Mode & Beauty
alle pijlers
Hippe mode van toen
dinsdag 24 april 2018 om 09:25
Goed, ik ben geïnspireerd door het 'sneaker onder een jurk-topic'.
Wat was vroeger jouw waanzinnig hippe outfit waarin je je helemaal het vrouwtje voelde, maar waarvan je nu alleen maar
kunt doen?
Ik trap af!
Als jonge Kunstenkitsch was ik vooral kitsch. Mijn favoriete outfit als dertienjarige was:
- NafNaf-trui. Ik had 'm in drie kleuren, maar de zalmroze was mijn grote favoriet. (en die kleur staat me voor geen meter, maar dat had ik toen niet zo door)
- Wortelbroek van Cars of Duncan (twee voor 50 piek!) in een foute blauwe kleur.
- LA Gears. Ik hield van mijn LA Gears en liep er trots op rond te paraderen. Mijn vader vond het de lelijkste schoenen die hij ooit had gezien en achteraf had de beste man groot gelijk. Vond ik toen niet. Ik vond hem vooral ouderwets.
- Onder mijn NafNaf-trui droeg ik een Javelin-polo. Ook deze had ik in meerder kleuren en ik zweerde erbij!
- NafNaf-jas. Die was destijds echt hartstikke duur en ik was er zo blij mee! Ik heb hem tot het einde van de middelbare school gedragen en dit is het enige kledingstuk uit die periode dat ik nog steeds leuk vind.
- Haar in kuif. Een hele grote! Mijn ouders vonden het bloedordinair, maar ik heb ze wijsgemaakt dat mijn haar van nature zo viel en ik was ervan overtuigd dat ze me geloofden.
Wat was vroeger jouw waanzinnig hippe outfit waarin je je helemaal het vrouwtje voelde, maar waarvan je nu alleen maar
kunt doen?Ik trap af!
Als jonge Kunstenkitsch was ik vooral kitsch. Mijn favoriete outfit als dertienjarige was:
- NafNaf-trui. Ik had 'm in drie kleuren, maar de zalmroze was mijn grote favoriet. (en die kleur staat me voor geen meter, maar dat had ik toen niet zo door)
- Wortelbroek van Cars of Duncan (twee voor 50 piek!) in een foute blauwe kleur.
- LA Gears. Ik hield van mijn LA Gears en liep er trots op rond te paraderen. Mijn vader vond het de lelijkste schoenen die hij ooit had gezien en achteraf had de beste man groot gelijk. Vond ik toen niet. Ik vond hem vooral ouderwets.
- Onder mijn NafNaf-trui droeg ik een Javelin-polo. Ook deze had ik in meerder kleuren en ik zweerde erbij!
- NafNaf-jas. Die was destijds echt hartstikke duur en ik was er zo blij mee! Ik heb hem tot het einde van de middelbare school gedragen en dit is het enige kledingstuk uit die periode dat ik nog steeds leuk vind.
- Haar in kuif. Een hele grote! Mijn ouders vonden het bloedordinair, maar ik heb ze wijsgemaakt dat mijn haar van nature zo viel en ik was ervan overtuigd dat ze me geloofden.
dinsdag 24 april 2018 om 20:02
Mac en Maggie en de strijd om het bestaan Trendsetter van weleer is op drift geraakt
Mac & Maggie, oerhollands kledingconcern dat in de jaren tachtig de klanten aen zich verplichtte met mode die tegelijk gewaagd, verantwoord èn betaalbaar was....
WEERT SCHENK 23 september 1995, 00:00
Duizenden namen bekeken ze. Engelse namen, want dat stond voor actief, vooruitstrevend en vernieuwend. Namen van jongens en meisjes, want beide geslachten moesten klant worden. De uiteindelijke keuze werd een begrip, zowel binnen als buiten de modewereld: Mac & Maggie.De kleding die de puur Hollandse Mac & Maggie, een dochteronderneming van Peek en Cloppenburg, vanaf 1976 in de winkels hing, vulde een gat in de markt. De massa vond de ontwerpen vaak extravagant: ze pasten niet in de garderobe van spijkergoed. Maar voor jongeren die in de mode voorop wilden lopen, maar daarvoor te weinig geld in de knip hadden, was Mac & Maggie hét antwoord.Mac & Maggie zette de toon en werd een groot succes. Het was in de jaren tachtig de winkel die bij wijze van spreken de kleur in het straatbeeld bepaalde. Andere zaken konden niet in de schaduw staan. Mac & Maggie had de naam, de mode én de juiste prijs.Totdat de jaren negentig zich aandienden: Mac & Maggie raakte in een identiteitscrisis, er kwamen grote concurrenten uit het buitenland (Hennes en Mauritz, Miss Selfridge, Wonderwoman), de binnenlandse bestedingen stagneerden en kleding kreeg niet meer de hoogste prioriteit. Mac & Maggie begon met verlies te draaien.De fameuze modeketen ligt nu in de opruiming, die kennelijk ook in het bedrijfsleven steeds vroeger begint. 'Het rendement is de laatste drie jaar bergafwaarts gegaan', zegt president-directeur J. van der Veer van P & C, 'het moet nu ophouden.' Als zich geen koper aandient, wordt het bedrijf per 1 januari 1996 ten grave gedragen. Bij de verkoop zijn in totaal 38 winkels en 244 werknemers betrokken.Mac & Maggie is bovenal 'het kindje' van styliste/inkoopster Cora Kemperman. Zij leidde vanaf het begin het team dat bepaalde wat er in de winkels hing. Toen duidelijk werd dat haar lijn aansloeg, kon Kemperman vrijwel volledig haar gang gaan.Kemperman werd bewonderd om haar creativiteit en koopmanschap, een combinatie die slechts weinigen in de modewereld is gegeven. Kempermans eigen ontwerpen verkochten prima en alles wat ze inkocht werd meteen verzilverd. Mac & Maggie behaalde omzetten tot zesig miljoen gulden per jaar en droeg, naar verluidt, in de gouden jaren een kwart bij aan de winst van P & C.Cora Kemperman had de tijd van haar leven. Haar werk voor Mac & Maggie werd in 1987 beloond met de Grand Seigneur, de belangrijkste Nederlandse modeprijs. Het damesblad Elle plaatste haar zelfs naast mensen als Jacky Kennedy als een van de belangrijkste stijlfiguren van na de Tweede Wereldoorlog: 'omdat ze sneller modetrends in betaalbare vorm bracht dan enig andere internationale modeketen.'Het belang van de modekoningin voor Mac & Maggie is daarmee voldoende getypeerd. Niettemin begon het P & C-concern begin jaren negentig aan de poten van haar troon te zagen. Uit het oogpunt van management was dat niet zo vreemd. Na een jaar of veertien moest ook eens aandacht worden besteed aan de vraag wat de gevolgen waren als Kemperman onder de tram kwam. Ook werd betwijfeld of Mac & Maggie nog wel aansloot bij de leefwereld van de klant.Toeval of niet, daar begint de neergang van Mac & Maggie.Het idee was dat Cora Kemperman een troep jonge honden om zich heen kreeg, die ze zou opleiden. 'De mensen die ik wilde, ambitieuze stylisten met een zakelijke inslag, kon ik niet krijgen' , zegt Kemperman. 'Er kwamen figuren die allemaal hun ei kwijt wilden.'De collectie werd niet meer zoals Kemperman die voor ogen had. 'Ik was gewend te kijken wat ik zelf leuk vond en dat sloeg aan. Nu kreeg de collectie verschillende handschriften. De klant raakte het spoor bijster.'De ster van Kemperman verbleekte. Kemperman: 'Ik werd verantwoordelijk gesteld voor het verlies, terwijl mijn stempel in het geheel niet meer op de collectie stond.' Kemperman werd 'weg-gereorganiseerd'.Winkelpersoneel van Mac & Maggie erkent dat het assortiment de afgelopen jaren een rommeltje was. 'Mac' had geen eigen gezicht meer. Trouwe klanten vluchtten met opgetrokken neus naar nieuwe en dus interessante zaken als Hennes & Mauritz en Miss Selfridge. Mac & Maggie raakte in de versukkeling.Pauline van der Toorn, als styliste opvolgster van Cora Kemperman, en verkoopleider Johan van Es, weten precies waar het mis is gegaan. 'Mac & Maggie heeft te lang gedreven op de golven van het succes. Typisch voorbeeld van de Wet van de Remmende Voorsprong. Er werd wel nagedacht over aanpassing van de formule, maar de bereidheid om te veranderen was er niet. Het ging immers goed. Daarom moest later het roer ineens volledig om.'Directeur Lex Keijser van de concurrerende modeketen Hennes & Mauritz (H & M) bevestigt die analyse. 'Het is gevaarlijk om niet te vernieuwen als je populair bent. In deze branche mag je niet leunen op je succes.'Hij gelooft niet dat de Cora Kempermans uitgangspunt van 'kijken wat ik zelf leuk vind' de juiste is in de roerige modewereld van de laatste jaren. 'Je moet heel sterk staan om dat vol te houden. Dan zit je in de top-exclusiviteit en dat is niet voor Mac & Maggie weggelegd. Een modeketen van die omvang moet praten in produktietermen. Bovendien wil de klant zich niet zo exclusief meer voelen.'Volgens styliste Pauline van der Toorn borduurt Mac & Maggie daarom niet langer voort op ruim vallende, sobere kleding. De koers is nu gebaseerd op een eigen kleurenkaart en bijzondere, synthetische materialen met prints en badges. Met de oude klantenkring, die uit verschillende groepen was opgebouwd, moest rigoureus worden gebroken. 'Trendy jongeren met een mode-mentaliteit vormen weer de doelgroep. Die groep waren we in 1991 kwijtgeraakt.'Het veranderen van een imago kost tijd, zegt styliste Van der Toorn. 'Vandaar dat nu pas een 'echte' Mac & Maggie-collectie in de winkel hangt, waar ik volledig achter sta.' Het winkelpersoneel is blij dat er weer lijn in de collectie zit. Het zegt ook van de klanten weer positieve reacties te krijgen. Van der Toorn: 'We geloven er heilig in.'Ook de concurrentie meent dat Mac & Maggie op de goede weg is. Directeur Keijser van H & M vindt Mac & Maggie commerciëler, aantrekkelijker geworden. Woordvoerder Ruud Tompot van Miss Selfridge zegt dat Mac & Maggie weer 'een eigen smoel' heeft. Maar het stoort hem dat Mac & Maggie in twintig jaar niets aan de winkelinrichting heeft gedaan: 'Dat geeft de klant niet het gevoel dat er iets verandert.'Mooie collectie of niet, voor Peek en Cloppenburg is de maat vol. Het gunt Mac & Maggie niet de tijd zich met een nieuwe stijl te bewijzen. Managers kijken naar de laatste cijfers, niet naar de laatste collectie. Peek-topman Van der Veer zegt nu al zijn aandacht nodig te hebben voor P & C zelf, dat vorig jaar een verlies van 7.4 miljoen gulden boekte. Volgens Van der Veer heeft Mac & Maggie een groot aandeel in negatieve ontwikkelingen van het concern. Daarom moet de modeketen worden afgestoten.P & C is in gesprek met Dormaëls Beheer uit Soesterberg, dat naast slaapkamerspeciaalzaken ook 290 kledingwinkels bezit, die opereren onder namen als Steps, Classic en, Base. Dormaëls is echter alleen geïnteresseerd in de lokatie van de winkels om daar de eigen formules toe te passen. Voor het continueren van het Mac & Maggie-beleid vindt Dormaels de situatie op de internationale modemarkt te slecht. Het aantal jongeren neemt af en er wordt meer geld uitgegeven aan verre reizen, computers en woningbezit dan aan kleding.Cora Kemperman, 48 jaar, zwarte paardestaart, en gekleed in een ruim vallend zwart gewaad, snapt niet dat Mac & Maggie juist jongeren van 15 tot 25 jaar als doelgroep heeft gekozen, terwijl die minder geld aan kleding uitgeven. Bijna nog ernstiger vindt ze het dat Mac & Maggie zich niet meer onderscheidt. 'Er is teveel gekopieerd, zoiets verwacht ik niet van Mac & Maggie. De nieuwe collectie spreekt me totaal niet aan.'Ze bekent dat ze niet geheel zonder rancune oordeelt. Toen Kemperman hoorde dat Mac & Maggie te koop stond, werd ze boos, maar kon ook een triomfantelijk gevoel niet onderdrukken: 'Ik heb gelijk gekregen'Pauline van de Toorn , 26 jaar, loshangend blond haar, zwarte trui met witte S, korte zwarte rok, zwarte panty's en hoge zwarte laarzen, wil zich niet met Kemperman meten. 'Ik behoor tot de nieuwe generatie stylisten. Ouderen schrikken van mijn werk. Het is hen te controversieel. Tussen Kemperman en mij zit een generatiekloof. Een belangrijk verschil is dat zij hier volop de gelegenheid kreeg zich te bewijzen en ik waarschijnlijk niet.'Mac & Maggie heeft een eventuele koper weinig meer te bieden dan het heilig geloof in de juiste koers. 'Er is licht aan het eind van de tunnel', zegt verkoopleider Johan van Es. 'Daarom hoor je hier niemand praten over een sociaal plan of over protestacties. Iedereen wil laten zien dat Mac & Maggie opnieuw in de race zit.''Collectie-technisch gezien is de ommezwaai gelukt', relativeert directeur Keijser van H & M de positieve geluiden. 'Nu moet de consument nog worden overtuigd. Maar belangrijker is: gelooft het bedrijf er zelf in.'Daar zit 'm de kneep. Mag & Maggie ziet het nog zitten, maar Peek en Cloppenburg niet meer. Cora Kemperman, die inmiddels een eigen 'modeketen' bezit van drie winkels, heeft P & C laten weten geïnteresseerd te zijn in de overname van twee Mac & Maggie-winkels, inclusief personeel. De collectie die daar nu hangt, mag Peek houden.
Mac & Maggie, oerhollands kledingconcern dat in de jaren tachtig de klanten aen zich verplichtte met mode die tegelijk gewaagd, verantwoord èn betaalbaar was....
WEERT SCHENK 23 september 1995, 00:00
Duizenden namen bekeken ze. Engelse namen, want dat stond voor actief, vooruitstrevend en vernieuwend. Namen van jongens en meisjes, want beide geslachten moesten klant worden. De uiteindelijke keuze werd een begrip, zowel binnen als buiten de modewereld: Mac & Maggie.De kleding die de puur Hollandse Mac & Maggie, een dochteronderneming van Peek en Cloppenburg, vanaf 1976 in de winkels hing, vulde een gat in de markt. De massa vond de ontwerpen vaak extravagant: ze pasten niet in de garderobe van spijkergoed. Maar voor jongeren die in de mode voorop wilden lopen, maar daarvoor te weinig geld in de knip hadden, was Mac & Maggie hét antwoord.Mac & Maggie zette de toon en werd een groot succes. Het was in de jaren tachtig de winkel die bij wijze van spreken de kleur in het straatbeeld bepaalde. Andere zaken konden niet in de schaduw staan. Mac & Maggie had de naam, de mode én de juiste prijs.Totdat de jaren negentig zich aandienden: Mac & Maggie raakte in een identiteitscrisis, er kwamen grote concurrenten uit het buitenland (Hennes en Mauritz, Miss Selfridge, Wonderwoman), de binnenlandse bestedingen stagneerden en kleding kreeg niet meer de hoogste prioriteit. Mac & Maggie begon met verlies te draaien.De fameuze modeketen ligt nu in de opruiming, die kennelijk ook in het bedrijfsleven steeds vroeger begint. 'Het rendement is de laatste drie jaar bergafwaarts gegaan', zegt president-directeur J. van der Veer van P & C, 'het moet nu ophouden.' Als zich geen koper aandient, wordt het bedrijf per 1 januari 1996 ten grave gedragen. Bij de verkoop zijn in totaal 38 winkels en 244 werknemers betrokken.Mac & Maggie is bovenal 'het kindje' van styliste/inkoopster Cora Kemperman. Zij leidde vanaf het begin het team dat bepaalde wat er in de winkels hing. Toen duidelijk werd dat haar lijn aansloeg, kon Kemperman vrijwel volledig haar gang gaan.Kemperman werd bewonderd om haar creativiteit en koopmanschap, een combinatie die slechts weinigen in de modewereld is gegeven. Kempermans eigen ontwerpen verkochten prima en alles wat ze inkocht werd meteen verzilverd. Mac & Maggie behaalde omzetten tot zesig miljoen gulden per jaar en droeg, naar verluidt, in de gouden jaren een kwart bij aan de winst van P & C.Cora Kemperman had de tijd van haar leven. Haar werk voor Mac & Maggie werd in 1987 beloond met de Grand Seigneur, de belangrijkste Nederlandse modeprijs. Het damesblad Elle plaatste haar zelfs naast mensen als Jacky Kennedy als een van de belangrijkste stijlfiguren van na de Tweede Wereldoorlog: 'omdat ze sneller modetrends in betaalbare vorm bracht dan enig andere internationale modeketen.'Het belang van de modekoningin voor Mac & Maggie is daarmee voldoende getypeerd. Niettemin begon het P & C-concern begin jaren negentig aan de poten van haar troon te zagen. Uit het oogpunt van management was dat niet zo vreemd. Na een jaar of veertien moest ook eens aandacht worden besteed aan de vraag wat de gevolgen waren als Kemperman onder de tram kwam. Ook werd betwijfeld of Mac & Maggie nog wel aansloot bij de leefwereld van de klant.Toeval of niet, daar begint de neergang van Mac & Maggie.Het idee was dat Cora Kemperman een troep jonge honden om zich heen kreeg, die ze zou opleiden. 'De mensen die ik wilde, ambitieuze stylisten met een zakelijke inslag, kon ik niet krijgen' , zegt Kemperman. 'Er kwamen figuren die allemaal hun ei kwijt wilden.'De collectie werd niet meer zoals Kemperman die voor ogen had. 'Ik was gewend te kijken wat ik zelf leuk vond en dat sloeg aan. Nu kreeg de collectie verschillende handschriften. De klant raakte het spoor bijster.'De ster van Kemperman verbleekte. Kemperman: 'Ik werd verantwoordelijk gesteld voor het verlies, terwijl mijn stempel in het geheel niet meer op de collectie stond.' Kemperman werd 'weg-gereorganiseerd'.Winkelpersoneel van Mac & Maggie erkent dat het assortiment de afgelopen jaren een rommeltje was. 'Mac' had geen eigen gezicht meer. Trouwe klanten vluchtten met opgetrokken neus naar nieuwe en dus interessante zaken als Hennes & Mauritz en Miss Selfridge. Mac & Maggie raakte in de versukkeling.Pauline van der Toorn, als styliste opvolgster van Cora Kemperman, en verkoopleider Johan van Es, weten precies waar het mis is gegaan. 'Mac & Maggie heeft te lang gedreven op de golven van het succes. Typisch voorbeeld van de Wet van de Remmende Voorsprong. Er werd wel nagedacht over aanpassing van de formule, maar de bereidheid om te veranderen was er niet. Het ging immers goed. Daarom moest later het roer ineens volledig om.'Directeur Lex Keijser van de concurrerende modeketen Hennes & Mauritz (H & M) bevestigt die analyse. 'Het is gevaarlijk om niet te vernieuwen als je populair bent. In deze branche mag je niet leunen op je succes.'Hij gelooft niet dat de Cora Kempermans uitgangspunt van 'kijken wat ik zelf leuk vind' de juiste is in de roerige modewereld van de laatste jaren. 'Je moet heel sterk staan om dat vol te houden. Dan zit je in de top-exclusiviteit en dat is niet voor Mac & Maggie weggelegd. Een modeketen van die omvang moet praten in produktietermen. Bovendien wil de klant zich niet zo exclusief meer voelen.'Volgens styliste Pauline van der Toorn borduurt Mac & Maggie daarom niet langer voort op ruim vallende, sobere kleding. De koers is nu gebaseerd op een eigen kleurenkaart en bijzondere, synthetische materialen met prints en badges. Met de oude klantenkring, die uit verschillende groepen was opgebouwd, moest rigoureus worden gebroken. 'Trendy jongeren met een mode-mentaliteit vormen weer de doelgroep. Die groep waren we in 1991 kwijtgeraakt.'Het veranderen van een imago kost tijd, zegt styliste Van der Toorn. 'Vandaar dat nu pas een 'echte' Mac & Maggie-collectie in de winkel hangt, waar ik volledig achter sta.' Het winkelpersoneel is blij dat er weer lijn in de collectie zit. Het zegt ook van de klanten weer positieve reacties te krijgen. Van der Toorn: 'We geloven er heilig in.'Ook de concurrentie meent dat Mac & Maggie op de goede weg is. Directeur Keijser van H & M vindt Mac & Maggie commerciëler, aantrekkelijker geworden. Woordvoerder Ruud Tompot van Miss Selfridge zegt dat Mac & Maggie weer 'een eigen smoel' heeft. Maar het stoort hem dat Mac & Maggie in twintig jaar niets aan de winkelinrichting heeft gedaan: 'Dat geeft de klant niet het gevoel dat er iets verandert.'Mooie collectie of niet, voor Peek en Cloppenburg is de maat vol. Het gunt Mac & Maggie niet de tijd zich met een nieuwe stijl te bewijzen. Managers kijken naar de laatste cijfers, niet naar de laatste collectie. Peek-topman Van der Veer zegt nu al zijn aandacht nodig te hebben voor P & C zelf, dat vorig jaar een verlies van 7.4 miljoen gulden boekte. Volgens Van der Veer heeft Mac & Maggie een groot aandeel in negatieve ontwikkelingen van het concern. Daarom moet de modeketen worden afgestoten.P & C is in gesprek met Dormaëls Beheer uit Soesterberg, dat naast slaapkamerspeciaalzaken ook 290 kledingwinkels bezit, die opereren onder namen als Steps, Classic en, Base. Dormaëls is echter alleen geïnteresseerd in de lokatie van de winkels om daar de eigen formules toe te passen. Voor het continueren van het Mac & Maggie-beleid vindt Dormaels de situatie op de internationale modemarkt te slecht. Het aantal jongeren neemt af en er wordt meer geld uitgegeven aan verre reizen, computers en woningbezit dan aan kleding.Cora Kemperman, 48 jaar, zwarte paardestaart, en gekleed in een ruim vallend zwart gewaad, snapt niet dat Mac & Maggie juist jongeren van 15 tot 25 jaar als doelgroep heeft gekozen, terwijl die minder geld aan kleding uitgeven. Bijna nog ernstiger vindt ze het dat Mac & Maggie zich niet meer onderscheidt. 'Er is teveel gekopieerd, zoiets verwacht ik niet van Mac & Maggie. De nieuwe collectie spreekt me totaal niet aan.'Ze bekent dat ze niet geheel zonder rancune oordeelt. Toen Kemperman hoorde dat Mac & Maggie te koop stond, werd ze boos, maar kon ook een triomfantelijk gevoel niet onderdrukken: 'Ik heb gelijk gekregen'Pauline van de Toorn , 26 jaar, loshangend blond haar, zwarte trui met witte S, korte zwarte rok, zwarte panty's en hoge zwarte laarzen, wil zich niet met Kemperman meten. 'Ik behoor tot de nieuwe generatie stylisten. Ouderen schrikken van mijn werk. Het is hen te controversieel. Tussen Kemperman en mij zit een generatiekloof. Een belangrijk verschil is dat zij hier volop de gelegenheid kreeg zich te bewijzen en ik waarschijnlijk niet.'Mac & Maggie heeft een eventuele koper weinig meer te bieden dan het heilig geloof in de juiste koers. 'Er is licht aan het eind van de tunnel', zegt verkoopleider Johan van Es. 'Daarom hoor je hier niemand praten over een sociaal plan of over protestacties. Iedereen wil laten zien dat Mac & Maggie opnieuw in de race zit.''Collectie-technisch gezien is de ommezwaai gelukt', relativeert directeur Keijser van H & M de positieve geluiden. 'Nu moet de consument nog worden overtuigd. Maar belangrijker is: gelooft het bedrijf er zelf in.'Daar zit 'm de kneep. Mag & Maggie ziet het nog zitten, maar Peek en Cloppenburg niet meer. Cora Kemperman, die inmiddels een eigen 'modeketen' bezit van drie winkels, heeft P & C laten weten geïnteresseerd te zijn in de overname van twee Mac & Maggie-winkels, inclusief personeel. De collectie die daar nu hangt, mag Peek houden.
dinsdag 24 april 2018 om 20:23
Hasse, de Grease-mode klinkt leuk!
Nog steeds mis ik de Mac en Maggie, al zou het nu niet meer staan denk ik.
De trouwfoto's van mijn ouders begin jaren 70 zijn ook echt leuk trouwens. Mijn vader droeg een hele grote hoornen bril en rokkustuum (paps is van de klassieke), mijn opa's en ooms liepen ook in rok, terwijl de rest was gestoken in pakken met broeken met hele wijde pijpen, vage jasjes en de mannen hadden enorme bakkebaarden en snorren. Mijn destijds oh zo hippe jonge tante zag eruit als Twiggy, terwijl oma in een soort bloemengordijn was gewikkeld.
En mijn mams? Zij droeg een groene jurk. Wit was ordinair.
Nog steeds mis ik de Mac en Maggie, al zou het nu niet meer staan denk ik.
De trouwfoto's van mijn ouders begin jaren 70 zijn ook echt leuk trouwens. Mijn vader droeg een hele grote hoornen bril en rokkustuum (paps is van de klassieke), mijn opa's en ooms liepen ook in rok, terwijl de rest was gestoken in pakken met broeken met hele wijde pijpen, vage jasjes en de mannen hadden enorme bakkebaarden en snorren. Mijn destijds oh zo hippe jonge tante zag eruit als Twiggy, terwijl oma in een soort bloemengordijn was gewikkeld.
En mijn mams? Zij droeg een groene jurk. Wit was ordinair.
dinsdag 24 april 2018 om 20:31
O ja, een Pop Swatch, die had ik ook, en later ook zo'n soort horloge maar dan van Forever Friends (die beertjes waar je altijd wenskaarten en agenda's van had). En die kleine zwarte rugzakjes, hadden jullie die ook? Ik had een zwarte van Kipling, nog niet eens een heel foute. En later, in 6VWO, had ik er eentje Nici, van bruin schapenkrulletjesspul met een schaapje erop. Mijn eerste meer damesachtige tas was van Miss Selfridge.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
dinsdag 24 april 2018 om 20:38
check!Kunstenkitsch schreef: ↑24-04-2018 09:58Liz, Corelbroeken! Die zaten trouwens best lekker, maar je moest wel uitkijken voor je velletje als je de rits dicht deed.
Ik combineerde ze altijd met een strak shirtje, bootschoenen en een houthakkersblouse om mijn middel. Hell no dat ik zonder pannenlap de deur uit ging!
if we all light up, we can scare away the dark...
dinsdag 24 april 2018 om 21:46
lemoos2 schreef: ↑24-04-2018 09:39O ja, LA gear gympen met ingewikkeld vlechtwerk van felgekleurde veters. Ik maakte de look af met een Levi’s 501 en Fido Dido shirt. Eroverheen een Lapagayo jas (soort: nafnaf meets oilily and had a lovechild).
Vanaf dertien jaar: Levi’s, Nike air Max en shirts van Bodyglove. Ik mocht niet in (halve) trainingspakken van Aussi of Cavello naar school. En ik mocht geen ‘raveteef’ look. Dus verfde ik mijn haar in alle kleuren van de regenboog en had ik mijn oren vol met piercings want dat werd tandenknarsend nog toegelaten. Onder het motto ‘Ze had ook haar hoofd half kaal kunnen scheren met een ring door haar neus dus laat gaan laat gaan’.
Oh ja! Lapagayo! Daar had ik ook spullen van. Was het merk al bijna vergeten...
Ik droeg ook vaak van die leggings met elastiek om je voet heen met een beenwarmer en dan zo’n halfhoog laarsje. Hoe bedenkt je het...
dinsdag 24 april 2018 om 21:54
leuk topic 
wielrenner broekjes had ik ook, in alle neon kleuren van de regenboog, en roze allstars
in mijn puber jaren dol op wijde flared jeans vooral de gebleekte versie had er een heleboel, of hele drukke jeans met print.
bodystockings was ik dol op, en dan met zo'n riem met een bling bling opzet stuk.
ook begon rond mijn 14de mijn ronde ooringen verslaving
crop-tops had ik ook en dan op een baggy jeans
nike air check na heel lang zeuren/zoeken
tuinpakken woonde ik zowat in had ook een korte en rok versie
heupketting
zwarte legging met kant randje onder mijn rokje
jeans onder een jurk
nog meer??
wielrenner broekjes had ik ook, in alle neon kleuren van de regenboog, en roze allstars
in mijn puber jaren dol op wijde flared jeans vooral de gebleekte versie had er een heleboel, of hele drukke jeans met print.
bodystockings was ik dol op, en dan met zo'n riem met een bling bling opzet stuk.
ook begon rond mijn 14de mijn ronde ooringen verslaving
crop-tops had ik ook en dan op een baggy jeans
nike air check na heel lang zeuren/zoeken
tuinpakken woonde ik zowat in had ook een korte en rok versie
heupketting
zwarte legging met kant randje onder mijn rokje
jeans onder een jurk
nog meer??
Relax we're all crazy, it's not a competition
woensdag 25 april 2018 om 11:05
Hahahah ken ik niet, maar leuk!Troeteltje schreef: ↑24-04-2018 15:23Jouw Nick laat me denken aan de serie Blossom die op TV was in mijn jeugd.
I know, topic gaat over kleding, echter er komt door dit topic vanalles boven. Errug leuk topic!!
Overigens vind ik 90's kleding echt vet. Die nikes die iemand hierboven postte, zou ik zo aantrekken.
woensdag 25 april 2018 om 11:42
Oh hemel ja, skibroeken, die had ik verdrongen. Ik had er één op de middelbare school. Zat voor geen meter. En dan met een grote trui met vleermuismouwen en een enorme col. Was hip halfverwege de jaren '80 blijkbaar.
En verder wortelbroeken met hoogwater. En dan witte sportsokken eronder, die droeg bij ons íedereen... echt wat verschrikkelijk.
En verder wortelbroeken met hoogwater. En dan witte sportsokken eronder, die droeg bij ons íedereen... echt wat verschrikkelijk.
The owls are not what they seem
woensdag 25 april 2018 om 13:07
Soort mom-jeans
verdwaald op het nieuwe forum
woensdag 25 april 2018 om 13:23
Hmm. plaatje lukt niet.
Beschrijving volgens deze site: De wortelbroek is een broek die wijd is van boven en dan steeds strakker loopt, eigenlijk het omgekeerde van de bootcut broek.
Site zelf: https://marshamerel.wordpress.com/2014/ ... erbroeken/
De wortelbroek staat helemaal onderaan, met prachtig plaatje
ladyl0101 wijzigde dit bericht op 25-04-2018 13:27
Reden: plaatje doettut niet
Reden: plaatje doettut niet
56.48% gewijzigd
The owls are not what they seem
woensdag 25 april 2018 om 13:32
Ja dat was in 1998, van Poly Colours dacht ik. Had destijds de bordeauxrode
Highlights met dat streep-motief waren inderdaad in, ik had ze ook. En dan je haren opsteken en aan de voorkant aan weerszijden een plukje los laten hangen. Was toen ook hip.
woensdag 25 april 2018 om 14:09
Mijn meest beschamende outfit was een synthetische legging met spijkerprint waar een rokje aan zat, witte nep-spice girl schoenen en een naveltruitje met Amerikaanse vlag. Veel knotjes in mijn vettige puberhaar en een tattoo-choker. Soms mijn haar los met een kangaroo-opa-petje achterstevoren. Mijn broer plaagde me altijd want die vond die 'rokjes aan leggings vast'-trend iets voor vrouwen met lelijke billen. En hij had gelijk. Het was een lelijke trend.
Kleding werd met name bij de coolcat gekocht (dat was toen nog cool). Een trainingbroek en sport-bh was ook een volledige outfit, met haar strak in staartje met veel gel. Ik wou graag een ID&T bomberjack maar die mocht ik niet. Gabber ging toen net over in boyband/girlband tijd.
Wat later ging iedereen in mijn subcultuur overzeas broeken dragen; strak van boven en wijde pijpen als vrouw en volledig wijd met portomonee-ketting voor man. Stervens irritant die dingen. Elke keer met een stiekje of knijper de pijp binden zodat hij niet tussen je kettingkast kwam... Ik was gelukkig niet zo fervent, had enkel de broek (en werd gepest dat ik een 'modepopje' was en geen échte alto) maar mijn vrienden hebben nog wel mooie hilarische foto's met haren met gel in lange geblondeerde/roze/groene stekels, hondenhalsband, zweetbandjes om polsen en bert en ernie en elmo accessoires.
Kleding werd met name bij de coolcat gekocht (dat was toen nog cool). Een trainingbroek en sport-bh was ook een volledige outfit, met haar strak in staartje met veel gel. Ik wou graag een ID&T bomberjack maar die mocht ik niet. Gabber ging toen net over in boyband/girlband tijd.
Wat later ging iedereen in mijn subcultuur overzeas broeken dragen; strak van boven en wijde pijpen als vrouw en volledig wijd met portomonee-ketting voor man. Stervens irritant die dingen. Elke keer met een stiekje of knijper de pijp binden zodat hij niet tussen je kettingkast kwam... Ik was gelukkig niet zo fervent, had enkel de broek (en werd gepest dat ik een 'modepopje' was en geen échte alto) maar mijn vrienden hebben nog wel mooie hilarische foto's met haren met gel in lange geblondeerde/roze/groene stekels, hondenhalsband, zweetbandjes om polsen en bert en ernie en elmo accessoires.
Bros before hoes
woensdag 25 april 2018 om 14:25
Die synthetische broeken met rokje eraan vast had ik ook op mijn veertiende. Hoe kon ik die nou vergeten. En strakke truitjes die ik droeg waren veelal ook synthetisch. En had toen ook lange vierkant gevijlde acrylnagels met french manicure. En de tattoo-choker: check.
De broeken die strak van boven en mega-wijd van onderen waren van Overzeas droeg ik ook, die kocht ik bij The Britain. Zulke broeken had je ook van het merk Stuka, die droeg ik ook. Toen was ik inmiddels zeventien. Wisselde die broeken gecombineerd met strakke truitjes af met mijn gothic-jurken. Veelal old school Sinister en Laughing Vampire. De kwaliteit van dat laatste merk was echter zo slecht dat ik het meestal Crying Vampire noemde.
Rond die tijd waren girlie-shirtjes met teksten zoals 'Barbie is a slut' ook in. Een oude kennis had die. Ik had een variant met de tekst 'all this and brains too'.
Tja.
De broeken die strak van boven en mega-wijd van onderen waren van Overzeas droeg ik ook, die kocht ik bij The Britain. Zulke broeken had je ook van het merk Stuka, die droeg ik ook. Toen was ik inmiddels zeventien. Wisselde die broeken gecombineerd met strakke truitjes af met mijn gothic-jurken. Veelal old school Sinister en Laughing Vampire. De kwaliteit van dat laatste merk was echter zo slecht dat ik het meestal Crying Vampire noemde.
Rond die tijd waren girlie-shirtjes met teksten zoals 'Barbie is a slut' ook in. Een oude kennis had die. Ik had een variant met de tekst 'all this and brains too'.
Tja.
