Kinderen
alle pijlers
zucht, hormonen?
zondag 22 november 2009 om 12:47
Hey iedereen,
Ik moet het even kwijt hoor......
Ik ben nu 22 weken zwanger en alles gaat eigenlijk prima.
Vriend en ik moeten er afentoe nog wel even aan wennen aangezien het niet gepland was.
Nu zouden we dit weekend samen naar zijn ouders gaan maar ik was een beetje grieperig en moe dus ben niet meegegaan.
We zouden een feestje hebben zaterdag van 1 van zijn vrienden maar hij ging dus nu alleen. Prima verder.
Vrijdag is hij vertrokken en meteen keihard op stap geweest met een groep van 15. hartstikke leuk, hij ziet zijn vrienden en vriendinnen daar ook niet zo vaak meer.
Maar want ik niet zo leuk vind is dat hij coke gesnoven heeft en tot 7 uur sochtends doorgegaan is met die rotzooi.
Dit is niet de eerste keer, elke keer als hij met deze groep mensen op stap gaat komt er drugs aan te pas. Terwijl hij altijd tegen mij gezegd heeft dat ie het hooguit nog 1x per jaar doet.......
Ik ben zelf ook geen heilige op dit gebied en voor mijn zwangerschap nam ik ook weleens heel zelden een pilletje oid, maar ik zit zwanger thuis, doe mijn uiterste best alles zo goed mogelijk te doen, en meneer hangt ondertussen om 7 uur sochtends nog met zijn neus in de coke.
Een beetje solidariteit en verantwoordelijk gedrag is toch niet teveel gevraagd? Ik zeur niet over het feit dat hij nog steeds rookt en regelmatig nog op stap gaat, maar drugs gebruiken vind ik in dit geval echt te ver gaan en dat weet hij.
Ik ben wel blij dat hij eerlijk geweest is maar hij ziet het probleem er dus totaal niet van in. Snapt niet dat ik er moeite mee heb.
Hij is nu weer onderweg hiernaartoe en heeft gister nog een feestje gehad waar het ook weer superlaat geworden is, hij was dronken en klonk echt naar de klote aan de telefoon.
We hebben vandaag nog een afspraak wat voor mij erg belangrijk is en hij had beloofd redelijk fris te verschijnen. Niet dus.
Pffff ben er heel erg verdrietig om....ik weet dat het mijn hormonen zijn maar toch....zo onredelijk ben ik toch niet?
Ik moet het even kwijt hoor......
Ik ben nu 22 weken zwanger en alles gaat eigenlijk prima.
Vriend en ik moeten er afentoe nog wel even aan wennen aangezien het niet gepland was.
Nu zouden we dit weekend samen naar zijn ouders gaan maar ik was een beetje grieperig en moe dus ben niet meegegaan.
We zouden een feestje hebben zaterdag van 1 van zijn vrienden maar hij ging dus nu alleen. Prima verder.
Vrijdag is hij vertrokken en meteen keihard op stap geweest met een groep van 15. hartstikke leuk, hij ziet zijn vrienden en vriendinnen daar ook niet zo vaak meer.
Maar want ik niet zo leuk vind is dat hij coke gesnoven heeft en tot 7 uur sochtends doorgegaan is met die rotzooi.
Dit is niet de eerste keer, elke keer als hij met deze groep mensen op stap gaat komt er drugs aan te pas. Terwijl hij altijd tegen mij gezegd heeft dat ie het hooguit nog 1x per jaar doet.......
Ik ben zelf ook geen heilige op dit gebied en voor mijn zwangerschap nam ik ook weleens heel zelden een pilletje oid, maar ik zit zwanger thuis, doe mijn uiterste best alles zo goed mogelijk te doen, en meneer hangt ondertussen om 7 uur sochtends nog met zijn neus in de coke.
Een beetje solidariteit en verantwoordelijk gedrag is toch niet teveel gevraagd? Ik zeur niet over het feit dat hij nog steeds rookt en regelmatig nog op stap gaat, maar drugs gebruiken vind ik in dit geval echt te ver gaan en dat weet hij.
Ik ben wel blij dat hij eerlijk geweest is maar hij ziet het probleem er dus totaal niet van in. Snapt niet dat ik er moeite mee heb.
Hij is nu weer onderweg hiernaartoe en heeft gister nog een feestje gehad waar het ook weer superlaat geworden is, hij was dronken en klonk echt naar de klote aan de telefoon.
We hebben vandaag nog een afspraak wat voor mij erg belangrijk is en hij had beloofd redelijk fris te verschijnen. Niet dus.
Pffff ben er heel erg verdrietig om....ik weet dat het mijn hormonen zijn maar toch....zo onredelijk ben ik toch niet?
zondag 22 november 2009 om 12:51
zondag 22 november 2009 om 12:53
Kan er moeilijk over oordelen, ik zou het zelfs in niet zwangere toestand 'not done' vinden. Maar je zit/zat zelf blijkbaar zelf ook in dat circuit, goed van je dat je resoluut gekapt bent met die rommel.
Vindt het niet onredelijk om nu van je partner te verwachten dat hij ook enige verantwoordelijkheid gaat nemen.
Heb je hem uitgelegd waarom dit voor jou een probleem is?
Het zal voor hem ook schrikken zijn geweest, en het lijkt mij goed om toch nog eens samen om tafel te gaan zitten en te bespreken wat jullie verwachtingen zijn, ook als de baby er eenmaal is. Hopelijk kan je zo elkaar een beetje tegemoet komen...
Vindt het niet onredelijk om nu van je partner te verwachten dat hij ook enige verantwoordelijkheid gaat nemen.
Heb je hem uitgelegd waarom dit voor jou een probleem is?
Het zal voor hem ook schrikken zijn geweest, en het lijkt mij goed om toch nog eens samen om tafel te gaan zitten en te bespreken wat jullie verwachtingen zijn, ook als de baby er eenmaal is. Hopelijk kan je zo elkaar een beetje tegemoet komen...
zondag 22 november 2009 om 12:55
zondag 22 november 2009 om 12:57
nee, jij bent niet onredelijk. Blijkbaar heeft hij moeite met NEE zeggen, als zijn vrienden coke snuiven. Ik vind het eerlijk gezegd erg onverantwoordelijk gedrag voor een a.s. vader. Het is logisch als de zwangerschap ongepland is, dat a.s. vader en moeder daar aan moeten wennen. En af en toe een avond stappen is ook niets mis mee. Maar stomdronken en/of stoned hoort daar niet meer bij vind ik.En dat heeft niets met hormonen te maken!
Hoe oud is je vriend? Ik vind dat je hem best hierover iets kunt zeggen. Want stél dat hij dit blijft doen en jullie baby moet een keer 's nachts verschoond worden...dan moet hij toch echt wel nuchter zijn!
Hoe oud is je vriend? Ik vind dat je hem best hierover iets kunt zeggen. Want stél dat hij dit blijft doen en jullie baby moet een keer 's nachts verschoond worden...dan moet hij toch echt wel nuchter zijn!
zondag 22 november 2009 om 13:06
Ben zelf erg anti-harddrugs, maar ik begrijp dat er in jullie gezin wat ruimhartiger over gedacht wordt.
Toch ben ik van mening dat het niet je hormonen (alleen) zijn. Zeker als een zwangerschap niet geheel gepland is, vraagt het aanpassingsvermogen van beide partners.
Ik vind het super dat je je al, qua leefstijl, hebt ingesteld op het zwanger zijn en dat je bepaalde slechte gewoontes hebt laten varen.
Ik kan me goed voostellen dat je daar zo nu en dan war morele steun bij wilt hebben. Super dat je je partner nog laat uit gaan! En ik vind dat je ook bepaalde eisen aan hem mag stellen.
Als ik jou was, zou ik een gesprek met hem aangaan en daarbij aangeven dat;
onder invloed zijn van een harddrugs niet verstandig is. Stel je voor je moet naar een "noodgeval". Dan wil je toch zo fris en fruitig mogelijk zijn.
Het is niet solidair; een kind krijgen doe je samen, dus dat hij bepaalde dingen moet laten is niet meer dan normaal.
Daarnaast was hij ook nog eens niet optimaal voor die belangrijke afspraak van je. Is toch ook niet fair?
Ik zou hem ook vragen waarom hij het heeft gedaan. Misschien is hij toch een beetje banger voor alle veranderingen dan hij toe wil geven.
Sterkte meissie
Toch ben ik van mening dat het niet je hormonen (alleen) zijn. Zeker als een zwangerschap niet geheel gepland is, vraagt het aanpassingsvermogen van beide partners.
Ik vind het super dat je je al, qua leefstijl, hebt ingesteld op het zwanger zijn en dat je bepaalde slechte gewoontes hebt laten varen.
Ik kan me goed voostellen dat je daar zo nu en dan war morele steun bij wilt hebben. Super dat je je partner nog laat uit gaan! En ik vind dat je ook bepaalde eisen aan hem mag stellen.
Als ik jou was, zou ik een gesprek met hem aangaan en daarbij aangeven dat;
onder invloed zijn van een harddrugs niet verstandig is. Stel je voor je moet naar een "noodgeval". Dan wil je toch zo fris en fruitig mogelijk zijn.
Het is niet solidair; een kind krijgen doe je samen, dus dat hij bepaalde dingen moet laten is niet meer dan normaal.
Daarnaast was hij ook nog eens niet optimaal voor die belangrijke afspraak van je. Is toch ook niet fair?
Ik zou hem ook vragen waarom hij het heeft gedaan. Misschien is hij toch een beetje banger voor alle veranderingen dan hij toe wil geven.
Sterkte meissie
zondag 22 november 2009 om 13:21
Bedankt voor jullie reacties!
Hij is 27, ik 30.
Mijn drugsgebruik beperkte zich tot hooguit 1x in de 2 jaar en de afgelopen 4 jaren eigenlijk helemaal niet (op 1x na) dus wat ik ermee wil zeggen is dat ik weet hoe dit soort dingen gaan.
Maar ik weet ook dat je heel makkelijk nee kan zeggen en al helemaal als je vriendin zwanger thuiszit.
Ik denk inderdaad dat ik met hem om de tafel moet om sommige dingen nog eens goed te bespreken.
Hij begrijpt mijn probleem absoluut niet en vindt dat ik overdreven reageer, denkt dat ik problemen heb met zijn stapavond terwijl het me daar helemaal niet om gaat. Wat me ook weer vreselijk verdrietig maakt want hij kent me toch! dan zou hij ook moeten weten dat ik met stappen nul problemen heb.
Hij heeft het trouwens pas verteld van die coke nadat ik erom gevraagd had. Ik hoorde aan zijn stem dat er meer gebeurd was dan alleen maar drinken.
Het contrast is gewoon te groot,het klopt niet in mijn ogen dat ik er alles aan doe om zo gezond mogelijk zwanger te zijn, terwijl hij er alles aan doet om zo beneveld mogelijk te raken terwijl hij weet dat ik met onze baby in mijn buik thuiszit.
het is moeilijk om erover te praten met hem want hij ziet het probleem dus niet. Ik heb het al uitgelegd maar hij vat het gewoon niet. Hij zegt: ik heb een superleuk weekend met mijn vrienden gehad, ik zie ze bijna nooit, eat is er mis mee?
Pfffffff
Hij is 27, ik 30.
Mijn drugsgebruik beperkte zich tot hooguit 1x in de 2 jaar en de afgelopen 4 jaren eigenlijk helemaal niet (op 1x na) dus wat ik ermee wil zeggen is dat ik weet hoe dit soort dingen gaan.
Maar ik weet ook dat je heel makkelijk nee kan zeggen en al helemaal als je vriendin zwanger thuiszit.
Ik denk inderdaad dat ik met hem om de tafel moet om sommige dingen nog eens goed te bespreken.
Hij begrijpt mijn probleem absoluut niet en vindt dat ik overdreven reageer, denkt dat ik problemen heb met zijn stapavond terwijl het me daar helemaal niet om gaat. Wat me ook weer vreselijk verdrietig maakt want hij kent me toch! dan zou hij ook moeten weten dat ik met stappen nul problemen heb.
Hij heeft het trouwens pas verteld van die coke nadat ik erom gevraagd had. Ik hoorde aan zijn stem dat er meer gebeurd was dan alleen maar drinken.
Het contrast is gewoon te groot,het klopt niet in mijn ogen dat ik er alles aan doe om zo gezond mogelijk zwanger te zijn, terwijl hij er alles aan doet om zo beneveld mogelijk te raken terwijl hij weet dat ik met onze baby in mijn buik thuiszit.
het is moeilijk om erover te praten met hem want hij ziet het probleem dus niet. Ik heb het al uitgelegd maar hij vat het gewoon niet. Hij zegt: ik heb een superleuk weekend met mijn vrienden gehad, ik zie ze bijna nooit, eat is er mis mee?
Pfffffff
zondag 22 november 2009 om 13:23
Ik denk dat hij zijn verantwoordelijkheid nog niet zo serieus ziet. Ik kan me goed voorstellen dat het heel erg wennen is voor hem dat hij vader wordt en dat dit soort gedrag straks echt niet meer door de beugel kan. Ik ben zelf erg anti-drugs en kan me er uberhaupt niks bij voorstellen dat je je zo laat gaan, maar als het bij jullie voor de zwangerschap al eens gebeurde snap ik dat hij nu heel erg aan de nieuwe situatie moet wennen.
Ik denk zelf dat hij straks echt wel gaat inzien dat zijn leven veranderd met een kleine baby. Een man is vaak pas een vader na de geboorte, een vrouw is vaak al moeder tijdens de zwangerschap. Sterkte en succes de komende tijd!
Ik denk zelf dat hij straks echt wel gaat inzien dat zijn leven veranderd met een kleine baby. Een man is vaak pas een vader na de geboorte, een vrouw is vaak al moeder tijdens de zwangerschap. Sterkte en succes de komende tijd!
zondag 22 november 2009 om 13:24
Vind het niet goed te praten van je vriend,maar misschien had hij deze uitspatting nog even nodig?Ik bedoel,jullie hebben er niet bewust voor gekozen mama en papa te worden toch?Zou het zeker bespreken dat je dit niet leuk vind en liever niet meer ziet in de toekomst...
Succes met je hormoontjes meid,die gaan (in mijn geval) niet meer over hahahaahaha,zit je de komende 20 jaar aan vast....(grapje)
Succes met je hormoontjes meid,die gaan (in mijn geval) niet meer over hahahaahaha,zit je de komende 20 jaar aan vast....(grapje)
zondag 22 november 2009 om 13:35
Dank je wel honingbijtje, aan jouw duidelijke post heb ik veel.
Tinus, ik denk inderdaad dat hij zijn verantwoordelijkheid nog een beetje onderschat. wat aan de ene kant wel te begrijpen is. het kwam allemaal zo plotseling en er moest en moet nog zoveel gebeuren.....
Daffyduck: haha leuk vooruitzicht! ik ga het vanmiddag met hem bespreken en hoop dat hij zich niet aangevallen voelt. Dat heeft hij namelijk nogal snel.
Trouwens voor de rest is hij superbetrokken hoor, hij snapt alleen denk ik niet zo goed dat alles met 200% gaat veranderen....hij is bij wijze van spreken nu al plannen aan het maken met vrienden voor koninginnedag volgend jaar om weer helemaal uit zijn dak te gaan. Zich niet beseffend dat we dan een dochtertje van net een maand hebben als alles goedgaat.......
Tinus, ik denk inderdaad dat hij zijn verantwoordelijkheid nog een beetje onderschat. wat aan de ene kant wel te begrijpen is. het kwam allemaal zo plotseling en er moest en moet nog zoveel gebeuren.....
Daffyduck: haha leuk vooruitzicht! ik ga het vanmiddag met hem bespreken en hoop dat hij zich niet aangevallen voelt. Dat heeft hij namelijk nogal snel.
Trouwens voor de rest is hij superbetrokken hoor, hij snapt alleen denk ik niet zo goed dat alles met 200% gaat veranderen....hij is bij wijze van spreken nu al plannen aan het maken met vrienden voor koninginnedag volgend jaar om weer helemaal uit zijn dak te gaan. Zich niet beseffend dat we dan een dochtertje van net een maand hebben als alles goedgaat.......
zondag 22 november 2009 om 13:44
Nou, dan zal hem dit alles nog vies tegenvallen...want er verandert écht heel veel in een relatie, als er een baby komt! Stel dat het een huilbaby is (dat hoop ik niet voor je), dan wordt er dus nachten niet geslapen...dan zal hij toch ook jou moeten aflossen.
Als er een bay is, kun je niet meer ineens spontaan besluiten een weekend weg te gaan...dan moet er eerst van alles geregeld worden. Hij zal dan toch ook eens op zijn dochtertje gaan passen, zodat jij eens uit kunt gaan, gaan sporten of met vriendinnen afspreken.
Misschien eens gaan meelezen op een babyforum?
Als er een bay is, kun je niet meer ineens spontaan besluiten een weekend weg te gaan...dan moet er eerst van alles geregeld worden. Hij zal dan toch ook eens op zijn dochtertje gaan passen, zodat jij eens uit kunt gaan, gaan sporten of met vriendinnen afspreken.
Misschien eens gaan meelezen op een babyforum?
zondag 22 november 2009 om 13:53
Ja, misschien laat ik hem dit topic wel even lezen........
Hij is de eerste van zijn vrienden fammilie en kennissengroep die vader wordt maar voor mij is het allemaal net zo nieuw! Ik heb ook weleens zin om een nacht door te halen maar doe dit niet meer voor de baby.
Hij kan het nog wel doen maar is ver over mijn grens heengegaan door toe te geven aan drugs.
Nou, bednakt voor jullie adviezen, hij kis hier over een uurtje en dan gaan we ook weer weg, dus kan dnek ik pas morgen weer reageren....
Hij is de eerste van zijn vrienden fammilie en kennissengroep die vader wordt maar voor mij is het allemaal net zo nieuw! Ik heb ook weleens zin om een nacht door te halen maar doe dit niet meer voor de baby.
Hij kan het nog wel doen maar is ver over mijn grens heengegaan door toe te geven aan drugs.
Nou, bednakt voor jullie adviezen, hij kis hier over een uurtje en dan gaan we ook weer weg, dus kan dnek ik pas morgen weer reageren....
maandag 23 november 2009 om 09:26
quote:domnaiefmutsje schreef op 22 november 2009 @ 13:49:
Beetje lastig iets te verbieden omdat jij nu niet mee kan doen. Dat zal een beetje zo op hem overkomen.
Jij moet voor jezelf besluiten of je zo wilt leven met een partner aan de coke. Als je dat besluit hebt gemaakt praten met je partner. Dan kan hij ook kiezen.De reden dat ik het hem "verbied" is niet omdat ik zelf niet mee kan doen, maar omdat ik het onverantwoordelijk gedrag vind in zijn situatie. En omdat we hier vantevoren duidelijke afspraken over gemaakt hebben.
Beetje lastig iets te verbieden omdat jij nu niet mee kan doen. Dat zal een beetje zo op hem overkomen.
Jij moet voor jezelf besluiten of je zo wilt leven met een partner aan de coke. Als je dat besluit hebt gemaakt praten met je partner. Dan kan hij ook kiezen.De reden dat ik het hem "verbied" is niet omdat ik zelf niet mee kan doen, maar omdat ik het onverantwoordelijk gedrag vind in zijn situatie. En omdat we hier vantevoren duidelijke afspraken over gemaakt hebben.
maandag 23 november 2009 om 09:48
Even een update:
Hij kwam gister thuis met een enorme dranklucht om hem heen en hij had geen stem meer over. Eigenlijk heb ik hem nog nooit zo gezien. Hij had duidelijk niet of nauwelijks geslapen.
Hij begon met een stalen gezicht te vertellen dat de verjaardag zaterdag gezellig was maar dat hij, omdat hij het vrijdag al zo bont gemaakt had, om 12 uur met de taxi naar huis gegaan is.
Toen ben ik een soort van ontploft want het was duidelijk dat hij gewoon stond te liegen.
Eerst die coke-rotzooi en vervolgens ook nog keihard liegen.
Hij heeft toegegeven dat hij zaterdag ook van god los gegaan is (zonder drugs overigens maar wel met veel drank).
En dat maakt me eigenlijk helemaal niet zoveel uit.
Maar wel dat hij erover liegt. dat vind ik heel erg, vooral omdat ik van dit soort dingen eigenlijk nooit problemen maak.
Verder begreep hij dus niet waar ik mij druk om maakte. Hij bleef maar herhalen dat hij "toch wel een weekend met zijn vrienden op stap mocht" en dat die coke zijn hele weloverwogen keuze was geweest en dat dat toch geen direct effect had op mij en ons ongeboren kind.
Bij dit alles nam hij een hele nonchalante ongeinterresseerde houding aan wat mij woedend maakte.
Nou ja het komt erop neer dat we hele lange gesprekken gevoerd hebben en uiteindelijk begreep hij mijn punt. Hij wordt vader en sommige dingen zijn niet meer zo vanzelfsprekend als eerst. Hij is niet alleen maar meer hij maar hij maakt straks deel uit van een gezin.
En ik ben dan wel zwanger maar hij is net zo verantwoordelijk als ik hiervoor.
Hij op zijn beurt gaf toe dat dit weekend een soort uitlaatklep was wat hij echt nodig had. Hij had de laatste tijd het gevoel dat hij zich moest inhouden (ik begrijp dit dus niet, hij gaat regelmatig nog een avondje stappen nl.) en is daarom helemaal losgegaan toen het kon. En heeft inderdaad nergens nee tegen gezegd.
Omdat hij mij wilde sparen heeft hij gelogen over zaterdag. Dat blijf ik nog steeds een rare actie vinden want als hij over zoiets al liegt....maar goed ik vertrouw hem verder wel.
het is min of meer weer goed tussen ons maar toch maak ik mij zorgen als straks de baby er is.....ik denk dat ik een vrij realistisch beeld heb van het hebben van een baby (ook dankzij mijn zusje, die is me net voorgegaan) maar mijn vriend gaat denk ik nog voor veel verrassingen komen te staan....
Ik probeer het hem wel duidelijk te maken maar het komt volgens mij niet helemaal aan.
Hoe hebben jullie dat gedaan? van tevoren veel afspraken maken? Of kijken hoe het gaat als de baby er is?
Bedankt voor het lezen van mijn lange verslag.....
Hij kwam gister thuis met een enorme dranklucht om hem heen en hij had geen stem meer over. Eigenlijk heb ik hem nog nooit zo gezien. Hij had duidelijk niet of nauwelijks geslapen.
Hij begon met een stalen gezicht te vertellen dat de verjaardag zaterdag gezellig was maar dat hij, omdat hij het vrijdag al zo bont gemaakt had, om 12 uur met de taxi naar huis gegaan is.
Toen ben ik een soort van ontploft want het was duidelijk dat hij gewoon stond te liegen.
Eerst die coke-rotzooi en vervolgens ook nog keihard liegen.
Hij heeft toegegeven dat hij zaterdag ook van god los gegaan is (zonder drugs overigens maar wel met veel drank).
En dat maakt me eigenlijk helemaal niet zoveel uit.
Maar wel dat hij erover liegt. dat vind ik heel erg, vooral omdat ik van dit soort dingen eigenlijk nooit problemen maak.
Verder begreep hij dus niet waar ik mij druk om maakte. Hij bleef maar herhalen dat hij "toch wel een weekend met zijn vrienden op stap mocht" en dat die coke zijn hele weloverwogen keuze was geweest en dat dat toch geen direct effect had op mij en ons ongeboren kind.
Bij dit alles nam hij een hele nonchalante ongeinterresseerde houding aan wat mij woedend maakte.
Nou ja het komt erop neer dat we hele lange gesprekken gevoerd hebben en uiteindelijk begreep hij mijn punt. Hij wordt vader en sommige dingen zijn niet meer zo vanzelfsprekend als eerst. Hij is niet alleen maar meer hij maar hij maakt straks deel uit van een gezin.
En ik ben dan wel zwanger maar hij is net zo verantwoordelijk als ik hiervoor.
Hij op zijn beurt gaf toe dat dit weekend een soort uitlaatklep was wat hij echt nodig had. Hij had de laatste tijd het gevoel dat hij zich moest inhouden (ik begrijp dit dus niet, hij gaat regelmatig nog een avondje stappen nl.) en is daarom helemaal losgegaan toen het kon. En heeft inderdaad nergens nee tegen gezegd.
Omdat hij mij wilde sparen heeft hij gelogen over zaterdag. Dat blijf ik nog steeds een rare actie vinden want als hij over zoiets al liegt....maar goed ik vertrouw hem verder wel.
het is min of meer weer goed tussen ons maar toch maak ik mij zorgen als straks de baby er is.....ik denk dat ik een vrij realistisch beeld heb van het hebben van een baby (ook dankzij mijn zusje, die is me net voorgegaan) maar mijn vriend gaat denk ik nog voor veel verrassingen komen te staan....
Ik probeer het hem wel duidelijk te maken maar het komt volgens mij niet helemaal aan.
Hoe hebben jullie dat gedaan? van tevoren veel afspraken maken? Of kijken hoe het gaat als de baby er is?
Bedankt voor het lezen van mijn lange verslag.....
maandag 23 november 2009 om 09:57
Ik ben zelf ook ongepland zwanger geraakt en ben nu bijna 39 weken.
Wij hadden voor de zwangerschap al besproken wat we zouden doen wanneer het toch per ongeluk 'mis' zou gaan.
Ik moet zeggen dat wij allebei wel van de lang leve de lol waren maar dat dat nu wel anders is.
Mijn vriend is gelukkig vrij serieus en ik denk dat hij het ook allemaal wel snapt.
Wat wel heel grappig was; mijn vriend had een verjaardag van een kameraad en ik bleef thuis.
Op een gegeven moment werd ik zo stikjaloers omdat zij het allemaal gezellig hadden en ik alleen thuis zat dat ik hem heb opgebelt dat hij nu naar huis moest komen!
Hij deed het ook nog! Zo lief!
Hormonen doen echt rare dingen met je hoor!
Wij hadden voor de zwangerschap al besproken wat we zouden doen wanneer het toch per ongeluk 'mis' zou gaan.
Ik moet zeggen dat wij allebei wel van de lang leve de lol waren maar dat dat nu wel anders is.
Mijn vriend is gelukkig vrij serieus en ik denk dat hij het ook allemaal wel snapt.
Wat wel heel grappig was; mijn vriend had een verjaardag van een kameraad en ik bleef thuis.
Op een gegeven moment werd ik zo stikjaloers omdat zij het allemaal gezellig hadden en ik alleen thuis zat dat ik hem heb opgebelt dat hij nu naar huis moest komen!
Hij deed het ook nog! Zo lief!
Hormonen doen echt rare dingen met je hoor!
maandag 23 november 2009 om 10:23
Hoi Mischa,
Wel lief hoor van je vriend! En spannend dat je bijna gaat bevallen....klopt het dat wij elkaar al eens in een ander topic gesproken hebben?
Wij waren inderdaad ook wel van lang leve de lol, maar mijn vriend is denk ik ietsje minder serieus dan jouw vriend.
Hij zou never nooit niet bij een verjaardag of ander feest weggaan omdat ik dat wil. Nu zou ik hem denk ik ook nooit bellen dat hij naar huis moet komen (zeg ik nu he....god weet hoe ik erover een paar maanden aan toe ben;-))
Ik vond het eigenlijk wel lekker dat hij dit weekend wegwas, hij zijn ding en ik mijn ding. Maar hij is in mijn ogen gewoon veel te ver gegaan en heeft ook nog gelogen over dingen.
Ik kan er gewoon niet bij dat je als aanstaande vader er heel bewust voor kiest om om 6 uur sochtends nog coke te "regelen" met je vrienden en dat er geen seconde in je hoofd opkomt: "hmm waar ben ik eigenlijk mee bezig? misschien beter van niet dit....hee jongens ik sla deze ronde over!"
Pfff het zit me nog echt wel dwars allemaal, ondanks dat hij en ik uiteindelijk echt wel redelijk overal over gepraat hebben....
Het ergste vind ik denk ik dat hij totaal niet begreep wat mijn probleem was en dat hij pas alles vertelde nadat ik erom vroeg. Liegen en achterhouden daar hou ik niet van en zo ken ik hem ook helemaal niet.....
Wel lief hoor van je vriend! En spannend dat je bijna gaat bevallen....klopt het dat wij elkaar al eens in een ander topic gesproken hebben?
Wij waren inderdaad ook wel van lang leve de lol, maar mijn vriend is denk ik ietsje minder serieus dan jouw vriend.
Hij zou never nooit niet bij een verjaardag of ander feest weggaan omdat ik dat wil. Nu zou ik hem denk ik ook nooit bellen dat hij naar huis moet komen (zeg ik nu he....god weet hoe ik erover een paar maanden aan toe ben;-))
Ik vond het eigenlijk wel lekker dat hij dit weekend wegwas, hij zijn ding en ik mijn ding. Maar hij is in mijn ogen gewoon veel te ver gegaan en heeft ook nog gelogen over dingen.
Ik kan er gewoon niet bij dat je als aanstaande vader er heel bewust voor kiest om om 6 uur sochtends nog coke te "regelen" met je vrienden en dat er geen seconde in je hoofd opkomt: "hmm waar ben ik eigenlijk mee bezig? misschien beter van niet dit....hee jongens ik sla deze ronde over!"
Pfff het zit me nog echt wel dwars allemaal, ondanks dat hij en ik uiteindelijk echt wel redelijk overal over gepraat hebben....
Het ergste vind ik denk ik dat hij totaal niet begreep wat mijn probleem was en dat hij pas alles vertelde nadat ik erom vroeg. Liegen en achterhouden daar hou ik niet van en zo ken ik hem ook helemaal niet.....
maandag 23 november 2009 om 13:50
Hee Suy,
Fijn dat jullie een eerlijk gesprek hebben gehad. Ik ben zelf 34 weken zwanger van de tweede. Wat ik herken uit je verhaal is dat ook mijn vent niet zo realistisch beeld had van een baby. Het is hem uiteindelijk ook behoorlijk tegengevallen. Ook al vond hij het allemaal geweldig en was hij meteen gek op zijn zoontje, hij raakte half overspannen van het slaaptekort die eerste maanden. Na verloop van tijd wende hij wat meer aan de gebroken nachten en maakten we duidelijke afspraken over wie wat wanneer zou doen. Hij nam zelf absoluut zijn verantwoordelijkheid maar had daar wel moeite mee, omdat hij alleen maar moe moe moe was. Het verschil in jouw verhaal is dat wij niet van die stapmensen zijn, nooit geweest ook. Maar toch, een avondje naar vrienden of een keer uit eten doe je niet zo snel meer met een kleine thuis. Nu zoon bijna 3 is gebeurt dat wel steeds vaker en gaat het ook makkelijker. Maar straks hebben we er weer een baby bij en dan zitten we weer een paar maanden veel thuis.
Hoop dat jouw vriend langzaam zal inzien wat er straks gaat veranderen. Want dat jullie leven anders gaat worden is een ding wat zeker is!
Fijn dat jullie een eerlijk gesprek hebben gehad. Ik ben zelf 34 weken zwanger van de tweede. Wat ik herken uit je verhaal is dat ook mijn vent niet zo realistisch beeld had van een baby. Het is hem uiteindelijk ook behoorlijk tegengevallen. Ook al vond hij het allemaal geweldig en was hij meteen gek op zijn zoontje, hij raakte half overspannen van het slaaptekort die eerste maanden. Na verloop van tijd wende hij wat meer aan de gebroken nachten en maakten we duidelijke afspraken over wie wat wanneer zou doen. Hij nam zelf absoluut zijn verantwoordelijkheid maar had daar wel moeite mee, omdat hij alleen maar moe moe moe was. Het verschil in jouw verhaal is dat wij niet van die stapmensen zijn, nooit geweest ook. Maar toch, een avondje naar vrienden of een keer uit eten doe je niet zo snel meer met een kleine thuis. Nu zoon bijna 3 is gebeurt dat wel steeds vaker en gaat het ook makkelijker. Maar straks hebben we er weer een baby bij en dan zitten we weer een paar maanden veel thuis.
Hoop dat jouw vriend langzaam zal inzien wat er straks gaat veranderen. Want dat jullie leven anders gaat worden is een ding wat zeker is!
maandag 23 november 2009 om 14:43
quote:domnaiefmutsje schreef op 22 november 2009 @ 13:49:
Beetje lastig iets te verbieden omdat jij nu niet mee kan doen. Dat zal een beetje zo op hem overkomen.
Jij moet voor jezelf besluiten of je zo wilt leven met een partner aan de coke. Als je dat besluit hebt gemaakt praten met je partner. Dan kan hij ook kiezen.
Ik vind dit een beetje kort door de bocht. Ik begrijp uit het verhaal dat hij een paar (vaker dan 1 keer per jaar) coke heeft gebruikt. Dat is in mijn ogen wat anders dan "aan de coke" zijn.
Ik vind het ook, maar dat is mijn mening, een beetje overdreven om al te spreken over: kiezen of je met zo;n partner door het leven wil.
MIjn man, hoe lief ook, doet ook wel eens dingen die ik niet prettig vind. Sokken niet in de was, beetje meer dronken dan ik prettig vind etc. Voor mij geen reden om hem dan maar direct aan de kant te zetten.
Ik begrijp, althans zo intepreteer ik het verhaal, dat ze het prima met elkaar kunnen vinden en ook op de meeste dingen op 1 lijn zitten. (Ze hebben in ieder geval samen besloten het kindje te laten komen en er van te houden) Om dan zo;n drama te maken van een avond die wat uit de hand liep, vind ik niet nodig.
Ja, ze moeten inderdaad goed met elkaar praten. Blijkbaar zijn de verwachtingen die ze van elkaar hebben nog niet helemaal duidelijk. Maar dat is heel wat anders dan praten over het beeindigen van de relatie.
Tot zo ver, mijn mening
Beetje lastig iets te verbieden omdat jij nu niet mee kan doen. Dat zal een beetje zo op hem overkomen.
Jij moet voor jezelf besluiten of je zo wilt leven met een partner aan de coke. Als je dat besluit hebt gemaakt praten met je partner. Dan kan hij ook kiezen.
Ik vind dit een beetje kort door de bocht. Ik begrijp uit het verhaal dat hij een paar (vaker dan 1 keer per jaar) coke heeft gebruikt. Dat is in mijn ogen wat anders dan "aan de coke" zijn.
Ik vind het ook, maar dat is mijn mening, een beetje overdreven om al te spreken over: kiezen of je met zo;n partner door het leven wil.
MIjn man, hoe lief ook, doet ook wel eens dingen die ik niet prettig vind. Sokken niet in de was, beetje meer dronken dan ik prettig vind etc. Voor mij geen reden om hem dan maar direct aan de kant te zetten.
Ik begrijp, althans zo intepreteer ik het verhaal, dat ze het prima met elkaar kunnen vinden en ook op de meeste dingen op 1 lijn zitten. (Ze hebben in ieder geval samen besloten het kindje te laten komen en er van te houden) Om dan zo;n drama te maken van een avond die wat uit de hand liep, vind ik niet nodig.
Ja, ze moeten inderdaad goed met elkaar praten. Blijkbaar zijn de verwachtingen die ze van elkaar hebben nog niet helemaal duidelijk. Maar dat is heel wat anders dan praten over het beeindigen van de relatie.
Tot zo ver, mijn mening
maandag 23 november 2009 om 14:48
Weet je wat het is Suy, is keur zijn gedrag absoluut niet goed, maar voor ons vrouwen is het zwanger zijn al zo onwerkelijk, ik bedoel dat je eigenlijk niet weet hoe het is om moeder te zijn tot je het bent en dan dragen wij het kindje ook nog, dus voelen het en tja de hormonen dan ook.
Dus hij heeft er helemaal geen voorstelling van maar dat komt nog wel.
Btw wel gewoon aangeven wat jij wel en niet vind kunnen.
Dus hij heeft er helemaal geen voorstelling van maar dat komt nog wel.
Btw wel gewoon aangeven wat jij wel en niet vind kunnen.
