Psyche
alle pijlers
Burnout?
zondag 22 augustus 2010 om 00:39
Hallo allemaal,
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
donderdag 6 januari 2011 om 17:44
Ik heb het ook aldoor heel koud. Vooral koude voeten en handen. Ik dacht dat het bij mij aan een lage bloeddruk lag, maar die bleek hoog, dus het zal toch wel door stress en energievreters zijn.
Je hebt een inlogocde nodig voor die vragenlijst, Lief. Die vragenlijst is specifiek van het CSR centrum en wordt gebruikt in dit traject.
Je hebt een inlogocde nodig voor die vragenlijst, Lief. Die vragenlijst is specifiek van het CSR centrum en wordt gebruikt in dit traject.
donderdag 6 januari 2011 om 17:47
Lief: het is idd wel een bekende bijwerking van ad, maar ook het andere antwoord wat je zelf al geeft, gaat zeker op.
De weinige energie gaat op aan andere dingen.
Merk je het trouwens niet aan je bloedsuikers?
Abc: Ik ben ook wel nieuwsgierig hoe ze die fysiologische meting doen?
Het klinkt echt al veel concreter dan je vorige psych. Ik vind dat ook wel fijner hoor, als dat los vaste gedoe.
Maris: Wat me echt opvalt bij jou vandaag, is dat je kan genieten. En wat supergoed dat je vanavond zo bewust tijd voor jezelf maakt, en daar dan ook van geniet.
Heb jij ook een positiefdagboek? Dan zou ik zeker deze dag er in zetten.
De weinige energie gaat op aan andere dingen.
Merk je het trouwens niet aan je bloedsuikers?
Abc: Ik ben ook wel nieuwsgierig hoe ze die fysiologische meting doen?
Het klinkt echt al veel concreter dan je vorige psych. Ik vind dat ook wel fijner hoor, als dat los vaste gedoe.
Maris: Wat me echt opvalt bij jou vandaag, is dat je kan genieten. En wat supergoed dat je vanavond zo bewust tijd voor jezelf maakt, en daar dan ook van geniet.
Heb jij ook een positiefdagboek? Dan zou ik zeker deze dag er in zetten.
donderdag 6 januari 2011 om 18:16
Ik besef me eigenlijk dat het nu precies een jaar geleden is, dat het op mijn werk zo mis ging. Dat de overbekende druppel me letterlijk stil liet staan.
Wat kan er dan in een jaar veel gebeuren. Kan eindelijk weer eens af en toe spontaan lachen als ik naar een leuke film kijk.
Geniet ontzettend als ik de kindjes van vrienden om me heen heb. Vind het weer heerlijk om mezelf vrouwelijk te kleden.
(Nu ook nog voor mezelf doen als ik alleen ben)
Herkennen jullie dat, dat je anderen aan je kleding kunnen zien hoe jij je voelt?
De komende twee weken blijf ik nog even thuis en daarna ga ik het werk weer langzaam oppakken.
Ik begin weer open te staan voor de wereld. Wat ik zelf erg lastig vind is dat als ik mezelf b.v. vrouwelijk kleed of mezelf iets opener opstel, dat dan meteen iedereen weer naar me toekomt. Niet alleen bekenden maar ook vreemde mensen spreken me aan. Meestal hoor ik vrij snel hun persoonlijk verhaal en daar vraag ik echt niet om.
Vind het bijzonder en fijn dat mensen mij zo vertrouwen en zich bij mij op hun gemak voelen.
Maar merk ook, dat ik nu toch te moe ben om daarmee om te gaan. Hoe doen jullie dit?
Weet dus nu al, dat mijn directe collega's het fijn vinden als ik er weer ben. Ben ook 1 van de weinige vrouwen, die daar werkt tussen de overige 150 mannen. Krijg dus ook veel aandacht. En daar zit ik niet altijd op te wachten....
Wat kan er dan in een jaar veel gebeuren. Kan eindelijk weer eens af en toe spontaan lachen als ik naar een leuke film kijk.
Geniet ontzettend als ik de kindjes van vrienden om me heen heb. Vind het weer heerlijk om mezelf vrouwelijk te kleden.
(Nu ook nog voor mezelf doen als ik alleen ben)
Herkennen jullie dat, dat je anderen aan je kleding kunnen zien hoe jij je voelt?
De komende twee weken blijf ik nog even thuis en daarna ga ik het werk weer langzaam oppakken.
Ik begin weer open te staan voor de wereld. Wat ik zelf erg lastig vind is dat als ik mezelf b.v. vrouwelijk kleed of mezelf iets opener opstel, dat dan meteen iedereen weer naar me toekomt. Niet alleen bekenden maar ook vreemde mensen spreken me aan. Meestal hoor ik vrij snel hun persoonlijk verhaal en daar vraag ik echt niet om.
Vind het bijzonder en fijn dat mensen mij zo vertrouwen en zich bij mij op hun gemak voelen.
Maar merk ook, dat ik nu toch te moe ben om daarmee om te gaan. Hoe doen jullie dit?
Weet dus nu al, dat mijn directe collega's het fijn vinden als ik er weer ben. Ben ook 1 van de weinige vrouwen, die daar werkt tussen de overige 150 mannen. Krijg dus ook veel aandacht. En daar zit ik niet altijd op te wachten....
donderdag 6 januari 2011 om 18:29
quote:zonnestraaltje1 schreef op 06 januari 2011 @ 18:16:
...
Herkennen jullie dat, dat je anderen aan je kleding kunnen zien hoe jij je voelt?
....
Ja, toen ik nog volledig werkte zag mijn baas zelfs aan mijn kleren hoe ik me voelde (dat zei hij een keer, ik was me daar tot op dat moment helemaal niet bewust van). Als ik me niet lekker voel dan kies ik voor makkelijk, warm en comfortabel. Op het werk dus spijkerbroek, gympies en makkelijk shirtje, thuis trainingsbroek, slobbertrui en pantoffels (of nog lekkerder, de hele dag in mijn pyama en badjas), als ik me goed voel dan nette broek met mooi shirtje of een rokje. Slechte dag betekent bij mij vaak ook mijn haar in een staart/knot, op een goede dag laat ik het los (lijkt veel mooier).
Ik heb er gelukkig niet zo'n last van dat mensen me meteen hun hele levensverhaal vertellen. Dat ze dat bij jou wel doen, betekent volgens mij dat jij een heel open houding hebt. Dat nodigt uit tot openheid.
...
Herkennen jullie dat, dat je anderen aan je kleding kunnen zien hoe jij je voelt?
....
Ja, toen ik nog volledig werkte zag mijn baas zelfs aan mijn kleren hoe ik me voelde (dat zei hij een keer, ik was me daar tot op dat moment helemaal niet bewust van). Als ik me niet lekker voel dan kies ik voor makkelijk, warm en comfortabel. Op het werk dus spijkerbroek, gympies en makkelijk shirtje, thuis trainingsbroek, slobbertrui en pantoffels (of nog lekkerder, de hele dag in mijn pyama en badjas), als ik me goed voel dan nette broek met mooi shirtje of een rokje. Slechte dag betekent bij mij vaak ook mijn haar in een staart/knot, op een goede dag laat ik het los (lijkt veel mooier).
Ik heb er gelukkig niet zo'n last van dat mensen me meteen hun hele levensverhaal vertellen. Dat ze dat bij jou wel doen, betekent volgens mij dat jij een heel open houding hebt. Dat nodigt uit tot openheid.
donderdag 6 januari 2011 om 18:45
Zo'n trainingsbroek met een wijde trui er boven op. Heerlijk.....
Zelfs dat knotje herken ik
Dat doe ik nu niet meer kreeg toch teveel commentaar.
Mensen zeggen ook vaak tegen me, dat ze sommige dingen normaal helemaal niet hardop (durven) zeggen. Maar dat het vanzelf gaat als ze bij mij zijn. Vind het soms echt ontroerend.
Elk onderwerp is bespreekbaar bij mij. Probeer dan ook te luisteren zonder te veroordelen. Geef wel mijn mening.
Zelf ben ik altijd heel erg gesloten geweest op emotioneel gebied en gooi dan weer een hoge muur om me heen.
Werk daar nu heel erg hard aan om dit te veranderen.
Is het daarom ook dat mensen er nu zo graag er voor mij willen zijn? Omdat ze nu eindelijk eens iets terug kunnen doen?
Zelfs dat knotje herken ik
Dat doe ik nu niet meer kreeg toch teveel commentaar. Mensen zeggen ook vaak tegen me, dat ze sommige dingen normaal helemaal niet hardop (durven) zeggen. Maar dat het vanzelf gaat als ze bij mij zijn. Vind het soms echt ontroerend.
Elk onderwerp is bespreekbaar bij mij. Probeer dan ook te luisteren zonder te veroordelen. Geef wel mijn mening.
Zelf ben ik altijd heel erg gesloten geweest op emotioneel gebied en gooi dan weer een hoge muur om me heen.
Werk daar nu heel erg hard aan om dit te veranderen.
Is het daarom ook dat mensen er nu zo graag er voor mij willen zijn? Omdat ze nu eindelijk eens iets terug kunnen doen?
donderdag 6 januari 2011 om 19:03
Ik krijg nooit commentaar op mijn kleding vwb stemming, maar ik herken wel het gedrag. Moet ook zeggen dat ik vaak een spijkerbroek aanheb naar het werk, een rokje of legging met tuniek is soms lastig omdat ik dan het lab niet op mag. Dus de variatie is niet zo groot bij mij naar het werk.
Vind het heel opvallend dat een aantal dames hier in een mannenbedrijf werkt. Abc, zonnestraal, ik... En jullie twee hebben het ook beide over produktiemedewerkers, vind ik spannend, want daar werk ik ook veel mee. We hebben toch niet dezelfde baan hè? Want dan zit het probleem niet in ons, maar in de branche
Net even lekker gedoucht, nu op de bank in de genoemde warme outfit. Even nog tegen man aangezeurd over baas, en nu moet het maar klaar zijn. Dinsdag weer. Dankjewel voor de tip om nu mijn conflicthantering te oefenen, abc, dit is een uitgelezen moment.
annemie, ik ben alweer helemaal benieuwd naar versie 0.2! Morgen komt de CD binnen, leuk allemaal! Kan wel weer enorm stressen over het feit dat ik niet weet hoe ik dat plaatje moet printen (gister ging niet helemaal goed), en al helemaal niet weet hoe ik het in het doosje moet krijgen, en dan vooral de achterkant. Dan moet ik mezelf echt even afremmen, want ik ben in staat er chagrijnig van te worden en erover te piekeren. Suf he.
Vind het heel opvallend dat een aantal dames hier in een mannenbedrijf werkt. Abc, zonnestraal, ik... En jullie twee hebben het ook beide over produktiemedewerkers, vind ik spannend, want daar werk ik ook veel mee. We hebben toch niet dezelfde baan hè? Want dan zit het probleem niet in ons, maar in de branche
Net even lekker gedoucht, nu op de bank in de genoemde warme outfit. Even nog tegen man aangezeurd over baas, en nu moet het maar klaar zijn. Dinsdag weer. Dankjewel voor de tip om nu mijn conflicthantering te oefenen, abc, dit is een uitgelezen moment.
annemie, ik ben alweer helemaal benieuwd naar versie 0.2! Morgen komt de CD binnen, leuk allemaal! Kan wel weer enorm stressen over het feit dat ik niet weet hoe ik dat plaatje moet printen (gister ging niet helemaal goed), en al helemaal niet weet hoe ik het in het doosje moet krijgen, en dan vooral de achterkant. Dan moet ik mezelf echt even afremmen, want ik ben in staat er chagrijnig van te worden en erover te piekeren. Suf he.
donderdag 6 januari 2011 om 19:24
Stemming en kleding herken ik ook wel, niet alleen kleding maar ook wb make up. Nu ben ik daar niet zo een uitbundig gebruiker van, maar als ik me echt rot voelde had ik echt niets op.
Wat me bij abc opvalt is de zin als ik me rot voel, kleed ik me lekker warm. Dus is het idd zo dat je meer last hebt van kou, als je je niet happy voelt.
Lief: Ik ben het absoluut niet met je eens, dat je zegt het moet nu weer maar klaar zijn. Helaas meis zo werkt het niet. Dan krijg je het later dubbel terug. Probeer het maar te parkeren zonder verder waardeoordeel er aan te geven.
Hoesje wat ik je gestuurd had, was nog niet helemaal op maat hoor, dus misschien dat het daarom niet lukte?
Ps: Bij ons zijn het overwegend vrouwen in het bedrijf, en zeker bij mijn nieuwe baan, zijn vrouwen sterk in de meerderheid.
Wat me bij abc opvalt is de zin als ik me rot voel, kleed ik me lekker warm. Dus is het idd zo dat je meer last hebt van kou, als je je niet happy voelt.
Lief: Ik ben het absoluut niet met je eens, dat je zegt het moet nu weer maar klaar zijn. Helaas meis zo werkt het niet. Dan krijg je het later dubbel terug. Probeer het maar te parkeren zonder verder waardeoordeel er aan te geven.
Hoesje wat ik je gestuurd had, was nog niet helemaal op maat hoor, dus misschien dat het daarom niet lukte?
Ps: Bij ons zijn het overwegend vrouwen in het bedrijf, en zeker bij mijn nieuwe baan, zijn vrouwen sterk in de meerderheid.
donderdag 6 januari 2011 om 19:56
En ik zit in een heeeel andere branche, dus dat gaat niet op hoor
Kleding herken ik ook. Ik heb tig rokjes in mn kast, maar het is zeker 3 maanden geleden dat ik er één heb gedragen. Terwijl eerder wel 3x per week een rokje... zelfs met de feestdagen in december is het me niet gelukt me in een rokje te hijzen. Ik had het dan wel in de planning, maar toen het zover was, trok ik toch weer een broek aan met een vest of trui. En mn haar ook, ik heb het dan wel geverfd (gewoon thuis) omdat ik me rot ergerde aan mn uitgroei, maar er zit geen model in. Maakt niet uit, ik knoop het iedere ochtend bij elkaar in een rommelig knotje en kijk er verder niet meer naar om.... komt wel weer. Ik denk dat de eerste dag dat ik weer een rokje aan heb, een soort van mijlpaal is. Evenals de dag dat ik naar de kapper ga om er weer een leuke modelletje in te laten knippen.
Ik ga mn bad klaarmaken! Hopelijk biedt het ook wat verlichting voor mn schouder, want het is echt niet normaal zo zeer als dat doet
Kleding herken ik ook. Ik heb tig rokjes in mn kast, maar het is zeker 3 maanden geleden dat ik er één heb gedragen. Terwijl eerder wel 3x per week een rokje... zelfs met de feestdagen in december is het me niet gelukt me in een rokje te hijzen. Ik had het dan wel in de planning, maar toen het zover was, trok ik toch weer een broek aan met een vest of trui. En mn haar ook, ik heb het dan wel geverfd (gewoon thuis) omdat ik me rot ergerde aan mn uitgroei, maar er zit geen model in. Maakt niet uit, ik knoop het iedere ochtend bij elkaar in een rommelig knotje en kijk er verder niet meer naar om.... komt wel weer. Ik denk dat de eerste dag dat ik weer een rokje aan heb, een soort van mijlpaal is. Evenals de dag dat ik naar de kapper ga om er weer een leuke modelletje in te laten knippen.
Ik ga mn bad klaarmaken! Hopelijk biedt het ook wat verlichting voor mn schouder, want het is echt niet normaal zo zeer als dat doet
donderdag 6 januari 2011 om 21:00
Ik ben "Help mijn kind is te dik" aan het kijken. Echt erg om dit te zien. Wat een ouders. Jongen van 11 is 1.59 cm lang en weegt 77 kg. Hij heeft een overgewicht van 32 kg en is daardoor ook al zijn heup geopereerd.
Zijn beste vriendje is zijn rat. Echt onbegrijpelijk zulke ouders!!!
Maris, heb je misschien ook niet zo'n warmtepleister?
Lief, we hebben vast niet dezelfde baan. Heb namelijk geen kantoorbaan..... ben 1 van de guys (alleen figuurlijk hoor)
Mensen vinden dat schockerend om te horen als ze me zien omdat ze eigenlijk verwachten aan de hand van mijn kleding, dat ik een secretaresse ben of zoiets. Hoezo grappig...hahaha
Vind het altijd wel grappig, dat mensen heel erg verschillend op je reageren als je een trainingsbroek draagt en je haar op een knot of je nette kleren aan hebt.
Heb dat wel eens uitgeprobeerd. Dan ging ik met mijn werkkleding naar een bouwmarkt en dan werd ik opeens heel erg serieus genomen net alsof ik overal verstand van heb. Er kwamen dan zelfs mensen naar me toe om mij om advies te vragen. Moest daar altijd wel om lachen.
Maar wat me vooral opviel, dat ik verder gewoon in de massa opging.
Een uur later ging ik in mijn nette kleren naar dezelfde bouwmarkt. Kreeg ineens bewonderende blikken van de mannen, zelfs als hun eigen vrouw ernaast stond.
Op het moment, dat ik om advies vroeg werd er net gedaan alsof ik dus geen verstand van zaken had.
Oh ja, ik heb zojuist een afspraak gemaakt voor de sportschool. Het wordt tijd dat dit luie vel weer eens wat meer gaat bewegen
Zijn beste vriendje is zijn rat. Echt onbegrijpelijk zulke ouders!!!
Maris, heb je misschien ook niet zo'n warmtepleister?
Lief, we hebben vast niet dezelfde baan. Heb namelijk geen kantoorbaan..... ben 1 van de guys (alleen figuurlijk hoor)
Mensen vinden dat schockerend om te horen als ze me zien omdat ze eigenlijk verwachten aan de hand van mijn kleding, dat ik een secretaresse ben of zoiets. Hoezo grappig...hahaha
Vind het altijd wel grappig, dat mensen heel erg verschillend op je reageren als je een trainingsbroek draagt en je haar op een knot of je nette kleren aan hebt.
Heb dat wel eens uitgeprobeerd. Dan ging ik met mijn werkkleding naar een bouwmarkt en dan werd ik opeens heel erg serieus genomen net alsof ik overal verstand van heb. Er kwamen dan zelfs mensen naar me toe om mij om advies te vragen. Moest daar altijd wel om lachen.
Maar wat me vooral opviel, dat ik verder gewoon in de massa opging.
Een uur later ging ik in mijn nette kleren naar dezelfde bouwmarkt. Kreeg ineens bewonderende blikken van de mannen, zelfs als hun eigen vrouw ernaast stond.
Op het moment, dat ik om advies vroeg werd er net gedaan alsof ik dus geen verstand van zaken had.
Oh ja, ik heb zojuist een afspraak gemaakt voor de sportschool. Het wordt tijd dat dit luie vel weer eens wat meer gaat bewegen
donderdag 6 januari 2011 om 21:08
Sportschool ben ik nog niet aan toe. Ik wil graag weer starten, maar heb ten eerste nog niks gehoord (lessen in blokken) en ten tweede zie ik het ook nog niet zitten, het is in het hartje van de grote stad dus moet met OV en dat vind ik niet zo. Zou het wel moeten doen want ik beweeg heel weinig nu.
Man zit een hele stomme film te kijken dus ik kan niet met je meekijken zonnestraal. Bovendien moet wil zoukunnen ik om de twee minuten mijn email checken want annemie is op de creatieve toer vandaag
Man zit een hele stomme film te kijken dus ik kan niet met je meekijken zonnestraal. Bovendien moet wil zoukunnen ik om de twee minuten mijn email checken want annemie is op de creatieve toer vandaag
donderdag 6 januari 2011 om 21:09
Ik zit niet echt in een mannenbedrijf, maar wel in een mannenfunctie. Buiten één van mijn directe collega's en is er nog één vrouw in deze functie binnen het bedrijf, verder alleen mannen. Ik heb niks met een lab te maken, dus we zullen wel niet dezelfde functie hebben. Niet eens dezelfde branche denk ik. Ik word nu wel nieuwsgierig wat voor functie jij hebt Lief, een lab, sommen en Houston geeft bij mij heel interessante ideeën.
Make-up draag ik ook bijna niet, heel af en toe een keer als we uitgaan. Toevallig heb ik afgelopen kerst nog een rokje aangehad en had ik me ook opgemaakt. Ik had er echt zin in toen en wou wat leuks aan.
Sterkte met je schouder Marriss en veel plezier met Wie is de Mol.
Make-up draag ik ook bijna niet, heel af en toe een keer als we uitgaan. Toevallig heb ik afgelopen kerst nog een rokje aangehad en had ik me ook opgemaakt. Ik had er echt zin in toen en wou wat leuks aan.
Sterkte met je schouder Marriss en veel plezier met Wie is de Mol.
donderdag 6 januari 2011 om 21:11
Marrris, nog een vraagje over mijn telefoon trouwens. Ik heb muziek op mijn geheugenkaartje gezet en als ik nu naar de mp3 speler ga dan staan er ook allemaal vage artiesten met vage nummers. Toen ik er een luisterde bleken het TomTom stemmen en aanwijzingen te zijn? Heb jij dat ook of weet je hoe ik dat eraf kan krijgen. Als ik de geheugenkaart in mijn laptop doe kan ik die bestanden niet vinden.
donderdag 6 januari 2011 om 21:16
Lief, jij hebt toch honden, dan krijg je vast nog wel wat beweging. Die honden moeten tenslotte wel uitgelaten worden. Kun je niet dichter bij huis gaan sporten of in ieder geval ergens waar je met de auto kunt komen?
Wat fijn dat Annemie je zo goed helpt met je cadeau. Vraagt je man nu niet waar je op zit te wachten in je mail?
Een kind met 32 kilo overgewicht is echt heel zielig. Zijn de ouders zelf ook te zwaar? Ik krijg dan meteen beelden voor me van hele dagen patat, frikandellen en rokende ouders ernaast (ik weet het, vooroordelen).
Toffe, hoe is het eigenlijk met jou stoppoging afgelopen?
Wat fijn dat Annemie je zo goed helpt met je cadeau. Vraagt je man nu niet waar je op zit te wachten in je mail?
Een kind met 32 kilo overgewicht is echt heel zielig. Zijn de ouders zelf ook te zwaar? Ik krijg dan meteen beelden voor me van hele dagen patat, frikandellen en rokende ouders ernaast (ik weet het, vooroordelen).
Toffe, hoe is het eigenlijk met jou stoppoging afgelopen?
donderdag 6 januari 2011 om 21:23
Abc, je hebt nog gelijk ook. De ouders hebben een friettent en vonden het eigenlijk wel makkelijk om tussen de middag gewoon maar wat snacks als eten te geven.
De jongen werd helemaal gelukkig als hij al het eten in de friettent zag liggen. Voor de rest was is ie eenzaam.
Je mag gewoon nooit meer raden....
De jongen werd helemaal gelukkig als hij al het eten in de friettent zag liggen. Voor de rest was is ie eenzaam.
Je mag gewoon nooit meer raden....
donderdag 6 januari 2011 om 21:25
Nee, alleen annemie heeft honden.
Elke keer als ik mij nemail heb gecheckt meld ik keurig bij man dat het "Zóóóoó'oóóóó leuk" wordt. Dus hij wordt er een beetje gek van. Hij durft ook geen enkele computer meer aan te raken, bang dat hij het ontdekt. Moet zeggen dat mijn humeur er wel beter van wordt, chapeau voor annemie!
Ik zal zo even mailen wat ik doe, maar ik ontwerp geen spaceshuttles hoor!
Elke keer als ik mij nemail heb gecheckt meld ik keurig bij man dat het "Zóóóoó'oóóóó leuk" wordt. Dus hij wordt er een beetje gek van. Hij durft ook geen enkele computer meer aan te raken, bang dat hij het ontdekt. Moet zeggen dat mijn humeur er wel beter van wordt, chapeau voor annemie!
Ik zal zo even mailen wat ik doe, maar ik ontwerp geen spaceshuttles hoor!
donderdag 6 januari 2011 om 21:26
Maris: Wat jammer dat je zoveel last hebt van je schouder, dan ben je toch minder geneigd om nog een keer shiatsu te laten doen. Heb je iets van een kersenpit kussen ofzo?
Zonnestraaltje: Ze zeggen niet voor niets kleren maken de man/vrouw.
Ik zit ook te kijken naar help mijn kind is.. Gelukkig is die van mij niet zo, maar pffff ik weet dat het af en toe ook wel heel lastig is om consequent te zijn hoor. Zeker als ze (bijna) gaan puberen.
Goed van je dat je ook weer naar de sportschool gaat.
Zonnestraaltje: Ze zeggen niet voor niets kleren maken de man/vrouw.
Ik zit ook te kijken naar help mijn kind is.. Gelukkig is die van mij niet zo, maar pffff ik weet dat het af en toe ook wel heel lastig is om consequent te zijn hoor. Zeker als ze (bijna) gaan puberen.
Goed van je dat je ook weer naar de sportschool gaat.
