Overig
alle pijlers
Kan niet rekenen
zondag 18 juli 2010 om 10:25
Ik kan niet zo goed rekenen en dat begint me langzamerhand te irriteren. Wat ik vooral ergerlijk vind, is dat ik bij getallen boven de 100.000 niks voor me zie, dat is een soort brei van nullen. Ik haal rustig een miljoen en een miljard door elkaar, begint immers allebei met 'mil'.
Voor mijn huishoudboekje maakt dat natuurlijk weinig uit. Maar ik wil ook wel eens de krant lezen en voor me zien over welke bedragen we het nou eigenlijk hebben.
Weet iemand een manier om dit te oefenen? Ik weet wel allerlei online dingen om te leren spellen, maar is er niet zoiets op het gebied van rekenen?
Voor mijn huishoudboekje maakt dat natuurlijk weinig uit. Maar ik wil ook wel eens de krant lezen en voor me zien over welke bedragen we het nou eigenlijk hebben.
Weet iemand een manier om dit te oefenen? Ik weet wel allerlei online dingen om te leren spellen, maar is er niet zoiets op het gebied van rekenen?
dinsdag 27 juli 2010 om 12:09
Eindelijk, ik dacht altijd dat het aan mij lag. Cijfers, ik heb er niets mee en met rekenen al helemaal niet. Ik zie het gewoon niet en als ik in een winkel dingen moet optellen rond ik alles af op tientallen (dan nog wel naar boven )
Ik heb geen rekenwerk nodig op het werk en laat thuis itsman altijd die dingen doen. Ik weet dat het slecht is maar het kost me gewoon teveel tijd. Ik ben naar een som mijn hele concentratie kwijt. Mijn tafeltjesdiploma haalde ik alleen maar omdat ik goed was in dingen onthouden
Nu ben ik ook nog eens niet zo goed in taal, maar daar wordt aan gewerkt. Dat vind ik namelijk belangrijker dan rekenen.
Ik heb geen rekenwerk nodig op het werk en laat thuis itsman altijd die dingen doen. Ik weet dat het slecht is maar het kost me gewoon teveel tijd. Ik ben naar een som mijn hele concentratie kwijt. Mijn tafeltjesdiploma haalde ik alleen maar omdat ik goed was in dingen onthouden
Nu ben ik ook nog eens niet zo goed in taal, maar daar wordt aan gewerkt. Dat vind ik namelijk belangrijker dan rekenen.
Je moet soms vallen om weer leren op te staan
dinsdag 27 juli 2010 om 13:12
Ik heb ook dyscalculie (zowel op rekengebied als ruimtelijk inzicht). Dit is na uitgebreide psychologische onderzoeken en IQ-testen vastgesteld.
Met alle respect voor Solomio (leer vooral zoveel mogelijk mensen rekenen, helemaal goed!) maar wat ik altijd wel grappig vind (en ik kom dit al mijn hele leven tegen) is dat als iemand vertelt dat hij of zij woordblind is, dan is meestal de reactie in de trant van ' goh wat vervelend'.
Maar als je vertelt dat je cijferblind bent dan roepen 9 van de 10 mensen ' oooh maar als IK het je uitleg of met dit en dit ezelsbruggetje - dan kun je het best!' .
En dat is dus absoluut niet zo!
Echte dyscalculie is een leerstoornis in je cognitieve ontwikkeling die op meer vlakken doorwerkt dan alleen problemen hebben met getalletjes. Vaak hebben mensen (ik dus ook) ook problemen met ruimtelijk inzicht, fijne motoriek, plannen en organiseren enz. Ook het gedeelte in de hersenen waar je standaardinformatie opslaat (zoals 1+1 is altijd 2) is veel minder ontwikkeld. Hierdoor blijven ezelsbruggetjes of dingen als de tafels enzo dus ook niet ' hangen' .
Dat gevoel van paniek en die faalangst bij getallen werden in mijn geval (en dat geldt voor veel mensen met dyscalculie) puur en alleen veroorzaakt door al die mensen die als kind al tegen mij riepen ' je kan het wel maar je wil niet', ' je bent gewoon lui' , ' iedereen kan het dus waarom snap jij dit nou weer niet', ' als ik zeg 78, dan schrijf je 87, je zit gewoon de boel te stangen' enz enz
Verder is het allemaal niet zielig hoor. Je leert er mee leven en verzint zelf allerlei truukjes. En soms is het bloedirritant, maar ach dat zijn zoveel dingen.
Met alle respect voor Solomio (leer vooral zoveel mogelijk mensen rekenen, helemaal goed!) maar wat ik altijd wel grappig vind (en ik kom dit al mijn hele leven tegen) is dat als iemand vertelt dat hij of zij woordblind is, dan is meestal de reactie in de trant van ' goh wat vervelend'.
Maar als je vertelt dat je cijferblind bent dan roepen 9 van de 10 mensen ' oooh maar als IK het je uitleg of met dit en dit ezelsbruggetje - dan kun je het best!' .
En dat is dus absoluut niet zo!
Echte dyscalculie is een leerstoornis in je cognitieve ontwikkeling die op meer vlakken doorwerkt dan alleen problemen hebben met getalletjes. Vaak hebben mensen (ik dus ook) ook problemen met ruimtelijk inzicht, fijne motoriek, plannen en organiseren enz. Ook het gedeelte in de hersenen waar je standaardinformatie opslaat (zoals 1+1 is altijd 2) is veel minder ontwikkeld. Hierdoor blijven ezelsbruggetjes of dingen als de tafels enzo dus ook niet ' hangen' .
Dat gevoel van paniek en die faalangst bij getallen werden in mijn geval (en dat geldt voor veel mensen met dyscalculie) puur en alleen veroorzaakt door al die mensen die als kind al tegen mij riepen ' je kan het wel maar je wil niet', ' je bent gewoon lui' , ' iedereen kan het dus waarom snap jij dit nou weer niet', ' als ik zeg 78, dan schrijf je 87, je zit gewoon de boel te stangen' enz enz
Verder is het allemaal niet zielig hoor. Je leert er mee leven en verzint zelf allerlei truukjes. En soms is het bloedirritant, maar ach dat zijn zoveel dingen.
dinsdag 27 juli 2010 om 17:24
Ik zou de uitdaging ook wel aanwillen gaan met Solomio, ook ik heb altijd slecht gerekend, had op de basisschool altijd standaard een 5 op mijn rapport, en op de middelbare school heb ik het laten vallen, dus ook geen eindexamen in gedaan.
Ik vind het nog steeds heel moeilijk, maar toch denk ik dat ik het wel kan, maar vroeger nooit de juiste rekenmethode heb gehad. Wat mijn voorgangster al zei, reacties krijgen alsof je dom bent, of geen zin hebt etc. Ik heb mede daardoor een enorme aversie ontwikkeld tegen rekenen.
Maar helaas, door mijn werk moet ik echt regelmatig rekenen, als het even kan, laat ik het iemand anders doen, inderdaad: ken je eigen grenzen, maar soms ontkom ik er echt niet aan.
Ik zou daarom echt wel goed willen kunnen rekenen. Ik heb ook een rekenboekje gekocht, afgestemd op mijn vakgebied, en het gekke is, het lukt uiteindelijk wel, langzaam, maar als ik het een tijdje niet gedaan heb, kan ik weer helemaal over nieuw beginnen. Ik herken het trucje dan niet.
Ik wilde deze vakantie benutten om veel voorkomende formules op te schrijven in een boekje, als ik het zie, dan snap ik het gelijk, en denk ik; Ohja. maar ik kan het niet zelf verzinnen. Of ik kom tot een 'bijnagoed' antwoord, maar ja een komma verkeerd kan nogal vergaande gevolgen hebben zegmaar.
Lastig, en doordat ik soms fouten maak, word ik nog onzekerder erin.
Ik vind het nog steeds heel moeilijk, maar toch denk ik dat ik het wel kan, maar vroeger nooit de juiste rekenmethode heb gehad. Wat mijn voorgangster al zei, reacties krijgen alsof je dom bent, of geen zin hebt etc. Ik heb mede daardoor een enorme aversie ontwikkeld tegen rekenen.
Maar helaas, door mijn werk moet ik echt regelmatig rekenen, als het even kan, laat ik het iemand anders doen, inderdaad: ken je eigen grenzen, maar soms ontkom ik er echt niet aan.
Ik zou daarom echt wel goed willen kunnen rekenen. Ik heb ook een rekenboekje gekocht, afgestemd op mijn vakgebied, en het gekke is, het lukt uiteindelijk wel, langzaam, maar als ik het een tijdje niet gedaan heb, kan ik weer helemaal over nieuw beginnen. Ik herken het trucje dan niet.
Ik wilde deze vakantie benutten om veel voorkomende formules op te schrijven in een boekje, als ik het zie, dan snap ik het gelijk, en denk ik; Ohja. maar ik kan het niet zelf verzinnen. Of ik kom tot een 'bijnagoed' antwoord, maar ja een komma verkeerd kan nogal vergaande gevolgen hebben zegmaar.
Lastig, en doordat ik soms fouten maak, word ik nog onzekerder erin.
dinsdag 27 juli 2010 om 17:38
quote:Solomio schreef op 18 juli 2010 @ 13:30:
[...]
Ik ben inmiddels een beetje arrogant geworden, maar ik kan echt iedereen leren rekenen. Bij de ene zijn er 3 bijlessen nodig, bij een ander 30, maar uiteindelijk kunnen ze het allemaal. Die paniek zit meer in de weg dan de dyscalculie (is mijn ahum.... bescheiden mening).Is het niet zo dat je mensen uit hun hoofd kunt laten leren welk truukje ze moeten toepassen? Want tot daar ben ik gekomen zegmaar. Op de basisschool en het HBO (de economievakken) wist ik op een gegeven moment gewoon wat ik moest doen. Niet dat ik er dan ene reet van snapte, maar zolang de vraagstelling maar exact hetzelfde bleef geen probleem. Helaas geen flauw benul van hoe het principe in elkaar stak en hoe je het in de praktijk moest toepassen...
[...]
Ik ben inmiddels een beetje arrogant geworden, maar ik kan echt iedereen leren rekenen. Bij de ene zijn er 3 bijlessen nodig, bij een ander 30, maar uiteindelijk kunnen ze het allemaal. Die paniek zit meer in de weg dan de dyscalculie (is mijn ahum.... bescheiden mening).Is het niet zo dat je mensen uit hun hoofd kunt laten leren welk truukje ze moeten toepassen? Want tot daar ben ik gekomen zegmaar. Op de basisschool en het HBO (de economievakken) wist ik op een gegeven moment gewoon wat ik moest doen. Niet dat ik er dan ene reet van snapte, maar zolang de vraagstelling maar exact hetzelfde bleef geen probleem. Helaas geen flauw benul van hoe het principe in elkaar stak en hoe je het in de praktijk moest toepassen...