Burnout?

Abc: Ik heb idd ook even zitten zoeken op het csr centrum. Ik kende het nog niet, maar moet zeggen dat het er goed uitziet. Alleen word het volgens mij niet vergoed. Ik zat een stukje te lezen dat sommige werkgevers wel een bijdrage willen doen in de kosten. Misschien dat je dat zou kunnen proberen?

Jammer is dat he, dan heb je iets gevonden waar je je goed bij voelt, en dan krijg je dat gezeur weer.

Ik was wel blij dat de deeltijd vorig jaar wel vergoed werd, dat koste ruim tienduizend euro. (en d'r nog niks aangehad ook)

Hallo meiden,



Er is zoveel weer bijgeschreven, ik kan het echt niet bijhouden allemaal en vind het ontzettend knap dat jullie dat wel kunnen en proberen. Ik heb t ook geprobeerd op mijn manier en toch steeds het gevoel gehad dat ik tekort schoot bij jullie in het reageren. Daarom heb ik ook besloten en vind dit echt niet leuk om te vertellen, dat ik stop met schrijven. Ik kan het niet bijhouden allemaal en heb t gevoel dat ik achter de feiten aan hol. Hoe het allemaal met me gaat aflopen, ik zie het wel. Ik zal wel weer terug gaan naar mijn oude locatie en wanneer ik helemaal beter ben om me heen kijken naar ander werk. Ik ben er nog lang nog niet, maar voel me op zich goed ondanks de drukte thuis. Als het goed is gaan we of dit weekend over en anders rond 15 december. Ik heb trouwens niet aan gegeven dat ik me per januari weer aantal uren beter meld. Dit heb ik voor mezelf besloten. Dit geeft mezelf rust. Volgende week ga ik proberen op de groep te werken boventallig. En in de kerstvakantie 1 of 2 halve dagen en de rest genieten van ons huis.



Ik wens jullie heel veel kracht, liefde en succes toe de komende tijd en in de toekomst! Echt heel veel dankjes voor jullie aandacht, reacties en dat ik bij jullie mocht schrijven. Ik waardeer dit echt en jullie zijn naar mijn idee allemaal TOPmeiden!

Nou, ik ben wel benieuwd hoe het jou gaat verlopen ak. Want jij bent een stukje verder dan ik lijkt wel en dan ben je dus een voorbeeld. En ik wil ook gewoon weten of je goed terecht komt. Dus van mij hoef je niet te stoppen hoor. Want jij bent ook een topmeid.

Ak, jammer dat je weggaat, maar het is je eigen keuze en die respecteer ik. Ik wens jou heel veel plezier in je nieuwe huis en succes op je werk.



Annemie, ik heb een intake formulier ingevuld. De intake kost ¤150,- en dat heb ik er wel voor over. Verder hoor ik later wel wat er wel of niet vergoed wordt. Als blijkt dat het niet vergoed wordt, kan ik altijd nog overstappen naar iets anders. Ik las op de site dat er enkele coaches zijn die geen afspraken hebben met verzekeraars en dat je hun behandeling zelf moet betalen, daaruit concludeer ik dat er ook coaches zijn die wel afspraken hebben met verzekeraars en dat het dan dus wel vergoed wordt. Ik wacht het nu even af. Tienduizend euro ga ik echt niet zelf betalen, dat is wel heel erg veel geld.

Ak: Ook ik vind het erg jammer dat je weggaat, maar zoals abc ook zegt, het is jouw keuze en die moeten we respecteren. Veel succes, met de verhuizing en je (eventueel nieuwe) baan. Zorg goed voor jezelf meis, dan komt alles goed.

Laat je af en toe nog eens horen hoe het gaat?



Abc: Spannend dus even afwachten. Jij had toch al een uitgebreide dekking op je verzekering zitten? En de deeltijd was wel drie dagen in de week he, dus kan me voorstellen dat er een keer per week een uur, een heel ander prijskaartje zal hangen.

Toffe: Wat fijn, kan het al op korte termijn, je kan het maar achter de rug hebben he?



Ik was net aan het lopen met mijn mp3. En ik kwam het volgende nummer tegen: Voor julllie allemaal, maar vandaag speciaal voor Toffe en Lief:



http://www.youtube.com/watch?v=yW7o2IYZVr8

Dankjewel annemie, dat is mooi

Jeetje, een mens kan ook niet gewoon even naar therapie gaan, kerstballen kopen en een broodje eten met dr moeder en er is een compleet boekwerk bijgeschreven



Allereerst, Ak, jammer dat je deze keuze hebt gemaakt. Ik had helemaal niet het idee dat je tekortschoot oid, maar goed, het forum en dit topic moeten je een goed gevoel geven, en als dat niet zo is dan schiet het z'n doel voorbij. Veel succes meid, met alles. Je b.o, het opbouwen op het werk, en natuurlijk de verhuizing. Hopelijk voel je je straks helemaal thuis op jullie nieuwe plekje. Kom je af en toe even laten horen hoe het met je gaat?



Toffe, een voor jou! Jeetje, je klinkt -zoals iemand anders ook al zei- eenzaam, en dat doet me wel een beetje zeer... ik wou dat ik je de gouden tip kon geven mbt de ad, maar dat kan ik niet. Ik heb er totaal geen ervaring mee, kan me dus ook nergens over uitlaten over wel/geen goed idee. Ik hoop wel van harte dat je je gauw weer wat beter voelt. Probeer terug te denken aan vorige week, toen je je zo goed voelde... zo kan het ook! Mijn mw gaf me de tip om een stickertje (oid) op de kalender/agenda te zetten als je een goeie dag hebt. Omdat je, als je je rot voelt, de neiging hebt om daarin te blijven 'hangen' en dat alles dan negatief is en je je ook niet meer kunt voorstellen dat je ook heus goeie dagen hebt.

Fijn dat je baas inmiddels gereageerd heeft, hoef je niet meer om de haverklap je mailbox te openen



Abc, spannend, ik ga zo eens kijken op die site. Misschien is een telefoontje naar je zorgverzekering wel de korste klap? Hopelijk geeft het wat rust nu je een keuze hebt gemaakt. Nu ook niet meer twijfelen he??



Annemie, mijn vraag van gisteren naar jou was wat ongelukkig, sorry. (toen ik vroeg of je ook wat opgelucht was na de sessie) Nee, natuurlijk niet, het was vreselijk emotioneel, een enorme herbeleving, hartstikke heftig... hoe kom ik dan bij 'opgelucht?!?!' Volgens mij bedoelde ik met 'opluchting' dat het misschien zo kon zijn dat er wat puzzelstukjes op zn plek vielen, dat er weggestopte emoties naar boven kwamen... zoiets. Toen ik het later teruglas, in combinatie met jouw antwoord vond ik het een beetje een stomme vraag van mezelf, excuus daarvoor.

Hoe is het vandaag met je? Heb je wat kunnen slapen na gisteren?



Lief, we kunnen ook gezellig over andere dingen kletsen hoor! Dan kom je hier tóch kijken, maar ben je niet 100% met je bo bezig. Ik ben zelf nogal van het offtopic kletsen, maar het gevaar op zo'n forum is wel dat je zo snel weer herkenbaar wordt als je bijv. over je hobby's of je vrienden gaat praten. Wat goed dat je uit eten gaat! Ik wil ook heel graag, maar durf het steeds niet aan... Weet niet zo goed waarom. Misschien omdat ik mezelf helemaal niet gezellig vind momenteel, en uit eten gezellig 'moet' zijn?



Kusje, tsja, ik weet niet zo goed wat ik verder nog moet zeggen. Ik vind het heel vervelend voor je dat je in deze situatie zit, en ik hoop van harte dat je je gauw beter voelt. Maar (en dat bedoel ik niet lullig) misschien vind je meer aansluiting bij mensen met PTSS (ik weet niet of daar een topic over is) want dat is denk ik wel wat anders dan wij hier met een burnout... en waarschijnlijk zullen wij dus ook niet de tips, adviezen en herkenning hebben die je nodig hebt.



Even dit posten, dan kom ik zo over mezelf vertellen...

/

Mooi Annemie, ik heb 'm net 3x achter elkaar geluisterd, samen met vriend. Hij wist wel dat ik op dit forum schreef, maar niet precies welke topics. Hij vraagt er ook nooit naar, vind het wel prima. Toen jij een paar dagen geleden je verhaal van het ongeluk had geschreven, zag hij aan mij dat ik iets las wat me aangreep en vroeg hij wat er was. Toen verteld dat ik op een topic schreef met mensen met bo, etc. Ook verteld wat me op dat moment zo aangreep. Hij kreeg ook kippevel van jouw verhaal...

Hij kwam net thuis van het werk en kwam bij me op de bank liggen (zonder op het beeldscherm te kijken) Hij hoorde het liedje en zei: mooi... mooie tekst... Ja ik zei: van mn vivaforum! Hihih

quote:_maris_ schreef op 08 december 2010 @ 15:59:

Lief, we kunnen ook gezellig over andere dingen kletsen hoor! Dan kom je hier tóch kijken, maar ben je niet 100% met je bo bezig. Ik ben zelf nogal van het offtopic kletsen, maar het gevaar op zo'n forum is wel dat je zo snel weer herkenbaar wordt als je bijv. over je hobby's of je vrienden gaat praten. Wat goed dat je uit eten gaat! Ik wil ook heel graag, maar durf het steeds niet aan... Weet niet zo goed waarom. Misschien omdat ik mezelf helemaal niet gezellig vind momenteel, en uit eten gezellig 'moet' zijn?

Ik ga naar een restaurant alwaar het eten zo goed is dat elke conversatie de smaaksensatie tekort doet....

Meiden bedankt voor jullie lieve reactie's allemaal! Doet me goed hoor! Ondanks dat ik ermee stop om hier te schrijven zal ik wel geregeld jullie verhalen blijven lezen, want heb erg veel aan jullie gehad. Het gevoel dat je niet de enige bent die op dit moment ziek thuis zit of gedeeltelijk aan het werk is.

De enige redenen waarom ik er mee stop is, dat het ik niet behappen kan, niet kan bijhouden (zou dat aan mijn b.o. liggen? Geen idee, maar dat geeft me dus niet een goed gevoel, maar voor de rest dus wel.



Toffe, ik heb tijdens mijn vorige b.o. erg veel aan mijn ad gehad, Ik gebruikte toen efexor 37,5 mg en volgens mij 2 of 3 maal per dag 1 tablet (maar dat weet ik niet precies meer). De ad heeft me weer in balans gebracht in combi met rust, tijd en mw en een vrouwenpraatgroep.



Ik zal jullie laten weten, wanneer we over zijn gegaan en zo nu en dan ook schrijven hoe het met me gaat en wie weet om wat op jullie te reageren en jullie tips te geven.



Of ik verder dan jullie ben weet ik niet, in sommige dingen misschien wel en in andere dingen misschien niet, Ik kan nog steeds mezelf goed voor de gek houden, omdat ik lichamelijk nergens meer last van heb. Maar dat geld niet voor mijn geestelijk herstel. Dat zit nog zo op de wip. Ja een soort wip wap. De ene kant goed, de andere kant slecht. Wat een vergelijking, ahum.



Dus jullie raken me nog niet helemaal kwijt, want vond het een hele bijzondere ervaring om zo je leven te delen met andere meiden via een forum!



Groetjess

Ak, fijn dat je af en toe nog komt laten weten hoe het gaat. Dat je het niet allemaal kunt bijhouden kan inderdaad komen van de bo. Op slechte dagen lukt mij dat ook niet.



Annemie, wat een mooi nummer. Goede tekst. Blof heeft wel meer van zulke mooie nummers. Ik bedenk nu ineens dat ik mijn nieuwe cd van Marco nog niet eens geluisterd heb. Daar ga ik morgen eens rustig voor zitten.



Dit vind ik ook een mooi nummer, kan me soms echt aangrijpen. Misschien is voor sommigen de tekst te hard, maar wou het toch even met jullie delen (het is trouwens een cover van Phil Collins, The Streets of Londen).

Guus Meeuwis, Op straat



Marriss, goed dat de mw zo snel inziet dat jij er nu nog niet aan toe bent om de 'confrontatie' met je werk aan te gaan. Van huilen krijg ik ook altijd hoofdpijn, is een heel natuurlijke reactie geloof ik. Je collega's een keer bij jouw thuis uitnodigen kan natuurlijk ook wel zonder helemaal alles nu al op tafel te gooien. Gewoon een keer bijkletsen kan ook prima zonder meteen heel diep te gaan.



Paars in de kerstboom is mooi. Hier komt dit jaar denk ik geen boom. Ik heb onze oude kunstboom gister verkocht via Marktplaats (die vond ik veel te groot) en ik weet niet of we nog wel een nieuwe kopen. Ik vind het sowieso altijd vooral heel veel gedoe om zo'n boom op te zetten en het staat me al snel in de weg, maar bij anderen vind ik het meestal wel mooi.



Ik heb vanmiddag met mijn schoonmoeder gewinkeld en nu heb ik hoofdpijn . Ik vind dat zo stom, ik doe iets leuks en gezelligs en toch krijg ik er hoofdpijn van. Nou is mijn schoonmoeder wel heel druk en heeft ze amper twee minuten haar mond gehouden, maar het was gewoon heel gezellig. Ik baal er dan echt van dat ik daar toch weer last van krijg.



Toen ik thuis kwam zag ik dat ik een gemist gesprek had op mijn huistelefoon. Ik denk/hoop dat het iemand was die belde naar aanleiding van mijn intake formulier. Ben benieuwd wanneer er weer gebeld wordt. Vind het best jammer dat ik niet thuis was.



Mijn vriend weet wel dat ik hier schrijf, hij is vooral blij dat ik hier zoveel herkenning vind en dingen van me af kan schrijven. Verder maakt het hem niet zoveel uit.



Lief, mijn schoonvader heeft sinds hij mijn brood eet steeds hele hoge suikers, heb jij daar ook last van dat dat glutenvrije brood zoveel invloed op je suiker heeft? Volgens zijn diabeetkundige kon het niet aan dat brood liggen maar lag het aan zijn naaldjes van zijn insulinepomp, maar ik heb toch meer vertrouwen in een ervaringsdeskundige. Vanmiddag heeft hij extra bij gespoten en ging het wel goed.

Marriss: Het geeft niet dat je gisteren vroeg of het me opluchte. Het zou misschien wel kunnen, maar ik ben dan weer echt daar, en het gebeurd ook weer opnieuw. Ik reageer dan ook weer zoals ik toen deed, Dus ik schreeuw het uit, en ik roep of mensen me in godsnaam willen helpen. Ik huil me kapot, omdat ik me realiseer dat het einde verhaal is voor de baby. Ik voel me weer net zo eenzaam. Nadien kan ik me de echte wereld van dat moment niet herinneren, dus ik weet niet dat mijn psycholoog op haar knieen bij me heeft gezeten.

Gelukkig gebeurde het op de kamer van de psych, en heeft niemand het verder gezien, ik schaam me er heel erg voor.

Het gevolg is dan ook wel, dat ik vannacht weer aardig last gehad heb van nachtmerries.



Fijn dat het mw zo achter je staat, ik zou het denk ik ook niet kunnen om over koetjes en kalfjes te gaan praten, en later pas wat me dwarszit. Dus ik zou vroeg in januari een keer aan je collega's vragen om wat te gaan drinken en dan aangeven wat je te zeggen hebt. Ik zou wel iemand meenemen die je kan steunen, en waar je op terug kan vallen.

Ik zou ze niet zo snel thuis vragen met dit gesprek, als je ergens anders bent dan kan jij weg als het toch minder loopt dan jij gehoopt had. Als ze bij je thuis komen moet je maar afwachten wanneer ze weggaan.



Mooi nummer he van blof, vorig jaar ging er bijna geen dag voorbij of ik draaide hem wel een keer. Het hielp mij wel heel erg. Leuk trouwens een paarse boom, die van ons is donkerblauw met wit.



Lief: Ik hoop dat je heel erg lekker aan het eten bent, en veel succes bij de psychiater.



Abc: Dat nummer wat jij neerzet is ook wel heel erg sterk, als je dan al een keer zelfmedelijden hebt zet dit je gelijk weer met allebei je benen op de grond he?

Hoofdpijn krijgen is niet zo gek hoor, ook al is het leuk en gezellig het is wel inspanning.

Ohh had je een anoniem gesprek gemist? Balen is dat he? Bij de intake van psyq kreeg ik echt een officiele belafspraak per post opgestuurd, dat vond ik wel heel fijn, dan wist ik tenmiste hoe of wat. Ik hoop dat ze snel bellen! Als je eenmaal de beslissing genomen hebt, wil je ook zo snel mogelijk aan de slag he.



Ik heb wel een hele rustige dag, een beetje bijtanken van gisteren. Morgen weer niks bijzonders. Is toch ook wel lekker.

quote:abc schreef op 08 december 2010 @ 18:42:

Lief, mijn schoonvader heeft sinds hij mijn brood eet steeds hele hoge suikers, heb jij daar ook last van dat dat glutenvrije brood zoveel invloed op je suiker heeft? Volgens zijn diabeetkundige kon het niet aan dat brood liggen maar lag het aan zijn naaldjes van zijn insulinepomp, maar ik heb toch meer vertrouwen in een ervaringsdeskundige. Vanmiddag heeft hij extra bij gespoten en ging het wel goed.



Voorzover ik weet is glutenvrij brood wel koolhydraatrijk (net als gewoon brood), maar werkt het sneller en korter. Ik had in het begin van het dieet enorm hoge pieken na brood eten en vervolgens knalde ik zo in een hypo. Dit alles in een tijdbestek van 1,5 uur. Uiteindelijk vond ik uit dat ik eerder moest spuiten, dus niet vlak voor het eten, maar ouderwets een half uur ervoor. Zodat de piek van de insuline en de piek van het brood weer samenvielen. Na verloop van tijd was eerder spuiten niet meer nodig en nu doe ik alles als vanouds.

Als hij altijd crackers at, denk ik dat hij niet aan zoveel khd kwam als met brood. Een boterham is twee crackers, dus als hij nu twee boterhammen eet, dan zouden dat voorheen 4 crackers zijn. Wie weet zit daar nog een hogere khd-inname verstopt? dat moet dan met extra spuiten worden vereffend.



Verder heb ik me gek gezocht naar een dietiste die van zowel diabetes als coeliakie verstand had omdat ik helemaal ontregelde toen ik glutenvij begon, en ik moet de eerste nog vinden. Ik heb het opgegeven en besloten dat ik nu zelf de specialist ben.

Maar dit is alleen mijn ervaring!

Lief: Hoe is het gisteren afgelopen?



Ik ben goed bezig, lekker mijn kamer aan het soppen, met de muziek keihard aan. Buren zijn toch aan het werk. .

Wat een k**dag. Ik heb beroerd geslapen, heel stomme droom gehad waarin ik heel boos was en dat was ik nog steeds toen ik wakker werd. Was er letterlijk misselijk van. Toch maar wel naar de fysio gegaan en dat ging wonderlijk goed (op het roeiapparaat na dan, wat een rotding). Net na het douchen mijn joggingbroek en slobbertrui aangedaan en ik kom de hele dag niet meer van de bank af denk ik.



Net toch ook maar even mijn baas gebeld. Voor volgende week een afspraak gemaakt. Hij had mijn mails wel gelezen, kan er dan echt pissig om worden dat hij niet reageert. Na dat telefoontje even zitten huilen en ben nu wel weer iets rustiger, maar volgens mij is er vandaag maar heel weinig nodig om me uit mijn vel te laten springen.

Oh meiden wat rot dat jullie zo een rotdag hebben



abc: Weet je nog waar dat je zo boos over was in je droom? Jammer dat je het na het sporten nog steeds niet kwijt bent.

Was je baas al wel helemaal beter? Ik kan me voorstellen dat je heel erg teleurgesteld bent, zeker omdat jullie een hele goede band hebben. Maar je had afgesproken om een week even niet met je werk bezig te zijn. Dus misschien dat hij zich aan de afspraak wilde houden?



Toffe: Goed van je dat je probeert om het van de positieve kant te zien. Fijn ook dat ze ondanks dat het een ingewikkeld verhaal word wel de moeite voor jou willen nemen, dat je toch afscheid kan nemen van je winkel.

En ik vind het al helemaal een prestatie dat je er aan durft te beginnen om de kerstspullen neer te zetten, terwijl je in zo een bui bent. Bij mij zouden denk ik dan de ballen door de kamer vliegen.

Ik droomde dat we met alle collega's ergens in Noord Holland waren. Op een gegeven moment moesten we fietsen naar Arnhem op mountainbikes. Nu kan ik absoluut niet op een mountainbike fietsen door de houding op zo'n fiets (geef mij maar een opoefiets). Ik wou dus niet mee, maar ik moest. Een collega die vorig jaar aan zijn schouder is geopereerd hoefde niet mee te fietsen. Uiteindelijk hoefden we niet naar Arnhem te fietsen maar gewoon drie uur fietsen. Ik was heel boos en had ruzie om dat fietsen met die collega met zijn schouderoperatie. Later was ik op het werk en op een gegeven moment kwam mijn baas eraan met een heel debiele bril op, het leek net een duikbril met een hele dikke rand. En toen ging de wekker.



Volgens mijn vriend was ik zo boos over dat fietsen omdat iemand met een zichtbare (duidelijke) handicap wel erkenning krijgt en ik met mijn op het eerste gezocht onzichtbare klachten dat niet krijg (maar dat krijg ik wel, dus dat is het volgens mij niet). En die bril van mijn baas duidde volgens mijn vriend erop dat ik dacht dat mijn baas een vertekend beeld heeft over vanalles (was ik het ook niet zo mee eens).



Die collega met zijn schouderklachten heb ik vorige week nog gesproken en in hem ben ik wel heel teleurgesteld. Ik heb een heel goed contact met hem en heb in de loop van de jaren veel met hem gepraat over vanalles en nog wat. In de tijd dat ik ziek ben heeft hij na een maand een keer een kaartje gestuurd en verder heb ik nooit iets van hem gehoord. Vorige week luisterde hij ook totaal niet en was alleen maar over zichzelf en zijn dochters aan het praten. Ik heb op een gegeven moment ook tegen hem gezegd dat hij me kwijt was en dat ik het verhaal niet kon volgen, maar dat had absoluut geen effect. Dat is boos ben op hem kan dus wel kloppen.



Mijn baas was wel weer beter. Ik zou me deze week inderdaad niet met werk bezig houden, maar ik had wel heel expliciet gevraagd of hij wilde reageren op mijn mail door me te bellen of antwoord te sturen naar mijn privé mail.



Fijn dat je antwoord van je baas had Toffe en dat je er positief over kunt denken. Kerstspullen zouden het hier vandaag niet overleven denk ik. Hopelijk geeft het jou toch voldoening aan het einde van de dag.



Is bij jou alles weer schoon in huis Annemie?

Ik denk dat ik mezelf er eerder om veroordeel dan mensen die me kennen. Mijn directe collega's en mijn baas veroordelen me er in ieder geval niet om en willen me met alles helpen en hebben overal begrip voor.



Maar misschien maak ik me er onbewust toch wel druk over wat ze nu over me denken nu ik al drie maanden thuis zit en na een paar keer een paar uur werken weer volledig thuis zit. Heeft er misschien ook wel mee te maken dat mijn baas nog niet gereageerd had, dat er geen kaartjes/smsjes van collega's meer komen en dat sommige mensen als ze me op het werk zien niet vragen hoe het gaat maar meteen allerlei inhoudelijke vragen gaan stellen. Er zijn ook genoeg collega's die wel vragen hoe het gaat en daarna vragen of ze me alweer mogen lastig vallen met problemen. Dat vind ik soms ook wel lastig, soms wil ik gewoon acb de collega zijn die gewoon haar werk doet. Maar soms heb ik ook wel behoefte aan een gesprek en dan vooral bij bepaalde collega's waar ik meer mee heb dan gewoon collegiaal.



Dat geldt trouwens niet alleen voor collega's maar ook voor vrienden en familie. Soms wil ik gewoon gewoon zijn en heb ik geen zin in een gesprek over hoe het met me gaat en soms heb ik daar wel behoefte aan. Dat vind ik heel lastig om aan te geven. Ik wil mensen ook niet voor het hoofd stoten door te zeggen dat ik niet wil praten als ze vragen hoe het gaat want dan vragen ze misschien nooit weer en dat wil ik ook weer niet.



Beetje vaag allemaal geloof ik. Kom er niet goed uit waarom ik nu zo onrustig ben en zo'n kort lontje heb.



Ik heb ook wel eens de neiging om alles hier in huis anders neer te zetten. Bij ons past het wel op meerdere manieren maar door de tv, de surround set en alle andere apparatuur is het een vreselijk geklooi om de tv op een andere plek te zetten en zoals de tv nu staat kunnen de meubels eigenlijk niet anders. Ik wil wel heel graag een andere boekenkast, maar heb dan weer geen zin om er een te gaan zoeken.

Er belde net iemand van het CRS centrum waar ik dat intake formulier heen had gestuurd. Op basis van de dingen die ik ingevuld had op de vragen paste ik wel in het profiel en konden ze me wel helpen. Maar het wordt inderdaad niet vergoed door een zorgverzekering en gaat bijna altijd in opdracht van de werkgever of het UWV. Ik heb nu dus een mail naar mijn baas gestuurd of hij hiervoor wil tekenen dat mijn werkgever betaald. De kosten waren ongeveer rond de 2500 euro. Daar schok ik niet echt van en met zo'n bedrag durfde ik het wel aan mijn baas te vragen. Ik heb cursussen gedaan die duurder waren. Nu zit ik dus weer te wachten op een antwoord van mijn baas . Ik ben vandaag niet echt in de stemming om nog een keer te bellen, dus toch maar weer voor de mail gekozen. Ik ben toch al onrustig, dus dat regelmatige mail checken kan er ook nog wel bij.