Kinderen
alle pijlers
zucht, hormonen?
zondag 22 november 2009 om 12:47
Hey iedereen,
Ik moet het even kwijt hoor......
Ik ben nu 22 weken zwanger en alles gaat eigenlijk prima.
Vriend en ik moeten er afentoe nog wel even aan wennen aangezien het niet gepland was.
Nu zouden we dit weekend samen naar zijn ouders gaan maar ik was een beetje grieperig en moe dus ben niet meegegaan.
We zouden een feestje hebben zaterdag van 1 van zijn vrienden maar hij ging dus nu alleen. Prima verder.
Vrijdag is hij vertrokken en meteen keihard op stap geweest met een groep van 15. hartstikke leuk, hij ziet zijn vrienden en vriendinnen daar ook niet zo vaak meer.
Maar want ik niet zo leuk vind is dat hij coke gesnoven heeft en tot 7 uur sochtends doorgegaan is met die rotzooi.
Dit is niet de eerste keer, elke keer als hij met deze groep mensen op stap gaat komt er drugs aan te pas. Terwijl hij altijd tegen mij gezegd heeft dat ie het hooguit nog 1x per jaar doet.......
Ik ben zelf ook geen heilige op dit gebied en voor mijn zwangerschap nam ik ook weleens heel zelden een pilletje oid, maar ik zit zwanger thuis, doe mijn uiterste best alles zo goed mogelijk te doen, en meneer hangt ondertussen om 7 uur sochtends nog met zijn neus in de coke.
Een beetje solidariteit en verantwoordelijk gedrag is toch niet teveel gevraagd? Ik zeur niet over het feit dat hij nog steeds rookt en regelmatig nog op stap gaat, maar drugs gebruiken vind ik in dit geval echt te ver gaan en dat weet hij.
Ik ben wel blij dat hij eerlijk geweest is maar hij ziet het probleem er dus totaal niet van in. Snapt niet dat ik er moeite mee heb.
Hij is nu weer onderweg hiernaartoe en heeft gister nog een feestje gehad waar het ook weer superlaat geworden is, hij was dronken en klonk echt naar de klote aan de telefoon.
We hebben vandaag nog een afspraak wat voor mij erg belangrijk is en hij had beloofd redelijk fris te verschijnen. Niet dus.
Pffff ben er heel erg verdrietig om....ik weet dat het mijn hormonen zijn maar toch....zo onredelijk ben ik toch niet?
Ik moet het even kwijt hoor......
Ik ben nu 22 weken zwanger en alles gaat eigenlijk prima.
Vriend en ik moeten er afentoe nog wel even aan wennen aangezien het niet gepland was.
Nu zouden we dit weekend samen naar zijn ouders gaan maar ik was een beetje grieperig en moe dus ben niet meegegaan.
We zouden een feestje hebben zaterdag van 1 van zijn vrienden maar hij ging dus nu alleen. Prima verder.
Vrijdag is hij vertrokken en meteen keihard op stap geweest met een groep van 15. hartstikke leuk, hij ziet zijn vrienden en vriendinnen daar ook niet zo vaak meer.
Maar want ik niet zo leuk vind is dat hij coke gesnoven heeft en tot 7 uur sochtends doorgegaan is met die rotzooi.
Dit is niet de eerste keer, elke keer als hij met deze groep mensen op stap gaat komt er drugs aan te pas. Terwijl hij altijd tegen mij gezegd heeft dat ie het hooguit nog 1x per jaar doet.......
Ik ben zelf ook geen heilige op dit gebied en voor mijn zwangerschap nam ik ook weleens heel zelden een pilletje oid, maar ik zit zwanger thuis, doe mijn uiterste best alles zo goed mogelijk te doen, en meneer hangt ondertussen om 7 uur sochtends nog met zijn neus in de coke.
Een beetje solidariteit en verantwoordelijk gedrag is toch niet teveel gevraagd? Ik zeur niet over het feit dat hij nog steeds rookt en regelmatig nog op stap gaat, maar drugs gebruiken vind ik in dit geval echt te ver gaan en dat weet hij.
Ik ben wel blij dat hij eerlijk geweest is maar hij ziet het probleem er dus totaal niet van in. Snapt niet dat ik er moeite mee heb.
Hij is nu weer onderweg hiernaartoe en heeft gister nog een feestje gehad waar het ook weer superlaat geworden is, hij was dronken en klonk echt naar de klote aan de telefoon.
We hebben vandaag nog een afspraak wat voor mij erg belangrijk is en hij had beloofd redelijk fris te verschijnen. Niet dus.
Pffff ben er heel erg verdrietig om....ik weet dat het mijn hormonen zijn maar toch....zo onredelijk ben ik toch niet?
maandag 23 november 2009 om 14:49
Bedankt voor je reactie Tinus.
Ik denk dat het inderdaad in jouw situatie wel herkenbaar is allemaal.......mijn vriend onderschat het gewoon heel erg heb ik het idee.
In zijn ogen heeft hij het nu al heel zwaar omdat hij zich afentoe moet inhouden, zijn studie moet afmaken (werd ook wel eens een x tijd) en rekening moet houden met meer personen dan alleen zichzelf. Volgens hemzelf levert hij nu al zoveel in. Terwijl de realiteit is dat ik alles (met liefde!!!) ingeleverd heb maar ik voel dat niet zo. Als ik die kleine voel weet ik waar ik het allemaal voor doe.
Hoe erg zal het dan straks tegenvallen voor hem als blijkt dat hij zijn flierefluitleventje helemaal kwijt is.......
We hebben hier beiden bewust voor gekozen maar de laatste tijd twijfel ik weleens of hij dit echt wel wil:-( of dat hij eigenlijk een middenweg wil: vrij zijn als het hem uitkomt en leuke dingen doen met kind als het hem uitkomt.
Aan de andere kant weet ik ook zeker dat hij een supervader zal worden die heel veel liefde zal geven aan onze dochter.
Verschrikkelijk dat die twijfels nu pas komen..........of misschien is het alleen maar koudwatervrees van zijn kant. Ik weet het niet maar misschien is het handig om net als bij jullie hele goede afspraken te maken....
Ik denk dat het inderdaad in jouw situatie wel herkenbaar is allemaal.......mijn vriend onderschat het gewoon heel erg heb ik het idee.
In zijn ogen heeft hij het nu al heel zwaar omdat hij zich afentoe moet inhouden, zijn studie moet afmaken (werd ook wel eens een x tijd) en rekening moet houden met meer personen dan alleen zichzelf. Volgens hemzelf levert hij nu al zoveel in. Terwijl de realiteit is dat ik alles (met liefde!!!) ingeleverd heb maar ik voel dat niet zo. Als ik die kleine voel weet ik waar ik het allemaal voor doe.
Hoe erg zal het dan straks tegenvallen voor hem als blijkt dat hij zijn flierefluitleventje helemaal kwijt is.......
We hebben hier beiden bewust voor gekozen maar de laatste tijd twijfel ik weleens of hij dit echt wel wil:-( of dat hij eigenlijk een middenweg wil: vrij zijn als het hem uitkomt en leuke dingen doen met kind als het hem uitkomt.
Aan de andere kant weet ik ook zeker dat hij een supervader zal worden die heel veel liefde zal geven aan onze dochter.
Verschrikkelijk dat die twijfels nu pas komen..........of misschien is het alleen maar koudwatervrees van zijn kant. Ik weet het niet maar misschien is het handig om net als bij jullie hele goede afspraken te maken....
maandag 23 november 2009 om 14:52
Dank je wel Zusenzo, dat is zeker waar wat je zegt.
Ik snap mezelf en mijn lichaam soms amper de laatste tijd, en het is voor hem natuurlijk nog veel moeilijker om hierin mee te gaan. Daar komt bij dat de zwangerschap voor ons een complete verrassing was.
Maar toch....iets minder aan zichzelf denken en iets meer aan "ons" als gezin denken is in mijn ogen niet verkeerd.
Ik blijf idd aangeven wat ik wel en niet vind kunnen en hoop echt dat zijn besef nog komt!
Ik snap mezelf en mijn lichaam soms amper de laatste tijd, en het is voor hem natuurlijk nog veel moeilijker om hierin mee te gaan. Daar komt bij dat de zwangerschap voor ons een complete verrassing was.
Maar toch....iets minder aan zichzelf denken en iets meer aan "ons" als gezin denken is in mijn ogen niet verkeerd.
Ik blijf idd aangeven wat ik wel en niet vind kunnen en hoop echt dat zijn besef nog komt!
maandag 23 november 2009 om 14:57
maandag 23 november 2009 om 15:06
Gelukkig maar Zusenzo, dat zijn fijne berichten om te horen.
Ik denk dat het bij ons ook wel goedkomt uiteindelijk.
Mijn vriend kan zich alleen de laatste tijd zo ontzettend aangevallen en in zijn vrijheid aangetast voelen. Zodra hij ook maar even het gevoel krijgt dat ik hem iets op zou leggen (lees: iets met hem wil overleggen of het niet eens zijn met zijn keuze) dan neemt hij ineens zo'n houding aan van: "dat bepaal ik nog altijd zelf wel"
Terwijl je met een baby de meeste dingen samen en in overleg bepaalt.
Pfff konden we maar voor 1 dag ruilen hij en ik. Dan zou hij alles meteen begrijpen, haha
Ik denk dat het bij ons ook wel goedkomt uiteindelijk.
Mijn vriend kan zich alleen de laatste tijd zo ontzettend aangevallen en in zijn vrijheid aangetast voelen. Zodra hij ook maar even het gevoel krijgt dat ik hem iets op zou leggen (lees: iets met hem wil overleggen of het niet eens zijn met zijn keuze) dan neemt hij ineens zo'n houding aan van: "dat bepaal ik nog altijd zelf wel"
Terwijl je met een baby de meeste dingen samen en in overleg bepaalt.
Pfff konden we maar voor 1 dag ruilen hij en ik. Dan zou hij alles meteen begrijpen, haha
maandag 23 november 2009 om 15:13
Ik heb het topic nogal snel doorgelezen dus misschien niet alles goed gelezen, maar ik heb het idee dat de meeste mensen begrijpen dat jij dit niet leuk vindt en mag verwachten dat jouw vriend geen coke meer gebruikt. Maar ik begrijp niet zo goed waarom coke gebruiken (heel af en toe) zoveel erger is dan eens flink doorzakken en heel dronken worden. Ik snap wel dat jouw vriend niet zo goed begrijpt dat jij het een probleem vindt. Je vindt het leuk dat hij gaat stappen met zijn vrienden, je vindt het geen probleem om alleen thuis te zijn een weekendje, maar hij had geen coke mogen gebruiken. Dat vond je vroeger ook geen probleem? Waarom nu wel? Als je dat straks niet meer wilt als hij dat weekend voor jullie dochter moet zorgen, snap ik. Maar waarom nu al niet meer?
ps ik ben ook zwanger, dus begrijp wel heel goed dat je denkt dat dit misschien aan je hormonen ligt. Wat een rot-dingen he?
ps ik ben ook zwanger, dus begrijp wel heel goed dat je denkt dat dit misschien aan je hormonen ligt. Wat een rot-dingen he?
maandag 23 november 2009 om 15:37
levenisleuk, aan coke regelen en gebruiken in een louche club en de hele setting eromheen zitten bepaalde risico's.
Het zou hetzelfde zijn als hij bijvoorbeeld dronken achter het stuur zou gaan zitten of veel te hard zou rijden of hele gevaarlijke sporten ineens zou gaan doen. Zou ik ook te ver vinden gaan nu.
Als je vader wordt vind ik dat je beter even kan nadenken voor je aan dit soort dingen toegeeft.
Eerder had hij geen (ongeboren) kind waar hij verantwoordelijk voor is, nu wel.
Ik vind coke in dit geval te ver gaan omdat ik uit eigen ervaring weet wat een rotzooi het is/kan zijn. Ben overigens nooit een fan geweest van coke en dat weet hij, heb het ooit 1x geprobeerd en daarna afgezworen.
Trouwens heel erg dronken worden als in straalbezopen vind ik ook niet heel erg verantwoordeijk gedrag, maar ik ken hem in beide situaties en dan heb ik liever dat hij een biertje teveel drinkt, en op een redelijk christelijke tijd zijn bed inrolt dan dat hij coke gebruikt en tot in den treure doorgaat terwijl er werkelijk geen zinnigs meer uitkomt en hij vreselijk egoistisch wordt. (want doet coke met hem).
En inderdaad.....hormonen..ik wist dat ik ze had maar soms laat ik mezelf er iets teveel door leiden....echt rotdingen ja!;-)
Het zou hetzelfde zijn als hij bijvoorbeeld dronken achter het stuur zou gaan zitten of veel te hard zou rijden of hele gevaarlijke sporten ineens zou gaan doen. Zou ik ook te ver vinden gaan nu.
Als je vader wordt vind ik dat je beter even kan nadenken voor je aan dit soort dingen toegeeft.
Eerder had hij geen (ongeboren) kind waar hij verantwoordelijk voor is, nu wel.
Ik vind coke in dit geval te ver gaan omdat ik uit eigen ervaring weet wat een rotzooi het is/kan zijn. Ben overigens nooit een fan geweest van coke en dat weet hij, heb het ooit 1x geprobeerd en daarna afgezworen.
Trouwens heel erg dronken worden als in straalbezopen vind ik ook niet heel erg verantwoordeijk gedrag, maar ik ken hem in beide situaties en dan heb ik liever dat hij een biertje teveel drinkt, en op een redelijk christelijke tijd zijn bed inrolt dan dat hij coke gebruikt en tot in den treure doorgaat terwijl er werkelijk geen zinnigs meer uitkomt en hij vreselijk egoistisch wordt. (want doet coke met hem).
En inderdaad.....hormonen..ik wist dat ik ze had maar soms laat ik mezelf er iets teveel door leiden....echt rotdingen ja!;-)
maandag 23 november 2009 om 16:20
Haha Suy, misschien komt het allemaal wel goed.
Vergeet niet dat de meeste mannen helemaal niet weten wat ze in deze situatie moeten doen.
Die van mij heeft, toen ik vertelde dat ik zwanger was, 3 dagen als een zombie rondgelopen!
Nu gaat het gelukkig beter, maar de bevalling zit er ook aan te komen.
Ik hoef 's nachts maar een keer te zuchten en vriend denk al dat de baby er half uithangt!
Joh, hij went er vast vanzelf aan!
Vergeet niet dat de meeste mannen helemaal niet weten wat ze in deze situatie moeten doen.
Die van mij heeft, toen ik vertelde dat ik zwanger was, 3 dagen als een zombie rondgelopen!
Nu gaat het gelukkig beter, maar de bevalling zit er ook aan te komen.
Ik hoef 's nachts maar een keer te zuchten en vriend denk al dat de baby er half uithangt!
Joh, hij went er vast vanzelf aan!