Overig
alle pijlers
Q&A Religie
maandag 2 januari 2017 om 11:33
Naar aanleiding van een mooi gesprek op de Actueel-Pijler, wil ik graag dit topic openen.
Mijn idee is dat dit een plaats is waar forummers elkaar vragen kunnen stellen over religie en hoe dat ervaren wordt door anderen (of juist niet).
Het is misschien overbodig om te zeggen, maar het is een zeer persoonlijk en gevoelig onderwerp. Daarom wil ik heel graag vragen of er respectvol gereageerd kan worden, en we bereid kunnen zijn naar elkaar te luisteren. Verschillende meningen en visies zijn van harte welkom, maar val elkaar er alsjeblieft niet op aan.
TO trapt af met de eerste vraag:
Een algemene, hoe zijn de gelovige forummers met religie in aanraking gekomen?
Mijn idee is dat dit een plaats is waar forummers elkaar vragen kunnen stellen over religie en hoe dat ervaren wordt door anderen (of juist niet).
Het is misschien overbodig om te zeggen, maar het is een zeer persoonlijk en gevoelig onderwerp. Daarom wil ik heel graag vragen of er respectvol gereageerd kan worden, en we bereid kunnen zijn naar elkaar te luisteren. Verschillende meningen en visies zijn van harte welkom, maar val elkaar er alsjeblieft niet op aan.
TO trapt af met de eerste vraag:
Een algemene, hoe zijn de gelovige forummers met religie in aanraking gekomen?
maandag 2 januari 2017 om 11:43
maandag 2 januari 2017 om 11:53
Mijn ouders deden mij op een christelijke basisschool. Mijn vader is atheïst en mijn moeder agnost. Als kind geloofde ik in God. Met vriendinnetjes ging ik mee naar de kerk. Protestants. Maar ik had op jonge leeftijd ook al veel vragen. Ongeveer rond mijn 10e jaar was er een onbelangrijk incident tijdens het buiten spelen waardoor ik niet meer geloofde. Ik ben me wel altijd blijven interesseren. Ik mis het geloof en de kerk wel, maar ik geloof gewoon echt niet dat er een God bestaat. Ik benijd mensen die wel geloven.
Ik heb nu richting gevonden in filosofie/boeddhisme/humanisme/holisme
Ik heb nu richting gevonden in filosofie/boeddhisme/humanisme/holisme
maandag 2 januari 2017 om 12:00
Voel je je ook echt christen of zeg je dat om niet 'raar' te zijn in een gelovig land? Hoe wordt er daar trouwens op christen zijn gereageerd? Ik heb veel kennissen die moslim zijn en ik ga ook wel eens naar de moskee. Zelf ben ik christen en het merendeel vindt dat prima/gewoon/moetzezelfweten. Sommige moslims keuren het af en zeuren dat het pas goed is als ik ook islamitisch word.
Ik geloof dus wel en daar ben ik zelf ooit mee begonnen toen ik een kleuter was, want het kwam niet van mijn ouders. Vond het erg interessant toen en nu vind ik het vooral boeiend om me te verdiepen in religie in het algemeen en de invloed daarvan op mensen e.d..
maandag 2 januari 2017 om 12:03
maandag 2 januari 2017 om 12:11
Er wordt je verteld wat goed en slecht is, er zijn antwoorden. Je krijgt bij wijze van spreken een kant en klaar normen/waarden pakket aangereikt. Door de kerk waar ik kwam, waar acceptatie en naastenliefde heel belangrijk was, ben ik echt heel liefdevol en ruimdenkend naar anderen geworden. Hoewel mijn ouders dat ook zijn is het denk ik voor twee ouders moeilijker om dat an te leren dan als je onderdeel bent van een (geloofs)gemeenschap
Een kerkelijke gemeenschap is ook heel prettig, er is sociale controle, men is met elkaar begaan. Je voelt heel sterk het samenzijn. Dat vond ik altijd heel fijn op zondag: een motivational speech en het samen zingen. Ik voelde me nooit alleen, want ik was met anderen die ook geloofden. En God was sowieso altijd bij me (of Jezus eigenlijk). Ik zie echt enorm veel eenzaamheid om me heen, door de individualisering van de samenleving. Het geloof geeft samenhang aan groepen mensen.
Verder was ik een fantasievol kind: dus ik vond de bijbelverhalen prachtig. En de rituelen in de kerk. Dat heb ik nog steeds heel sterk. Ik kan heel emotioneel worden tijdens diensten. En ik lees nog steeds met regelmaat de bijbel.
Maar goed. Ik woonde in een erg christelijke gemeente, waar bijvoorbeeld ook een aantal 'zwarte kousen kerken' waren. Heel godsvrezend en sober allemaal. Daar kon en kan ik niks mee. Ik leerde dat God stond voor liefde, van iedereen hield en we dus ook allemaal van elkaar moesten houden. Er was altijd vergeving. Dat is bij die streng gereformeerden wel anders. Ik ervaarde dat ook als gefrustreerde mensen.
maandag 2 januari 2017 om 12:27
Wat beschrijf je dat mooi.
Het geloof voelt voor mij ook ongeveer zo. De kerk is heel belangrijk voor mij vanwege de geborgenheid en het goede gevoel dat het geeft. Ik ervaar een kerkviering min of meer als een meditatiesessie. Het is prettig om vertrouwde vaste rituelen te doorlopen met gelijkgestemde mensen. Het is een vorm van verbondenheid die ik nergens anders ervaar.
Ik heb wel moeite om dingen die bijvoorbeeld in de bijbel staan aan te nemen voor waar. Voor mij zijn het mooie verhalen met een symbolische waarde. Net als God en Jezus trouwens. Ik weet niet zo goed hoe ik hen moet plaatsen op sommige momenten. Voor mijn gevoel zijn dat ook meer symbolische figuren die een bepaalde idee/gevoel over moeten brengen. Dat er daadwerkelijk iemand op je zit te wachten als je dood gaat is onlogisch en ik kan me slecht voorstellen dat het klopt. En toch maakt het idee van een God een bepaald gevoel in mij los dat ik moeilijk kan beschrijven.
maandag 2 januari 2017 om 12:29
Wat een mooi topic. Mijn ouders hebben ons bewust opgevoed in alle vrijheid en met informatie over alle religies. Ik ben ook nog steeds heel erg geinteresseerd in religie, zowel op individueel niveau als bv invloed op de wereld geschiedenis. Ik heb ook bewust de hele bijbel en de koran gelezen.
Wel ben ik atheistscher geworden met de jaren. Vroeger was ik agnost. Atheisme is geen religie maar wel een religieuze overtuiging, dus mocht iemand vragen hebben.... Ik ga zelf ook even nadenken
.
Wel ben ik atheistscher geworden met de jaren. Vroeger was ik agnost. Atheisme is geen religie maar wel een religieuze overtuiging, dus mocht iemand vragen hebben.... Ik ga zelf ook even nadenken
.
maandag 2 januari 2017 om 12:32
Wat mij betreft wel.
De kerk en het geloof helpt mij om een beter mens te zijn. Ik leer er wat van en het zorgt er voor dat ik normen en waarden die voor mij belangrijk zijn beter kan naleven. Ik geloof dat die normen en waarden vrij universeel zijn en dat er verschillende manieren zijn om mensen te helpen ze na te leven. Dat kan geloof zijn maar ook iets anders.
En ik heb misschien nog wel meer respect voor mensen die niets nodig hebben om ze te helpen om hun normen en waarden na te leven. Ik heb in ieder geval iets nodig om me daar af en toe aan te helpen herinneren.
maandag 2 januari 2017 om 12:33
Ik ben opgevoed met het gegeven dat religie onzin is. Mijn moeder heeft een beroerde jeugd gehad. Haar ouder waren Jehova's maar vooral knettergek (ook veel geestelijke maar lichamelijke mishandeling). Zij heeft afstand gedaan van het geloof en is op haar dertiende uit huis gegaan. Toen wij weer eens verhuisden, zat ik op een gegeven moment op een katholieke school maar binnen drie maanden werd ik eraf gehaald toen ze hoorde dat ik dat elke ochtend moest bidden. Het is me eigenlijk nog steeds een raadsel waarom ik op die school terecht kwam omdat ze zo negatief ten opzichte van het geloof stond. Er werd met veel cynisme over geloof gepraat. De slechte jeugd werd geassocieerd met geloof. Sowieso was er weinig ruimte bij ons thuis om eigen gedachten te hebben. Geloof was iets voor gekken. Heel zwart/wit dus. Dat vond ik wel jammer. Nog steeds geloof ik niet maar vind het wel mooi dat mensen er kracht uithalen en dat het in zekere zin mensen verbindt. Ik kan er ook van genieten als anderen heel blij worden van hun geloof.
anoniem_172547 wijzigde dit bericht op 02-01-2017 12:48
Reden: Iets beter verwoordt.
Reden: Iets beter verwoordt.
% gewijzigd
maandag 2 januari 2017 om 12:35
Ben zelf gereformeerd opgevoed. Vooral opa's en oma's kwamen uit een zwaar gereformeerd gezin. Vanuit huis (wel in wat mindere mate) met de paplepel ingegoten. Dus geen broek aan, 2x op een zondag naar de kerk, geen tv, naar een gereformeerde school. Ik vond het vreselijk. Heb er ook nooit aansluiting gevoeld of me er fijn bij gevoeld. Geen fijn gevoel.
De kringen waar ik ben opgegroeid waren heel erg van het veroordelen, vingers wijzen naar anderen en het dood en verderf verkondigen. Heb er wel een knauw van opgelopen. Besef me inmiddels heel erg goed dat dit niet het geloof is zoals het hoort te zijn. Dat het mooi hoort te zijn, vol liefde.
In de puberteit gingen mijn ouders scheiden, en mijn moeder werd toen een stuk makkelijker. Tv kwam in huis, broeken mochten en wij mochten zelf weten wat we verder met het geloof in ons leven wilden doen.
Inmiddels doe ik er niks meer mee in die vorm.
Ik geloof wel dat er een groter iets is, maar wat precies weet ik niet. Ik probeer goed te leven, goed te zijn voor de medemens, te helpen waar ik kan, zo min mogelijk te veroordelen.
Vind het wel een mooi topic dus ik volg hem even.
De kringen waar ik ben opgegroeid waren heel erg van het veroordelen, vingers wijzen naar anderen en het dood en verderf verkondigen. Heb er wel een knauw van opgelopen. Besef me inmiddels heel erg goed dat dit niet het geloof is zoals het hoort te zijn. Dat het mooi hoort te zijn, vol liefde.
In de puberteit gingen mijn ouders scheiden, en mijn moeder werd toen een stuk makkelijker. Tv kwam in huis, broeken mochten en wij mochten zelf weten wat we verder met het geloof in ons leven wilden doen.
Inmiddels doe ik er niks meer mee in die vorm.
Ik geloof wel dat er een groter iets is, maar wat precies weet ik niet. Ik probeer goed te leven, goed te zijn voor de medemens, te helpen waar ik kan, zo min mogelijk te veroordelen.
Vind het wel een mooi topic dus ik volg hem even.
maandag 2 januari 2017 om 12:35
Ik ben gelovig opgevoed, we gingen op zondag ook naar de kerk. Zelf heb ik als kind wel gedacht dat God misschien zou bestaan, maar in de bijbel heb ik nooit geloofd. Weet niet of er iets fout gegaan is in de opvoeding maar het was voor mij een enorme openbaring toen ik een jaar of 12 was en begreep dat er mensen daadwerkelijk geloofde dat wat er in de bijbel stond waargebeurd was. Ik kan me nog herinneren dat ik dat totaal niet begreep.
Pivot! PIVOT!!!
maandag 2 januari 2017 om 12:36
Ja natuurlijk. Zo vind ik de normen en waarden van bepaalde geloven ten opzichte van homoseksuelen of anders- of nietgelovigen soms helemaal niet zo 'christelijk'
Maar ik herken het ook niet zo wat jij zegt. Iig niet vanuit mijn eigen ervaring met het geloof en de kerk: iedereen was even goed en belangrijk als mens. Zo was mijn moeder best actief in de kerk, ook al geloofde ze niet. En dat maakte haar niet minder waardevol.
Dat normen en waarden christelijk zijn en 'goddelozen' ook meteen heidenen zonder moraal is een hardnekkige erfenis uit het verleden volgens mij.
maandag 2 januari 2017 om 12:36
Ik ben geen christen wel gelovig. Als je kijkt naar alle religies zie je heel veel gemeenschappelijke normen en waarden terugkomen. Ook religies die in de oorsprong niet door elkaar beïnvloed konden zijn.
Ik denk daarom dat veel normen en waarden universeel zijn.
Ook denk ik dat sommige normen en waarden in NL niet per se voortkomen uit het christendom/religie. Maar ook niet uit het diehard secularisme van de Fransen. Ik denk dat het in NL een mooie mix is.
Dus het antwoord is ja.
En dan nog wat; ik hoor wel eens binnen islamitische kringen dat iemand zich gedraagt als moslim. Dat betekent dan dus gewoon leven als een goed mens (bijv bij mandela hoorde ik dat veel).
maandag 2 januari 2017 om 12:40
Ik kom uit een katholiek gezin, maar heb op een protestants-gereformeerd gefuseerde middelbare school gezeten. In de bible belt (Zeeland) met de hele omgeving oud gereformeerd.
Ik wist al vanaf zeer jonge leeftijd dat de verhalen vanuit het geloof niet kloppen, hoewel ik de katholieke kerk en de verhalen vanuit historisch oogpunt zeer kan waarderen. Later heeft de wetenschap me 100% alle antwoorden gegeven waarom geloof niet klopt en religie fout is. En zo voel ik het nog steeds, iedere dag wordt voor mij bevestigd dat er geen god is.
Ik wist al vanaf zeer jonge leeftijd dat de verhalen vanuit het geloof niet kloppen, hoewel ik de katholieke kerk en de verhalen vanuit historisch oogpunt zeer kan waarderen. Later heeft de wetenschap me 100% alle antwoorden gegeven waarom geloof niet klopt en religie fout is. En zo voel ik het nog steeds, iedere dag wordt voor mij bevestigd dat er geen god is.
"Wine in the morning, and some breakfast at night. Oh baby, I'm beginning to see the light!"
