Overig
alle pijlers
Onzinnige ergernissen
zondag 15 maart 2026 om 14:17
Soms erger ik mij ergens aan en meestal betreft dit iets wat ook voor anderen irritant kan zijn. Om maar wat voorbeelden te noemen: arrogant gedrag, achtergelaten troep in een park, keiharde muziek wanneer je probeert te slapen.
Maar vandaag realiseerde ik me dat ik soms gruwel van iets wat bij anderen waarschijnlijk geen irritatie oproept. Ik vroeg mij af waaróm ik me erger aan iets totaal onschuldigs en ik krijg het antwoord niet helder.
Vanochtend was ik net thuis na het uitlaten van de hond en ik wurmde mij uit mijn dikke winterjas. Het zag er lenteachtig uit buiten: de zon scheen en het beloofde een mooie dag te worden. Maar jemig....wat was het koud! 3 graden, zag ik op de thermometer.
Voor mijn huis langs wandelde een stel met een kinderwagen en een hondje. De vrouw trok vlak voor mijn raam haar jas uit en knoopte deze met de mouwen vast rond haar middel. Ze had verder alleen een T-shirt met korte mouwen aan.
"Hallo, doe normaal, het is 3 graden..." mompelde ik en het viel mij op dat ik irritatie voelde.
Natuurlijk had ik geen enkele reden om mij te ergeren: als iemand met blote armen in de kou wil wandelen is daar helemaal niets op tegen.
Daarover nadenkend besefte ik dat het mij irriteert wanneer mensen op een frisse dag, zodra de zon begint te schijnen erbij gaan lopen of het hartje zomer is.
Deze wrevel slaat helemaal nergens op en natuurlijk zal ik er nooit een opmerking over maken.
Zijn er meer mensen die dergelijke onzinnige ergernissen ervaren?
Maar vandaag realiseerde ik me dat ik soms gruwel van iets wat bij anderen waarschijnlijk geen irritatie oproept. Ik vroeg mij af waaróm ik me erger aan iets totaal onschuldigs en ik krijg het antwoord niet helder.
Vanochtend was ik net thuis na het uitlaten van de hond en ik wurmde mij uit mijn dikke winterjas. Het zag er lenteachtig uit buiten: de zon scheen en het beloofde een mooie dag te worden. Maar jemig....wat was het koud! 3 graden, zag ik op de thermometer.
Voor mijn huis langs wandelde een stel met een kinderwagen en een hondje. De vrouw trok vlak voor mijn raam haar jas uit en knoopte deze met de mouwen vast rond haar middel. Ze had verder alleen een T-shirt met korte mouwen aan.
"Hallo, doe normaal, het is 3 graden..." mompelde ik en het viel mij op dat ik irritatie voelde.
Natuurlijk had ik geen enkele reden om mij te ergeren: als iemand met blote armen in de kou wil wandelen is daar helemaal niets op tegen.
Daarover nadenkend besefte ik dat het mij irriteert wanneer mensen op een frisse dag, zodra de zon begint te schijnen erbij gaan lopen of het hartje zomer is.
Deze wrevel slaat helemaal nergens op en natuurlijk zal ik er nooit een opmerking over maken.
Zijn er meer mensen die dergelijke onzinnige ergernissen ervaren?
lieneke wijzigde dit bericht op 16-03-2026 12:03
1.11% gewijzigd
woensdag 8 april 2026 om 16:46
Het is dat ik én ontzettend onhandig ben én bijzonder slecht kan mikken, anders had ik er nu precies zo bij gelegen. Inclusief dat camouflage pakje, want dan zou Piet Parkiet mij onmogelijk opmerken tussen de rhododendrons!
(ik moet een systeem uitvinden, voor de Vogelbescherming, dat keihard ratatatata krijst zodra er een parkiet het gecertificeerde voederhuisje nadert!)
Pour examiner la verité il est besoin, une fois dans sa vie, de mettre toutes choses en doubt autant qu'il se peut (René Descartes)
woensdag 8 april 2026 om 17:31
Dat het sinds de corona periode zo onduidelijk is bij een eerste ontmoeting of er wel of geen handen geschud gaan worden. Meestal in ziekenhuizen of iets van die strekking.
Vandaag was ik bij een arts, de assistente gaf geen hand, dus ik ga ervan uit dat de arts het ook niet doet. De arts deed het wel. Ik was onvoorbereid en gaf een onhandige, slappe hand en het leek of ik de assistente oversloeg.
Vandaag was ik bij een arts, de assistente gaf geen hand, dus ik ga ervan uit dat de arts het ook niet doet. De arts deed het wel. Ik was onvoorbereid en gaf een onhandige, slappe hand en het leek of ik de assistente oversloeg.
woensdag 8 april 2026 om 20:36
De een geeft wel een hand en de ander niet. Ik zou zelf ook niet weten waarom dat zo is.Venusss schreef: ↑08-04-2026 17:31Dat het sinds de corona periode zo onduidelijk is bij een eerste ontmoeting of er wel of geen handen geschud gaan worden. Meestal in ziekenhuizen of iets van die strekking.
Vandaag was ik bij een arts, de assistente gaf geen hand, dus ik ga ervan uit dat de arts het ook niet doet. De arts deed het wel. Ik was onvoorbereid en gaf een onhandige, slappe hand en het leek of ik de assistente oversloeg.
I didn't say tak. YOU said tak. Tak ah lah!
woensdag 8 april 2026 om 20:47
Heel vindingrijk! Ik zeg maar zo, het gaat om de ideeën.WoonWens schreef: ↑08-04-2026 16:46Het is dat ik én ontzettend onhandig ben én bijzonder slecht kan mikken, anders had ik er nu precies zo bij gelegen. Inclusief dat camouflage pakje, want dan zou Piet Parkiet mij onmogelijk opmerken tussen de rhododendrons!
(ik moet een systeem uitvinden, voor de Vogelbescherming, dat keihard ratatatata krijst zodra er een parkiet het gecertificeerde voederhuisje nadert!)
Ars longa, vita brevis
woensdag 8 april 2026 om 20:51
.
woensdag 8 april 2026 om 21:53
Überhaupt, je hebt toch zelf een naam? Ik erger me, waarschijnlijk met jou, aan ouders, meestal moeders, die het moederschap als identiteit aannemen. Wie was je voor je de baby kreeg dan?!
Pour examiner la verité il est besoin, une fois dans sa vie, de mettre toutes choses en doubt autant qu'il se peut (René Descartes)
woensdag 8 april 2026 om 21:58
Ja, daar erger ik me ook aan. Ik vind dat zo truttig, alsof je hele eigen identiteit alleen maar bestaat uit het moeder zijn.
woensdag 8 april 2026 om 22:02
Nog een: mensen die zeggen dat je als je een magnum eet “net zo goed een pakje boter kan eten”. Waar komt die onzin toch vandaan en waarom wordt dat zo vaak gezegd? Ik heb dat nog nooit van iemand gehoord dat je als je een bol roomijs haalt bij de ijssalon. Maar die magnum moet het altijd ontgelden.
woensdag 8 april 2026 om 22:03
Oooo, ik deed dat, ik was mama en ik voelde mij zo gelukkig in die positie. Nu ze allemaal het huis uit zijn voel ik me eenzaam vaak, ongelukkig ook. Terwijl ik eindelijk floreer in mijn werk. En ook daar geniet ik van, maar ik verlang enorm terug naar toen ik "mama" was. Nu doe ik net alsof mijn hond mijn kind is.
woensdag 8 april 2026 om 23:02
Dat vind ik dus wel heel lief!
Op de middelbare, eindexamenjaar, beantwoordde een klasgenoot een vraag van de docent en in plaats van in de referentie te spreken over "mijn moeder", zei ze "mama". En ik was zó jaloers, want die nabijheid van mijn moeder, had ik mezelf zo toegewenst.
Pour examiner la verité il est besoin, une fois dans sa vie, de mettre toutes choses en doubt autant qu'il se peut (René Descartes)
donderdag 9 april 2026 om 08:20
Toen de magnum net nieuw was heeft iemand dat verhaal de wereld in geholpen, dat een magnum net zo vet was als een pakje boter of net zo veel calorieën bevatte of iets dergelijks. Internet hadden we nog niet, ik weet niet eens of de voedingswaarden toen al overal op de verpakking stond, dus controleren deden we kennelijk ook niet. En dat verhaal heeft dus goed de ronde gedaan en is hardnekkig blijven hangen.Charlie591 schreef: ↑08-04-2026 22:02Nog een: mensen die zeggen dat je als je een magnum eet “net zo goed een pakje boter kan eten”. Waar komt die onzin toch vandaan en waarom wordt dat zo vaak gezegd? Ik heb dat nog nooit van iemand gehoord dat je als je een bol roomijs haalt bij de ijssalon. Maar die magnum moet het altijd ontgelden.
Maar al was het wel waar, een magnum is toch lekkerder dan een pakje boter
donderdag 9 april 2026 om 10:57
Ik doe een moord voor een parkiet! Hier vreten eksters elke keer mijn aardbeien op.WoonWens schreef: ↑08-04-2026 16:10Nog even een onzinnige, edoch tergende ergernis tussen de Duitse lolligheid door: de halsbandparkiet die mijn tuinvogels teistert. Ik heb in mijn bescheiden tuin een op een boom lijkende struik waarin ik een door de Vogelbescherming gecertificeerd voederhuisje heb gehangen, bedoeld voor specifiek, enkel en alleen, pimpelmeesjes en koolmeesjes. Maar deze uit de kluiten gewassen parkiet kluwt zichzelf in mijn gecertificeerde huisje en vreet het in zijn of haar eentje leeg. Hinderlijk!
donderdag 9 april 2026 om 11:46
Jij moet nodig aan een Vogelbescherming gecertificeerd voederhuisje!!!
Daar schiet je aardbeienplant alleen weinig mee op. Helaas.
Pour examiner la verité il est besoin, une fois dans sa vie, de mettre toutes choses en doubt autant qu'il se peut (René Descartes)
donderdag 9 april 2026 om 11:48
Ik zou willen dat we minder gemeen haddenWoonWens schreef: ↑08-04-2026 23:02Dat vind ik dus wel heel lief!
Op de middelbare, eindexamenjaar, beantwoordde een klasgenoot een vraag van de docent en in plaats van in de referentie te spreken over "mijn moeder", zei ze "mama". En ik was zó jaloers, want die nabijheid van mijn moeder, had ik mezelf zo toegewenst.
. Ik had rondom de geboorte van mijn kind zo graag mijn moeder bij me gehad en voelde die jaloezie ook. Maar heus, een collega van eind vijftig die nog naar haar 'mama' gaat
anna75 wijzigde dit bericht op 09-04-2026 11:49
1.35% gewijzigd
Ars longa, vita brevis
donderdag 9 april 2026 om 11:49
donderdag 9 april 2026 om 12:17
Maar dat waren vast en zeker geen 'Vogelbescherming gecertificeerde enkel en alleen voor mezen'-vetbollen.
Vorig jaar ging ik iets te los op het vogelvoer en daarbij heb ik ook muizen aangetrokken. Vrij traumatisch, want ik ben nogal bang voor muizen. Dus nu beperk ik mij tot een zeer gelimiteerd vogelvoer assortiment. En dat gaat best goed, bij nader beschouwing. Geen ekster gezien nog!
Pour examiner la verité il est besoin, une fois dans sa vie, de mettre toutes choses en doubt autant qu'il se peut (René Descartes)
donderdag 9 april 2026 om 12:19
Ik hoop dat als er een dag komt waarop ik er nog ben en mijn kinderen 50+ zijn, ze nog altijd met mama naar mij refereren, eerlijk gezegd
Pour examiner la verité il est besoin, une fois dans sa vie, de mettre toutes choses en doubt autant qu'il se peut (René Descartes)
donderdag 9 april 2026 om 12:20
Haha grappig, ik zeg ook altijd nog mama en papa, of ons ma/ons pa.
('s ma/'s pa)
Maar wanneer ze bellen neem ik altijd op met "hallo mama/papa".
donderdag 9 april 2026 om 12:22
Hier ook, ik koop best wat voer, zaadjes, noten, meelwormen... maar de kauwen en dikke duiven vreten alles op heb ik het idee. Behalve het zaad in de buizen in de haag, die zit dan ook vol met mussen.
donderdag 9 april 2026 om 13:06
Je hebt ook voerhuisjes waar die grote dikkerds niet bij kunnen.SirDidymus schreef: ↑09-04-2026 12:22Hier ook, ik koop best wat voer, zaadjes, noten, meelwormen... maar de kauwen en dikke duiven vreten alles op heb ik het idee. Behalve het zaad in de buizen in de haag, die zit dan ook vol met mussen.
Everything is possible for the one who believes.
donderdag 9 april 2026 om 16:50
Dat deed ik ook. Als mijn vader belde nam ik ook vaak op met " hè ouwe".SirDidymus schreef: ↑09-04-2026 12:20Haha grappig, ik zeg ook altijd nog mama en papa, of ons ma/ons pa.
('s ma/'s pa)
Maar wanneer ze bellen neem ik altijd op met "hallo mama/papa".
En als ze erbij waren had ik het over pap/mam maar als ze er niet bij waren was het mijn moeder/ vader.
Alles gaat voorbij
donderdag 9 april 2026 om 17:13
donderdag 9 april 2026 om 18:22
Het lijkt me ook een vrij verdrietig bestaan als je je werk bent. Wie ben je in het weekeinde dan. En na je pensioen. Of als je langdurig ziek wordt.
Een collega was zo. Besteedde ook ieder weekend aan het werk. Dingen uitzoeken, uitdenken. In zijn ogen was hij de enige die dat kon. Wat niet klopte, maar zelfs als het wel klopte dan was het nog zonde van zijn tijd. En nu is hij langdurig ziek, en ontzettend depressief, want het werk was hem alles en het schip vaart vrolijk door zonder hem.
Pour examiner la verité il est besoin, une fois dans sa vie, de mettre toutes choses en doubt autant qu'il se peut (René Descartes)
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
