Psyche
alle pijlers
Burnout! Het vervolg
woensdag 9 februari 2011 om 17:27
woensdag 11 mei 2011 om 18:37
Wat was het heerlijk om vandaag vrij te zijn. Had alleen heel graag uit willen slapen helaas niet gelukt. Mijn buurvrouw ging vanmorgen om 6 uur al weg terwijl haar vriend nogal luidruchtig aan het praten was. Pff... daarna nog zo ongeveer een woordelijke discussie kunnen volgen tussen hem en haar zoontje
Maar voor de rest was het wel top!
Het gras is weer gemaaid, onkruid is weer weg, tuin is geveegd en mijn stinkende scheten latende hond ligt weer relaxt op de grond te slapen. Mijn moeder was vandaag ook gezellig bij me op bezoek. We hebben een goed gesprek gehad.
Maar voor de rest was het wel top!
Het gras is weer gemaaid, onkruid is weer weg, tuin is geveegd en mijn stinkende scheten latende hond ligt weer relaxt op de grond te slapen. Mijn moeder was vandaag ook gezellig bij me op bezoek. We hebben een goed gesprek gehad.
woensdag 11 mei 2011 om 19:50
Hallo dames,
Maris hoe voel je je nu je weet dat je morgen een gesprek hebt met lg?
Ik zou stront nerveus zijn.. heb je enig idee waar het over gaat?
Zon, wat heerlijk dat je zoveel gedaan hebt? mijn tuin moet ook nodig gedaan worden, maar ik ben bang voor beestjes haha dus moet me echt veel moed in praten haha
abc, je schreef dat je nu niet weer ziek volledig ziek gemeld bent, maar hoe word dat dan nu met je uren gedaan? ik neem aan dat het je niet je vakantie uren gaat kosten..krijg je deze tijd dat je niet aan het werk bent dan gewoon voor niets ( zo noem ik het dan maar ff) als dat zo is heb je echt een super baas denk ik. ik snap alleen niet zo goed waarom je niet volledig ziek bent gemeld, ja dan hoef je niet weer naar de ba, maar das toch op zich ook geen ramp? bedoel het niet rot ofzo hoor, ik snap het alleen niet haha.
lief..nu al weer teveel werken deze week? ik werk eerder te weinig dan te veel, let je wel goed op jezelf meid,
5x5 hoe is het met jou? jij had toch ook een deze dagen een gesprek?
met mij gaat het redelijk. ik ben nu helemaal door de manel gehaald, bloed was goed, de foto's waren goed( had ik geloof ik op hyves over geschreven) dus er hoeft geen operatie.
waarom blijf ik dan nog zo moe?? waarom gaat mijn herstel niet wat sneller? volgens mij ben ik van ons groepje degene die het langste thuis zit en het lijkt wel of ik de minste vooruitgang boek.
Och kan me er niet heel druk om maken hoor, ooit zal het wel goed komen. morgen weer werken een ochtend en dan weer lekker in het zonnetje zitten. vrijdag weet ik nog niet wat ik ga doen.
Maris hoe voel je je nu je weet dat je morgen een gesprek hebt met lg?
Ik zou stront nerveus zijn.. heb je enig idee waar het over gaat?
Zon, wat heerlijk dat je zoveel gedaan hebt? mijn tuin moet ook nodig gedaan worden, maar ik ben bang voor beestjes haha dus moet me echt veel moed in praten haha
abc, je schreef dat je nu niet weer ziek volledig ziek gemeld bent, maar hoe word dat dan nu met je uren gedaan? ik neem aan dat het je niet je vakantie uren gaat kosten..krijg je deze tijd dat je niet aan het werk bent dan gewoon voor niets ( zo noem ik het dan maar ff) als dat zo is heb je echt een super baas denk ik. ik snap alleen niet zo goed waarom je niet volledig ziek bent gemeld, ja dan hoef je niet weer naar de ba, maar das toch op zich ook geen ramp? bedoel het niet rot ofzo hoor, ik snap het alleen niet haha.
lief..nu al weer teveel werken deze week? ik werk eerder te weinig dan te veel, let je wel goed op jezelf meid,
5x5 hoe is het met jou? jij had toch ook een deze dagen een gesprek?
met mij gaat het redelijk. ik ben nu helemaal door de manel gehaald, bloed was goed, de foto's waren goed( had ik geloof ik op hyves over geschreven) dus er hoeft geen operatie.
waarom blijf ik dan nog zo moe?? waarom gaat mijn herstel niet wat sneller? volgens mij ben ik van ons groepje degene die het langste thuis zit en het lijkt wel of ik de minste vooruitgang boek.
Och kan me er niet heel druk om maken hoor, ooit zal het wel goed komen. morgen weer werken een ochtend en dan weer lekker in het zonnetje zitten. vrijdag weet ik nog niet wat ik ga doen.
woensdag 11 mei 2011 om 20:01
Zon, fijn dat je een goed gesprek hebt gehad met je moeder. Ben je opgelucht dat je nu eerlijk(er) tegen haar kunt zijn?
Toffe, ik krijg die uren inderdaad gewoon 'gratis'. Als mijn baas me weer 100% ziek meldt dan moet hij weer allerlei formulieren invullen, dan gaat mijn reiskostenvergoeding weer veranderen en daar had hij geen zin in. Mijn baas is heel makkelijk daarin, hij meldt me wel vaker niet ziek. Naar de ba moet ik sowieso wel omdat ik nog geen 100% beter gemeld ben.
Je bent inderdaad het langst thuis, maar je doet ook heel veel thuis en je gezondheid werkt ook niet mee met die longontsteking en alle klachten nu. Je bent van de vijfde versnelling naar de tweede of eerste terug gegaan, maar je bent volgens mij nooit echt helemaal tot stilstand gekomen (en dat lijkt me ook heel moeilijk met kinderen), misschien dat dat je herstel ook in de weg zit. En net als bij Maris zit ge oorzaak bij jou volgens mij veel in je werk en dat maakt de re-integratie moeilijker dan bijvoorbeeld bij Lief of mij.
Maris. succes morgen met je gesprekken. Ik zal op hyves een linkje zetten van een bureau waar een collega van mij met een bo naar een arbeidspsycholoog gaat (in jouw werkstad). De ba wou mij daar ook heen hebben, maar ik heb voor CSR gekozen.
Lief, niet overdrijven he, met je werk. Zolang je er energie uithaalt is het goed, maar zodra het energie gaat kosten moet je op de rem. Kan het zijn dat het heel confronterend was om bij die intake tussen de 'zieken' te zitten, terwijl je jezelf niet meer echt ziek voelt, maar eigenlijk alleen nog problemen hebt met je energievoorraad en -gebruik? Misschien ben je echt al wel te ver voor deze groep. Heb je al in je boekwerk gelezen?
Toffe, ik krijg die uren inderdaad gewoon 'gratis'. Als mijn baas me weer 100% ziek meldt dan moet hij weer allerlei formulieren invullen, dan gaat mijn reiskostenvergoeding weer veranderen en daar had hij geen zin in. Mijn baas is heel makkelijk daarin, hij meldt me wel vaker niet ziek. Naar de ba moet ik sowieso wel omdat ik nog geen 100% beter gemeld ben.
Je bent inderdaad het langst thuis, maar je doet ook heel veel thuis en je gezondheid werkt ook niet mee met die longontsteking en alle klachten nu. Je bent van de vijfde versnelling naar de tweede of eerste terug gegaan, maar je bent volgens mij nooit echt helemaal tot stilstand gekomen (en dat lijkt me ook heel moeilijk met kinderen), misschien dat dat je herstel ook in de weg zit. En net als bij Maris zit ge oorzaak bij jou volgens mij veel in je werk en dat maakt de re-integratie moeilijker dan bijvoorbeeld bij Lief of mij.
Maris. succes morgen met je gesprekken. Ik zal op hyves een linkje zetten van een bureau waar een collega van mij met een bo naar een arbeidspsycholoog gaat (in jouw werkstad). De ba wou mij daar ook heen hebben, maar ik heb voor CSR gekozen.
Lief, niet overdrijven he, met je werk. Zolang je er energie uithaalt is het goed, maar zodra het energie gaat kosten moet je op de rem. Kan het zijn dat het heel confronterend was om bij die intake tussen de 'zieken' te zitten, terwijl je jezelf niet meer echt ziek voelt, maar eigenlijk alleen nog problemen hebt met je energievoorraad en -gebruik? Misschien ben je echt al wel te ver voor deze groep. Heb je al in je boekwerk gelezen?
woensdag 11 mei 2011 om 20:37
Heb gewoon eerlijk gezegd hoe ik over bepaalde dingen denk en waarom ik nu niet zomaar naar hun toe ga. Dat de dingen helaas zo door omstandigheden gelopen zijn en dat de tijd niet meer terug te draaien is. Iets wat er nooit is geweest kan er ook niet zomaar komen ook al zijn het je ouders.
Door de omstandigheden waren andere dingen belangrijker dan dat ik dat was. Zodat ik er overal alleen voor stond. Heb ook duidelijk gezegd dat dit geen excuus is en dat ik niet kan begrijpen dat een ouder zo met hun kind om kan gaan. Voor mij hoeven sommige dingen niet meer.
Heb dit alles zonder enig verwijt gezegd en ze vond het fijn dat ik dit zo tegen haar zei. Ook al was het onderwerp niet echt leuk. Heb gewoon heel erg duidelijk aangegeven dat ze niet kan verwachten dat ik zomaar naar haar toe kom. En dat begrijpt ze. Met de andere partij heb ik niet zoveel en dat weet ze ook.
Ben de dingen echt aan het loslaten merk ik. Was nog niet zo heel erg lang geleden volledig van slag als het weer Moederdag was of als er weer een baby geboren was in mijn nabije omgeving. Ben wel wat jaloers omdat ik dit ook weer graag wil meemaken. Maar verder raakt het me niet zo sterk meer...
Kom weer onder de mensen en wil weer genieten van alles. Sta zelfverzekerd op een podium iets wat ik nog nooit geweest ben. Krijg het overzicht m.b.t. mezelf weer langzaam terug en kan steeds beter benoemen wat er aan de hand is. Nu nog iets vaker hardop gaan zeggen. Herken de signalen en ben op zoek naar hoe ze aan te pakken zodat ik deze kan voorkomen. Moet wel opletten dat ik goed op mezelf let en mezelf niet voorbij loop. Af en toe de rem erop trekken is wel hard nodig! Begin mezelf steeds zelfverzekerder en een klein beetje belangrijk te vinden.
Ben eigenlijk ook wel klaar met de therapie. Ga de volgende keer ook aan haar vragen wat zij nog voor mij kan betekenen. En of zij denkt dat ik nog therapie nodig heb. Wil haar visie graag weten en daarop zal ik een besluit nemen.
Door de omstandigheden waren andere dingen belangrijker dan dat ik dat was. Zodat ik er overal alleen voor stond. Heb ook duidelijk gezegd dat dit geen excuus is en dat ik niet kan begrijpen dat een ouder zo met hun kind om kan gaan. Voor mij hoeven sommige dingen niet meer.
Heb dit alles zonder enig verwijt gezegd en ze vond het fijn dat ik dit zo tegen haar zei. Ook al was het onderwerp niet echt leuk. Heb gewoon heel erg duidelijk aangegeven dat ze niet kan verwachten dat ik zomaar naar haar toe kom. En dat begrijpt ze. Met de andere partij heb ik niet zoveel en dat weet ze ook.
Ben de dingen echt aan het loslaten merk ik. Was nog niet zo heel erg lang geleden volledig van slag als het weer Moederdag was of als er weer een baby geboren was in mijn nabije omgeving. Ben wel wat jaloers omdat ik dit ook weer graag wil meemaken. Maar verder raakt het me niet zo sterk meer...
Kom weer onder de mensen en wil weer genieten van alles. Sta zelfverzekerd op een podium iets wat ik nog nooit geweest ben. Krijg het overzicht m.b.t. mezelf weer langzaam terug en kan steeds beter benoemen wat er aan de hand is. Nu nog iets vaker hardop gaan zeggen. Herken de signalen en ben op zoek naar hoe ze aan te pakken zodat ik deze kan voorkomen. Moet wel opletten dat ik goed op mezelf let en mezelf niet voorbij loop. Af en toe de rem erop trekken is wel hard nodig! Begin mezelf steeds zelfverzekerder en een klein beetje belangrijk te vinden.
Ben eigenlijk ook wel klaar met de therapie. Ga de volgende keer ook aan haar vragen wat zij nog voor mij kan betekenen. En of zij denkt dat ik nog therapie nodig heb. Wil haar visie graag weten en daarop zal ik een besluit nemen.
woensdag 11 mei 2011 om 21:52
quote:abc schreef op 11 mei 2011 @ 20:01:
Lief, niet overdrijven he, met je werk. Zolang je er energie uithaalt is het goed, maar zodra het energie gaat kosten moet je op de rem. Kan het zijn dat het heel confronterend was om bij die intake tussen de 'zieken' te zitten, terwijl je jezelf niet meer echt ziek voelt, maar eigenlijk alleen nog problemen hebt met je energievoorraad en -gebruik? Misschien ben je echt al wel te ver voor deze groep. Heb je al in je boekwerk gelezen?
Sja, ik had niet heel goed geslapen (ohoh, ik zie de reactie van Zon al komen...) en er kwam wat beweging op me af. Veel trappen lopen en labwerk. Ik merkte wel dat ik er weer wat losser van werd, ik had denk ik ook wel te lang gediscussieerd zonder dat ik echt het gevoel had dat er wat gebeurde. Nu ik zelf een produkt stond te maken, met de muziek hard aan, kwam er weer een beetje lucht in. Brengt mij ook op het nut van de zelfbeeldgroep. Want vrijdag, toen iemand anders voor hetzelfde project een experiment deed dat volledig mislukte, konden we er allemaal hard om lachen (het zag er echt niét uit). Vandaag stond dezelfde man voor een ander project iets te maken wat er zo mogelijk nóg vreselijker uitzag. Tsja, denk ik dan, dat hoort erbij als je experimenteel werk doet. En we lachten er weer om, hij net zo hard als wij. En toen ging ik iets maken en ik had de verwarming te hoog gezet. Dus een veel te hete toestand, maar, eerlijk is eerlijk, het was niet killing voor mijn experiment. En toen kwam meteen die gedachte: "Zie je wel, ogodogodogod, ik heb het fout gedaan, ik heb gefaald, ik ben een kluns, het is mislukt!". En ik ging zweten en maar hopen dat niemand het had gezien...
En dat terwijl ik aan de lunchtafel nog tegen iemand zei dat ik geen labrat ben omdat ik altijd ongelukjes heb, altijd uitschieters, ik altijd een beetje loop te klunsen. Waarna die man zei: "De grootste uitvindingen worden gedaan door klunsen zoals jij. Alle grote uitvinders waren onhandig". Groter compliment kan je haast niet krijgen, maar dat ketst gewoon af op mijn negatieve zelfbeeld. Ik zie het wel, maar ik kan er nog niks mee. Bewust onbekwaam op dit vlak.
Ik weet niet goed waar dat negatieve gevoel vandaan kwam tijdens die intake. Het was onder vier ogen, en als ik bovenstaand verhaal zo schrijf, en het eerste hoofdstuk heb gelezen, denk ik: Ja, dit moet ik wel doen.
Een tijdje terug schreef ik hier toch dat ik mezelf lelijk vond van binnen en toen gingen jullie er allemaal collectief overheen dat dat niet waar kon zijn want ik schrijf zo mooi enz. Ik kan dat op dat moment niet geloven, ik denk dan: Jullie weten niet beter. Of: Jullie zeggen maar wat om mij te troosten. Nu, nu ik niet in een dip zit, denk ik niet zo extreem maar ik vind mezelf nog altijd helemaal niet sociaal, ik doe het wel maar voel me niet zo en dat is iets wat ik middels deze zelfbeeldcursus wil kwijtraken. Want ergens diep van binnen weet ik dat dat beeld van mijzelf niet waar is.
Net als dat ik altijd denk dat ik per toeval op projecten word gezet, echt niet vanwege mijn kwaliteiten. Rationeel gezien zou dat heel erg dom zijn van mijn baas, dus dat kan niet waar zijn. En toch ben ik ervan overtuigd omdat ik mezelf bij lange na niet goed genoeg vind.
Lief, niet overdrijven he, met je werk. Zolang je er energie uithaalt is het goed, maar zodra het energie gaat kosten moet je op de rem. Kan het zijn dat het heel confronterend was om bij die intake tussen de 'zieken' te zitten, terwijl je jezelf niet meer echt ziek voelt, maar eigenlijk alleen nog problemen hebt met je energievoorraad en -gebruik? Misschien ben je echt al wel te ver voor deze groep. Heb je al in je boekwerk gelezen?
Sja, ik had niet heel goed geslapen (ohoh, ik zie de reactie van Zon al komen...) en er kwam wat beweging op me af. Veel trappen lopen en labwerk. Ik merkte wel dat ik er weer wat losser van werd, ik had denk ik ook wel te lang gediscussieerd zonder dat ik echt het gevoel had dat er wat gebeurde. Nu ik zelf een produkt stond te maken, met de muziek hard aan, kwam er weer een beetje lucht in. Brengt mij ook op het nut van de zelfbeeldgroep. Want vrijdag, toen iemand anders voor hetzelfde project een experiment deed dat volledig mislukte, konden we er allemaal hard om lachen (het zag er echt niét uit). Vandaag stond dezelfde man voor een ander project iets te maken wat er zo mogelijk nóg vreselijker uitzag. Tsja, denk ik dan, dat hoort erbij als je experimenteel werk doet. En we lachten er weer om, hij net zo hard als wij. En toen ging ik iets maken en ik had de verwarming te hoog gezet. Dus een veel te hete toestand, maar, eerlijk is eerlijk, het was niet killing voor mijn experiment. En toen kwam meteen die gedachte: "Zie je wel, ogodogodogod, ik heb het fout gedaan, ik heb gefaald, ik ben een kluns, het is mislukt!". En ik ging zweten en maar hopen dat niemand het had gezien...
En dat terwijl ik aan de lunchtafel nog tegen iemand zei dat ik geen labrat ben omdat ik altijd ongelukjes heb, altijd uitschieters, ik altijd een beetje loop te klunsen. Waarna die man zei: "De grootste uitvindingen worden gedaan door klunsen zoals jij. Alle grote uitvinders waren onhandig". Groter compliment kan je haast niet krijgen, maar dat ketst gewoon af op mijn negatieve zelfbeeld. Ik zie het wel, maar ik kan er nog niks mee. Bewust onbekwaam op dit vlak.
Ik weet niet goed waar dat negatieve gevoel vandaan kwam tijdens die intake. Het was onder vier ogen, en als ik bovenstaand verhaal zo schrijf, en het eerste hoofdstuk heb gelezen, denk ik: Ja, dit moet ik wel doen.
Een tijdje terug schreef ik hier toch dat ik mezelf lelijk vond van binnen en toen gingen jullie er allemaal collectief overheen dat dat niet waar kon zijn want ik schrijf zo mooi enz. Ik kan dat op dat moment niet geloven, ik denk dan: Jullie weten niet beter. Of: Jullie zeggen maar wat om mij te troosten. Nu, nu ik niet in een dip zit, denk ik niet zo extreem maar ik vind mezelf nog altijd helemaal niet sociaal, ik doe het wel maar voel me niet zo en dat is iets wat ik middels deze zelfbeeldcursus wil kwijtraken. Want ergens diep van binnen weet ik dat dat beeld van mijzelf niet waar is.
Net als dat ik altijd denk dat ik per toeval op projecten word gezet, echt niet vanwege mijn kwaliteiten. Rationeel gezien zou dat heel erg dom zijn van mijn baas, dus dat kan niet waar zijn. En toch ben ik ervan overtuigd omdat ik mezelf bij lange na niet goed genoeg vind.
woensdag 11 mei 2011 om 22:08
Eerlijk gezegd denk ik zelf ook dat zo'n cursus heel erg goed voor je kan zijn. Je bent een mooi mens maar dat is iets wat je zelf ook moet voelen. Je hebt gewoon een laag zelfbeeld en stelt hoge eisen aan jezelf. En daardoor zie je de dingen anders dan dat wij ze zien.
En dat is voor mezelf erg herkenbaar. Begin ook nu pas te geloven wat anderen allang gezien hebben in mij. En het is doodeng om gewoon jezelf te zijn en je niet te laten leiden door (onzichtbare) signalen, die je denkt te zien bij een ander. Invullen is dan ook o zo makkelijk!!
En dat is voor mezelf erg herkenbaar. Begin ook nu pas te geloven wat anderen allang gezien hebben in mij. En het is doodeng om gewoon jezelf te zijn en je niet te laten leiden door (onzichtbare) signalen, die je denkt te zien bij een ander. Invullen is dan ook o zo makkelijk!!
woensdag 11 mei 2011 om 22:24
Lief, je verhaal is zo herkenbaar. Iedereen mag fouten maken, het zijn immers mensen en ze doen hun best. Maar als ik zelf een fout maak dan bewijst dat alleen maar dat ik inderdaad een waardeloze sukkel ben die toevallig mazzel heeft gehad op de universiteit en bij mijn sollicitatiegesprek. Ik vind mezelf ook absoluut niet sociaal, in een groep trek ik me terug en weet ik niks te zeggen. Volgens mij heeft dat allemaal te maken met zelfvertrouwen en zelfbeeld, dus wat dat betreft lijkt die therapie wel nuttig voor je.
Jij bent echt een goed mens, heel menselijk, meelevend en lief. Ik zeg het niet snel maar jij bent me in de afgelopen maanden heel dierbaar geworden en dat meen ik echt uit de grond van mijn hart.
Ik ga naar bed, welterusten allemaal.
Jij bent echt een goed mens, heel menselijk, meelevend en lief. Ik zeg het niet snel maar jij bent me in de afgelopen maanden heel dierbaar geworden en dat meen ik echt uit de grond van mijn hart.
Ik ga naar bed, welterusten allemaal.
donderdag 12 mei 2011 om 09:19
Goeiemorgen!
Ik was gisteren zo moe dat ik maar niet ben gaan dansen. Had de afgelopen 2 nachten ook niet bijster goed geslapen dus dat hakt er dan wel in. Maar de lange nacht heeft me wel goed gedaan. Ik heb van ongeveer half 10 tot 6.00 liggen slapen, met een kleine onderbreking omdat de jongste niet meer kon slapen.
Nu voel ik me iets minder moe gelukkig.
Vanochtend was me een ochtendje wel...dochter had nog last van haar voet (ze was gisteren raar terecht gekomen) dus moest eerst naar de huisarts, gelukkig viel het mee, alleen verstuikt.
Jongste had zich op de wc opgesloten. Duurde maar een paar minuten voor hij er weer uitkwam maar dat lijkt dan eeuwen te duren.
Straks nog werken, ga met de bus heen en rij met m'n collega weer terug. Vanmiddag rustig aan doen want ik heb de afgelopen dagen al hard genoeg gewerkt. Gisteren alle administratiezooi van lange tijd uitgezocht. Kan daaraan ook wel zien hoe lang ik me eigenlijk al niet goed voelde want sinds die tijd is alles blijven liggen. Deed alleen het hoognodige.
Morgen een wat drukkere dag, eerst de oudste naar school, dan door naar een vriendin (ze gaat op de jongste passen) en ik door naar het gesprek met lg. Daarna nog even in de stad foto's ophalen en weer terug naar vriendin, broodje eten en bijkletsen en dan weer naar huis om oudste uit school te halen.
Heb nog niet echt de fut gehad om goed bij te lezen maar dat komt wel weer. Fijne dag allemaal!
Ik was gisteren zo moe dat ik maar niet ben gaan dansen. Had de afgelopen 2 nachten ook niet bijster goed geslapen dus dat hakt er dan wel in. Maar de lange nacht heeft me wel goed gedaan. Ik heb van ongeveer half 10 tot 6.00 liggen slapen, met een kleine onderbreking omdat de jongste niet meer kon slapen.
Nu voel ik me iets minder moe gelukkig.
Vanochtend was me een ochtendje wel...dochter had nog last van haar voet (ze was gisteren raar terecht gekomen) dus moest eerst naar de huisarts, gelukkig viel het mee, alleen verstuikt.
Jongste had zich op de wc opgesloten. Duurde maar een paar minuten voor hij er weer uitkwam maar dat lijkt dan eeuwen te duren.
Straks nog werken, ga met de bus heen en rij met m'n collega weer terug. Vanmiddag rustig aan doen want ik heb de afgelopen dagen al hard genoeg gewerkt. Gisteren alle administratiezooi van lange tijd uitgezocht. Kan daaraan ook wel zien hoe lang ik me eigenlijk al niet goed voelde want sinds die tijd is alles blijven liggen. Deed alleen het hoognodige.
Morgen een wat drukkere dag, eerst de oudste naar school, dan door naar een vriendin (ze gaat op de jongste passen) en ik door naar het gesprek met lg. Daarna nog even in de stad foto's ophalen en weer terug naar vriendin, broodje eten en bijkletsen en dan weer naar huis om oudste uit school te halen.
Heb nog niet echt de fut gehad om goed bij te lezen maar dat komt wel weer. Fijne dag allemaal!
donderdag 12 mei 2011 om 09:37
5x5, verstandig dat je niet bent gaan dansen. Je dagen klinken weer aardig druk. Succes en veel plezier ermee.
Ik heb net even ingelogd op mijn werkmail, ik ben heel veel mail kwijt . We zijn overgegaan naar een andere versie van outlook en daarvoor moesten bepaalde mappen met mail verplaatst worden. Daar was ik nog mee bezig toen ik ziek werd, maar nu is het te laat en ben ik bijna al mijn mail kwijt. Alles over de belangrijkste projecten van de afgelopen jaren is nu gewoon weg. De helpdesk kan niks voor me doen zeggen ze, 'er wordt over nagedacht hoe ze dit gaan oplossen' was hun antwoord. Ik was in ieder geval niet de enige. Ik vind dat zo stom, daar denk je toch van tevoren over na. Je weet toch dat er mensen zullen zijn die niet op tijd alles verplaatst hebben. Ik ga maar eens googlen en kijken of ik zelf iets voor elkaar kan krijgen.
Ik heb net even ingelogd op mijn werkmail, ik ben heel veel mail kwijt . We zijn overgegaan naar een andere versie van outlook en daarvoor moesten bepaalde mappen met mail verplaatst worden. Daar was ik nog mee bezig toen ik ziek werd, maar nu is het te laat en ben ik bijna al mijn mail kwijt. Alles over de belangrijkste projecten van de afgelopen jaren is nu gewoon weg. De helpdesk kan niks voor me doen zeggen ze, 'er wordt over nagedacht hoe ze dit gaan oplossen' was hun antwoord. Ik was in ieder geval niet de enige. Ik vind dat zo stom, daar denk je toch van tevoren over na. Je weet toch dat er mensen zullen zijn die niet op tijd alles verplaatst hebben. Ik ga maar eens googlen en kijken of ik zelf iets voor elkaar kan krijgen.
donderdag 12 mei 2011 om 10:18
Goedemorgen!
Wow, er is weer veel getypt! Heb alles gelezen, maar ben veel weer vergeten, sorry
Lief, zo'n zelfbeeld-cursus is nooit verkeerd. Ik denk, na het lezen van je posts, dat het wel goed voor je kan zijn. Heb je er al eens wat informatie over opgezocht?
5x5, Je dagen klinken druk! Let je wel op jezelf? Vervelend van je dochters enkel, kan ze er nog wel op lopen?
Abc, wat raar van die mail! Niet echt slim van ze! Je zou de computer op een herstel-modus kunnen opstarten. Dan kun je de computer starten zoals 'ie 2-3 dagen geleden was ingesteld. Maar dan zijn wel al je gegevens die je daarna hebt gemaakt verloren. En omdat Outlook via internet gaat weet ik ook niet of het een oplossing is...
Ik voel me gespannen. Ben erg bezig met de kamer-bezichtiging van vanmiddag; kom ik wel op tijd? Wat als ze me niet aardig vinden? Wat als ik op eens niet goed word? (Toch nog die angststoornis...) Heb al een paar dagen keelpijn, en ben daar toch weer onrustig over. Probeer me wel te focussen op de positieve dingen, maar dat is nu even erg moeilijk! Er gaat gelukkig een vriendin mee, maar die stapt vanuit die stad op de trein naar haar vriend. Dus de terugreis zal ik alleen moeten rijden (1.5 uur)...
Wow, er is weer veel getypt! Heb alles gelezen, maar ben veel weer vergeten, sorry
Lief, zo'n zelfbeeld-cursus is nooit verkeerd. Ik denk, na het lezen van je posts, dat het wel goed voor je kan zijn. Heb je er al eens wat informatie over opgezocht?
5x5, Je dagen klinken druk! Let je wel op jezelf? Vervelend van je dochters enkel, kan ze er nog wel op lopen?
Abc, wat raar van die mail! Niet echt slim van ze! Je zou de computer op een herstel-modus kunnen opstarten. Dan kun je de computer starten zoals 'ie 2-3 dagen geleden was ingesteld. Maar dan zijn wel al je gegevens die je daarna hebt gemaakt verloren. En omdat Outlook via internet gaat weet ik ook niet of het een oplossing is...
Ik voel me gespannen. Ben erg bezig met de kamer-bezichtiging van vanmiddag; kom ik wel op tijd? Wat als ze me niet aardig vinden? Wat als ik op eens niet goed word? (Toch nog die angststoornis...) Heb al een paar dagen keelpijn, en ben daar toch weer onrustig over. Probeer me wel te focussen op de positieve dingen, maar dat is nu even erg moeilijk! Er gaat gelukkig een vriendin mee, maar die stapt vanuit die stad op de trein naar haar vriend. Dus de terugreis zal ik alleen moeten rijden (1.5 uur)...
donderdag 12 mei 2011 om 11:01
Ooohhhww wish me luck, ik heb helemaal bedacht wat ik tegen mn lg ga zeggen, nu moet ik het nog doen...en niet weer als een angstig meisje in elkaar kruipen. Krijg een knoop in mn maag bij het idee maar ooohh wat zal ik trots op mezelf zijn als ik het echt zo gezegd heb zoals ik het nu in mn hoofd heb. Nu eerst ba.
donderdag 12 mei 2011 om 11:49
Succes Maris.
Choco, jij ook succes vanmiddag met de bezichtiging van je kamer. Hopelijk is het een leuke nette kamer en kun je straks weer lekker op jezelf wonen.
Mijn computer in de beveiligde modus opstarten heeft geen zin (dat kan ik op het werk ook niet eens). Mails die in een bepaald formaat map zijn opgeslagen kunnen gewoon niet meer geopend worden. Ik ga morgen proberen of ik die bestanden kan kopiëren naar mijn eigen externe harde schrijf (dat mag officieel ook niet) en dan thuis op mijn eigen laptop weer over kan zetten naar gewone mails en die stuur ik dan wel weer naar mijn werkmail. Zoiets moet het denk ik maar worden. Ik ben nu een back-up van mijn harde schrijf aan het maken en daarna ga ik een nieuwe office versie installeren zodat ik thuis dezelfde versie van Outlook heb als op mijn werk.
Choco, jij ook succes vanmiddag met de bezichtiging van je kamer. Hopelijk is het een leuke nette kamer en kun je straks weer lekker op jezelf wonen.
Mijn computer in de beveiligde modus opstarten heeft geen zin (dat kan ik op het werk ook niet eens). Mails die in een bepaald formaat map zijn opgeslagen kunnen gewoon niet meer geopend worden. Ik ga morgen proberen of ik die bestanden kan kopiëren naar mijn eigen externe harde schrijf (dat mag officieel ook niet) en dan thuis op mijn eigen laptop weer over kan zetten naar gewone mails en die stuur ik dan wel weer naar mijn werkmail. Zoiets moet het denk ik maar worden. Ik ben nu een back-up van mijn harde schrijf aan het maken en daarna ga ik een nieuwe office versie installeren zodat ik thuis dezelfde versie van Outlook heb als op mijn werk.
donderdag 12 mei 2011 om 14:16
Even snel... het viel heel erg mee. Bij ba aangegeven dat het integreren nog wat moeizaam gaat en dat ik graag een nieuw begeleidingstraject wil. Dit zal hij bespreken in het team en met mijn lg. Ik voorzie daar geen problemen in, en dat zal dan medio juni starten, als ik klaar ben bij de psych.
Daarna gesprek gehad met mn lg en tc, was prima. Lg was poeslief Ik krijg een afgebakende taak waar ik mij de komende weken op kan storten. Blijf nu nog 2x2 uur aanhouden als minimum, en 2x4 uur als maximum, moet per keer aanvoelen hoe het gaat. Hoop eigenlijk wel gauw op te kunnen bouwen naar 3x3, maar weet ook dat ik nog niet te hard van stapel moet gaan lopen. Volgende week nog een gesprek met mn tc en P&O, om het traject ook met hun door te nemen, aangezien zij als het goed is net iets meer kaas hebben gegeten van deze materie.
Daarna gesprek gehad met mn lg en tc, was prima. Lg was poeslief Ik krijg een afgebakende taak waar ik mij de komende weken op kan storten. Blijf nu nog 2x2 uur aanhouden als minimum, en 2x4 uur als maximum, moet per keer aanvoelen hoe het gaat. Hoop eigenlijk wel gauw op te kunnen bouwen naar 3x3, maar weet ook dat ik nog niet te hard van stapel moet gaan lopen. Volgende week nog een gesprek met mn tc en P&O, om het traject ook met hun door te nemen, aangezien zij als het goed is net iets meer kaas hebben gegeten van deze materie.
donderdag 12 mei 2011 om 14:18
donderdag 12 mei 2011 om 14:57
Fijn dat het goed ging Maris. Heb je eigenlijk wat aan je gesprekken bij de psych? Je schreef laatst dat het confronterend was, maar doet het uiteindelijk wel iets met je? Bij mij begon zo'n gesprek met de psych meestal na een paar dagen wel te werken en merkte ik dat ik er toch wel iets aan had.
Ik voel me best goed vandaag. Er zit echt vooruitgang in. Gisteravond kon ik weer niet slapen, dat was dan wel weer jammer, maar ik ben rustig gebleven en ben niet boos geworden omdat ik niet kon slapen. Ik ben wat gaan schrijven en toen werd het wel beter. Echt slapen lukte pas toen mijn vriend naast me kwam liggen. Zonder hem inslapen lukt me momenteel niet zo goed.
Ik voel me best goed vandaag. Er zit echt vooruitgang in. Gisteravond kon ik weer niet slapen, dat was dan wel weer jammer, maar ik ben rustig gebleven en ben niet boos geworden omdat ik niet kon slapen. Ik ben wat gaan schrijven en toen werd het wel beter. Echt slapen lukte pas toen mijn vriend naast me kwam liggen. Zonder hem inslapen lukt me momenteel niet zo goed.
donderdag 12 mei 2011 om 17:38
Ik zit op een hele oude PC dus quoten wordt een eindeloos gebed. Even zo dan maar.
Abc, dankjewel voor je lieve post van gisteravond. Ergens diep van binnen weet ik het ook wel, maar ik heb het lef niet om het echt te gaan geloven (want stel nou dat ik dan arrogant ben, of mezelf onterecht de hemel in prijs?...).
Maris, wat heb je weer mooi zitten invullen hè, vanochtend. Toch goed dat je er redelijk ontspannen naartoe ging en het gesprek hebt kunnen voeren zonder al te grote problemen. Ook omdat je door dat gesprek wel moeite had/hebt met hem. Knap hoor
Je bent je grenzen alweer aan het verleggen. De afspraak is 2 keer per week (2-4 uur), maar jij wil meteen graag 3 keer. Probeer nou eerst maar eens die 2x4 te halen, dat is zwaar genoeg... Wel heel fijn dat je nu een taak hebt waar je redelijk zelfstandig aan kunt werken. Dat doet een mens goed. Bij mij kostte dat wel meteen een berg extra energie in het begin, je voelt toch meer verantwoording, je wilt het af hebben, enzovoorts... Dus doe eerst maar de verdieping en dan de verlenging.
Ik ben vandaag een kwartiertje eerder gestopt want ik had deze week al twee keer een kwartier te lang gewerkt. Ga het morgen weer proberen.
Vanochtend was een beetje raar. Iemand had een pesterijtje gedaan met me en ik trok het niet. Ik moet zeggen dat er ook wel veel kritiek kwam gisteren en vandaag en dit was de druppel. Ik heb er even mee geworsteld en ben toen naar hem toe gelopen en heb mijn frustratie er gewoon uitgegooid. Ben een beetje boos geworden. Dat doe ik anders nooit... Maar toen ik wegliep voelde ik me wel wat ontladen. Vroegah had ik het weggestopt als gezeur van mezelf. Ik ben wel naar het toilet gelopen en daar liepen ineens tranen over mijn wangen. Ik weet niet waar die nou vandaan kwamen. Herstelde er wel vrij vlot van.
Hij kwam later naar me toe dat het ook eigenlijk wel een kutgeintje was geweest en dat hij het niet had moeten doen en dat een ander hem er ook al op had aangesproken. Samen koffie gedronken en de rest van de dag weer plezier gehad met elkaar. Goh, een openbaring.... Dat je er niet dagenlang mee hoeft rond te lopen in je hoofd.
Abc, dankjewel voor je lieve post van gisteravond. Ergens diep van binnen weet ik het ook wel, maar ik heb het lef niet om het echt te gaan geloven (want stel nou dat ik dan arrogant ben, of mezelf onterecht de hemel in prijs?...).
Maris, wat heb je weer mooi zitten invullen hè, vanochtend. Toch goed dat je er redelijk ontspannen naartoe ging en het gesprek hebt kunnen voeren zonder al te grote problemen. Ook omdat je door dat gesprek wel moeite had/hebt met hem. Knap hoor
Je bent je grenzen alweer aan het verleggen. De afspraak is 2 keer per week (2-4 uur), maar jij wil meteen graag 3 keer. Probeer nou eerst maar eens die 2x4 te halen, dat is zwaar genoeg... Wel heel fijn dat je nu een taak hebt waar je redelijk zelfstandig aan kunt werken. Dat doet een mens goed. Bij mij kostte dat wel meteen een berg extra energie in het begin, je voelt toch meer verantwoording, je wilt het af hebben, enzovoorts... Dus doe eerst maar de verdieping en dan de verlenging.
Ik ben vandaag een kwartiertje eerder gestopt want ik had deze week al twee keer een kwartier te lang gewerkt. Ga het morgen weer proberen.
Vanochtend was een beetje raar. Iemand had een pesterijtje gedaan met me en ik trok het niet. Ik moet zeggen dat er ook wel veel kritiek kwam gisteren en vandaag en dit was de druppel. Ik heb er even mee geworsteld en ben toen naar hem toe gelopen en heb mijn frustratie er gewoon uitgegooid. Ben een beetje boos geworden. Dat doe ik anders nooit... Maar toen ik wegliep voelde ik me wel wat ontladen. Vroegah had ik het weggestopt als gezeur van mezelf. Ik ben wel naar het toilet gelopen en daar liepen ineens tranen over mijn wangen. Ik weet niet waar die nou vandaan kwamen. Herstelde er wel vrij vlot van.
Hij kwam later naar me toe dat het ook eigenlijk wel een kutgeintje was geweest en dat hij het niet had moeten doen en dat een ander hem er ook al op had aangesproken. Samen koffie gedronken en de rest van de dag weer plezier gehad met elkaar. Goh, een openbaring.... Dat je er niet dagenlang mee hoeft rond te lopen in je hoofd.
donderdag 12 mei 2011 om 21:43
Hoi dames
ff snel want ben heeeeel moe
abc, fijn dat je voorutigang merkt, hoop dat het doorzet.
maris, wat fijn dat het meeviel...erg he dat je alles van te voren al in zit te vullen..heb ik ook heel vaak hoor.
lief, wat goed dat je gelijk gezegt hebt wat je dwars zit. Ik doe dat ook nooit, heb nooit zin in de confrontatie dus laat ik het altijd maar.van de week heb ik me voorgenomen om dat niet meer te doen en proberen om direct te zeggen wat me dwars zit.
dat heb ik gister avond gelijk gedaann bij mijn man. we hadden een woorden wisseling. oke eerlijk is eerlijk er ging wel een poos overheen voor ik het echt zei haha, maar ik heb toch gezegt wat mij al heel lang dwars zit. iets redelijks onschuldigs hoor, maar goed ik ben het kwijt.
oh was/ben zo moe vandaag..ik wilde ook vroeg naar bed maar man is niet thuis en kinderen zijn met oma mee en dat loopt even enorm uit..de planning was dat ze al lang thuis zouden zijn. gelukkig kunnen ze er wel tegen , tegen laat naar bed gaan,maar ja ik had al op bed willen liggen..nou ja dan de bank maar haha
ff snel want ben heeeeel moe
abc, fijn dat je voorutigang merkt, hoop dat het doorzet.
maris, wat fijn dat het meeviel...erg he dat je alles van te voren al in zit te vullen..heb ik ook heel vaak hoor.
lief, wat goed dat je gelijk gezegt hebt wat je dwars zit. Ik doe dat ook nooit, heb nooit zin in de confrontatie dus laat ik het altijd maar.van de week heb ik me voorgenomen om dat niet meer te doen en proberen om direct te zeggen wat me dwars zit.
dat heb ik gister avond gelijk gedaann bij mijn man. we hadden een woorden wisseling. oke eerlijk is eerlijk er ging wel een poos overheen voor ik het echt zei haha, maar ik heb toch gezegt wat mij al heel lang dwars zit. iets redelijks onschuldigs hoor, maar goed ik ben het kwijt.
oh was/ben zo moe vandaag..ik wilde ook vroeg naar bed maar man is niet thuis en kinderen zijn met oma mee en dat loopt even enorm uit..de planning was dat ze al lang thuis zouden zijn. gelukkig kunnen ze er wel tegen , tegen laat naar bed gaan,maar ja ik had al op bed willen liggen..nou ja dan de bank maar haha
vrijdag 13 mei 2011 om 14:09
haha, ja klopt Lief, ik heb enorm zitten invullen gister! Was me er ook wel van bewust hoor. Maar ja, ik heb op zich niets meer met hem, zou immers alles met de tc regelen... dus dan ga ik me toch afvragen waarom ie me wilde spreken. En aangezien ons laatste contact niet erg gezellig was, had ik het wel logisch gevonden als hij daarop terug wilde komen.
Ik was gister wel echt kapot zeg, phoeh. Kon nauwelijks meer op mn benen staan. Alleen maar op de bank gelegen, gelukkig wilde vriend koken pannekoeken bakken. Ik wilde eigenlijk wel om 20u naar bed, maar dat vond ik wat sneu voor vriend, aangezien het de enige avond deze week was dat we niets hadden en even lekker samen thuis waren. Heb het weten te rekken tot 22.15u, toen naar bed gegaan en bijna 12 uur lang geslapen als een blok! En dan merk ik meteen dat mn herstelvermogen een stuk beter is dan een paar maanden terug, want na een nacht met veel slaap voel ik me vandaag eigenlijk wel weer prima. Lekker rustig wakker geworden, daarna even flink gepoetst in huis, allle verdiepingen gezogen en gedweild, bed verschoond... net gedoucht en nu even uitpuffen op de bank.
Toffe, weer wat fitter dan gisteren? Goed dat je het hebt uitgesproken bij je man, hoe reageerde hij?
Lief, hetzelfde, heeeel knap dat je dat bespreekbaar hebt gemaakt zeg! Ik geloof niet dat ik dat al zou kunnen. Ik zou inderdaad me rot blijven voelen en het zou tijdenlang aan me blijven knagen....
Klopt triouwens wat je zegt hoor, over dat ik nu al mn grenzen verleg. Dank je dat je me daar even op wijst. Ik moet echt leren om stapje voor stapje te denken (en te doen) ik heb de neiging 10 stappen in één keer te nemen....
Abc, hoe is het? Kan je al wat meer ondernemen of is dat nog lastig? Wanneer heb je weer controles oid?
Choco, weet je al of het doorgaat met die kamer? Hoe is het verder met je?
5x5, hoe ging het werken gister, kan je nog wat motivatie vinden? En vandaag ook een drukke dag... heb je het weekend tijd om even bij te komen?? Rustig aan he.
Ik was gister wel echt kapot zeg, phoeh. Kon nauwelijks meer op mn benen staan. Alleen maar op de bank gelegen, gelukkig wilde vriend koken pannekoeken bakken. Ik wilde eigenlijk wel om 20u naar bed, maar dat vond ik wat sneu voor vriend, aangezien het de enige avond deze week was dat we niets hadden en even lekker samen thuis waren. Heb het weten te rekken tot 22.15u, toen naar bed gegaan en bijna 12 uur lang geslapen als een blok! En dan merk ik meteen dat mn herstelvermogen een stuk beter is dan een paar maanden terug, want na een nacht met veel slaap voel ik me vandaag eigenlijk wel weer prima. Lekker rustig wakker geworden, daarna even flink gepoetst in huis, allle verdiepingen gezogen en gedweild, bed verschoond... net gedoucht en nu even uitpuffen op de bank.
Toffe, weer wat fitter dan gisteren? Goed dat je het hebt uitgesproken bij je man, hoe reageerde hij?
Lief, hetzelfde, heeeel knap dat je dat bespreekbaar hebt gemaakt zeg! Ik geloof niet dat ik dat al zou kunnen. Ik zou inderdaad me rot blijven voelen en het zou tijdenlang aan me blijven knagen....
Klopt triouwens wat je zegt hoor, over dat ik nu al mn grenzen verleg. Dank je dat je me daar even op wijst. Ik moet echt leren om stapje voor stapje te denken (en te doen) ik heb de neiging 10 stappen in één keer te nemen....
Abc, hoe is het? Kan je al wat meer ondernemen of is dat nog lastig? Wanneer heb je weer controles oid?
Choco, weet je al of het doorgaat met die kamer? Hoe is het verder met je?
5x5, hoe ging het werken gister, kan je nog wat motivatie vinden? En vandaag ook een drukke dag... heb je het weekend tijd om even bij te komen?? Rustig aan he.
