Ik vind het jammer dat ik nooit meer...

22-02-2014 18:21 108 berichten
Alle reacties Link kopieren
Als reactie op het topic 'ik ben zo blij dat ik...' zat ik te denken over dingen waarvan ik het jammer vind dat ze nooit meer gaan gebeuren. Mijn aftrap:



Ik vind het jammer dat:

- ik nooit meer zwanger word. Ik vind zwanger zijn het einde, bevallen is voor mij ook een eitje. Echt jammer dat ik beide nooit meer meemaak.

- ik niet meer heb genoten van de babytijd van de jongste. Hij was er zo (bevalling van een kwartier) en daarna ging hij direct mee in de flow. Als ik had geweten dat het het laatste kindje was, had ik er echt meer bij stilgestaan.

- ik m'n studententijd niet over kan doen. Heb er echt niet alles uitgehaald, terwijl het toch de beste tijd van je leven moet zijn.

- bepaalde verkeerde keuzes uit m'n leven niet ongedaan kan maken, met name in de relationele sfeer.

- ik bepaalde vriendschappen niet beter heb onderhouden. Soms vraag ik me wel eens af waarom ik bepaalde vriendinnen niet meer zie, het was altijd zo leuk.



Tot zover mijn lijstje, ben benieuwd wat jullie jammer vinden!
Alle reacties Link kopieren
Niks eigenlijk. Als ik het niet meer doe is dat altijd omdat ik het niet meer wil, tot nu toe.

Zo vond ik uitgaan vroeger echt het einde, ik was echt een vast gezicht in de uitgaansscene, vond dat wereldje prachtig. Ik leefde voor het feest.



En op een dag merkte ik dat het gevoel over was en binnen no time ging ik nooit meer uit. Dat was ooit geweldig, en toen was het over. Dus nee ik mis het niet. Ik heb fijne herinneringen eraan.



Als je iets niet meer doet komt er vervolgens iets anders voor terug. Dus ik ben meestal alleen maar blij/dankbaar dat ik dingen heb meegemaakt, maar ik hoef het niet her te beleven.



Het enige dat ik jammer vind dat niet meer kan is dat ik met bepaalde mensen die zijn overleden nooit meer kan spreken, knuffelen, niks. En dat dat meestal ook prima is.
Ik vind het jammer dat ik nooit meer een kleindochter kan zijn... al mijn grootouders zijn overleden.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het jammer dat mijn 2 vriendinnen ( allebei op 23 jarige leeftijd overleden) nooit mijn kinderen hebben gekend
Ik had in mijn jongere jaren 'n rijke Belg moeten trouwen, dan had ik nu levenslang van alimentatie mogen genieten

(pas recent is afgeschaft dat belgen die vanaf dan getrouwd zijn hun leven lang voor de ex moeten betalen)
Alle reacties Link kopieren
- dat ik zo jong al ons eerste kind heb gekregen, waardoor mijn man en ik nauwelijks écht samen (= met z'n tweetjes) geweest zijn.

- dat ik toen ik nog slank was, mezelf (te) dik vond, terwijl ik nu écht dik ben en me realiseer dat ik er toen hartstikke goed uitzag!
Jammer dat ik getrouwd ben met die kwal.

Jammer dat ik nooit zwanger zal zijn.

Jammer dat ik niet eerder naar de UK ben gegaan.

Jammer dat ik geen normale band heb met mijn moeder.

Jammer dat mijn oma voor mijn tante koos en kiest en mij en mijn moeder niet meer ziet staan.

Jammer dat ik chronisch ziek ben geworden en geen normaal leven kan leiden.

Jammer dat ik geen aangifte heb gedaan toen..

Jammer dat ik zoveel (en nog veel meer) jammers heb.
ik vind het jammer dat mensen altijd geneigd zijn terug te kijken ipv vooruit. Jammer voor henzelf.
quote:wysiwyg schreef op 22 februari 2014 @ 18:28:

[...]





O ja, deze ook! Met kinderen is het altijd een geregel en gedoe. Kan natuurlijk nog steeds, maar niet meer zo spontaan als vroeger.



En vooral niet meer zo ongedwongen... Vroeger was alles 'later'. Carriere, verantwoordelijkheden, kinderen, serieuze relaties, hypotheek enz. enz.

De vrijheid die bij die fase van mijn leven hoorde mis ik ook....
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het jammer dat ik nooit meer een eerste indruk kan maken op mijn vriend.
Ik heb eigenlijk altijd de dag geplukt, veel genoten en gereisd. Als ik morgen dood neerval hoef ik geen spijt te hebben van dingen die ik altijd 'tot later' heb uitgesteld, want ik heb ze altijd gedaan op de momenten dat ik ze wilde doen.
Ik vind het jammer dat ik nooit meer rokjes en jurkjes zal dragen. Door vergroeiingen en operaties aan mijn voeten kan ik nooit meer leuke schoenen kopen die bij een rokje passen. Degelijke grove veterschoenen lukt nog net, zomers gympen of birckenstocks. Spijkerbroek is dus zo'n beetje het handigste. Op de camping soms een oud rokje van zus bij mijn birkies.
quote:elninjoo schreef op 22 februari 2014 @ 19:45:

Ik heb eigenlijk altijd de dag geplukt, veel genoten en gereisd. Als ik morgen dood neerval hoef ik geen spijt te hebben van dingen die ik altijd 'tot later' heb uitgesteld, want ik heb ze altijd gedaan op de momenten dat ik ze wilde doen.je bent knettergek, maar dit vind ik dan wel weer goed van je
quote:elninjoo schreef op 22 februari 2014 @ 19:45:

Ik heb eigenlijk altijd de dag geplukt, veel genoten en gereisd. Als ik morgen dood neerval hoef ik geen spijt te hebben van dingen die ik altijd 'tot later' heb uitgesteld, want ik heb ze altijd gedaan op de momenten dat ik ze wilde doen.Ik denk dat dat het belangrijkste is. Nergens spijt van hebben, en dat heb ik gelukkig ook niet.
quote:flatverkopen schreef op 22 februari 2014 @ 19:39:

- dat ik toen ik nog slank was, mezelf (te) dik vond, terwijl ik nu écht dik ben en me realiseer dat ik er toen hartstikke goed uitzag!



+ 1. Jammer dat ik mijn lijf zo beschadigd heb. Met teveel eten, maar ook met (ander) zelfdestructief gedrag.



En jammer dat ik mensen zoveel pijn gedaan heb met mijn rare buien.



Hoewel 'jammer' bij beide eigenlijk een behoorlijk understatement is.
Alle reacties Link kopieren
Eens met Elninjoo en met Meds. Behalve dat er mensen doodgaan. En dat je je dan een tijdje later realiseert dat het leven ook heel erg de moeite waard is zonder hen. En dat ik het dus wel jammer vind dat ze er niet meer zijn, maar dat ik daar geen 'wat als' bij voel, maar gewoon 'het is gewoon zo'.



Soms voelt het alsof je diegene dan geen eer aandoet.
het heeft niks met eer voor de ander te maken. Hoe afschuwelijk het ook is, het leven gaat door en je eert de ander niet door altijd in de rouw te blijven.
Ook dankzij alle jammers, ben ik geworden wie ik nu ben en daar ben ik dik tevreden mee. Mijn kracht ligt daar zelfs in verborgen, want er zijn er velen die om veel minder, bitter en zwartgallig zijn geworden.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het jammer dat ik waarschijnlijk nooit meer zwanger zal zijn,



dat mijn lieve opa nooit de kans heeft gehad zijn achter kleindochter te leren kennen omdat hij overleed tijdens mijn zwangerschap.



dat ik niet beter mijn best heb gedaan om mijn jeugd luefde te vinden. Inmiddels is hij overleden.



en verder denk ik altijd maar we. Je kunt beter spijt hebben van de dingen die je wel hebt gedaan, dan van de dingen die je niet hebt gedaan
Alle reacties Link kopieren
Meer dat gevoel van pure intense veiligheid zal hebben. Zoals we na een dagje opa en oma op de terugweg op de achterbank zaten. Sliepen half. We hoorde sky en papa en mama wat praten. De lampen flitste voorbij. En toen viel ik toch inslaap.



Wij rijden nu terug van opa en oma en onze kinderen zitten achterin. Ik hoop dat ze het ook voelen.
Een goed begin is het halve werk, maar een goed begin is maar de helft
quote:sabbaticalmeds schreef op 22 februari 2014 @ 19:56:

het heeft niks met eer voor de ander te maken. Hoe afschuwelijk het ook is, het leven gaat door en je eert de ander niet door altijd in de rouw te blijven.Eens. Dood gaan hoort bij het leven, we gaan allemaal dood. Natuurlijk mis je de mensen die heen gegaan zijn en is dat vooral in het begin erg moeilijk. Maar ik vind wel dat sommige/veel mensen te veel gewicht aan de dood hangen en er een beetje in blijven zwelgen.
quote:sabbaticalmeds schreef op 22 februari 2014 @ 19:48:

[...]



je bent knettergek, maar dit vind ik dan wel weer goed van je





En +1, hoewel ik EN eigenlijk niet knettergek vind maar eerder een beetje anders dan de meeste mensen en vooral heel eerlijk.
quote:Mies85 schreef op 22 februari 2014 @ 19:59:

Meer dat gevoel van pure intense veiligheid zal hebben. Zoals we na een dagje opa en oma op de terugweg op de achterbank zaten. Sliepen half. We hoorde sky en papa en mama wat praten. De lampen flitste voorbij. En toen viel ik toch inslaap.



Wij rijden nu terug van opa en oma en onze kinderen zitten achterin. Ik hoop dat ze het ook voelen.Mooi en zo herkenbaar!
Dood van dierbaren vind ik ook 'n hele zware trouwens, maar daarom geniet ik nu juist bewust veel van/met mijn ouders zodat ik later in elk geval nooit spijt hoef te hebben dat ik te weinig tijd voor hen heb gehad.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het jammer dat ik niet bewust heb meegemaakt om als baby rondgereden te worden in de kinderwagen. Lijkt me heerlijk!

En verder tel ik mijn zegeningen!
Alle reacties Link kopieren
Na de dood van mijn moeder ben ik echt gaan beseffen dat je moet genieten en doe ik ook elke dag.Maar daarom mis ik haar nu nog wel.
Bedenk niet wat je wilt hebben, maar geniet van wat je hebt

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven