zoon ook maar accepteert de situatie zoals die is en verspilt daar geen energie aan.
Ik mis hem en hij speelt de hele dag wel door mijn hoofd.
Al geniet ook absoluut vand e voordelen hoor, zelf weten wanneer je wat doet, geen gezeur, uitslapen en leuke dingen voor mezelf doen.
Ik persoonlijk zou het best heftig vinden. Zoon is nu een week met zijn vader op vakantie en ik tel echt de dagen af .....
Nu gaat zoon ook ELK weekend naar vader toe en dinsdagmiddag naar zwemles dus hij ziet zijn vader in verhouding nog redelijk vaak.
Ik begrijp de vaders ook niet die kunnen leven met maar 2 dagen van de 14.
Moet er niet aan denken en ex ook niet.
Wel zie ik duidelijk verschil tussen de ex en mij hoe ik met missen omga. Hij mist zoon ook maar accepteert de situatie zoals die is en verspilt daar geen energie aan.
Ik mis hem en hij speelt de hele dag wel door mijn hoofd.
Al geniet ook absoluut vand e voordelen hoor, zelf weten wanneer je wat doet, geen gezeur, uitslapen en leuke dingen voor mezelf doen.
woensdag 8 juli 2009 om 18:32
En stel, je komt vrij jong je partner tegen, hebt weinig tot geen ervaring met relaties... je krijgt kinderen samen, omdat je denkt dat dit het is, het allemaal niet zo slecht is, je weet niet beter dan dat je het samen wel oké hebt...
Moet je dan bij die eerste partner blijven omdat je daarvoor gekozen hebt toen je nog jong was? Tien, vijftien of twinig jaar later zie je misschien in dat deze partner wellicht niet de juiste voor je is... dat dit nooit echt goed was of nooit meer goed wordt... Moet je dan bij elkaar blijven, ongelukkig blijven omdat je toen ooit die keus hebt gemaakt? Denk je niet dat de onvrede, de pijn en het ongelukkig zijn niet in je systeem gaat zitten... Dat je niet de kans loopt om een verbitterd en negatief mens te worden, omdat je gewoonweg ongelukkig bent, maar al gekozen hebt, dus tja...
Denk je dat je dan een betere ouder bent, puur omdat je blijft? Eens gekozen, blijft gekozen?
Natuurlijk loop je niet bij de eerste de beste relatiecrisis de deur uit, maar als het al jaren niet goed gaat, je weet dat het op is, je voelt dat je geen kant meer op kunt... Hoeveel hou je dan van jezelf, cijfer je jezelf dan weg voor de kinderen? Lijkt me niet dat dat zo'n goed voorbeeld voor ze is. Je moet niet klakkeloos zomaar iets doen, maar een weloverwogen beslissing nemen, waar je met je verstand en hart achter staat. Die beslissling mag je voor jezelf nemen, ook al doet die beslissing anderen pijn... Je bent niet alleen maar ouder hoor, je bent ook zelf iemand, iemand die recht heeft om voor zichzelf te kiezen...
Wat zou jij je eigen kind adviseren, als het later in zo'n situatie terecht komt? Zou je je kind adviseren in een relatie te blijven waarin het echt ongelukkig is, en het nooit beter zal worden?
En wat alle kinderen boven alles nodig hebben, dé basisbehoefte, is liefde en geborgenheid... en ja, stabiliteit, maar opgroeien met gescheiden ouders betekent niet per definitie dat het daaraan ontbreekt.
Het is de manier waarop mensen met elkaar om gaan, het gebrek aan respect, het vechten met de kids ertussen... dát is waar het zo vaak fout gaat... en waar kinderen vooral onder te lijden hebben.
Moet je dan bij die eerste partner blijven omdat je daarvoor gekozen hebt toen je nog jong was? Tien, vijftien of twinig jaar later zie je misschien in dat deze partner wellicht niet de juiste voor je is... dat dit nooit echt goed was of nooit meer goed wordt... Moet je dan bij elkaar blijven, ongelukkig blijven omdat je toen ooit die keus hebt gemaakt? Denk je niet dat de onvrede, de pijn en het ongelukkig zijn niet in je systeem gaat zitten... Dat je niet de kans loopt om een verbitterd en negatief mens te worden, omdat je gewoonweg ongelukkig bent, maar al gekozen hebt, dus tja...
Denk je dat je dan een betere ouder bent, puur omdat je blijft? Eens gekozen, blijft gekozen?
Natuurlijk loop je niet bij de eerste de beste relatiecrisis de deur uit, maar als het al jaren niet goed gaat, je weet dat het op is, je voelt dat je geen kant meer op kunt... Hoeveel hou je dan van jezelf, cijfer je jezelf dan weg voor de kinderen? Lijkt me niet dat dat zo'n goed voorbeeld voor ze is. Je moet niet klakkeloos zomaar iets doen, maar een weloverwogen beslissing nemen, waar je met je verstand en hart achter staat. Die beslissling mag je voor jezelf nemen, ook al doet die beslissing anderen pijn... Je bent niet alleen maar ouder hoor, je bent ook zelf iemand, iemand die recht heeft om voor zichzelf te kiezen...
Wat zou jij je eigen kind adviseren, als het later in zo'n situatie terecht komt? Zou je je kind adviseren in een relatie te blijven waarin het echt ongelukkig is, en het nooit beter zal worden?
En wat alle kinderen boven alles nodig hebben, dé basisbehoefte, is liefde en geborgenheid... en ja, stabiliteit, maar opgroeien met gescheiden ouders betekent niet per definitie dat het daaraan ontbreekt.
Het is de manier waarop mensen met elkaar om gaan, het gebrek aan respect, het vechten met de kids ertussen... dát is waar het zo vaak fout gaat... en waar kinderen vooral onder te lijden hebben.
woensdag 8 juli 2009 om 18:43
Mijn vriend is ook gescheiden en zijn kinderen hebben al aangegeven dat wanneer ze 12 zijn bij papa willen gaan wonen.
Waarom weet ik niet. Wel weet ik dat wanneer ze bij ons zijn het erg gezellig is. Er is een vrouw (ik dus) die voor de gezelligheid zorgt, mijn vriend ( hun vader) zorgt voor de opvoeding zou dat een rol kunnen spelen?
Waarom weet ik niet. Wel weet ik dat wanneer ze bij ons zijn het erg gezellig is. Er is een vrouw (ik dus) die voor de gezelligheid zorgt, mijn vriend ( hun vader) zorgt voor de opvoeding zou dat een rol kunnen spelen?
woensdag 8 juli 2009 om 18:43
quote:lonbonton schreef op 08 juli 2009 @ 17:13:
[...]
Ik denk niet dat iemand die gaat scheiden gelukkiger denkt te worden. Iemand die gaat scheiden wil niet meer zó ontzettend ongelukkig zijn.Dat laatste vind ik een stuk beter te verteren ,Lonbonton .
[...]
Ik denk niet dat iemand die gaat scheiden gelukkiger denkt te worden. Iemand die gaat scheiden wil niet meer zó ontzettend ongelukkig zijn.Dat laatste vind ik een stuk beter te verteren ,Lonbonton .
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
woensdag 8 juli 2009 om 18:44
quote:Zamirah schreef op 08 juli 2009 @ 18:38:
Volgens mij kent een scheiding alleen maar verliezers. o ik ben nu wel bang om te generaliseren.
Laat ik het zo zeggen; in mijn geval waren er alleen maar verliezers.
En ja, dat kan natuurlijk ook... en dat is heel jammer, maar is dus lang niet overal zo (gelukkig niet).
Mijn ouders zijn ook gescheiden en dat is nooit een probleem geweest. Voor mij niet, voor hun niet...
Daarom is het ook een eindeloze discussie, elke situatie is anders, elk mens, elke relatie...
Volgens mij kent een scheiding alleen maar verliezers. o ik ben nu wel bang om te generaliseren.
Laat ik het zo zeggen; in mijn geval waren er alleen maar verliezers.
En ja, dat kan natuurlijk ook... en dat is heel jammer, maar is dus lang niet overal zo (gelukkig niet).
Mijn ouders zijn ook gescheiden en dat is nooit een probleem geweest. Voor mij niet, voor hun niet...
Daarom is het ook een eindeloze discussie, elke situatie is anders, elk mens, elke relatie...
woensdag 8 juli 2009 om 19:31
Tegenwoordig is het wel zo dat wanneer een koppel besluit de scheiden ze bij de rechter een oudersschapsplan samen dienen op te stellen.
De rechter wijst de kinderen toe aan degene waar de kinderen het beste af zijn. En meestal is dat de moeder omdat deze meestal minder werkt.
Maar een vader kan net zo goed voor zijn kinderen zorgen net zoals de moeder dit kan. Het ligt voornamelijk aan het karakter van de personen. Mijn vriend die vader is van 2 kinderen heeft niet echt verzorgende kanten in zich. Bijv. kind troosten als het verdrietig of ziek is.
Co-oudersschap vind ik zelf ook het beste maar dit werkt alleen als je kort bij elkaar in de buurt blijft wonen zodat de kinderen op dezelfde school kunnen blijven. Als expartners meer dan 25 km van elkaar weg gaan wonen wordt dit moeilijker.
De rechter wijst de kinderen toe aan degene waar de kinderen het beste af zijn. En meestal is dat de moeder omdat deze meestal minder werkt.
Maar een vader kan net zo goed voor zijn kinderen zorgen net zoals de moeder dit kan. Het ligt voornamelijk aan het karakter van de personen. Mijn vriend die vader is van 2 kinderen heeft niet echt verzorgende kanten in zich. Bijv. kind troosten als het verdrietig of ziek is.
Co-oudersschap vind ik zelf ook het beste maar dit werkt alleen als je kort bij elkaar in de buurt blijft wonen zodat de kinderen op dezelfde school kunnen blijven. Als expartners meer dan 25 km van elkaar weg gaan wonen wordt dit moeilijker.
woensdag 8 juli 2009 om 19:32
Hier een Weekendmoeder,
En voor dat ik iedereen over me heen krijg, wil ik wel eerst uitleggen hoe dat gekomen is.
Na de scheiding woonde mijn dochter eerst bij mij. en ging ze in de weekenden naar mijn ex.
Ik werk gewoon full time dus mijn dochter ging vaak naar de BSO. Dat betekende dat ik niet vaak leuke dingen kon doen met mijn dochter en ik alleen maar aan het opvoeden was.
Mijn ex is op een gegeven moment opnieuw getrouwd met een hele lieve vrouw die erg goed is voor mijn dochter. Mijn dochter heeft op een gegeven moment laten blijken dat ze liever daar bij mijn ex is. Ze wonen in een Vinex woonwijk met heel veel kinderen in de straat en de nieuwe vrouw van mijn ex werkte niet.
Na heel veel wikken en wegen is mijn dochter nu daar en ben ik een weekend/vakantiemoeder. Als ze bij me is, ben ik er helemaal voor haar, we doen dan leuke dingen samen met z'n tweeen.
Geloof me het valt niet altijd mee, het went wel, maar ze zit altijd in mijn gedachten.
Over vooroordelen merk ik niet zoveel, als iemand aan mij vraagt hoe het zit leg ik het uit en de meeste die mij kennen begrijpen het wel.
En voor dat ik iedereen over me heen krijg, wil ik wel eerst uitleggen hoe dat gekomen is.
Na de scheiding woonde mijn dochter eerst bij mij. en ging ze in de weekenden naar mijn ex.
Ik werk gewoon full time dus mijn dochter ging vaak naar de BSO. Dat betekende dat ik niet vaak leuke dingen kon doen met mijn dochter en ik alleen maar aan het opvoeden was.
Mijn ex is op een gegeven moment opnieuw getrouwd met een hele lieve vrouw die erg goed is voor mijn dochter. Mijn dochter heeft op een gegeven moment laten blijken dat ze liever daar bij mijn ex is. Ze wonen in een Vinex woonwijk met heel veel kinderen in de straat en de nieuwe vrouw van mijn ex werkte niet.
Na heel veel wikken en wegen is mijn dochter nu daar en ben ik een weekend/vakantiemoeder. Als ze bij me is, ben ik er helemaal voor haar, we doen dan leuke dingen samen met z'n tweeen.
Geloof me het valt niet altijd mee, het went wel, maar ze zit altijd in mijn gedachten.
Over vooroordelen merk ik niet zoveel, als iemand aan mij vraagt hoe het zit leg ik het uit en de meeste die mij kennen begrijpen het wel.
woensdag 8 juli 2009 om 19:48
quote:Melodie74 schreef op 08 juli 2009 @ 19:31:Co-oudersschap vind ik zelf ook het beste maar dit werkt alleen als je kort bij elkaar in de buurt blijft wonen zodat de kinderen op dezelfde school kunnen blijven. Als expartners meer dan 25 km van elkaar weg gaan wonen wordt dit moeilijker.Maar daar snap ik ook niks van. Hoe kun je nou zo ver van je kinderen vandaan gaan wonen? Ik snap dat niet maar het zal wel weer aan mij liggen.
woensdag 8 juli 2009 om 19:53
De moeder van de kinderen van mijn vriend kreeg 25 km verderop een huis toegewezen.
Mijn vriend wilde persé in het huis blijven wonen in zijn dorp waar hij al 36 jaar woont en geboren en getogen is. Zijn ex had niks met dat dorp vandaar.
Dus de kinderen zijn toen met de moeder mee verhuisd want ex kreeg de kinderen toegewezen van de rechter. Dus toen hebben de kinderen een hele moeilijke tijd gehad. Ze raakten hun ouderlijk huis kwijt, hun vriendjes en ze moesten wennen op een nieuwe school.
Kinderen zijn in de meeste gevallen nog steeds de dupe van een scheiding. ik heb al tegen mijn vriend gezegd als wij ooit nog een kind samen krijgen dan wil ik echt niet scheiden, want ik zie nu nog de gevolgen van de scheiding bij de kids van mijn vriend. Opnieuw bedplassen/ negatief zelfbeeld en slechte schoolprestaties.
Mijn vriend wilde persé in het huis blijven wonen in zijn dorp waar hij al 36 jaar woont en geboren en getogen is. Zijn ex had niks met dat dorp vandaar.
Dus de kinderen zijn toen met de moeder mee verhuisd want ex kreeg de kinderen toegewezen van de rechter. Dus toen hebben de kinderen een hele moeilijke tijd gehad. Ze raakten hun ouderlijk huis kwijt, hun vriendjes en ze moesten wennen op een nieuwe school.
Kinderen zijn in de meeste gevallen nog steeds de dupe van een scheiding. ik heb al tegen mijn vriend gezegd als wij ooit nog een kind samen krijgen dan wil ik echt niet scheiden, want ik zie nu nog de gevolgen van de scheiding bij de kids van mijn vriend. Opnieuw bedplassen/ negatief zelfbeeld en slechte schoolprestaties.
