Kinderen
alle pijlers
weekend-moeder na scheiding
woensdag 8 juli 2009 om 13:24
In de meeste gevallen zijn het de moeders die na een scheiding de kinderen krijgt toegewezen , of ze zichzelf toewijst ( ik heb erg weinig verstand van scheidingen ) .
Nu was het in het verleden ook zo dat moeders niet , of veel minder, werkten dan de vaders , maar de huidige generatie vrouwen met een goede opleiding en ( bijna ) fulltime baan en met echtgenoten die ook zorgdagen hebben , ... waarom zou de grootste zorg(tijd) nog op de moeder neerkomen ?
Wie kan zich voorstellen dat ze weekendmoeder zou ( willen ) zijn ?
Zou je een ander op weekendmoederschap veroordelen ?
Zou een vader die zijn kinderen opvoedt en eens in de 14 dagen zijn kinderen uitzwaait een soort van heldenstatus krijgen , of zou die als sneu worden bestempeld ?
Nu was het in het verleden ook zo dat moeders niet , of veel minder, werkten dan de vaders , maar de huidige generatie vrouwen met een goede opleiding en ( bijna ) fulltime baan en met echtgenoten die ook zorgdagen hebben , ... waarom zou de grootste zorg(tijd) nog op de moeder neerkomen ?
Wie kan zich voorstellen dat ze weekendmoeder zou ( willen ) zijn ?
Zou je een ander op weekendmoederschap veroordelen ?
Zou een vader die zijn kinderen opvoedt en eens in de 14 dagen zijn kinderen uitzwaait een soort van heldenstatus krijgen , of zou die als sneu worden bestempeld ?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 9 juli 2009 om 15:26
Ik heb toch een voorkeur voor geen co-ouderschap.
Maar ik kan dat niet echt onderbouwen, het is meer het idee dat ik denk dat 1 echt thuis uiteindelijk beter is voor kinderen.
Met twee thuizen zitten, 'zweven' ze er naar mijn idee tussenin.
Ik redeneer wel vanuit mijn kinderen en hoe zij zijn. Het kan best zijn dat ik met andere kinderen die anders omgaan met de dingen iets anders zou vinden.
En ik zie ook dat co-ouderschap goed kan verlopen bij anderen.
Maar mijn gevoel neigt naar nee. Misschien ook omdat ik zelf heel honkvast ben en me niet kan voorstellen om 2 thuizen te hebben.
Maar ik kan dat niet echt onderbouwen, het is meer het idee dat ik denk dat 1 echt thuis uiteindelijk beter is voor kinderen.
Met twee thuizen zitten, 'zweven' ze er naar mijn idee tussenin.
Ik redeneer wel vanuit mijn kinderen en hoe zij zijn. Het kan best zijn dat ik met andere kinderen die anders omgaan met de dingen iets anders zou vinden.
En ik zie ook dat co-ouderschap goed kan verlopen bij anderen.
Maar mijn gevoel neigt naar nee. Misschien ook omdat ik zelf heel honkvast ben en me niet kan voorstellen om 2 thuizen te hebben.
donderdag 9 juli 2009 om 15:29
Ik heb trouwens gevraagd aan mijn kinderen of ze vinden dat ze hun vader te weinig zien en of ze, als ze het zelf mochten weten, het anders zouden willen.
Maar zij vinden het prima zo. Ik heb ook eerlijk gezegd dat dit een regeling is die wij voor hen beslist hebben.
Mijn kinderen zien hun vader 2 weekends in de maand en alle maandagen.
Maar zij vinden het prima zo. Ik heb ook eerlijk gezegd dat dit een regeling is die wij voor hen beslist hebben.
Mijn kinderen zien hun vader 2 weekends in de maand en alle maandagen.
donderdag 9 juli 2009 om 16:40
Co-ouderschap kan, lees kan, een goede optie zijn. Alleen er zijn een aantal voorwaarden waar aan moet worden voldaan:
1. Ouders moeten GOED met elkaar door 1 deur kunnen en goed kunnen communiceren.
2. Woonafstand moet minder dan 10 minuten per fiets zijn. Dit blijft zo tot dat kind naar de middelbare school gaat, het liefst tot zijn of haar 18e verjaardag.
3. Financiele gelijkwaardigheid. (Dus niet: papa betaald geen alimentatie aan mama omdat hij net zoveel zorgt voor het kind, maar mama kan nog geen eens een normaal stel kleren kopen omdat zijn maar 16 uur werkt, mama moet nl wel een woonruimte hebben waar zij het kind (kinderen) gelijkwaardig kan opvangen. Ik heb meerdere mannen in mijn omgeving gehoord dat zij wel gingen co-ouderen want dan verviel de alimentatie. Dit is dus pertinent niet waar, maar veel mensen denken dit.
4. Stel dat co-ouderschap niet loopt en dit is wel wettelijk vast gelegd, kom je er bijna nooit meer onderuit. Hier bedoel ik mee: ouders hebben co-ouderschap, moeder wil verhuizen, co-ouderschap kan hierdoor niet meer. Vader vecht dit aan, dan worden volgens de huidige rechtbank uitspraken in 85 % de kinderen volledig aan vader toe gewezen met een weekend regeling voor de moeder. Dit kan trouwens ook andersom hoor.
Ik zelf vind co-ouderschap een goede regeling. Ik heb dit zelf niet, bij ons is het een 65 % 35 % regeling. Dit is overigens mijn keuze geweest. Ik heb 6 jaar geleden gekozen voor minder te gaan werken om er voor mijn kind te zijn. Mijn ex man wilde dit pertinent niet. Dit ben ik dus altijd blijven doen en dit zal ik dus altijd blijven doen.
1. Ouders moeten GOED met elkaar door 1 deur kunnen en goed kunnen communiceren.
2. Woonafstand moet minder dan 10 minuten per fiets zijn. Dit blijft zo tot dat kind naar de middelbare school gaat, het liefst tot zijn of haar 18e verjaardag.
3. Financiele gelijkwaardigheid. (Dus niet: papa betaald geen alimentatie aan mama omdat hij net zoveel zorgt voor het kind, maar mama kan nog geen eens een normaal stel kleren kopen omdat zijn maar 16 uur werkt, mama moet nl wel een woonruimte hebben waar zij het kind (kinderen) gelijkwaardig kan opvangen. Ik heb meerdere mannen in mijn omgeving gehoord dat zij wel gingen co-ouderen want dan verviel de alimentatie. Dit is dus pertinent niet waar, maar veel mensen denken dit.
4. Stel dat co-ouderschap niet loopt en dit is wel wettelijk vast gelegd, kom je er bijna nooit meer onderuit. Hier bedoel ik mee: ouders hebben co-ouderschap, moeder wil verhuizen, co-ouderschap kan hierdoor niet meer. Vader vecht dit aan, dan worden volgens de huidige rechtbank uitspraken in 85 % de kinderen volledig aan vader toe gewezen met een weekend regeling voor de moeder. Dit kan trouwens ook andersom hoor.
Ik zelf vind co-ouderschap een goede regeling. Ik heb dit zelf niet, bij ons is het een 65 % 35 % regeling. Dit is overigens mijn keuze geweest. Ik heb 6 jaar geleden gekozen voor minder te gaan werken om er voor mijn kind te zijn. Mijn ex man wilde dit pertinent niet. Dit ben ik dus altijd blijven doen en dit zal ik dus altijd blijven doen.
Wie zonder zonde is gooie de eerste steen
donderdag 9 juli 2009 om 17:16
quote:Zamirah schreef op 09 juli 2009 @ 16:28:
Er schijnt een onderzoek geweest te zijn, dat aantoont dat co-ouderschap niet zo goed is voor kinderen, te onrustig." Fijn " is dat toch , dat voor elk onderzoeker die A beweert er een onderzoeker is die B er van maakt .
Er schijnt een onderzoek geweest te zijn, dat aantoont dat co-ouderschap niet zo goed is voor kinderen, te onrustig." Fijn " is dat toch , dat voor elk onderzoeker die A beweert er een onderzoeker is die B er van maakt .
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
dinsdag 14 juli 2009 om 20:52
quote:Zamirah schreef op 09 juli 2009 @ 16:28:
Er schijnt een onderzoek geweest te zijn, dat aantoont dat co-ouderschap niet zo goed is voor kinderen, te onrustig.Co-ouderschap is inderdaad niet altijd goed voor kinderen. Wanneer het kan ben ik persoonlijk absoluut voor. Geen enkele ouder heeft 'het recht' om zijn/haar kinderen te moeten missen. Maar soms leidt co-ouderschap tot een situatie waarin er, na jaren te hebben geprobeerd om een goed co-ouderschap te voeren, toch een andere regeling moet worden overeengekomen. Soms moet de moeder dan nog meer stappen terug zetten en in het belang van de kinderen weekend-moeder worden. In en intriest, maar het belang van de kinderen blijft voorop gaan. En ook als moeder zijnde heb je niet het recht om je kinderen hun vader te ontnemen.
Er schijnt een onderzoek geweest te zijn, dat aantoont dat co-ouderschap niet zo goed is voor kinderen, te onrustig.Co-ouderschap is inderdaad niet altijd goed voor kinderen. Wanneer het kan ben ik persoonlijk absoluut voor. Geen enkele ouder heeft 'het recht' om zijn/haar kinderen te moeten missen. Maar soms leidt co-ouderschap tot een situatie waarin er, na jaren te hebben geprobeerd om een goed co-ouderschap te voeren, toch een andere regeling moet worden overeengekomen. Soms moet de moeder dan nog meer stappen terug zetten en in het belang van de kinderen weekend-moeder worden. In en intriest, maar het belang van de kinderen blijft voorop gaan. En ook als moeder zijnde heb je niet het recht om je kinderen hun vader te ontnemen.
