Psyche
alle pijlers
Ben ik extreem neurotisch?
vrijdag 10 juni 2011 om 18:02
Ik ben benieuwd of meerdere mensen mijn angsten herkennen.
Mijn leven wordt niet echt beheerst door angsten, ik ben een vrolijk en meestal extravert persoon, maak makkelijk vrienden, ik houd van dansen, lekker eten, relaxen op de bank, uitgaan, mijn kindje en man en ga zo maar door...maar ik heb wat neurotisch trekjes en vraag me soms af of ik daar nou extreem in ben.
Als klein meisje durfde ik niet in een korte broek/rok buiten te spelen omdat ik bang was dat ik zou vallen en me extra zou bezeren met die blote knieën.
Toen ik rond de 8/9 jaar was herinner ik me dat ik 's avonds in bed uren lag na te denken over de dood en over het leven en dat alles voorbij gaat, ook de leuke dingen, en ik weet dat ik me dan heel erg depressief kon voelen; alles gaat voorbij, ook de leuke dingen, dus wat is er dan nog aan?
De laatste tijd ben ik erg bang voor de dood, en in mijn bed lig ik er soms over na te denken en word ik er weer helemaal depri van, overdag denk ik er nooit aan, maar ik ben wel extreem voorzichtig op straat, SOMS heb ik bepaalde scenario's in mijn hoofd en zit ik daar zo diep in dat ik echt even schrik en daardoor bijna van mijn fiets zou vallen..juist gevaarlijk dus!
Als ik op de stoep loop is dit ver van de huizen vandaan omdat ik bang ben dat er TOEVALLIG iemand een glas wijn zal drinken en het glas naar beneden zal laten vallen op mijn hoofd omdat ik zoiets ooit bijna heb zien gebeuren, of misschien wel een dakpan die al los zat
Ik heb heel vaak gevlogen maar sinds 2/3 jaar ben ik opeens bang om te vliegen en zit ik dus de hele vlucht me in te beelden dat het vliegtuig neer gaat storten...heel erg vermoeiend aangezien we redelijk vaak naar Italië gaan, mijn man is Italiaans.
Overdag heb ik dus best een beetje last van die angsten, maar het houdt me niet tegen de dingen te doen die ik altijd doe. Misschien ben ik extreem voorzichtig, maar ik geniet vooral van het leven.
Ik merk wel altijd dat ik bezig moet blijven en niet teveel tijd moet hebben om na te kunnen denken...mijn werk was hier dus ideaal voor.
Gelukkig nu met een kind ben ik de hele dag bezig en geniet daar enorm van, ik denk dat ik echt nog nooit zo gelukkig ben geweest en me zo compleet heb gevoeld.
Maar toch vind ik het vervelend dat ik in bed zo bang kan worden nadenkend over de dood/het leven.
Ik ben ook nog steeds bang om alleen te slapen bijvoorbeeld...dat kan toch niet als je bijna 30 bent?!?! Dan lig ik naar de deur te staren en bij elk geluidje schrik ik op en blijf ik dus enorm lang wakker, tot ik echt ECHT doodop ben..en dan nog word ik de hele nacht een aantal keren wakker.
Ik kan dus ook absoluut geen thrillers kijken hoe graag ik ook wil, ik weet wat de gevolgen zijn...
Herkent iemand zich in een van mijn angsten??
Mijn leven wordt niet echt beheerst door angsten, ik ben een vrolijk en meestal extravert persoon, maak makkelijk vrienden, ik houd van dansen, lekker eten, relaxen op de bank, uitgaan, mijn kindje en man en ga zo maar door...maar ik heb wat neurotisch trekjes en vraag me soms af of ik daar nou extreem in ben.
Als klein meisje durfde ik niet in een korte broek/rok buiten te spelen omdat ik bang was dat ik zou vallen en me extra zou bezeren met die blote knieën.
Toen ik rond de 8/9 jaar was herinner ik me dat ik 's avonds in bed uren lag na te denken over de dood en over het leven en dat alles voorbij gaat, ook de leuke dingen, en ik weet dat ik me dan heel erg depressief kon voelen; alles gaat voorbij, ook de leuke dingen, dus wat is er dan nog aan?
De laatste tijd ben ik erg bang voor de dood, en in mijn bed lig ik er soms over na te denken en word ik er weer helemaal depri van, overdag denk ik er nooit aan, maar ik ben wel extreem voorzichtig op straat, SOMS heb ik bepaalde scenario's in mijn hoofd en zit ik daar zo diep in dat ik echt even schrik en daardoor bijna van mijn fiets zou vallen..juist gevaarlijk dus!
Als ik op de stoep loop is dit ver van de huizen vandaan omdat ik bang ben dat er TOEVALLIG iemand een glas wijn zal drinken en het glas naar beneden zal laten vallen op mijn hoofd omdat ik zoiets ooit bijna heb zien gebeuren, of misschien wel een dakpan die al los zat
Ik heb heel vaak gevlogen maar sinds 2/3 jaar ben ik opeens bang om te vliegen en zit ik dus de hele vlucht me in te beelden dat het vliegtuig neer gaat storten...heel erg vermoeiend aangezien we redelijk vaak naar Italië gaan, mijn man is Italiaans.
Overdag heb ik dus best een beetje last van die angsten, maar het houdt me niet tegen de dingen te doen die ik altijd doe. Misschien ben ik extreem voorzichtig, maar ik geniet vooral van het leven.
Ik merk wel altijd dat ik bezig moet blijven en niet teveel tijd moet hebben om na te kunnen denken...mijn werk was hier dus ideaal voor.
Gelukkig nu met een kind ben ik de hele dag bezig en geniet daar enorm van, ik denk dat ik echt nog nooit zo gelukkig ben geweest en me zo compleet heb gevoeld.
Maar toch vind ik het vervelend dat ik in bed zo bang kan worden nadenkend over de dood/het leven.
Ik ben ook nog steeds bang om alleen te slapen bijvoorbeeld...dat kan toch niet als je bijna 30 bent?!?! Dan lig ik naar de deur te staren en bij elk geluidje schrik ik op en blijf ik dus enorm lang wakker, tot ik echt ECHT doodop ben..en dan nog word ik de hele nacht een aantal keren wakker.
Ik kan dus ook absoluut geen thrillers kijken hoe graag ik ook wil, ik weet wat de gevolgen zijn...
Herkent iemand zich in een van mijn angsten??
dinsdag 14 juni 2011 om 14:18
quote:Posie39 schreef op 14 juni 2011 @ 07:11:
Ik schaam me om het hier neer te zetten maar ik ben ook zo neurotisch als een deur maar dan in de vorm van dwangneurose,dit is gekomen na een heftige periode in mijn leven.
Ik zet alles altijd terug op de zelfde plek in huis en word zenuwachtig als manlief het huishouden eens doet en alles anders staat,dit gaat van kwaad tot erger.
Er zijn dagen dat ik denk''nu moet die flauwekul afgelopen zijn''maar ik kan er gewoon niet mee stoppen omdat het me dan een onrustig gevoel geeft,het lijkt me zo heerlijk om je spulletjes gewoon zonder angst ergen neer te kunnen zetten maar mij lukt het gewoon niet.Ken ik, check je ook 3x of het gas uit is, en echt staren he ? hihi..man mag (hij blij!) ook niks in het huishouden doen, hij hangt de kleren toch niet goed, of vouwt het niet goed op...overigens is mijn klerenkast een rotzooi, maar aan de oppervlakte lijkt mijn huis schoon en netjes en heeft alles een vaste plek. En dan af en toe heb ik een bui dat ik allllllllllllles weer anders wil inrichten, dan is het me gaan vervelen
Ik schaam me om het hier neer te zetten maar ik ben ook zo neurotisch als een deur maar dan in de vorm van dwangneurose,dit is gekomen na een heftige periode in mijn leven.
Ik zet alles altijd terug op de zelfde plek in huis en word zenuwachtig als manlief het huishouden eens doet en alles anders staat,dit gaat van kwaad tot erger.
Er zijn dagen dat ik denk''nu moet die flauwekul afgelopen zijn''maar ik kan er gewoon niet mee stoppen omdat het me dan een onrustig gevoel geeft,het lijkt me zo heerlijk om je spulletjes gewoon zonder angst ergen neer te kunnen zetten maar mij lukt het gewoon niet.Ken ik, check je ook 3x of het gas uit is, en echt staren he ? hihi..man mag (hij blij!) ook niks in het huishouden doen, hij hangt de kleren toch niet goed, of vouwt het niet goed op...overigens is mijn klerenkast een rotzooi, maar aan de oppervlakte lijkt mijn huis schoon en netjes en heeft alles een vaste plek. En dan af en toe heb ik een bui dat ik allllllllllllles weer anders wil inrichten, dan is het me gaan vervelen
dinsdag 14 juni 2011 om 14:22
en weet je wat nog mijn meest irritante eigenschap is, als ik dingen moet doen, dan lig ik in bed en kan ik niet slapen omdat ik allemaal dingen bedenk die echt af moeten zijn of die ik echt moet doen voor de vakantie.
Ik moet het dan echt even opschrijven anders kan ik gewoon niet slapen, en ik heb het gevoel alsof ik er eeuwen over doe om het lijstje af te ronden maar dat valt dan meestal hartstikke mee! Tot ik het lijstje heb afgerond voel ik me constant nerveus; ik moet al die dingen nog doen; ramen lappen, benen harsen, noem maar op!
Ik moet het dan echt even opschrijven anders kan ik gewoon niet slapen, en ik heb het gevoel alsof ik er eeuwen over doe om het lijstje af te ronden maar dat valt dan meestal hartstikke mee! Tot ik het lijstje heb afgerond voel ik me constant nerveus; ik moet al die dingen nog doen; ramen lappen, benen harsen, noem maar op!
dinsdag 14 juni 2011 om 14:34
quote:minnieme schreef op 14 juni 2011 @ 14:22:
en weet je wat nog mijn meest irritante eigenschap is, als ik dingen moet doen, dan lig ik in bed en kan ik niet slapen omdat ik allemaal dingen bedenk die echt af moeten zijn of die ik echt moet doen voor de vakantie.
Ik moet het dan echt even opschrijven anders kan ik gewoon niet slapen, en ik heb het gevoel alsof ik er eeuwen over doe om het lijstje af te ronden maar dat valt dan meestal hartstikke mee! Tot ik het lijstje heb afgerond voel ik me constant nerveus; ik moet al die dingen nog doen; ramen lappen, benen harsen, noem maar op!
Ook daartegen helpt het om met jezelf af te spreken er niet meer aan te denken (als je dus wilt gaan slapen) en jezelf telkens terug te fluiten als je het wel doet. In bed helpen ontspanningsoefeningen heel goed, die kun je vast ook wel downloaden om dan in bed te luisteren (geleide ontspanningsoefening of geleide meditatie). Dan kun je ook heerlijk alleen gaan slapen.
En bedenken hoe belangrijk alles op je lijstje is: ik bedoel ramen lappen? Voor je op vakantie gaat? Waarom? Het is al zo'n rotklus, waarom doen als je er zelf niets aan hebt? En benen harsen kan ook op vakantie (als je het zelf doet tenminste).
en weet je wat nog mijn meest irritante eigenschap is, als ik dingen moet doen, dan lig ik in bed en kan ik niet slapen omdat ik allemaal dingen bedenk die echt af moeten zijn of die ik echt moet doen voor de vakantie.
Ik moet het dan echt even opschrijven anders kan ik gewoon niet slapen, en ik heb het gevoel alsof ik er eeuwen over doe om het lijstje af te ronden maar dat valt dan meestal hartstikke mee! Tot ik het lijstje heb afgerond voel ik me constant nerveus; ik moet al die dingen nog doen; ramen lappen, benen harsen, noem maar op!
Ook daartegen helpt het om met jezelf af te spreken er niet meer aan te denken (als je dus wilt gaan slapen) en jezelf telkens terug te fluiten als je het wel doet. In bed helpen ontspanningsoefeningen heel goed, die kun je vast ook wel downloaden om dan in bed te luisteren (geleide ontspanningsoefening of geleide meditatie). Dan kun je ook heerlijk alleen gaan slapen.
En bedenken hoe belangrijk alles op je lijstje is: ik bedoel ramen lappen? Voor je op vakantie gaat? Waarom? Het is al zo'n rotklus, waarom doen als je er zelf niets aan hebt? En benen harsen kan ook op vakantie (als je het zelf doet tenminste).
