Psyche
alle pijlers
ADHD bij volwassenen
zondag 11 mei 2014 om 11:35
Hallo medelezeressen,
Ik ben een jongemeid van 27 bij wie recentelijk de diagnose adhd is gesteld. Superfijn om er na jaren van depressies, problemen op het sociale vlak en intellectueel onderpresteren achter te komen wat er nou mis is met me. Maar tegelijkertijd ervaar ik toch ook veel verdriet over het verleden.
Het zou mij superfijn lijken om in contact te komen mensen die ook adhd hebben, daar ik er toch echt wel behoefte aan heb om ervaringen/verhalen/tips uit te wisselen. Reeds al een aantal boeken gelezen over adhd en er is zoveel duidelijk geworden. Alleen heb ik in mijn omgeving geen adhd-ers, alleen 3 add-ers en dat is toch anders.
Ik ben benieuwd naar de verhalen van anderen, hoelang weet je het al, hoe ga je ermee om, tips, valkuilen, adhd-dieet, slik je medicatie, hoe zijn je vriendschappen/relaties?
Ik hoop op reacties
Groetjes Tomaatje85
Ik ben een jongemeid van 27 bij wie recentelijk de diagnose adhd is gesteld. Superfijn om er na jaren van depressies, problemen op het sociale vlak en intellectueel onderpresteren achter te komen wat er nou mis is met me. Maar tegelijkertijd ervaar ik toch ook veel verdriet over het verleden.
Het zou mij superfijn lijken om in contact te komen mensen die ook adhd hebben, daar ik er toch echt wel behoefte aan heb om ervaringen/verhalen/tips uit te wisselen. Reeds al een aantal boeken gelezen over adhd en er is zoveel duidelijk geworden. Alleen heb ik in mijn omgeving geen adhd-ers, alleen 3 add-ers en dat is toch anders.
Ik ben benieuwd naar de verhalen van anderen, hoelang weet je het al, hoe ga je ermee om, tips, valkuilen, adhd-dieet, slik je medicatie, hoe zijn je vriendschappen/relaties?
Ik hoop op reacties
Groetjes Tomaatje85
maandag 12 mei 2014 om 12:23
Werkse Eliza!
En Marilyn, ja! Ik spreek zo om de week af met mijn 'ADD vriendin' en dan zitten we úren lang te praten in een café zonder dat we ons van de tijd bewust zijn.. Allerlei verhalen en ervaringen open en eerlijk bespreken zonder oordelen en met begrip. Super fijn.
Een situatie waar men niet 'geloofd' in ADHD. Zie dat ook vaak hier op het forum terug komen en scroll ik maar snel verder
En Marilyn, ja! Ik spreek zo om de week af met mijn 'ADD vriendin' en dan zitten we úren lang te praten in een café zonder dat we ons van de tijd bewust zijn.. Allerlei verhalen en ervaringen open en eerlijk bespreken zonder oordelen en met begrip. Super fijn.
Een situatie waar men niet 'geloofd' in ADHD. Zie dat ook vaak hier op het forum terug komen en scroll ik maar snel verder
maandag 12 mei 2014 om 15:47
Hier ook een AD(H)D er:) Heb in januari en februari een soort introductie training adhd gedaan in een groep en boy wat kan ik dat aanraden.
Voelde me ontzettend op mijn gemak in deze groep van 12 ad(h)d ers, zoveel herkenning!
Ben steeds een beetje op en af de medicijnen omdat het op een gegeven moment niet meer werkt voor mij, dus moet ik weer stoppen. Ik word er dan juist boos en depri van. Nu zit ik sinds kort toch weer op een lage dosis Ritalin in de hoop dat het nu beter "blijft" gaan.
Jammer is inderdaad, dat ik ook met Ritalin steeds blijf uitstellen. Als ik eenmaal ben begonnen dan ga ik door en maak ik het af. Ik ben rustiger en heb meer overzicht maar moet geen moeilijke taken ofzo gaan doen want ik kan minder goed nadenken met Ritalin op. Ik ben dan minder creatief en enthousiast, wat ik wel weer mis. Ik vind mezelf leuker zonder Ritalin althans, dat drukke vind ik juist leuk aan mezelf.
Tips? Tja, lijstjes maken, maar ze maken en je eraan houden is natuurlijk een heel anders ding. Suikervrij leven zorgt er wel voor dat mijn energie pijl hoger is en ik minder moe ben, daardoor ook iets beter met prikkels om kan gaan. En je aan melden voor een training via PsyQ geeft je echt enorm veel inzicht en handvaten.
Voelde me ontzettend op mijn gemak in deze groep van 12 ad(h)d ers, zoveel herkenning!
Ben steeds een beetje op en af de medicijnen omdat het op een gegeven moment niet meer werkt voor mij, dus moet ik weer stoppen. Ik word er dan juist boos en depri van. Nu zit ik sinds kort toch weer op een lage dosis Ritalin in de hoop dat het nu beter "blijft" gaan.
Jammer is inderdaad, dat ik ook met Ritalin steeds blijf uitstellen. Als ik eenmaal ben begonnen dan ga ik door en maak ik het af. Ik ben rustiger en heb meer overzicht maar moet geen moeilijke taken ofzo gaan doen want ik kan minder goed nadenken met Ritalin op. Ik ben dan minder creatief en enthousiast, wat ik wel weer mis. Ik vind mezelf leuker zonder Ritalin althans, dat drukke vind ik juist leuk aan mezelf.
Tips? Tja, lijstjes maken, maar ze maken en je eraan houden is natuurlijk een heel anders ding. Suikervrij leven zorgt er wel voor dat mijn energie pijl hoger is en ik minder moe ben, daardoor ook iets beter met prikkels om kan gaan. En je aan melden voor een training via PsyQ geeft je echt enorm veel inzicht en handvaten.
maandag 12 mei 2014 om 16:09
Goeie tip die training!
Ik heb al drie jaar om de week cognitieve gedragstherapie maar hoe werkt zo een training? Is dat in een groep? Als een klasje?
De medicatie hielp bij mij ook na een tijd niet meer. En daarbij voelde ik dat ik mijn eigen ikje compleet kwijtraakte maar toch een jaar doorgegaan. Toen tegen advies van psych en andere psych in gestopt en me compleet gestort op voeding als medicijn.
Trouwens nadat ik met mijn zwaar wazige hoofd zonder nadenken een autoweg overstak en auto's accuut moesten stoppen met een kettingbotsing tot gevolg.... Toch maar weer medicatie gaan slikken. Later zag ik op het nieuws oid dat smaakstof E621 iets doet met de hersenen waardoor een normaal stel hersenen als wazig worden.
Bleek dat dit in mijn dagelijkse soepje zat. Sinds ik dat niet meer eet, geen kettingbotsingen meer gehad ;D
Misschien moeten we een topic openen met 'Je meest bizarre AD(H)D momentjes' Denk dat we wel wat leuke verhalen kunnen vertellen hihi
Ik heb al drie jaar om de week cognitieve gedragstherapie maar hoe werkt zo een training? Is dat in een groep? Als een klasje?
De medicatie hielp bij mij ook na een tijd niet meer. En daarbij voelde ik dat ik mijn eigen ikje compleet kwijtraakte maar toch een jaar doorgegaan. Toen tegen advies van psych en andere psych in gestopt en me compleet gestort op voeding als medicijn.
Trouwens nadat ik met mijn zwaar wazige hoofd zonder nadenken een autoweg overstak en auto's accuut moesten stoppen met een kettingbotsing tot gevolg.... Toch maar weer medicatie gaan slikken. Later zag ik op het nieuws oid dat smaakstof E621 iets doet met de hersenen waardoor een normaal stel hersenen als wazig worden.
Bleek dat dit in mijn dagelijkse soepje zat. Sinds ik dat niet meer eet, geen kettingbotsingen meer gehad ;D
Misschien moeten we een topic openen met 'Je meest bizarre AD(H)D momentjes' Denk dat we wel wat leuke verhalen kunnen vertellen hihi
maandag 12 mei 2014 om 17:39
Ik hyperfocus op dit topic
Ik wil binnenkort ook aan een adhd dieet beginnen, zijn daar boeken over? Want van de dexamfetamine slaat mijn hart steeds op hol en slaap ik superslecht. Zeker niet ideaal.
Ik heb gehoord dat E-nummers ook heel slecht voor adhd-ers zijn?
@jesa, kun je iets meer vertellen over waardoor je vriendschappen mislukten?
Bedankt voor al jullie verhalen, in iedere post herken ik wel wat
@shutterbug, over de afwijzingen, bij mij komt dat ook vaak echt hard binnen. Maar dat komt misschien omdat ik zovaak met de grond gelijk ben gemaakt, dat ik er nu overgevoelig voor ben ofzo?
Ik moet ook zeggen, vroeger bleef ik hangen in 'vriendschappen' die helemaal niet oke waren, waar de zogenaamde vriendin mij steeds wel even zou vertellen hoe ik mijn leven moest leiden en als een klein kind mijn gedrag complimenteerde wanneer ik iets goeds deed. Ik had zo'n laag zelfbeeld, maar ik probeer het eruit te slaan en het gaat al beter.
Ik wil binnenkort ook aan een adhd dieet beginnen, zijn daar boeken over? Want van de dexamfetamine slaat mijn hart steeds op hol en slaap ik superslecht. Zeker niet ideaal.
Ik heb gehoord dat E-nummers ook heel slecht voor adhd-ers zijn?
@jesa, kun je iets meer vertellen over waardoor je vriendschappen mislukten?
Bedankt voor al jullie verhalen, in iedere post herken ik wel wat
@shutterbug, over de afwijzingen, bij mij komt dat ook vaak echt hard binnen. Maar dat komt misschien omdat ik zovaak met de grond gelijk ben gemaakt, dat ik er nu overgevoelig voor ben ofzo?
Ik moet ook zeggen, vroeger bleef ik hangen in 'vriendschappen' die helemaal niet oke waren, waar de zogenaamde vriendin mij steeds wel even zou vertellen hoe ik mijn leven moest leiden en als een klein kind mijn gedrag complimenteerde wanneer ik iets goeds deed. Ik had zo'n laag zelfbeeld, maar ik probeer het eruit te slaan en het gaat al beter.
maandag 12 mei 2014 om 17:46
Tomaatje, een algemeen ADHD dieet bestaat niet echt, we werken allemaal anders en wat bij mij werkt hoeft bij jou niet te werken. Ik merk dat ik me beter voel bij "schoon" eten, maar veel vreemder kom ik niet.
Er is wel het pellser eliminatie dieet, daarbij begin je met alleen zilvervliesrijst, kip en peer en bouw je dit langzaam uit met andere voedingsmiddelen om te kijken wat je triggers zijn. De exacte samenstelling is persoonlijk, is wel info over te vinden.
Er is wel het pellser eliminatie dieet, daarbij begin je met alleen zilvervliesrijst, kip en peer en bouw je dit langzaam uit met andere voedingsmiddelen om te kijken wat je triggers zijn. De exacte samenstelling is persoonlijk, is wel info over te vinden.
maandag 12 mei 2014 om 18:05
quote:tomaatje85 schreef op 12 mei 2014 @ 17:39:
@jesa, kun je iets meer vertellen over waardoor je vriendschappen mislukten?
Ik had (heb?) best wat moeite m'n sociale leven te onderhouden.. Heb veel tijd voor mezelf (en mijn chaos) nodig, waardoor er ineens een behoorlijke tijd verstreken voor ik eens 'tijd' heb voor een avondje met die vriendin/vriend. De meeste mensen vinden dat niet zo leuk, en haken af
Gelukkig voor mij zijn er ook vriendinnen geweest die er wél mee overweg konden. Die zijn nog steeds in mijn leven, en hoef ik niet dagelijks of wekelijks te spreken en begrijpen het als ik 'even' in mijn bubbel zit, nemen een stapje terug en zijn er als ik weer uit m'n bubbel stap.
@jesa, kun je iets meer vertellen over waardoor je vriendschappen mislukten?
Ik had (heb?) best wat moeite m'n sociale leven te onderhouden.. Heb veel tijd voor mezelf (en mijn chaos) nodig, waardoor er ineens een behoorlijke tijd verstreken voor ik eens 'tijd' heb voor een avondje met die vriendin/vriend. De meeste mensen vinden dat niet zo leuk, en haken af
Gelukkig voor mij zijn er ook vriendinnen geweest die er wél mee overweg konden. Die zijn nog steeds in mijn leven, en hoef ik niet dagelijks of wekelijks te spreken en begrijpen het als ik 'even' in mijn bubbel zit, nemen een stapje terug en zijn er als ik weer uit m'n bubbel stap.
maandag 12 mei 2014 om 18:10
Bijzonder dat ook een aantal van jullie niet echt positief reageert op Ritalin. Ik slik het ook niet.
Bij mij werkt gezonde voeding sowieso. Koffie en energiedrankjes vermijd ik en suiker probeer ik te minimaliseren. Net als te veel alcohol. Een paar drankjes is ok, maar ik reageer heel slecht op katers. Ook slik ik al een aantal maanden een kruidenmiddel dat de scherpe randjes wat minder scherp maakt. Ik heb een blogje geschreven over natuurlijke middelen bij ADHD, maar uiteraard is het niet erg objectief. Misschien kunnen jullie me helpen om de 'database' wat aan te vullen
http://hollenofstilstaan.wordpress.com/medicatie/
Bij mij werkt gezonde voeding sowieso. Koffie en energiedrankjes vermijd ik en suiker probeer ik te minimaliseren. Net als te veel alcohol. Een paar drankjes is ok, maar ik reageer heel slecht op katers. Ook slik ik al een aantal maanden een kruidenmiddel dat de scherpe randjes wat minder scherp maakt. Ik heb een blogje geschreven over natuurlijke middelen bij ADHD, maar uiteraard is het niet erg objectief. Misschien kunnen jullie me helpen om de 'database' wat aan te vullen
http://hollenofstilstaan.wordpress.com/medicatie/
maandag 12 mei 2014 om 18:15
Heel herkenbaar Jesa. Ik heb ook veel tijd voor mezelf nodig. Ook niet al mijn vrienden konden dat waarderen...helaas. Wat mij ook geholpen heeft is verhuizen uit de stad. Ik woon nu in een rustiger omgeving en ook dat geeft weer rust in mijn hoofd.
Ik ben overigens de enige in mijn gezin met een diagnose, maar mijn vader en broers hebben het volgens mij ook. Mijn vader en jongste broer erkennen dit overigens ook, maar hebben zich niet laten onderzoeken.
Ik ben overigens de enige in mijn gezin met een diagnose, maar mijn vader en broers hebben het volgens mij ook. Mijn vader en jongste broer erkennen dit overigens ook, maar hebben zich niet laten onderzoeken.
maandag 12 mei 2014 om 18:24
Jesa, bedankt!
@Lisa, ik ben je pagina aan het bekijken, superleuk joh! Alleen de link onderaan de tips pagina doet het niet
Hoe lukt het jou om suiker te laten staan? Ik ben echt een zoetekauw/vreetzak (volgens mijn adhd boek hebben adhd-ers een sterke behoefte aan suiker) Wat eet jij dan als je zin hebt in iets zoets?
L-teanine, magnesium en sintjanskruid staan in mijn keuken, heb het een tijd geslikt maar weinig effect. De l-teanine was ook nog eens hartstikke duur. Ik slik wel visolie capsules en daar merk ik zeker effect van!
@Lisa, ik ben je pagina aan het bekijken, superleuk joh! Alleen de link onderaan de tips pagina doet het niet
Hoe lukt het jou om suiker te laten staan? Ik ben echt een zoetekauw/vreetzak (volgens mijn adhd boek hebben adhd-ers een sterke behoefte aan suiker) Wat eet jij dan als je zin hebt in iets zoets?
L-teanine, magnesium en sintjanskruid staan in mijn keuken, heb het een tijd geslikt maar weinig effect. De l-teanine was ook nog eens hartstikke duur. Ik slik wel visolie capsules en daar merk ik zeker effect van!
anoniem_155823 wijzigde dit bericht op 12-05-2014 18:26
Reden: spelfouten
Reden: spelfouten
% gewijzigd
maandag 12 mei 2014 om 19:10
Lisa, dat is bij mij juist andersom!
Ik ben opgegroeid in een klein dorpje en voel me veel vrijer in de grote stad waar ik nu woon (ook nog eens 100km van mijn oude woonplaats af). Hier heb ik aan niemand (sociale)verantwoording af te leggen over wat ik doe, hoe ik me gedraag enz.
Tomaatje, ik drink wel eens een glaasje cola ofzo hoor!
Gelukkig kan mijn vriend het prima hebben als ik al roprollend over de leuning van de bank een x zijn hoofd raak
Ben je van plan álle suikers e.d. te laten staan?
Ik word helemaal enthousiast van dit topic trouwens
Ik ben opgegroeid in een klein dorpje en voel me veel vrijer in de grote stad waar ik nu woon (ook nog eens 100km van mijn oude woonplaats af). Hier heb ik aan niemand (sociale)verantwoording af te leggen over wat ik doe, hoe ik me gedraag enz.
Tomaatje, ik drink wel eens een glaasje cola ofzo hoor!
Gelukkig kan mijn vriend het prima hebben als ik al roprollend over de leuning van de bank een x zijn hoofd raak
Ben je van plan álle suikers e.d. te laten staan?
Ik word helemaal enthousiast van dit topic trouwens
maandag 12 mei 2014 om 20:14
Dat lukt mij ook niet altijd hoor Tomaatje! Maar wat wel helpt is fruit eten. Of rozijntjes en ander gedroogd fruit. Maar het liefst trek ik ook graag een reep chocolade open
Ik woon overigens - en gelukkig - niet klein dorpje met veel sociale controle. Ik denk dat mijn gemeente toch al snel 30.000 bewoners heeft. Maar we wonen wel lekker groen, met bos en strand om de hoek. Ik heb dat echt nodig om op te kunnen laden. Van drukte word ik erg onrustig.
Ik woon overigens - en gelukkig - niet klein dorpje met veel sociale controle. Ik denk dat mijn gemeente toch al snel 30.000 bewoners heeft. Maar we wonen wel lekker groen, met bos en strand om de hoek. Ik heb dat echt nodig om op te kunnen laden. Van drukte word ik erg onrustig.
maandag 12 mei 2014 om 20:27
Even tussendoor https://www.youtube.com/watch?v=33Ic1CtdLIY
vrijdag 16 mei 2014 om 16:37
Hallo allemaal,
Ik ben 34 en weet sinds 3 jaar dat ik ADHD heb. Ik herken veel van wat jullie schrijven. Ik zal later dit weekend nog even uitgebreider reageren. Het lijkt me erg fijn om in een groepje te schrijven en ervaringen uit te wisselen. Ik heb me al wel vaker bij topics hier aangemeld, maar steeds bloedde dat dood. Lastig hoor, al die mensen die aan dingen beginnen die ze niet afmaken Tot later!
Ik ben 34 en weet sinds 3 jaar dat ik ADHD heb. Ik herken veel van wat jullie schrijven. Ik zal later dit weekend nog even uitgebreider reageren. Het lijkt me erg fijn om in een groepje te schrijven en ervaringen uit te wisselen. Ik heb me al wel vaker bij topics hier aangemeld, maar steeds bloedde dat dood. Lastig hoor, al die mensen die aan dingen beginnen die ze niet afmaken
Tot later!
vrijdag 16 mei 2014 om 16:54
vrijdag 16 mei 2014 om 17:07
Hallo mede ADHD-ers!
Ik ben 34 en weet het sinds 4,5 jaar.
Slik momenteel geen medicatie. Ben wel werkeloos (again) zit bijna een jaar thuis en weet niet goed wat voor werk ik moet gaan doen.
Ben heel benieuwd wat jullie allemaal doen!
Heerlijk zo'n groepje om mee te kletsen en ervaringen uit te wisselen.
Ik ben 34 en weet het sinds 4,5 jaar.
Slik momenteel geen medicatie. Ben wel werkeloos (again) zit bijna een jaar thuis en weet niet goed wat voor werk ik moet gaan doen.
Ben heel benieuwd wat jullie allemaal doen!
Heerlijk zo'n groepje om mee te kletsen en ervaringen uit te wisselen.
vrijdag 16 mei 2014 om 22:27
Ik heb ook een WO-studie afgerond, een keer geswitcht en toen bijna 6 jaar over gedaan, bijna 7 jaar gestudeerd dus. Vrij lang maar ook niet heel abnormaal. De boeken had ik nooit uitgelezen eigenlijk, ik kon vaak op een tentamen de goede antwoorden wel beredeneren. Ik heb toen 7 jaar in een commerciële functie op vrij hoog niveau gewerkt, echt een concentratiefunctie. Achteraf had ik het niet ongelukkiger kunnen kiezen. Omdat het me vaak niet lukte om op kantoor mijn werk af te maken binnen een redelijke tijd, nam ik bijna altijd werk mee naar huis en werkte ik daar ook, terwijl ik die tijd niet boekte. Daardoor raakte ik moe, kreeg ik nog minder werk af binnen een normale tijd, nam ik nog meer werk mee naar huis, raakte ik nog meer vermoeid, etc etc, en zo in de neerwaartse spiraal. En iedere dag zei ik tegen mezelf dat het anders moest, dat ik gewoon niet zo moest lummelen. Na zo'n jaar of 6 was ik helemaal op en kon ik niets meer, het lukte me niet eens om met boodschappen thuis te komen waarvan ik een maaltijd kon maken, bijvoorbeeld. Toen ik vervolgens de vraag kreeg wat er eerder was, de spanningsklachten of de concentratieproblemen, wist ik eigenlijk het antwoord direct wel... Alsof ik het onbewust toch altijd wel heb geweten, dat er iets niet normaal was. Ik heb toen een traject bij Psyq gevolgd en daar heb ik veel baat bij gehad. Ritalin en concerta had wel wat effect maar te weinig, bij welbutrin bleek ik veel baat te hebben. Ik moest daar mee stoppen toen ik zwanger raakte en op dit moment geef ik nog borstvoeding, dus kan ik ook geen medicatie gebruiken. Inmiddels heb ik een andere baan, bij een overheidsinstantie, die iets minder van me vergt maar wel een beetje saai is soms. Qua gezinsleven loopt het allemaal wel redelijk nu, qua werk weet ik eigenlijk niet zo goed hoe het verder moet.
Zo, dat was mijn verhaal in een notendop.
Zo, dat was mijn verhaal in een notendop.
vrijdag 16 mei 2014 om 23:25
Poeh ik wil graag op jullie reageren nu, maar ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen. Ik begin gewoon ergens, okay?
@voeding, ik ben benieuwd naar jullie ervaringen. Ik zou sowieso wel wat gezonder mogen eten. Heb laatst wel echt aan den lijve ondervonden dat een glas cola en een zak m&m's geen goed idee is als je nog wat werk moet doen.
@tomaatje, welke boeken zou je aanraden?
@madelief, knuffel voor jou, wat vervelend dat je studie zo moeizaam loopt. Wat ga je nu doen, met dat eerste jaar dat overnieuw moet? Kun je niet wat meer aandacht van een studiebegeleider oid krijgen? Zo'n thesis of scriptie kan ook echt een hele bevalling zijn. Wat studeer je? (Geeft niet als je het niet wilt zeggen hoor, ik wil ook liever niet te herkenbaar zijn,)
@jesa wat spannend dat je een kindje verwacht! Hoe ver ben je? Poeh, dat is niet niets wat je nu aan je hoofd hebt, ik kan me voorstellen dat dat veel is. Lukt het allemaal een beetje? Ik vond het wel een erg leuke tijd, kun jij er een beetje van genieten? En zo'n baby heeft niet veel nodig behalve papa en mama he, komt allemaal goed!
@twijfelmiep, lastig is dat he, dat je alles hoort en meekrijgt. Ik deel mijn werkkamer met 2 collega's die veel hardop en samen doen, nou lekker werken is dat, NOT. Mislukt klinkt idd niet zo aardig, maar je zegt erbij dat je het niet zo bedoelt, dus ik geef je het voordeel van de twijfel (haha, wat een woordgrap). Mijn ervaring bij die groepjes van psyq is dat daar niet veel mensen bij zaten die hoogopgeleid zijn, en mij met open mond aankeken als ze mijn functie hoorden en mij dan vervolgens benaderden alsof ik toch geen enkel probleem kon hebben, terwijl ik doe toch ook echt had en daarom zat ik daar. Dat laatste vond ik erg vervelend. Hoe was dat bij jou, jannaj?
@jemida, wat vervelend dat je werkloos bent. Wat zou je willen doen? Ik vind het zelf erg lastig die vraag te beantwoorden, ik wil iets waarmee ik niet weer constant stress heb van deadlines, ik wil niet weer thuis zitten met buikpijn over mijn werk en veel overwerken (zeker nu ik moeder ben geworden), maar bij mijn huidige baan kwijn ik een beetje weg, zonder enige druk.
Hebben jullie trouwens ook een verlate slaapfase? Ik ga toch maar een poging doen zo, weet nooit of mijn dreumes lekker doorslaapt 's nachts.
@voeding, ik ben benieuwd naar jullie ervaringen. Ik zou sowieso wel wat gezonder mogen eten. Heb laatst wel echt aan den lijve ondervonden dat een glas cola en een zak m&m's geen goed idee is als je nog wat werk moet doen.
@tomaatje, welke boeken zou je aanraden?
@madelief, knuffel voor jou, wat vervelend dat je studie zo moeizaam loopt. Wat ga je nu doen, met dat eerste jaar dat overnieuw moet? Kun je niet wat meer aandacht van een studiebegeleider oid krijgen? Zo'n thesis of scriptie kan ook echt een hele bevalling zijn. Wat studeer je? (Geeft niet als je het niet wilt zeggen hoor, ik wil ook liever niet te herkenbaar zijn,)
@jesa wat spannend dat je een kindje verwacht! Hoe ver ben je? Poeh, dat is niet niets wat je nu aan je hoofd hebt, ik kan me voorstellen dat dat veel is. Lukt het allemaal een beetje? Ik vond het wel een erg leuke tijd, kun jij er een beetje van genieten? En zo'n baby heeft niet veel nodig behalve papa en mama he, komt allemaal goed!
@twijfelmiep, lastig is dat he, dat je alles hoort en meekrijgt. Ik deel mijn werkkamer met 2 collega's die veel hardop en samen doen, nou lekker werken is dat, NOT. Mislukt klinkt idd niet zo aardig, maar je zegt erbij dat je het niet zo bedoelt, dus ik geef je het voordeel van de twijfel (haha, wat een woordgrap). Mijn ervaring bij die groepjes van psyq is dat daar niet veel mensen bij zaten die hoogopgeleid zijn, en mij met open mond aankeken als ze mijn functie hoorden en mij dan vervolgens benaderden alsof ik toch geen enkel probleem kon hebben, terwijl ik doe toch ook echt had en daarom zat ik daar. Dat laatste vond ik erg vervelend. Hoe was dat bij jou, jannaj?
@jemida, wat vervelend dat je werkloos bent. Wat zou je willen doen? Ik vind het zelf erg lastig die vraag te beantwoorden, ik wil iets waarmee ik niet weer constant stress heb van deadlines, ik wil niet weer thuis zitten met buikpijn over mijn werk en veel overwerken (zeker nu ik moeder ben geworden), maar bij mijn huidige baan kwijn ik een beetje weg, zonder enige druk.
Hebben jullie trouwens ook een verlate slaapfase? Ik ga toch maar een poging doen zo, weet nooit of mijn dreumes lekker doorslaapt 's nachts.
zaterdag 17 mei 2014 om 00:06
@zelfbeeld, ik heb best veel gehad aan een groepje bij psyq over zelfbeeld, niet alleen met adhd maar uit al hun behandelprogramma's. Het is soms moeilijk om dingen niet op jezelf te betrekken, maar het levert je zo veel op als dat lukt. Wordt het allemaal net een beetje makkelijker van.
@positieve kanten. Ik zie ze eigenlijk niet zo, ik heb er iedere dag last van. Maar misschien komt dat nog. Ik denk dat ik zonder adhd ook wel leuk en creatief was geweest, en dat het allemaal wat minder moeilijk was geweest en ik wel had kunnen doen wat ik had willen doen.
Nou nu ga ik echt maar eens proberen te slapen. Weltrusten!
@positieve kanten. Ik zie ze eigenlijk niet zo, ik heb er iedere dag last van. Maar misschien komt dat nog. Ik denk dat ik zonder adhd ook wel leuk en creatief was geweest, en dat het allemaal wat minder moeilijk was geweest en ik wel had kunnen doen wat ik had willen doen.
Nou nu ga ik echt maar eens proberen te slapen. Weltrusten!
zaterdag 17 mei 2014 om 11:47
Goedemorgen Carmhen!
Bedankt voor je bericht.
Ik studeer International business management en dan richting een specifieke branche.
Besloten om niet die vakken over te doen en die regel aan te vechten.. Ondertussen wel aan mijn scriptie te blijven werken.
Aan de andere kant ben ik heel sterk aan het twijfelen of ik niet gewoon eieren voor m'n geld moet kiezen en verder gaan aan de opstart van m'n bedrijfje. Ik zit nu nog in de Wajong (helaas) vanwege artrose waardoor ik niet lang kan staan en zitten (ik heb dit al sinds kinds af aan en te lang doorgewerkt waardoor het verergert is).
Gelukkig is dat niet aan de buitenkant te merken, en ik vertel het ook vrijwel aan niemand.
Bij mij is het zo geweest dat men giga hoge verwachtingen van me had vanwege een combinatie van mijn lef, netwerk, uiterlijk en creativiteit. Het heeft dan ook heel lang gevoeld als falen (dat ik steeds opbrandde) en heb daarbij ook een mega faalangst dus dat hield elkaar in stand op die manier. Voor deze zaken volg ik Cognitieve Gedragstherapie Therapie.
Waar ik eigenlijk benieuwd naar ben...
In mijn situatie (pas ADD geconstateerd toen ik 29 was (nu 32). Men om me heen heeft geen tijd gehad om zich er in te verdiepen, zoals dat waarschijnlijk wel zo zou zijn geweest als het was geconstateerd toen ik jong was.
Mijn broer stuurde een mail dat hij niet begrijpt waarom al mijn vriendschappen, relaties, studies, banen, etc op niets uitlopen (dit is in zijn ogen zo, ik heb veel vriendschappen die zijn stuk gelopen maar ook echt hele lieve vrienden al jaar en dag). En dat hij zich erge zorgen om me maakte.
Ik vond dit zo frustrerend! Ik ben iemand die nooit opgeeft en met veel energie en bedachtzaamheid al die zaken die hij aanhaalt aangaat. De reden dat het dan toch ergens op stuk loopt is eigenlijk altijd te herleiden naar de resultaten van mijn ADD.
Inderdaad gaf jij het ook al aan; het verlate slapen (ik slaap pas wanneer ik compleet ben uitgeput rond 5 uur) zorgt ervoor dat ik niet meer helder na kan denken, sneller overspannen raak, vaak ziek en nog chaotischer, met alle gevolgen van dien.
Toen ik dat zei, zei mijn broer dat ik alles wel op ADD kon afschuiven en ik gewoon m'n schouders eronder moest zetten en niet moet zeuren.
Dit is frustratie in het kwadraat voor mij.
Hoe is dat hier voor jou Carmhen? En voor anderen? Overkomt dit je wel eens?
En zo ja?
Hoe ga je er mee om?
Bedankt voor je bericht.
Ik studeer International business management en dan richting een specifieke branche.
Besloten om niet die vakken over te doen en die regel aan te vechten.. Ondertussen wel aan mijn scriptie te blijven werken.
Aan de andere kant ben ik heel sterk aan het twijfelen of ik niet gewoon eieren voor m'n geld moet kiezen en verder gaan aan de opstart van m'n bedrijfje. Ik zit nu nog in de Wajong (helaas) vanwege artrose waardoor ik niet lang kan staan en zitten (ik heb dit al sinds kinds af aan en te lang doorgewerkt waardoor het verergert is).
Gelukkig is dat niet aan de buitenkant te merken, en ik vertel het ook vrijwel aan niemand.
Bij mij is het zo geweest dat men giga hoge verwachtingen van me had vanwege een combinatie van mijn lef, netwerk, uiterlijk en creativiteit. Het heeft dan ook heel lang gevoeld als falen (dat ik steeds opbrandde) en heb daarbij ook een mega faalangst dus dat hield elkaar in stand op die manier. Voor deze zaken volg ik Cognitieve Gedragstherapie Therapie.
Waar ik eigenlijk benieuwd naar ben...
In mijn situatie (pas ADD geconstateerd toen ik 29 was (nu 32). Men om me heen heeft geen tijd gehad om zich er in te verdiepen, zoals dat waarschijnlijk wel zo zou zijn geweest als het was geconstateerd toen ik jong was.
Mijn broer stuurde een mail dat hij niet begrijpt waarom al mijn vriendschappen, relaties, studies, banen, etc op niets uitlopen (dit is in zijn ogen zo, ik heb veel vriendschappen die zijn stuk gelopen maar ook echt hele lieve vrienden al jaar en dag). En dat hij zich erge zorgen om me maakte.
Ik vond dit zo frustrerend! Ik ben iemand die nooit opgeeft en met veel energie en bedachtzaamheid al die zaken die hij aanhaalt aangaat. De reden dat het dan toch ergens op stuk loopt is eigenlijk altijd te herleiden naar de resultaten van mijn ADD.
Inderdaad gaf jij het ook al aan; het verlate slapen (ik slaap pas wanneer ik compleet ben uitgeput rond 5 uur) zorgt ervoor dat ik niet meer helder na kan denken, sneller overspannen raak, vaak ziek en nog chaotischer, met alle gevolgen van dien.
Toen ik dat zei, zei mijn broer dat ik alles wel op ADD kon afschuiven en ik gewoon m'n schouders eronder moest zetten en niet moet zeuren.
Dit is frustratie in het kwadraat voor mij.
Hoe is dat hier voor jou Carmhen? En voor anderen? Overkomt dit je wel eens?
En zo ja?
Hoe ga je er mee om?