The Never Ending Question deel 85
zaterdag 5 mei 2012 om 20:27
Haha! Jaaaa; het tupperwarebakje chipjes...! Herkenfeestje!
's avonds met z'n allen aan tafel eten (en de dag doornemen). En op zondagochtend lekker uitgebreid met broodjes en een gekookt eitje ontbijten. Ik merk dat het er in de praktijk nog wel eens bij inschiet (snel met een bordje op de bank, of in 2 etappes eten ivm hobbies kids ofzo), maar probeer er aan vast te houden.
Ben je religieus?
's avonds met z'n allen aan tafel eten (en de dag doornemen). En op zondagochtend lekker uitgebreid met broodjes en een gekookt eitje ontbijten. Ik merk dat het er in de praktijk nog wel eens bij inschiet (snel met een bordje op de bank, of in 2 etappes eten ivm hobbies kids ofzo), maar probeer er aan vast te houden.
Ben je religieus?
zondag 6 mei 2012 om 16:31
Kwestie; Mijn depressie/burnout en hoe ik dat in hemelsnaam aan ga pakken straks met reintegreren aangezien ik wel een vast contract heb, maar mijn 'tak' binnen de organisatie is wegbezuinigd, dus zodra ik straks weer ga reintegreren zal dat zijn als invalkracht in een (voor mij minder interessante) andere sector. Daar zie ik dan weer tegenop, schiet de moed me weer in de schoenen, ga ik weer piekeren etc etc. Lastige kwestie. Weet niet hoe nu verder.
En jij?
En jij?
zondag 6 mei 2012 om 17:22
Over wat er allemaal bij komt kijken als vriend en ik officieel gaan samenwonen. Zie door de bomen het bos niet meer. Heb zelf alles altijd prima geregeld met verzekeringen e.d. Maar vriend (28) heeft studieschuld, staat bij bepaalde verzekeringen nog op polis van moeder (gatverdegatver) en dat moet ie dus nu gaan regelen. Moeder heeft nogal moeite om hem los te laten dus dat wordt ook nog zo'n ding, jakkes!!
Heeft jouw man/vriend/exvriend ook zo'n vastgeroeste band met zn moeder?
Heeft jouw man/vriend/exvriend ook zo'n vastgeroeste band met zn moeder?
zondag 6 mei 2012 om 20:55
Heb er nog steeds elk jaar een dubbel gevoel over...
Niet alleen om het (onwaarschijnlijke) sint-verhaal, maar ook omdat het steeds groter opgeblazen wordt, en ik dan 'dus' maar mee moet l#llen!? 3 weken lang sinterklaas-journaal waarbij er boeken verdwijnen, of verkleuren, letters kwijt zijn, of pakpapier, en dan sta je op een kade de boot tegemoet te zwaaien, en dan komen er eerst een mega-mindy uitgestapt (?)en een bob-de-bouwer(??), en WTF???? Hoe moet ik DAAR nou weer een verklaring aan geven???
Het moet niet gekker worden...!
Waar sta JIJ niet achter...?
Niet alleen om het (onwaarschijnlijke) sint-verhaal, maar ook omdat het steeds groter opgeblazen wordt, en ik dan 'dus' maar mee moet l#llen!? 3 weken lang sinterklaas-journaal waarbij er boeken verdwijnen, of verkleuren, letters kwijt zijn, of pakpapier, en dan sta je op een kade de boot tegemoet te zwaaien, en dan komen er eerst een mega-mindy uitgestapt (?)en een bob-de-bouwer(??), en WTF???? Hoe moet ik DAAR nou weer een verklaring aan geven???
Het moet niet gekker worden...!
Waar sta JIJ niet achter...?
maandag 7 mei 2012 om 17:22
Op m'n werk ooit (met jonge kinderen) was een collega ervan overtuigd dat een kind de melk op moest drinken. Dat was gezond. Ze dwong het kind door de beker aan de lippen te zetten om het op te drinken, tegen de zin in. Omdat we ooit af hadden gesproken dat we (naar de kids toe) op één lijn zouden zitten/handelen en ik zag dat ze haar geduld verloor, heb ik het van haar over genomen.
Ik begon er wel aan, maar binnen 10 seconden voelde ik me er al zo rot over dat ik op ben gehouden. Dat was ZO NIET mijn manier. Op een later tijdstip met die collega erover zitten discussieren dat kinderen dwingen te eten/drinken niet goed is en mij tegen staat. Dat ik hier niet meer aan mee werk.
Het is als punt op de agenda gekomen in de vergadering, en tot mijn verbazing was de helft van het team VOOR het dwingen. (Argumenten waren dat het gezond was, en dat ze de regels moesten leren kennen, en dat het onze taak zou zijn om de gezagsverhouding duidelijk te maken.) Pfff!
En jij?
Ik begon er wel aan, maar binnen 10 seconden voelde ik me er al zo rot over dat ik op ben gehouden. Dat was ZO NIET mijn manier. Op een later tijdstip met die collega erover zitten discussieren dat kinderen dwingen te eten/drinken niet goed is en mij tegen staat. Dat ik hier niet meer aan mee werk.
Het is als punt op de agenda gekomen in de vergadering, en tot mijn verbazing was de helft van het team VOOR het dwingen. (Argumenten waren dat het gezond was, en dat ze de regels moesten leren kennen, en dat het onze taak zou zijn om de gezagsverhouding duidelijk te maken.) Pfff!
En jij?