Psyche
alle pijlers
Burnout! Het vervolg
woensdag 9 februari 2011 om 17:27
woensdag 23 maart 2011 om 18:43
Heb eventjes bij gelezen, wat wordt er opeens veel geschreven hier? Ben even de nieuwe namen kwijt, nog welkom hier.
Voel me nog steeds niet zo goed. Heb gisteren met mijn lg een gesprek gehad en heb echt tranen met tuiten gehuild bij hem.
Conclusie bij therapie vandaag was: dat ik af moet van alles meteen goed moeten doen. Dat belemmert me in alles.
Heb alleen geen overzicht van alles wat me bezig houdt en vind het daardoor lastig om dingen concreet in stappen aan te pakken.
Dus doe ik het weer op mijn oude manier.
Schrok alleen wel toen hij tegen mij zei, dat ie letterlijk de spanning voelde als ik er was. Probeerde me steeds om zo klein mogelijk te maken zodat ze zo min mogelijk last van me hebben als ik er ben. Vind dit wel erg lastig om dit anders te doen. Weet nog steeds niet wat mijn stappen zouden kunnen zijn. En krijg ook niet echt vooraf handvatten bij de therapie.
Ga zo hardlopen, daarna repeteren. Fijne avond nog meiden.
Voel me nog steeds niet zo goed. Heb gisteren met mijn lg een gesprek gehad en heb echt tranen met tuiten gehuild bij hem.
Conclusie bij therapie vandaag was: dat ik af moet van alles meteen goed moeten doen. Dat belemmert me in alles.
Heb alleen geen overzicht van alles wat me bezig houdt en vind het daardoor lastig om dingen concreet in stappen aan te pakken.
Dus doe ik het weer op mijn oude manier.
Schrok alleen wel toen hij tegen mij zei, dat ie letterlijk de spanning voelde als ik er was. Probeerde me steeds om zo klein mogelijk te maken zodat ze zo min mogelijk last van me hebben als ik er ben. Vind dit wel erg lastig om dit anders te doen. Weet nog steeds niet wat mijn stappen zouden kunnen zijn. En krijg ook niet echt vooraf handvatten bij de therapie.
Ga zo hardlopen, daarna repeteren. Fijne avond nog meiden.
woensdag 23 maart 2011 om 18:56
Ja. een aantal punten:
- direct in het begin noemde hij al dat als er toch een 'gevoel' bleeft zitten tussen mij en het bedrijf, we ook zo realistisch moesten zijn dat het misschien beter was om afscheid van elkaar te nemen. Ik reageerde met: nou, ik neem toch aan dat dat niet de intentie is. Nee, dat was het ook niet. Hmm, bijzondere opmerking.
- ik was vanmorgen bij bmw. Die gaat als advies aan de ba uitbrengen, dat ik in de eerste week van april heenga voor een kopje koffie, en die week erna nog een keer. Allicht ga ik de eerste keer niet eens naar boven naar mn eigen werkplek, omdat er kans is dat ik de confrontatie van een ander op mn werkplek, dan nog te heftig vind. Stapje voor stapje! Dus ik zei dat dat -zoals het er nu uitziet- de planning is (moet volgende week nog naar ba, dus dan wordt de planning pas definitief.) Reactie: 2x achter elkaar een kop koffie komen drinken?? Dat heb ik nou nog nooit meegemaakt! ( ) Later zei ie, dat als ik dan kwam in de eerste week van april, het even zo gepland moest worden dat hij er ook was, want dan wilde hij ook een gesprek met me. Toen ben ik in de steigers gegaan. Heb gezegd dat het voor hem waarschijnlijk ondenkbaar is, maar dat het voor mij al heftig genoeg wordt om een stap over de drempel te zetten. En dat een kop koffie drinken misschien al wel genoeg is. Dat het ook bést kan zijn dat het wel goed gaat, en ik wél in staat ben om mn werkruimte binnen te lopen, en geconfronteerd te worden met mn werkplek (waar nu dus een ander zit) Maar dat de ik de eerste keer nog geen verplichtingen erbij kan hebben, om dan óók nog met hem in gesprek te gaan.
- toen kregen we het over hoe ik de eerste uren weer in ga vullen, inhoudelijk gezien. Op een gegeven moment zei ik dat ik ook mn laptop wel weer mee naar huis wil, zodat ik thuis eens op mn gemakje mn mailbox door kan spitten. Nou Maris, je laptop is in gebruik door je vervanger en ik ben niet van plan een extra laptop aan te schaffen, ik heb ook met een budget te maken. Nooouuu toen werd ik echt pissig (en ja hoor, begon te janken) Ik heb gezegd dat het onwijs pijn deed dat ik altijd de benen uit mn lijf heb gerend voor dat bedrijf, en dat het me enorm verbaast dat het nu teveel moeite is om een laptop voor me te regelen (ik had notabene mn eigen laptop, maar die had ik op mn werk laten liggen, nooit gedacht dat ik 5 maanden weg zou blijven...) Ik heb gezegd dat het duidelijk is dat het bedrijf voor mij 100x belangrijker is, dan ik voor het bedrijf. Ik zei: 'ik snap het wel hoor, dat ik voor jou maar één van de zovelen ben, met mn verstand snap ik dat. Maar met mn gevoel snap ik het wat minder'
Oh ja, ik heb ook gezegd dat ik best begrijp dat hij er geen zak van snapt. Ik snapte er ook niks van toen ik nog nooit een bo had gehad. Maar ik heb gevraagd of hij me er gewoon op wil vertrouwen dat ik óók graag wil herstellen, maar dat dat tijd nodig heeft. Dus als ik 2x nodig heb om koffie te komen drinken, of 10x, dan is dat geen onwil. Dan is dat omdat dat nódig is voor mn herstel.
Bah, wat een teleurstellend gesprek, ik ben echt helemaal van slag, zit nog steeds te huilen, terwijl ie al uuren weer weg is.
- direct in het begin noemde hij al dat als er toch een 'gevoel' bleeft zitten tussen mij en het bedrijf, we ook zo realistisch moesten zijn dat het misschien beter was om afscheid van elkaar te nemen. Ik reageerde met: nou, ik neem toch aan dat dat niet de intentie is. Nee, dat was het ook niet. Hmm, bijzondere opmerking.
- ik was vanmorgen bij bmw. Die gaat als advies aan de ba uitbrengen, dat ik in de eerste week van april heenga voor een kopje koffie, en die week erna nog een keer. Allicht ga ik de eerste keer niet eens naar boven naar mn eigen werkplek, omdat er kans is dat ik de confrontatie van een ander op mn werkplek, dan nog te heftig vind. Stapje voor stapje! Dus ik zei dat dat -zoals het er nu uitziet- de planning is (moet volgende week nog naar ba, dus dan wordt de planning pas definitief.) Reactie: 2x achter elkaar een kop koffie komen drinken?? Dat heb ik nou nog nooit meegemaakt! ( ) Later zei ie, dat als ik dan kwam in de eerste week van april, het even zo gepland moest worden dat hij er ook was, want dan wilde hij ook een gesprek met me. Toen ben ik in de steigers gegaan. Heb gezegd dat het voor hem waarschijnlijk ondenkbaar is, maar dat het voor mij al heftig genoeg wordt om een stap over de drempel te zetten. En dat een kop koffie drinken misschien al wel genoeg is. Dat het ook bést kan zijn dat het wel goed gaat, en ik wél in staat ben om mn werkruimte binnen te lopen, en geconfronteerd te worden met mn werkplek (waar nu dus een ander zit) Maar dat de ik de eerste keer nog geen verplichtingen erbij kan hebben, om dan óók nog met hem in gesprek te gaan.
- toen kregen we het over hoe ik de eerste uren weer in ga vullen, inhoudelijk gezien. Op een gegeven moment zei ik dat ik ook mn laptop wel weer mee naar huis wil, zodat ik thuis eens op mn gemakje mn mailbox door kan spitten. Nou Maris, je laptop is in gebruik door je vervanger en ik ben niet van plan een extra laptop aan te schaffen, ik heb ook met een budget te maken. Nooouuu toen werd ik echt pissig (en ja hoor, begon te janken) Ik heb gezegd dat het onwijs pijn deed dat ik altijd de benen uit mn lijf heb gerend voor dat bedrijf, en dat het me enorm verbaast dat het nu teveel moeite is om een laptop voor me te regelen (ik had notabene mn eigen laptop, maar die had ik op mn werk laten liggen, nooit gedacht dat ik 5 maanden weg zou blijven...) Ik heb gezegd dat het duidelijk is dat het bedrijf voor mij 100x belangrijker is, dan ik voor het bedrijf. Ik zei: 'ik snap het wel hoor, dat ik voor jou maar één van de zovelen ben, met mn verstand snap ik dat. Maar met mn gevoel snap ik het wat minder'
Oh ja, ik heb ook gezegd dat ik best begrijp dat hij er geen zak van snapt. Ik snapte er ook niks van toen ik nog nooit een bo had gehad. Maar ik heb gevraagd of hij me er gewoon op wil vertrouwen dat ik óók graag wil herstellen, maar dat dat tijd nodig heeft. Dus als ik 2x nodig heb om koffie te komen drinken, of 10x, dan is dat geen onwil. Dan is dat omdat dat nódig is voor mn herstel.
Bah, wat een teleurstellend gesprek, ik ben echt helemaal van slag, zit nog steeds te huilen, terwijl ie al uuren weer weg is.
woensdag 23 maart 2011 om 20:27
Maris, ik kan me voorstellen dat je teleurgesteld bent
Ik vind het hartstikke goed van je dat je je grens hebt aangegeven meid, als jij die 2 x koffie drinken nodig hebt voor je herstel dan is dat zo. Jammer dat hij dat niet begrijpt. En het is dus notabene je eigen laptop die je niet eens terug kan krijgen om je mail weer eens rustig door te lezen?? Dat is wel balen
Hoe gaat het nu, ben je inmiddels weer een beetje tot rust gekomen?
Ik vind het hartstikke goed van je dat je je grens hebt aangegeven meid, als jij die 2 x koffie drinken nodig hebt voor je herstel dan is dat zo. Jammer dat hij dat niet begrijpt. En het is dus notabene je eigen laptop die je niet eens terug kan krijgen om je mail weer eens rustig door te lezen?? Dat is wel balen
Hoe gaat het nu, ben je inmiddels weer een beetje tot rust gekomen?
woensdag 23 maart 2011 om 20:38
Marriss, . Volgens mij heb je het hartstikke goed gedaan. Je bent eerlijk en open geweest. Onbegrip bij je baas zul je helaas tegen aan blijven lopen vrees ik. Die man snapt er gewoon helemaal niks van.
Ik ben weer bezig geweest om mijn teksten in het vorige topic te kopiëren. Het is veel werk, maar wel heel leuk om stukjes terug te lezen. Ik lees niet alles, dat kost veel te veel tijd, maar soms valt mijn oog op iets en dan komt zelf het gevoel van toen ik dat schreef soms terug.
Ik ben weer bezig geweest om mijn teksten in het vorige topic te kopiëren. Het is veel werk, maar wel heel leuk om stukjes terug te lezen. Ik lees niet alles, dat kost veel te veel tijd, maar soms valt mijn oog op iets en dan komt zelf het gevoel van toen ik dat schreef soms terug.
woensdag 23 maart 2011 om 20:46
Ja leerzaam is het he, abc. Ik begin nog geregeld op pagina 1 van mijn boek om het te stylen, maar het blijft fascinerend hoe mijn hersens toen werkten en hoe het nu is.
Maris Ik vind het vreemd dat je laptop is overgenomen. Is je functie ook al vergeven dan?? En hoe zit het dan met die opleiding die hij je wilde laten doen?
Dit soort lg's ziet niet goed in dat dergelijk gedrag dubbel zo hard binnenkomt van een lg, en dan ook nog eens wordt verdubbeld bij iemand met een bo. Mijn lg wilde ook meteen een gesprek toen ik koffie kwam drinken, en ineens was het achteraf een werkhervattingsgesprek. Zó frustrerend dat ze niet begrijpen dat je daar nog niet aan toe bent, dat je blij bent als je de eerste keer zonder hyperventilatie over de drempel komt, dat je slecht slaapt de nacht ervoor, misschien wel meer nachten, dat je al kapot bent van de zenuwen en het slaapgebrek.
Ik vind het knap dat je hebt geprobeerd het uit te leggen. Het feit dat je in huilen uitbarst, zou hem erop moeten wijzen dat je nog ziek bent en dat hij rustig aan moet doen met je. Maar hou er rekening mee dat het bij hem helemaal niet zo'n impact heeft. Zijn beleving is fout heel anders.
Julie hebben mij toen geadviseerd om hem een fictieve brief te schrijven. Ik wilde er toen niet aan, maar na een paar dagen piekeren, herhalen, hoofdpijn, wakker liggen en depressief voelen, heb ik het toch gedaan. En nu ben ik er blij mee dat ik dat toen heb gedaan. Want ik kon het op den duur wat beter van me af zetten. Wie weet, heb je er wat aan.
Maris Ik vind het vreemd dat je laptop is overgenomen. Is je functie ook al vergeven dan?? En hoe zit het dan met die opleiding die hij je wilde laten doen?
Dit soort lg's ziet niet goed in dat dergelijk gedrag dubbel zo hard binnenkomt van een lg, en dan ook nog eens wordt verdubbeld bij iemand met een bo. Mijn lg wilde ook meteen een gesprek toen ik koffie kwam drinken, en ineens was het achteraf een werkhervattingsgesprek. Zó frustrerend dat ze niet begrijpen dat je daar nog niet aan toe bent, dat je blij bent als je de eerste keer zonder hyperventilatie over de drempel komt, dat je slecht slaapt de nacht ervoor, misschien wel meer nachten, dat je al kapot bent van de zenuwen en het slaapgebrek.
Ik vind het knap dat je hebt geprobeerd het uit te leggen. Het feit dat je in huilen uitbarst, zou hem erop moeten wijzen dat je nog ziek bent en dat hij rustig aan moet doen met je. Maar hou er rekening mee dat het bij hem helemaal niet zo'n impact heeft. Zijn beleving is fout heel anders.
Julie hebben mij toen geadviseerd om hem een fictieve brief te schrijven. Ik wilde er toen niet aan, maar na een paar dagen piekeren, herhalen, hoofdpijn, wakker liggen en depressief voelen, heb ik het toch gedaan. En nu ben ik er blij mee dat ik dat toen heb gedaan. Want ik kon het op den duur wat beter van me af zetten. Wie weet, heb je er wat aan.
woensdag 23 maart 2011 om 20:50
Ik krijg overigens de indruk dat hij totaal niet weet wat voor houding hij moet aannemen. Praat niks goed, maar wie weet helpt het je als je je bedenkt dat hij bang was/is voor de situatie omdat hij er geen ervaring mee heeft?
Mij hielp het laatst enorm toen iemand me zei dat hij bang voor me is, en het tot me doordrong. Ik kijk nu met hele andere ogen naar onze gesprekken. Heb het gevoel dat ik er weer controle over heb, ook over zijn gedrag (dat is niet zo, maar ik voel me er wat beter bij, zolang als het duurt).
Mij hielp het laatst enorm toen iemand me zei dat hij bang voor me is, en het tot me doordrong. Ik kijk nu met hele andere ogen naar onze gesprekken. Heb het gevoel dat ik er weer controle over heb, ook over zijn gedrag (dat is niet zo, maar ik voel me er wat beter bij, zolang als het duurt).
woensdag 23 maart 2011 om 20:53
Maris, je lg weet duidelijk niet hoe hij met je om moet gaan. Dat is zijn tekortkoming, niet de jouwe! Wel ongelooflijk rot voor jou dat je, in een toch al moeilijke situatie, ook nog eens een hork treft.
Ik vind het heel goed van je dat je voor jezelf bent opgekomen.
Ik prijs mezelf er dan maar gelukkig mee dat mij lg (en bmw en ba en collega's) een stuk begripvoller zijn.... Al vind ik het ook maar niets dat mijn werkzaamheden gewoon hupsakee even vervangen worden, ik ben verdorie nog geen maand weg!
Ik vind het heel goed van je dat je voor jezelf bent opgekomen.
Ik prijs mezelf er dan maar gelukkig mee dat mij lg (en bmw en ba en collega's) een stuk begripvoller zijn.... Al vind ik het ook maar niets dat mijn werkzaamheden gewoon hupsakee even vervangen worden, ik ben verdorie nog geen maand weg!
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
woensdag 23 maart 2011 om 20:54
Thanks voor jullie reacties. Het is gewoon de zoveelste teleurstelling in die man. Terwijl ik voor mn gevoel me altijd de tering heb gewerkt, en waarom, voor wie, voor wat?? Dat onbegrip, die klote-opmerkingen, het feit dat het teveel moeite is een laptop voor me te regelen... ik kan er echt ff niet tegen. Het is mijn laptop (nou ja, wel van het bedrijf, maar zolang ik er werk, issie van mij) En nu werkt mijn vervanger er mee. Hij heeft ook mijn pda, mijn tomtom... maar wij hebben helemaal geen vaste pc's, dus hoe ik dan in godsnaam moet inloggen en moet werken?!?! Stom eigenlijk, dat ik zo boos word over zoiets kleins als een laptop.
Die brief is misschien wel een goed idee Lief. Maandag belt ie me, om na te praten over het gesprek. Ik moet nog even goed nadenken wat ik dan allemaal ga zeggen en hoe.
Die brief is misschien wel een goed idee Lief. Maandag belt ie me, om na te praten over het gesprek. Ik moet nog even goed nadenken wat ik dan allemaal ga zeggen en hoe.
woensdag 23 maart 2011 om 20:59
quote:zonnestraaltje1 schreef op 23 maart 2011 @ 18:43:
...
Conclusie bij therapie vandaag was: dat ik af moet van alles meteen goed moeten doen. Dat belemmert me in alles.
Heb alleen geen overzicht van alles wat me bezig houdt en vind het daardoor lastig om dingen concreet in stappen aan te pakken.
Dus doe ik het weer op mijn oude manier.
Ik herinner me dat je gezonder wilde leven. Vervolgens ging je 1. je dag en nachtritme afdwingen door op tijd naar bed te gaan en op tijd op te staan, 2. je ontbijt lunch avondeten tijdstippen vastzetten middels een wekker, 3. alleen nog maar gezond eten, dus geen vet meer, maar véél gronte, ook wortelsap, 4. starten met start to run, 5. je aanmelden voor een bootcamp.
Zou het helpen dat als je jezelf een doel stelt, je dat opschrijft en één concreet ding erachter zet en dan je verder onthoudt van andere dingen? Ook iets met een prioriteitenlijstje, je begint bij 1 en je mag pas aan 2 beginnen als 1 af is?
Schrok alleen wel toen hij tegen mij zei, dat ie letterlijk de spanning voelde als ik er was. Probeerde me steeds om zo klein mogelijk te maken zodat ze zo min mogelijk last van me hebben als ik er ben. Vind dit wel erg lastig om dit anders te doen. Weet nog steeds niet wat mijn stappen zouden kunnen zijn. En krijg ook niet echt vooraf handvatten bij de therapie.
Je rijdt nog altijd een rondje op de parkeerplaats, en dat doe je erg goed hier. Als ik jou was, zou ik proberen iets harder door de bochten te gaan, maar nog wel op die veilige parkeerplaats. Met andere woorden, hier nog even een paar keer oefenen. Als dat beter gaat, begin je aan de volgende stap. Niet alles tegelijk.
Ga zo hardlopen, daarna repeteren. Fijne avond nog meiden.Ik krijg de indruk dat je op traumatische wijze hebt geconstateerd dat je beter niet aanwezig kunt zijn? Je mag het op Hyves vertellen hoor, hoeft niet, maar je moet hier wel wat mee denk ik. Je overtuiging dat je anderen tot last bent is nogal een weerbarstige naar mijn idee. Maar ik kan er helemaal naast zitten.
...
Conclusie bij therapie vandaag was: dat ik af moet van alles meteen goed moeten doen. Dat belemmert me in alles.
Heb alleen geen overzicht van alles wat me bezig houdt en vind het daardoor lastig om dingen concreet in stappen aan te pakken.
Dus doe ik het weer op mijn oude manier.
Ik herinner me dat je gezonder wilde leven. Vervolgens ging je 1. je dag en nachtritme afdwingen door op tijd naar bed te gaan en op tijd op te staan, 2. je ontbijt lunch avondeten tijdstippen vastzetten middels een wekker, 3. alleen nog maar gezond eten, dus geen vet meer, maar véél gronte, ook wortelsap, 4. starten met start to run, 5. je aanmelden voor een bootcamp.
Zou het helpen dat als je jezelf een doel stelt, je dat opschrijft en één concreet ding erachter zet en dan je verder onthoudt van andere dingen? Ook iets met een prioriteitenlijstje, je begint bij 1 en je mag pas aan 2 beginnen als 1 af is?
Schrok alleen wel toen hij tegen mij zei, dat ie letterlijk de spanning voelde als ik er was. Probeerde me steeds om zo klein mogelijk te maken zodat ze zo min mogelijk last van me hebben als ik er ben. Vind dit wel erg lastig om dit anders te doen. Weet nog steeds niet wat mijn stappen zouden kunnen zijn. En krijg ook niet echt vooraf handvatten bij de therapie.
Je rijdt nog altijd een rondje op de parkeerplaats, en dat doe je erg goed hier. Als ik jou was, zou ik proberen iets harder door de bochten te gaan, maar nog wel op die veilige parkeerplaats. Met andere woorden, hier nog even een paar keer oefenen. Als dat beter gaat, begin je aan de volgende stap. Niet alles tegelijk.
Ga zo hardlopen, daarna repeteren. Fijne avond nog meiden.Ik krijg de indruk dat je op traumatische wijze hebt geconstateerd dat je beter niet aanwezig kunt zijn? Je mag het op Hyves vertellen hoor, hoeft niet, maar je moet hier wel wat mee denk ik. Je overtuiging dat je anderen tot last bent is nogal een weerbarstige naar mijn idee. Maar ik kan er helemaal naast zitten.
woensdag 23 maart 2011 om 22:13
Succes morgen, 5x5. Hopelijk valt het onderzoek mee en krijg je snel een uitslag waar je iets mee kunt.
Hhhmm, dat is geen originele tekst van mij, maar kan niks anders verzinnen.
Ik lig lekker warm gedoucht in mijn bed en ga zo slapen. Heeft iemand van jullie nog een goede tip tegen zonne-allergie? Ik heb er altijd al wel een beetje last van gehad, maar normaal alleen met echt felle zon. Nu heb ik al jeuk en rode vlekken in mijn hals als ik tien minuten in deze lente zon heb gezeten.
Hhhmm, dat is geen originele tekst van mij, maar kan niks anders verzinnen.
Ik lig lekker warm gedoucht in mijn bed en ga zo slapen. Heeft iemand van jullie nog een goede tip tegen zonne-allergie? Ik heb er altijd al wel een beetje last van gehad, maar normaal alleen met echt felle zon. Nu heb ik al jeuk en rode vlekken in mijn hals als ik tien minuten in deze lente zon heb gezeten.
woensdag 23 maart 2011 om 22:26
Ja abc:
http://www.beslist.nl/pro ... n%20Huidirritatie%20Door/
Helpt bij mij erg goed! Het gaat niet helemaal weg, maar het kalmeert wel een poosje en het werkt ook preventief (maar dan wel goed laten intrekken want anders werkt het vette laagje als vergrootglas).
Ik ga lekker slapen. Welterusten allemaal, 5x5, succes vannacht en morgenochtend!
http://www.beslist.nl/pro ... n%20Huidirritatie%20Door/
Helpt bij mij erg goed! Het gaat niet helemaal weg, maar het kalmeert wel een poosje en het werkt ook preventief (maar dan wel goed laten intrekken want anders werkt het vette laagje als vergrootglas).
Ik ga lekker slapen. Welterusten allemaal, 5x5, succes vannacht en morgenochtend!
woensdag 23 maart 2011 om 23:01
Veel succes 5x5! Knap dat je die meuk achter de kiezen hebt, is inderdaad vreselijk ranzig. Krijg je wel een roesje? Vind je het erg spannend? Ik vond het onderzoek meevallen, helemaal vergeleken met het laxeren
Ik ben wat kalmer inmiddels, alhoewel ik net nog met een vriendin belde en wel weer erg overstuur was. Ik heb even wat tijd nodig om alles te laten bezinken, en ook mijn gevoel hierover. Ik hoop dat ik een beetje kan slapen vannacht.
Ik ben wat kalmer inmiddels, alhoewel ik net nog met een vriendin belde en wel weer erg overstuur was. Ik heb even wat tijd nodig om alles te laten bezinken, en ook mijn gevoel hierover. Ik hoop dat ik een beetje kan slapen vannacht.
