Psyche
alle pijlers
Burnout! Het vervolg
woensdag 9 februari 2011 om 17:27
dinsdag 17 mei 2011 om 19:26
Balen abc, dat je zo met je neus op de feiten wordt gedrukt. Hopelijk is je herstelvermogen wel redelijk intact en kun je sneller opbouwen dan toen je aan het begin van de bo zat.
Mijn laptop is weer terug Schijnbaar was er iets met de BIOS ofzo. Whatever dat moge zijn.
Het gaat met mij wel goed. Ik knabbel aan de 7 uur per dag voor deze week, maar het is wel een drukke week met bezigheden buiten het werk dus ik hou goed voor ogen dat het niet hóeft, het mág. Volgende week donderdag begint die zelfbeeldgroep en ik heb er helemaal geen zin in.
Vandaag was ik bij de ba en die schrok zich rot toen ik zei dat ik per half juli ga stoppen met de ad. Ze vroeg of ik dan al aan het afbouwen was waarop het antwoord was: "Nee, dat is met deze ad niet nodig, hiermee kun je van de ene op de andere dag stoppen". Nou, daar geloofde ze hélemaal niks van, daar had ze nog nóóit van gehoord. Klopt, want is een heel ander medicijn dan dat zij dacht. Ik dacht even:"O God, ze is het er niet mee eens" maar heel snel kwam de gedachte:"Nou en, ze is mijn behandelaar niet". Ik merk dat die corrigerende gedachte er steeds vaker en steeds sneller overheen komt en daaraan merk ik dat ik echt beter word.
Verder heb ik tegenwoordig, net als 5x5, niet zoveel te melden hier. Ik lees wel, maar kan niet altijd verzinnen wat ik moet vertellen, behalve af en toe wat frustratie, hier of op Hyves
Maar ik lees wel dat iedereen stappen maakt. En ik denk dat het feit dat het hier rustiger is geworden, ook alleen maar een goed teken is. Ik herinner mij een post van Lindy5, máánden terug, dat ze meeleefde, en dat ze uit ervaring kon vertellen dat het allemaal ècht, ècht wel beter wordt na verloop van tijd, en dat wij over een jaar hier allang niet meer zouden zijn, omdat we alweer druk zouden zijn met lekker leven. Ze begint gelijk te krijgen... Hoe tof is dat.
Mijn laptop is weer terug Schijnbaar was er iets met de BIOS ofzo. Whatever dat moge zijn.
Het gaat met mij wel goed. Ik knabbel aan de 7 uur per dag voor deze week, maar het is wel een drukke week met bezigheden buiten het werk dus ik hou goed voor ogen dat het niet hóeft, het mág. Volgende week donderdag begint die zelfbeeldgroep en ik heb er helemaal geen zin in.
Vandaag was ik bij de ba en die schrok zich rot toen ik zei dat ik per half juli ga stoppen met de ad. Ze vroeg of ik dan al aan het afbouwen was waarop het antwoord was: "Nee, dat is met deze ad niet nodig, hiermee kun je van de ene op de andere dag stoppen". Nou, daar geloofde ze hélemaal niks van, daar had ze nog nóóit van gehoord. Klopt, want is een heel ander medicijn dan dat zij dacht. Ik dacht even:"O God, ze is het er niet mee eens" maar heel snel kwam de gedachte:"Nou en, ze is mijn behandelaar niet". Ik merk dat die corrigerende gedachte er steeds vaker en steeds sneller overheen komt en daaraan merk ik dat ik echt beter word.
Verder heb ik tegenwoordig, net als 5x5, niet zoveel te melden hier. Ik lees wel, maar kan niet altijd verzinnen wat ik moet vertellen, behalve af en toe wat frustratie, hier of op Hyves
Maar ik lees wel dat iedereen stappen maakt. En ik denk dat het feit dat het hier rustiger is geworden, ook alleen maar een goed teken is. Ik herinner mij een post van Lindy5, máánden terug, dat ze meeleefde, en dat ze uit ervaring kon vertellen dat het allemaal ècht, ècht wel beter wordt na verloop van tijd, en dat wij over een jaar hier allang niet meer zouden zijn, omdat we alweer druk zouden zijn met lekker leven. Ze begint gelijk te krijgen... Hoe tof is dat.
dinsdag 17 mei 2011 om 19:35
Abc, jammer dat het sporten niet zo lekker ging. Maar je kunt het ook positief bekijken. Je hebt het maar wel mooi weer gedaan! Ik snap je teleurstelling hoor, ik probeer er alleen een positieve draai aan te maken. Sporten kán dus wel weer, maar echt met hele kleine stapjes vooruit.
Lief, 7 uur werk per dag? En dat 5 dagen? Je klinkt steeds "verstandiger". Je hóeft inderdaad niet die 7 uur per dag te werken, het mág. En ook je gedachte over je ba vind ik erg sterk. Mag ik vragen wat voor ad je slikt? En zijn er wel ontwenningsverschijnselen of kun je echt zo stoppen zonder ergens last van te krijgen?
Ik merk zelf ook dat ik minder behoefte heb om steeds op het forum te zijn. Voelde me al schuldig, maar dat mag ik niet meer tegenwoordig dus dat doe ik nu ook lekker niet meer .
Vandaag rustig aan gedaan. Ben nog steeds wat moe maar niet meer uitgeput. Heb alleen gewerkt, en kon daar ook echt van genieten vandaag. Vond het heerlijk om even te bewegen en buiten te zijn. Verder heb ik niks gedaan, eigenlijk heb ik me een beetje verveeld vandaag. Had nergens zin in. Maarja, ik ben ook ongesteld dus daar zal het wel mee te maken hebben
Lief, 7 uur werk per dag? En dat 5 dagen? Je klinkt steeds "verstandiger". Je hóeft inderdaad niet die 7 uur per dag te werken, het mág. En ook je gedachte over je ba vind ik erg sterk. Mag ik vragen wat voor ad je slikt? En zijn er wel ontwenningsverschijnselen of kun je echt zo stoppen zonder ergens last van te krijgen?
Ik merk zelf ook dat ik minder behoefte heb om steeds op het forum te zijn. Voelde me al schuldig, maar dat mag ik niet meer tegenwoordig dus dat doe ik nu ook lekker niet meer .
Vandaag rustig aan gedaan. Ben nog steeds wat moe maar niet meer uitgeput. Heb alleen gewerkt, en kon daar ook echt van genieten vandaag. Vond het heerlijk om even te bewegen en buiten te zijn. Verder heb ik niks gedaan, eigenlijk heb ik me een beetje verveeld vandaag. Had nergens zin in. Maarja, ik ben ook ongesteld dus daar zal het wel mee te maken hebben
dinsdag 17 mei 2011 om 19:41
Choco, kun jij me helpen, jij bent een digi-kenner volgens mij?
Ik heb een programma geinstalleerd vanuit internet en nu kan ik mij ninternet explorer alleen nog opstarten vanuit
"C:\Program Files\Internet Explorer\iexplore.exe"
terwijl ik 'm voorheen startte vanuit
"C:\Program Files (x86)\Internet Explorer\iexplore.exe"
Nu zijn er allerlei features op internet niet meer te draaien omdat ik blijkbaar op een verkeerde processor draai.
Hoe kan ik ervoor zorgen dat ik weer van die x86-versie kan starten?
Ik slik Valdoxan. Dat is een agomelatine, en dus niet van die serotoninedingen die regulier zijn. Het is vrij nieuw en het werkt met name op je bioritme. Google er maar eens op.
Ik heb een programma geinstalleerd vanuit internet en nu kan ik mij ninternet explorer alleen nog opstarten vanuit
"C:\Program Files\Internet Explorer\iexplore.exe"
terwijl ik 'm voorheen startte vanuit
"C:\Program Files (x86)\Internet Explorer\iexplore.exe"
Nu zijn er allerlei features op internet niet meer te draaien omdat ik blijkbaar op een verkeerde processor draai.
Hoe kan ik ervoor zorgen dat ik weer van die x86-versie kan starten?
Ik slik Valdoxan. Dat is een agomelatine, en dus niet van die serotoninedingen die regulier zijn. Het is vrij nieuw en het werkt met name op je bioritme. Google er maar eens op.
dinsdag 17 mei 2011 om 20:32
We maken inderdaad stappen! Gelukkig maar. Ik denk dat het volgende topic beter 'herstellende van een bo' kan heten
Abc, je vroeg met welke inzichten de psych me helpt. Zal er een paar noemen, hopelijk kom ik wat uit mn woorden.
- Maris is de enige die voor Maris kan zorgen. Ik verwacht soms teveel dat mijn omgeving (collega's / lg) mijn grenzen bewaken en acties voor mij ondernemen.
- moet mezelf soms even oppeppen en uit de slachtofferrol halen. Bijv.... als ik de tranen voel branden, dan denk ik: jaaa hoor, zijn ze weer. En daar ga ik dan: Ik probeer nu, als ik ze aan voel komen, tegen mezelf te zeggen: kom op Maris, niet janken nu, wees sterk, verman je, wees sterker dan die tranen. Even diep ademhalen, even verzitten, even knipperen en mn hoofd schudden, even aan iets anders denken... en dan verdwijnen de tranen (soms) weer.
- moet inzien dat anderen een ander referentiekader hebben dan ik. Bijv... ik ging er vanuit dat mijn lg terug zou komen op ons laatste gesprek maar dat deed hij niet... ik vind dat raar en onvoorstelbaar.... ik zou dat namelijk wel doen, als ik in zijn schoenen stond. Psych zegt: misschien vindt hij het wel geen toegevoegde waarde hebben om de emoties en woorden uit de gesprek weer op te rakelen. Dat kan inderdaad... ik vind dat lastig in te denken, dat een ander op een andere manier tegen dezelfde situatie aan kan kijken, en dus ook anders handelt dan ik zou doen. Nog een voorbeeld: ik mail mijn sportclub dat ik met bepaalde dingen stop. Niet iedereen reageet op mijn mail. Ik denk... ze vinden het stom/zwak dat ik deze beslissing heb genomen. Ik zou namelijk altijd even een berichtje terug sturen naar iemand... (zo van: jammer, maar begrijpelijk. Ofzo iets) En als iemand anders dat niet doet, denkt ie 'dus' negatief over mij. Ik kan me niet indenken dat een ander zo'n mail ter kennisgeving aan kan nemen en het normaal vindt er niet op te reageren. Ik vul dus al in wat iemand ervan denkt/vindt, omdat ie anders reageert dan ik zou doen.
- je reguleert je gevoelens met je verstand (je hoofd) en op het moment dat het in je hoofd even allemaal niet meer zo soepeltjes werkt (tijdens bo) is er dus ook minder controle over je gevoelens / emoties (vandaar mn vele boosheid, frustraties, verdriet etc.) Voelde voor mij wel als een geruststelling ofzo...
Hmm, het klinkt allemaal wat wazig, hopelijk begrijp je wat ik bedoel.
Abc, je vroeg met welke inzichten de psych me helpt. Zal er een paar noemen, hopelijk kom ik wat uit mn woorden.
- Maris is de enige die voor Maris kan zorgen. Ik verwacht soms teveel dat mijn omgeving (collega's / lg) mijn grenzen bewaken en acties voor mij ondernemen.
- moet mezelf soms even oppeppen en uit de slachtofferrol halen. Bijv.... als ik de tranen voel branden, dan denk ik: jaaa hoor, zijn ze weer. En daar ga ik dan: Ik probeer nu, als ik ze aan voel komen, tegen mezelf te zeggen: kom op Maris, niet janken nu, wees sterk, verman je, wees sterker dan die tranen. Even diep ademhalen, even verzitten, even knipperen en mn hoofd schudden, even aan iets anders denken... en dan verdwijnen de tranen (soms) weer.
- moet inzien dat anderen een ander referentiekader hebben dan ik. Bijv... ik ging er vanuit dat mijn lg terug zou komen op ons laatste gesprek maar dat deed hij niet... ik vind dat raar en onvoorstelbaar.... ik zou dat namelijk wel doen, als ik in zijn schoenen stond. Psych zegt: misschien vindt hij het wel geen toegevoegde waarde hebben om de emoties en woorden uit de gesprek weer op te rakelen. Dat kan inderdaad... ik vind dat lastig in te denken, dat een ander op een andere manier tegen dezelfde situatie aan kan kijken, en dus ook anders handelt dan ik zou doen. Nog een voorbeeld: ik mail mijn sportclub dat ik met bepaalde dingen stop. Niet iedereen reageet op mijn mail. Ik denk... ze vinden het stom/zwak dat ik deze beslissing heb genomen. Ik zou namelijk altijd even een berichtje terug sturen naar iemand... (zo van: jammer, maar begrijpelijk. Ofzo iets) En als iemand anders dat niet doet, denkt ie 'dus' negatief over mij. Ik kan me niet indenken dat een ander zo'n mail ter kennisgeving aan kan nemen en het normaal vindt er niet op te reageren. Ik vul dus al in wat iemand ervan denkt/vindt, omdat ie anders reageert dan ik zou doen.
- je reguleert je gevoelens met je verstand (je hoofd) en op het moment dat het in je hoofd even allemaal niet meer zo soepeltjes werkt (tijdens bo) is er dus ook minder controle over je gevoelens / emoties (vandaar mn vele boosheid, frustraties, verdriet etc.) Voelde voor mij wel als een geruststelling ofzo...
Hmm, het klinkt allemaal wat wazig, hopelijk begrijp je wat ik bedoel.
dinsdag 17 mei 2011 om 20:43
Ik vind het wel helder hoor, maris! En ik denk dat het hele goede leerpunten zijn! Vooral die "afwijkende" reactie van een ander op een situatie vind ik ook heel herkenbaar. Ik heb dat maar al te vaak (gehad) met mijn baas. Ik begrijp nog steeds niet dat hij sommige dingen niet belangrijk vindt. En het besef dat ik daar niets aan kan veranderen en dat het ook niets verandert aan hoe hij over mij denkt, scheelt een hoop.
Hoe gaat het op je werk?
Hoe gaat het op je werk?
dinsdag 17 mei 2011 om 20:48
Oh toch helder, fijn
Ga morgen weer heen. Onze afdeling werd gister en vandaag verhuisd naar een andere ruimte, dat werd voor ons gedaan dus wij werden vriendelijk verzocht om thuis te werken. Thuiswerken willen ze bij echter nog niet aan, ze willen werk en prive nog even helemaal / letterlijk gescheiden houden, en dat vind ik op zich geen gekke gedachtegang.
Die 7 uur per dag he, heb jij dat zelf bedacht of is dat afgesproken met ba / lg? Verloopt het allemaal al wat soepeler met je ba? (op dat ad-verhaal na dan, gebrek aan kennis van dr...)
Ga morgen weer heen. Onze afdeling werd gister en vandaag verhuisd naar een andere ruimte, dat werd voor ons gedaan dus wij werden vriendelijk verzocht om thuis te werken. Thuiswerken willen ze bij echter nog niet aan, ze willen werk en prive nog even helemaal / letterlijk gescheiden houden, en dat vind ik op zich geen gekke gedachtegang.
Die 7 uur per dag he, heb jij dat zelf bedacht of is dat afgesproken met ba / lg? Verloopt het allemaal al wat soepeler met je ba? (op dat ad-verhaal na dan, gebrek aan kennis van dr...)
dinsdag 17 mei 2011 om 20:56
Ik trek me niet veel van anderen aan vwb voortgang in uren. Ik luister maar naar één, en dat is mijn lijf
Het verloopt soepeler met mijn ba, ik denk voornamelijk doordat ik er gewoon niet meer zo bovenop spring. Ik laat haar gewoon een beetje praten en voer mijn eigen plan uit. En dat voelt een stuk beter, maakt de conversatie ook soepeler. Als ik een vraag aan haar stel, dan komt er een zwetsverhaal van een halfuur zonder antwoord en dan slaap ik al, haha! Dus dan knik ik maar een beetje, glimlach wat en maak aanstalten om te vertrekken. Bij vertrek bedank ik haar voor haar tijd
Ik moet zeggen dat ik deze benadering met een aantal mensen kies, waaronder ook lg en opperbaas en het werkt best wel goed. Het voelt als een spelletje.
En als ik wel een keer boos word of geirriteerd of gefrustreerd, dan denk ik maar aan mijn priveleven. Mijn man, waar ik blij mee ben, en mijn sport. En dat is echt serieus veel belangrijker tegenwoordig en dat wil ik graag zo houden.
Het issue waar ik me op Hyves aan irriteer, is van een andere orde. Dat gaat over mensen die, ondanks alles, toch een soort van belangrijk voor me zijn.
Het verloopt soepeler met mijn ba, ik denk voornamelijk doordat ik er gewoon niet meer zo bovenop spring. Ik laat haar gewoon een beetje praten en voer mijn eigen plan uit. En dat voelt een stuk beter, maakt de conversatie ook soepeler. Als ik een vraag aan haar stel, dan komt er een zwetsverhaal van een halfuur zonder antwoord en dan slaap ik al, haha! Dus dan knik ik maar een beetje, glimlach wat en maak aanstalten om te vertrekken. Bij vertrek bedank ik haar voor haar tijd
Ik moet zeggen dat ik deze benadering met een aantal mensen kies, waaronder ook lg en opperbaas en het werkt best wel goed. Het voelt als een spelletje.
En als ik wel een keer boos word of geirriteerd of gefrustreerd, dan denk ik maar aan mijn priveleven. Mijn man, waar ik blij mee ben, en mijn sport. En dat is echt serieus veel belangrijker tegenwoordig en dat wil ik graag zo houden.
Het issue waar ik me op Hyves aan irriteer, is van een andere orde. Dat gaat over mensen die, ondanks alles, toch een soort van belangrijk voor me zijn.
dinsdag 17 mei 2011 om 21:05
Poe, jee...dit is wel raar (ondanks dat het rust brengt). Ik heb vanmiddag m'n ontslaggesprek gehad. Wel onder goede voorwaarden en zonder gedoe. Ik mag wat dingen afronden die ik nog wil afronden (= 1 ochtendje een paar uurtjes) en afscheid nemen van collega's (wordt nog gepland) en dan is het klaar...gek...maar wel erg lekker!
dinsdag 17 mei 2011 om 21:07
ik vind dat oprecht heel knap lief, dat je zo met mensen om kunt gaan en op ze kunt reageren. Ik hoop dat ook ooit te kunnen! Je reageert meer rationeel dan emotioneel, dat is voor mij ook een leerdoel... Ik heb hyves nog niet bijgelezen, zal ik zo even doen.
Jullie willen niet weten hoe ik erbij zit: met een bontmuts op. Onder mn bontmuts zit een ui
Ik heb oorpijn en keelpijn, en dat baart me een beetje zorgen... bang voor keel / oorontsteking! Dus gaan googlen... en zo kwam ik tot de ontdekking dat een ui tegen je oor moet helpen Ik hoop het! Gebruik ook neusspray en heb een ibu genomen (onstekingsremmend) ik heb zóoooooo geen zin in oor / keel ontsteking (of wat voor ontsteking dan ook)
Jullie willen niet weten hoe ik erbij zit: met een bontmuts op. Onder mn bontmuts zit een ui
Ik heb oorpijn en keelpijn, en dat baart me een beetje zorgen... bang voor keel / oorontsteking! Dus gaan googlen... en zo kwam ik tot de ontdekking dat een ui tegen je oor moet helpen Ik hoop het! Gebruik ook neusspray en heb een ibu genomen (onstekingsremmend) ik heb zóoooooo geen zin in oor / keel ontsteking (of wat voor ontsteking dan ook)
dinsdag 17 mei 2011 om 21:15
Ja, daar ga ik zeker van genieten . Dat hebben we wel verdiend na de afgelopen hectische tijd. Oudste gaat nog tot half juli naar de bso en jongste tot einde jaar naar de creche, daarna ook geen externe opvang meer behalve school en psz. Ook fijn voor hun denk ik (en voor manlief die niet meer met het halen van de kinderen zit, scheelt toch weer een half uur, haha) en hij kan zo aanschuiven aan tafel.
Trouwens, de post bezorgen (een evt zaterdagbaantje) wordt niks denk ik (eigenlijk wel kutreden maar ja...). Moest vandaag behoorlijk wat affietsen van afspraak naar afspraak en zit nu met pijn in m'n handen te typen daardoor (moet eigenlijk ook weer stoppen nu). Maar wel rot om er op deze manier achter te komen dat heel veel dingen er gewoon niet meer inzitten qua werk (vooral werk waarin ik fysiek veel met m'n handen bezig ben).
Trouwens, de post bezorgen (een evt zaterdagbaantje) wordt niks denk ik (eigenlijk wel kutreden maar ja...). Moest vandaag behoorlijk wat affietsen van afspraak naar afspraak en zit nu met pijn in m'n handen te typen daardoor (moet eigenlijk ook weer stoppen nu). Maar wel rot om er op deze manier achter te komen dat heel veel dingen er gewoon niet meer inzitten qua werk (vooral werk waarin ik fysiek veel met m'n handen bezig ben).
dinsdag 17 mei 2011 om 22:00
Wow, het was weer spitsuur hier! Heb ik net gemist volgens mij
Lief, ik zou je graag willen helpen, maar van dat onderdeel van de computer snap ik dan weer niks, sorry! Heb een opleiding richting multimedia gedaan, vandaan dat ik wel wat kennis heb, maar liet heel veel technische dingen ook door de echte kenners doen.
Maris, ik vind je verhaal heel helder! Door wat jij schrijft over het verwachten van een mailtje terug voel ik me heel erg aangesproken. Want ik ben eigenlijk vaak de gene die niet, of heel laat terug mailt/smst. Ik vergeet het gewoon. Is een hele slechte eigenschap, maar totaal niet kwaad bedoelt.
Enneh, een ui tegen je oor? Komt die van de oma-weet-raad site? Daar staan heel vaak rare tips op! Wat mij vaak helpt is een watje met wat zonnebloemolie erop in je oor doen. En een ui naast het bed, maar dat is vooral om je neus wat open te houden 's nachts.
En honing werkt verzachtend voor de keel! Gewoon een hapje honing, of in de thee doen.
5x5, begrijpelijk dat het nu even raar voelt dat je ontslag hebt genomen. Je gaat een hele nieuwe toekomst tegemoet nu!
En weetje? Er komt vast wel een leuk, geschikt baantje voor je op je pad. Geniet nu eerst maar van je 5x5 tijd!
Morgenochtend heb ik weer mindfullness-training. We zitten al op de 5e les! Ik merk wel dat ik er wat aan heb. Ben bewuster van alles, leef weer wat meer. Maar de motivatie/discipline is soms nog ver te zoeken wat oefenen betreft...
Lief, ik zou je graag willen helpen, maar van dat onderdeel van de computer snap ik dan weer niks, sorry! Heb een opleiding richting multimedia gedaan, vandaan dat ik wel wat kennis heb, maar liet heel veel technische dingen ook door de echte kenners doen.
Maris, ik vind je verhaal heel helder! Door wat jij schrijft over het verwachten van een mailtje terug voel ik me heel erg aangesproken. Want ik ben eigenlijk vaak de gene die niet, of heel laat terug mailt/smst. Ik vergeet het gewoon. Is een hele slechte eigenschap, maar totaal niet kwaad bedoelt.
Enneh, een ui tegen je oor? Komt die van de oma-weet-raad site? Daar staan heel vaak rare tips op! Wat mij vaak helpt is een watje met wat zonnebloemolie erop in je oor doen. En een ui naast het bed, maar dat is vooral om je neus wat open te houden 's nachts.
En honing werkt verzachtend voor de keel! Gewoon een hapje honing, of in de thee doen.
5x5, begrijpelijk dat het nu even raar voelt dat je ontslag hebt genomen. Je gaat een hele nieuwe toekomst tegemoet nu!
En weetje? Er komt vast wel een leuk, geschikt baantje voor je op je pad. Geniet nu eerst maar van je 5x5 tijd!
Morgenochtend heb ik weer mindfullness-training. We zitten al op de 5e les! Ik merk wel dat ik er wat aan heb. Ben bewuster van alles, leef weer wat meer. Maar de motivatie/discipline is soms nog ver te zoeken wat oefenen betreft...
woensdag 18 mei 2011 om 13:10
quote:_maris_ schreef op 17 mei 2011 @ 20:32:
We maken inderdaad stappen! Gelukkig maar. Ik denk dat het volgende topic beter 'herstellende van een bo' kan heten
Abc, je vroeg met welke inzichten de psych me helpt. Zal er een paar noemen, hopelijk kom ik wat uit mn woorden.
- Maris is de enige die voor Maris kan zorgen. Ik verwacht soms teveel dat mijn omgeving (collega's / lg) mijn grenzen bewaken en acties voor mij ondernemen.
- moet mezelf soms even oppeppen en uit de slachtofferrol halen. Bijv.... als ik de tranen voel branden, dan denk ik: jaaa hoor, zijn ze weer. En daar ga ik dan: Ik probeer nu, als ik ze aan voel komen, tegen mezelf te zeggen: kom op Maris, niet janken nu, wees sterk, verman je, wees sterker dan die tranen. Even diep ademhalen, even verzitten, even knipperen en mn hoofd schudden, even aan iets anders denken... en dan verdwijnen de tranen (soms) weer.
- moet inzien dat anderen een ander referentiekader hebben dan ik. Bijv... ik ging er vanuit dat mijn lg terug zou komen op ons laatste gesprek maar dat deed hij niet... ik vind dat raar en onvoorstelbaar.... ik zou dat namelijk wel doen, als ik in zijn schoenen stond. Psych zegt: misschien vindt hij het wel geen toegevoegde waarde hebben om de emoties en woorden uit de gesprek weer op te rakelen. Dat kan inderdaad... ik vind dat lastig in te denken, dat een ander op een andere manier tegen dezelfde situatie aan kan kijken, en dus ook anders handelt dan ik zou doen. Nog een voorbeeld: ik mail mijn sportclub dat ik met bepaalde dingen stop. Niet iedereen reageet op mijn mail. Ik denk... ze vinden het stom/zwak dat ik deze beslissing heb genomen. Ik zou namelijk altijd even een berichtje terug sturen naar iemand... (zo van: jammer, maar begrijpelijk. Ofzo iets) En als iemand anders dat niet doet, denkt ie 'dus' negatief over mij. Ik kan me niet indenken dat een ander zo'n mail ter kennisgeving aan kan nemen en het normaal vindt er niet op te reageren. Ik vul dus al in wat iemand ervan denkt/vindt, omdat ie anders reageert dan ik zou doen.
- je reguleert je gevoelens met je verstand (je hoofd) en op het moment dat het in je hoofd even allemaal niet meer zo soepeltjes werkt (tijdens bo) is er dus ook minder controle over je gevoelens / emoties (vandaar mn vele boosheid, frustraties, verdriet etc.) Voelde voor mij wel als een geruststelling ofzo...
Hmm, het klinkt allemaal wat wazig, hopelijk begrijp je wat ik bedoel.
Ik vind het helemaal niet wazig. Alleen die vet-gedrukte snap ik niet. Is het negeren van gevoelens en emoties nou niet juist één van de oorzaken dat je een bo gekregen hebt? Je hebt jezelf te vaak een schop onder je kont gegeven en hebt zo jezelf vreselijk overbelast. En dan nu het advies krijgen om jezelf een schop onder je kont te geven vind ik vreemd.
Ik doe dat zelf ook wel eens, dan negeer ik mijn gevoel en ga ik gewoon door alsof ik wel vrolijk ben, maar uiteindelijk komt het dan een paar dagen alsnog en veel heftiger.
We maken inderdaad stappen! Gelukkig maar. Ik denk dat het volgende topic beter 'herstellende van een bo' kan heten
Abc, je vroeg met welke inzichten de psych me helpt. Zal er een paar noemen, hopelijk kom ik wat uit mn woorden.
- Maris is de enige die voor Maris kan zorgen. Ik verwacht soms teveel dat mijn omgeving (collega's / lg) mijn grenzen bewaken en acties voor mij ondernemen.
- moet mezelf soms even oppeppen en uit de slachtofferrol halen. Bijv.... als ik de tranen voel branden, dan denk ik: jaaa hoor, zijn ze weer. En daar ga ik dan: Ik probeer nu, als ik ze aan voel komen, tegen mezelf te zeggen: kom op Maris, niet janken nu, wees sterk, verman je, wees sterker dan die tranen. Even diep ademhalen, even verzitten, even knipperen en mn hoofd schudden, even aan iets anders denken... en dan verdwijnen de tranen (soms) weer.
- moet inzien dat anderen een ander referentiekader hebben dan ik. Bijv... ik ging er vanuit dat mijn lg terug zou komen op ons laatste gesprek maar dat deed hij niet... ik vind dat raar en onvoorstelbaar.... ik zou dat namelijk wel doen, als ik in zijn schoenen stond. Psych zegt: misschien vindt hij het wel geen toegevoegde waarde hebben om de emoties en woorden uit de gesprek weer op te rakelen. Dat kan inderdaad... ik vind dat lastig in te denken, dat een ander op een andere manier tegen dezelfde situatie aan kan kijken, en dus ook anders handelt dan ik zou doen. Nog een voorbeeld: ik mail mijn sportclub dat ik met bepaalde dingen stop. Niet iedereen reageet op mijn mail. Ik denk... ze vinden het stom/zwak dat ik deze beslissing heb genomen. Ik zou namelijk altijd even een berichtje terug sturen naar iemand... (zo van: jammer, maar begrijpelijk. Ofzo iets) En als iemand anders dat niet doet, denkt ie 'dus' negatief over mij. Ik kan me niet indenken dat een ander zo'n mail ter kennisgeving aan kan nemen en het normaal vindt er niet op te reageren. Ik vul dus al in wat iemand ervan denkt/vindt, omdat ie anders reageert dan ik zou doen.
- je reguleert je gevoelens met je verstand (je hoofd) en op het moment dat het in je hoofd even allemaal niet meer zo soepeltjes werkt (tijdens bo) is er dus ook minder controle over je gevoelens / emoties (vandaar mn vele boosheid, frustraties, verdriet etc.) Voelde voor mij wel als een geruststelling ofzo...
Hmm, het klinkt allemaal wat wazig, hopelijk begrijp je wat ik bedoel.
Ik vind het helemaal niet wazig. Alleen die vet-gedrukte snap ik niet. Is het negeren van gevoelens en emoties nou niet juist één van de oorzaken dat je een bo gekregen hebt? Je hebt jezelf te vaak een schop onder je kont gegeven en hebt zo jezelf vreselijk overbelast. En dan nu het advies krijgen om jezelf een schop onder je kont te geven vind ik vreemd.
Ik doe dat zelf ook wel eens, dan negeer ik mijn gevoel en ga ik gewoon door alsof ik wel vrolijk ben, maar uiteindelijk komt het dan een paar dagen alsnog en veel heftiger.
woensdag 18 mei 2011 om 14:13
quote:abc schreef op 18 mei 2011 @ 13:10:
[...]
Ik vind het helemaal niet wazig. Alleen die vet-gedrukte snap ik niet. Is het negeren van gevoelens en emoties nou niet juist één van de oorzaken dat je een bo gekregen hebt? Je hebt jezelf te vaak een schop onder je kont gegeven en hebt zo jezelf vreselijk overbelast. En dan nu het advies krijgen om jezelf een schop onder je kont te geven vind ik vreemd.
Ik doe dat zelf ook wel eens, dan negeer ik mijn gevoel en ga ik gewoon door alsof ik wel vrolijk ben, maar uiteindelijk komt het dan een paar dagen alsnog en veel heftiger.idd, negeren van je emoties en gevoelens is niet goed hoor. Je kan het er beter uit laten komen. Vroeg of laat komt het toch naar boven.
[...]
Ik vind het helemaal niet wazig. Alleen die vet-gedrukte snap ik niet. Is het negeren van gevoelens en emoties nou niet juist één van de oorzaken dat je een bo gekregen hebt? Je hebt jezelf te vaak een schop onder je kont gegeven en hebt zo jezelf vreselijk overbelast. En dan nu het advies krijgen om jezelf een schop onder je kont te geven vind ik vreemd.
Ik doe dat zelf ook wel eens, dan negeer ik mijn gevoel en ga ik gewoon door alsof ik wel vrolijk ben, maar uiteindelijk komt het dan een paar dagen alsnog en veel heftiger.idd, negeren van je emoties en gevoelens is niet goed hoor. Je kan het er beter uit laten komen. Vroeg of laat komt het toch naar boven.
woensdag 18 mei 2011 om 17:03
Zo, ik ben weer lekker nuttig bezig geweest. Ik heb nu al mijn berichten uit ons eerste topic gekopieerd naar mijn Word-bestand wat ooit een mooi duidelijk overzicht moet worden van alles wat ik de afgelopen maanden heb geschreven. Het zijn nu al ruim 400 blz en dan moet dit hele topic, mijn geschreven dagboek, allerlei mails en een aantal berichten van hyves er nog bij. Dat wordt dus een groot bestand.....
woensdag 18 mei 2011 om 17:50
Het is niet zo zeer het negeren van mn emoties, maar meer het weer wat meer kunnen (leren) controleren van mn emoties. Dus als ik op mn werk zit en ik voel de tranen opkomen, dat ik me even verman daartegen door bijv. even iets anders te gaan doen, even naar het toilet en diep ademhalen. Even sterker zijn dan de tranen op bepaalde momenten. Dan stel ik het even uit zeg maar, naar een moment dat het me beter past Gevoelens wegstoppen / negeren is inderdaad niet goed, en dat bedoelde ik ook niet, maar ik heb het inderdaad niet zo goed beschreven.
Ik kon er vandaag direct mooi mee oefenen... ten eerste was de opdracht waar ik mee zou beginnen, nergens te bekennen Niet in mn mail, niet in mn postvak. Mn tc was er niet, en degene waardie opdracht vandaan komt (andere afdeling) werkt niet op woensdag. En mn collega's die er wél waren, wisten niks van een opdracht voor mij... grrrr...
Daarnaast zijn we verhuisd met onze afdeling en ben ik door mn collega's echt op het beroerdste plekje van de kamer gezet. De plek op zich is niet fijn (precies met mn rug richting de deur, er is veel in- en uitloop dus ik moet me constant 180c draaien) en daarnaast bij de minst leuke collega aan het bureau.
Maar ik heb besloten me er niet druk om te maken. Ik heb me vaak genoeg klote gevoeld door mn werk, er zijn genoeg tranen gelaten om mn werk. Blijkbaar was die opdracht voor hun minder belangrijk dan voor mij, prima. Ik vraag er de volgende keer wel naar. En die werkplek, ook best. Ik maak er wel het beste van. Morgen is het maris-dag en ik wil mn energie niet verspillen aan me boos maken daarover.
Ik kon er vandaag direct mooi mee oefenen... ten eerste was de opdracht waar ik mee zou beginnen, nergens te bekennen Niet in mn mail, niet in mn postvak. Mn tc was er niet, en degene waardie opdracht vandaan komt (andere afdeling) werkt niet op woensdag. En mn collega's die er wél waren, wisten niks van een opdracht voor mij... grrrr...
Daarnaast zijn we verhuisd met onze afdeling en ben ik door mn collega's echt op het beroerdste plekje van de kamer gezet. De plek op zich is niet fijn (precies met mn rug richting de deur, er is veel in- en uitloop dus ik moet me constant 180c draaien) en daarnaast bij de minst leuke collega aan het bureau.
Maar ik heb besloten me er niet druk om te maken. Ik heb me vaak genoeg klote gevoeld door mn werk, er zijn genoeg tranen gelaten om mn werk. Blijkbaar was die opdracht voor hun minder belangrijk dan voor mij, prima. Ik vraag er de volgende keer wel naar. En die werkplek, ook best. Ik maak er wel het beste van. Morgen is het maris-dag en ik wil mn energie niet verspillen aan me boos maken daarover.
