Burnout?

Fijn dat het een goed gesprek was Abc, klinkt inderdaad heel positief allemaal. En nu genieten van je vakantie en dus ook niet inloggen he?!



Lief, het klinkt inderdaad logisch, maar ja... in je hoofd werkt het allemaal wat minder logisch helaas. Herkenbaar. Ik weet ook dondersgoed wat ik wel/niet goed doe en anders zou moeten doen/denken, maar ja...verander het maar eens. Wat is je kerstmenu geworden? Ik zoek nog wat inspiratie, maar wil niet teveel en niet te moeilijk, want daar heb ik geen puf voor.



Hier wel een fijne dag. Lekker aangerommeld in pyjama tot 15u, daarna een stuk gewandeld met vriend. Lekker in de sneeuw en kou, met zon. Nu net weer thuis, joggingbroek weer aan, kaarsjes aan, en vanavond lekker hapjesavond: tafel vol met lekkere hapjes, glaasje wijn.... heel gezellig



Morgen om 9u naar MW, daarna wil ik eigenlijk weer even een uurtje gaan sporten. Dan heb ik de middag lekker voor mezelf. Vriend gaat naar de bios met vrienden, ik mocht wel mee maar daar heb ik niet zoveel zin in.

Abc, wat fijn zeg, dat je vrij bent nu. Kan je weer goed de tijd nemen om op te laden.



Wat een lekkere avond heb je voor de boeg maris. Ik ben alleen thuis, ga zo lekker een restje opwarmen en dan op de bank met een dekentje en Mathilda kijken.

Ja, zie het maar te veranderen..... Ik weet van eerder dat als ik een letterlijke zin in mijn hoofd kan herhalen die me eraan herinnert dat ik niet alles naar mezelf toe moet trekken (in dit geval), me dat wel helpt. Dus daar ga ik gewoon voor.

Morgen meteen de grote test, dan moet ik weer naar het werk dus eens zien hoe ik dat kan toepassen.



Kerstmenu vooralsnog: Broccolisoepje met amandelcreme en vanille-olie, terrine van fazant en eendenlever, tilapiasandwich met courgette en ansjovis en gegratineerde uien en tijmdillerosti, perendessert met kaasjes.

Het klint heel ingewikkeld, maar kan (moet) heel veel een dag eerder maken. Dus dat verdeelt wel lekker.

Ben bijna klaar met het ontwerp van het dessert voor bij mijn ouders. Iets met stoofappel, witte chocolademousse en sinaaasappelmuntjam ofzo. Volgende week wat testjes voor doen.



Morgen weer lekker massage! Zin in!



MA, kijk uit dat je niet teveel doet op een goede dag he? Krijg je later weer spijt van.



Waar zijn toffe en annemie gebleven?

Klinkt goed Lief, dat menu. Ik wilde eigenlijk niet gaan koken (althans, niet anders dan anders) en heb zelfs nog zitten denken om met kerst samen naar de sauna te gaan en daar dus ook te eten. Maar ben bang dat het daar wel erg druk is met kerst. Nu het dichterbij komt krijg ik toch wel wat kook-kriebels, dus ik wil toch een 3-gangen menu in elkaar gaan flansen. Niet te moeilijk, want veel puf heb ik daar niet voor. Ik denk zoiets:



- vitella tonato (dungesneden kalfsfricandeau met tonijnsaus) of een gevulde zalmbonbon

- lamsrackjes of gevulde kiprollade, nog geen idee van de bijgerechten

- chocoladecakejes (met vloeibare witte-chocoladevulling) met een lekkere bol ijs ofzo.



Niet te moeilijk zoals je ziet.

hoe maak je die vulling van de cakejes?

Een zalmbonbon.... kan je goed vullen met een artisjokkenmousse, heb ik laatst gemaakt, heel erg lekker!



Denk dat het trouwens erg rustig is in de sauna met Kerst..... Welke gek bedenkt dat nou

Het word even een egopost dit keer, ik heb wel alles gelezen maar zo een knetterende hoofdpijn dat ik het niet opneem.

Ik had vanmorgen gesprekstherapie, maar ik heb ruim anderhalf uur in de file gestaan, dus ik was er op het tijdstip dat de volgende aan de beurt was. Ik kon dus gelijk omdraaien. En ik heb er zo vreselijk de balen van. Ik wilde het nog over vorige week hebben, maar ik wilde het er ook over hebben hoe ik komend weekend zo goed mogelijk door kan komen.

Ik snap het wel dat mijn beurt voorbij was, maar ik voel me er gewoon kl*te door.

Vanmiddag nog wel wezen sporten, maar kon twee oefeningen ook niet doen omdat die teveel pijn gaven. Mijn belastbaarheid is nog zo ontzettend laag, dat er absoluut nog geen sprake is van hartslag training oid. En daar baal ik ook van.

Alles bij elkaar heb ik gisteren gewoon een te grote mond gehad, dat het misschien wel beter ging, ik ben nu zooooo moe dat ieder spiertje in mijn lijf trilt en protesteerd, ik ben er gewoon misselijk van.

Oh annemie...

Kan het zijn dat je toch net iets teveel hebt aan die rottige file? Zeker als je bedenkt dat de spanning zich opbouwt in je lijf nu de dag zo dichtbij komt? Ik kan me dat wel voorstellen hoor, dat dan je baalgevoel van die file teveel wordt. Is het mogelijk om nog telefonisch contact te hebben voor het weekend?

Lekker op de bank met een dekentje, koppie thee en dom TV kijken.

Annemie, . Balen wat zo'n stomme file allemaal voor effect kan hebben. Je had je gesprek juist deze week zo hard nodig. Is er eventueel nog een mogelijkheid voor telefonisch contact of een andere afspraak deze week?



Dat het sporten niet goed ging is heel logisch. Je hebt heel lang (4 jaar neem ik aan) niks aan sport kunnen doen en daarbij is ook nog je energiehuishouding heel erg uit balans. Dat zijn dus twee factoren die sport heel moeilijk maken.



Het gaat echt wel beter met je, één slechte dag (die heel verklaarbaar is) maakt nog niet dat je terug bij af bent. Probeer een beetje te ontspannen vanavond en wees niet boos op jezelf .



Wat een ingewikkelde kerstmenu's Lief en Marriss. Zulke menu's krijg ik nog niet op tafel als ik in topvorm ben . Wij hebben nog geen concrete plannen met kerst, zal van de week mijn ouders eens bellen wat zij doen.



Je dag klinkt goed Marriss, lekker relaxed. Pas je wel op dat je niet teveel doet? Geniet van je avond, klinkt heel gezellig.



Lief, ik hoop dat het lukt morgen op je werk om de boosheid te voorkomen. Het klinkt wel heel logisch allemaal, maar de praktijk is vaak veel moeilijker dan de theorie.



Hier ook een avondje alleen, dus ook lekker op de bank met dekentje, thee en veel opgenomen afleveringen van House.

Lees af en toe wel eens mee hier.

Sommige dingen zijn wel erg herkenbaar. Net zoals jullie vecht ik ook om weer "normaal" terug te komen in het arbeidsproces.

Mmm... wat klinkt dit nu netjes en zwaar....



Dingen die voor mij herkenbaar zijn: het zo snel moe zijn, te weinig je grenzen aangeven, graag de controle blijven houden, niet hardop zeggen wat je zelf wil of liever anders zou willen, concentratieverlies, niet voldoende stressbestendig zijn etc.



Begin van dit jaar was er voor mij de bekende druppel. Dit was op mijn werk. Had problemen met 1 van de leidinggevenden. Hij is nogal chaotisch, heeft geen structuur, kan geen leiding geven en is een totale stresskip. Heel de afdeling had problemen met hem m.b.t. zijn functioneren. Er was steeds onderling ruzie als hij er was.

Alleen het is een echte sympathieke man, daardoor wilde niemand iets zeggen. Precies wat mijn probleem dus ook was.

Uiteindelijk was ik het zat en is bij mij de bom gebarsten.

Liep letterlijk op mijn tenen.

Doordat ik een hoog verantwoordelijkheidsgevoel heb, was ik de dingen aan het oplossen die ik eigenlijk meteen bij een andere leidinggevende neer had moeten leggen.

Heb mijn directe collega's aangesproken en gevraagd hoe zij over de situatie dachten en wat zij vonden, dat er veranderd zou kunnen worden. Uiteindelijk heb ik namens mezelf en een aantal collega's mijn verhaal gedaan.

Toen is het balletje gaan rollen en werd het probleem bekend.



Maar daardoor ben ik wel helemaal ingestort. Liep mezelf weer voorbij. Stopte alles ver weg.

Alleen bij kwam er dan ook nog het onverwerkte verdriet van mijn dochtertje bij, de nasleep van de scheiding etc.

Ben altijd maar doorgegaan. Niet aanstellen maar gewoon doen. Tja, dat hou je niet eeuwig vol!!



Heb in het begin cognitieve gedragstherapie gehad (dat staat nu even op een laag pitje) en krijg nu EMDR.

Ook gaan we werken aan stressmanagement.



Het is een lange weg meiden met heel veel vallen en opstaan.

Toffe, . wat moet dat moeilijk zijn geweest voor je. En wat vreselijk stom dat je baas niet even naar je toe gekomen is. Hij moet toch gezien hebben dat je er was.



Heb je al een afspraak met de ha over ad? Je klinkt echt elke keer zo vreselijk in de put, ik maak me daar eigenlijk wel een beetje zorgen om.



Hopelijk heb je lekker geslapen en was je vanmorgen op tijd op school. Geniet van het shoppen en hopelijk vind je iets leuks voor jezelf.



Ik moet straks naar de tandarts, maar ik twijfel heel erg of ik dat aandurf met dit weer. Hier in de provincie is een snelweg afgesloten en er komt nog veel meer ijzel, sneeuw en andere gladheid deze kant op. Ik ga nog naar de tandarts in mijn geboortedorp en moet dus relatief ver rijden.

Toffe, ik krijg tranen in mn ogen bij je bericht van gisteravond. Man wat zul je je eenzaam hebben gevoeld En wat een zak van een baas dat ie je niet wat aandacht heeft gegeven. Onbegrijpelijk. Hoe is hij verder? Ik bedoel, mijn baas zou precies hetzelfde hebben gedaan denk ik. Puur omdat hij geen idee heeft wat hij met gevoelens en emoties aanmoet, bloednerveus wordt als ie ermee geconfronteerd wordt en het dus zoveel mogelijk uit de weg gaat. Ik praat het niet goed hoor, absoluut niet, maar ik probeer het een beetje vanuit de andere kant te zien. Niet dat ik me er iets kan bij voorstellen en ik vind het ook echt niet kunnen dat ie je gewoon heeft laten staan. Hoe voel je je vandaag?



Annemie, hoe gaat het? Wat enorm klote dat je therapie niet doorging, terwijl je er zo'n behoefte aan had. Heb je wel wat kunnen slapen? En ben je vandaag weer wat ontspannender? k hoop het.

Dit bedoel ik niet lullig, maar ik merk heel vaak aan mezelf dat het zo werkt, dus ik schrijf het toch. Kan het zijn dat je zo boos was dat de therapie niet doorging, omdat het niet zo ging als je zelf had gepland? Ik heb dat zelf namelijk wel vaak. Ik ben een planner. Ik plan mn dagen in, en weet dan in mn hoofd al redelijk hoe de dag (of in ieder geval de komende uren) eruit gaan zien. Als er dan iets niet door gaat, of het loopt anders, zonder dat ik daar zelf invloed op heb, dan komt me dat soms heel slecht uit en word ik daar boos/verdrietig van. En volgens mij is dat weer terug te rekenen op dat ik een controlfreak ben... ik ben niet het type 'we zien wel hoe het loopt' en kan er dan ook moeilijk mee omgaan als dingen ineens anders lopen.

Dit gaat trouwens niet om de kleinste dingen hoor, ik kan best wel even spontaan bij iemand langsgaan, maar als ik bijv. in de planning heb om lekker te gaan koken voor ons beide en dan een film te kijken, en vriend moet plotseling invallen op het werk, dan denk ik dus niet: nou dan kook ik morgen lekker en gaan we dan die film kijken.... nee, dan ben ik boos en sjaggerijnig. Geen idee of dat voor jou ook geldt hoor, maar ik moest eraan denken bij jouw verhaal, vandaar dat ik het hier neerplemp.



Abc, weet je al of je gaat? De voorspellingen zijn inderdaad erg slecht. Hier zeikt het al de hele dag van de regen, ook niets aan.



Lief, hoe is het met jou? En met je wattenhoofd? Geniet van je massage!



Zonnestraaltje, fijn he, die herkenning hier. Lees lekker mee en doe je verhaal als je daar behoefte aan hebt.





Ik ben vanmorgen weer bij mw geweest. Kan niet echt zeggen dat ik er veel aan heb, maar vind het ook niet onprettig om er heen te gaan. We praten over hoe het gaat, hoe ik mn dagen doorkom, hoe het bij de ba was, en zij geeft me tips om te ontspannen en controle te krijgen over wat er in mn hoofd gebeurd. (lees: niet constant piekeren en met mn werk bezig zijn) Ze heeft me nu als tip gegeven om te gaan breien! Ik dacht eerst: breien?!!? maar ik werd later toch wel enthousiast. Het lijkt me inderdaad wel ontspannen, en je hebt nog een mooi eindresultaat ook, denk dat ik een sjaal wil doen. Ik ben verder helemaal niet creatief, dus boetseren, schilderen, kaarten maken etc. is totaal niet aan mij besteed. Wel jammer, want ik kan me voorstellen dat dat wel leuk is om te doen en goed ontspant. Ik zit nu veel achter de pc maar daar krijg ik na een tijdje toch wel hoofdpijn van. Lezen lukt ook niet zo goed, kan me niet goed concentreren. En ik hou wel van bakken maar om nou dagelijks taarten te gaan maken?!? Vanmiddag ga ik trouwens muffins maken



Sorry dat het weer zo'n lang verhaal is geworden, was niet de bedoeling, maar als ik eenmaal begin met typen...

Zo, deze held is weer thuis. Ik heb 500 miljoen regendruppels op mijn hoofd gevangen, máár.... er 500 milijard kunnen ontwijken, dus best een redelijke dag.



Maris, ik vind je verhaal over plannetjes maken heel herkenbaar, dat doe ik zelf ook heel sterk en met sommige collega's maak ik er zelfs grapjes over (soms he, heel soms en met heel sommige collega's). Zo frustrerend als je plan niet uitkomt. dat was ook de reden van de ruzie die ik laatst met man had.



Vandaag weer op het werk geweest. Weer geen moer gedaan, alleen bijgekletst met collega's die er dinsdag niet waren. Ook wel wat inhoudelijk gesproken met opdrachtgever van mijn project, en ook gesproken over wat er nou is mis gegaan, welke signalen we hebben gemist, welke beslissingen we nietoverwogen hebben genomen. Hoe zij het hebben beleefd, de laatste week dat ik er nog was, maar natuurlijk al niks meer waard was.

Ook baas nog even gesproken, de ba heeft hem gebeld en uitgelegd dat iets nieuws erg utidagend is nu. Hij kwam met een kleine opdracht die voor mij normaalgesproken heel eenvoudig zou zijn, bijna routinematig, en daar was ik heel blij mee. Verder gaat hij eerst zelf kijken hoe die nieuwe opdracht tot uitvoering kan worden gebracht en dan nog eens nadenken of het geschikt is voor mij en hoe dat dan kan worden gedaan. In overleg. Dus ben wel heel erg blij eigenlijk.

Voel me wel best schuldig dat ik verder niks heb gedaan, maar goed, volgende week ga ik wat aan die kleine opdracht doen. Merk wel heel sterk dat ik mezelf direct de deadline oplegde dat dat vandaag toch wel af moest kunnen. Heb dat geprobeerd af te schudden maar toch een beetje schuldgevoel dus.

Hier ook zeikregen, net een dikke hagelbui en sneeuw, nu weer regen. De wegen waren goed te doen, dus viel nog weer mee. De verdoving blijft deze keer erg lang zitten en dat eet en drinkt heel lastig. Tandarts zag nog een gaatje, dus ik mag over een paar weken weer komen.



Fijn dat je goed geslapen hebt Toffe, en op tijd was vanmorgen. Nieuwe dvd's zijn altijd goed. Kun je lekker onder een dekentje wegkruipen en helemaal opgaan in de film. Ik ben het wel met je eens dat een leidinggevende gewoon zijn eigen gevoel soms opzij moet kunnen zetten om een medewerker die in de put zit te troosten. Even een beetje aandacht geven en laten zien dat je meeleeft is toch niet zo moeilijk.



Ik weet trouwens niet hoe mijn baas zou reageren als ik zou gaan huilen als ik bij hem zit. Ik denk niet dat hij dan weet wat hij moet doen. Ik heb van andere collega's wel eens gehoord dat hij helemaal niet tegen tranen kan. Laatst vertelde een collega dat ze een paar weken terug bij baas had zitten huilen (ze had net een afspraak gemaakt met de tandarts en daar is ze heel bang voor) en hij wist absoluut niet hoe hij daarmee om moet gaan. Hij probeert het dan met een geintje, maar dat werkt ook niet altijd.



Lief, de eerste paar keer dat ik gewerkt heb, heb ik ook niks gedaan hoor. Alleen gekletst en dan meestal ook nog over mij en niet over werk. Dat maakt helemaal niks uit. Probeer je voor te houden dat je er bent om weer te wennen aan werk, ritme en om onder de mensen te zijn, niet om productief te zijn.



Marriss, mijn vriend wou me ook al aan het breien hebben, hij wil wel een lekkere warme sjaal. Ik ben begonnen met borduren (op aanraden van de psych, die vond lezen en gamen te inspannend voor mijn hersenen), maar daar krijg ik juist hoofdpijn van. Kan je breien, of moet je het eerst nog leren? Elke dag taarten bakken is inderdaad niet heel handig. Ik vind bakken ook leuk, maar weet ook niet wat ik dan elke keer met de taart/cake/koek moet doen. Ik wil het zelf niet allemaal opeten. Dat is slecht voor mijn lijn en bovendien vind ik taart enzo eigenlijk helemaal niet zo lekker.



Ik had net een brief van het ziekenhuis dat we maandag een afspraak hebben bij de gynaecoloog. Ik vind het echt spannend, de uitslagen van het zaadonderzoek kunnen nog niet allemaal binnen zijn (dat duurde drie weken is ons verteld) dus ik weet niet of dit nu goed op slecht nieuws betekent.



Inmiddels sneeuwt het weer hier.

Eén keer is genoeg.

Veel mannen vinden dat toch wel lastig volgens mij om met een huilende vrouw om te gaan.

Maar vind het wel raar, dat je baas niet even naar je toe is gekomen. Alleen maar even interesse tonen, kan ook al genoeg zijn.

Heb de afgelopen maanden ook regelmatig huilend op het werk gestaan. Werk zelf alleen maar tussen de mannen. Dus wel lastig af en toe, zeker als je erg emotioneel bent.

De meeste mannen weten zich dan toch echt geen houding te geven. Een enkeling durft naar me toe te komen....



Hebben jullie dat ook, dat je van te voren al allerlei mogelijke scenario's aan het bedenken bent?

Kan me dan al helemaal druk maken, terwijl het in werkelijk helemaal niet zo hoeft te gaan.



Hoe gaan jullie met de vermoeidheid om?

Mij werd verteld, dat als je uit balans bent dat je dan niet teveel moet toegeven aan de vermoeidheid en zeker niet overdag moet gaan slapen. Maar juist ervoor zorgen, dat je weer in een goed ritme zit.



Alleen ik ben nu zo moe, dat ik gewoon aan het vechten ben om wakker te blijven.

Lief en Marriss, mag ik jullie kerstinspiratie gebruiken? Mijn moeder en ik hebben besloten dat we een kerstdiner willen gaan maken samen. Het is voor vier of vijf personen en we willen drie gangen. Mijn vader en ik zijn geen avontuurlijke eters, mijn moeder, oma en vriend eten eigenlijk alles.



Vooraf wil ik graag iets met zalm, hoofdgerecht iets met vlees (geen wild of kalkoen) en nagerecht geen idee. Iets met fruit misschien? Hebben jullie ideeën? Er is op internet zoveel te vinden dat ik het echt niet meer weet.



De kinderen hier uit de straat staan mijn oprit schoon te maken . Volgens mij willen ze een sneeuwpop of bunker ofzo maken. Ze halen alle sneeuw van alle opritten en van de straat, doen dat in een kruiwagen en verzamelen alles op een hoop op het veldje naast ons huis. Ideaal, dat mogen ze vaker doen. Scheelt mijn vriend weer werk. Het sneeuwt hier trouwens nog steeds, alles begint weer wit te worden.

Zonnestraaltje, crosspost.



Ik heb gelukkig maar één keer gehuild op mijn werk (bij mijn twee directe collega's, beide vrouw, baas heeft dat gelukkig niet gezien, maar ik heb het hem wel verteld), dat was voor mij het teken dat er echt serieus iets mis was, maar ik durfde niet naar de huisarts, vond dat een eikel. Toen ik een paar weken later in het ziekenhuis was voor mijn nieren en daar (een deel van) mijn klachten vertelde vroeg de arts door en constateerde een burnout en vond dat ik naar de huisarts moest gaan. Door de bevestiging van mijn arts dat er echt iets was (ik gooide het heel lang op bijwerkingen van medicijnen) durfde ik wel naar de huisarts en gelukkig was die toen heel begripvol en bleek toch te kunnen luisteren.



Het omgaan met de vermoeidheid vind ik heel lastig. Ik kan slecht slapen overdag tenzij ik echt ziek ben (echt koorts, buikgriep zoiets). Ik wil nu ook niet slapen overdag omdat ik dan bang ben dat ik 's nachts niet meer slaap, dus dat komt goed uit . Er zit bij mij echt een verschil in vermoeidheid door slaapgebrek en vermoeidheid door rustgebrek. Rustgebrek kan ik ook hebben terwijl ik lang genoeg slaap (bijvoorbeeld vorige week toen ik steeds heel onrustig en heftig droomde). Bij slaapgebrek ga ik soms een uurtje op de bank liggen met een (nederlandse) tv serie, dan kan ik mijn ogen dichtdoen en het toch volgen. Heel soms val ik in slaap, maar meestal niet, toch rust ik dan wel uit. Bij rustgebrek helpt het alleen maar om heel rustig aan te doen en niks te moeten van mezelf. Ik probeer wel om niet al te lang te slapen 's morgens, meestal word ik wel wakker van mijn vriend en dan ga ik ook maar uit bed. Ik ben bang dat ik anders mijn ritme, rust en regelmaat helemaal verstoor.



Ik kan ook hele scenario's in mijn hoofd uitwerken. Heel vermoeiend vind ik dat, want het gaat toch altijd anders dan ik verwacht.



Hoeveel werk jij nu weer?

quote:zonnestraaltje1 schreef op 16 december 2010 @ 15:41:

Veel mannen vinden dat toch wel lastig volgens mij om met een huilende vrouw om te gaan.

Maar vind het wel raar, dat je baas niet even naar je toe is gekomen. Alleen maar even interesse tonen, kan ook al genoeg zijn.

Heb de afgelopen maanden ook regelmatig huilend op het werk gestaan. Werk zelf alleen maar tussen de mannen. Dus wel lastig af en toe, zeker als je erg emotioneel bent.

Ik werk ook met alleen maar mannen, en ik denk inderdaad dat het er dan anders aan toe gaat. Maar ik vind dat een lg niet voor niets lg is geworden, in theorie dan. Ik verwacht van een lg dat hij naar de mens achter de medewerker kijkt. Dat is wat mij betreft juist de toegevoegde waarde van een lg. En dat doet de mijne niet, dat vind ik een teleurstelling, man of geen man.

De meeste mannen weten zich dan toch echt geen houding te geven. Een enkeling durft naar me toe te komen....



Hebben jullie dat ook, dat je van te voren al allerlei mogelijke scenario's aan het bedenken bent?

Kan me dan al helemaal druk maken, terwijl het in werkelijk helemaal niet zo hoeft te gaan.

Ja. Heel erg.

Hoe gaan jullie met de vermoeidheid om?

Mij werd verteld, dat als je uit balans bent dat je dan niet teveel moet toegeven aan de vermoeidheid en zeker niet overdag moet gaan slapen. Maar juist ervoor zorgen, dat je weer in een goed ritme zit.

Alleen ik ben nu zo moe, dat ik gewoon aan het vechten ben om wakker te blijven.



Ik probeer niet te slapen overdag. Maar toen ik zo vreselijk slecht sliep, liet ik mijn dag wel pas laat beginnen. Dus rond tien uur, half elf. Anders viel ik om. Toen het ook maar een beetje beter ging, ben ik weer wat vroeger gaan opstaan, zit nu op negen uur. Ik wil niet mijn ritme kwijt raken want ik geloof dat je daardoor alleen maar moeier wordt en bovendien laat de diabetes dat ook niet toe.

Als ik het echt niet meer trek 's middags, en dat gebeurt bijvoorbeeld vandaag vanwege koude regen in mijn gezicht en het donkere, dan ga ik niet in bed maar op de bank liggen en zet de wekker een uur later. Dan heb ik wel gerust maar niet al zoveel geslapen dat ik er vanavond in bed weer last van heb.

quote:abc schreef op 16 december 2010 @ 15:43:

Lief en Marriss, mag ik jullie kerstinspiratie gebruiken? Mijn moeder en ik hebben besloten dat we een kerstdiner willen gaan maken samen. Het is voor vier of vijf personen en we willen drie gangen. Mijn vader en ik zijn geen avontuurlijke eters, mijn moeder, oma en vriend eten eigenlijk alles.



Vooraf wil ik graag iets met zalm, hoofdgerecht iets met vlees (geen wild of kalkoen) en nagerecht geen idee. Iets met fruit misschien? Hebben jullie ideeën? Er is op internet zoveel te vinden dat ik het echt niet meer weet.



De kinderen hier uit de straat staan mijn oprit schoon te maken . Volgens mij willen ze een sneeuwpop of bunker ofzo maken. Ze halen alle sneeuw van alle opritten en van de straat, doen dat in een kruiwagen en verzamelen alles op een hoop op het veldje naast ons huis. Ideaal, dat mogen ze vaker doen. Scheelt mijn vriend weer werk. Het sneeuwt hier trouwens nog steeds, alles begint weer wit te worden.http://www.smulweb.nl/135 ... onbons-met-artisjokmousse



Iets minder knoflook gebruiken en ik had er carpaccio van gemaakt want had geen mooie vierkante plakjes zalm. Die bestaan wel, bij de AH. De mousse had ik in een stervorm gepropt, dat staat leuk. Verder heb ik er wat pijnboompitten en gedroogde tomaatjes over gestrooid. Heel erg lekker en zeer eenvoudig.

Op dit moment zit ik weer thuis. Heb twee dagen gewerkt deze week... zo'n drie uurtjes. Maar ik kon het niet volhouden.

Sinds half november ben ik weer teveel aan het sukkelen.

Het ging qua werken eigenlijk weer wat beter, was mijn uren aan het opbouwen en werkte gemiddeld zo'n 25 uur per week.

Heb dat vanaf mei t/m half november gedaan.

Totdat het helemaal mis ging tijdens mijn vakantie. Al die opgekropte emoties.... lees verdriet/schuldgevoel kwam naar boven. (Zie hiervoor mijn eigen topic)



En dat is het lastigste. Als je graag controle wil houden, dan past zulk verdriet er niet in. Was de controle gewoon helemaal kwijt en weet daar dan totaal geen raad me.

Heb heel erg de neiging om dan weer heel erg snel onder een steen te kruipen.



Waarschijnlijk zijn we daarom zo moe. Omdat we steeds maar piekeren en alle mogelijke scenario's willen uitdokteren.

Eigenlijk klinkt het al vermoeiend als ik het nu zo opschrijf

http://www.boodschappen.nl/recepten.php



Heb ik van de week gegeten, erg lekker. De volgende dag nog lekkerder. Ik had het met een broodje om je bord mee te poetsen.



Dit hoofdgerecht is vrij zoet, ik zou zelfs de honing eruit laten. Het toetje hoeft dan niet zo zoet, wellicht een verse fruitsalade. Zat eerst te denken dat je stoofperen kan maken, maar dan niet zoveel suiker erin.

Ik maak zelf peren met kaasjes, dat zou ook wel kunnen denk ik.

http://www.smulweb.nl/107 ... rt-met-italiaanse-kaasjes

Ik ga denk ik ook voor de zalm bonbons, alleen met een vulling van appel en garnaaltjes, omdat ik niet zo gek ben op artisjok. En ik vind de combi van appel en zalm erg lekker.



Heb je de kerst allerhande al doorgebladerd? Staan ook leuke dingen in.



Ik heb zojuist 1persoons chocoladecakejes gemaakt, met vloeibare vulling...die zou je kunnen serveren met frambozen en een bol ijs. Heel makkelijk recept van Nlgela Iawson, ze waren zo klaar. Als je dat wat lijkt kan ik het recept wel even over pennen.

Ooh, Lief, dat zijn voor mij al heel avontuurlijke gerechten . Die eerste link van je laatste post doet het niet.



Hoe smaakt die artisjokmousse? Heb ik nog nooit gegeten en klinkt heel avontuurlijk. Een zalmbonbon vind ik wel heel leuk en lijkt me ook heel lekker. Kan alleen zo slecht kiezen uit al die vullingen die mogelijk zijn.



Ik zat als dessert te denken aan een chocolade fondue. Dat heb ik nog nooit gedaan en dat lijkt me zo lekker. Lekker met (vers) fruit en marshmallows. Stoofpeertjes zijn ook lekker, dat eten wij vaak gewoon als bijgerecht bij het hoofdgerecht, vind ik dus niet echt een toetje.