Overig
alle pijlers
3000 plus deel 51
donderdag 13 mei 2010 om 01:58
donderdag 13 mei 2010 om 01:59
Ik hou ook mijn mond niet, man wordt heel rustig en houdt op een gegeven moment z'n mond. Ik word dan eigenlijk alleen maar giftiger. Vroeger bleef ik dan doorgaan wat tot gevolg had dat hij helemaal zijn mond niet meer open deed en hij soms uren aan 't mokken was. Nu haal ik mijn schouders op en doe mijn eigen ding, binnen 5 minuten komt hij dan weer naar me toe en lachen we erom. Ach ja, al doende leert men.
Maar waar zijn dan de oren van het konijn? Die zitten nog in mijn potlood opa (vrij naar Herman van Veen)
donderdag 13 mei 2010 om 02:00
quote:minny schreef op 13 mei 2010 @ 01:56:
Hmmmzzz...als ik zo boos ben dat ik mijn stem verhef, dan zou ik alleen maar giftiger worden als mijn partner dan besluit dat WE niet gaan praten. Of ik praat bepaal ik namelijk nog altijd zelf wel namelijk. De ander mag dan bepalen of hij/zij luistert, prima. Maar ik bepaal wanneer IK praat.
Ik vind dat dus idd de dominante rol hebben.Dat is het ook. Ik geef ook toe dat ik dan de dominante positie inneem. Maar ik houd niet van schreeuwen. Ik wil niet schreeuwen en ik wil ook niet dat er tegen me geschreeuwd wordt, dus dan staak ik het gesprek op dat moment.
Hmmmzzz...als ik zo boos ben dat ik mijn stem verhef, dan zou ik alleen maar giftiger worden als mijn partner dan besluit dat WE niet gaan praten. Of ik praat bepaal ik namelijk nog altijd zelf wel namelijk. De ander mag dan bepalen of hij/zij luistert, prima. Maar ik bepaal wanneer IK praat.
Ik vind dat dus idd de dominante rol hebben.Dat is het ook. Ik geef ook toe dat ik dan de dominante positie inneem. Maar ik houd niet van schreeuwen. Ik wil niet schreeuwen en ik wil ook niet dat er tegen me geschreeuwd wordt, dus dan staak ik het gesprek op dat moment.
donderdag 13 mei 2010 om 02:01
Bij mij werkte het in elk geval averechts, want er kwam altijd een moment dat Dude wel wilde praten...en dan gaf ik dus niet thuis. Niemand bepaalt namelijk voor mij wanneer ik wel en niet praat. Dus niks geen nu mag het wel en nu niet. Niet praten? Prima hoor. Zie er nog maar een woord uit te krijgen dan als het jou wel uitkomt.
donderdag 13 mei 2010 om 02:03
Vriend en ik heb bijna nooit ruzie (en als we het hebben praat hij dus niet met mij..grrr!!, maar hij is wel altijd diegene die het weer goed komt maken omdat ik daar te koppig voor ben, slechte eigenschap van mij)
Ex en ik daarintegen vochten elkaar de tent uit
Maar nu we niet meer in 1 tent leven kunnen we het prima vinden
Ex en ik daarintegen vochten elkaar de tent uit
Maar nu we niet meer in 1 tent leven kunnen we het prima vinden
donderdag 13 mei 2010 om 02:04
Niets frustrerender als iemand die zwijgt terwijl jij boos aan 't briesen bent en dan zegt: je hebt mij niet nodig om ruzie te maken , je kan het helemaal alleen. Man, wat vloog ik toen uit mijn panty.
Maar waar zijn dan de oren van het konijn? Die zitten nog in mijn potlood opa (vrij naar Herman van Veen)
donderdag 13 mei 2010 om 02:05
donderdag 13 mei 2010 om 02:05
donderdag 13 mei 2010 om 02:06
Met de vader van Midi had ik vrijwel nooit schreeuwruzies, hij haalde dat niet in mij naar boven. Dude wel, die kon mij met sommige dingen zo witheet van woede maken...en dan dus beginnen over het schreeuwen en weglopen. Heel vals...
Sowieso hadden wij nogal heftige ruzies. Op een gegeven moment flikte hij het weer, mij zo giftig maken dat ik schreeuwde en dan zogenaamd verongelijkt het huis uit lopen, dat ik hem zijn gehele garderobe nagooide over het balkon. Hij begon tegen me te schreeuwen, waarop ik heel kalm zei "Als je gaat schreeuwen dan zijn we nu uitgepraat." Oh wat was ie boos... Net goed!
Sowieso hadden wij nogal heftige ruzies. Op een gegeven moment flikte hij het weer, mij zo giftig maken dat ik schreeuwde en dan zogenaamd verongelijkt het huis uit lopen, dat ik hem zijn gehele garderobe nagooide over het balkon. Hij begon tegen me te schreeuwen, waarop ik heel kalm zei "Als je gaat schreeuwen dan zijn we nu uitgepraat." Oh wat was ie boos... Net goed!
donderdag 13 mei 2010 om 02:09
donderdag 13 mei 2010 om 02:09
Schreeuwen kan ook heel erg opluchten. Altijd maar, opgelegd door de ander, kalm blijven kan van de buitenkant oke lijken maar van binnen broeit het. En dan als iemand dan eens kwaad wordt, vaak om iets kleins, dan is het net een vulkaan uitbarsting. Niemand kan altijd rationeel zijn, dat gaat een keer mis.
donderdag 13 mei 2010 om 02:11
Ja, nu kan ik er ook om lachen maar toen, jezus wat was ik kwaad. Ik kreeg al geen voet aan de grond omdat hij zijn mond hield en dan die opmerking er nog even tegen aan. Ik geloof dat ik toen 2 dagen niks meer tegen hem gezegd heb. En dat wil wat zeggen want ik ben heel vergevingsgezind en lul het liefst 5 kwartier in een uur.
Maar waar zijn dan de oren van het konijn? Die zitten nog in mijn potlood opa (vrij naar Herman van Veen)
donderdag 13 mei 2010 om 02:11
quote:floor72 schreef op 13 mei 2010 @ 02:08:
Mijn vraag is dan Minny, waarom laat je het/hem zover komen bij jezelf?Geen idee, maar toen gebeurde dat wel regelmatig. Denk eerlijk gezegd dat, toentertijd, niemand met m samen had kunnen leven zonder af en toe te knallen. Bovendien was hij vrouwen gewend die gingen huilen en zich zielig gedragen, zodat hij het weer goed kon maken door hun te troosten. Dat deed ik dus niet, waardoor het steeds hoger opliep.
Overigens, als ik niet af en toe kwaad was geworden en was gaan schreeuwen, dan was ik waarschijnlijk echt ontploft. Met god weet wat voor gevolgen...
Mijn vraag is dan Minny, waarom laat je het/hem zover komen bij jezelf?Geen idee, maar toen gebeurde dat wel regelmatig. Denk eerlijk gezegd dat, toentertijd, niemand met m samen had kunnen leven zonder af en toe te knallen. Bovendien was hij vrouwen gewend die gingen huilen en zich zielig gedragen, zodat hij het weer goed kon maken door hun te troosten. Dat deed ik dus niet, waardoor het steeds hoger opliep.
Overigens, als ik niet af en toe kwaad was geworden en was gaan schreeuwen, dan was ik waarschijnlijk echt ontploft. Met god weet wat voor gevolgen...
donderdag 13 mei 2010 om 02:12
Tsja.. je stem verheffen is nu eenmaal een emotie wat vaak voorkomt als men boos is.
Het is lastig te eisen van een ander die emotie te onderdrukken.Dan ga je namelijk ook andermans grens bepalen.
Dat je wil dat er niet naar je geschreeuw wordt is natuurlijk oom je goed recht die grens te bepalen.
Constructief ruzie maken is overigens te leren,en moet je ook durven kijken naar je eigen aandeel die er misschien ook is wat een ander tot schreeuwen brengt.
Het is lastig te eisen van een ander die emotie te onderdrukken.Dan ga je namelijk ook andermans grens bepalen.
Dat je wil dat er niet naar je geschreeuw wordt is natuurlijk oom je goed recht die grens te bepalen.
Constructief ruzie maken is overigens te leren,en moet je ook durven kijken naar je eigen aandeel die er misschien ook is wat een ander tot schreeuwen brengt.
donderdag 13 mei 2010 om 02:12
quote:minny schreef op 13 mei 2010 @ 02:09:
Schreeuwen kan ook heel erg opluchten. Altijd maar, opgelegd door de ander, kalm blijven kan van de buitenkant oke lijken maar van binnen broeit het. En dan als iemand dan eens kwaad wordt, vaak om iets kleins, dan is het net een vulkaan uitbarsting. Niemand kan altijd rationeel zijn, dat gaat een keer mis.Tussen altijd rationeel zijn en een balans gevonden hebben in hoe je met emoties wilt omgaan zit een heel groot grijs gebied.
Schreeuwen kan ook heel erg opluchten. Altijd maar, opgelegd door de ander, kalm blijven kan van de buitenkant oke lijken maar van binnen broeit het. En dan als iemand dan eens kwaad wordt, vaak om iets kleins, dan is het net een vulkaan uitbarsting. Niemand kan altijd rationeel zijn, dat gaat een keer mis.Tussen altijd rationeel zijn en een balans gevonden hebben in hoe je met emoties wilt omgaan zit een heel groot grijs gebied.
