Burn-out wie ook??? - deel 2

Het topic waar nu geschreven wordt heet 'burnout, het vervolg'

hallo allemaal ik ben totaal nieuw hier .

ik ben geboren in het jaar 1967 sinds mijn 17 de ben ik al aan het werk omdat mijn ouders het bedrijf hadden . de laatste jaren door een enorme groei van het bedrijf zijn er wat mensen bij gekomen en de waakzaamheid van mijn baas net zo hard op achter uit gegaan . nu over de burnout . de laatste 2 jaar ben ik enkel maar bezig geweest het het sussen van mensen . en dat liep de laatste tijd echt uit de hand . ik merkte dat ik steeds een verkoudheid kreeg de eerste keer ben ik in de nacht naar het ziekenhuis gebracht dat in bijna zonder zuurstof zat . na een ziekenverlof van een week was ik terug aan het werken de verkoudheid werd alleen nog maar erger . zo erg dat ik soms stiekem om niemand iets te laten merken buiten ging zitten om zuurstof te krijgen en als ik ging slapen had ik vaak het idee morgen vroeg wordt ik niet meer wakker . in juli krijg ik terug een grote adem nood ik ben helemaal alleen thuis op een zaterdag ik had geluk dat mijn gsm in de buurt was en dat direct iemand is gekomen en die heeft de ambulance gebeld . in het ziekenhuis aan gekomen dachten ze dat ik drugs had gebruikt wat ik nooit zou gebruiken . toen kwamen de uitslagen astma en reflux ik ben blij dat ik daar geen genoegen mee nam en dat ik niet akkoord ging met deze uitslag maar heb toen toch het ziekenhuis verlaten en ben weer terug gaan werken . een week later ik kreeg heel erg geheugenverlies kon totaal niks meer onthouden kreeg zelfs angst van mensen zou weg kruipen in een hoekje . heel angstig dood moe heel prikkelbaar . toen heb ik mijn huisarts gebeld en heb hem gesproken en hij vertelde me al dat ik een burnout had . ik heb voor de zekerheid een hersenscan mri scan laten maken maar gelukkig alles was in orde . al weer dacht ik dat kan niet maar had totaal geen moed meer ben ook gewoon naar huis gegaan en ben gaan rusten heb de eerste week veel geslapen zweten als een beer het werk ingelicht met de melding dit gaat even duren . ben nu 4 weken verder gaat beter van dag tot dag gisten had ik een rot dag ben mijn bed niet uit gekomen vandaag gaaqt het heel goed . wat ik zelf wel heel erg vind als je ergens al 30 jaar werkt nooit ziek bent geweest altijd heb klaar gestaan voor een ander en plots hoor je niks meer van die mensen . is een heel vies gevoel . wat me wel sterk maakt nu heb ik zelf ook geen schuld gevoelens naar het bedrijf toe het kan me gestolen worden in de ochtend sta ik op uit mijn bed als het me lukt tegen 9 uur neem ik de fiets en ben weg en voor niemand bereikbaar neem me brood me en drinken en maak voor mezelf een leuke dag .