Psyche
alle pijlers
bang voor de toekomst...
zaterdag 22 oktober 2011 om 00:45
Ik ben bang voor wat er nog gaat komen. Bang dat alles wat ik nu al moeilijk vind, straks een peulenschil gaat lijken bij alles wat er nog in het verschiet ligt.
Bang om alles kwijt te raken. Bang dat alles binnen een paar uur helemaal anders kan zijn.
Ik kan heel slecht om hulp vragen. Besluiten om dit topic te schrijven is maanden door mn hoofd geschoten. En straks ga ik eeuwen twijfelen om op enter te drukken...
Heb voor mezelf een mega stap gezet om naar de studentenpsycholoog te gaan. Maar niemand lijkt het serieus te nemen omdat ik nog enigzins functioneer. Ik weet van mezelf dat het echt niet goed gaat en wilde op tijd aan de bel trekken. Maar lijkt wel of ik eerst echt in de afgrond moet storten voordat er wat veranderd. Terwijl ik zo graag opgevangen wil worden terwijl ik nog val..
Bang om alles kwijt te raken. Bang dat alles binnen een paar uur helemaal anders kan zijn.
Ik kan heel slecht om hulp vragen. Besluiten om dit topic te schrijven is maanden door mn hoofd geschoten. En straks ga ik eeuwen twijfelen om op enter te drukken...
Heb voor mezelf een mega stap gezet om naar de studentenpsycholoog te gaan. Maar niemand lijkt het serieus te nemen omdat ik nog enigzins functioneer. Ik weet van mezelf dat het echt niet goed gaat en wilde op tijd aan de bel trekken. Maar lijkt wel of ik eerst echt in de afgrond moet storten voordat er wat veranderd. Terwijl ik zo graag opgevangen wil worden terwijl ik nog val..
zaterdag 22 oktober 2011 om 11:03
Heel veel dingen waar je bang voor bent gaan ook echt gebeuren, maar ze komen op een heel andere manier dan je je had voorgesteld. Je persoonlijkheid en je behoeften veranderen voortdurend, alsmede de omstandigheden.
Je man, die je zo vreselijk bang bent te verliezen, kan morgen wel aan de kant worden gezet, door jou. Je kan je baan verliezen, maar misschien vind je daarna een veel betere. Misschien krijg je wel helemaal geen kinderen.
Je kan er zeker van zijn, dat je, geconfronteerd met tegenspoed en ellende, heel goed zal weten hoe je er dan mee om moet gaan. Iets in je hersens neemt dan de regie over en laat jou het juiste doen. Maar het moet dan wel echt zijn. En dat zijn je voorstellingen nu niet.
Het enige wat je zeker weet is dat je nu op de aardbol rondloopt en dat het morgen over kan zijn. Ik zou er maar het beste uit halen zolang het nog kan.
Je man, die je zo vreselijk bang bent te verliezen, kan morgen wel aan de kant worden gezet, door jou. Je kan je baan verliezen, maar misschien vind je daarna een veel betere. Misschien krijg je wel helemaal geen kinderen.
Je kan er zeker van zijn, dat je, geconfronteerd met tegenspoed en ellende, heel goed zal weten hoe je er dan mee om moet gaan. Iets in je hersens neemt dan de regie over en laat jou het juiste doen. Maar het moet dan wel echt zijn. En dat zijn je voorstellingen nu niet.
Het enige wat je zeker weet is dat je nu op de aardbol rondloopt en dat het morgen over kan zijn. Ik zou er maar het beste uit halen zolang het nog kan.
zaterdag 22 oktober 2011 om 11:20
Wat vervelend dat jij je zo voelt. En wat dapper van je dat je aan de bel trekt, hier een topic opent, en naar de studentenpsycholoog gaat.
Mijn ervaringen met studentpsychologen zijn niet positief. Ik heb gemerkt dat je het beste op zoek kunt gaan naar een goede psycholoog, waar het mee klikt en waar je een goed gevoel bij hebt.
Jij hebt last van hoe je je voelt, en dat moet een psych serieus nemen.
Sterkte meid!
Mijn ervaringen met studentpsychologen zijn niet positief. Ik heb gemerkt dat je het beste op zoek kunt gaan naar een goede psycholoog, waar het mee klikt en waar je een goed gevoel bij hebt.
Jij hebt last van hoe je je voelt, en dat moet een psych serieus nemen.
Sterkte meid!
zaterdag 22 oktober 2011 om 11:36
@Ann.liv. Dank je wel voor je bericht. Hoop/denk ook dat het aan deels aan mn studententijd licht. Aan de ene kant wil ik graag klaar zijn met studeren en het 'echte' leven in, want denk dat regelmaat een hoop zal schelen. En aan de andere kant is dit al tijden een constante. Als alles gaat zoals het moet gaan ben ik voor de zomer klaar. Maar leven gaat niet altijd zoals het moet gaan en durf niet verder te plannen dan volgende week. Aan ene kant wil ik graag alles eraan doen om het wel te halen voor de zomer, want wat ik zelf doe aan studeren kan ik controleren. Maar aan de andere kant wil ik ergens mijn constante niet kwijt. En constant slecht bezig ermee zijn is niet verstandig, maar dan weet ik in ieder geval dat ik het niet haal door mezelf en niet door externe omstandigheden. En dat is natuurlijk heel krom.
Door mn studie te laten doormodderen hou ik de controle over de komende paar maanden op dat gebied en kan ik er ook niet achter komen dat ik het misschien wel niet beter kan. Vind het lastig uit te leggen...
Door mn studie te laten doormodderen hou ik de controle over de komende paar maanden op dat gebied en kan ik er ook niet achter komen dat ik het misschien wel niet beter kan. Vind het lastig uit te leggen...
zaterdag 22 oktober 2011 om 11:45
@bahco. Alles wat je zegt heb je gelijk in. Ik kan mezelf nooit overal op voorbereiden, want alles is anders als het je daadwerkelijk overkomt.
Wil voor mezelf deze gedachtegang doorbreken, want dit is erg vermoeiend. Ben altijd 'voorbereid' op het ergst. Even extreem voorbeeld: als mn vriend een hele avond niet reageert op een sms dan denk ik Oh dit is het moment wat ik vreesde. Hij durft niet te reageren want hij is vreemdgegaan. Of er is hem iets ergs overkomen, vanaf nu is alles anders. Of in zijn buurt is iemand iets ergs overkomen en volgende week zit ik weer onverwacht in een ziekenhuis of bij een begrafenis.
Dit is even een extreem voorbeeld, maar paar jaar geleden was ik vooral nieuwsgierig naar alle leuke dingen die nog gaan komen en nu alleen maar bang voor de minder leuke dingen.
Ik hou mensen op afstand om niet gekwetst te worden, kijk niet uit naar leuke dingen om niet teleurgesteld te worden, plan geen dingen voor de toekomst omdat die misschien nooit gaan gebeuren.
Dat wil ik niet meer, maar weet niet waar te beginnen.
Wil voor mezelf deze gedachtegang doorbreken, want dit is erg vermoeiend. Ben altijd 'voorbereid' op het ergst. Even extreem voorbeeld: als mn vriend een hele avond niet reageert op een sms dan denk ik Oh dit is het moment wat ik vreesde. Hij durft niet te reageren want hij is vreemdgegaan. Of er is hem iets ergs overkomen, vanaf nu is alles anders. Of in zijn buurt is iemand iets ergs overkomen en volgende week zit ik weer onverwacht in een ziekenhuis of bij een begrafenis.
Dit is even een extreem voorbeeld, maar paar jaar geleden was ik vooral nieuwsgierig naar alle leuke dingen die nog gaan komen en nu alleen maar bang voor de minder leuke dingen.
Ik hou mensen op afstand om niet gekwetst te worden, kijk niet uit naar leuke dingen om niet teleurgesteld te worden, plan geen dingen voor de toekomst omdat die misschien nooit gaan gebeuren.
Dat wil ik niet meer, maar weet niet waar te beginnen.
zaterdag 22 oktober 2011 om 11:52
@Vittel. Ook jij dank je wel voor je bericht. Echt heel erg lief. Heb zeker nagedacht over een psycholoog van buitenaf. Vind het lastig, want ik ben heel slecht in hulp vragen dus eigenlijk is studentenpsycholoog en dit topic al heel wat voor mij. Typ elk woord met een benauwd gevoel.
Een echte psycholoog klinkt als een mega stap. Een stempel.
Vind het echt lastig. Voel me een zwak persoon dat ik hier zo mee bezig ben. Leven gebeurt nou eenmaal. Ik denk overal te veel overna, maar dat wist ik al lang.
Een echte psycholoog klinkt als een mega stap. Een stempel.
Vind het echt lastig. Voel me een zwak persoon dat ik hier zo mee bezig ben. Leven gebeurt nou eenmaal. Ik denk overal te veel overna, maar dat wist ik al lang.
zaterdag 22 oktober 2011 om 12:39
Je zegt steeds dat je je zo zwak voelt en niet opgewassen tegen 'het leven' en daarin schuilt het antwoord. Je moet jezelf sterker maken zodat je met meer vertrouwen de toekomst in gaat. Een therapeut kan je daar heel goed bij helpen. Heeft niks te maken met zielig doen maar alles te maken met het beste uit jezelf te willen halen!
zaterdag 22 oktober 2011 om 12:46
Als jij moeite hebt met hulp zoeken, omdat het niet mag van jezelf of om wat voor reden dan ook, is het juist heel sterk van je om het wel te doen. Psychologen kunnen je manieren geven om met het leven om te gaan.
Het klinkt alsof je depressief bent. Als je nog even doorvecht en hulp zoekt, misschien zelfs met eventuele medicijnen, kom je hier uit! Dan worden dingen langzaam iets lichter. Echt! Ik heb het meegemaakt, heel veel mensen hebben het meegemaakt. Het leven doet namelijk gewoon vaak pijn. Maar het leven is ook vaak heel mooi, en je kunt leren je daar meer op te richten.
Angst is op zichzelf namelijk niets. Het is een reactie op dingen die er niet zijn, die misschien niet gaan komen. Het heeft geen zin om nu bang te zijn voor nare dingen, alles gaat en voelt toch anders dan je van tevoren verwacht of kan bedenken. Angst is (meestal) volkomen nutteloos.
En daarbij, pijn en verdriet horen gewoon bij het leven. Net zoals liefde en geluk en zonnige dagen en mooie jurkjes en appeltaarten en net de goede lippenstift vinden... Ik wens je heel veel sterkte en ik hoop dat je nog even sterk kan zijn en hulp zoekt!!
Het klinkt alsof je depressief bent. Als je nog even doorvecht en hulp zoekt, misschien zelfs met eventuele medicijnen, kom je hier uit! Dan worden dingen langzaam iets lichter. Echt! Ik heb het meegemaakt, heel veel mensen hebben het meegemaakt. Het leven doet namelijk gewoon vaak pijn. Maar het leven is ook vaak heel mooi, en je kunt leren je daar meer op te richten.
Angst is op zichzelf namelijk niets. Het is een reactie op dingen die er niet zijn, die misschien niet gaan komen. Het heeft geen zin om nu bang te zijn voor nare dingen, alles gaat en voelt toch anders dan je van tevoren verwacht of kan bedenken. Angst is (meestal) volkomen nutteloos.
En daarbij, pijn en verdriet horen gewoon bij het leven. Net zoals liefde en geluk en zonnige dagen en mooie jurkjes en appeltaarten en net de goede lippenstift vinden... Ik wens je heel veel sterkte en ik hoop dat je nog even sterk kan zijn en hulp zoekt!!
zaterdag 22 oktober 2011 om 13:42
Iedereen krijgt te verduren wat hij/zij aankan. Mocht er iets ergs gebeuren is God er wel zeker van dat je het aan kan. En er is een reden voor alles, maar die weten we niet. Wij weten niet waarom een kindje in de buik al overlijdt (wel het waaraan, maar niet het dieperliggende waarom), waarom iemands partner overlijdt terwijl ze zo gelukkig met elkaar waren.
zaterdag 22 oktober 2011 om 13:46
Nokiafan: als er iemand is die narigheid en tegenslag in de hand heeft, dan kan hij/zij beter een HEEL GOED verhaal hebben als ik met hem/haar kom te spreken.
Ik geloof daar dus niet zo in. Wel in toeval en in pech. En in mezelf en in alle mensen, die volgens mij veel sterker en mooier en beter zijn dan ze denken.
Ik geloof daar dus niet zo in. Wel in toeval en in pech. En in mezelf en in alle mensen, die volgens mij veel sterker en mooier en beter zijn dan ze denken.
Wat eten we vanavond?
zaterdag 22 oktober 2011 om 13:55
@Bacchus, het klinkt mij alsof TO depressief zou kunnen zijn, zo goed? En ik geloof niet dat ik medicijnen voorschreef, er staat duidelijk 'misschien' en 'eventueel'. (Toen ik me lang zo voelde was het dat wel, ook volgens de dokters e.d.) Er zijn gradaties in depressiviteit. TO heeft het gevoel dat ze niet serieus genomen wordt en wil ze graag opgevangen worden voordat ze valt, niet pas als ze helemaal is ingestort.
Enne...ik bedoel het net zo goed als jij hoor.
Enne...ik bedoel het net zo goed als jij hoor.
zaterdag 22 oktober 2011 om 14:31
@nokiafan. Sorry maar ik geloof er ook echt niet in.
@mootje en bachhus. Ik denk niet dat ik depressief ben. Maar ik ken mezelf wel goed genoeg om te weten dat het nu niet goed gaat en dat ik dat moet aanpakken voordat ik over 10 jaar wel een burnout heb en moet gaan graven waar het dan 10 jaar geleden fout is gegaan.
@mootje en bachhus. Ik denk niet dat ik depressief ben. Maar ik ken mezelf wel goed genoeg om te weten dat het nu niet goed gaat en dat ik dat moet aanpakken voordat ik over 10 jaar wel een burnout heb en moet gaan graven waar het dan 10 jaar geleden fout is gegaan.
zondag 23 oktober 2011 om 00:33
Zwak omdat je naar een goede psycholoog op zoek gaat die bij jou past? Laat dat alsjeblieft los. Volgens mij is dat namelijk echt wat jou op dit moment zou kunnen helpen. Sterker nog, ik denk dat iedereen eens in de zoveel tijd met 'n psycholoog zou moeten praten, net als de halfjaarlijkse controle bij de tandarts. Dat zou een hoop gedoe in de wereld schelen.
Ik denk ook echt niet dat je depressief bent trouwens (zou misschien kunnen, maar ik interpreteer je verhaal heel anders) en geloof niet dat een god ons geeft wat we aankunnen. Ik geloof wel in je eigen kracht om je leven positief te veranderen. En ik geloof ook dat jij hier nu al grote stappen in aan het zetten bent. Wees daar trots op.
Ik denk ook echt niet dat je depressief bent trouwens (zou misschien kunnen, maar ik interpreteer je verhaal heel anders) en geloof niet dat een god ons geeft wat we aankunnen. Ik geloof wel in je eigen kracht om je leven positief te veranderen. En ik geloof ook dat jij hier nu al grote stappen in aan het zetten bent. Wees daar trots op.
zondag 23 oktober 2011 om 00:36
Ik vind het ook een domme gedachte: God geeft ons wat we nodig hebben.
Belachelijk dat mensen dat serieus kunnen denken, kinderen die sterven van honger, vrouwen die worden geexploiteerd als seksslaven, jongeren die een dodelijke ziekte hebben.
Maar ja, ze zullen het wel nodig hebben, althans volgens God. Volgens mij heeft God ze dan niet allemaal op een rijtje
Belachelijk dat mensen dat serieus kunnen denken, kinderen die sterven van honger, vrouwen die worden geexploiteerd als seksslaven, jongeren die een dodelijke ziekte hebben.
Maar ja, ze zullen het wel nodig hebben, althans volgens God. Volgens mij heeft God ze dan niet allemaal op een rijtje
zondag 23 oktober 2011 om 00:38
quote:nokiafan schreef op 22 oktober 2011 @ 13:42:
Iedereen krijgt te verduren wat hij/zij aankan. Mocht er iets ergs gebeuren is God er wel zeker van dat je het aan kan. En er is een reden voor alles, maar die weten we niet. Wij weten niet waarom een kindje in de buik al overlijdt (wel het waaraan, maar niet het dieperliggende waarom), waarom iemands partner overlijdt terwijl ze zo gelukkig met elkaar waren.echt te dom voor woorden dit. Je weet niet waarom iets gebeurt omdat er nu eenmaal dingen zijn die onbegrijpelijk/ onverklaarbaar/ onverteerbaar zijn. Voor heel veel zaken is er gewoon geen waarom. Jij bent net zo bang als TO, maar jij hebt je angst uit handen gegeven aan het fenomeen: God.
Iedereen krijgt te verduren wat hij/zij aankan. Mocht er iets ergs gebeuren is God er wel zeker van dat je het aan kan. En er is een reden voor alles, maar die weten we niet. Wij weten niet waarom een kindje in de buik al overlijdt (wel het waaraan, maar niet het dieperliggende waarom), waarom iemands partner overlijdt terwijl ze zo gelukkig met elkaar waren.echt te dom voor woorden dit. Je weet niet waarom iets gebeurt omdat er nu eenmaal dingen zijn die onbegrijpelijk/ onverklaarbaar/ onverteerbaar zijn. Voor heel veel zaken is er gewoon geen waarom. Jij bent net zo bang als TO, maar jij hebt je angst uit handen gegeven aan het fenomeen: God.
