Burnout?

Nou we hebben niet 5 uur gewinkeld hoor, dat lukt me echt niet. Ik ging om 11u de deur uit, maar voordat we goed en wel aan het winkelen waren was het 11.45u. Nog 2x uitgebreid gepauzeerd, en om 15.15u zaten we weer in de auto naar huis. Het echte winkelen heb ik dus ongeveer 2 uur volgehouden. Maar ook daar ben ik best trots op! Was wel wat misselijk en erg moe, maar goed. Wel blij met mn aanwinsten, je moet er wat voor over hebben...



Lief, kon je je wat vinden in die diagnose? Ik vind het advies om je voor je vakantie (over 2 weken!!) beter te melden wat raar. Ze zegt dat je een zware burnout hebt, dan lijkt me niet dat je daar over 2 weken al van hersteld bent... Misschien wat pessimistisch en flauw van mij hoor, maar het komt op mij over dat ze liever hebben dat jij je vakantiedagen opmaakt, dan dat je in de ziektewet zit (en je vakantiedagen dus zou houden) Maar ik hoop dat ik het mis heb!!

Abc: Wat jammer dat je het weer moest bezuren dat je teveel gedaan had. Heerlijk dat je vriend je op kan vangen. Dat is toch wel heel belangrijk dan he? Moet er niet aan denken om in deze situatie alleen te zijn. Af en toe denk ik nog wel eens aan glendoria, die hier ook een paar keer geschreven heeft, en aangaf dat ze echt niemand had, dat lijkt me dus echt vreselijk.



Volhouden he, om geen kerstkaarten te kopen, ik zou dat dus ook heel erg moeilijk vinden, en zou met regelmaat het puntje van mijn tong af moeten bijten, om het in ieder geval niet te vragen of hij er al mee bezig is.

Dat stofzuigen klinkt ook bekend, maar ik dat heb ik inmiddels gelukkig onder controle, als hij gezegd heeft ik doe het, al ligt het tot aan het plafond, ik blijf er af.



Waardeloos trouwens dat het zo een lange geschiedenis is met je oor, ik hoop echt dat deze druppels nu wel gaan werken.

Succes morgen met je fg!



Marriss: Wat ben je goed geslaagd! Leuke bloes en supergave laarzen. En wat ben jij een bof kont met zo een moeder.



Lief: Wat goed dat je gisteren echt een dag rust gehad hebt.

Waar ga je naar toe op vakantie?

Wat ik niet zo goed snap is, waarom je je beter zou moeten melden. Bij ons is het zo, dat er gekeken word, hoe ziek dat je bent. Dus als je gewoon zoals anders van je vakantie kan genieten, worden je vakantiedagen ingehouden. Maar als dat niet zo is word er een eerlijke verdeling gemaakt. Dus als je echt ziek bent en niet in staat bent om weg te gaan, worden er ook geen dagen afgeboekt. Alles wat er tussenzit, word eerlijk verdeelt.

Dus in jou geval ben je nog niet helemaal beter, want in het nieuwe jaar ga je ook nog maar gedeeltelijk proberen. Dus kan je ook niet voluit van je vakantie genieten. Ik zou denk ik als lg een fifty fifty verdeling maken.



Toffe: Nog steeds gestopt?



Ik ben eindelijk, eindelijk een dag zo goed als pijnvrij. Heerlijk, dan voel je pas hoeveel energie het normaal gesproken wegtrekt. Als het zo blijft ga ik van het weekend weer proberen om de morfine af te bouwen. Aan de ene kant wil ik dat heel graag, maar ik zie heel erg op tegen de afkickverschijnselen.

Mijn spieren gaan zoooon zeer doen, en ik word helemaal spastisch, en ik word weer even zo labiel als de pest. Het valt niet voor niks onder de harddrugs. Maar aan de andere kant zal het er waarschijnlijk wel voor zorgen dat ik nog meer mijn gevoel weer terug ga krijgen.

Want het vlakt ook heel erg mijn emoties af. Ik weet dat ik van mijn dochter hou, maar echt voelen doe ik het niet, dus als dat weer terug zou komen, heb ik het afkicken wel voor over.

En ik krijg wel methadon, dus misschien valt het mee.



Vanmiddag weer gesprekstherapie gehad, we hebben het er over gehad om emdr te gaan doen, om vooral het verlies, en het gevoel van eenzaamheid echt te gaan verwerken.

De psych is er huiverig voor, omdat het bij de pmt ook al wel heftig is, dus is ze bang dat het te zwaar gaat worden. Maar ik heb eigenlijk het gevoel dat ik nog twee maanden heb voordat ik naar die andere baan ga, dus dat ik zo snel mogelijk alles achter de rug wil hebben. Maar ja, we gaan er dinsdag weer over verder.

quote:_maris_ schreef op 25 november 2010 @ 21:28:

...

Lief, kon je je wat vinden in die diagnose? Ik vind het advies om je voor je vakantie (over 2 weken!!) beter te melden wat raar. Ze zegt dat je een zware burnout hebt, dan lijkt me niet dat je daar over 2 weken al van hersteld bent... Misschien wat pessimistisch en flauw van mij hoor, maar het komt op mij over dat ze liever hebben dat jij je vakantiedagen opmaakt, dan dat je in de ziektewet zit (en je vakantiedagen dus zou houden) Maar ik hoop dat ik het mis heb!!



Het zal mijn psych worst zijn of mijn vakantiedagen wel of niet op gaan, maar als ik me niet beter meld heb ik wel een zekere verantwoording naar mijn werk en kan er worden verwacht dat ik weer ga opbouwen. Als ik echt vakantie neem, dan hoef ik me daar niet druk om te maken helemaal tot aan half januari, omdat er op dat moment geen verwachting is. Daarnaast zal de werkgever natuurlijk niet blij zijn als ik vier weken vakantie in de vorm van ziekte neem en die dagen blijven staan voor volgend jaar. Beetje politiek spelletje dus, goodwill.... Ik ben er nog niet uit hoor. Eerst eens horen wat de bedrijfsarts wil. Als zij stom doet, doe ik het ook.

Oh, en als ik mijn vakantiedagen moet opmaken, ben ik er dik een kwartaal niet dus het doet mij niet veel pijn als ik het in vrije dagen opmaak ipv ziekte.



annemie, fijn dat je pijnvrij bent!

Ik weet niet hoe dat zit, met gedeeltelijke ziekmelding. Ik weet dat de bedrijfsarts geen makkelijke tante is voor werknemers, en mijn lg heeft geen enkele ervaring en bemoeit zich er tot nu toe ook niet mee. Ik verwacht dat hij zich zal schikken naar de mening van bedrijfsarts.

Mijn psych heeft die halve ziekmelding niet als optie gegeven. Ze zegt dat ik er eigenlijk zelf over moet beslissen. Zij is natuurlijk ook niet degene die bepaalt hoeveel ik kan werken. Toch?



P.s. Ik ga niet hier zeggen waar de reis naartoe gaat, ben zo wel herkenbaar genoeg dacht ik Maar het wordt geweldig...

Goedemorgen!

Psssstttt..... ik heb al twee nachten doorgeslapen. Nog niet te hard juichen hoor, maar het voelt erg lekker!

Lief, prachtig meid dat je vannacht hebt doorgeslapen, heerlijk! Doet je goed!



maris, heerlijk dat het winkelen geslaagd is bij jou! Mooie laarzen!! En wat fijn dat je moeder wat voor je gekocht heeft (doet de mijne ook wel eens). Heb jij er tijdens het passen geen last van dat je onzeker bent? Of de kleding wel mooi staat enzo? Waarom ik je dit vraag lees je verderop in mijn schrijven wel.



annemie, ook voor jou erg mooi dat je een dag? pijnvrij bent geweest en ja idd dan kom je erachter hoeveel energie het kost telkens wanneer je pijn hebt en hoe het je leven beinvloed (mijn ervaring), merk jij dat ook? Kan me voorstellen dat jij je voor jouw gevoel beter moet zijn over 2 maanden omdat je dan met je nieuwe baan begint.



abc, knap van je dat jij het je collega hebt verteld over jouw kinderwens en dat jullie volgend jaar in een behandeltraject gaan. Wat voor behandeltraject gaan jullie? Of weet je dat nog niet? Ben ik weer wat te voorbarig misschien...



Gisteren naar de psycholoog geweest en zij kon ook zien dat het beter met me ging (straalde zo'n positieve kracht uit of zo). Ze vroeg hoe dat kon. Verteld dat het waarschijnlijk mee te maken heeft, dat ik nu al 2 x bij mijn man mijn gevoelens, gedachtengang, mijn zorgen z.s.m. vertel en dat dit oplucht. Hiermee moest ik doorgaan, want op die manier zoek ik eerder hulp en voel ik me minder eenzaam en alleen in mijn zorgen etc. We zijn bezig geweest met mijn rooster voor volgende week en ik kom op 6 uren therapeutisch. Dit doorgemaild en l.g. bedankte voor t rooster en tot volgende week stond er op.

Bij de psycholoog hebben we mijn testen doorgenomen en een aantal dingen sprongen eruit. Zoals b.v. hoogste scores bij piekeren, laag zelfbeeld, onzeker, depressief, weinig initiatief tonen om hulp te zoeken, kat uit de boom kijken, weinig flexibel zijn en behoefte aan duidelijkheid en structuur e.d. Sommige dingen waren erg confronterend voor mij en werd wat emotioneel. Ik ga moet voor de volgende keer al mijn dingen opschrijven waar ik zoal overdag of nachts over pieker! Pfff, en dat is veel, want over piekeren verstaan ze ook: gesprekken van te voren al zo genaamd doornemen met diegene en dan invullen (snappen jullie t?), 'apen en beren zien', en ook dat er 2 stemmetjes zijn in mijn hoofd: de ene zegt 'ach valt wel mee, geen zorgen maken en de andere zegt' ja maar... zo en zus etc. Hier heb ik t erg druk mee in mijn hoofd en het is nooit stil in mijn hoofd (snappen jullie t nog allemaal?).

Voor de rest heb ik nu alleen zo last van onzekerheid.....! Niet normaal meer en vooral met kleding kopen! Wil er graag hulp bij van verkoopsters, maar in mijn achterhoofd vertrouw ik niet iedereen e.d. Pfff! Terwijl ik wel kleding nodig heb, want niets past me meer (wat gegroeid, door snoepen nu ik thuis zit....) en volgende week moet ik er wel wat netjes bij lopen. Psycholoog zei ook dat ik dan het beste een vriendin kon mee nemen om mee te beoordelen (is ook gebeurd, maar dan nog twijfelen, nu hartstikke blij met aanwinst hoor!). Gisteren toch nog wat leuks met hulp gekocht in een winkel waar ik wel vaker kom en verkoopsters mij wat kennen en eerlijk zijn. Vindt manlief het niet mooi. Het staat me wel mooi zegt ie, maar hij houd niet van die lange vesten en het sjaaltje.... En ja hoor, begin ik weer te twijfelen!! Maar weet dat mijn man erg degelijk is en houd van minder modieuze kleding (ook voor hemzelf en is een ramp met winkelen voor hemzelf). Vestje hoort gewoon kort op de heupen enne sjaaltje?? je zag er een klein beetje panterprintje in, maar valt bijna niet op en ik houd er ook niet van, maar vond dit wel mee vallen. Ik laat het morgen aan mijn schoonmoeder zien en hoogstwaarschijnlijk houd ik het gewoon, want ik vind het wel mooi! Voelde me in de winkel weer wat modieuzer!

Goedemorgen,



Fijn dat je zo lekker slaapt Lief. Goed slapen is zo belangrijk. Als je je beter meldt heb je dan niet ook een verantwoording naar je werk om na je vakantie weer je gewone uren te gaan werken (fulltime, toch?). Wat ik nu ga zeggen klinkt misschien heel hard, maar ik bedoel het goed. Ik denk dat je je eigen klachten ongeloofwaardig maakt richting je baas als je je voor je vakantie beter meldt en na de vakantie weer ziek. Je werk wil toch al niet zo goed meewerken en hiermee geef je ze wel iets om tegen je te gebruiken.



Annemie, wat heerlijk dat je pijnvrij bent. En wat vreselijk balen dat je de liefde voor je dochter niet kunt voelen. Succes met het afkicken van de morfine, het klinkt echt heel heftig en zwaar.



Mijn fg vanmorgen was goed. Was niet echt een fg, maar meer gewoon een goed gesprek zoals baas en ik die laatste tijd vaker gehad hebben. Ik ben weer op de hoogte van wat er allemaal gebeurd is de laatste tijd en baas vond dat ik goede dingen op papier had gezet. Hij was het wel met me eens dat het wel iets anders op papier moest komen in mijn verslag. Hij gaat het verslag voor me schrijven . Ik zet mijn aanvullingen er dan bij in en dan is het wel weer klaar.



Volgende week moet ik weer naar de bedrijfsarts en dan ga ik eens vragen hoe het zit met gedeeltelijk beter melden en hoe dat gaat enzo. Baas weet niet precies hoe dat gaat dus dat wachten we nog even af.



Nu ben ik moe en ga ik lekker de rest van de dag voor de tv hangen.

Ak,

Herkenbaar. Ik wil ook graag dat iemand even een mening geeft over wat ik aantrek in een winkel. Had ik altijd al, maar nu nog sterker. Komt ook omdat ik nu meer alleen ben, vriendinnen werken natuurlijk en op zaterdag wil ik graag met man iets leuks doen en winkelen valt daar mantechnisch gezien niet onder.

Die schoenen die ik heb gekocht, ik vond ze geweldig, man ook, maar nu...... Is mijn combikracht weg. Bah. Dus vandaag weer niet gelukt. Stom he. Onzekerheid.



Vandaag heb ik een beetje hoofdpijn en ineens weer een beetje gejaagd. Raar. Ik moet nog afwassen, een was draaien, kleren aan die bij die schoenen passen, boodschappen doen, leuk eten bedenken en oja, een update naar baas sturen, wil wel een keer contact met een of twee specifieke collegas maar weet niet hoe ik dat moet aanpakken (bellen? Mailen?), hotels voor weekendje weg bekijken, nog wat boekingen voor de reis doen, eigenlijk nog fietsen want dat heb ik al twee dagen niet gedaan. Drukdrukdruk in mijn hoofd. En de helft is helemaal niet stress gerelateerd maar alles bij elkaar is zoveel...... Ik ga het opschrijven. Wie weet helpt het.



Heb nu de was gedaan en de afwas, en besloten dat ik die schoenen niet aandoe vandaag.

En nu ga ik onder het genot van een bakkie koffie besluiten of ik op de fiets of met de auto boodschappen ga doen.

Ak, jouw bericht stond er net nog niet. Tv kijken tijdens het typen kost toch wel veel tijd blijkbaar.



Ik snap heel goed wat je bedoelt als je zegt dat het nooit rustig is je hoofd. Daar heb ik ook heel er last van gehad (en nog wel). Ik heb heel vaak tegen mijn vriend gezegd dat het enige wat ik nog wilde rust in mijn hoofd was. Ik merk nu heel goed aan de (on)rust in mijn hoofd of het goed gaat of niet. Zodra ik weer te veel doe, komt de onrust terug. Dan ga ik ook overal over piekeren, gesprekken vantevoren invullen en overal alleen de negatieve dingen van zien.



We weten nog niet precies hoe het behandeltraject er uit zal zien. De gynaecoloog wou eerst nog het tweede zaadonderzoek afwachten voor ze definitief iets wou zeggen. Ze noemde wel even ICSI, ik denk dus dat het zoiets gaat worden. Ik zal in ieder geval aan de hormonen moeten om een eisprong op te wekken en afhankelijk van de uitslag van het volgende zaadonderzoek zal de eicel dan binnen of buiten mijn lichaam bevrucht moeten worden. Ik vermoed dat het buiten mijn lichaam zal zijn.

Ohja, en die vakantie van mij. Het punt is dat ik zo bang ben dat ik tijdens die periode dan ineens moet opbouwen van de ba.

Ik heb besloten dat ik maar gewoon "ben vergeten" dat die vakantie in de planning stond. Want ja, dat van die geloofwaardigheid is inderdaad wel een punt, abc. En ja, dan is het een volledige betermelding (want hoe bepaal je de gedeeltelijke ziekmelding als ik de reintegratie-uren als vakantie-uren opneem). Maar standpunt van psych is dat als dat nog niet gaat, ik me gewoon weer (gedeelteijk) ziek meld. En eerst maar eens de ba afwachten. Erg spannend, onaangenaam ook. Ik weet nu al hoe het gaat worden, heb zelf slechte ervaring met haar en van een (ex)collega die destijds ook een burnout had, meegekregen hoe dat ging. Gewoon keihard opbouwen. Binnen drie weken naar fulltime. En die ging er dus nog harder aan onderdoor. Dat wil ik niet. Ik hou het er maar op dat ik alles wat zij aan opbouw voorstelt, van mij de reactie: "Dat zal ik met mijn therapeut bespreken" krijgt. Ofzo.



Weet je, als ik ga opbouwen, tzt, dan zal dat met een beperkt aantal uren per week zijn. Dan moet er ook een afgebakend stuk werk zijn toch? Niet zo van: Je bent er een paar uur, en dan moet je doen wat je altijd doet, maar dan midner veel maar wel hetzelfde? Dat kan toch helemaal niet? Moet mijn lg er dan niet tzt wat aan bijdragen?

En mag ik niet redelijkerwijs van mij lg verwachten dat hij zelf over die voorgenomen vakantie begint? Bij mij en/of ba?

Lief, wat een lijst. Dat is mij ook echt nog te veel hoor. Opschrijven werkt voor mij wel heel goed.



Ik ben niet hel onzeker met kleren. Ik vind het vooral belangrijk dat het lekker zit en meestal heb ik dus vooral makkelijk zittende (maar wel netjes genoeg voor mijn werk) kleren aan. De laatste tijd wordt het wel wat vrouwelijker (rokjes, laarzen met hakken, wat meer decolleté). Mijn vriend is veel moderner dan ik wat dat betreft en heeft een heel andere smaak voor kleren voor mij dan ik zelf. Als ik eenmaal iets gevonden heb wat lekker zit en goed lijkt dan koop ik gewoon meerdere van diezelfde dingen. Ik heb dus vier dezelfde zwarte nette broeken in de kast hangen, drie dezelfde spijkerbroeken en vijf shirtjes in hetzelfde model maar andere kleur.



Ik ben de afgelopen maanden ruim acht kilo afgevallen en vooral mijn broeken zitten nu niet meer lekker en lijken niet meer mooi (slobberen om mijn kont), dus ik moet op zoek naar nieuwe broeken. Ik heb gelukkig twee spijkerbroeken van mijn moeder gekregen die zij toch te lang vond voor haarzelf, die zijn een maat kleiner dan mijn broeken dus die zitten een stuk beter, maar zijn voor mij net iets aan de korte kant (vind ik, is vriend het niet mee eens). Ik vind het alleen heel zonde om nu nieuwe broeken te kopen, als het goed gaat val ik eerst nog meer af en word ik daarna zwanger, dus dan heb ik toch niks aan nieuwe broeken.

abc, dan heb je er toch nú wat aan? Dat geeft je toch nú een goed gevoel? Niet alles hoeft nuttig te zijn he..... Je moet jezelf af en toe ook even verwennen en als dat met een broek is die je nog heul vaak aankan voordat-ie niet meer past, dan zou ik dat er voor over hebben. Je hoeft er niet meteen drie te kopen, maar gewoon eentje. "Mijn mooie broek voor als ik een keer de behoefte heb er ècht leuk uit te zien".

Ik moest van de ba ook met een afgebakend stuk werk beginnen. In de praktijk werkt dat gewoon niet in mijn functie (heb ik het vanmorgen ook met baas over gehad, dat ik gewoon in de waan van de dag getrokken word als ik op kantoor ben). Ik moest van de ba in vijf weken opbouwen van 2x 2 uur naar 3x 4 uur. Op het moment dat ik met opbouwen mocht beginnen was ik al ruim acht weken thuis.



Van de bedrijfsarts mag ik nog geen taken doen waar een deadline aan zit. Dat doe ik wel, maar ik ben er wel flexibel in. Als ik het niet red, dan geef ik dat aan aan mijn baas en dan verzint hij er wel een verklaring voor. Ik ga niet tot het uiterste door om de deadline toch te halen.



De ba heeft geen inzicht in jouw vakantieplanning, dus als het vanuit je werk al aangegeven wordt dan moet het vanuit je baas komen.



Bij de opbouw van je werk moet een plan van aanpak gemaakt worden (verplichting vanuit de Wet Poortwachter) waarin je leidinggevende en jij afspraken op papier zetten over de opbouw van je werk en je taken.

Op zich is dat een hele goede instelling, één mooie broek voor nu, maar ik heb een hekel aan winkelen voor kleren en als ik dat doe moet het wel nuttig zijn .

Oh als je een hekel hebt aan kledingshoppen dan levert het meer stress op dan dat het iets goeds oplevert. Maar ga nu niet te nuttig zitten denken he. Als je je elke dag stom voelt omdat je kont slobbert, dan moet je even naar de winkel want dan kun je beter twee uur investeren in het kopen van een goeie broek dan dat je je vreselijk irriteert aan die oude broeken.



Gaat de wet poortwachter ook al in voordat je zes weken ziek bent? Voorzover ik weet moet je na zes weken een plan van aanpak maken, maar ik ben nu pas twee weken ziek en stel dat ik nog twee weken ziek blijf, dan begint mijn vakantie al en valt die zes weken precies rond de Kerst. Handig. En dan zou ik dus niet tot half januari vrij zijn, maar moet ik meteen in januari beginnen met opbouwen ofzo? Ik weet nu ook eigenlijk niet of ik wel zolang nog vakantie wil hoor, tot half januari. Kan me zo voorstellen dat ik dan genoeg heb van thuis zijn en dat ik graag wil opbouwen.

Wat zou jij doen in mijn plaats met die vakantie? Ziek blijven?



Hebben jullie dat trouwens ook, dat iemand je iets vraagt, dat je vanuit gevoel antwoordt (ja dat wil ik, of nee dat wil ik niet), en dat je dan gaat twijfelen of dat antwoord dan wel waar is en dat je het dan helemaal niet meer weet? Mijn psych vond het herkenbaar, dat schijnt vaker voor te komen bij burnouts.

Ik ben heel goed in nuttig denken . Je hebt wel gelijk hoor. Ik voel me niet echt prettig als ik in zo'n slobberbroek op mijn werk loop. Thuis maakt het me nog niet zoveel uit, maar op mijn werk wel. Misschien moet ik het gewoon maar doen, volgende week ofzo.



De Wet Poortwachter gaat inderdaad pas spelen bij zes weken. Als ik jou was zou ik me niet beter melden voor ik echt beter was. Helemaal met jouw baas en bedrijfsarts moet je er volgens mij heel terughoudend mee zijn om je te vroeg beter te melden.



Ik heb ook wel dat ik twijfel aan mijn eigen antwoorden en gevoel. Wil/zeg ik iets omdat ik dat zelf wil/vind of omdat ik denk dat ik dat moet willen/vinden. Op mijn werk merk ik ook dat ik best nog onzeker ben over mijn kennis. Ik word op mijn werk soms als een wandelend archief gezien omdat ik alles altijd wel onthoud en weet, maar ik twijfelde toch wel aan mezelf de laatste tijd voor ik ziek gemeld ben. Ik wist dat ik het wist, maar zocht het voor de zekerheid toch even op (en dan bleek meestal dat ik het gewoon goed had). Dat gevoel begint nu minder erg te worden, maar het is er nog steeds wel.

quote:abc schreef op 26 november 2010 @ 15:40:

Ik ben heel goed in nuttig denken . Ken je deze al?

http://www.youtube.com/watch?v=BYLMTvxOaeE



Sorry. Vrijdagmiddag.

Het geluid op mijn notebook is niet zo goed, dus ik kan er niks van verstaan. Zal het later op mijn laptop proberen.

Haai, ik ben nog steeds erg moe, heb alles wel bijgelezen, maar heb er eerlijk gezegd nauwelijks iets van opgeslagen / onthouden. Ik dus even ego doen, sorry...



Het gaat hier redelijk, zoals ik al zei nog steeds erg moe. Vanmorgen eerst mn beste vriendin op de koffie gehad, het was heel mooi weer (zon scheen en een dun wit laagje op de bomen) dus wilde daarna een eindje gaan wandelen. Ben even naar mn schoonouders gelopen, daar kopje thee gedronken. Ze vonden het zoooo leuk dat ik even langskwam, dus dat was wel leuk. Nu op de bank, vriend is sporten, ik wilde wel even langs na afloop, maar heb er toch geen puf voor, blijf dus maar lekker thuis, the voice kijken. Fijne avond allen!!

Gelukkig dat die onzekerheid bij jullie ook een rol speelt (ben ik niet de enige, ha ha! Heb vanmiddag nog een shirtje met bloemenprint gekocht voor onder een 'militair'jasje wat ik afgelopen weekend heb gekocht. Nu heb ik 2 shirts wat er mooi onder past. De verkoopster van gisteren heeft me weer geholpen en ze wilde wat meer kleur aan mij zien (pakte allemaal donkere vage kleuren, zou t aan mijn gemoedstoestand liggen onbewust??). Vertelde haar ook over reactie van manlief, ze zij dat het wel mooi stond en dat hij er maar aan moest wennen, haha! Nu ben ik tevreden kwa kleding wat ik in de kast heb liggen. t is niet veel maar ik red me er net mee. t scheelt dat ik nog niet volop werk, anders was het wel krapjes. Vanmiddag bij mijn oude collega geweest op haar nieuwe locatie en vond het prachtig dat ik langs kwam. Zij heeft een klein groepje en met haar erover gehad dat ik er over na zit te denken om overgeplaatst te worden naar haar locatie. t is kleiner, nieuwe uitdaging, minder collega's en de sfeer is veel relaxter. Ik zal dit alles bespreken met l.g. t is zowieso veel rustiger kwa drukte aan mijn hoofd en dat kan ik wel gebruiken. Ben benieuwd of ik het voor elkaar kan krijgen, maar dan zal het wel volgend jaar zijn...



Enne lief, je bent nog maar net thuis en je bent ziek. Dus je dan niet beter melden, maar ziek blijven gemeld. Je kan niet ineens beter zijn en dan na je vakantie weer ziek... Dat bestaat niet. Ik heb al een plan van aanpak met mijn l.g. opgesteld. Heb nu 5 weken thuis gezeten en volgende week weer proberen therapeutisch te werken.

Ak, zijn wij dan tegelijk thuis komen te zitten?? (kan het even niet terughalen in mn geheugen...)

Ik zit nu ook 5 weken thuis, maar blijf dat ook nog minstens 5 weken. Heb met mijn lg afgesproken dat we sowieso niet eerder dan in januari gaan kijken 'hoe nu verder'.

Ak: Ik herken de onzekerheid met winkelen ook wel heel erg hoor. Gelukkig heb ik een vriendin, die kapster is, en die heeft ook heel erg oog voor stijl. Dus die gaat meestal met me mee, dan weet ik tenminste dat ik "eerlijk" advies krijg.

En idd mijn man vind het echt niet altijd mooi, maar als het aan hem ligt, loop ik altijd in een spijkerbroek.



De onrust in in je hoofd is ook een heel bekende, een tijdje terug hadden we het er ook al over. Voor mij voelde het als windkracht 12, met bij behorend geluid in mijn hoofd. Gelukkig is het nu afgenomen tot windkracht 2. Dus hou moed, het gaat over.



Lief: Ik wilde gisteren al hetzelfde zeggen als abc, maar durfde het niet zo goed. Ik denk hetzelfde dat het ongeloofwaardig over zou komen, als je je beter meld voor je vakantie en daarna weer ziek meld. Ik zie ook geen enkele reden om het te doen. Die vakantie staat toch al vast, dus mag je die toch ook gewoon opnemen? Ik kan me alleen wel voorstellen dat er een plan van aanpak gemaakt word voordat je op vakantie gaat, en dat het gaat werken als je terug komt. Dus dat je dan ook op gaat bouwen.

Het is best een lastig verhaal, en als je echt zeker wil weten wat in dezen je rechten en je plichten zijn, zou je even een belletje kunnen doen naar de bond, of naar de rechtswinkel.



Toen ik weer mocht gaan werken op at basis, was dat niet in mijn eigen functie, omdat dat veel te belastend was, en dat ook niet mogelijk was om dat maar een paar uur te doen. Ik ben dus net als Toffe stommetjeswerk gaan doen. Ik vond het wisselend het gaf wel rust, en je bent wel op het bedrijf. Maar de andere kant vond ik het ook wel frustrerend, omdat het ook met je neus op de feiten drukt dat het je even niet lukt om je eigen werk te doen.



Abc: Wat lekker dat eindelijk dat fg gesprek achter de rug is, daar zat je al weken tegen aan te hikken, gelukkig dat het weer even voor een half jaar achter de rug is.

Je bent toch al gedeeltelijk beter gemeld? Of is wat je nu werkt volledig op at?



Marriss: Gaat het goed? Je klinkt een beetje down. Kom op meis, het komt goed.



Toffe: Ik begin me zorgen over je te maken, je bent zo stil.



Hier is eindelijk de kogel door de kerk, ik heb vanmiddag mijn baas gebeld. Ik heb ze vier weken geleden voor het laatst gehoord. Toen ik melde dat ik over twee maanden een andere baan had, werd het even stil aan de andere kant. Maar toen kwam er toch een felicitatie.

Ik hoef niet meer te komen, ze gaan me per direct beter melden, dan hoef ik ook niet meer naar de ba. Ze betalen gewoon mijn salaris tot februari.

En weten jullie, het voelt alsof ze blij zijn dat ze van me af zijn. En daar heb ik gewoon even heel erg de balen van. Ik voel me weer in de steek gelaten.

Als eerste annemie wil ik je een hele dikke geven!! Ik kan me heel goed voorstellen dat er nu allemaal gevoelens en emoties door je lijf gieren over hoe zij hebben gereageerd op jou bericht dat je bij hun weg gaat! Dit is echt niet leuk, maar goed bedenken dat jij straks van hen af bent en met een nieuwe start ergens anders begint. Ik gun jou heel veel succes toe met je nieuwe baan!



mariss, ik zit vanaf 21 oktober thuis...



Zo nu en dan twijfel ik ook erg of het wel echt goed met me gaat en dat die uitstapjes om op zoek te gaan naar nieuwe kleding misschien een 'schreeuw om hulp of afleiding of ontkenning is'?? Ik weet het niet... de tijd zal het leren en ik zie wel hoe ik het volgende week allemaal ervaar op mijn werk.



Ga nu the voice of holland kijken.



Tot gauw!

Marriss, jammer dat je nu toch weer zo moe bent, maar ook wel logisch na drukke dag gisteren. Lekker vanavond op de bank voor de tv. Ik kijk nu de finale van Topchef en straks ook The Voice. Mijn vriend in niet thuis vanavond, dus ik zit alleen op de bank voor de buis.



Jij had toch in december een afspraak met de bedrijfsarts staan?



Ak, lekker dat je nu nog wat leuke kleren erbij hebt gevonden. Ik hoop voor je dat het lukt om over geplaatst te worden naar die andere locatie. Jouw 'weekbaan' is in de kinderopvang, toch?



Ik heb vanmiddag de hele middag op de bank gehangen met mijn laptop, tv erbij en niet veel gedaan. Had ik even nodig, die rust.



Hebben jullie ook wel eens dat je zo ineens helemaal in de put zakt. Ik heb dat de laatste tijd af en toe. Dan voel ik me goed en ineens voel ik me zo k** en branden de tranen achter mijn ogen, heel raar. Toen ik net thuis was en de periode daarvoor kon ik me niet voorstellen dat ik me ooit weer vrolijk, ontspannen en gelukkig zou voelen. Nu heb ik die gevoelens steeds vaker en hoe vaker ik me goed voel, hoe angstiger ik dat vind. Ik ben zo bang dat het weer fout gaat.



Vanmiddag had ik dat ook ineens, ik denk dat het vandaag kwam door mijn fg van vanmorgen. We hebben het gehad over een training die ik graag wil doen over stressbestendigheid en omgaan met werkdruk, gedeeltelijk beter melden en een aantal taken die ik mag gaan doen in een heel leuk nieuw project. Ik vind het allemaal heel leuk, maar ook wel heel erg veel en heel erg veel verantwoordelijkheid, ik ben zo bang dat ik dat allemaal (nog) helemaal niet aan kan. Mijn baas zei vanmorgen heel treffend dat ik zodra ik op mijn werk ben ik er helemaal induik en dan geen rem meer heb. Daar is op zich niks mis mee, maar vreet wel energie en daar heb ik nu gewoon nog niet zoveel van. En ik vind het nog steeds zo moeilijk om nee te zeggen. Spontane dingen kan ik wel nee tegen zeggen, maar geplande dingen afzeggen vind ik zo moeilijk.



Om toch even positief te eindigen, ik kijk naar The Voice en zie Marco Borsato daar. In mei komt geeft hij weer concerten in het Gelredome en we hebben kaarten! En over drie weken ga ik naar de theatertour van Van Velzen.

Ik ben zo lang bezig geweest met mijn bericht dat er al weer twee anderen tussen stonden.



Annemie, goed dat je je baas verteld hebt over je nieuwe baan. Begrijpelijk dat je je in de steek gelaten voelt en het gevoel hebt dat ze blij zijn dat ze van je af zijn. Dat zou ik in jouw geval ook hebben hoor. Hoe is het met je pijn?



Ak, het kan best een vlucht zijn om nu te gaan winkelen en op zoek te gaan naar nieuw kleren, maar het kan ook gewoon de start van een nieuwe fase in je leven zijn. Een fase waarin je aandacht hebt voor jezelf en je eigen keuzes maakt.

Ak: Dank je voor de knuffel, kan ik idd wel even gebruiken. Aan de andere kant ben ik ook wel opgelucht, ik ben daar gewoon echt klaar. Het is zoooooo dubbel.



Abc: Het is zo herkenbaar. Ik had het een tijdje geleden ook heel erg, Je bent onderuit gegaan en dat maakt je onzeker. Ik heb altijd wel veel aan de volgende vergelijking. Het gevoel alsof ik nooit meer het ijs op durf te gaan, omdat ik er al een keer door heengezakt ben, zal ik altijd op mijn hoede zijn waar er eventueel een wak zou kunnen zijn.

Mijn psych stelde me toen gerust, in het begin ben je constant alert, op wakken en hoor je ieder kraakje, maar als je ziet dat iedereen op het ijs staat, en dat het goed gaat, krijg je vanzelf weer het zelfvertrouwen.

Ik merk nu wel dat ze gelijk had, en dat het idd slijt, ook het gevoel dat je ineens helemaal weg kan zakken ken ik maar al te goed. Het is of je dan als een plumpudding in elkaar zakt. En of alle energie uit je gezogen word. Maar mijn ervaring is dat dat ook steeds minder word hoor.



Wat gaaf dat je kaarten hebt voor het Gelredome, ik heb van de week de nieuwe cd van Marco aan mezelf kado gedaan. Had ik wel verdient vond ik.