Overig
alle pijlers
Mee-eten bij ouders
vrijdag 18 augustus 2017 om 06:31
Ik ben benieuwd, hoe het bij andere families is.
Mijn schoonmoeder is in de 70 en een actieve vrouw, sinds haar man is komen te overlijden, woont ze alleen. Door de afstand van onze woonplaatsen komen wij maar ongeveer eens in de 2 maanden bij haar op visite, meestal rond 12.00 tot 19.00/20.00 uur. Dat houdt in dat wij dan ook mee-eten.
'S middags kregen wij een kleine snack, iedereen één mini foccacia uit de oven, bij de koffie één koekje, toen kwamen wat chips en kaasblokjes/komkomer op tafel.
Bij voorkeur maakt ze dan 's avonds altijd iets makkelijks, bijvoorbeeld snacks uit de frituurpan en frietjes of wij krijgen steeds weer dezelfde 2 of 3 gerechten.
Gisteren hadden wij aardappel anders, want "dat eet ik anders nooit", nu ja behalve toen wij het laast op visite waren. De ovenschaal was net half gevuld met een dun laagje kant en klare aardappelschijfjes en een glas aardappel anders. Erbij had ze wat sla. Mijn man en zoon eten geen sla. Verder was er geen vlees of iets anders, oh, jawel achteraf een toetje, normaal altijd vanilleijs, deze keer een bakje mona.
Dat moet dan voor 3 volwassenen en een kind genoeg zijn. Je durft haast niets op te scheppen en tijdens het eten vermeld ze ook altijd dat ze de rest morgen wil gaan eten en dat dit nog ruim voldoende is...
Het liefst was ik achteraf nog langs de Chinees gereden, normaal hebben wij vaak nog een restje avondeten in huis, maar gisteren helaas niet en je begint er dan ook niet meer met koken, maar ik had echt nog honger ( nu ja, trek).
Oh, ik heb hier zo een hekel aan. Ik weet dat ik verwent ben vanuit huis. Mijn moeder maakt altijd als wij komen eten, dat wij graag lusten, sowieso vlees, vaak een braadstuk, schnitzel of kippenpootjes. Voor iemand nog een extra groente of zo/ als die iets niet lust.
Ik vind eten belangrijk, iets gezelligs, waar moeite voor gedaan wordt. Ook ik heb dagen dat ik geen zin heb om uitgebreid te koken of weinig inspiratie, maar voor gasten doe ik toch mijn best. En het is niet zo dat wij elke week aanschuiven of dat ze het niet meer kan.
Ik heb natuurlijk al merdere keren met mijn man gepraat, wat hij ervan vindt, wat ze vroeger kookte, of waarom ze nooit bijvoorbeeld het lievelingsgerecht van hem maakt, maar die durft dan blijkbaar weer niets tegen haar te zeggen. ik weet echt niet hoe ik het subtiel bij mijn schoonmoeder kan aankaarten, maar misschien is het ook heel normaal en zijn Nederlanders wat dat betreft niet zo gastvrij.
Het is ook niet zo dat wij onverwacht blijven eten, dat ze misschien niets in huis heeft. Ze hoeft ook helemaal geen dure dingen in huis te halen, iets heel moeilijks of tijdrovends te koken. Gewoon een maaltijd die iedereen eet en normale porties.
En dat oudere mensen kleinere porties eten snap ik ook wel, maar daarom kun je toch voor de rest voldoende koken. Maar waarschijnlijk denkt ze dat het genoeg is, omdat altijd nog een portie overblijft ( omdat ze er tijdens het eten al de nadruk erop legt, dat ze dat morgen gaat opwarmen). Het is ook niet zo dat het niet te eten is, het smaakte wel.
Ik kan er gewoon niet bij dat ze er weinig moeite voor doet, niet nadenkt dat wij nog niets gegeten hebben als wij 12.00 uur 's middags komen.
Ik voel mij daardoor ook niet welkom, eerder een last, terwijl het misschien helemaal niet zo bedoeld is.
Mijn schoonmoeder is in de 70 en een actieve vrouw, sinds haar man is komen te overlijden, woont ze alleen. Door de afstand van onze woonplaatsen komen wij maar ongeveer eens in de 2 maanden bij haar op visite, meestal rond 12.00 tot 19.00/20.00 uur. Dat houdt in dat wij dan ook mee-eten.
'S middags kregen wij een kleine snack, iedereen één mini foccacia uit de oven, bij de koffie één koekje, toen kwamen wat chips en kaasblokjes/komkomer op tafel.
Bij voorkeur maakt ze dan 's avonds altijd iets makkelijks, bijvoorbeeld snacks uit de frituurpan en frietjes of wij krijgen steeds weer dezelfde 2 of 3 gerechten.
Gisteren hadden wij aardappel anders, want "dat eet ik anders nooit", nu ja behalve toen wij het laast op visite waren. De ovenschaal was net half gevuld met een dun laagje kant en klare aardappelschijfjes en een glas aardappel anders. Erbij had ze wat sla. Mijn man en zoon eten geen sla. Verder was er geen vlees of iets anders, oh, jawel achteraf een toetje, normaal altijd vanilleijs, deze keer een bakje mona.
Dat moet dan voor 3 volwassenen en een kind genoeg zijn. Je durft haast niets op te scheppen en tijdens het eten vermeld ze ook altijd dat ze de rest morgen wil gaan eten en dat dit nog ruim voldoende is...
Het liefst was ik achteraf nog langs de Chinees gereden, normaal hebben wij vaak nog een restje avondeten in huis, maar gisteren helaas niet en je begint er dan ook niet meer met koken, maar ik had echt nog honger ( nu ja, trek).
Oh, ik heb hier zo een hekel aan. Ik weet dat ik verwent ben vanuit huis. Mijn moeder maakt altijd als wij komen eten, dat wij graag lusten, sowieso vlees, vaak een braadstuk, schnitzel of kippenpootjes. Voor iemand nog een extra groente of zo/ als die iets niet lust.
Ik vind eten belangrijk, iets gezelligs, waar moeite voor gedaan wordt. Ook ik heb dagen dat ik geen zin heb om uitgebreid te koken of weinig inspiratie, maar voor gasten doe ik toch mijn best. En het is niet zo dat wij elke week aanschuiven of dat ze het niet meer kan.
Ik heb natuurlijk al merdere keren met mijn man gepraat, wat hij ervan vindt, wat ze vroeger kookte, of waarom ze nooit bijvoorbeeld het lievelingsgerecht van hem maakt, maar die durft dan blijkbaar weer niets tegen haar te zeggen. ik weet echt niet hoe ik het subtiel bij mijn schoonmoeder kan aankaarten, maar misschien is het ook heel normaal en zijn Nederlanders wat dat betreft niet zo gastvrij.
Het is ook niet zo dat wij onverwacht blijven eten, dat ze misschien niets in huis heeft. Ze hoeft ook helemaal geen dure dingen in huis te halen, iets heel moeilijks of tijdrovends te koken. Gewoon een maaltijd die iedereen eet en normale porties.
En dat oudere mensen kleinere porties eten snap ik ook wel, maar daarom kun je toch voor de rest voldoende koken. Maar waarschijnlijk denkt ze dat het genoeg is, omdat altijd nog een portie overblijft ( omdat ze er tijdens het eten al de nadruk erop legt, dat ze dat morgen gaat opwarmen). Het is ook niet zo dat het niet te eten is, het smaakte wel.
Ik kan er gewoon niet bij dat ze er weinig moeite voor doet, niet nadenkt dat wij nog niets gegeten hebben als wij 12.00 uur 's middags komen.
Ik voel mij daardoor ook niet welkom, eerder een last, terwijl het misschien helemaal niet zo bedoeld is.
anoniem_302489 wijzigde dit bericht op 18-08-2017 06:50
0.85% gewijzigd
vrijdag 18 augustus 2017 om 11:33
Welke cultuur heb je het nou steeds over?Tiktiktikwiebenik schreef: ↑18-08-2017 11:12De vraag staat bovenaan het topic, hoe het bij anderen gaat.
Dat met de oppas heb ik misschien heel ongelukkig als voorbeeld gebruikt dat andere grootouders/ ouders / kinderen vaker contact met elkaar hebben en waarschijnlijk ook vaker bij elkaar eten... dus dat het wel onderdeel van de cultuur hier is om zoiets samen (thuis) te doen. Het is naar mijn mening niet zo dat mensen alleen maar om de zoveel tijd (met hun bos bloemen en hun appeltaart!) bij oma thuis ( niet tehuis!) komen, die ze dan mee uitnemen om in een restaurant op een doodgewone dag (zonder iets te vieren) wat te eten.
En chips zie ik niet echt als vervanging voor een maaltijd, en je weet dat je nog gaat eten en bunkert geen chips tegen de honger.
Ik weet niet precies, want ik heb de zak aardappelen niet gezien, maar ik denk dat het 450 g of misschien 600 g waren en dan 400 ml saus en dat voor 3 volwassenen + 1 kind + 1 keer "opwarmen voor morgen".
vrijdag 18 augustus 2017 om 11:34
Dat vind ik ook erg weinig. Maar er is echt niets tegen een restaurantbezoek op een gewone doordeweekse dag bij een gewoon familiebezoek! Als je schoonmoeder weinig eet, kan ze een seniorenmenu bestellen.Tiktiktikwiebenik schreef: ↑18-08-2017 11:12ik denk dat het 450 g of misschien 600 g waren en dan 400 ml saus en dat voor 3 volwassenen + 1 kind + 1 keer "opwarmen voor morgen".
En als je niet buiten je comfortzone wilt treden en je schoonmoeder niet op een etentje buiten de deur wilt trakteren smeer je 's ochtends een stapel boterhammen en eet je die op de terugreis in de auto op. Voor elk probleem is een oplossing.
vrijdag 18 augustus 2017 om 11:35
Blijkbaar een cultuur waar zeer overdadige gastvrijheid en oppassen op de kleinkinderen wordt verwacht van schoonmoeder maar waar diezelfde schoonmoeder zich op 6 bezoekjes per jaar mag verheugen.
Ik denk dat die cultuur nog moet uitgevonden worden.
vrijdag 18 augustus 2017 om 11:35
Dat klinkt liefdevol en gezellig!Oudblond schreef: ↑18-08-2017 09:59Hoe het bij ons gaat? Schoonvader is sinds 2 jaar weduwnaar. Hij woont op 2 uur rijden. Wij gaan elke 2 weken zijn kant uit. Hij serveert soep en brood of spek en een eitje als lunch. Hij vindt mij nogal een keukenprinses en ik merkte dat hij niet zo goed voor ons durfde koken. Dus vraag ik al bij de lunch wat hij 's avonds graag wil eten. En dan komt hij meestal met een gerecht dat hij zelf graag eet maar waarvan hij niet weet hoe het te bereiden. Ik kijk in de koelkast en we doen gezellig samen boodschappen. We koken samen want hij wil nieuwe dingen leren maken. En ik zorg dat er een extra portie is die in de vriezer gaat. Of ik maak thuis al een grote ovenschotel of we nemen schoonvader mee uit eten.
vrijdag 18 augustus 2017 om 11:35
Als man liever vaker gaat kan ie dat ook gewoon doen lijkt me. TO hoeft niet telkens mee als ze weinig met haar schoonmoeder heeft.
vrijdag 18 augustus 2017 om 11:36
Ik 1x.
Als je van te voren gevraagd wordt mee te eten en het eten bestaat uit groentesoep uit blik met stokbroodjes.
En nee, de tafel stond niet vol hapjes. En er was ook niks voor op het stokbroodje.
Daar was vast iets misgegaan, dat hij dacht dat zij boodschappen zou doen en andersom.
vrijdag 18 augustus 2017 om 11:38
redbulletje schreef: ↑18-08-2017 11:35Als man liever vaker gaat kan ie dat ook gewoon doen lijkt me. TO hoeft niet telkens mee als ze weinig met haar schoonmoeder heeft.
Daar heb je zeker gelijk in maar TO klinkt als een ontzettende zeur. Ik ken wel bepaalde vrouwen waarbij de man weinig te zeggen heeft. Vrouw bepaald wat er gedaan wordt en wanneer. Toevallig zijn dat ook allemaal enorme zeuren, zoals TO.
vrijdag 18 augustus 2017 om 11:41
Ook ik vind je ondankbaar overkomen en het lijkt alsof je alleen een topic hebt geopend in de hoop dat iedereen zou zeggen dat je schoonmoeder inderdaad karig is en je je stukken beter kunt voelen...
As antwoord op je vraag:
Hier eten we (bijna) wekelijks bij schoonouders en ook bij mijn ouder. Dat verloopt allebei totaal anders. Bij schoonouders wordt er veel uit pakjes gekookt, kant-en-klaar en simpel. Totaal niet zoals ik gewend ben, maar wel met heel veel liefde en altijd rekening houdend met wat ons uitkomt (laat of vroeg eten, wat we gister hebben en morgen gaan eten, wat we echt niet lekker vinden). Als we daar langer zijn, voor koffie of borrel of verjaardag oid, gaat het ook heel Hollands ouderwets: bij elk kopje koffie gaat de koektrommel langs, een schaal met hapjes (1 pakken) die niet op tafel blijft staan, etc. Maar er is altijd iets of anders wordt het gehaald. Als ze horen dat we iets lekker vinden, hebben ze t vaak ook een volgende keer in huis. Hebben man en ik geen zin in de gewoontes van schoonouders, roepen we dat wij wat meenemen voor bij de koffie, nemen we ze mee uit eten, koken wij of halen we iets af wat we allemaal lekker vinden. Ook als er geen feestje is en we zin hebben in taart of lekker uit eten gaan. Wetende dat wij het beter hebben dan zijn ouders, doen we dat ook graag.
Bij mijn ouder is er altijd uitgebreide borrel met vanalles op tafel en heel veel, luxe, zelfgemaakt eten. Maar daar wordt weer minder rekening gehouden met ons, dat wij het bv niet laat willen maken of vergeten dat we iets niet lusten oid. Geld speelt geen rol, maar alles is wel moeilijk/lastig/zwaar en moet alles op de manier van ouder. Dat is ook niet ideaal, maar daar gaan we dan gewoon in mee en dan wordt het vanzelf gezellig.
Kortom: nergens waar je op visite gaat, is het net als thuis. Het is maar wat je er zelf van maakt.
As antwoord op je vraag:
Hier eten we (bijna) wekelijks bij schoonouders en ook bij mijn ouder. Dat verloopt allebei totaal anders. Bij schoonouders wordt er veel uit pakjes gekookt, kant-en-klaar en simpel. Totaal niet zoals ik gewend ben, maar wel met heel veel liefde en altijd rekening houdend met wat ons uitkomt (laat of vroeg eten, wat we gister hebben en morgen gaan eten, wat we echt niet lekker vinden). Als we daar langer zijn, voor koffie of borrel of verjaardag oid, gaat het ook heel Hollands ouderwets: bij elk kopje koffie gaat de koektrommel langs, een schaal met hapjes (1 pakken) die niet op tafel blijft staan, etc. Maar er is altijd iets of anders wordt het gehaald. Als ze horen dat we iets lekker vinden, hebben ze t vaak ook een volgende keer in huis. Hebben man en ik geen zin in de gewoontes van schoonouders, roepen we dat wij wat meenemen voor bij de koffie, nemen we ze mee uit eten, koken wij of halen we iets af wat we allemaal lekker vinden. Ook als er geen feestje is en we zin hebben in taart of lekker uit eten gaan. Wetende dat wij het beter hebben dan zijn ouders, doen we dat ook graag.
Bij mijn ouder is er altijd uitgebreide borrel met vanalles op tafel en heel veel, luxe, zelfgemaakt eten. Maar daar wordt weer minder rekening gehouden met ons, dat wij het bv niet laat willen maken of vergeten dat we iets niet lusten oid. Geld speelt geen rol, maar alles is wel moeilijk/lastig/zwaar en moet alles op de manier van ouder. Dat is ook niet ideaal, maar daar gaan we dan gewoon in mee en dan wordt het vanzelf gezellig.
Kortom: nergens waar je op visite gaat, is het net als thuis. Het is maar wat je er zelf van maakt.
vrijdag 18 augustus 2017 om 11:47
Ik weet niet precies, want ik heb de zak aardappelen niet gezien, maar ik denk dat het 450 g of misschien 600 g waren en dan 400 ml saus en dat voor 3 volwassenen + 1 kind + 1 keer "opwarmen voor morgen".
Ik vind TO steeds naarder klinken. 200 gr aardappelen is de aanbevolen hoeveelheid ; http://www.optimavita.nl/voeding/warme- ... iegrootte/ . Door zelf de portie 'voor morgen' over te laten krijgt schoonmoeder het sein dat ze dus inderdaad genoeg eten op tafel gezet heeft. En die snacks; Zitten jullie met kind de hele dag binnen? Waarom niet samen iets ondernemen en een kopje koffie met taart of zo gaan doen.
En het heeft allemaal helemaal niets met cultuur te maken. Het heeft met liefde te maken. En die ontbreekt bij TO. Daarom kan uit eten ook niet, want er is niets te vieren. TO is elke keer op 'strafkamp' en daar spendeer je natuurlijk geen geld aan.
Ik vind TO steeds naarder klinken. 200 gr aardappelen is de aanbevolen hoeveelheid ; http://www.optimavita.nl/voeding/warme- ... iegrootte/ . Door zelf de portie 'voor morgen' over te laten krijgt schoonmoeder het sein dat ze dus inderdaad genoeg eten op tafel gezet heeft. En die snacks; Zitten jullie met kind de hele dag binnen? Waarom niet samen iets ondernemen en een kopje koffie met taart of zo gaan doen.
En het heeft allemaal helemaal niets met cultuur te maken. Het heeft met liefde te maken. En die ontbreekt bij TO. Daarom kan uit eten ook niet, want er is niets te vieren. TO is elke keer op 'strafkamp' en daar spendeer je natuurlijk geen geld aan.
Als het gras bij de buren altijd groener is dan is het kunstgras
vrijdag 18 augustus 2017 om 11:48
Is jouw schoonmoeder mijn moeder?
Opzich is het heel herkenbaar, mijn moeder is ook zo. Ze eet zelf heel weinig en kan zich niet voorstellen dat een ander meer eet. Met kerst ofzo laten we dan ook de boodschappen bezorgen en koken we zelf.
Elke keer als de koelkast wordt opengetrokken krijgen we hetzelfde te horen: Wie gaat dit wanneer allemaal opeten? Nou wij gewoon, ze heeft gewoon geen flauw idee wat iemand normaal op een dag weg eet.
Tsja, en dan kom je inderdaad wel eens een keer langs en dan zegt ze ik heb maar niets extra's gehaald want dat kan ik dan volgende week toch allemaal weggooien en dan moet je mee-eten en dan deel je met z'n tweeën een schaaltje diepvrieslasagne. Dus ik herken het wel en het is gewoon heel lastig om mee om te gaan (iets van zeggen is onmogelijk).
Opzich is het heel herkenbaar, mijn moeder is ook zo. Ze eet zelf heel weinig en kan zich niet voorstellen dat een ander meer eet. Met kerst ofzo laten we dan ook de boodschappen bezorgen en koken we zelf.
Elke keer als de koelkast wordt opengetrokken krijgen we hetzelfde te horen: Wie gaat dit wanneer allemaal opeten? Nou wij gewoon, ze heeft gewoon geen flauw idee wat iemand normaal op een dag weg eet.
Tsja, en dan kom je inderdaad wel eens een keer langs en dan zegt ze ik heb maar niets extra's gehaald want dat kan ik dan volgende week toch allemaal weggooien en dan moet je mee-eten en dan deel je met z'n tweeën een schaaltje diepvrieslasagne. Dus ik herken het wel en het is gewoon heel lastig om mee om te gaan (iets van zeggen is onmogelijk).
vrijdag 18 augustus 2017 om 11:52
Waarom is iets zeggen onmogelijk? Ik zou gewoon m'n muil open doen en zeggen wel 'n pizzaatje te laten komen in zo'n geval. Zolang je er in meegaat denkt men goed te doen.AliM schreef: ↑18-08-2017 11:48Is jouw schoonmoeder mijn moeder?
Opzich is het heel herkenbaar, mijn moeder is ook zo. Ze eet zelf heel weinig en kan zich niet voorstellen dat een ander meer eet. Met kerst ofzo laten we dan ook de boodschappen bezorgen en koken we zelf.
Elke keer als de koelkast wordt opengetrokken krijgen we hetzelfde te horen: Wie gaat dit wanneer allemaal opeten? Nou wij gewoon, ze heeft gewoon geen flauw idee wat iemand normaal op een dag weg eet.
Tsja, en dan kom je inderdaad wel eens een keer langs en dan zegt ze ik heb maar niets extra's gehaald want dat kan ik dan volgende week toch allemaal weggooien en dan moet je mee-eten en dan deel je met z'n tweeën een schaaltje diepvrieslasagne. Dus ik herken het wel en het is gewoon heel lastig om mee om te gaan (iets van zeggen is onmogelijk).
vrijdag 18 augustus 2017 om 11:54
.Tiktiktikwiebenik schreef: ↑18-08-2017 11:12De vraag staat bovenaan het topic, hoe het bij anderen gaat.
Dat met de oppas heb ik misschien heel ongelukkig als voorbeeld gebruikt dat andere grootouders/ ouders / kinderen vaker contact met elkaar hebben en waarschijnlijk ook vaker bij elkaar eten... dus dat het wel onderdeel van de cultuur hier is om zoiets samen (thuis) te doen. Het is naar mijn mening niet zo dat mensen alleen maar om de zoveel tijd (met hun bos bloemen en hun appeltaart!) bij oma thuis ( niet tehuis!) komen, die ze dan mee uitnemen om in een restaurant op een doodgewone dag (zonder iets te vieren) wat te eten.
En chips zie ik niet echt als vervanging voor een maaltijd, en je weet dat je nog gaat eten en bunkert geen chips tegen de honger.
Ik weet niet precies, want ik heb de zak aardappelen niet gezien, maar ik denk dat het 450 g of misschien 600 g waren en dan 400 ml saus en dat voor 3 volwassenen + 1 kind + 1 keer "opwarmen voor morgen".
Sinds wanneer moet je iets te vieren hebben om uit eten te gaan? Dan verzin je iets te vieren. Dat het zo gezellig is dat jullie elkaar zien, dat het bijna kerst, pasen, vakantie is, voor mijn part dat het regent?
Je moet in deze discussie denk ik effe je 'ja-maar-knop' uitzetten.
vrijdag 18 augustus 2017 om 11:55
Ik weet niet of jij wel eens van die aardappelanders-meuk hebt gegeten, maar 1 pot voor 4 mensen is wel weinigOudblond schreef: ↑18-08-2017 11:47Ik weet niet precies, want ik heb de zak aardappelen niet gezien, maar ik denk dat het 450 g of misschien 600 g waren en dan 400 ml saus en dat voor 3 volwassenen + 1 kind + 1 keer "opwarmen voor morgen".
Ik vind TO steeds naarder klinken. 200 gr aardappelen is de aanbevolen hoeveelheid ; http://www.optimavita.nl/voeding/warme- ... iegrootte/ . Door zelf de portie 'voor morgen' over te laten krijgt schoonmoeder het sein dat ze dus inderdaad genoeg eten op tafel gezet heeft. En die snacks; Zitten jullie met kind de hele dag binnen? Waarom niet samen iets ondernemen en een kopje koffie met taart of zo gaan doen.
En het heeft allemaal helemaal niets met cultuur te maken. Het heeft met liefde te maken. En die ontbreekt bij TO. Daarom kan uit eten ook niet, want er is niets te vieren. TO is elke keer op 'strafkamp' en daar spendeer je natuurlijk geen geld aan.
Je hebt echter gelijk dat schoonmoeder dat niet lijkt te beseffen, die denkt echt genoeg te hebben.
Dus TO, praat eens met haar.
vrijdag 18 augustus 2017 om 11:57
In elk gezin of cultuur gaat het anders, dit is gewoon het tegenovergestelde van wat jij gewend bent en dat zul je in de toekomst nog vaak meemaken.
Bij mijn ouders kan iedereen onverwacht aanschuiven en er wordt veel gekookt en is eerder teveel dan te weinig.
Maar bij een tante moet je het aankondigen en heb je nadien nog honger en is het allemaal mager en gezond.
Echt niet dat ik daar wat over zou zeggen, pas mij aan want ben op visite en klagen over wat iemand voorschoteld is in mijn ogen onbeschoft.
Ook al is het niet lekker of weinig,
bij thuiskomst eet ik wel verder of onderweg al.
Zo ging ik een keer met mijn man en Turkse schoonfamilie langs bij de neef van mijn man die een Nederlandse vriendin heeft.
We kregen gewoon koffie, koekje wat borrelnootjes met fris en om een uur of zes werd er pizza bezorgd.
Vond het prima, maar je had mijn schoonmoeder met aanhang moeten horen...
Achteraf klagen dat ze de hele dag hadden honger geleden en die pizza uiteindelijk belachelijk was, ook omdat ze die niet eens zelf had gemaakt geloof ik.
Pff wat een gezeik.
Het viel mij op dat bij m'n Turkse schoonfamilie er altijd eten in overvloed is.
Maar er werd nauwelijks koffie. gebak, chips, toastjes, toetje ( borrel nooit) geserveerd.
Tja daar ga ik toch ook niet over zeiken.
Heb inmiddels wel m'n eigen koffiepoeder daar neergezet dus altijd koffie.
Bij mijn ouders kan iedereen onverwacht aanschuiven en er wordt veel gekookt en is eerder teveel dan te weinig.
Maar bij een tante moet je het aankondigen en heb je nadien nog honger en is het allemaal mager en gezond.
Echt niet dat ik daar wat over zou zeggen, pas mij aan want ben op visite en klagen over wat iemand voorschoteld is in mijn ogen onbeschoft.
Ook al is het niet lekker of weinig,
bij thuiskomst eet ik wel verder of onderweg al.
Zo ging ik een keer met mijn man en Turkse schoonfamilie langs bij de neef van mijn man die een Nederlandse vriendin heeft.
We kregen gewoon koffie, koekje wat borrelnootjes met fris en om een uur of zes werd er pizza bezorgd.
Vond het prima, maar je had mijn schoonmoeder met aanhang moeten horen...
Achteraf klagen dat ze de hele dag hadden honger geleden en die pizza uiteindelijk belachelijk was, ook omdat ze die niet eens zelf had gemaakt geloof ik.
Pff wat een gezeik.
Het viel mij op dat bij m'n Turkse schoonfamilie er altijd eten in overvloed is.
Maar er werd nauwelijks koffie. gebak, chips, toastjes, toetje ( borrel nooit) geserveerd.
Tja daar ga ik toch ook niet over zeiken.
Heb inmiddels wel m'n eigen koffiepoeder daar neergezet dus altijd koffie.
anoniem_290325 wijzigde dit bericht op 18-08-2017 12:05
11.93% gewijzigd
vrijdag 18 augustus 2017 om 11:58
Oudblond schreef: ↑18-08-2017 09:59Hoe het bij ons gaat? Schoonvader is sinds 2 jaar weduwnaar. Hij woont op 2 uur rijden. Wij gaan elke 2 weken zijn kant uit. Hij serveert soep en brood of spek en een eitje als lunch. Hij vindt mij nogal een keukenprinses en ik merkte dat hij niet zo goed voor ons durfde koken. Dus vraag ik al bij de lunch wat hij 's avonds graag wil eten. En dan komt hij meestal met een gerecht dat hij zelf graag eet maar waarvan hij niet weet hoe het te bereiden. Ik kijk in de koelkast en we doen gezellig samen boodschappen. We koken samen want hij wil nieuwe dingen leren maken. En ik zorg dat er een extra portie is die in de vriezer gaat. Of ik maak thuis al een grote ovenschotel of we nemen schoonvader mee uit eten. Soms betaalt hij, soms wij. Ik denk zomaar dat TO haar schoonmoeder niet mag want als je het gewoon gezellig met elkaar wil hebben dan gaan dit soort dingen 'vanzelf'. Ik vind haar een ondankbaar, zeurend, lui en verwend nest.
Ik moet nog 3 blz. bijlezen, maar hier smelt ik van. Gewéldig!
vrijdag 18 augustus 2017 om 12:02
Wat een gezeik over die zgn 'cultuur'. Uit welke geweldige cultuur kom jij dan wel niet als je zelf zo geweldig gastvrij en sociaal bent (wat totaal niet blijkt uit je posts)?
In mijn familie en vriendenkring zijn het állemaal echte kaaskoppen (Nederlanders dus, voor het geval dat), en als wij hen uitnodigen of wij eten ergens, dan is er altijd méér dan genoeg te eten en wordt er echt moeite gedaan om iets lekkers op tafel te zetten, of we gaan uit eten of we halen wat etc. Het afgeven op de Nederlandse cultuur vind ik dus echt belachelijk en totaal niet herkenbaar.
En, als we uitgenodigd zijn, of we gaan zomaar even ergens heen dan nemen we zelf iets lekkers mee voor bij de koffie, of een mooie bos bloemen, een doos bonbons of een lekkere fles wijn, noem maar op. Dus waarom jij dat niet doet, is mij een raadsel. Neem een keer een heerlijke doos gebak mee, een lekkere zelfgebakken taart, een bos bloemen en een doos bonbons. Of maak zelf thuis een lekker gerecht klaar en schuif die bij haar in de oven.
Je denkt nu alleen maar in problemen, terwijl er voor dit soort simpele situaties voldoende oplossingen te bedenken zijn.
In mijn familie en vriendenkring zijn het állemaal echte kaaskoppen (Nederlanders dus, voor het geval dat), en als wij hen uitnodigen of wij eten ergens, dan is er altijd méér dan genoeg te eten en wordt er echt moeite gedaan om iets lekkers op tafel te zetten, of we gaan uit eten of we halen wat etc. Het afgeven op de Nederlandse cultuur vind ik dus echt belachelijk en totaal niet herkenbaar.
En, als we uitgenodigd zijn, of we gaan zomaar even ergens heen dan nemen we zelf iets lekkers mee voor bij de koffie, of een mooie bos bloemen, een doos bonbons of een lekkere fles wijn, noem maar op. Dus waarom jij dat niet doet, is mij een raadsel. Neem een keer een heerlijke doos gebak mee, een lekkere zelfgebakken taart, een bos bloemen en een doos bonbons. Of maak zelf thuis een lekker gerecht klaar en schuif die bij haar in de oven.
Je denkt nu alleen maar in problemen, terwijl er voor dit soort simpele situaties voldoende oplossingen te bedenken zijn.
vrijdag 18 augustus 2017 om 12:08
.MarietjeHoekstra schreef: ↑18-08-2017 11:55Ik weet niet of jij wel eens van die aardappelanders-meuk hebt gegeten, maar 1 pot voor 4 mensen is wel weinig
Je hebt echter gelijk dat schoonmoeder dat niet lijkt te beseffen, die denkt echt genoeg te hebben.
Dus TO, praat eens met haar.
Wel nee, bij ons zouden ze de aardappels er tussen uit vissen en de saus zooi laten liggen.
vrijdag 18 augustus 2017 om 12:09
Tiktiktikwiebenik schreef: ↑18-08-2017 11:12
Het is naar mijn mening niet zo dat mensen alleen maar om de zoveel tijd (met hun bos bloemen en hun appeltaart!) bij oma thuis ( niet tehuis!) komen, die ze dan mee uitnemen om in een restaurant op een doodgewone dag (zonder iets te vieren) wat te eten.
Wij wel hoor! Dochters wonen op 85 resp. 100 km afstand en in hun studentijd kwam jongste nog al eens onverwachts langs. Dan werd er een chinese rijsttafel gehaald en dat was uiteraard veel teveel en de restanten gingen met haar mee naar huis .. feestmaal voor haar! En sinds ze beiden fulltime werken gaan wij om de paar weken hún kant op en 'verzamelen' we ergens in het midden en eten dan in een tapas- of sushi-tent en kletsen bij. Waarom moet er een 'feestelijke aangelegenheid' zijn om uit eten te gaan? Wij vinden het leuk om hen te zien en willen het hen makkelijk maken, dus gaan we op onze kosten eten.
Toen mijn ouders nog leefden (in de 80 destijds) nam ik eten mee als ik naar hen toe ging. Bereidde dat thuis voor .. soms een rollade .. soms gehaktballen naar 'eigen recept', die vooral mijn pa zo lekker vond. Wat ovenaardappeltjes en een paar groentes erbij en ma zorgde voor een vriezer vol met ijs als dessert. No way dat ik háár zoveel moeite zou laten doen voor ons. Ik nam trouwens zóveel vlees mee dat ze de dag erna nog een maaltje hadden.
Maar zeg nou eens eerlijk .. hoe groot is die afstand tussen jullie dat je maar 1x per 2 maanden die kant op gaat? Zelfs van Groningen naar Maastricht kun je toch wat vaker rijden? En verder .. eens met wat iedereen al aan tips aandroeg!
