Psyche
alle pijlers
Burnout?
zondag 22 augustus 2010 om 00:39
Hallo allemaal,
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
zondag 5 december 2010 om 17:29
Kusje: Ik denk dat je wel naar de ha moet gaan. Lees zelf nog eens even je posts van de afgelopen dagen terug. Daaruit blijkt dat je nu een goede dag hebt, op vier slechte. Als het echt goed gaat met je is dat andersom.
Waarom is die drempel om naar je ha te gaan zo hoog? Die man of vrouw word er gewoon voor betaald hoor. Als je naar de kapper wil vraag je je toch ook niet af, of die het niet te druk hebben voor jou?
Waarom is die drempel om naar je ha te gaan zo hoog? Die man of vrouw word er gewoon voor betaald hoor. Als je naar de kapper wil vraag je je toch ook niet af, of die het niet te druk hebben voor jou?
zondag 5 december 2010 om 17:41
Maris: Dit is wel wat mij het meest pijn doet, de lichamelijke pijn kan ik wel hebben, maar dit zorgt ervoor dat ik zoooooo enorm boos ben op die godvergeten klootzak.
Ik had het niet eerder genoemd omdat ik jullie er niet mee wil belasten, ik realiseer me dat het wel een heftig verhaal is.
Maar het doet me nu wel goed, dat ik erover kan schrijven.
Dat extra zweten is voor mij heel hekenbaar. Als je er over nadenkt is het ook wel logisch. Als je sport zweet je ook, en je lichaam is nu continu bezig om te presteren. Mijn hartslag is ook continu verhoogd. Word nu al een stuk minder, maar een jaar geleden zat ik constant op een ritme van minimaal 100.
Ik had het niet eerder genoemd omdat ik jullie er niet mee wil belasten, ik realiseer me dat het wel een heftig verhaal is.
Maar het doet me nu wel goed, dat ik erover kan schrijven.
Dat extra zweten is voor mij heel hekenbaar. Als je er over nadenkt is het ook wel logisch. Als je sport zweet je ook, en je lichaam is nu continu bezig om te presteren. Mijn hartslag is ook continu verhoogd. Word nu al een stuk minder, maar een jaar geleden zat ik constant op een ritme van minimaal 100.
zondag 5 december 2010 om 19:13
Annemie, dat maakt het nog veel moeilijker. Ik had altijd al een hekel aan drank in het verkeer en dit bevestigd maar weer dat dat een combinatie is die heel veel pijn bij anderen veroorzaakt . Ook heftige verhalen mag je hier vertellen als jij daar behoefte aan hebt, mij belast je daar in ieder geval niet mee en jij hebt er baat bij, dus gewoon schrijven over wat jij wilt.
Dat extra zweten herken ik niet. Mijn hartslag is ook niet hoger dan normaal, maar ik heb ook medicijnen die mijn bloeddruk en hartslag laag houden, dus dat kan daar ook aan liggen.
Kusje, ik ben het met de rest eens, één goede dag betekent (helaas) nog niet dat het over is. Ik zag er ook tegen op om naar de huisarts te gaan, maar hij bleek een stuk meelevender dan ik heb tot dan toe had gezien.
Lief, het brood is goed gelukt. Mijn schoonvader heeft genoten. Ik heb niet jouw recept gebruikt, maar gewoon het standaard recept dat op het pak staat. Mijn schoonouders waren hier vanmiddag, dus hij heeft eerst een paar plakjes warm opgegeten en later als avond eten nog een paar plakjes. Ik had het in twee cakevormen gebakken bij gebrek aan broodbakvorm en hij heeft al bijna een hele opgegeten.
Nu het toch over huisartsen gaat, vraagt jullie huisarts nog wel eens hoe het gaat als je nu voor iets anders komt? Ik ben voor mijn oor vier keer bij hem geweest en hij heeft niet één keer gevraagd hoe het verder gaat. Verwacht ik te veel als ik vind dat hij daar best naar had kunnen vragen?
Volgens mij vroeg Marriss nog naar mijn oor. Ik heb nu oordruppels om het oor zuur te houden (die druppels stinken naar azijn) omdat schimmels en bacteriën niet tegen zuur kunnen. Mijn oor jeukt al een stuk minder, dus ik ga ervan uit dat het eczeem ook goed geneest van die druppels.
Dat extra zweten herken ik niet. Mijn hartslag is ook niet hoger dan normaal, maar ik heb ook medicijnen die mijn bloeddruk en hartslag laag houden, dus dat kan daar ook aan liggen.
Kusje, ik ben het met de rest eens, één goede dag betekent (helaas) nog niet dat het over is. Ik zag er ook tegen op om naar de huisarts te gaan, maar hij bleek een stuk meelevender dan ik heb tot dan toe had gezien.
Lief, het brood is goed gelukt. Mijn schoonvader heeft genoten. Ik heb niet jouw recept gebruikt, maar gewoon het standaard recept dat op het pak staat. Mijn schoonouders waren hier vanmiddag, dus hij heeft eerst een paar plakjes warm opgegeten en later als avond eten nog een paar plakjes. Ik had het in twee cakevormen gebakken bij gebrek aan broodbakvorm en hij heeft al bijna een hele opgegeten.
Nu het toch over huisartsen gaat, vraagt jullie huisarts nog wel eens hoe het gaat als je nu voor iets anders komt? Ik ben voor mijn oor vier keer bij hem geweest en hij heeft niet één keer gevraagd hoe het verder gaat. Verwacht ik te veel als ik vind dat hij daar best naar had kunnen vragen?
Volgens mij vroeg Marriss nog naar mijn oor. Ik heb nu oordruppels om het oor zuur te houden (die druppels stinken naar azijn) omdat schimmels en bacteriën niet tegen zuur kunnen. Mijn oor jeukt al een stuk minder, dus ik ga ervan uit dat het eczeem ook goed geneest van die druppels.
zondag 5 december 2010 om 19:20
Kusje, als hij dat zegt dan zeg jij hoe je je voelt en dat je graag advies wil over wat je nu het beste kunt doen omdat jij zelf niet meer weet wat nu het beste voor je is. Jij wilt even rust, je werk push en trekt aan je en jij voelt je rot. Vertel het zo als het is, maak het niet erger maar bagatelliseer het ook niet. Vertel ook dat je case manager andere ideeen heeft dan jij, maar noem haar tegen over je arts geen b*tch. Houd het netjes en blijf bij de feiten. Zo'n arts heeft zulke verhalen vaker gehoord en weet wel hoe hij er mee on moet gaan. En als je denkt dat je zelf niet goed je punt kunt maken en je hulpvraag duidelijk kunt formuleren, dan kun je misschien je vriend meenemen naar de huisarts zodat hij ook zijn verhaal kan doen over hoe jij bent en doet momenteel.
zondag 5 december 2010 om 19:34
Kerstboom doe ik trouwens bij voorkeur niet aan. Ik vind het zo'n gedoe en die van ons is zo groot dat dat ding me gewoon in de weg staat. Ik heb van de week onze kunstboom op martkplaats gezet. Als er hier een boom komt dan wordt dat een nieuwe kunstboom die minstens de helft kleiner is dan de huidige.
Ik vind kerst ook niet zo veel aan, al die verplichte gezelligheid. Ik ga liever gewoon een keer wat leuks doen met familie. Wij hebben tussen alle drukte van kerst en Oud & Nieuw ook nog vier verjaardagen in die tijd, 24, 26 en 28 december en 2 januari. Mijn schoonouders willen ivm die verjaardag op 2e kerstdag waar zij ook heen moeten verder niks dan. Dus vaak zitten we op eerst kerstdag bij hun tussen de middag aan een uitgebreide maaltijd en dan 's avonds bij mijn ouders of op tweede kerstdag na een ochtend verjaardag met lunch dan nog naar mijn ouders. Beetje te veel drukte. Oud & Nieuw gaan we nu voor het tweede jaar elders in het land vieren met mijn schoonouders, dus geen nieuwjaarsvisites maar een rustige nieuwjaarsdag waarbij ik rustig kan bijkomen van een veel te lange oudjaarsdag. Ook de verjaardag op 2 januari ontlopen we daarmee, dus ik houd dit erin.
Sinterklaas sinds de kinderen uit mijn schoonfamilie niet meer geloven alleen nog met mijn familie dus dat scheelt wel weer. Als wij zelf een kind krijgen zal dat wel weer veranderen, maar dat zien we dan wel weer.
Ik vind kerst ook niet zo veel aan, al die verplichte gezelligheid. Ik ga liever gewoon een keer wat leuks doen met familie. Wij hebben tussen alle drukte van kerst en Oud & Nieuw ook nog vier verjaardagen in die tijd, 24, 26 en 28 december en 2 januari. Mijn schoonouders willen ivm die verjaardag op 2e kerstdag waar zij ook heen moeten verder niks dan. Dus vaak zitten we op eerst kerstdag bij hun tussen de middag aan een uitgebreide maaltijd en dan 's avonds bij mijn ouders of op tweede kerstdag na een ochtend verjaardag met lunch dan nog naar mijn ouders. Beetje te veel drukte. Oud & Nieuw gaan we nu voor het tweede jaar elders in het land vieren met mijn schoonouders, dus geen nieuwjaarsvisites maar een rustige nieuwjaarsdag waarbij ik rustig kan bijkomen van een veel te lange oudjaarsdag. Ook de verjaardag op 2 januari ontlopen we daarmee, dus ik houd dit erin.
Sinterklaas sinds de kinderen uit mijn schoonfamilie niet meer geloven alleen nog met mijn familie dus dat scheelt wel weer. Als wij zelf een kind krijgen zal dat wel weer veranderen, maar dat zien we dan wel weer.
zondag 5 december 2010 om 19:34
Mijn ha was ook veel meelevender dan verwacht. Hij is altijd best een kouwe kikker en weinig meelevend. Maar toen ik daar die bewuste maandagochtend zat was hij wel duidelijk: voorlopig thuis blijven en tot rust komen. Toevallig moest mijn moeder een paar weken terug naar dezelfde ha, en toen had hij nog aan mn moeder gevraagd hoe het met mij ging. Dus Abc, nee ik vind niet dat je teveel verwacht. Ik snap dat een ha niet van elke patient het wel&wee uit z'n hoofd kent, maar ik neem aan dat hij wel even in z'n dossier kijkt ofzo voor jij komt.
Kusje, zo'n gesprek loopt wel. Ik had precies hetzelfde, maakte me ook druk over wat ik moest zeggen. Ik zei geloof ik zoiets als 'het wil niet meer, ik zit er compleet doorheen' (en toen kwamen de tranen ook al) en dan komen de vragen wel, waar je gewoon antwoord op kan geven. Ik sluit me aan bij abc, zeg het zoals het is...en zeg ook dat je geen tabletten wilt, dat lost het probleem niet op. (mijn ha zei trouwens direct al: hier bestaan geen medicijnen voor, je moet tot rust komen en daarvoor schrijf ik je niets voor)
Abc, fijn dat je oor aan de beterende hand is. Er zat toch ook een operatie aan te komen?
Annemie, natuurlijk mag je hier alles kwijt wat je dwarszit (wat mij betreft) Ik vind het wel echt vreselijk voor je... is het ongeluk op 18 dec. een jaar geleden of langer? En hoe lang was je toen zwanger? En hoe staat jouw partner daarin? (mijn ervaring is dat mannen emotionele zaken makkelijker van zich af kunnen zetten, zo van 'het is gebeurd en we moeten weer verder..')
Als je er niet over wilt praten snap ik dat ook.
Kusje, zo'n gesprek loopt wel. Ik had precies hetzelfde, maakte me ook druk over wat ik moest zeggen. Ik zei geloof ik zoiets als 'het wil niet meer, ik zit er compleet doorheen' (en toen kwamen de tranen ook al) en dan komen de vragen wel, waar je gewoon antwoord op kan geven. Ik sluit me aan bij abc, zeg het zoals het is...en zeg ook dat je geen tabletten wilt, dat lost het probleem niet op. (mijn ha zei trouwens direct al: hier bestaan geen medicijnen voor, je moet tot rust komen en daarvoor schrijf ik je niets voor)
Abc, fijn dat je oor aan de beterende hand is. Er zat toch ook een operatie aan te komen?
Annemie, natuurlijk mag je hier alles kwijt wat je dwarszit (wat mij betreft) Ik vind het wel echt vreselijk voor je... is het ongeluk op 18 dec. een jaar geleden of langer? En hoe lang was je toen zwanger? En hoe staat jouw partner daarin? (mijn ervaring is dat mannen emotionele zaken makkelijker van zich af kunnen zetten, zo van 'het is gebeurd en we moeten weer verder..')
Als je er niet over wilt praten snap ik dat ook.
zondag 5 december 2010 om 19:37
Kusje, ik ben het daar niet bepaald met je vriend eens. Als je zoiets heftigs hebt meegemaakt dan kan je lg/casemanager niet anders dan erkennen dat dat enorme impact op je heeft. Ze kunnen niet van je verwachten dat je om 8.25u je emoties uitzet en om 8.30u stralend op je werk verschijnt, je bent geen robot hoor!
zondag 5 december 2010 om 19:40
abc, ja, zelfgebakken brood is per definitie beter dan dat voorgebakken spul. Ik vind het pure recept van het pak dat jij hebt gebruikt al helemaal niet lekker meer, dus kun je nagaan.....
Kusje, laat die lg nou voor wat het is. Print je posts van de laatste dagen uit en geef die aan de ha als je denkt dat je het niet kunt verwoorden. Ook de laatste over die overvaller. Daar spreekt paniek uit, en dat is niet goed voor je.
Het feit dat de kapper met iemand minder staat met Kerst lijkt me veel minder belangrijk dan dat jij gezond bent/blijft/wordt.
En dan wil ik voor jou wel de beslissing nemen: Je gaat morgen naar de huisarts. Punt.
Kusje, laat die lg nou voor wat het is. Print je posts van de laatste dagen uit en geef die aan de ha als je denkt dat je het niet kunt verwoorden. Ook de laatste over die overvaller. Daar spreekt paniek uit, en dat is niet goed voor je.
Het feit dat de kapper met iemand minder staat met Kerst lijkt me veel minder belangrijk dan dat jij gezond bent/blijft/wordt.
En dan wil ik voor jou wel de beslissing nemen: Je gaat morgen naar de huisarts. Punt.
zondag 5 december 2010 om 19:45
Het klinkt heel hard, maar jouw werkgever heeft in principe niks te maken met jouw privé stress. Was die overval thuis of op je werk? Dat het druk is op je werk is mag ook geen reden zijn om je niet op juist wel ziek te melden. Als jij niet kunt werken, dan moet je thuis blijven. Helaas bepaalt een huisarts niet of jij arbeidsongeschikt bent of niet, daar is de bedrijfsarts voor.
zondag 5 december 2010 om 19:54
quote:_maris_ schreef op 05 december 2010 @ 19:34:
...
Abc, fijn dat je oor aan de beterende hand is. Er zat toch ook een operatie aan te komen?
...Die operatie is aan mijn neus om de overgang van mijn neus naar mijn neusholte groter te maken. Het idee is dat ik dan minder vaak verkouden ben en minder last van mijn luchtwegen krijg. Ik weet echter nog niet of ik dat wel laat doen. Ik wil sowieso eerst de allergietest afwachten en me daarna goed laten voorlichten over de voor- en nadelen, de risico's en de te verwachten resulaten.
...
Abc, fijn dat je oor aan de beterende hand is. Er zat toch ook een operatie aan te komen?
...Die operatie is aan mijn neus om de overgang van mijn neus naar mijn neusholte groter te maken. Het idee is dat ik dan minder vaak verkouden ben en minder last van mijn luchtwegen krijg. Ik weet echter nog niet of ik dat wel laat doen. Ik wil sowieso eerst de allergietest afwachten en me daarna goed laten voorlichten over de voor- en nadelen, de risico's en de te verwachten resulaten.
zondag 5 december 2010 om 21:36
hoi
even snel weer, heb even globaal gelezen,maar zag kusje haar bericht en daar ik even op reageren.
Kusje ga aub naar de huisarts, doe je verhaal en meld je ziek meid!! weet je als je lg er niet aan wil dat het niet gaat,moet je je misschien maar gewoon eens laten gaan waar de klanten bijzijn.
Zoals je weet is mijn winkel 2 keer in korte tijd overvallen( en thuis overvallen worden is nog heftiger denk ik) en ik liep heel gespannen door de winkel, vertrouwde niemand.
Ik heb wel een aantal keer gehad dat een klant me aantikte en ik me helemaal kapot schrok en de tranen in mijn ogen stonden.
Misschien moet je je op je werk dan niet zo inhouden, als je in huien uitbarst waar de klanten bij zijn kan je baas toch niet anders dan je steunen? en maak een afspraak met de ba! begrijp me goed, ik ben echt tegen faken enzo dus dat moedig ik niet aan.maar als ik zo je berichten eens lees dan ees ik gewoon wat je er zwaar doorheen zit en als je baas niet mee wil werken kan je het misschien niet anders dan op deze manier. Maar nogmaals, meld je aub gewoon ziek.ze kunnen je voor zover ik weet niets maken. Het is potverdorie geen verkoudheid waar je mee loopt!
Ik ben trouwens wel heel benieuwd naar je verhaal. Misschien helpt het jou ook als je het eens opschrijft. Als je het niet hier wilt mag je het ook mailen hoor. Lijkt me doodeng wat je hebt meegemaakt.
even snel weer, heb even globaal gelezen,maar zag kusje haar bericht en daar ik even op reageren.
Kusje ga aub naar de huisarts, doe je verhaal en meld je ziek meid!! weet je als je lg er niet aan wil dat het niet gaat,moet je je misschien maar gewoon eens laten gaan waar de klanten bijzijn.
Zoals je weet is mijn winkel 2 keer in korte tijd overvallen( en thuis overvallen worden is nog heftiger denk ik) en ik liep heel gespannen door de winkel, vertrouwde niemand.
Ik heb wel een aantal keer gehad dat een klant me aantikte en ik me helemaal kapot schrok en de tranen in mijn ogen stonden.
Misschien moet je je op je werk dan niet zo inhouden, als je in huien uitbarst waar de klanten bij zijn kan je baas toch niet anders dan je steunen? en maak een afspraak met de ba! begrijp me goed, ik ben echt tegen faken enzo dus dat moedig ik niet aan.maar als ik zo je berichten eens lees dan ees ik gewoon wat je er zwaar doorheen zit en als je baas niet mee wil werken kan je het misschien niet anders dan op deze manier. Maar nogmaals, meld je aub gewoon ziek.ze kunnen je voor zover ik weet niets maken. Het is potverdorie geen verkoudheid waar je mee loopt!
Ik ben trouwens wel heel benieuwd naar je verhaal. Misschien helpt het jou ook als je het eens opschrijft. Als je het niet hier wilt mag je het ook mailen hoor. Lijkt me doodeng wat je hebt meegemaakt.
zondag 5 december 2010 om 21:48
Kusje: Wat verwacht je precies van je ha? Want je hebt idd gelijk als je zegt dat hij er niets mee kan wat betreft jou ziekmelding. Daarvoor moet je echt bij de ba zijn, en als je er daarmee niet uitkomt, denk ik dat je er verstandig aan doet om een afspraak te maken met het uwv voor een second opinion.
Je klinkt idd heel angstig, wat ik ook wel heel goed kan begrijpen, toch wil je geen kalmerende tabletten. Misschien heb je ze gewoon even nodig, om een beetje te kunnen functioneren. Zo erg is dat toch niet?
Jammer dat je lg geen begrip heeft voor je situatie, toch vraag ik me ook af of je er verstandig aan doet om volledig in de zw te gaan. Ik zou zeker geen 38 uur gaan werken, maar misschien toch wel een paar uur per week op at. Je hebt dan nog wel wat afleiding. Als ik het goed begrijp is het thuis gebeurd? hoe lang is het nu geleden?
Had je voordat het gebeurde ook wel eens het gevoel dat je werk je te zwaar was?
Abc: Dank je wel voor je medeleven. Ik had een hork van een huisarts, en heb uiteindelijk besloten om over te stappen naar een ander. Deze zal echt altijd vragen hoe het met me is. Ik vind dat ook wel het minste wat ze kunnen doen hoor.
Wat een berg verjaardagen in december, kan me voorstellen dat je de kerst dan even laat voor wat het is.
Fijn dat het wat beter gaat met je oor.
Marriss: Ik was bijna vier maanden zwanger, en het is nu 4 jaar geleden. De tijd gaat zo snel, soms lijkt het of het veel korter geleden is. Mijn man probeert het wel te begrijpen, maar hij is idd wel meer van: het is gebeurd we moeten verder. Ik heb het kindje bij me gehad, Ik had het zelf een week daarvoor voor het eerst gevoelt, voor hem was het nog minder tastbaar. Niet dat hij er minder verdriet van heeft gehad, maar hij was meer met mij bezig. Waar hij echt moeite mee heeft gehad is dat we hierdoor ook echt nooit geen tweede meer zullen krijgen.
Je klinkt idd heel angstig, wat ik ook wel heel goed kan begrijpen, toch wil je geen kalmerende tabletten. Misschien heb je ze gewoon even nodig, om een beetje te kunnen functioneren. Zo erg is dat toch niet?
Jammer dat je lg geen begrip heeft voor je situatie, toch vraag ik me ook af of je er verstandig aan doet om volledig in de zw te gaan. Ik zou zeker geen 38 uur gaan werken, maar misschien toch wel een paar uur per week op at. Je hebt dan nog wel wat afleiding. Als ik het goed begrijp is het thuis gebeurd? hoe lang is het nu geleden?
Had je voordat het gebeurde ook wel eens het gevoel dat je werk je te zwaar was?
Abc: Dank je wel voor je medeleven. Ik had een hork van een huisarts, en heb uiteindelijk besloten om over te stappen naar een ander. Deze zal echt altijd vragen hoe het met me is. Ik vind dat ook wel het minste wat ze kunnen doen hoor.
Wat een berg verjaardagen in december, kan me voorstellen dat je de kerst dan even laat voor wat het is.
Fijn dat het wat beter gaat met je oor.
Marriss: Ik was bijna vier maanden zwanger, en het is nu 4 jaar geleden. De tijd gaat zo snel, soms lijkt het of het veel korter geleden is. Mijn man probeert het wel te begrijpen, maar hij is idd wel meer van: het is gebeurd we moeten verder. Ik heb het kindje bij me gehad, Ik had het zelf een week daarvoor voor het eerst gevoelt, voor hem was het nog minder tastbaar. Niet dat hij er minder verdriet van heeft gehad, maar hij was meer met mij bezig. Waar hij echt moeite mee heeft gehad is dat we hierdoor ook echt nooit geen tweede meer zullen krijgen.
zondag 5 december 2010 om 22:54
Annemie ik geef je als eerste een . Ik schrok toen ik las dat je 4 maanden zwanger was en toen je het ongeluk kreeg je jullie kindje daardoor ook verloren bent. Wat verschrikkelijk en ook steeds het besef: we hadden 2 kinderen kunnen hebben...hier op aarde. En dat je geen kinderen meer kan krijgen door het ongeluk?
Iemand was nieuwsgierig naar onze leeftijden. Nou nu kom ik: in oktober 31 jaar geworden. Geen kinderen, maar wel een kinderwens maar nog niet bezig ivm verbouwing. Als alles goed gaat gaan we woensdag 15 december over in ons huis !
Natuurlijk blijven jullie op de hoogte hierover...!
Morgenochtend eerst naar de psycholoog en morgenmiddag 2 uren th.werken. Soms denk ik dat ik sterker ben dan ik in werkelijkheid ben. Want dan krijg ik weer een terug slag(je) en daar baal ik onbewust wel van. Wil eigenlijk weer te snel, maar de verhuizing zal daar ook wel een rol in spelen. Eigenlijk wil ik gewoon weer gewoon zijn en weer gewoon werken... Maar ja, dat gevoel kennen jullie ook wel denk. Ik ga zo slapen, welte allemaal
Iemand was nieuwsgierig naar onze leeftijden. Nou nu kom ik: in oktober 31 jaar geworden. Geen kinderen, maar wel een kinderwens maar nog niet bezig ivm verbouwing. Als alles goed gaat gaan we woensdag 15 december over in ons huis !
Natuurlijk blijven jullie op de hoogte hierover...!
Morgenochtend eerst naar de psycholoog en morgenmiddag 2 uren th.werken. Soms denk ik dat ik sterker ben dan ik in werkelijkheid ben. Want dan krijg ik weer een terug slag(je) en daar baal ik onbewust wel van. Wil eigenlijk weer te snel, maar de verhuizing zal daar ook wel een rol in spelen. Eigenlijk wil ik gewoon weer gewoon zijn en weer gewoon werken... Maar ja, dat gevoel kennen jullie ook wel denk. Ik ga zo slapen, welte allemaal
zondag 5 december 2010 om 22:55
Annemie , wat afschuwelijk zeg. heb er geen woorden voor. Ik denk idd dat het voor een man anders is, niet minder verdriet maar anders. en zeker in deze sitatie, hij was meer met jouw bezig.
ik heb denk ik een hele fijne huisarts. als ik bij hem kom vraag hij altijd hoe het is. nu ben ik de afgelopen tijd alleen maar voor mijn bo bij hem geweest, maar hij weet nog precies hoe of wat. ook wil hij me steeds terug zien. nu wilde hij me na 2 weken weer zien, dat was dus eigenlijk 2weken geleden,maar ja heb gewoon geen puf om afspraak te maken en tja waarom moet ik erheen het gaat niet minder goed..dus stel ik het weer uit.
morgen weer naar de psych.
mensen morgen lees ik even goed bij, heb nu even globaal gelezen.
ik heb denk ik een hele fijne huisarts. als ik bij hem kom vraag hij altijd hoe het is. nu ben ik de afgelopen tijd alleen maar voor mijn bo bij hem geweest, maar hij weet nog precies hoe of wat. ook wil hij me steeds terug zien. nu wilde hij me na 2 weken weer zien, dat was dus eigenlijk 2weken geleden,maar ja heb gewoon geen puf om afspraak te maken en tja waarom moet ik erheen het gaat niet minder goed..dus stel ik het weer uit.
morgen weer naar de psych.
mensen morgen lees ik even goed bij, heb nu even globaal gelezen.
maandag 6 december 2010 om 09:06
Goedemorgen allen,
Jeetje kusje...heftig ook man. Nu je het zo opschreef kwamhet me zo bekend voor maar ik denk dat je er al een topic overhad en dat ik dat gelezen had al. Durf jij nog wel in je huis te wonen?? ja je hebteigenlijk weinig keus natuurlijk, je hebt ook niet zomaar een ander huis. man is zou heel bang zijn denk ik.
oh ja ik ben 32.
Ik heb wel een lleuk en gezellig sinterklaas weekend gehad. maar ben wel moe nu en voel me niet helemaal happy, maar moet ook ongesteld worden dus dat zal er ook wel mee te maken hebben.
Ik ga ff beetje opruimen hier en al het speelgoed een plekje geven.
Oh annemie, is jouw dochter ook al aan het puberen??pff word er soms helemaal gek van haha
Jeetje kusje...heftig ook man. Nu je het zo opschreef kwamhet me zo bekend voor maar ik denk dat je er al een topic overhad en dat ik dat gelezen had al. Durf jij nog wel in je huis te wonen?? ja je hebteigenlijk weinig keus natuurlijk, je hebt ook niet zomaar een ander huis. man is zou heel bang zijn denk ik.
oh ja ik ben 32.
Ik heb wel een lleuk en gezellig sinterklaas weekend gehad. maar ben wel moe nu en voel me niet helemaal happy, maar moet ook ongesteld worden dus dat zal er ook wel mee te maken hebben.
Ik ga ff beetje opruimen hier en al het speelgoed een plekje geven.
Oh annemie, is jouw dochter ook al aan het puberen??pff word er soms helemaal gek van haha
maandag 6 december 2010 om 09:07
kusje,
Goh meid, wat verschrikkelijk eng om mee te maken!
Ik kan me heel goed voorstellen dat dit een enorme grote impact heeft op je leven! Wat ik me direct dan afvraag: voel jij je wel veilig thuis of op straat? En hebben ze de dader ook te pakken gekregen? Ik hoop het wel voor je.
Veel sterkte vanmorgen bij de huisarts en vertel je verhaal net zoals je hier hebt gedaan. Schrijf anders wat steekwoorden op papier en neem dat mee (dit heb ik ook wel regelmatig gedaan).
Goh meid, wat verschrikkelijk eng om mee te maken!
Ik kan me heel goed voorstellen dat dit een enorme grote impact heeft op je leven! Wat ik me direct dan afvraag: voel jij je wel veilig thuis of op straat? En hebben ze de dader ook te pakken gekregen? Ik hoop het wel voor je.
Veel sterkte vanmorgen bij de huisarts en vertel je verhaal net zoals je hier hebt gedaan. Schrijf anders wat steekwoorden op papier en neem dat mee (dit heb ik ook wel regelmatig gedaan).
maandag 6 december 2010 om 11:10
Kusje, wat een heftig verhaal. Ik kan me heel goed voorstellen dat je daarvan van slag bent en depressief wordt. Goed dat je naar de huisarts bent gegaan en fijn dat hij achter je staat.
Hier wederom hoofdpijn, maar ik heb wel een leuk weekend gehad. Tegenwoordig heb ik de week nodig om bij te komen van het weekend. Dat is toch ook nog niet ideaal. De balans is weg en daar moet ik naar op zoek.
Hier wederom hoofdpijn, maar ik heb wel een leuk weekend gehad. Tegenwoordig heb ik de week nodig om bij te komen van het weekend. Dat is toch ook nog niet ideaal. De balans is weg en daar moet ik naar op zoek.
