Psyche
alle pijlers
Borderline - verlatingsangst
zaterdag 29 januari 2011 om 16:00
Hey!
Sorry als ik nog een topic open, maar als ik het helemaal onderaan dat andere topic zet leest niemand het denk ik.
Ik krijg pas vanaf halverwege feb therapie... dus ik zoek alles nu zelf een beetje uit... maar ik loop steeds ergens tegen aan waar ik helemaal gek van word.
Mijn huisgenootje ging vanmiddag rond half 2 werken, en ze zei ik weet niet hoelaat ik vanavond thuis ben want ik heb een feestje..
Normaal zou je dan denken naja boeiend... of leuk! Maar er komt dan meteen een gedachten bij me binnen (lijkt eigenlijk een stem) die zegt "Waarom ga ik nooit naar feestjes?" en van "Niemand moet je," dat soort ongein! Ik word er zo SCHIJTZIEK van!!! want ik ben gisteren nog met 2 vriendinnen geweest, ga aankomende 2 weekenden uit... zie mn vrienden ook wel regelmatig nu.... maar als iemand de deur sluit dan voel ik me zo kut... ik moest net ook echt een brok in mijn keel wegslikken, en nu heb ik gewoon een slechter humeur... wat doe je hier nou aan? Het is toch belachelijk dat ik iedere keer zo moet doen als ik alleen ben?Er gaan dan ook al meteen allemaal gedachtes door me heen van oh shit wat moet ik nu... ohneeee!
En ik wil nu ook niet weg, heb nogal buikpijn... en ik wil het ook voorkomen dat als het moment voorkomt dat ik alleen ben dat ik meteen wegduik opzoek naar mensen, dat is toch ook de oplossing niet ?
Sorry als ik nog een topic open, maar als ik het helemaal onderaan dat andere topic zet leest niemand het denk ik.
Ik krijg pas vanaf halverwege feb therapie... dus ik zoek alles nu zelf een beetje uit... maar ik loop steeds ergens tegen aan waar ik helemaal gek van word.
Mijn huisgenootje ging vanmiddag rond half 2 werken, en ze zei ik weet niet hoelaat ik vanavond thuis ben want ik heb een feestje..
Normaal zou je dan denken naja boeiend... of leuk! Maar er komt dan meteen een gedachten bij me binnen (lijkt eigenlijk een stem) die zegt "Waarom ga ik nooit naar feestjes?" en van "Niemand moet je," dat soort ongein! Ik word er zo SCHIJTZIEK van!!! want ik ben gisteren nog met 2 vriendinnen geweest, ga aankomende 2 weekenden uit... zie mn vrienden ook wel regelmatig nu.... maar als iemand de deur sluit dan voel ik me zo kut... ik moest net ook echt een brok in mijn keel wegslikken, en nu heb ik gewoon een slechter humeur... wat doe je hier nou aan? Het is toch belachelijk dat ik iedere keer zo moet doen als ik alleen ben?Er gaan dan ook al meteen allemaal gedachtes door me heen van oh shit wat moet ik nu... ohneeee!
En ik wil nu ook niet weg, heb nogal buikpijn... en ik wil het ook voorkomen dat als het moment voorkomt dat ik alleen ben dat ik meteen wegduik opzoek naar mensen, dat is toch ook de oplossing niet ?
zaterdag 29 januari 2011 om 16:08
Ik heb dan wel geen borderline, maar herken die gedachten ook echt heel erg.
Wat mij helpt is eerst afvragen waarom ik dat denk: Voel ik me eenzaam/heb ik niet genoeg mensen om iets te doen? > Nee.
Wil ik vanavond iets gaan doen? >ja > bel iemand. Nee> Bedenk wat je dan gaat doen.
Kijk een leuke film, haal wat lekkers voor erbij. Ga je nagels lakker, douchen, maskertje, weet ik het. Zorg dat je een leuke avond met jezelf hebt.
Ik weet niet of jij hier iets aan hebt, maar mij helpt het.
Wat mij helpt is eerst afvragen waarom ik dat denk: Voel ik me eenzaam/heb ik niet genoeg mensen om iets te doen? > Nee.
Wil ik vanavond iets gaan doen? >ja > bel iemand. Nee> Bedenk wat je dan gaat doen.
Kijk een leuke film, haal wat lekkers voor erbij. Ga je nagels lakker, douchen, maskertje, weet ik het. Zorg dat je een leuke avond met jezelf hebt.
Ik weet niet of jij hier iets aan hebt, maar mij helpt het.
zaterdag 29 januari 2011 om 16:12
Nou het gaat erom dat ik dan ga vermijden dat ik alleen ben, ik heb ook 2 hondjes... ik kan niet iedere keer wegzijn. het is toch belachelijk dat je moet huilen als je gisteren een hele leuke dag hebt gehad en dan gaat je huisgenootje weg en lijkt alles in te storten...
nu heb ik toch maar een vriedin opgebeld (dan neem ik mijn hondjes mee) maar ik maak me er zorgen om dat ik zo moeilijk alleen kan zijn, het is toch ook goed alleen te zijn zo nu en dan?
En op zo'n moment die vragen aan mezelf stellen, nee dat word heel negatief.... want op dat moment gaan de gedachtes al door me heen dat mijn vrienden me niet meer moeten, dat ik geen vrienden heb, dat niemand toch op zon idioot zit te wachten.... en als ik dan zou bellen zouden ze er toch geen zin in hebben,.... terwijl dit meestal niet het geval is maar het spookt echt heel vervelend doro mijn hoofd, ik word gewoon steeds onzekerder.... :S
nu heb ik toch maar een vriedin opgebeld (dan neem ik mijn hondjes mee) maar ik maak me er zorgen om dat ik zo moeilijk alleen kan zijn, het is toch ook goed alleen te zijn zo nu en dan?
En op zo'n moment die vragen aan mezelf stellen, nee dat word heel negatief.... want op dat moment gaan de gedachtes al door me heen dat mijn vrienden me niet meer moeten, dat ik geen vrienden heb, dat niemand toch op zon idioot zit te wachten.... en als ik dan zou bellen zouden ze er toch geen zin in hebben,.... terwijl dit meestal niet het geval is maar het spookt echt heel vervelend doro mijn hoofd, ik word gewoon steeds onzekerder.... :S
zaterdag 29 januari 2011 om 16:20
Hè, vervelend Sasman. Ik heb juist het omgekeerde: als mijn huisgenootje (hoe aardig ze ook is) weggaat, denk ik juist: yes, ik heb het rijk voor mezelf. Ik sluit me aan bij Madelievv, maak het gezellig voor jezelf. Haal wat lekkers, een tijdschrift, een flesje wijn, ga douchen, trek je huispak aan en ga eens lekker languit op de bank zitten. Probeer eens voor jezelf wat lekkers te koken, dan ben je ook creatief bezig. Wat je ook kunt doen: ruim je kast op, plak oude foto's in, ga de ramen lappen, iig doe iets en geniet daarvan. Ik voel me dan altijd juist wel stoer dat ik daar van geniet, heb ik niemand bij nodig. Nu ga je dus al naar je vriendin, maar je kunt ook een uurtje gaan en dan niet bang zijn als je thuis zit. En nee, je hebt genoeg vrienden zo te lezen, dus beeld jezelf niets in. En wat dan nog: heb schijt aan andere mensen, doe waar je jezelf prettig bij voelt.
zaterdag 29 januari 2011 om 16:25
dat negatieve denken doe je zelf, dus kun je ook zelf stoppen. Je moet jezelf echt dwingen. Ik hou er juist van om alleen te zijn, terwijl ik er twee jaar geleden hetzelfde in stond als jij.
Want zoals ik het begrijp wil je niet alleen zijn, maar heb je ook geen behoefte om iets leuks met anderen te doen. Of zeg ik dat verkeerd?
Want zoals ik het begrijp wil je niet alleen zijn, maar heb je ook geen behoefte om iets leuks met anderen te doen. Of zeg ik dat verkeerd?
zaterdag 29 januari 2011 om 16:28
dankje voor je bericht! je hebt ook wel gelijk, maar het is zo moeilijk als ik alleen ben dat er meteen zulke gedachtes binnenkomen.... want ik word er gewoon down van. Ik weet ook dat ik vrienden heb, ik gedraag me ook jaloers als zij weggaat... terwijl ik zelf ook wegga natuurlijk.... ben ik dan egoistisch of komt het omdat ik niet alleen wil blijven? Het leven veranderd gewoon een beetje als ik alleen ben, dan lijkt alles zo stil en vooral als het donker wordt....
Ik ga meestal opruimen, dan voel ik me supergoed...
En ik merk ook meteen als ik alleen ben dat ik meteen een joint wil draaien (ik blow maar wil juist minderen) als ik stoned ben ervaar ik dat gevoel niet zo.... maar ik blow nu ook echt best veel, ben heel beinvloedbaar en mijn huisgenootje blowd dus voor der leven haha. Ik heb al gezegt dat ik wil minderen, sowieso als mijn beste vriendin komt wil ik niet meer blowen en das toch wel een aantal keren per week. Maar hoe minder je zoiets af dan, ik kan haar niet verlangen ook te minderen.... maar wil ook niet iedere keer een joint nodig hebben als ik alleen ben of me kut voel... gebruik het nu als een soort medicijn. Mijn ouders vinden het nu niet erg, omdat ik al zolang wacht op therapie.... ik roep wel altijd van ik kan beter blowen dan drinken, maar blowen is ook niet goed.
Sorry ik ben een beetje hyper,dan typ ik veel....
Ik ga meestal opruimen, dan voel ik me supergoed...
En ik merk ook meteen als ik alleen ben dat ik meteen een joint wil draaien (ik blow maar wil juist minderen) als ik stoned ben ervaar ik dat gevoel niet zo.... maar ik blow nu ook echt best veel, ben heel beinvloedbaar en mijn huisgenootje blowd dus voor der leven haha. Ik heb al gezegt dat ik wil minderen, sowieso als mijn beste vriendin komt wil ik niet meer blowen en das toch wel een aantal keren per week. Maar hoe minder je zoiets af dan, ik kan haar niet verlangen ook te minderen.... maar wil ook niet iedere keer een joint nodig hebben als ik alleen ben of me kut voel... gebruik het nu als een soort medicijn. Mijn ouders vinden het nu niet erg, omdat ik al zolang wacht op therapie.... ik roep wel altijd van ik kan beter blowen dan drinken, maar blowen is ook niet goed.
Sorry ik ben een beetje hyper,dan typ ik veel....
zaterdag 29 januari 2011 om 16:30
Nee het gaat niet om het niet alleen willen zijn, het gaat erom dat als ik alleen ben (wanneer dan ook) dat ik dan die gedachtes krijg en soms ook echt moet janken, en ik weet niet wat ik daaraan moet doen anders had ik 't al gedaan.... en ik kan wel naar vrienden toe, maar ik kan toch niet ieder moment van mijn leven met anderen zijn....
en dan plak ik als ik echt een slechte bui heb achter mijn pc, omdat ik anders het idee heb dat ik de verbinding met de wereld verlies... ja sorry erg belachelijk.... maar soms heb ik gewoon 't idee dat ik stilsta... en iedereen om me heen verdergaat.
en dan plak ik als ik echt een slechte bui heb achter mijn pc, omdat ik anders het idee heb dat ik de verbinding met de wereld verlies... ja sorry erg belachelijk.... maar soms heb ik gewoon 't idee dat ik stilsta... en iedereen om me heen verdergaat.
zaterdag 29 januari 2011 om 16:31
Blowen maakt die gedachten volgens mij veel erger, als je daarvan af wil zul je denk ik niet anders kunnen dan stoppen met blowen.
En nee, ik denk niet dat je egoistisch bent, je hebt het gewoon even moeilijk. dat mag en dat kan, je mag je rot voelen, maar probeer dan ook weer over te gaan naar de orde van de dag en niet in dat kutgevoel te blijven hangen.
En nee, ik denk niet dat je egoistisch bent, je hebt het gewoon even moeilijk. dat mag en dat kan, je mag je rot voelen, maar probeer dan ook weer over te gaan naar de orde van de dag en niet in dat kutgevoel te blijven hangen.
zaterdag 29 januari 2011 om 16:37
Ja daarom heb ik ook iemand opgebeld omdat ik anders in dat gevoel blijf hangen.
Nee het gaat er niet om dat ik wat mis denk ik, sorry ik kan het niet echt beter uitleggen... het gaat er gewoon om dat ik een schijthekel aan alleen zijn heb... en als ik dat ben ik meteen down word en nergens meer zin in heb...
Ik denk ook wel dat ik wat mis, maar dat beeld ik me meer in denk ik... want ik mis niet echt wat.... ja alleen werk ik niet en zit ik nu niet op school door omstandigheden dus dat gevoel zal ook wel meespelen...
Nee het gaat er niet om dat ik wat mis denk ik, sorry ik kan het niet echt beter uitleggen... het gaat er gewoon om dat ik een schijthekel aan alleen zijn heb... en als ik dat ben ik meteen down word en nergens meer zin in heb...
Ik denk ook wel dat ik wat mis, maar dat beeld ik me meer in denk ik... want ik mis niet echt wat.... ja alleen werk ik niet en zit ik nu niet op school door omstandigheden dus dat gevoel zal ook wel meespelen...
zaterdag 29 januari 2011 om 16:44
Je zit een beetje in een vicieuze cirkel lijkt wel. Je vindt het niet erg om alleen te zijn, maar als je dan alleen bent, krijg je van die gedachten. Je bent ook bang dat je die gedachten krijgt. Dus: je denkt dat je die gedachten krijgt en dan krijg je ze ook. Moeilijk uit te leggen, ik snap je wel. Daarbij werk je niet en ga je niet naar school, dus heb je meer tijd om slechte gedachten te krijgen. Het is echt zo: ik was afgelopen week ziek en had continu last van een schuldgevoel dat ik niet op m'n werk was. Terwijl ik toch echt griep had.
Maar je hebt borderline, dus ik denk niet dat wij dit hier op het forum kunnen oplossen. Is er een lange wachtlijst voor therapie? Raar dat je nog niet aan de beurt bent. Met blowen verdoof je die gedachten even, maar zo gauw als je geen joint opsteekt, komen ze heftiger terug. Wat resulteert in nog meer blowen, niet zo goed dus. Je kunt dus beter stoppen met blowen. Dat moet je ook echt willen, anders werkt het niet. Is het niet een idee om op zo'n moment te gaan sporten of een wandeling te maken?
Maar je hebt borderline, dus ik denk niet dat wij dit hier op het forum kunnen oplossen. Is er een lange wachtlijst voor therapie? Raar dat je nog niet aan de beurt bent. Met blowen verdoof je die gedachten even, maar zo gauw als je geen joint opsteekt, komen ze heftiger terug. Wat resulteert in nog meer blowen, niet zo goed dus. Je kunt dus beter stoppen met blowen. Dat moet je ook echt willen, anders werkt het niet. Is het niet een idee om op zo'n moment te gaan sporten of een wandeling te maken?
zaterdag 29 januari 2011 om 16:52
Ja Yucca dat is denk ik echt waar! Want als ik me goed voel en ik kom thuis en er is niemand dan valt t veel minder zwaar. Ik denk inderdaad vaak aan alleen zijn, en als je het al denkt voel je je al rot.
En over het niet werken en niet naar school gaan, daar voel ik me verschrikkelijk over. Ik heb het idee dat ik faal, dat ik mn ouders teleurstel (ben al 23 maargoed), dat iedereen om me heen doorgroeit en ik blijf staan.... en dan is iedereen ook nog eens werken als ik thuiszit.
Ik ga binnenkort voor een IRO trajact (werk met opleiding wordt het) maar dan moet ik eerst wachten tot alles met de wajong is geregeld enzo...
De therapie komt nu wel snel, maar duurt nog wel even. Ben bang dat als ik in een keer stop met b lowen nu ik thuiszit dat ik dan helemaal gek word, omdat ik best veel blow....
Ben wel in een keer gestopt met roken op 3 januari, zonder problemen... das wel weer raar.
Ik ga vaak ook met mijn hondjes lopen, dan voel ik me wel iets beter op zo'n moment.... maar als er dan niemand buiten loopt heb ik weer zon gevoel dati k alleen op de wereld loop ofzo.
En soms is het ook wel eens als er dan een vriendin komt dat het me te lang duurt en ik er helemaal geen zin meer in heb... heb is zo tegenstrijdig... je verhaal doen kan ook al lekker zijn ben bang dat jullie ook niet kunnen helpen nee.... misschien mensen die er ookl last van hebben?
En over het niet werken en niet naar school gaan, daar voel ik me verschrikkelijk over. Ik heb het idee dat ik faal, dat ik mn ouders teleurstel (ben al 23 maargoed), dat iedereen om me heen doorgroeit en ik blijf staan.... en dan is iedereen ook nog eens werken als ik thuiszit.
Ik ga binnenkort voor een IRO trajact (werk met opleiding wordt het) maar dan moet ik eerst wachten tot alles met de wajong is geregeld enzo...
De therapie komt nu wel snel, maar duurt nog wel even. Ben bang dat als ik in een keer stop met b lowen nu ik thuiszit dat ik dan helemaal gek word, omdat ik best veel blow....
Ben wel in een keer gestopt met roken op 3 januari, zonder problemen... das wel weer raar.
Ik ga vaak ook met mijn hondjes lopen, dan voel ik me wel iets beter op zo'n moment.... maar als er dan niemand buiten loopt heb ik weer zon gevoel dati k alleen op de wereld loop ofzo.
En soms is het ook wel eens als er dan een vriendin komt dat het me te lang duurt en ik er helemaal geen zin meer in heb... heb is zo tegenstrijdig... je verhaal doen kan ook al lekker zijn ben bang dat jullie ook niet kunnen helpen nee.... misschien mensen die er ookl last van hebben?
zaterdag 29 januari 2011 om 23:58
Jij wil niet alleen zijn, maar vindt wel dat je dat moet kunnen. Als je alleen bent ga je blowen. Maar waarom ga je niet bedenken wat je leuk vindt om te doen (en wat perfect alleen kan)?
Een film kijken, een uitgebreide scrubbeurt incl maskertjes, een goed boek lezen, puzzelen. Iets! En probeer daar van te genieten (na een tijd gaat dat vanzelf).
Een film kijken, een uitgebreide scrubbeurt incl maskertjes, een goed boek lezen, puzzelen. Iets! En probeer daar van te genieten (na een tijd gaat dat vanzelf).
zondag 30 januari 2011 om 14:29
Je moet "alleen zijn"ondergaan.
Tot een paar jaar geleden kon ik dat ook niet, alleen zijn. Ik zocht elke avond de drukte op; ging naar vriendinnen, was overal lid van, ging veel stappen maar een avond alleen op de bank was ondenkbaar. Totdat ik er last van begon te hebben. Dat bezoekjes naar vriendinnen "moeten" werd en het stappen werd ik ook wel moe. Bovendien begon door mijn actieve leven mijn studie er onder te lijden. Dus besloot ik soms thuis te blijven. Het idee, verschrikkelijk, dat ik alleen thuis zat en ruimte had om na te denken. Dat ik mezelf moest vermaken, dat ik mijn eigen gezelschap was. Om te gillen. Maar ik bleef op die bank zitten en onderging het. Het deed pijn, ik heb gehuild maar bleef wel alleen. Totdat ik op een avond weer op de bank ging zitten en besefte dat het lekker voelde. Ik genoot van mijn vrije avondje en kon de stilte om me heen opeens waarderen. En nu, nu zit ik er zowat nog steeds op die bank. Ik heb een rijk sociaal leven maar plan het nu relaxter in. Bovendien plan ik voor mezelf een paar avonden in de week dat ik "alleen" ben. Dat gaat makkelijker nu ik een kind heb maar goed.
Dus, onderga en kijk wat het met je doet! Je zult je onrustig voelen, calculeer dat in maar besef wel dat het een kwestie van doorzetten is!
Tot een paar jaar geleden kon ik dat ook niet, alleen zijn. Ik zocht elke avond de drukte op; ging naar vriendinnen, was overal lid van, ging veel stappen maar een avond alleen op de bank was ondenkbaar. Totdat ik er last van begon te hebben. Dat bezoekjes naar vriendinnen "moeten" werd en het stappen werd ik ook wel moe. Bovendien begon door mijn actieve leven mijn studie er onder te lijden. Dus besloot ik soms thuis te blijven. Het idee, verschrikkelijk, dat ik alleen thuis zat en ruimte had om na te denken. Dat ik mezelf moest vermaken, dat ik mijn eigen gezelschap was. Om te gillen. Maar ik bleef op die bank zitten en onderging het. Het deed pijn, ik heb gehuild maar bleef wel alleen. Totdat ik op een avond weer op de bank ging zitten en besefte dat het lekker voelde. Ik genoot van mijn vrije avondje en kon de stilte om me heen opeens waarderen. En nu, nu zit ik er zowat nog steeds op die bank. Ik heb een rijk sociaal leven maar plan het nu relaxter in. Bovendien plan ik voor mezelf een paar avonden in de week dat ik "alleen" ben. Dat gaat makkelijker nu ik een kind heb maar goed.
Dus, onderga en kijk wat het met je doet! Je zult je onrustig voelen, calculeer dat in maar besef wel dat het een kwestie van doorzetten is!
zondag 6 februari 2011 om 02:10
lieve Samsam,
Heb je al eerder gevolgt....Ben blij te horen dat je je therapie door hebt gezet, nu nog aangaan......
Ik weet niet of je mijn verhaal kan herinneren van de vorige keer.
Maar ik ben nu 36 jr en heb ook Borderline. Bij mij is dit geconstateerd toen ik net zo oud/jong was als jij. Heb toen ook een aantal therapieen achter mekaar gehad. Het gevoel dat je stil staat, dat anderen echt met hunzelf bezig zijn, een toekomst aan het opbouwen zijn, herken ik ook goed uit die tijd. Toch is dat niet zo. Jij gaat straks iets aan, waar heel veel moed en lef voor nodig is. Daar mag je gewoon gigantisch trots op zijn!!! En het is echt zo, er zijn maar weinig mensen die dat ECHT begrijpen. Je verhaal ff kwijt kunnen op dit forum kan goed opluchten. Alleen ik hoop dat je begrijpt dat het vooral gaat om geduld te hebben met jezelf, en vooral niet zo streng voor jezelf te zijn...goed, blowen lijkt me niet verstandig, maar wat je zegt, dat is drinken ook niet. Het haalt de heftigheid er eventjes af. Maar die krijg je op een later tijdstip vaak terug.
Huilen is een heel goed medicijn voor ons grensverlegende mensen!! Het zuivert je frustratie, en maakt je schoon voor de rest van de dag, of nacht, om zo elke verandering die moeilijk voor je (of mij) is te verwerken en te accepteren.
Dus misschien een beetje moederlijk van mijn kant, maar probeer juist te huilen zonder jezelf te veroordelen, goed voor jezelf te zorgen, rust te pakken, lekker te eten, wandelen met je hondjes, ademhalingsoefeningen, en misschien nog wel het allerbelangrijkste: geloven in jezelf, dat je een goed mens bent, en net zo belangrijk bent als ieder ander!
Live in the moment.....or be stil in the moment!
Lieve groetjes, misspraxis
Heb je al eerder gevolgt....Ben blij te horen dat je je therapie door hebt gezet, nu nog aangaan......
Ik weet niet of je mijn verhaal kan herinneren van de vorige keer.
Maar ik ben nu 36 jr en heb ook Borderline. Bij mij is dit geconstateerd toen ik net zo oud/jong was als jij. Heb toen ook een aantal therapieen achter mekaar gehad. Het gevoel dat je stil staat, dat anderen echt met hunzelf bezig zijn, een toekomst aan het opbouwen zijn, herken ik ook goed uit die tijd. Toch is dat niet zo. Jij gaat straks iets aan, waar heel veel moed en lef voor nodig is. Daar mag je gewoon gigantisch trots op zijn!!! En het is echt zo, er zijn maar weinig mensen die dat ECHT begrijpen. Je verhaal ff kwijt kunnen op dit forum kan goed opluchten. Alleen ik hoop dat je begrijpt dat het vooral gaat om geduld te hebben met jezelf, en vooral niet zo streng voor jezelf te zijn...goed, blowen lijkt me niet verstandig, maar wat je zegt, dat is drinken ook niet. Het haalt de heftigheid er eventjes af. Maar die krijg je op een later tijdstip vaak terug.
Huilen is een heel goed medicijn voor ons grensverlegende mensen!! Het zuivert je frustratie, en maakt je schoon voor de rest van de dag, of nacht, om zo elke verandering die moeilijk voor je (of mij) is te verwerken en te accepteren.
Dus misschien een beetje moederlijk van mijn kant, maar probeer juist te huilen zonder jezelf te veroordelen, goed voor jezelf te zorgen, rust te pakken, lekker te eten, wandelen met je hondjes, ademhalingsoefeningen, en misschien nog wel het allerbelangrijkste: geloven in jezelf, dat je een goed mens bent, en net zo belangrijk bent als ieder ander!
Live in the moment.....or be stil in the moment!
Lieve groetjes, misspraxis
zondag 6 februari 2011 om 02:20
PS>>Oja, wilde graag dit nog eventjes kwijt als het mag.....
Alleen zijn is ook heel moeilijk. Maar het is niet zozeer het alleen zijn bij jou denk ik, als wel de plotselinge verandering.
Je huisgenoot geeft aan naar een feestje te gaan, en plotseling realiseer je dan dat je dat (op zijn zachts gezegd) helemaal niet leuk vind, dat het je aanvliegt het idee om alleen het te 'moeten' doen, de avond door te komen. Je schiet in je angst, en voelt je dan in de steek gelaten. Terwijl dit niet bij de situatie past, en dat is dan wederom erg verwarrend.....?
Begrijp ook van je, dat de avonden zoiezo eng en spannend voor je zijn. Weet je ook waarom? Zou je dat kunnen uitleggen?
Misschien dat jij en ik, als je dat wilt, er achter kunnen komen waarom de avonden zo zwaar zijn voor jou....waar dat mee te maken heeft.
Veranderingen is het sleutelwoord ben ik bang........en meteen het slechte nieuws, dit kan je gewoon niet altijd voor zijn, als je in relatie staat tot mensen om je heen.
Maar je kan er wel beter en zorgvuldiger mee leren omgaan, naar anderen toe, en zeker ook naar jezelf toe.
Waarschijnlijk ga je dit leren straks op therapie. Tenminste dat hoop ik voor je, heb ikzelf erg veel aan gehad!
Sorry, dit wilde ik nog eventjes kwijt....
Mijn engels tekst moet natuurlijk zijn>>
Life in the moment...., or be still in the moment.....
xxx
Alleen zijn is ook heel moeilijk. Maar het is niet zozeer het alleen zijn bij jou denk ik, als wel de plotselinge verandering.
Je huisgenoot geeft aan naar een feestje te gaan, en plotseling realiseer je dan dat je dat (op zijn zachts gezegd) helemaal niet leuk vind, dat het je aanvliegt het idee om alleen het te 'moeten' doen, de avond door te komen. Je schiet in je angst, en voelt je dan in de steek gelaten. Terwijl dit niet bij de situatie past, en dat is dan wederom erg verwarrend.....?
Begrijp ook van je, dat de avonden zoiezo eng en spannend voor je zijn. Weet je ook waarom? Zou je dat kunnen uitleggen?
Misschien dat jij en ik, als je dat wilt, er achter kunnen komen waarom de avonden zo zwaar zijn voor jou....waar dat mee te maken heeft.
Veranderingen is het sleutelwoord ben ik bang........en meteen het slechte nieuws, dit kan je gewoon niet altijd voor zijn, als je in relatie staat tot mensen om je heen.
Maar je kan er wel beter en zorgvuldiger mee leren omgaan, naar anderen toe, en zeker ook naar jezelf toe.
Waarschijnlijk ga je dit leren straks op therapie. Tenminste dat hoop ik voor je, heb ikzelf erg veel aan gehad!
Sorry, dit wilde ik nog eventjes kwijt....
Mijn engels tekst moet natuurlijk zijn>>
Life in the moment...., or be still in the moment.....
xxx
