Psyche
alle pijlers
Alleen zijn
maandag 12 september 2011 om 23:42
Ik las net de blog/vraag over het al dan niet samenwonen in Utrecht, en daarin gaf de vraagsteller aan dat zij in een bepaald geval een paar avonden alleen zou zijn. De reacties daarop waren, samengevat, dat wanneer ze dat niet aan zou kunnen ze niet erg zelfstandig was.
Dat verbaasde me eigenlijk - ik was vroeger erg verlegen en voor mij is het een overwinning dat ik nu behoefte heb aan gezelschap en het leuk vind om mijn tijd met anderen door te brengen. Vroeger wist ik nooit wat ik moest zeggen en voelde ik me maar ongemakkelijk, dus zat ik liever alleen of liever nog bij een vriendje (dat eigenlijk helemaal niet zo leuk was).
Het is overigens niet zo dat ik helemaal niet alleen kan zijn, en ik heb daar ook zeker wel behoefte aan, maar op gegeven moment slaat de verveling wel toe.
Ik probeer ook vaak dingen te plannen of te doen - vaak is het begin van de week wat rustiger maar van woensdag tot en met zaterdag ben ik 's avonds eigenlijk altijd wel de deur uit!
Hoe zien jullie dit?
Dat verbaasde me eigenlijk - ik was vroeger erg verlegen en voor mij is het een overwinning dat ik nu behoefte heb aan gezelschap en het leuk vind om mijn tijd met anderen door te brengen. Vroeger wist ik nooit wat ik moest zeggen en voelde ik me maar ongemakkelijk, dus zat ik liever alleen of liever nog bij een vriendje (dat eigenlijk helemaal niet zo leuk was).
Het is overigens niet zo dat ik helemaal niet alleen kan zijn, en ik heb daar ook zeker wel behoefte aan, maar op gegeven moment slaat de verveling wel toe.
Ik probeer ook vaak dingen te plannen of te doen - vaak is het begin van de week wat rustiger maar van woensdag tot en met zaterdag ben ik 's avonds eigenlijk altijd wel de deur uit!
Hoe zien jullie dit?
maandag 12 september 2011 om 23:45
Als je je niet alleen kunt vermaken klopt er iets niet. Zo denk ik er over.
Eigenlijk ren je heel hard weg voor jezelf als je altijd maar vermaak en gezelschap nodig hebt. Daarnaast maakt het je er ook niet aantrekkelijker op.
Stel je voor, je belt je vriend en je vraagt; Wat was je aan het doen. En die ander zegt; "Wachten op jou, totdat jij tijd hebt".
Daar moet je maar zin in hebben zeg. Bah
Eigenlijk ren je heel hard weg voor jezelf als je altijd maar vermaak en gezelschap nodig hebt. Daarnaast maakt het je er ook niet aantrekkelijker op.
Stel je voor, je belt je vriend en je vraagt; Wat was je aan het doen. En die ander zegt; "Wachten op jou, totdat jij tijd hebt".
Daar moet je maar zin in hebben zeg. Bah
maandag 12 september 2011 om 23:48
En nog even dit;quote:Watchamacallit schreef op 12 september 2011 @ 23:42:
Ik las net de blog/vraag over het al dan niet samenwonen in Utrecht, en daarin gaf de vraagsteller aan dat zij in een bepaald geval een paar avonden alleen zou zijn. De reacties daarop waren, samengevat, dat wanneer ze dat niet aan zou kunnen ze niet erg zelfstandig was.
Dat verbaasde me eigenlijk - ik was vroeger erg verlegen en voor mij is het een overwinning dat ik nu behoefte heb aan gezelschap en het leuk vind om mijn tijd met anderen door te brengen. Vroeger wist ik nooit wat ik moest zeggen en voelde ik me maar ongemakkelijk, dus zat ik liever alleen of liever nog bij een vriendje (dat eigenlijk helemaal niet zo leuk was).
Het is overigens niet zo dat ik helemaal niet alleen kan zijn, en ik heb daar ook zeker wel behoefte aan, maar op gegeven moment slaat de verveling wel toe.
Ik probeer ook vaak dingen te plannen of te doen - vaak is het begin van de week wat rustiger maar van woensdag tot en met zaterdag ben ik 's avonds eigenlijk altijd wel de deur uit!
Hoe zien jullie dit?Het klinkt tegenstrijdig wat je zegt; Ik wilde alleen zijn, desnoods met een niet leuk vriendje, overigens kan ik het wel, maar....
Ik las net de blog/vraag over het al dan niet samenwonen in Utrecht, en daarin gaf de vraagsteller aan dat zij in een bepaald geval een paar avonden alleen zou zijn. De reacties daarop waren, samengevat, dat wanneer ze dat niet aan zou kunnen ze niet erg zelfstandig was.
Dat verbaasde me eigenlijk - ik was vroeger erg verlegen en voor mij is het een overwinning dat ik nu behoefte heb aan gezelschap en het leuk vind om mijn tijd met anderen door te brengen. Vroeger wist ik nooit wat ik moest zeggen en voelde ik me maar ongemakkelijk, dus zat ik liever alleen of liever nog bij een vriendje (dat eigenlijk helemaal niet zo leuk was).
Het is overigens niet zo dat ik helemaal niet alleen kan zijn, en ik heb daar ook zeker wel behoefte aan, maar op gegeven moment slaat de verveling wel toe.
Ik probeer ook vaak dingen te plannen of te doen - vaak is het begin van de week wat rustiger maar van woensdag tot en met zaterdag ben ik 's avonds eigenlijk altijd wel de deur uit!
Hoe zien jullie dit?Het klinkt tegenstrijdig wat je zegt; Ik wilde alleen zijn, desnoods met een niet leuk vriendje, overigens kan ik het wel, maar....
maandag 12 september 2011 om 23:52
Maar alleen zijn kan toch best saai worden? Ik bedoel, ik kijk regelmatig alleen een film, of ga alleen sporten, lees een boek allemaal prima, maar over het algemeen vind ik het toch een stuk leuker om gezelschap te hebben en samen iets leuks te doen.
Tegenstrijdig is logisch lijkt me, aangezien het om vroeger en nu gaat.
Tegenstrijdig is logisch lijkt me, aangezien het om vroeger en nu gaat.
maandag 12 september 2011 om 23:54
Oh en met het vriendje voelde ik me wel op mijn gemak dus dat kon dan wel. Met andere mensen niet, dus dat vermeed ik liever. Nu voel ik me eigenlijk overal wel op mijn gemak, tenzij het echt mijn types niet zijn. (Ik was vrijdag op een feestje met alleen maar potheads - verschrikkelijk. Gelukkig was de gastvrouw wel heel leuk.)
dinsdag 13 september 2011 om 00:03
In het verleden? Ja ook wel, maar ik trok altijd erg naar een vriendje toe en liet vrienden/andere dingen zitten, omdat ik dat moeilijker vond.
Nu ben ik al heel lang vrijgezel Ik ben onlangs naar het buitenland verhuisd en bij toeval heb ik toen gelijk een paar maanden met iemand gedate. Alleen doordat ik hier nog geen vrienden had, voelde ik me heel afhankelijk - echt verschrikkelijk. Inmiddels is het helemaal goed gekomen en heb ik genoeg leuke vrienden
Niet heel relevant hoor - wat ik meer bedoel is; is het zo raar dat de betreffende vraagsteller niet alleen wil zijn?
Ik heb zelf heel veel tijd alleen omdat ik vanuit huis werk, dus ik vind het dan wel prettig om 's avonds of voor lunch voor de afwisseling het gezelschap van anderen op te zoeken!
Nu ben ik al heel lang vrijgezel Ik ben onlangs naar het buitenland verhuisd en bij toeval heb ik toen gelijk een paar maanden met iemand gedate. Alleen doordat ik hier nog geen vrienden had, voelde ik me heel afhankelijk - echt verschrikkelijk. Inmiddels is het helemaal goed gekomen en heb ik genoeg leuke vrienden
Niet heel relevant hoor - wat ik meer bedoel is; is het zo raar dat de betreffende vraagsteller niet alleen wil zijn?
Ik heb zelf heel veel tijd alleen omdat ik vanuit huis werk, dus ik vind het dan wel prettig om 's avonds of voor lunch voor de afwisseling het gezelschap van anderen op te zoeken!
dinsdag 13 september 2011 om 00:07
Ik vind het wel fijn om alleen te zijn. Ik ben meer alleen dan samen. En kan ook niet wachten tot ik op mezelf woon. Gewoon even lekker alleen zijn, zelf alles bepalen en van de rust genieten.
Ik had eerst een vriend die ik iedere dag zag. Nu zie ik mijn huidige vriend 1x in de week (ene weekend 1 dag, andere weekend heel t weekend). Ene kant moeilijk maar aan de andere kant vind ik het ook wel fijn om alleen te zijn.
Ik had veel vriendinnen, i.i.g. ik vond het genoeg. Met 1 vriendin, fietste ik vaak rond buiten ,1 vriendin wandelde ik mee, 1 vriendin ging ik mee naar het café en met 1 vriendin kon ik alles delen. En dan wat losse contacten. Maar nu iedereen zijn eigen pad op is gegaan, ja voel ik me af en toe wel eens alleen, maar je moet door en je zal wel andere mensen leren kennen. En voor nu vind ik het wel eventjes fijn.
Ik had eerst een vriend die ik iedere dag zag. Nu zie ik mijn huidige vriend 1x in de week (ene weekend 1 dag, andere weekend heel t weekend). Ene kant moeilijk maar aan de andere kant vind ik het ook wel fijn om alleen te zijn.
Ik had veel vriendinnen, i.i.g. ik vond het genoeg. Met 1 vriendin, fietste ik vaak rond buiten ,1 vriendin wandelde ik mee, 1 vriendin ging ik mee naar het café en met 1 vriendin kon ik alles delen. En dan wat losse contacten. Maar nu iedereen zijn eigen pad op is gegaan, ja voel ik me af en toe wel eens alleen, maar je moet door en je zal wel andere mensen leren kennen. En voor nu vind ik het wel eventjes fijn.
dinsdag 13 september 2011 om 00:09
quote:Watchamacallit schreef op 13 september 2011 @ 00:03:
I
- wat ik meer bedoel is; is het zo raar dat de betreffende vraagsteller niet alleen wil zijn?
Ja, dat vind ik wel. Als je je in je eentje niet weet te vermaken en altijd anderen nodig heb om het fijn te hebben heb je het blijkbaar niet fijn genoeg met jezelf.
I
- wat ik meer bedoel is; is het zo raar dat de betreffende vraagsteller niet alleen wil zijn?
Ja, dat vind ik wel. Als je je in je eentje niet weet te vermaken en altijd anderen nodig heb om het fijn te hebben heb je het blijkbaar niet fijn genoeg met jezelf.
dinsdag 13 september 2011 om 00:12
dinsdag 13 september 2011 om 00:16
quote:zwitsal_nijntje schreef op 13 september 2011 @ 00:07:
Ik vind het wel fijn om alleen te zijn. Ik ben meer alleen dan samen. En kan ook niet wachten tot ik op mezelf woon. Gewoon even lekker alleen zijn, zelf alles bepalen en van de rust genieten.
Wat grappig, bij mij is het dus precies andersom. Ik heb jarenlang op mezelf gewoond omdat ik geen behoefte had een continu gezelschap, en me maar moeilijk kon aanpassen.
Nu deel ik voor het eerst een huis met huisgenoten. Die ik overigens niet heel vaak zie, maar het is wel leuk om af en toe even een praatje te maken! Verder is het hier eigenlijk rustiger dan in mijn laatste appartement (geluidsoverlast...) dus dat is wel relaxed.
Vroeger kon ik het slecht hebben als ik anderen hoorde, nu kan ik dat veel beter handelen en stoor ik me niet zo meer aan geluiden binnen het huis.
Ik reisde ook altijd het liefst alleen - dat doe ik overigens nog steeds, maar ontmoette dan wel altijd mensen onderweg. Ik merk alleen dat ik nu het continue gezelschap veel beter kan handelen.
Ik vind het wel fijn om alleen te zijn. Ik ben meer alleen dan samen. En kan ook niet wachten tot ik op mezelf woon. Gewoon even lekker alleen zijn, zelf alles bepalen en van de rust genieten.
Wat grappig, bij mij is het dus precies andersom. Ik heb jarenlang op mezelf gewoond omdat ik geen behoefte had een continu gezelschap, en me maar moeilijk kon aanpassen.
Nu deel ik voor het eerst een huis met huisgenoten. Die ik overigens niet heel vaak zie, maar het is wel leuk om af en toe even een praatje te maken! Verder is het hier eigenlijk rustiger dan in mijn laatste appartement (geluidsoverlast...) dus dat is wel relaxed.
Vroeger kon ik het slecht hebben als ik anderen hoorde, nu kan ik dat veel beter handelen en stoor ik me niet zo meer aan geluiden binnen het huis.
Ik reisde ook altijd het liefst alleen - dat doe ik overigens nog steeds, maar ontmoette dan wel altijd mensen onderweg. Ik merk alleen dat ik nu het continue gezelschap veel beter kan handelen.
dinsdag 13 september 2011 om 00:19
Grappig, ik was degene die dat schreef bij die blog .
En ja ik vind het zorgelijk als je eerst thuis woont en dan gaat besluiten of je gaat samenwonen met je vriend of een vriendin en dat het feit of je wellicht een paar avondjes alleen bent een duidelijke rol speelt. Dan ben je in mijn ogen niet zelfstandig genoeg.
Dat gezegd hebbende is een mens een sociaal wezen dus gezelschap zoeken is niet vreemd en heel gezond. Alleen zijn moet alleen geen schrikbeeld zijn.
En ja ik vind het zorgelijk als je eerst thuis woont en dan gaat besluiten of je gaat samenwonen met je vriend of een vriendin en dat het feit of je wellicht een paar avondjes alleen bent een duidelijke rol speelt. Dan ben je in mijn ogen niet zelfstandig genoeg.
Dat gezegd hebbende is een mens een sociaal wezen dus gezelschap zoeken is niet vreemd en heel gezond. Alleen zijn moet alleen geen schrikbeeld zijn.
dinsdag 13 september 2011 om 00:24
Je was niet de enige toch Iris, of fantaseer ik er nu wat bij?
Oke dan denken we er wel hetzelfde over. Ik las die paar avonden denk ik niet als een zwaarwegend iets, maar misschien heb je wel gelijk als diegene dat zo specifiek in de vraag zet.
Gelijk samenwonen lijkt mij ook helemaal geen goed plan! Ik zou dan ook nooit met iemand willen samenwonen die direct uit het nest komt, kijkende naar de teringzooi waarin ik mijn eerste jaar op kamers doorbracht
Oke dan denken we er wel hetzelfde over. Ik las die paar avonden denk ik niet als een zwaarwegend iets, maar misschien heb je wel gelijk als diegene dat zo specifiek in de vraag zet.
Gelijk samenwonen lijkt mij ook helemaal geen goed plan! Ik zou dan ook nooit met iemand willen samenwonen die direct uit het nest komt, kijkende naar de teringzooi waarin ik mijn eerste jaar op kamers doorbracht
dinsdag 13 september 2011 om 00:24
quote:Watchamacallit schreef op 13 september 2011 @ 00:16:
[...]
Wat grappig, bij mij is het dus precies andersom. Ik heb jarenlang op mezelf gewoond omdat ik geen behoefte had een continu gezelschap, en me maar moeilijk kon aanpassen.
Nu deel ik voor het eerst een huis met huisgenoten. Die ik overigens niet heel vaak zie, maar het is wel leuk om af en toe even een praatje te maken! Verder is het hier eigenlijk rustiger dan in mijn laatste appartement (geluidsoverlast...) dus dat is wel relaxed.
Vroeger kon ik het slecht hebben als ik anderen hoorde, nu kan ik dat veel beter handelen en stoor ik me niet zo meer aan geluiden binnen het huis.
Ik reisde ook altijd het liefst alleen - dat doe ik overigens nog steeds, maar ontmoette dan wel altijd mensen onderweg. Ik merk alleen dat ik nu het continue gezelschap veel beter kan handelen.
Haha oke!
Ja dat heb ik nu ook hoor. Ben liever lekker alleen zonder rekening te moeten houden aan van alles en nog wat.
Gelukkig heb je nu geen geluidsoverlast meer, scheelt een hoop. Een praatje maken is wel leuk. Maar echt allerlei verplichtingen er bij zou niets voor mij zijn.
Reizen maakt voor mij niets uit. Doe het zowel alleen als samen. Vind het beide fijn. Hoe ontmoet je dan mensen? Ik reis erg vaak met de trein maar heb nog nooit mensen ontmoet ? Wel lieve omaatjes die gesprekken met je voeren, of aparte types.
Maar dan bedoel ik ook echt iets van “Ik loop nu weg”. Ik zat samen met vriend op de trein te wachten en ik zat op zijn schoot want er was geen plek meer op het bankje..
Wat gebeurt er, er komt een man (ik schat 30-40 jaar) naast mijn vriend en mij op de bank zitten op het puntje. (Ik schrok me echt rot). Een jongen naast me ziet dat en stond op en zei tegen die man “Ja u mag hier wel zitten hoor”, maar dat wilde de man niet. Toen zijn wij maar snel weggegaan en hebben die jongen bedankt.
Brrrr. Moest het gekke verhaal even kwijt
[...]
Wat grappig, bij mij is het dus precies andersom. Ik heb jarenlang op mezelf gewoond omdat ik geen behoefte had een continu gezelschap, en me maar moeilijk kon aanpassen.
Nu deel ik voor het eerst een huis met huisgenoten. Die ik overigens niet heel vaak zie, maar het is wel leuk om af en toe even een praatje te maken! Verder is het hier eigenlijk rustiger dan in mijn laatste appartement (geluidsoverlast...) dus dat is wel relaxed.
Vroeger kon ik het slecht hebben als ik anderen hoorde, nu kan ik dat veel beter handelen en stoor ik me niet zo meer aan geluiden binnen het huis.
Ik reisde ook altijd het liefst alleen - dat doe ik overigens nog steeds, maar ontmoette dan wel altijd mensen onderweg. Ik merk alleen dat ik nu het continue gezelschap veel beter kan handelen.
Haha oke!
Ja dat heb ik nu ook hoor. Ben liever lekker alleen zonder rekening te moeten houden aan van alles en nog wat.
Gelukkig heb je nu geen geluidsoverlast meer, scheelt een hoop. Een praatje maken is wel leuk. Maar echt allerlei verplichtingen er bij zou niets voor mij zijn.
Reizen maakt voor mij niets uit. Doe het zowel alleen als samen. Vind het beide fijn. Hoe ontmoet je dan mensen? Ik reis erg vaak met de trein maar heb nog nooit mensen ontmoet ? Wel lieve omaatjes die gesprekken met je voeren, of aparte types.
Maar dan bedoel ik ook echt iets van “Ik loop nu weg”. Ik zat samen met vriend op de trein te wachten en ik zat op zijn schoot want er was geen plek meer op het bankje..
Wat gebeurt er, er komt een man (ik schat 30-40 jaar) naast mijn vriend en mij op de bank zitten op het puntje. (Ik schrok me echt rot). Een jongen naast me ziet dat en stond op en zei tegen die man “Ja u mag hier wel zitten hoor”, maar dat wilde de man niet. Toen zijn wij maar snel weggegaan en hebben die jongen bedankt.
Brrrr. Moest het gekke verhaal even kwijt
dinsdag 13 september 2011 om 00:31
oh hehe ik bedoel reizen als in naar andere landen. Da's overigens ook een goede tip voor je, heeft mij heel erg geholpen! In hostels ontmoet je heel makkelijk mensen, en zo leer je snel verschillende soorten mensen kennen. Ik heb een paar langere reizen gemaakt, maar ook korte weekendtrips binnen Europa.
Oh ik lees overigens in je topic dat je momenteel krap zit...da's jammer! Als je wat meer geld hebt; boek een Ryan Air ticket naar een leuke Europese stad (Lissabon, Madrid, Athene, Praag) en een goedkoop hostel!
Oh ik lees overigens in je topic dat je momenteel krap zit...da's jammer! Als je wat meer geld hebt; boek een Ryan Air ticket naar een leuke Europese stad (Lissabon, Madrid, Athene, Praag) en een goedkoop hostel!
dinsdag 13 september 2011 om 00:33
quote:Watchamacallit schreef op 13 september 2011 @ 00:24:
Je was niet de enige toch Iris, of fantaseer ik er nu wat bij?
Oke dan denken we er wel hetzelfde over. Ik las die paar avonden denk ik niet als een zwaarwegend iets, maar misschien heb je wel gelijk als diegene dat zo specifiek in de vraag zet.
Gelijk samenwonen lijkt mij ook helemaal geen goed plan! Ik zou dan ook nooit met iemand willen samenwonen die direct uit het nest komt, kijkende naar de teringzooi waarin ik mijn eerste jaar op kamers doorbracht
Ik schreef het en Vosje was het er mee eens.
En ik ben ook niet van het gelijk samenwonen vanuit het nest.
Je was niet de enige toch Iris, of fantaseer ik er nu wat bij?
Oke dan denken we er wel hetzelfde over. Ik las die paar avonden denk ik niet als een zwaarwegend iets, maar misschien heb je wel gelijk als diegene dat zo specifiek in de vraag zet.
Gelijk samenwonen lijkt mij ook helemaal geen goed plan! Ik zou dan ook nooit met iemand willen samenwonen die direct uit het nest komt, kijkende naar de teringzooi waarin ik mijn eerste jaar op kamers doorbracht
Ik schreef het en Vosje was het er mee eens.
En ik ben ook niet van het gelijk samenwonen vanuit het nest.
dinsdag 13 september 2011 om 00:34
Als ik vaak alleen zou zijn, zou ik me op een gegeven moment ook gaan vervelen. Samen dingen doen is toch leuker dan alleen. Maar begrijp me niet verkeerd, ik kan mezelf wel vermaken maar na een bepaalde tijd ga je toch verlangen naar contact met anderen. Ik woon nu al n tijdje samen en heb daarvoor 5 jaar alleen gewoond, dus logischerwijs bevalt samenwonen mij beter. Ik ben met TO eens dat het geen goed plan is om direct met iemand te gaan samenwonen die altijd bij zijn/haar ouders heeft gewoond.
dinsdag 13 september 2011 om 00:43
quote:zwitsal_nijntje schreef op 13 september 2011 @ 00:24:
[...]
Ik zat samen met vriend op de trein te wachten en ik zat op zijn schoot want er was geen plek meer op het bankje..
Wat gebeurt er, er komt een man (ik schat 30-40 jaar) naast mijn vriend en mij op de bank zitten op het puntje. (Ik schrok me echt rot). Een jongen naast me ziet dat en stond op en zei tegen die man “Ja u mag hier wel zitten hoor”, maar dat wilde de man niet. Toen zijn wij maar snel weggegaan en hebben die jongen bedankt.
Brrrr. Moest het gekke verhaal even kwijt Sorry, erg offtopic, maar hij ging op het puntje van de bank zitten en jij schrok je dood?
[...]
Ik zat samen met vriend op de trein te wachten en ik zat op zijn schoot want er was geen plek meer op het bankje..
Wat gebeurt er, er komt een man (ik schat 30-40 jaar) naast mijn vriend en mij op de bank zitten op het puntje. (Ik schrok me echt rot). Een jongen naast me ziet dat en stond op en zei tegen die man “Ja u mag hier wel zitten hoor”, maar dat wilde de man niet. Toen zijn wij maar snel weggegaan en hebben die jongen bedankt.
Brrrr. Moest het gekke verhaal even kwijt Sorry, erg offtopic, maar hij ging op het puntje van de bank zitten en jij schrok je dood?
dinsdag 13 september 2011 om 00:44
Ik vind het helemaal niet raar als je alleen zijn niet leuk vind! Ik heb zelf ook liever mensen om me heen. Niet 24/7, maar toch wel vaak. Al is het alleen maar in hetzelfde huis. Je moet opzich wel (even) alleen kunnen zijn inderdaad, maar ik heb ook zoiets van: waarom, als het niet hoeft? Waarom zou je alleen gaan zitten sippen als iemand anders het net zo leuk vind om je gezelschap te houden? Zodat je dan leert alleen te zijn of jezelf te vermaken? Dat kun je ook doen als er vanwege de omstandigheden niemand is, dan is tijd zat om jezelf alleen te gaan vermaken.
Im the root of all thats evil but you can call me cookie
dinsdag 13 september 2011 om 00:47
quote:Watchamacallit schreef op 13 september 2011 @ 00:31:
oh hehe ik bedoel reizen als in naar andere landen. Da's overigens ook een goede tip voor je, heeft mij heel erg geholpen! In hostels ontmoet je heel makkelijk mensen, en zo leer je snel verschillende soorten mensen kennen. Ik heb een paar langere reizen gemaakt, maar ook korte weekendtrips binnen Europa.
Oh ik lees overigens in je topic dat je momenteel krap zit...da's jammer! Als je wat meer geld hebt; boek een Ryan Air ticket naar een leuke Europese stad (Lissabon, Madrid, Athene, Praag) en een goedkoop hostel!
Oh woeps sorry!
Oh ja dat wil ik ook nog dol graag. Ik wilde graag werken in het buitenland, betaald of niet betaald, om mensen te helpen o.i.d. Maar geen idee hoe ik dit moest aanpakken. Zat ik al eens aan te denken om dat te doen ja.
Ik probeer ook zoveel mogelijk acties in de gaten te houden dan ben je soms niet veel kwijt, maar ben er nog niet echt aan toe gekomen.
oh hehe ik bedoel reizen als in naar andere landen. Da's overigens ook een goede tip voor je, heeft mij heel erg geholpen! In hostels ontmoet je heel makkelijk mensen, en zo leer je snel verschillende soorten mensen kennen. Ik heb een paar langere reizen gemaakt, maar ook korte weekendtrips binnen Europa.
Oh ik lees overigens in je topic dat je momenteel krap zit...da's jammer! Als je wat meer geld hebt; boek een Ryan Air ticket naar een leuke Europese stad (Lissabon, Madrid, Athene, Praag) en een goedkoop hostel!
Oh woeps sorry!
Oh ja dat wil ik ook nog dol graag. Ik wilde graag werken in het buitenland, betaald of niet betaald, om mensen te helpen o.i.d. Maar geen idee hoe ik dit moest aanpakken. Zat ik al eens aan te denken om dat te doen ja.
Ik probeer ook zoveel mogelijk acties in de gaten te houden dan ben je soms niet veel kwijt, maar ben er nog niet echt aan toe gekomen.
dinsdag 13 september 2011 om 00:53
quote:hekje schreef op 13 september 2011 @ 00:43:
[...]
Sorry, erg offtopic, maar hij ging op het puntje van de bank zitten en jij schrok je dood?Ja het puntje van de bankje wat een 1persoonsbank is, dus hij ging op het randje zitten (van zon hoekbank op het station), tegen ons aan...Dus ja ik schrok me rot want je verwacht niet dat iemand zo iets doet natuurlijk. Het is niet voor niets een 1persoonsplek, dat je daar met je vriend op schoot zit oke, maar dat er dan iemand nog op het randje probeert te gaan zitten..
[...]
Sorry, erg offtopic, maar hij ging op het puntje van de bank zitten en jij schrok je dood?Ja het puntje van de bankje wat een 1persoonsbank is, dus hij ging op het randje zitten (van zon hoekbank op het station), tegen ons aan...Dus ja ik schrok me rot want je verwacht niet dat iemand zo iets doet natuurlijk. Het is niet voor niets een 1persoonsplek, dat je daar met je vriend op schoot zit oke, maar dat er dan iemand nog op het randje probeert te gaan zitten..
dinsdag 13 september 2011 om 08:38
Ik ben graag alleen. Nee, niet omdat ik verlegen zou zijn, niet omdat ik een psychische storing zou hebben, niet omdat ik xenofobie zou hebben en niet omdat ik sociaal niet sterk zou zijn.
Ik kan me simpelweg prima vermaken - dagenlang alleen: geen probleem. Ik doe ook makkelijk alles alleen - ja, ook buiten de deur eten (ga straks ook in m'n eentje buiten de deur ontbijten, krantje erbij - heerlijk!)
Maar ik kan ook genieten van een avondje samen met vriendinnen langdurig tafelen of met mijn vriend op de bank, filmpje kijken of er op uit.
Door mijn werk ben ik vaak alleen op een bestemmingen in het buitenland. Daar komt het neer op 'je eigen plan trekken' of iets samen met een of meerdere collega's ondernemen. Meestal ga ik zelf iets doen, want ik heb die tijd gewoon nodig. Ben graag alleen en kom dan meer tot rust dan als ik met andere mensen iets onderneem. Pas al ik er langer dan een dag of 5 verblijf, dan ga ik "verlangen" naar in ieder geval 'savonds samen eten. Dat vind ik dan ook echt gezellig. Als ik dat elke avond zou doen, dan zou ik het ook niet meer bijzonder gezellig vinden oid. Nu dus wel en dan houd ik graag zo
Ik kan me simpelweg prima vermaken - dagenlang alleen: geen probleem. Ik doe ook makkelijk alles alleen - ja, ook buiten de deur eten (ga straks ook in m'n eentje buiten de deur ontbijten, krantje erbij - heerlijk!)
Maar ik kan ook genieten van een avondje samen met vriendinnen langdurig tafelen of met mijn vriend op de bank, filmpje kijken of er op uit.
Door mijn werk ben ik vaak alleen op een bestemmingen in het buitenland. Daar komt het neer op 'je eigen plan trekken' of iets samen met een of meerdere collega's ondernemen. Meestal ga ik zelf iets doen, want ik heb die tijd gewoon nodig. Ben graag alleen en kom dan meer tot rust dan als ik met andere mensen iets onderneem. Pas al ik er langer dan een dag of 5 verblijf, dan ga ik "verlangen" naar in ieder geval 'savonds samen eten. Dat vind ik dan ook echt gezellig. Als ik dat elke avond zou doen, dan zou ik het ook niet meer bijzonder gezellig vinden oid. Nu dus wel en dan houd ik graag zo
dinsdag 13 september 2011 om 09:03
ik begrijp beide kanten van het verhaal wel.
iedereen moet een avondje/dagje alleen kunnen zijn, dat zeker. Maar moet iedereen het dan ook leuk vinden om alleen te zijn?
Als ik kijk naar mezelf: ik woon samen met mijn vriend en vind het heerlijk als hij thuis is. Maar omdat hij militair is, is hij ook regelmatig gewoon een paar weken weg. Ik heb er geen problemen mee en kan me goed vermaken, maar ik kan absoluut niet zeggen dat ik het leuk vind om een paar weken alleen te zitten.
er is dus een verschil tussen het kunnen en het leuk vinden.
iedereen moet een avondje/dagje alleen kunnen zijn, dat zeker. Maar moet iedereen het dan ook leuk vinden om alleen te zijn?
Als ik kijk naar mezelf: ik woon samen met mijn vriend en vind het heerlijk als hij thuis is. Maar omdat hij militair is, is hij ook regelmatig gewoon een paar weken weg. Ik heb er geen problemen mee en kan me goed vermaken, maar ik kan absoluut niet zeggen dat ik het leuk vind om een paar weken alleen te zitten.
er is dus een verschil tussen het kunnen en het leuk vinden.
dinsdag 13 september 2011 om 09:07
Ik ben graag alleen. Ik ben ook graag met vrienden en familie maar echt energie opladen doe ik alleen. Of samen met man, dat komt voor mij op hetzelfde neer.
Een vriendin van mij is heel anders, zij moet altijd mensen om haar heen. Is ze een avondje alleen? hup gelijk iemand bellen.
Ze heeft me wel eens toevertrouwd dat het haar onrustig maakt om alleen te zijn. Te veel gedachten. Zij komt echt tot rust bij anderen. Ook prima natuurlijk!
Een vriendin van mij is heel anders, zij moet altijd mensen om haar heen. Is ze een avondje alleen? hup gelijk iemand bellen.
Ze heeft me wel eens toevertrouwd dat het haar onrustig maakt om alleen te zijn. Te veel gedachten. Zij komt echt tot rust bij anderen. Ook prima natuurlijk!
dinsdag 13 september 2011 om 09:08
Eens met wat je zegt, Muis.
Iedereen is anders, als we allemaal hetzelfde leuk zouden vinden....
Maar het gaat inderdaad wel om alleen kunnen zijn. Er zijn mensen die het echt niet kunnen en nog liever in een slechte relatie zitten, dan alleen zijn. Dat is ongezond, maar het leuker vinden om samen te zijn dan alleen zijn, lijkt mij ook volledig normaal.
Ik weet voor mezelf dat dat bijna 50/50 is. Ik was altijd écht liever alleen dan met mensen om me heen; inmiddels is dat een klein beetje aan het verschuiven.
Iedereen is anders, als we allemaal hetzelfde leuk zouden vinden....
Maar het gaat inderdaad wel om alleen kunnen zijn. Er zijn mensen die het echt niet kunnen en nog liever in een slechte relatie zitten, dan alleen zijn. Dat is ongezond, maar het leuker vinden om samen te zijn dan alleen zijn, lijkt mij ook volledig normaal.
Ik weet voor mezelf dat dat bijna 50/50 is. Ik was altijd écht liever alleen dan met mensen om me heen; inmiddels is dat een klein beetje aan het verschuiven.
