Zoon wordt geweigerd

quote:teardrop-viva schreef op 12 juli 2012 @ 19:31:

[...]





Natuurlijk,trek meteen de discriminatiekaart maar weer.. +1

quote:annabel85 schreef op 12 juli 2012 @ 20:03:

Doet me de denken aan een situatie van vroeger.

Inmiddels ben ik midden 20, toen was ik een jaar of 7.

Ik vormde in die tijd, min of meer, met 2 andere meisjes een vriendinnengroepje.

De 2 andere meisjes hadden samen bij een familielid van een van hen gelogeerd. Vervolgens wilden ze mij ook een keer meevragen, dus vroegen ze -waar ik bijstond- aan dat familielid of het goed was dat ik ook een keer meekwam om te logeren.

Reactie van het familielid: ik heb liever dat jullie (wijzende naar de andere twee), gewoon samen komen..

Ik kon wel janken, dacht echt dat er iets mis met me was (en was al zo'n onzeker kind..)

Grote mensen kunnen ook heel gemeen en flauw zijn..Ach ik zie het echt helemaal voor me, wil je der gewoon nu nog een knuffel voor geven na al die jaren

quote:Pauline65 schreef op 12 juli 2012 @ 19:48:

Tja, vriendin van dochter heeft nogal eens de neiging om met haar veel jongere broertje aan de deur te staan.

Als het uitkomt mag zij komen spelen, maar hem stuur ik ook terug.



Ik zou niet weten waarom je haar zou aanspreken. Misschien vond ze het te druk of was het in haar ogen een combinatie van kinderen die niet goed samen gaat.



Ik vind dat je beter je zoontje kunt leren met teleurstellingen om te gaan; er volgen er vast nog veel meer.

En om dan steeds boos te worden?? Het hoort mijn inziens bij het opgroeien / het leven.+1

dan heeft ie gewoon pech! Dat hoort bij het leven, zal hij nog wel vaker mee te maken krijgen.

Ik heb dit soort dingen ook vaker gehad met de kids. Je kunt het beste even aanbellen en gewoon netjes vragen wat er aan de hand is en of je zoontje het wel goed begrepen heeft. Uit eigen ervaring, 9 vd 10 keer hebben de kids het niet goed begrepen en is dr niks aan de hand. Mocht dat wel zo zijn, dan kun je (terecht) om advies vragen hier . Ik ben benieuwd!

Helaas mijn dochter ook mee gemaakt van de winter, was met buurmeisje en nog een meisje in de sneeuw aan het spelen, het werd te koud buurmeisje vroeg beide meisjes mee bij haar binnen, mijn dochter werd geweigerd buurmeisje mag maar 1 kind mee naar huis nemen om te spelen, buurvrouw is daar heel strikt in, zelf ben ik daar veel makkelijker in, en zal het nooit in mijn hoofd halen één kind buiten te sluiten, als ze bij mij met veel zijn, zoon een paar vriendjes dochter een paar vriendinnetjes, vraag ik wel om rekening met elkaar te houden en rustig te zijn, en dat als ze ruzie gaan maken het spelen over is, is nog niet voorgekomen. Snap dat je zoontje gekwetst is.



Buurvrouw vroeg ook vaak of haar kind mee naar school mocht rijden en om op haar kind te passen, dit ben ik na een aantal ervaringen veel selectiever gaan doen, alleen als het mij echt niet uitmaakt en mijn dochter het leuk vindt, zij staat nooit voor anderen klaar.

quote:Pauline65 schreef op 12 juli 2012 @ 19:48:

Tja, vriendin van dochter heeft nogal eens de neiging om met haar veel jongere broertje aan de deur te staan.

Als het uitkomt mag zij komen spelen, maar hem stuur ik ook terug.



Ik zou niet weten waarom je haar zou aanspreken. Misschien vond ze het te druk of was het in haar ogen een combinatie van kinderen die niet goed samen gaat.



Ik vind dat je beter je zoontje kunt leren met teleurstellingen om te gaan; er volgen er vast nog veel meer.

En om dan steeds boos te worden?? Het hoort mijn inziens bij het opgroeien / het leven.+2

quote:zal het nooit in mijn hoofd halen één kind buiten te sluiten

+1

Of allemaal of allemaal niet.

Jouw zoontje had samen met het buurjongetje jouw toestemming gevraagt maar die moeder heeft dat wss niet gezien.

Ik laat in dat geval kinderen ook niet binnen en hoop dat ze dat bij mijn zoontje ook niet doen of even met de kinderen mee lopen naar mij toe om te vragen of het mag.



Het is hier al een paar keer voorgkomen dat een kindje zei dat het mocht van zijn mama maar het helemaal niet had gevraagt.

Tja, ik laat dat ene vervelende buurjongetje eigenlijk ook nooit binnen. Vind het erg sneu voor hem, maar als ik dat wel doe komt er altijd ruzie of hij probeert weer wat te pikken en daar heb ik geen zin in.

Probeer de kinderen zoveel mogelijk buiten te laten spelen, maar soms willen ze gewoon heel graag even binnen spelen met iets en om dat nou nooit toe te laten vanwege het vervelende jongetje gaat me ook te ver.

Verder mag mijn zoontje gewoon met hem spelen, ook al gaat dat vaak mis, maar niet in mijn huis.



En hiermee wil ik absoluut niet zeggen dat jouw zoontje vervelend is hoor, maar het zou wel zo kunnen zijn, of zo'n situatie, toch?

Onbegrijpelijk! Maar kom je zulke mensen vaak genoeg tegen... We hebben ook zulke buren... Ik probeermijn kinderen tegen zulke zure mensen te beschermen...

Weet je zeker dat alle andere kinderen wel mochten spelen daar? Want toen ik klein was toen mochten aaaaalle andere kinderen altijd wel alles en ik noooooit. Oftewel: Kinderen denken nogal in extremen.

Ik zie hier trouwens dat wel meer mensen een limiet aan kinderen in huis heeft ingesteld. Daar ben ik nooit zo goed in geweest. Voor ik het wist had ik 14 kinderen in mijn huis rondrennen en dan wou de helft ook nog blijven slapen. Ach ja...

quote:teardrop-viva schreef op 12 juli 2012 @ 19:31:

[...]





Natuurlijk,trek meteen de discriminatiekaart maar weer..



Ja inderdaad, discriminatie wordt wel erg vaak gebruikt, te pas en te onpas.

Maarre....TO, vraagd? antwoordt? Als je dat zo ziet staan, denk je dan niet bij jezelf; ziet dit er niet een beetje raar uit?

Mss was hij net 1 teveel?



Vond ik ook altijd flauw, maar vorige zomer had ik continu 8 kinderen hier, en op 1 moeder na kon het nooooit bij de anderen. Op een gegeven moment was ik dat toch wel beu, en heb ik ook een limiet ingesteld.

Ja, is heel normaal!



Tenminste, dat schijnt heel normaal te zijn voor sommige mensen…als ik zo eens de topics op dit forum lees:

Kind niet laten spelen met dat kind wat zich anders gedraagt dan dat je zelf zou willen.

Kind niet laten spelen met dat kind waarvan de ouders zich anders gedragen dan dat je zelf zou willen.

Kind niet laten spelen, omdat het nu de beurt is om bij hem te gaan spelen.

Kind niet laten spelen, met dat kind wat een keer gemeen tegen je kind gedaan heeft of een keer liever met een ander vriendje wilde spelen.



En als dat andere kind daar verdrietig van wordt, dan moet dat kind maar leren omgaan met de teleurstellingen die het leven te bieden kan hebben.



(Of zouden ze zelf hun eigen kind niet vertrouwen in alles wat het leven te bieden heeft en daarom maar de wereld aan willen passen aan hun eigen angsten….?)

Mijn ouders hadden geen limiet. Ik vind het ook heel raar om maar 1 kind binnen te laten. Met een groep en die dynamiek leren omgaan is toch net zo waardevol als 1-op-1 vriendschappen?



Ook lijkt het wel of de ouders hun huis als hun eigen plek zien en even vergeten dat het ook de plek van hun kinderen is. Leuk dat jij rust wil hebben en een schoon huis, maar misschien is dat voor het kind helemaal niet belangrijk. En als volwassene mag je wel de besluiten nemen, maar houd wel een beetje rekening met je kind zeg!



Maar hoewel mijn ouders geen limiet hadden, hebben ze bepaalde kinderen wel buiten de deur gehouden. Vooral stelende, vervelende (pesten, trekken, duwen, ruig doen) en vieze kinderen (met snot etc). Maar ze hebben ook kinderen bij de groep getrokken die ik niet zo leuk vond en buitensloot (zoals een meisje dat eruit zag als een jongen en ook stomme humor had).



Als je dat aan mijn ouders had gevraagd, hadden ze de reden denk ik niet hardop tegen de ouder gezegd. Dan hadden ze gewoon gezegd dat het te druk was. Terwijl het daar echt niet om ging. Het was altijd een drukte van jewelste.

quote:katjabb schreef op 13 juli 2012 @ 00:26:

Onbegrijpelijk! Maar kom je zulke mensen vaak genoeg tegen... We hebben ook zulke buren... Ik probeermijn kinderen tegen zulke zure mensen te beschermen...



Goh, nu zijn het al 'zure mensen' omdat een kind (hoe oud is ie eigenlijk?) daar op dat moment niet mocht spelen.



Toen mijn dochter de kleuterleeftijd had, mocht ze gerust 2 kindjes meebrengen om te spelen. Maar er was 1 kind in haar klas, waarbij spelen 1 op 1 prima werkte, maar als er nog een ander kind bij was, was het gegarandeerd drama.

Daarvan heb ik na 2 keer ellende ook gezegd dat ik het niet meer goed vond dat er met X erbij met 3 werd afgesproken.

En ja, dat was ook een keer brullen op het schoolplein.

quote:madille schreef op 13 juli 2012 @ 08:36:

Mijn ouders hadden geen limiet. Ik vind het ook heel raar om maar 1 kind binnen te laten. Met een groep en die dynamiek leren omgaan is toch net zo waardevol als 1-op-1 vriendschappen?



Ze zitten op school/buitenschoolse opvang/kinderdagverblijf/peuterspeelzaal genoeg uren in een groep lijkt mij zo..

Lijkt mij juist fijn om af en toe lekker met 1 of 2 vriendjes te spelen zonder die grote groepsdynamiek.



Ook lijkt het wel of de ouders hun huis als hun eigen plek zien en even vergeten dat het ook de plek van hun kinderen is. Leuk dat jij rust wil hebben en een schoon huis, maar misschien is dat voor het kind helemaal niet belangrijk. En als volwassene mag je wel de besluiten nemen, maar houd wel een beetje rekening met je kind zeg!



Mijn huis is ook mijn plek. Er is niemand hier die zegt dat ze geen rekening houden met hun kinderen. Ik zie het nergens staan. Ik snap het wel als je 3 kinderen hebt en ze nemen ieder 1-2 vriendjes/vriendinnetjes mee dat je met een kleine creche zit. Ik zou dan ook een limiet stellen. Zeker als het kinderen zijn die elkaar negatief beinvloeden. En dat heeft niets te maken dat ik het mijn kind niet gun of dat ik mijn huis schoon wil houden.



Maar hoewel mijn ouders geen limiet hadden, hebben ze bepaalde kinderen wel buiten de deur gehouden. Vooral stelende, vervelende (pesten, trekken, duwen, ruig doen) en vieze kinderen (met snot etc).

Ohja alle kindjes met een snotpegel zijn natuurlijk vieze kindjes

...Maar ze hebben ook kinderen bij de groep getrokken die ik niet zo leuk vond en buitensloot (zoals een meisje dat eruit zag als een jongen en ook stomme humor had).



... serieus? Die vond jij niet leuk omdat ze eruit zag als een jongen? Dus je vond alleen meisjes leuk die er uit zagen als een meisje? En wat is jouw definitie van een meisje dan?

Ik bedoel dat ze eruit zag als een jongen was voor jou de grootste afknapper.. dat schrijf je nog voor dat ze stomme humor had..?

Bizar. Misschien vonden je ouders wel dat zij een goede invloed op je had.. of wilde ze je om leren gaan met allerlei kindjes.. ook meisjes die eruit zien als een jongen



Als je dat aan mijn ouders had gevraagd, hadden ze de reden denk ik niet hardop tegen de ouder gezegd. Dan hadden ze gewoon gezegd dat het te druk was. Terwijl het daar echt niet om ging. Het was altijd een drukte van jewelste.



Mijn ouders hebben ook nooit een maximaal aantal gegeven. Dat hing echt aan het moment .. Ene keer waren we met 8en, andere keer mocht er maar 1 kindje spelen..

Er was toen ik klein was maar 2 regels en dat was in de winter na het eten niet meer naar buiten (voor) en in de zomer moest eerst je huiswerk af zijn voordat je nog een uurtje naar buiten mocht na het eten.

En regel 2 is dat ik altijd kwam vertellen dat ik ergens heen ging/naar binnen ging spelen.



TO, ik zou het ook nog even aankijken, gebeurd het keer op keer op keer.. ja dan zou ik eens een koetjes en kalfjes gesprek aanknopen en gewoon vragen dat het je opgevallen is dat...

Als het is gegaan zoals hij vertelt dan vind ik het ook raar van de buurvrouw. Als er maar een maximum aantal kinderen mag komen spelen had ze ook kunnen zeggen: 'Jullie zijn met z'n vieren, dus jullie moeten buiten blijven spelen.' Ik vind het niet kunnen om drie kinderen binnen te halen en er eentje buiten te laten staan, als volwassene moet je wel beter weten.

Nou nou thasmo. Tegen het zere been?



"Lijkt mij juist fijn om af en toe lekker met 1 of 2 vriendjes te spelen zonder die grote groepsdynamiek."

Lijkt mij een smoes voor de ouder om zich niet schuldig te voelen over de ingestelde limiet. Ik kon als kind heus wel inschatten waar ik zin in had: met 1 kindje of met een groep of helemaal alleen spelen.



"Er is niemand hier die zegt dat ze geen rekening houden met hun kinderen. Ik zie het nergens staan. "

Ik zeg toch niet dat da ergens staat. Dat is mijn mening. Aangezien er op het forum ook mensen schijnen te zitten die aan limieten doen. En dat is in mijn ogen en gezien mijn ervaringen als kind niet leuk.



" Ik snap het wel als je 3 kinderen hebt en ze nemen ieder 1-2 vriendjes/vriendinnetjes mee dat je met een kleine creche zit. Ik"

Ik snap dat dus niet. Als er bij jou een vriendinnengroep komt, hoef je ook aan niemand verantwoording af te leggen. Lekker dan. Ben je er 1 van de 6 kinderen, mag je niemand meenemen omdat het zo druk wordt. Kun je beter enigskind blijven.



"kindjes met een snotpegel zijn natuurlijk vieze kindjes"

Ja dat vind ik behoorlijk vies. Dat vond ik als kind al. En de meeste mensen voelen dat er iets uit hun neus gaat lopen en doen daar voorafgaand iets aan. Kindjes die dat niet doen...tsja.



"Ik bedoel dat ze eruit zag als een jongen was voor jou de grootste afknapper"

Geen idee of dat nu de afknapper was. Ik vond haar vervelend.



"Misschien vonden je ouders wel dat zij een goede invloed op je had.. of wilde ze je om leren gaan met allerlei kindjes"

Dat denk ik ook. Maa ook terugkijkend op die tijd had dit voor mij niet gehoeven. Ik ga nu ook niet om met mensen die ik niet mag. Ik denk dat mijn moeder het meisje gewoon zielig vond. En daarnaast ging ze goed om met de moeder van het meisje, dus misschien was het ook wel omdat ze er zelf voordeel bij had als wij samen speelden, want dan kon zij koffiedrinken.

Hier trouwens ook geen limiet hoor,het is hier zo nu en dan net de zoete inval.

Uiteraard mag mijn puberdochter noooooooooit iets en is ze heel zielig enzo maar ondertussen liggen er as we speak wel weer een aantal pubervriendinnen op haar kamer te maffen.

Ligt bij mij erg aan de leeftijd. Hoe jonger, hoe meer energie het kost (tot nu toe bij mij gebleken). Daarbij heb ik onderburen om rekening mee te houden, dus mijn regel is idd, max. 2 vriendinnetjes/vriendjes tegelijk, zeker als er een bepaalde wisselwerking is waardoor ze wat wilder worden.



Vaak spreken ze af op school en wil er ook een derde mee, soms even bleren, maar die mag dan de volgende keer mee, ouders snappen dat ook prima. Dan bellen er om de haverklap ook vriendjes van de straat aan, maar als ik er twee heb dan houdt het op, of idd buiten spelen. Ze kennen die regel van max. 2, dus zijn dan ook niet beledigd als het niet kan en weten waar ze aan toe zijn.



Als ze wat groter en zelfstandiger en/of rustiger worden heb ik er geen probleem mee als het er wat meer worden.

quote:madille schreef op 13 juli 2012 @ 09:15:

Nou nou thasmo. Tegen het zere been?

Nee hoor absoluut niet, vond je post alleen erg tja wat zal ik er van maken.. kort door de bocht ?

"Lijkt mij juist fijn om af en toe lekker met 1 of 2 vriendjes te spelen zonder die grote groepsdynamiek."

Lijkt mij een smoes voor de ouder om zich niet schuldig te voelen over de ingestelde limiet. Ik kon als kind heus wel inschatten waar ik zin in had: met 1 kindje of met een groep of helemaal alleen spelen.

Nope hoor, bij mijn thuis nooit geen limiet gehad.. bij mijn zoon ook niet, maar ik snáp het wel..

Fijn dat jij als kind zijnde al in kon schatten waar je zin in had..

Ook ik had een vriendinnetje dat prima met mij alleen kon spelen, maar zodra een 3e/4e/5e kindje etc bij kwam was het toch een draak.

Ondanks dat het mij dan vaak toch leuk leek om met 6 vriendinnetjes + het kleine draakje te spelen, stak mijn moeder daar een stokje voor, zodat ik na het spelen niet met 25 kop van lijf afgetrokken barbies zat en er geen huis vol ruzie was.



"Er is niemand hier die zegt dat ze geen rekening houden met hun kinderen. Ik zie het nergens staan. "

Ik zeg toch niet dat da ergens staat. Dat is mijn mening. Aangezien er op het forum ook mensen schijnen te zitten die aan limieten doen. En dat is in mijn ogen en gezien mijn ervaringen als kind niet leuk.

Nee, maar als kind is het ook niet leuk als er nergens nooit een limiet aan gesteld wordt. Mijn beste vriendin komt uit een gezin van 3 kinderen en die ouders hadden geen limiet, iedereen mocht altijd komen slapen; kamperen in de tuin met 20man geen probleem. Ze was 14 en mocht gaan stappen, bij vriendjes logeren, ouders hoefde niet te weten waar ze was e.d. Leek mij vaak wel een paradijs. Zij heeft dat alleen nooit zo ervaren vertelde zij mij laatst



" Ik snap het wel als je 3 kinderen hebt en ze nemen ieder 1-2 vriendjes/vriendinnetjes mee dat je met een kleine creche zit. Ik"

Ik snap dat dus niet. Als er bij jou een vriendinnengroep komt, hoef je ook aan niemand verantwoording af te leggen. Lekker dan. Ben je er 1 van de 6 kinderen, mag je niemand meenemen omdat het zo druk wordt. Kun je beter enigskind blijven.

Ik zeg nergens dat je niemand mag meenemen dan, maar ik snap wel dat er ergens dan een begrenzing loopt.



"kindjes met een snotpegel zijn natuurlijk vieze kindjes"

Ja dat vind ik behoorlijk vies. Dat vond ik als kind al. En de meeste mensen voelen dat er iets uit hun neus gaat lopen en doen daar voorafgaand iets aan. Kindjes die dat niet doen...tsja.

Dat ligt aan de leeftijd hoor... :-p



"Ik bedoel dat ze eruit zag als een jongen was voor jou de grootste afknapper"

Geen idee of dat nu de afknapper was. Ik vond haar vervelend.



Dat had je toch ook gewoon kunnen zeggen dan..

Of hielden je ouders daar geen rekening mee wat jij van de spelende kindjes vond?



"Misschien vonden je ouders wel dat zij een goede invloed op je had.. of wilde ze je om leren gaan met allerlei kindjes"

Dat denk ik ook. Maa ook terugkijkend op die tijd had dit voor mij niet gehoeven. Ik ga nu ook niet om met mensen die ik niet mag. Ik denk dat mijn moeder het meisje gewoon zielig vond. En daarnaast ging ze goed om met de moeder van het meisje, dus misschien was het ook wel omdat ze er zelf voordeel bij had als wij samen speelden, want dan kon zij koffiedrinkenKijk daar komt de aap uit de mouw.. lijkt het toch ineens of het huis van je moeder/ouders toch ook van hen is! En of jij er nu wel of geen zin in had dat dat meisje kwam spelen dat maakte haar/hen niet uit!.Ach het was mijn bedoeling niet om geirriteerd te lijken, want dat ben ik niet, maar ik vond zoals ik al zei je post erg wijzend over komen. Ik kan mij gewoon thuissituaties voorstellen waarbij het niet kan om met meer dan 1 kindje thuis te spelen. Bv iemand in het gezin is ernstig ziek en ligt op bed en moet veel rusten. 10 kinderen in huis is dan gewoon niet mogelijk. Teminste ik neem aan dat ze niet muisstil gaan mini-stecken met zn allen..en zeker niet van bepaalde leeftijden. Of een ander minder extreem voorbeeld kindjes in een gehorige flat wonen, rekening met de boven/onderburen enzo.

"Ze was 14 en mocht gaan stappen, bij vriendjes logeren, ouders hoefde niet te weten waar ze was e.d. Leek mij vaak wel een paradijs. Zij heeft dat alleen nooit zo ervaren vertelde zij mij laatst"



Maar daar trek je dus de grens. Dat kindjes komen spelen in je huis is een ding, dat je kind zo lang mogelijk bij jongens moet wegblijven is een ander. Kindertijd is niet te vergelijken met pubertijd.