Wat je niet hardop wilt zeggen - deel 4
vrijdag 13 september 2019 om 19:48
Ook deel 3 is inmiddels (nagenoeg) vol, vandaar dat we onze agressie/irritatie/ongenoegen/... ongegeneerd kunnen spuien in deel 4.
Dus: pesthumeur? Agressieve buien, maar te fatsoenlijk om er iets mee te doen? Uitlaatklep nodig, maar geen idee waar?
Wellicht ben ik niet de enige forummer die behoefte heeft aan een topic om gewoon zonder verdere uitleg te roepen wat je dwars zit.
Links naar vorige delen:
* Deel 1
* Deel 2
* Deel 3
Dus: pesthumeur? Agressieve buien, maar te fatsoenlijk om er iets mee te doen? Uitlaatklep nodig, maar geen idee waar?
Wellicht ben ik niet de enige forummer die behoefte heeft aan een topic om gewoon zonder verdere uitleg te roepen wat je dwars zit.
Links naar vorige delen:
* Deel 1
* Deel 2
* Deel 3
In this mad house we must all survive
maandag 2 december 2019 om 19:16
Wat blijft het toch lastig om te communiceren met jou eigenlijk.
Vaak komt het contact vanuit mij, en minder vanuit jou. Al ben je m'n ouder, het moet wel van 2 kanten komen. Maar je tobt nogal met je gezondheid dus voel ik me weer lullig dat ik er zo over denk.
Of zit je partner weer de boel op te stoken?
Vaak komt het contact vanuit mij, en minder vanuit jou. Al ben je m'n ouder, het moet wel van 2 kanten komen. Maar je tobt nogal met je gezondheid dus voel ik me weer lullig dat ik er zo over denk.
Of zit je partner weer de boel op te stoken?
dinsdag 3 december 2019 om 09:19
dinsdag 3 december 2019 om 10:26
Wat verschrikkelijk oneerlijk...
Jullie werken mij als het ware uit de groep en ik voel me f*cking ellendig, maar jullie doen maar alsof je neus bloedt, laten mij denken dat ik het me allemaal maar inbeeldt.
Het gaat er niet om dat je niet altijd iedereen hoeft uit te nodigen, het gaat erom dat IK altijd degene ben die er niet bij mag zijn. IK ben altijd degene die er nét niet bij kan, IK ben blijkbaar nét teveel en dan moet ik me niet rot voelen 'want ik ben toch mee geweest op dat weekend'? Was dat een zoethoudertje ofzo? Zo van, nu mag je niet meer zeuren?
En dan ook nog op dat weekend vragen, 'heb je veel mensen uitgenodigd voor je verjaardag?' waarop op een vreeeeselijk ongemakkelijke manier wordt geantwoord 'nahhh... nee... valt wel mee'. Op dat moment WIST ik al dat ik de enige van die groep was die niet welkom was. En, wat blijkt, ik had nog gelijk ook. En dit flikken jullie vaker.
Ik ben al sinds gisteravond compleet in paniek en ik kan mijn gedachten niet bij mn werk houden..
Nu heb ik echt niemand meer... Geen vrienden meer..
Jullie werken mij als het ware uit de groep en ik voel me f*cking ellendig, maar jullie doen maar alsof je neus bloedt, laten mij denken dat ik het me allemaal maar inbeeldt.
Het gaat er niet om dat je niet altijd iedereen hoeft uit te nodigen, het gaat erom dat IK altijd degene ben die er niet bij mag zijn. IK ben altijd degene die er nét niet bij kan, IK ben blijkbaar nét teveel en dan moet ik me niet rot voelen 'want ik ben toch mee geweest op dat weekend'? Was dat een zoethoudertje ofzo? Zo van, nu mag je niet meer zeuren?
En dan ook nog op dat weekend vragen, 'heb je veel mensen uitgenodigd voor je verjaardag?' waarop op een vreeeeselijk ongemakkelijke manier wordt geantwoord 'nahhh... nee... valt wel mee'. Op dat moment WIST ik al dat ik de enige van die groep was die niet welkom was. En, wat blijkt, ik had nog gelijk ook. En dit flikken jullie vaker.
Ik ben al sinds gisteravond compleet in paniek en ik kan mijn gedachten niet bij mn werk houden..
Nu heb ik echt niemand meer... Geen vrienden meer..
_pompoensoepje wijzigde dit bericht op 03-12-2019 10:46
2.57% gewijzigd
dinsdag 3 december 2019 om 10:41
mindervanmij schreef: ↑03-12-2019 10:35@_Pompoensoepje: is je relatie uitgegaan ook? Want vorige maand schreef je dat je een leuke vriend hebt die heel lekker kan koken?
Sorry, ik bedoelde niemand in de zin van vrienden.. Mijn hele vriendengroep is weggevallen en ben er kapot van.
Mijn vriend is geweldig lief en ontzettend trouw, dat zal niet stuklopen, maar hij weet ook niet wat ie met deze situatie aanmoet. Hij is ook onderdeel van de vriendengroep en is er ook klaar mee met hoe er met alles omgegaan wordt.
_pompoensoepje wijzigde dit bericht op 03-12-2019 10:47
3.34% gewijzigd
dinsdag 3 december 2019 om 10:45
Liever niemand dan dit soort naarlingen._pompoensoepje schreef: ↑03-12-2019 10:26Wat verschrikkelijk oneerlijk...
Jullie werken mij als het ware uit de groep en ik voel me f*cking ellendig, maar jullie doen maar alsof je neus bloedt, laten mij denken dat ik het me allemaal maar inbeeldt.
Het gaat er niet om dat je niet altijd iedereen hoeft uit te nodigen, het gaat erom dat IK altijd degene ben die er niet bij mag zijn. IK ben altijd degene die er nét niet bij kan, IK ben blijkbaar nét teveel en dan moet ik me niet rot voelen 'want ik ben toch mee geweest op dat weekend'? Was dat een zoethoudertje ofzo? Zo van, nu mag je niet meer zeuren?
En dan ook nog op dat weekend vragen, 'heb je veel mensen uitgenodigd voor je verjaardag?' waarop op een vreeeeselijk ongemakkelijke manier wordt geantwoord 'nahhh... nee... valt wel mee'. Op dat moment WIST ik al dat ik de enige van die groep was die niet welkom was. En, wat blijkt, ik had nog gelijk ook. En dit flikken jullie vaker.
Ik ben al sinds gisteravond compleet in paniek en ik kan mijn gedachten niet bij mn werk houden..
Nu heb ik echt niemand meer...
Er komen wel weer nieuwe mensen, deze heb je niet nodig.
dinsdag 3 december 2019 om 10:56
Het-groepje schreef: ↑03-12-2019 10:45Liever niemand dan dit soort naarlingen.
Er komen wel weer nieuwe mensen, deze heb je niet nodig.
Vind het zo zo zó lastig om dat in te zien. Om dat te geloven.
Dit zijn geen vrienden, of ik heb er een heel verkeerd beeld van wat vriendschappen zijn.
Het lijkt me niet dat het de bedoeling is dat je je moet opdringen aan je vrienden, ze moet laten weten 'Hey, ik ben er ook nog'
Het doet zoveel pijn dat ik er wel veel energie in heb proberen te steken, steeds initiatief nemen om weer eens iets met de groep te ondernemen, en er vervolgens niks voor terug krijg. Dat ik blijkbaar iets wil van mensen die het me gewoon niet zullen geven...
En daarnaast, waar vind ik die nieuwe mensen? Ik heb geen vrijetijdsbesteding naast mijn 'een-persoons-hobby's'. Op mijn werk ga ik mijn vrienden ook niet vinden, hoe gezellig het ook kan zijn.
Zó lang bang geweest voor dit moment en nu was het dan ook echt de druppel. En het voelt nog veel verschrikkelijker dan ik voor ogen had.
dinsdag 3 december 2019 om 15:59
Kwebbeltje91 schreef: ↑03-12-2019 15:56Ha, Karma! Me inhalen met die dikke bak van je en vervolgens keihard op de rem moeten trappen omdat er een wegversmalling was en er een tegenligger aankwam die voorrang had. Lekker voor je!