Overig
alle pijlers
3000+ Deel 90
zaterdag 10 september 2011 om 12:01
Geschiedenis 3000+ in een notendop
Deel 1 op 14 oktober 2009 geopend door Floor72 (en Bam).
Inmiddels bijna 2 jaar verder.
Het gaat niet meer zo snel als in het begin. Mensen komen, blijven, gaan en keren soms weer terug.
Wat blijft is een gezellig, fijn kletstopic met ruimte voor iedereen. Vaak gezellig, warm, handig, soms hilarisch, dan weer ernstig, ook wel eens met meningsverschillen, maar altijd met respect voor elkaar.
DUS KOM ER GEZELLIG BIJ!
maandag 3 oktober 2011 om 05:00
maandag 3 oktober 2011 om 10:17
maandag 3 oktober 2011 om 11:02
Mijn linkerborst is erg pijnlijk en er zit een flinke verharding in, ik dacht dat het wel weg zou trekken maar ik krijg er steeds meer last van, zeker met hardlopen, en ook aanrakingen zijn erg vervelend nu.
Pijn is op zich een goed teken volgens de huisarts, maar omdat ik er al te lang mee rondloop en omdat er in mijn familie borstkanker voorkomt wou hij toch dat ik een mammografie liet maken.
Geen directe reden voor paniek dus, maar ik knijp hem wel een beetje.
Pijn is op zich een goed teken volgens de huisarts, maar omdat ik er al te lang mee rondloop en omdat er in mijn familie borstkanker voorkomt wou hij toch dat ik een mammografie liet maken.
Geen directe reden voor paniek dus, maar ik knijp hem wel een beetje.
maandag 3 oktober 2011 om 12:51
Ik liep langs ze naar huis, en één van die jongens begon mijn aandacht te trekken, waar ik niet op zat te wachten. Dus ik zeg niks terug en loop door. Begint dat meisje ineens te tieren tegen me, en ze hield maar niet op. Dus ik draai me om en vraag wat ze nou eigenlijk moet, stond ze dus al op het punt me aan te vliegen (van achter!). Ik heb met mijn hand dr gezicht naar achter geduwd, van me af, en daarop gooide dat dappere vriendje van dr me tegen de grond met de boodschap dat ik geen vrouwen mocht slaan. Eh ja...ik ben ook een vrouw...?! Dat had ie blijkbaar zelf ook bedacht dus hij deinsde ineens terug en ik stond weer op. Zij probeerde me te slaan, ik sloeg terug en toen hij zich er weer mee bemoeide sloeg ik hem ook maar. Dat hadden ze niet verwacht, dus ik kon tijdens hun verbazing weer verder lopen... Die derde stond er bij te lachen onderwijl zijn pizza etend. Nou ja, terwijl ik wegliep kreeg ik nog een scheldkannonade achter me aan, waarop ik rustig terug antwoorde dat ze wel moest bedenken dat ze ooit eens ergens alleen zou zijn, en dat we dan verder zouden praten. Dat bleek afdoende dus geen gescheld verder.
Rare mensen....
Rare mensen....