Overig
alle pijlers
Napraattopic 76
zaterdag 28 januari 2017 om 12:10
Beste forummers,
Op verzoek een link naar de OP (openingspost) vanwege een te lange OP.
Lees hier de OP van het Napraattopic.
Als blijkt dat er teveel onduidelijkheid bestaat en de OP niet gelezen wordt, dan zal de OP weer terug gezet worden.
Let op: Ook de huisregels zijn in het Napraattopic gewoon van toepassing.
Veel napraat plezier!
Met vriendelijke groet,
Community Manager Viva en Viva Mod.team
"I'm busy holding myself together with tape and glue", dr. Miranda Bailey.
Op verzoek een link naar de OP (openingspost) vanwege een te lange OP.
Lees hier de OP van het Napraattopic.
Als blijkt dat er teveel onduidelijkheid bestaat en de OP niet gelezen wordt, dan zal de OP weer terug gezet worden.
Let op: Ook de huisregels zijn in het Napraattopic gewoon van toepassing.
Veel napraat plezier!
Met vriendelijke groet,
Community Manager Viva en Viva Mod.team
"I'm busy holding myself together with tape and glue", dr. Miranda Bailey.
zondag 5 februari 2017 om 16:51
quote:YellowDiamond schreef op 05 februari 2017 @ 16:45:
[...]
Ik was een jaar of 7 en ik kan mij niet herinneren dat ik er nou lang mee gezeten heb.
Veel hangt ook af van hoe ouders na de scheiding met elkaar omgaan.
Ik ben mijn beide ouders ook nog steeds dankbaar dat ze niet binnen de kortste keren nieuwe relaties begonnen en helemaal dat ze beiden nooit een tweede leg hebben gekregen.
Mijn ouders hebben allebei nooit een andere relatie gekregen en hadden voorgoed een bloedhekel aan elkaar. Dat was minder leuk, maar wat mij betreft begreep ik het prima. En omdat ik 14 was toen ze uit elkaar gingen hoefde er ook geen weekend-bezoekregeling te komen: ik ging op bezoek als ik dat wilde, kon ik prima zelf regelen.
Wel denk ik achteraf dat ze een paar jaar eerder uit elkaar hadden moeten gaan.
[...]
Ik was een jaar of 7 en ik kan mij niet herinneren dat ik er nou lang mee gezeten heb.
Veel hangt ook af van hoe ouders na de scheiding met elkaar omgaan.
Ik ben mijn beide ouders ook nog steeds dankbaar dat ze niet binnen de kortste keren nieuwe relaties begonnen en helemaal dat ze beiden nooit een tweede leg hebben gekregen.
Mijn ouders hebben allebei nooit een andere relatie gekregen en hadden voorgoed een bloedhekel aan elkaar. Dat was minder leuk, maar wat mij betreft begreep ik het prima. En omdat ik 14 was toen ze uit elkaar gingen hoefde er ook geen weekend-bezoekregeling te komen: ik ging op bezoek als ik dat wilde, kon ik prima zelf regelen.
Wel denk ik achteraf dat ze een paar jaar eerder uit elkaar hadden moeten gaan.
The early bird suffers longer.
Week 38 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 38 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 5 februari 2017 om 16:55
quote:Solomio schreef op 05 februari 2017 @ 16:46:
[...]
Ik vond het helemaal niet erg. Integendeel zelfs.
En eerlijk: ik denk dat kinderen nauwelijks de kans krijgen om het niet erg te vinden.
Daarmee doe je oprecht verdriet om een scheiding tekort omdat je het als een opgelegd iets beschouwd.
Ik denk niet dat je gelijk hebt.
[...]
Ik vond het helemaal niet erg. Integendeel zelfs.
En eerlijk: ik denk dat kinderen nauwelijks de kans krijgen om het niet erg te vinden.
Daarmee doe je oprecht verdriet om een scheiding tekort omdat je het als een opgelegd iets beschouwd.
Ik denk niet dat je gelijk hebt.
zondag 5 februari 2017 om 16:58
quote:Solomio schreef op 05 februari 2017 @ 16:51:
[...]
Mijn ouders hebben allebei nooit een andere relatie gekregen en hadden voorgoed een bloedhekel aan elkaar. Dat was minder leuk, maar wat mij betreft begreep ik het prima. En omdat ik 14 was toen ze uit elkaar gingen hoefde er ook geen weekend-bezoekregeling te komen: ik ging op bezoek als ik dat wilde, kon ik prima zelf regelen.
Wel denk ik achteraf dat ze een paar jaar eerder uit elkaar hadden moeten gaan.
Mijn ouders hebben geen bloedhekel aan elkaar maar daar is ook alles wel mee gezegd.
Mijn vader is nooit meer echt een serieuze relatie begonnen en mijn moeder pas toen ik en mijn broers uit huis waren.
[...]
Mijn ouders hebben allebei nooit een andere relatie gekregen en hadden voorgoed een bloedhekel aan elkaar. Dat was minder leuk, maar wat mij betreft begreep ik het prima. En omdat ik 14 was toen ze uit elkaar gingen hoefde er ook geen weekend-bezoekregeling te komen: ik ging op bezoek als ik dat wilde, kon ik prima zelf regelen.
Wel denk ik achteraf dat ze een paar jaar eerder uit elkaar hadden moeten gaan.
Mijn ouders hebben geen bloedhekel aan elkaar maar daar is ook alles wel mee gezegd.
Mijn vader is nooit meer echt een serieuze relatie begonnen en mijn moeder pas toen ik en mijn broers uit huis waren.
zondag 5 februari 2017 om 16:59
quote:Eleonora-1 schreef op 05 februari 2017 @ 16:55:
[...]
Daarmee doe je oprecht verdriet om een scheiding tekort omdat je het als een opgelegd iets beschouwd.
Ik denk niet dat je gelijk hebt.
Nee, dat bedoel ik ook niet.
Ik bedoel dat er weinig ruimte is voor kinderen om er na verloop van tijd geen moeite meer mee te hebben.
In eerste instantie verdriet erover vind ik logisch, al is het alleen maar omdat het een grote verandering met zich meebrengt en onzekerheid.
Maar dat lang niet alle kinderen er op den duur last van hebben is denk ik nauwelijks een optie voor veel mensen.
Bij wijze van spreken wordt nu nog steeds alles waar ik last van heb teruggevoerd op het feit dat mijn ouders ooit gescheiden zijn.
[...]
Daarmee doe je oprecht verdriet om een scheiding tekort omdat je het als een opgelegd iets beschouwd.
Ik denk niet dat je gelijk hebt.
Nee, dat bedoel ik ook niet.
Ik bedoel dat er weinig ruimte is voor kinderen om er na verloop van tijd geen moeite meer mee te hebben.
In eerste instantie verdriet erover vind ik logisch, al is het alleen maar omdat het een grote verandering met zich meebrengt en onzekerheid.
Maar dat lang niet alle kinderen er op den duur last van hebben is denk ik nauwelijks een optie voor veel mensen.
Bij wijze van spreken wordt nu nog steeds alles waar ik last van heb teruggevoerd op het feit dat mijn ouders ooit gescheiden zijn.
The early bird suffers longer.
Week 38 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 38 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 5 februari 2017 om 17:04
Mijn ouders leefden op voet van oorlog.
Scheiding was overzichtelijk: Alleen bij halen en brengen wat gekrijs en verder apart van elkaar nog wat geklaag
Beter te pruimen dan 24/7 en het risico dat iets wat je als kind deed 'irritant' was en men gezamenlijk tegen mij tekeerging.
Ondanks vechtscheiding etc veranderde ik buitenshuis van een stuurs ondermaats kind in een giebelige kletskous. Groeide letterlijk mijn kleren uit (ook weer 'irritant' want precies toen mijn moeder bijstandsmoeder werd ).
Stress doet veel hoor.
Scheiding was overzichtelijk: Alleen bij halen en brengen wat gekrijs en verder apart van elkaar nog wat geklaag
Beter te pruimen dan 24/7 en het risico dat iets wat je als kind deed 'irritant' was en men gezamenlijk tegen mij tekeerging.
Ondanks vechtscheiding etc veranderde ik buitenshuis van een stuurs ondermaats kind in een giebelige kletskous. Groeide letterlijk mijn kleren uit (ook weer 'irritant' want precies toen mijn moeder bijstandsmoeder werd ).
Stress doet veel hoor.
zondag 5 februari 2017 om 17:49
Hier zijn we vijf jaar verder. Zoon heeft sterk de behoefte gehouden aan een 'compleet' gezin. De behoefte van een papa en een mama zat er bij hem ook diep in.
Het fijnste huis waar hij gewoond heeft, is hier om de hoek. Daar heeft hij met papa en mama gewoond. Hij hoopte ook dat het weer goed zou komen. Misschien zelfs nu nog wel.
Hij heeft mijn ex en mij ook amper ruzie zien hebben. Dat ziet hij mij nu vaker doen met man (fijn die hormonen).
Soms komt er iets nog over uit. Maar waar hij verdrietigst nog steeds om kan zijn, is de kat die twee jaar geleden is doodgegaan.
Ouderavond en verjaardag doen we hier samen. In noodgevallen doen we meer samen.
Maar in 1 bed slapen met ex? Brrrrr.
(Ik vraag me ook af of er in die maand van dat topic maar 1 keer geneukt is)
Het fijnste huis waar hij gewoond heeft, is hier om de hoek. Daar heeft hij met papa en mama gewoond. Hij hoopte ook dat het weer goed zou komen. Misschien zelfs nu nog wel.
Hij heeft mijn ex en mij ook amper ruzie zien hebben. Dat ziet hij mij nu vaker doen met man (fijn die hormonen).
Soms komt er iets nog over uit. Maar waar hij verdrietigst nog steeds om kan zijn, is de kat die twee jaar geleden is doodgegaan.
Ouderavond en verjaardag doen we hier samen. In noodgevallen doen we meer samen.
Maar in 1 bed slapen met ex? Brrrrr.
(Ik vraag me ook af of er in die maand van dat topic maar 1 keer geneukt is)
zondag 5 februari 2017 om 17:51
quote:Het-groepje schreef op 05 februari 2017 @ 17:04:
Mijn ouders leefden op voet van oorlog.
Scheiding was overzichtelijk: Alleen bij halen en brengen wat gekrijs en verder apart van elkaar nog wat geklaag
Beter te pruimen dan 24/7 en het risico dat iets wat je als kind deed 'irritant' was en men gezamenlijk tegen mij tekeerging.
Ondanks vechtscheiding etc veranderde ik buitenshuis van een stuurs ondermaats kind in een giebelige kletskous. Groeide letterlijk mijn kleren uit (ook weer 'irritant' want precies toen mijn moeder bijstandsmoeder werd ).
Stress doet veel hoor.Grappig dat je zo gegroeid bent. Ik heb het idee dat er in de vakantie ook veel gegroeid wordt, omdat er geen energie in school gaat zitten.
Mijn ouders leefden op voet van oorlog.
Scheiding was overzichtelijk: Alleen bij halen en brengen wat gekrijs en verder apart van elkaar nog wat geklaag
Beter te pruimen dan 24/7 en het risico dat iets wat je als kind deed 'irritant' was en men gezamenlijk tegen mij tekeerging.
Ondanks vechtscheiding etc veranderde ik buitenshuis van een stuurs ondermaats kind in een giebelige kletskous. Groeide letterlijk mijn kleren uit (ook weer 'irritant' want precies toen mijn moeder bijstandsmoeder werd ).
Stress doet veel hoor.Grappig dat je zo gegroeid bent. Ik heb het idee dat er in de vakantie ook veel gegroeid wordt, omdat er geen energie in school gaat zitten.
zondag 5 februari 2017 om 17:55
quote:JoostIsAndersGeaard schreef op 05 februari 2017 @ 17:51:
[...]
Grappig dat je zo gegroeid bent. Ik heb het idee dat er in de vakantie ook veel gegroeid wordt, omdat er geen energie in school gaat zitten.
Zou dat de verklaring zijn?
Aan het einde van de vakantie moet altijd alles vervangen worden.
En nu na de kerstvakantie ook.
[...]
Grappig dat je zo gegroeid bent. Ik heb het idee dat er in de vakantie ook veel gegroeid wordt, omdat er geen energie in school gaat zitten.
Zou dat de verklaring zijn?
Aan het einde van de vakantie moet altijd alles vervangen worden.
En nu na de kerstvakantie ook.
zondag 5 februari 2017 om 17:57
zondag 5 februari 2017 om 17:58
Ja, dat bijstandsmoeder gedoe. Dat was toen nog he, als een vrouw ging scheiden werd ze bijstandsmoeder. Dat was wel eens een dingetje, want mijn moeder was niet zo'n held met geld en dan werd de elektriciteit weer eens afgesloten of zo. Maar dan gingen we samen scrabblen bij kaarslicht en dat was een stuk gezelliger dan die eeuwige ruzies bij TL-verlichting. En als het echt uit de klauwen liep omdat het ineens als een gek begon te vriezen of zo belde oma mijn vader en die betaalde dan blijmoedig.
zondag 5 februari 2017 om 17:59
Mijn zoon vindt het jammer dat hij geen herinneringen heeft aan ons samen.
Waar hij vooral last van had en soms heeft is de houding van zijn vader naar mij toe.
Ouderavonden en voorstellingen doen we samen en dat kost heel veel moeite, omdat ik constant van alles over me heen moet laten komen om een conflict te vermeiden.
Geen verjaardagen of andere feesten samen. En ik slaap nog liever op de grond van de wc dan naast hem.
Waar hij vooral last van had en soms heeft is de houding van zijn vader naar mij toe.
Ouderavonden en voorstellingen doen we samen en dat kost heel veel moeite, omdat ik constant van alles over me heen moet laten komen om een conflict te vermeiden.
Geen verjaardagen of andere feesten samen. En ik slaap nog liever op de grond van de wc dan naast hem.
zondag 5 februari 2017 om 18:00
zondag 5 februari 2017 om 18:00
zondag 5 februari 2017 om 18:07
quote:Lady_Voldemort schreef op 05 februari 2017 @ 17:58:
Ja, dat bijstandsmoeder gedoe. Dat was toen nog he, als een vrouw ging scheiden werd ze bijstandsmoeder. Dat was wel eens een dingetje, want mijn moeder was niet zo'n held met geld en dan werd de elektriciteit weer eens afgesloten of zo. Maar dan gingen we samen scrabblen bij kaarslicht en dat was een stuk gezelliger dan die eeuwige ruzies bij TL-verlichting. En als het echt uit de klauwen liep omdat het ineens als een gek begon te vriezen of zo belde oma mijn vader en die betaalde dan blijmoedig.
Mijn moeder heeft op advies van een instantie een uitkering aangevraagd.
Werkte maar gezien haar 'nerveuze gestel' en de nare scheiding moest ze eerst maar eens een tijdje tot rust komen.
Voor 4 kinderen zorgen was al zwaar zat.
Ze werd inderdaad bij de soos met open armen binnengehaald.
Toch geen doen, die kinderen hebben toch hun moeder nodig na zo'n rottijd!
Ja, dat bijstandsmoeder gedoe. Dat was toen nog he, als een vrouw ging scheiden werd ze bijstandsmoeder. Dat was wel eens een dingetje, want mijn moeder was niet zo'n held met geld en dan werd de elektriciteit weer eens afgesloten of zo. Maar dan gingen we samen scrabblen bij kaarslicht en dat was een stuk gezelliger dan die eeuwige ruzies bij TL-verlichting. En als het echt uit de klauwen liep omdat het ineens als een gek begon te vriezen of zo belde oma mijn vader en die betaalde dan blijmoedig.
Mijn moeder heeft op advies van een instantie een uitkering aangevraagd.
Werkte maar gezien haar 'nerveuze gestel' en de nare scheiding moest ze eerst maar eens een tijdje tot rust komen.
Voor 4 kinderen zorgen was al zwaar zat.
Ze werd inderdaad bij de soos met open armen binnengehaald.
Toch geen doen, die kinderen hebben toch hun moeder nodig na zo'n rottijd!
zondag 5 februari 2017 om 18:25
quote:JoostIsAndersGeaard schreef op 05 februari 2017 @ 17:57:
[...]
Energie kan niet overal tegelijk naartoe denk ik dan maar. Die hersenen vreten ook veel.Daarom zijn die van mij natuurlijk zo lang, die doen niets op school.
[...]
Energie kan niet overal tegelijk naartoe denk ik dan maar. Die hersenen vreten ook veel.Daarom zijn die van mij natuurlijk zo lang, die doen niets op school.
The early bird suffers longer.
Week 38 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 38 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 5 februari 2017 om 18:25
quote:Phaedra__ schreef op 05 februari 2017 @ 17:59:
Mijn zoon vindt het jammer dat hij geen herinneringen heeft aan ons samen.
Waar hij vooral last van had en soms heeft is de houding van zijn vader naar mij toe.
Ouderavonden en voorstellingen doen we samen en dat kost heel veel moeite, omdat ik constant van alles over me heen moet laten komen om een conflict te vermeiden.
Geen verjaardagen of andere feesten samen. En ik slaap nog liever op de grond van de wc dan naast hem.
Ik slik dan ook veel en kijk vol verbazing toe hoe vader zich gedraagt op verjaardagsfeestjes en op school. Hier is het vooral onvermogen en onzekerheid, maar maakt het niet minder irritant.
Kinderen zijn slim.
Pas hoorde ik niets of papa naar open avond kwam. Vraag aan zoon: moet ik m nog vragen? Nee zegt ie, dan moet ik zoveel vragen beantwoorden. Papa was er wel en verdorie, die kleine had gelijk. Zoon krijgt totaal geen ruimte, want hij wordt bestookt met vragen. Ergens is het goed bedoeld, maar het slaat dus de plank mis. Ik heb zoon maar gered op bepaald moment.
Ik vind het wel fijn dat ik zijn vader langer kende en dus met hem over zijn vader kan praten.
Mijn zoon vindt het jammer dat hij geen herinneringen heeft aan ons samen.
Waar hij vooral last van had en soms heeft is de houding van zijn vader naar mij toe.
Ouderavonden en voorstellingen doen we samen en dat kost heel veel moeite, omdat ik constant van alles over me heen moet laten komen om een conflict te vermeiden.
Geen verjaardagen of andere feesten samen. En ik slaap nog liever op de grond van de wc dan naast hem.
Ik slik dan ook veel en kijk vol verbazing toe hoe vader zich gedraagt op verjaardagsfeestjes en op school. Hier is het vooral onvermogen en onzekerheid, maar maakt het niet minder irritant.
Kinderen zijn slim.
Pas hoorde ik niets of papa naar open avond kwam. Vraag aan zoon: moet ik m nog vragen? Nee zegt ie, dan moet ik zoveel vragen beantwoorden. Papa was er wel en verdorie, die kleine had gelijk. Zoon krijgt totaal geen ruimte, want hij wordt bestookt met vragen. Ergens is het goed bedoeld, maar het slaat dus de plank mis. Ik heb zoon maar gered op bepaald moment.
Ik vind het wel fijn dat ik zijn vader langer kende en dus met hem over zijn vader kan praten.