Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Q&A Religie

02-01-2017 11:33 1212 berichten
Alle reacties Link kopieren
Naar aanleiding van een mooi gesprek op de Actueel-Pijler, wil ik graag dit topic openen.



Mijn idee is dat dit een plaats is waar forummers elkaar vragen kunnen stellen over religie en hoe dat ervaren wordt door anderen (of juist niet).



Het is misschien overbodig om te zeggen, maar het is een zeer persoonlijk en gevoelig onderwerp. Daarom wil ik heel graag vragen of er respectvol gereageerd kan worden, en we bereid kunnen zijn naar elkaar te luisteren. Verschillende meningen en visies zijn van harte welkom, maar val elkaar er alsjeblieft niet op aan.



TO trapt af met de eerste vraag:

Een algemene, hoe zijn de gelovige forummers met religie in aanraking gekomen?
Alle reacties Link kopieren
madame-- schreef op 02 januari 2017 @ 13:19:

Mijn vader was islamitisch en daar heb ik door hem veel dwang ervaren. Vooral naar vrouwen toe.

Ik heb daar later, toen ik puber was, afstand van genomen. Ik kon er simpelweg niks mee.



Later ben ik christelijk geworden. Ik ging eerst naar een evangelische gemeente maar ik liep banger de deur uit dan dat ik binnen kwam.



4 jaar geleden ben ik een pinkstergemeente tegengekomen die vooral spreekt over een relatie met God, en geen religie.

Religie komt vooral met regeltjes en tradities.

Relatie is echt een band tussen God en de mensen.

Hier was geen dwang en angst.



Ik ben gelovig geworden omdat ik letterlijk een wonderen heb gezien (bij mijn naasten en waarvan ik weet dat ze nooit zouden liegen), waar ik gewoon bijstond.

Dat heeft mij het 'bewijs' gegegeven waar ik naar verlangde.



Hoe je het ook wendt of keert, velen, waaronder ikzelf, willen toch een soort bewijs zien, voor ze geloven.

Ik weet nu, wat er ook om mij heen gebeurt, dat god echt bestaat. En dat Jezus zeer reëel is.



Alleen is het soms lastig zover te komen in deze huidige wereld waar alles gemoderniseerd is.




Mijn zwagers en schoonzussen zijn lid van een volle evangeliegemeenten. Ik vind weinig in die diensten. De liederen zeggen me niets. Ik vind de Nederlandse tekst vaak slecht uit het Engels vertaald en in de bestaande melodie "gepropt". Ik mis de mij bekende psalmen en gezangen uit de protestantse kerk.

Verder vind ik dat de evangelische gemeente meer regels hanteert dan de protestantse. En die regels zijn niet van een synode of overkoepelend orgaan afkomstig maar zelf verzonnen. Schoonzus doet bijvoorbeeld de zangdienst en mag op het podium geen pantalon aan. Móet een rok zijn. Ik vind dat niets meer iets van deze tijd. De laatste keer dat ik er was, stond een mevrouw op het podium in een jurk die ik de lorrenbak zou hebben gegooid. En dat mocht wel, maar een nette broek niet. Heel oppervlakkig puntje, maar het stoorde me. Ook Mogen vrouwen geen "oudste"worden. Zeer ouderwets. Als ik daar iets van zeg tegen mijn zwager, is onmiddellijk de vraag; "zou jij dat willen dan"? Mijn antwoord is dan: "Nee, ik zelf niet, maar zijn er vast vrouwen in jullie gemeente die dat wel willen en er ook de capaciteiten voor hebben, maar dan mag het niet omdat ze vrouw zijn".

Ook werd er ooit eens gebeden voor de christenen in een bep. Afrikaans oorlogsgebied. Dat stond mij tegen. Want mogen ongelovigen of andersgelovigen wél lijden onder oorlogsgeweld?

Ik heb om diverse redenen geen hoge pet op van evangelische gemeentes. Al zullen er onderling grote verschillen zijn.
Sarcastaballcoach schreef op 02 januari 2017 @ 13:18:

[...]



Nope, het is geen religieuze overtuiging. Hoe je het ook wendt of keert.


Ik bedoel dat het een visie of mening over religie is. Waar je eventueel ook vragen zou kunnen stellen; zoals jij hier inderdaad doet :)



e schrijft dat je vroeger agnost was en dat je atheïstischer bent geworden. Wat bedoel je daarmee? Ik neem aan dat je bedoelt dat je steeds meer neigt naar dat er geen god/goden bestaat/bestaan. Maar dan ben je toch nog steeds agnost?
Vroeger was ik agnost neigend naar atheist en dacht ik het niet te weten maar ook niet te geloven in God. Tegenwoordig ben ik atheist en ervan overtuigd dat er geen god bestaat. Dat is een geleidelijk proces geweest, oa beinvloedt door Richard Dawkins.
Alle reacties Link kopieren
julius schreef op 02 januari 2017 @ 13:36:

[...]





Dat is vast niet zo lastig als vast te stellen welke god die wonderen heeft verricht, en wat Jezus daar precies mee te maken had?






Nou omdat het een pinkstergemeente is? Ze bidden in de naam van Jezus, zoon van God.

En toen ik het eenmaal zelf ook echt heb gezien, ga ik er natuurlijk van uit dat het ook echt door Jezus is gebeurd. Op dat moment is het zo voor mij begonnen.

En vandaar uit ben ik meer diensten gaan bijwonen en mij erin gaan verdiepen.



Er zijn nog veel meer dingen gebeurd in mijn leven, en daar kan ik bijna een boek over schrijven. Kleine dingen maar ook grote dingen.



Als het in een moskee zou gebeuren, ga je ervan uit dat het door Allah kwam?



Al heb ik nooit zoiets gezien of gehoord dat er zoiets in een moskee is gebeurd. Ikzelf niet, in elk geval.
Alle reacties Link kopieren
Ik kom uit een gezin waarvan de moeder uit de kerk is gestapt (streng gereformeerd) en de vader er niks mee had. Ik heb een atheïstische opvoeding gekregen, of eigenlijk meer religie-loos.



Maar omdat in de gemeente waar ik opgroeide destijds erg weinig openbare basisscholen waren kwam ik toch op een protestants christelijke basisschool en deze bleek behoorlijk streng. En daar zit je dan als niet gelovig kind.

Ik werd gepest en buitengesloten. Dat mocht want ik was immers toch een ongelovige.



Ik was als kind daardoor doodsbang voor gelovigen in het algemeen. Dus ook veel van mijn familie (van mijn moeders kant zijn de meesten gelovig gebleven). Ik was bang voor mijn buurjongen die Carnaval vierde (hij was fout, dat leerde ik ook op school!)



Daardoor ben ik er sceptisch ten opzichte van alles wat met welk geloof dan ook te maken heeft. Ik kan mensen met een geloof niet anders dan kortzichtig en hypocriet vinden. Ben gewoon nog bang van dit soort mensen.

Ik weet dat niet iedereen zo is, maar als ik ontdek dat iemand een geloof aanhangt haak ik meestal af.

En het gekke is, als ik gelovigen moet geloven, dan heeft Jezus gezegd "oordeel niet". Om me heb zie ik toch vooral mensen oordelen omdat deze anders of niet geloven. En dat zijn erg veel christenen. Ik snap dat niet.



Het kwam weer helemaal terug toen mijn kinderen open dagen bezochten voor een middelbare school. Beide keren werd op de christelijke school verteld hoe trots ze zijn op hun geloof en dat zij dan als enige school in de stad hun normen en waarden echt hoog in het vaandel hebben. Want ja wij zijn christelijk en op de openbare school is dat toch minder. Oordelen dus.
Alle reacties Link kopieren
Pinarcik schreef op 02 januari 2017 @ 13:57:

Ja maar is hij een symbolische zoon of een biologische zoon, zoals wij mensen dat kennen. Dat is dus iets wat ik nooit heb begrepen. Heb het ook eens gevraagd aan mijn godsdienst leraar en hij kwam ook met het verhaal van de heilige drie eenheid en het overnemen van de zonden. Op de vraag wat het zijn van Gods zoon werkelijk betekent, symbolisch of biologisch, kon hij geen antwoord geven. Het is iets waar ik zo erg nieuwsgierig naar ben maar nooit antwoord op kan krijgen.




De naam 'Zoon van God' geeft in de eerste plaats duidelijkheid over de afkomst van Jezus, zijn directe verwantschap met Jahweh (= een is andere naam voor God): Hij is als Zoon van de Vader uitgegaan (Joh.16:28); Hij is door God verwekt en daardoor recht­streeks uit God geboren (Luc.1:35).



In de tweede plaats tekent deze naam Hem in zijn innige relatie en allesom­vattende verbonden­heid met Jahweh, in de eenheid met zijn Vader: De Vader en Ik zijn één (Joh.10:30); de Zoon kan niets doen van Zichzelf, of Hij moet het de Vader zien doen; want wat deze doet, dat doet ook de Zoon evenzo (Joh.5:19).



Vervolgens staat deze naam voor Jezus' kennis van God. Jezus kent Jahweh als geen ander; Hij weet wie God is en wat er in het hart van God omgaat: Niemand kent de Vader dan de Zoon en wie de Zoon het wil openbaren (Mat.11:27). Hij is de enige die in staat is om ons de Vader te doen kennen: de Zoon van God is gekomen en heeft ons inzicht gegeven om de Waarach­ti­ge te kennen (1Joh.5:20).



Jezus lijkt als rechtgeaarde Zoon op zijn Vader. Hij is de ware beelddra­ger van Jahweh, in alle zuiverheid en klaarheid: Hij is het beeld van de onzichtbare God; in Hem woont de volheid van God lichamelijk (Col.1:15 en 2:9). Jezus zegt: Wie Mij gezien heeft, heeft de Vader gezien (Joh.14:9).



Tenslotte geeft de naam 'Zoon van God' het blijvende, het vaste en eeuwigdu­rende van al de hiervoor genoemde kenmerken aan: de Zoon blijft in het huis (Joh.8:35).



bron: https://www.veg-immanuel-breda.nl/bijbelstudie3
Alle reacties Link kopieren
Ik ben moslim vanaf jongs af aan heb ik wel veel van het geloof mee gekregen, maar wel op een vrij liberale manier. Mijn ouders hebben mij bijvoorbeeld geleerd om te bidden maar wat ik er dan verder meedeed moest ik zelf weten.



Ik geloof nog altijd maar ik zie de Koran meer als een leidraad en niet als een letterlijke handleiding. Ik lees graaf boeken over mijn religie maar ik heb mij voorheen ook bezig gehouden met andere religies, puur uit interesse.



Tijdens de ramadan vast ik, en ik bid regelmatig ook heb ik moeilijke tijden veel aan mijn geloof. Mijn zoon leer ik dingen over de islam, en wij geven hem de basis mee, maar mocht hij besluiten dat hij zich er niet prettig bij voelt dan vinden wij dat ook goed.
Alle reacties Link kopieren
@ Didem: Hoe kun je als moslim eigenlijk in de hemel komen? Ik heb weleens gehoord dat je die zekerheid als moslim nooit hebt, omdat je goede en slechte daden als het ware tegen elkaar afgewogen worden. Welke kant de balans uitslaat is dan afwachten.. Of ervaar jij dat anders?
Alle reacties Link kopieren
Pinarcik schreef op 02 januari 2017 @ 13:57:

Ja maar is hij een symbolische zoon of een biologische zoon, zoals wij mensen dat kennen. Dat is dus iets wat ik nooit heb begrepen. Heb het ook eens gevraagd aan mijn godsdienst leraar en hij kwam ook met het verhaal van de heilige drie eenheid en het overnemen van de zonden. Op de vraag wat het zijn van Gods zoon werkelijk betekent, symbolisch of biologisch, kon hij geen antwoord geven. Het is iets waar ik zo erg nieuwsgierig naar ben maar nooit antwoord op kan krijgen.


Dat is denk ik omdat veel christenen dat zelf ook niet weten en omdat verschillende stromingen binnen het christendom daar anders over denken.



Biologisch is een beetje een gek woord in deze context, omdat God (de Vader) geen menselijke vorm had waarin hij seks had met Maria. Maar Jezus wordt wel gezien als letterlijk Gods zoon. Jezus is een deel van God en daarmee gelijk aan God (en dus hoger dan de eerdere profeten). Tegelijk was Jezus óók een mens (dit noemen ze de twee-naturenleer).

En veel moderne christenen geven niet zoveel om die theologische details, maar zien Jezus als een symbool. Het is voor hen veel belangrijker dat hij hun God/verlosser/inspiratie is dan hoe dat exact in elkaar zit.
The horse has left the hospital!
Alle reacties Link kopieren
Sophie990 schreef op 02 januari 2017 @ 14:12:

@ Didem: Hoe kun je als moslim eigenlijk in de hemel komen? Ik heb weleens gehoord dat je die zekerheid als moslim nooit hebt, omdat je goede en slechte daden als het ware tegen elkaar afgewogen worden. Welke kant de balans uitslaat is dan afwachten.. Of ervaar jij dat anders?




Ik heb zelf geleerd dat goede daden veel meer tellen als slechte daden en dat de slechte daden vergeven worden als je er oprecht berouw voor toont. Ook zijn er andere dingen die je kunt doen om jouw zonden te laten verdwijnen. Zoals vasten, bidden, de arme voeden en op hadj gaan.



Zelf heb ik wel het idee dat er ook dingen zijn die niet vergeven kunnen worden zoals bijvoorbeeld het plegen van een aanslag. Maar dat is mijn eigen interpretatie. In de Koran staat ook dat Allah zeer vergevingsgezind is. Op de dag des oordeels wordt er wel gekeken naar je goede daden en zonden dus helemaal zeker kunnen we het niet weten.



Ook denk ik dat er meer naar het geheel wordt gekeken, ben je goed voor je medemens, bedrieg en moord je niet. Maar dat is wel mijn eigen gedachtegang. Sommige denken daar anders over.
Alle reacties Link kopieren
Gelukspopje schreef op 02 januari 2017 @ 14:01:

Ik kom uit een gezin waarvan de moeder uit de kerk is gestapt (streng gereformeerd) en de vader er niks mee had. Ik heb een atheïstische opvoeding gekregen, of eigenlijk meer religie-loos.



Maar omdat in de gemeente waar ik opgroeide destijds erg weinig openbare basisscholen waren kwam ik toch op een protestants christelijke basisschool en deze bleek behoorlijk streng. En daar zit je dan als niet gelovig kind.

Ik werd gepest en buitengesloten. Dat mocht want ik was immers toch een ongelovige.



Ik was als kind daardoor doodsbang voor gelovigen in het algemeen. Dus ook veel van mijn familie (van mijn moeders kant zijn de meesten gelovig gebleven). Ik was bang voor mijn buurjongen die Carnaval vierde (hij was fout, dat leerde ik ook op school!)



Daardoor ben ik er sceptisch ten opzichte van alles wat met welk geloof dan ook te maken heeft. Ik kan mensen met een geloof niet anders dan kortzichtig en hypocriet vinden. Ben gewoon nog bang van dit soort mensen.

Ik weet dat niet iedereen zo is, maar als ik ontdek dat iemand een geloof aanhangt haak ik meestal af.

En het gekke is, als ik gelovigen moet geloven, dan heeft Jezus gezegd "oordeel niet". Om me heb zie ik toch vooral mensen oordelen omdat deze anders of niet geloven. En dat zijn erg veel christenen. Ik snap dat niet.



Het kwam weer helemaal terug toen mijn kinderen open dagen bezochten voor een middelbare school. Beide keren werd op de christelijke school verteld hoe trots ze zijn op hun geloof en dat zij dan als enige school in de stad hun normen en waarden echt hoog in het vaandel hebben. Want ja wij zijn christelijk en op de openbare school is dat toch minder. Oordelen dus.


Wat jammer dat je de negatieve kant van geloof al zo jong hebt ontmoet.



Je zegt dat je valt over hun veroordeling, maar ook dat je zelf afhaakt als je hoort dat iemand gelovig is. Heb je weleens een gelovige ontmoet die niet voldoet aan je negatieve beeld? Zou dat je angst niet juist kunnen wegnemen?
The horse has left the hospital!
Alle reacties Link kopieren
groenebroek schreef op 02 januari 2017 @ 14:02:

[...]





De naam 'Zoon van God' geeft in de eerste plaats duidelijkheid over de afkomst van Jezus, zijn directe verwantschap met Jahweh (= een is andere naam voor God): Hij is als Zoon van de Vader uitgegaan (Joh.16:28); Hij is door God verwekt en daardoor recht­streeks uit God geboren (Luc.1:35).



In de tweede plaats tekent deze naam Hem in zijn innige relatie en allesom­vattende verbonden­heid met Jahweh, in de eenheid met zijn Vader: De Vader en Ik zijn één (Joh.10:30); de Zoon kan niets doen van Zichzelf, of Hij moet het de Vader zien doen; want wat deze doet, dat doet ook de Zoon evenzo (Joh.5:19).



Vervolgens staat deze naam voor Jezus' kennis van God. Jezus kent Jahweh als geen ander; Hij weet wie God is en wat er in het hart van God omgaat: Niemand kent de Vader dan de Zoon en wie de Zoon het wil openbaren (Mat.11:27). Hij is de enige die in staat is om ons de Vader te doen kennen: de Zoon van God is gekomen en heeft ons inzicht gegeven om de Waarach­ti­ge te kennen (1Joh.5:20).



Jezus lijkt als rechtgeaarde Zoon op zijn Vader. Hij is de ware beelddra­ger van Jahweh, in alle zuiverheid en klaarheid: Hij is het beeld van de onzichtbare God; in Hem woont de volheid van God lichamelijk (Col.1:15 en 2:9). Jezus zegt: Wie Mij gezien heeft, heeft de Vader gezien (Joh.14:9).



Tenslotte geeft de naam 'Zoon van God' het blijvende, het vaste en eeuwigdu­rende van al de hiervoor genoemde kenmerken aan: de Zoon blijft in het huis (Joh.8:35).



bron: https://www.veg-immanuel-breda.nl/bijbelstudie3




Bedankt voor je uitleg!!



Als ik het goed heb begrepen is Jezus een menselijke gedaante van God. Hij is verwekt door God maar staat wel op een lijn met God. Hij is op aarde gekomen om de zondige mens te reinigen en voor hen te lijden (Door de kruisiging) en het enige wat je hoeft te doen is erin geloven. Wow interessant!
Alle reacties Link kopieren
Hier gelovig (alternatief christelijk) opgevoed.



Langzaam van het geloof gegleden, onderweg kennis gemaakt met een heleboel religies. Nog even geroken aan modern paganisme maar bleek daar toch te ongelovig voor. Kan me vinden in stukken van het boeddhisme, maar ben niet praktiserend. Nu belangstellend atheïst die graag bomen opzet over religie, zingeving en filosofie.
The horse has left the hospital!
Alle reacties Link kopieren
madame-- schreef op 02 januari 2017 @ 14:00:

[...]





Nou omdat het een pinkstergemeente is? Ze bidden in de naam van Jezus, zoon van God.

En toen ik het eenmaal zelf ook echt heb gezien, ga ik er natuurlijk van uit dat het ook echt door Jezus is gebeurd. Op dat moment is het zo voor mij begonnen.

En vandaar uit ben ik meer diensten gaan bijwonen en mij erin gaan verdiepen.




Vraag je je nooit af waarom die wonderen maar zo sporadisch voorkomen? Waarom god niet iedereen geneest die daarvoor bidt?



Wat maakte de wonderen die jij hebt gezien tot wonderen voor jou?



Er zijn nog veel meer dingen gebeurd in mijn leven, en daar kan ik bijna een boek over schrijven. Kleine dingen maar ook grote dingen.




Dat heeft iedereen wel denk ik?





Als het in een moskee zou gebeuren, ga je ervan uit dat het door Allah kwam?



Al heb ik nooit zoiets gezien of gehoord dat er zoiets in een moskee is gebeurd. Ikzelf niet, in elk geval.




Uiteraard ga je er als moslim ervan uit dat Allah voor de wonderen zorgt. Het zou nogal vreemd zijn als die een andere god de credits zouden geven, zeker gezien het feit dat ze helemaal geen andere god aanvaarden.



Net als iedere andere religie trouwens. In de Romeinse tijd zorgde de Romeinse goden voor de wonderen, bij de Grieken waren dat de Griekse goden, bij de oude Egyptenaren was het Ra en bij de Maya's de zonnegod.



Reden genoeg om nogal sceptisch te staan tegenover mensen die god de credits geven voor welk 'wonder' dan ook.
Alle reacties Link kopieren
Mijn moeder is als jong kind katholiek opgegroeid, maar mijn opa is door een incident in de kerk rap van het geloof afgestapt (of in ieder geval van de kerk).

Mijn vader is met de intentie van het katholieke geloof opgegroeid, maar zijn ouders deden überhaupt niet echt aan opvoeden, dus ook dit heeft hij niet echt meegekregen.

Ik ben dan ook niet gelovig opgevoed. Al een lange tijd beschouw ik mezelf als agnost. We weten simpelweg nooit zeker of er wel of geen God bestaat. Voor mezelf neig ik naar niet.

Ik ben wel jaloers op mensen die veel steun halen uit hun geloof, dat mis ik soms wel eens. Grappig genoeg is mijn vriend wel gelovig, maar zou die juist graag niet gelovig willen zijn. Hij is Godvrezend en ervaart het veel meer als een juk dan als steun.
Alle reacties Link kopieren
Bedankt voor je uitleg!!



Als ik het goed heb begrepen is Jezus een menselijke gedaante van God. Hij is verwekt door God maar staat wel op een lijn met God. Hij is op aarde gekomen om de zondige mens te reinigen en voor hen te lijden (Door de kruisiging) en het enige wat je hoeft te doen is erin geloven. Wow interessant!
Graag gedaan en dat is inderdaad een goede samenvatting van het hele verhaal!
Alle reacties Link kopieren
Ben jij zelf gelovig, Dormouse?
The horse has left the hospital!
Alle reacties Link kopieren
Didem schreef op 02 januari 2017 @ 14:21:

[...]





Ik heb zelf geleerd dat goede daden veel meer tellen als slechte daden en dat de slechte daden vergeven worden als je er oprecht berouw voor toont. Ook zijn er andere dingen die je kunt doen om jouw zonden te laten verdwijnen. Zoals vasten, bidden, de arme voeden en op hadj gaan.



Zelf heb ik wel het idee dat er ook dingen zijn die niet vergeven kunnen worden zoals bijvoorbeeld het plegen van een aanslag. Maar dat is mijn eigen interpretatie. In de Koran staat ook dat Allah zeer vergevingsgezind is. Op de dag des oordeels wordt er wel gekeken naar je goede daden en zonden dus helemaal zeker kunnen we het niet weten.



Ook denk ik dat er meer naar het geheel wordt gekeken, ben je goed voor je medemens, bedrieg en moord je niet. Maar dat is wel mijn eigen gedachtegang. Sommige denken daar anders over.




In de Koran staat dat alle zonden vergeven kunnen worden ook het plegen van een aanslag. Je moet het natuurlijk nooit herhalen en je volledig keren tot Allah, en diep uit je hart oprecht spijt voelen.



Allah vergeeft al je zonden tot de dag des oordeels. Daarna ben je te laat.
Alle reacties Link kopieren
Didem schreef op 02 januari 2017 @ 14:21:

[...]





Ik heb zelf geleerd dat goede daden veel meer tellen als slechte daden en dat de slechte daden vergeven worden als je er oprecht berouw voor toont. Ook zijn er andere dingen die je kunt doen om jouw zonden te laten verdwijnen. Zoals vasten, bidden, de arme voeden en op hadj gaan.



Zelf heb ik wel het idee dat er ook dingen zijn die niet vergeven kunnen worden zoals bijvoorbeeld het plegen van een aanslag. Maar dat is mijn eigen interpretatie. In de Koran staat ook dat Allah zeer vergevingsgezind is. Op de dag des oordeels wordt er wel gekeken naar je goede daden en zonden dus helemaal zeker kunnen we het niet weten.



Ook denk ik dat er meer naar het geheel wordt gekeken, ben je goed voor je medemens, bedrieg en moord je niet. Maar dat is wel mijn eigen gedachtegang. Sommige denken daar anders over.




In de Koran staat dat alle zonden vergeven kunnen worden ook het plegen van een aanslag. Je moet het natuurlijk nooit herhalen en je volledig keren tot Allah, en diep uit je hart oprecht spijt voelen.



Allah vergeeft al je zonden tot de dag des oordeels. Daarna ben je te laat.
Alle reacties Link kopieren
Sophie990 schreef op 02 januari 2017 @ 14:12:

@ Didem: Hoe kun je als moslim eigenlijk in de hemel komen? Ik heb weleens gehoord dat je die zekerheid als moslim nooit hebt, omdat je goede en slechte daden als het ware tegen elkaar afgewogen worden. Welke kant de balans uitslaat is dan afwachten.. Of ervaar jij dat anders?




Als moslim kom je altijd wel in de hemel. Zelfs al heb je je hele leven goddeloos geleefd; als je vlak voor je dood spijt betuigt en zegt dat Allah de enige god is, is het prima voor de nabestaanden.



Zelfs de criminele Marokkanen die omkomen bij een ramkraak krijgen een groots afscheid in de moskee en wordt de nabestaanden verzekerd dat ie zn plekje heeft gekregen in het hiernamaals. En als je dat gelooft is het toch goed?



Wat ik me wel afvraag, is hoe leuk het voor de echtgenote van een moslim is dat haar man na zijn dood 72 maagden krijgt. Dat lijkt me toch wel een klep in je gezicht; heb je zijn hele leven voor hem gezorgd en blijkt ie na zijn dood als dank eindeloos vreemd te gaan.



Hoe wordt dat eigenlijk aan de islamitische vrouwen verkocht? En wat krijgt de vrouw als zij na het hiernamaals gaat?
Zwartvlekje schreef op 02 januari 2017 @ 12:27:

[...]





Wat beschrijf je dat mooi.



Het geloof voelt voor mij ook ongeveer zo. De kerk is heel belangrijk voor mij vanwege de geborgenheid en het goede gevoel dat het geeft. Ik ervaar een kerkviering min of meer als een meditatiesessie. Het is prettig om vertrouwde vaste rituelen te doorlopen met gelijkgestemde mensen. Het is een vorm van verbondenheid die ik nergens anders ervaar.



Ik heb wel moeite om dingen die bijvoorbeeld in de bijbel staan aan te nemen voor waar. Voor mij zijn het mooie verhalen met een symbolische waarde. Net als God en Jezus trouwens. Ik weet niet zo goed hoe ik hen moet plaatsen op sommige momenten. Voor mijn gevoel zijn dat ook meer symbolische figuren die een bepaalde idee/gevoel over moeten brengen. Dat er daadwerkelijk iemand op je zit te wachten als je dood gaat is onlogisch en ik kan me slecht voorstellen dat het klopt. En toch maakt het idee van een God een bepaald gevoel in mij los dat ik moeilijk kan beschrijven.




Wat jullie schrijven dus....



Maar ik zie ook zoveel ellende door religie. Gebrek aan tolerantie. Oordelen. En een naïeve kijk op de wereld. Ik kan mensen die een boek als de bijbel voor waarheid aannemen niet serieus nemen. En de kerk is zo gemanipuleerd in de afgelopen 2017 jaar dat ik het niet kan vertrouwen.



Ik wil wel geloven. Ik geloof in de functie van religie!

Maar de bijbel en de kerk zijn niet mijn ding...
Alle reacties Link kopieren
Wat ik mooi vind aan mijn geloof is dat het zo als echt aanvoelt. Het is geen sprookje die je alleen maar mooie dingen toezegt, maar duidelijk vertelt waar het op staat. Het als ongelovige door het leven gaan, heeft nare consequenties, hoe eng dat ook mag zijn. God geeft je voldoende bewijs dat hij bestaat. Het tonen van wonderen aan de mens heeft geen zin, want degenen die zo koppig zijn en blijven zullen al die wonderen toch weer ontkennen en uitleggen als magie. Hij heeft ons profeten gegeven, geschriften en het belangrijkst ons verstand. Daar moeten we het mee doen. Geschriften die door de mens gewijzigd zijn, zoals de bijbel, kunnen we niet vertrouwen (daarom geloven moslims enkel in de Koran).
Alle reacties Link kopieren
julius schreef op 02 januari 2017 @ 13:49:

Het lijkt me lastig om in iets te geloven dat je dusdanig niet begrijpt dat anderen het je moeten uitleggen?



Vooral omdat je kennelijk al een eigen interpretatie hebt van de islam. Waar is die interpretatie op gebaseerd vraag ik me dan af?




Het gaat niet om dingen niet begrijpen maar dat bepaalde onderwerpen verder worden uitgelegd.

Bijv word er gesproken over de gebeden, waarom ze juist op die momenten van de dag zijn.

Toelichting op bepaalde zaken.

Het is geen vraag en antwoord uurtje maar gewoon in een gezellige setting praten over 'het geloof'.

Ik denk dat dit binnen andere geloofsovertuigen ook wel voorkomt, je hebt toch ook bijbelclubs enz.
Alle reacties Link kopieren
Moslims kunnen zelf niet bepalen of iemand naar het paradijs gaat. Het enige wat zij kunnen doen is voor die persoon is bidden. Ik heb al meerdere begrafenissen meegemaakt, maar nog nooit werd we verteld dat iemand rechtstreeks naar het paradijs gaat. Er staat nergens in de Koran dat een martelaar 72 maagden krijgt, dit is een zwakke Hadith die gebruikt wordt om Syriëgangers te hersenspoelen, zelf geloof ik die niet.
Alle reacties Link kopieren
Idd ook veel ellende door religie. Ik word erg verdrietig dat iets mensen zo kan samenbrengen en tegelijkertijd enorm kan verdelen.

Dat zag ik vroeger al in het dorp: de protestantse basisschool waar ik ging stond vlakbij een gereformeerde school.

Die kinderen hadden dus altijd ruzie met elkaar. En hoewel dat niet inhoudelijk over religie ging misschien, stonden die twee groepen dus wel lijnrecht tegenover elkaar vanwege de religie waarin ze werden opgevoed,

Een goed voorbeeld vind ik dat ik in groep twee hysterisch huilend uit school kwam. Ik had een gereformeerd jongetje in de klas, en die had gezegd dat ik een 'zwart hart' had omdat ik niet was gedoopt.

Je ziet natuurlijk over de hele wereld maatschappelijke problemen en oorlogen die ontstaan/escaleren vanwege religie. Dat vind ik heel erg.
Alle reacties Link kopieren
Pinarcik schreef op 02 januari 2017 @ 14:39:

Wat ik mooi vind aan mijn geloof is dat het zo als echt aanvoelt. Het is geen sprookje die je alleen maar mooie dingen toezegt, maar duidelijk vertelt waar het op staat. Het als ongelovige door het leven gaan, heeft nare consequenties, hoe eng dat ook mag zijn. God geeft je voldoende bewijs dat hij bestaat. Het tonen van wonderen aan de mens heeft geen zin, want degenen die zo koppig zijn en blijven zullen al die wonderen toch weer ontkennen en uitleggen als magie. Hij heeft ons profeten gegeven, geschriften en het belangrijkst ons verstand. Daar moeten we het mee doen. Geschriften die door de mens gewijzigd zijn, zoals de bijbel, kunnen we niet vertrouwen (daarom geloven moslims enkel in de Koran).


Geloof je dat geloven een keuze is?



En hoe kijk je naar mensen die door de plaats en tijd waarin ze geboren zijn, geen weet kunnen hebben van de islam? Of bijvoorbeeld hindoes en boeddhisten die wel bij een religie horen maar op een heel andere manier in god geloven (of helemaal niet)?
The horse has left the hospital!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven