Aangeleerd gedrag persoonlijkheidsstoornis

25-04-2012 23:22 37 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik heb de vraag al in een ander topic gesteld maar die is ver doodgebloed, vandaar dat ik het hier probeer.



Ik vraag me af;



BPS is een persoonlijkheidsstoornis. Maar als we het over gedachtepatronen hebben noemen we dat aangeleerd gedrag.



Hoe kan een van de belangrijkste dingen van een persoonlijkheidsstoornis nou bestaan uit aangeleerd gedrag?
Draai het om: waarom zou het niet kunnen?
Is het niet zo dat de persoonlijkheidsstoornis invloed heeft op hoe je dingen aanleert en waarom je bepaald gedrag wel leert en ander gedrag niet?
Alle reacties Link kopieren
Omdat het (iig in mijn gedachtegang) zo krom is dat iets wat zo zwaar weegt in een stoornis dus niet zo zeer met persoonlijkheid te maken heeft maar met aangeleerd gedrag.



Dan is de term persoonlijkheidsstoornis niet gepast. T klinkt miss heel krom, maar 'officieel' kom je nooit meer van een persoonlijkheidsstoornis af, het is je persoonlijkheid. Maar toch komen de belangrijkste symptomen (waaruit zich weer andere symptomen vormen) door aangeleerd gedrag.
Alle reacties Link kopieren
BPS ontstaat toch door biopsychosociale factoren.



Dus door biologische factoren, door psychische factoren, en sociale factoren. Jij beperkt je nu enkel tot de psychische, maar eigenlijk is het een samenhang van vele dingen, waarin het één het ander versterkt of juist onderdrukt.
Heb je weleens gevraagd aan je behandelaars hoe zij daarover denken?
Alle reacties Link kopieren
Maar je gedrag is toch een groot onderdeel van je persoonlijkheid. Dacht ik meteen toen ik dit las. Weet niet of ik help.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat je meer moet denken in de richting dat bij de ontwikkeling van je persoonlijkheid, ergens óf gestagneerd is óf er een 'kink in de kabel' is geslopen. (rare zin, sorry),

Als je ervanuit gaat dat je in de basis verkeerde denkpatronen/copingmechanismen hebt aangeleerd (door gebeurtenissen/omstandigheden etc) en daardoor de ontwikkeling van je persoonlijkheid wordt bedreigd/ is verstoord dan klopt het dat je gedachtenpatronen de oorzaak zijn van de persoonlijheidsproblematiek.
This is not kosher!
Alle reacties Link kopieren
Nellaa, ik heb geen behandelaars.



ReinRoef, maar dan denk ik (ja, ik denk te veel) als je je gedrag kan veranderen en daarmee je persoonlijkheid dan kan het dus niet zo zijn dat je nooit van een persoonlijkheidsstoornis af kan komen. Waarover de meningen weer heel erg verschillen.
Alle reacties Link kopieren
quote:Wellhello schreef op 25 april 2012 @ 23:40:

Ik denk dat je meer moet denken in de richting dat bij de ontwikkeling van je persoonlijkheid, ergens óf gestagneerd is óf er een 'kink in de kabel' is geslopen. (rare zin, sorry),

Als je ervanuit gaat dat je in de basis verkeerde denkpatronen/copingmechanismen hebt aangeleerd (door gebeurtenissen/omstandigheden etc) en daardoor de ontwikkeling van je persoonlijkheid wordt bedreigd/ is verstoord dan klopt het dat je gedachtenpatronen de oorzaak zijn van de persoonlijheidsproblematiek.Maar dan kom ik weer terug op mijn vraag in de post hierboven.
Gedrag is zeker te veranderen, maar ik denk wel tot op bepaalde hoogte. Vaak zie je dat als mensen in een moeilijke stressvolle periode terecht komen, ze weer in oud en vertrouwd gedrag terugvallen. Ook al is dat gedrag al jaren niet vertoond en lijkt alles weer koek en ei.



Dubbelvla, heb je nooit behandelaars gehad, waar je dit aan hebt kunnen voorleggen?
Alle reacties Link kopieren
Aangeleerd gedrag maar niet een [gerespecteerd] natuurlijk gedrag.



Dwz je hebt geen kans gehad je werkelijke gedachten/gevoelens te mogen/kunnen uiten waardoor je een ander overlevingsstrategie moet vinden om je staande te houden.

Waardoor je [op een latere leeftijd] moeilijkheden ermee krijgt omdat het niet de norm is dat wat je jezelf hebt aangeleerd om te overleven? maar zo verweven zit in je persoonlijkheid dat je niet meer weet of kunt onderscheiden wat nu het natuurlijke gedrag is.



Of wordt het tijd om naar bed te gaan?
Alle reacties Link kopieren
Nellaaa, op het moment dat ik wel behandelaars had heb ik er nooit op deze manier over nagedacht.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat je de persoonlijheid in persoonlijkheidsstoornis te 'eng' ziet. Aaargh, sorry. ik ben net terug van mijn werk en een beetje moe dus verkeerd gelezen :-)



Ik denk dat je niet zozeer kan 'genezen' van een persoonlijkheidsstoornis, maar wel je coping/gedrag/gedachten zo kan bijsturen dat je er beter tot goed mee kan leven en er geen last an hebt. Verder is dit een boeiende discussie en ik ben het wel met je eens. Maar de psyche is niet zwart/wit en ik vind dat het soms wel heel zwartwit gesteld wordt door mensen.
This is not kosher!
Alle reacties Link kopieren
en eens met Brandy.
This is not kosher!
Alle reacties Link kopieren
quote:brandy38 schreef op 25 april 2012 @ 23:45:

Aangeleerd gedrag maar niet een [gerespecteerd] natuurlijk gedrag.



Dwz je hebt geen kans gehad je werkelijke gedachten/gevoelens te mogen/kunnen uiten waardoor je een ander overlevingsstrategie moet vinden om je staande te houden.

Waardoor je [op een latere leeftijd] moeilijkheden ermee krijgt omdat het niet de norm is dat wat je jezelf hebt aangeleerd om te overleven? maar zo verweven zit in je persoonlijkheid dat je niet meer weet of kunt onderscheiden wat nu het natuurlijke gedrag is.



Of wordt het tijd om naar bed te gaan?



Nee het klinkt logisch. Maar dan kom ik dus weer op een volgend punt.



Je kan ook zonder dat er trauma is geweest een persoonlijkheidsstoornis ontwikkelen. Hoe kan deze dan worden getriggerd?

Als er geen aanwijsbare reden is, hoe kan je dan een verkeerd patroon ontwikkelen?
Alle reacties Link kopieren
Maar er zijn zoveel psychologen en filosofen die hier anders over denken, stroming na stroming is er weer een nieuwe theorieën, het is maar net waar jou behandelaar in geloofd.



Zo zou volgens Aristoteles ALLES aan te leren zijn, daar waar Freud vind dat mensen een onbewuste hebben, waar meer dan de helft van de gedragingen uit voortkomt.
Alle reacties Link kopieren
quote:Wellhello schreef op 25 april 2012 @ 23:47:

Ik denk dat je de persoonlijheid in persoonlijkheidsstoornis te 'eng' ziet. Aaargh, sorry. ik ben net terug van mijn werk en een beetje moe dus verkeerd gelezen :-)



Ik denk dat je niet zozeer kan 'genezen' van een persoonlijkheidsstoornis, maar wel je coping/gedrag/gedachten zo kan bijsturen dat je er beter tot goed mee kan leven en er geen last an hebt. Verder is dit een boeiende discussie en ik ben het wel met je eens. Maar de psyche is niet zwart/wit en ik vind dat het soms wel heel zwartwit gesteld wordt door mensen.Maar op het moment dat je dat hebt bijgestuurd, voldoe je niet meer aan de (nogal zwart/witte) criteria van de stoornis, en kan er dus niet meer die diagnose worden gesteld.
Alle reacties Link kopieren
quote:metafoor schreef op 25 april 2012 @ 23:49:

Maar er zijn zoveel psychologen en filosofen die hier anders over denken, stroming na stroming is er weer een nieuwe theorieën, het is maar net waar jou behandelaar in geloofd.



Zo zou volgens Aristoteles ALLES aan te leren zijn, daar waar Freud vind dat mensen een onbewuste hebben, waar meer dan de helft van de gedragingen uit voortkomt.



Ik probeer het zo goed mogelijk te begrijpen, en daarbij komen dit soort vragen omhoog. Ik weet wel dat er geen pasklaar antwoord op is, maar ik vind het eigenlijk wel een mooi onderwerk om te bespreken.



En ik heb geen behandelaar
Alle reacties Link kopieren
quote:dubbelvla schreef op 25 april 2012 @ 23:48:

[...]





Nee het klinkt logisch. Maar dan kom ik dus weer op een volgend punt.



Je kan ook zonder dat er trauma is geweest een persoonlijkheidsstoornis ontwikkelen. Hoe kan deze dan worden getriggerd?

Als er geen aanwijsbare reden is, hoe kan je dan een verkeerd patroon ontwikkelen?



Kan in de genen zitten?



En de [foute] keuzes maken die je gewend bent uit je kindertijd?

Edit; als in vertrouwd gevoel/omgeving
Alle reacties Link kopieren
quote:dubbelvla schreef op 25 april 2012 @ 23:48:

[...]





Nee het klinkt logisch. Maar dan kom ik dus weer op een volgend punt.



Je kan ook zonder dat er trauma is geweest een persoonlijkheidsstoornis ontwikkelen. Hoe kan deze dan worden getriggerd?

Als er geen aanwijsbare reden is, hoe kan je dan een verkeerd patroon ontwikkelen?Bovenstaand verhaal gaat over het sociale, de omgeving. Hoe jou brein werkt en denkt heeft er ook mee te maken, daarbij ontstaat het denk ik niet door één trigger, zoals een trauma, maar ontwikkeld het zich door de jaren heen.
Alle reacties Link kopieren
quote:brandy38 schreef op 25 april 2012 @ 23:52:

[...]





Kan in de genen zitten?



En de [foute] keuzes maken die je gewend bent uit je kindertijd?



Daar heb ik ook bij stil gestaan, maar behalve dat het in mijn familie niet voorkomt, dus geen aanleg in de genen, moet het toch ook ooit ergens bij iemand uit het 'niets' ontstaan zijn.



Verder is er vanuit mijn jeugd ook echt niets wat invloed zou kunnen hebben op. Was dat er maar, het zou voor mij veel makkelijker zijn als er een aanwijsbare reden zou zijn.

Ik weet wel dat dat niets zou veranderen, maar toch.
Alle reacties Link kopieren
quote:dubbelvla schreef op 25 april 2012 @ 23:50:

[...]





Maar op het moment dat je dat hebt bijgestuurd, voldoe je niet meer aan de (nogal zwart/witte) criteria van de stoornis, en kan er dus niet meer die diagnose worden gesteld.

Maar wat is de noodzaak van de diagnosem als je 'bijgestuurd' bent is die noodzaak er n=misschien niet.



Anyway, ik vind het een boeiende discussie, maar ik heb net 10 uur gewerkt met tieners met bedreigde persoonlijkheidsontwikkeling en je kan me opvegen. Ik ga slapen en kom morgen nog wel even spieken voor dé oplossing
This is not kosher!
Alle reacties Link kopieren
Hoe ontstaat BPS?



Oh, mijn verhaal kwam nog in de buurt ook! Waren die psychologie colleges toch niet voor niks.
Alle reacties Link kopieren
quote:dubbelvla schreef op 25 april 2012 @ 23:54:

[...]





Daar heb ik ook bij stil gestaan, maar behalve dat het in mijn familie niet voorkomt, dus geen aanleg in de genen, moet het toch ook ooit ergens bij iemand uit het 'niets' ontstaan zijn.



Verder is er vanuit mijn jeugd ook echt niets wat invloed zou kunnen hebben op. Was dat er maar, het zou voor mij veel makkelijker zijn als er een aanwijsbare reden zou zijn.

Ik weet wel dat dat niets zou veranderen, maar toch.Dan weet ik het ook niet. Zover ben ik zelf nog niet Maar ik leer graag bij..

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven