Overig
alle pijlers
3000+ DEEL 50!
woensdag 5 mei 2010 om 00:37
Een geintje op 14 oktober 2009 is volledig uit de hand gelopen!
Lief, leed, verdriet, ergernis, zo nu en dan een 'bekijk het maar, ik kom hier nooit meer terug!', maar vooral heel veel lol is hier gedeeld.
Laten we koesteren wat hier bestaat!
Dank allen: voor de lach, de traan, het luisterend oor en het inzicht op zijn tijd.
vrijdag 7 mei 2010 om 20:50
Ik zou nu zo graag mijn fiets naar je toe sturen, Ier, want die staat hier stof te happen, maar ja die afstand hè...
Anne, inderdaad geen kaarsjes meer. Was ik ff vergeten, dat krijg je als het in één week van 25 naar 40 graden gaat, moet weer wennen en dat soort praktische zaken regelen. Moet ook nodig mijn koelkast kouder zetten, anders trekt ie het niet.
Appel, ik heb vreselijk gejankt, maar vind het zo'n mooi programma! Wat is kanker toch een kutziekte! En als ik dat dan zie ben ik zo dankbaar dat mijn moeder zo goed uit de chemo is gekomen. Zij had van de week haar laatse behandeling en is nu 'klaar' (en hopelijk voor een hele lange tijd).
Anne, inderdaad geen kaarsjes meer. Was ik ff vergeten, dat krijg je als het in één week van 25 naar 40 graden gaat, moet weer wennen en dat soort praktische zaken regelen. Moet ook nodig mijn koelkast kouder zetten, anders trekt ie het niet.
Appel, ik heb vreselijk gejankt, maar vind het zo'n mooi programma! Wat is kanker toch een kutziekte! En als ik dat dan zie ben ik zo dankbaar dat mijn moeder zo goed uit de chemo is gekomen. Zij had van de week haar laatse behandeling en is nu 'klaar' (en hopelijk voor een hele lange tijd).
Af en toe een huppeltje op de plaats is ook ok
vrijdag 7 mei 2010 om 21:07
Gezellig Iry, kom maar langs!
Appel, eerlijk gezegd heb ik geen idee wat er nu gaat gebeuren... Mijn moeder is aan de telefoon vaak wat warrig als we het erover hebben, ze wil niet zeuren en ik krijg ook het idee dat ze het zelf ook niet precies weet. Ze heeft met verschillende artsen te maken en die zeggen allemaal iets anders. Op dat soort momenten is het echt moeilijk om zo ver weg te zitten.
Appel, eerlijk gezegd heb ik geen idee wat er nu gaat gebeuren... Mijn moeder is aan de telefoon vaak wat warrig als we het erover hebben, ze wil niet zeuren en ik krijg ook het idee dat ze het zelf ook niet precies weet. Ze heeft met verschillende artsen te maken en die zeggen allemaal iets anders. Op dat soort momenten is het echt moeilijk om zo ver weg te zitten.
Af en toe een huppeltje op de plaats is ook ok
