Psyche
alle pijlers
bang voor de toekomst...
zaterdag 22 oktober 2011 om 00:45
Ik ben bang voor wat er nog gaat komen. Bang dat alles wat ik nu al moeilijk vind, straks een peulenschil gaat lijken bij alles wat er nog in het verschiet ligt.
Bang om alles kwijt te raken. Bang dat alles binnen een paar uur helemaal anders kan zijn.
Ik kan heel slecht om hulp vragen. Besluiten om dit topic te schrijven is maanden door mn hoofd geschoten. En straks ga ik eeuwen twijfelen om op enter te drukken...
Heb voor mezelf een mega stap gezet om naar de studentenpsycholoog te gaan. Maar niemand lijkt het serieus te nemen omdat ik nog enigzins functioneer. Ik weet van mezelf dat het echt niet goed gaat en wilde op tijd aan de bel trekken. Maar lijkt wel of ik eerst echt in de afgrond moet storten voordat er wat veranderd. Terwijl ik zo graag opgevangen wil worden terwijl ik nog val..
Bang om alles kwijt te raken. Bang dat alles binnen een paar uur helemaal anders kan zijn.
Ik kan heel slecht om hulp vragen. Besluiten om dit topic te schrijven is maanden door mn hoofd geschoten. En straks ga ik eeuwen twijfelen om op enter te drukken...
Heb voor mezelf een mega stap gezet om naar de studentenpsycholoog te gaan. Maar niemand lijkt het serieus te nemen omdat ik nog enigzins functioneer. Ik weet van mezelf dat het echt niet goed gaat en wilde op tijd aan de bel trekken. Maar lijkt wel of ik eerst echt in de afgrond moet storten voordat er wat veranderd. Terwijl ik zo graag opgevangen wil worden terwijl ik nog val..
zaterdag 22 oktober 2011 om 00:59
Ben bang voor alles wat je op dit forum voorbij ziet komen. Om gelukkig getrouwd te zijn en dat de liefde van je leven overlijd. Dat je zelf ziek wordt, dat je met 2 kleine kinderen alleen thuis achter blijft omdat je vent vreemd gaat, om je ouders te vroeg te verliezen, om een kind te verliezen.
Weet dat veel dingen irrationele gedachten zijn en dat er genoeg mensen zijn die na dit alles weer gelukkig worden.
Maar dat klinkt allemaal als zo'n gevecht. En voel me niet sterk genoeg om mn hele leven te moeten vechten.
Het stomme is nog dat ik een praatpaal ben voor heel veel mensen om me heen en meestal precies weet wat ik moet zeggen, maar bij mezelf kom ik er niet uit. En doordat ik een praatpaal voor anderen ben lijkt het net alsof ik overal het positieve van kan inzien, maar om een of andere reden kan ik dat niet met mn eigen leven. Hoe stom is dat/
Weet dat veel dingen irrationele gedachten zijn en dat er genoeg mensen zijn die na dit alles weer gelukkig worden.
Maar dat klinkt allemaal als zo'n gevecht. En voel me niet sterk genoeg om mn hele leven te moeten vechten.
Het stomme is nog dat ik een praatpaal ben voor heel veel mensen om me heen en meestal precies weet wat ik moet zeggen, maar bij mezelf kom ik er niet uit. En doordat ik een praatpaal voor anderen ben lijkt het net alsof ik overal het positieve van kan inzien, maar om een of andere reden kan ik dat niet met mn eigen leven. Hoe stom is dat/
zaterdag 22 oktober 2011 om 01:05
tja soms is het ook wel goed als je wel iets heftigs meemaakt. Dan ervaar je dat de wereld doorgaat met draaien en dat je sterk genoeg bent om zelf ook door te gaan.
Maar dat kun je niet inprogrammeren.
Is het wel fijn om steeds praatpaal te zijn? Ben je daardoor niet zo bezig met anderen dat je niet meer aan je eigen gevoel toe komt?
Maar dat kun je niet inprogrammeren.
Is het wel fijn om steeds praatpaal te zijn? Ben je daardoor niet zo bezig met anderen dat je niet meer aan je eigen gevoel toe komt?
zaterdag 22 oktober 2011 om 01:08
quote:infeliz schreef op 22 oktober 2011 @ 00:59:
Ben bang voor alles wat je op dit forum voorbij ziet komen. Om gelukkig getrouwd te zijn en dat de liefde van je leven overlijd. Dat je zelf ziek wordt, dat je met 2 kleine kinderen alleen thuis achter blijft omdat je vent vreemd gaat, om je ouders te vroeg te verliezen, om een kind te verliezen.
weet je heel erg zeker dat dit jou zal overkomen?
Weet dat veel dingen irrationele gedachten zijn en dat er genoeg mensen zijn die na dit alles weer gelukkig worden.
Maar dat klinkt allemaal als zo'n gevecht. En voel me niet sterk genoeg om mn hele leven te moeten vechten.
weet je zeker dat je je hele leven zal moeten vechten? En weet je zeker dat je daar niet sterk genoeg voor bent?
Het stomme is nog dat ik een praatpaal ben voor heel veel mensen om me heen en meestal precies weet wat ik moet zeggen, maar bij mezelf kom ik er niet uit. En doordat ik een praatpaal voor anderen ben lijkt het net alsof ik overal het positieve van kan inzien, maar om een of andere reden kan ik dat niet met mn eigen leven. Hoe stom is dat/Weet je zeker dat je niet het positieve kan zijn van je leven? Ik heb je nu 4 vragen gesteld, stel die eens aan jezelf, en als je antwoordt met "ja" kom dan ook met bewijsvoering.
Ben bang voor alles wat je op dit forum voorbij ziet komen. Om gelukkig getrouwd te zijn en dat de liefde van je leven overlijd. Dat je zelf ziek wordt, dat je met 2 kleine kinderen alleen thuis achter blijft omdat je vent vreemd gaat, om je ouders te vroeg te verliezen, om een kind te verliezen.
weet je heel erg zeker dat dit jou zal overkomen?
Weet dat veel dingen irrationele gedachten zijn en dat er genoeg mensen zijn die na dit alles weer gelukkig worden.
Maar dat klinkt allemaal als zo'n gevecht. En voel me niet sterk genoeg om mn hele leven te moeten vechten.
weet je zeker dat je je hele leven zal moeten vechten? En weet je zeker dat je daar niet sterk genoeg voor bent?
Het stomme is nog dat ik een praatpaal ben voor heel veel mensen om me heen en meestal precies weet wat ik moet zeggen, maar bij mezelf kom ik er niet uit. En doordat ik een praatpaal voor anderen ben lijkt het net alsof ik overal het positieve van kan inzien, maar om een of andere reden kan ik dat niet met mn eigen leven. Hoe stom is dat/Weet je zeker dat je niet het positieve kan zijn van je leven? Ik heb je nu 4 vragen gesteld, stel die eens aan jezelf, en als je antwoordt met "ja" kom dan ook met bewijsvoering.
zaterdag 22 oktober 2011 om 01:15
Ja ik weet dat het leven gewoon doorgaat. En elke keer als je leven zich weer in rustig vaarwater bevindt, gebeurt er weer wat wat alles overhoop haalt. En zit nu op een punt dat ik niet eens over volgende week wil nadenken, want morgen kan alles al weer anders zijn.
Ik leef nu met alles in een soort van crash houding. 'Voorbereid' om wat er misschien zal komen. En wil van dat gevoel af, want soms gebeurt er niets en soms nog onverwachter dan je je kon voorstellen
Ik leef nu met alles in een soort van crash houding. 'Voorbereid' om wat er misschien zal komen. En wil van dat gevoel af, want soms gebeurt er niets en soms nog onverwachter dan je je kon voorstellen
zaterdag 22 oktober 2011 om 01:17
quote:infeliz schreef op 22 oktober 2011 @ 01:15:
Ja ik weet dat het leven gewoon doorgaat. En elke keer als je leven zich weer in rustig vaarwater bevindt, gebeurt er weer wat wat alles overhoop haalt.
Dat is nogal een stellig opmerking, kan je dat bewijzen? Dat het leven, elke keer wanneer het rustig is overhoop wordt gehaald?
En zit nu op een punt dat ik niet eens over volgende week wil nadenken, want morgen kan alles al weer anders zijn.
Ik leef nu met alles in een soort van crash houding. 'Voorbereid' om wat er misschien zal komen. En wil van dat gevoel af, want soms gebeurt er niets en soms nog onverwachter dan je je kon voorstellenHeb jij een glazen bol?
Ja ik weet dat het leven gewoon doorgaat. En elke keer als je leven zich weer in rustig vaarwater bevindt, gebeurt er weer wat wat alles overhoop haalt.
Dat is nogal een stellig opmerking, kan je dat bewijzen? Dat het leven, elke keer wanneer het rustig is overhoop wordt gehaald?
En zit nu op een punt dat ik niet eens over volgende week wil nadenken, want morgen kan alles al weer anders zijn.
Ik leef nu met alles in een soort van crash houding. 'Voorbereid' om wat er misschien zal komen. En wil van dat gevoel af, want soms gebeurt er niets en soms nog onverwachter dan je je kon voorstellenHeb jij een glazen bol?
zaterdag 22 oktober 2011 om 01:24
Nee ik heb geen glazen bol. Het leven overkomt je. Gedeelte is keuzes, maar er zijn veel dingen waar je nou eenmaal niets aan kan veranderen. Die gebeuren zonder dat je je daar op kan voorbereiden en daar hoor je dan maar mee te dealen en weer sterk verder te gaan.
En weet dat ik eigenlijk heel gelukkig mag zijn met mn leven, maar het lukt me niet. Ik ben te bang voor de toekomst dat ik niet kan genieten van het heden. Ben altijd voorbereid op het ergste. Daar wil ik hulp bij. Hoe laat ik dat los?
En denk zeker niet dat het leven alleen bij mij zo werkt. Juist het feit dat iedereen wel zn verhalen en bagage heeft maakt mij bezorgd welke bagage ik nog op mijn pad ga vinden.
En weet dat ik eigenlijk heel gelukkig mag zijn met mn leven, maar het lukt me niet. Ik ben te bang voor de toekomst dat ik niet kan genieten van het heden. Ben altijd voorbereid op het ergste. Daar wil ik hulp bij. Hoe laat ik dat los?
En denk zeker niet dat het leven alleen bij mij zo werkt. Juist het feit dat iedereen wel zn verhalen en bagage heeft maakt mij bezorgd welke bagage ik nog op mijn pad ga vinden.
zaterdag 22 oktober 2011 om 01:31
quote:Moonlight82 schreef op 22 oktober 2011 @ 01:05:
Is het wel fijn om steeds praatpaal te zijn? Ben je daardoor niet zo bezig met anderen dat je niet meer aan je eigen gevoel toe komt?Soms wel, soms niet. Het is fijn om me waardevol te voelen bij vrienden. Maar het is lastig dat ik daarna niet echt zelf mn verhaal kwijt kan. Want zie nu ik het zo intyp dat het allemaal heus wel meevalt, maar het hoopt allemaal zo op nu.
Is het wel fijn om steeds praatpaal te zijn? Ben je daardoor niet zo bezig met anderen dat je niet meer aan je eigen gevoel toe komt?Soms wel, soms niet. Het is fijn om me waardevol te voelen bij vrienden. Maar het is lastig dat ik daarna niet echt zelf mn verhaal kwijt kan. Want zie nu ik het zo intyp dat het allemaal heus wel meevalt, maar het hoopt allemaal zo op nu.
zaterdag 22 oktober 2011 om 01:31
quote:infeliz schreef op 22 oktober 2011 @ 01:24:
Nee ik heb geen glazen bol. Het leven overkomt je. Gedeelte is keuzes, maar er zijn veel dingen waar je nou eenmaal niets aan kan veranderen. Die gebeuren zonder dat je je daar op kan voorbereiden en daar hoor je dan maar mee te dealen en weer sterk verder te gaan.
Precies. Maar omdat je geen glazen bol hebt, heb je geen idee of de dingen die jou zullen overkomen ellendig zijn, of fantastisch. Wie weet win je de lotto, of trouw je met een bekende popzanger. Toch kies jij ervoor om te piekeren over ziekte en leed, terwijl je niet eens zeker weet of jouw dat gaat overkomen. Waarom doe je dat?
En weet dat ik eigenlijk heel gelukkig mag zijn met mn leven, maar het lukt me niet. Ik ben te bang voor de toekomst dat ik niet kan genieten van het heden. Ben altijd voorbereid op het ergste. Daar wil ik hulp bij. Hoe laat ik dat los?
Door je gedachten te ontleden en te analyseren. Zijn ze serieus of zijn ze irreëel. Jij neemt je gedachten blijkbaar heel serieus. Maar gedachten zijn net als golfjes in de zee, ze komen en gaan, en je kan er niks aan doen. Jij kan er wel voor kiezen aan welke gedachten je aandacht besteedt en welke je gewoon aanschouwt en loslaat. Sommigen denken dat ze geen negatieve gedachten meer moeten denken, maar dat is amper mogelijk. Het gaat er meer om dat je anders leert omgaan met je gedachten.
En denk zeker niet dat het leven alleen bij mij zo werkt. Juist het feit dat iedereen wel zn verhalen en bagage heeft maakt mij bezorgd welke bagage ik nog op mijn pad ga vinden.
Kind je weet het niet. Je kan wel morgen dood zijn. Beetje jammer als je dan veel van je kostbare tijd hebt verspild aan angstig zijn.
Het lijkt alsof je zoekt naar controle, maar je zal moeten accepteren dat het leven en de wereld niet te controleren zijn.
Nee ik heb geen glazen bol. Het leven overkomt je. Gedeelte is keuzes, maar er zijn veel dingen waar je nou eenmaal niets aan kan veranderen. Die gebeuren zonder dat je je daar op kan voorbereiden en daar hoor je dan maar mee te dealen en weer sterk verder te gaan.
Precies. Maar omdat je geen glazen bol hebt, heb je geen idee of de dingen die jou zullen overkomen ellendig zijn, of fantastisch. Wie weet win je de lotto, of trouw je met een bekende popzanger. Toch kies jij ervoor om te piekeren over ziekte en leed, terwijl je niet eens zeker weet of jouw dat gaat overkomen. Waarom doe je dat?
En weet dat ik eigenlijk heel gelukkig mag zijn met mn leven, maar het lukt me niet. Ik ben te bang voor de toekomst dat ik niet kan genieten van het heden. Ben altijd voorbereid op het ergste. Daar wil ik hulp bij. Hoe laat ik dat los?
Door je gedachten te ontleden en te analyseren. Zijn ze serieus of zijn ze irreëel. Jij neemt je gedachten blijkbaar heel serieus. Maar gedachten zijn net als golfjes in de zee, ze komen en gaan, en je kan er niks aan doen. Jij kan er wel voor kiezen aan welke gedachten je aandacht besteedt en welke je gewoon aanschouwt en loslaat. Sommigen denken dat ze geen negatieve gedachten meer moeten denken, maar dat is amper mogelijk. Het gaat er meer om dat je anders leert omgaan met je gedachten.
En denk zeker niet dat het leven alleen bij mij zo werkt. Juist het feit dat iedereen wel zn verhalen en bagage heeft maakt mij bezorgd welke bagage ik nog op mijn pad ga vinden.
Kind je weet het niet. Je kan wel morgen dood zijn. Beetje jammer als je dan veel van je kostbare tijd hebt verspild aan angstig zijn.
Het lijkt alsof je zoekt naar controle, maar je zal moeten accepteren dat het leven en de wereld niet te controleren zijn.
zaterdag 22 oktober 2011 om 01:34
Ik weet niet hoe oud je bent TO, maar ik ben al wat ouder. En natuurlijk zijn er heftige dingen die je meemaakt in je leven, maar in alle opzichten, negatieve dingen maar ook heel veel mooie dingen. Ik heb wel geleerd in al die jaren dat elke crisis kansen biedt. Kansen om het anders te doen. Misschien kan jij jouw gevoel ook zo opvatten? Dit is jouw kans om het anders te gaan doen, minder angstig te worden en te gaan leven i.p.v piekeren.
Overigens wordt dit gepieker met de jaren ook wel minder. Het helpt als je eenmaal wat meer hebt meegemaakt, want elke heftige gebeurtenis leert je ook relativeren. Je kan er ook heel goed iets aan doen dmv therapie.
Overigens wordt dit gepieker met de jaren ook wel minder. Het helpt als je eenmaal wat meer hebt meegemaakt, want elke heftige gebeurtenis leert je ook relativeren. Je kan er ook heel goed iets aan doen dmv therapie.
zaterdag 22 oktober 2011 om 01:43
Denk inderdaad dat je met het woord controle de spijker op de kop slaat. Ik weet dat dit zo zonde is van mn tijd, want er komen misschien wel slechte momenten, maar vast ook nog een heleboel mooie.
Vind het gewoon heel lastig om die wijsheid ook toe te passen. Het gaat met pieken en dalen.
Mijn beste vriendin gaat nu door de moeilijkste tijd van haar leven. (please dit niet quoten) en lijkt wel of ik het er nog moeilijker mee heb dan zij. Zij doet het geweldig en ik zie alleen nog maar meer hindernissen waar ik haar ook niet mee kan helpen. Ik kan niet eens de mini hindernissen in mijn eigen leven nemen, terwijl zij nu voor de grootste in haar leven staat en gewoon meteen heel dapper is begonnen met klimmen. Ik wil haar zo graag helpen, maar hoe doe ik dat als ik zo'n ontzettende zeur ben over mijn eigen kleine dingen. (niet dat ik haar daar mee lastig val hoor!) En haar leven zou mijn leven in onwijs perspectief moeten plaatsen, maar waarom lukt me dat verdomme niet?
Vind het gewoon heel lastig om die wijsheid ook toe te passen. Het gaat met pieken en dalen.
Mijn beste vriendin gaat nu door de moeilijkste tijd van haar leven. (please dit niet quoten) en lijkt wel of ik het er nog moeilijker mee heb dan zij. Zij doet het geweldig en ik zie alleen nog maar meer hindernissen waar ik haar ook niet mee kan helpen. Ik kan niet eens de mini hindernissen in mijn eigen leven nemen, terwijl zij nu voor de grootste in haar leven staat en gewoon meteen heel dapper is begonnen met klimmen. Ik wil haar zo graag helpen, maar hoe doe ik dat als ik zo'n ontzettende zeur ben over mijn eigen kleine dingen. (niet dat ik haar daar mee lastig val hoor!) En haar leven zou mijn leven in onwijs perspectief moeten plaatsen, maar waarom lukt me dat verdomme niet?
zaterdag 22 oktober 2011 om 01:48
natuurlijk lukt het je wel. Waarom zou het je niet lukken. Misschien voelt het even niet zo, maar er is geen reden om aan te nemen dat jij je eigen leven niet in perspectief kan plaatsen. Eigenlijk heb je dat al gedaan met je laatste post.
Heb je dat liedje al geluisterd? er wordt gezongen:
wie de meeste angst heeft, heeft vaak het minst te vrezen.
En dat is waarheid als een koe. Als je druk bent met overleven heb je geen tijd om te piekeren. In die zin is piekeren een luxe probleem. Het ontstaat in een momentum waarin je leven goed gaat en je bang bent dit te verliezen. Maar je wint deze strijd niet door angstig te worden of controle proberen te houden op zaken waar je geen grip op hebt. Je wint het wel door met jezelf aan de slag te gaan. Ga dingen doen waar je je goed bij voelt. Zoek afleiding, ga in therapie, ga een gekke hobby doen, ga winkelen of studeren. Het maakt niet uit, zolang je maar bouwt aan datgene dat je nooit kan verliezen: jezelf.
Heb je dat liedje al geluisterd? er wordt gezongen:
wie de meeste angst heeft, heeft vaak het minst te vrezen.
En dat is waarheid als een koe. Als je druk bent met overleven heb je geen tijd om te piekeren. In die zin is piekeren een luxe probleem. Het ontstaat in een momentum waarin je leven goed gaat en je bang bent dit te verliezen. Maar je wint deze strijd niet door angstig te worden of controle proberen te houden op zaken waar je geen grip op hebt. Je wint het wel door met jezelf aan de slag te gaan. Ga dingen doen waar je je goed bij voelt. Zoek afleiding, ga in therapie, ga een gekke hobby doen, ga winkelen of studeren. Het maakt niet uit, zolang je maar bouwt aan datgene dat je nooit kan verliezen: jezelf.
zaterdag 22 oktober 2011 om 02:02
Je hebt helemaal gelijk. Denk dat ik dat ook zocht bij openen van dit topic. Het eens zwart op wit van een ander horen.
Piekeren een luxe probleem.. zo had ik het nog nooit bekeken.
En dingen doen.. Dat was de vraag aan mezelf vandaag. Waarom, als ik zo bang ben voor dingen waar ik geen controle over heb, zorg ik niet dan niet dat de dingen waar ik wel controle over heb beter gaan??
En waarom kan ik me niet neerleggen dat ik sommige dingen niet kan veranderen? Ik baal zo dat ik niets voor die vriendin kan doen behalve luisteren. Je gaat de gekste dingen verzinnen om te helpen, maar soms kan je gewoon niets en is het leven vet oneerlijk!
Piekeren een luxe probleem.. zo had ik het nog nooit bekeken.
En dingen doen.. Dat was de vraag aan mezelf vandaag. Waarom, als ik zo bang ben voor dingen waar ik geen controle over heb, zorg ik niet dan niet dat de dingen waar ik wel controle over heb beter gaan??
En waarom kan ik me niet neerleggen dat ik sommige dingen niet kan veranderen? Ik baal zo dat ik niets voor die vriendin kan doen behalve luisteren. Je gaat de gekste dingen verzinnen om te helpen, maar soms kan je gewoon niets en is het leven vet oneerlijk!
zaterdag 22 oktober 2011 om 09:54
Therapie... Weet het niet. Klinkt als een hoop zielig doen bij een vreemde even heel ongenuanceerd gezegd. Heb mini stapje daarin gezet bij studentpsycholoog, maar omdat ik niet hele dag in mn bed lig of zelfmoordplannen heb, werd ik voor mijn gevoel nogal afgescheept met niets. Zat bij het intake gesprek te huilen, omdat het me blijkbaar nogal hoog zit als ik het hard op zeg, want huilen doe ik normaal niet snel, maar door het afschepen kwam het op mij over als: Je moet gewoon niet zo zeuren. En misschien heeft ze daar gelijk in en probeer dat ook echt vaak tegen mezelf te zeggen, maar toch maken al deze doomdenk gedachten me ongelukkig. En daar wil ik nu iets mee doen voordat ik inderdaad zo ver ben dat er geen pieken meer zijn en alleen nog maar diepere dalen.
Allerengste vind ik, wat als het nou nooit ophoudt? Dat je je portie wel gehad hebt in je leven en dat dan je kleinkind ziek wordt bij wijze van.
Liedje gehoord. En die ene zin sprong er inderdaad meteen al uit.
Allerengste vind ik, wat als het nou nooit ophoudt? Dat je je portie wel gehad hebt in je leven en dat dan je kleinkind ziek wordt bij wijze van.
Liedje gehoord. En die ene zin sprong er inderdaad meteen al uit.
zaterdag 22 oktober 2011 om 10:24
Infeliz, ik herken wat je schrijft, voor mij kunnen dat soort gedachten ook verlammend werken. Vooral mijn studententijd vond ik 'n erg onzekere tijd wat dit betreft. Ik weet nog dat ik met vrienden sprak over hoe zwaar ik studeren vond en zij begonnen te lachen en zeiden: wacht maar tot je meer verantwoordelijkheden krijgt. Dat geldt dus voor mij niet. Ik vind werken fijner: het is afgekaderd. Studeren ging maar door (vooral door mijn perfectionisme) en mijn verwachtingen van mezelf waren hoog, maar kwamen er niet altijd uit.
Ik heb contact gezocht met 'n psycholoog. Met de eerste klikte het niet (zij pakte het totaal verkeerd aan) maar later vond ik iemand die me wel begreep (of goed deed alsof ). Een van de belangrijkste inzichten die ik kreeg is vergelijkbaar met bovenstaand verhaal over de golven: mijn gedachten gaan als een sneltrein, maar zorg dat je je bewust bent van 't moment dat je op het perron staat. Het is een keuze om in te stappen bij een voorbij razende trein. Ik besefte me ook dat ik meer aan mezelf moest denken en niet mijn leven en agenda moest laten beheersen door verwachtingen van anderen. Blijft moeilijk soms als mensen aan je trekken, maar geeft me rust.
Het duurde even, maar het gaat bij mij een stuk beter. Misschien ook omdat er meer rust en regelmaat in mijn leven is. Succes voor jou, de rust ligt in het verschiet, echt waar.
Ik heb contact gezocht met 'n psycholoog. Met de eerste klikte het niet (zij pakte het totaal verkeerd aan) maar later vond ik iemand die me wel begreep (of goed deed alsof ). Een van de belangrijkste inzichten die ik kreeg is vergelijkbaar met bovenstaand verhaal over de golven: mijn gedachten gaan als een sneltrein, maar zorg dat je je bewust bent van 't moment dat je op het perron staat. Het is een keuze om in te stappen bij een voorbij razende trein. Ik besefte me ook dat ik meer aan mezelf moest denken en niet mijn leven en agenda moest laten beheersen door verwachtingen van anderen. Blijft moeilijk soms als mensen aan je trekken, maar geeft me rust.
Het duurde even, maar het gaat bij mij een stuk beter. Misschien ook omdat er meer rust en regelmaat in mijn leven is. Succes voor jou, de rust ligt in het verschiet, echt waar.
