Psyche
alle pijlers
De weg naar zelfverzekerdheid
woensdag 24 oktober 2012 om 15:45
Lieve forummers,
Al vanaf mijn puberteit (ik ben nu begin 30) heb ik last van een gevoel van onzekerheid. Een paar jaar geleden ben ik hiervoor in therapie geweest. Dmv een aantal technieken uit de cognitieve gedragstherapie heb ik actief aan mijn onzekerheid kunnen werken en het leek toen ook beter te gaan. Maar ik merk de laatste tijd dat ik weer terug begin te vallen in mijn oude vertrouwde onzekerheid.
Ik ben onlangs verhuisd naar het buitenland en nu dus druk bezig met het opnieuw opzetten van een sociale kring. En dat is dus mijn zwakste plek; mij mezelf voelen in een groep mensen die ik niet (goed) ken. Gisteren ging ik bijv met een aantal meiden uit. En ik voelde me weer zo ontzettend bewust van mezelf. Ik heb er echt een nare bijsmaak aan overgehouden terwijl het op zich best gezellig was.
Daarom wil ik weer actief aan mezelf gaan werken. Het is waarschijnlijk iets wat altijd mijn zwakke plek zal blijven en als ik niet de technieken die ik geleerd heb, blijf oefenen komt de onzekerheid weer terug.
Ik zou graag willen schrijven met vrouwen die zichzelf hierin herkennen en ook aan hun onzekerheid willen werken. Het lijkt me fijn om een klankbord te hebben en elkaar een beetje op te peppen. Waar we nu wonen heb ik nog niet zulke goede vriendinnen gemaakt met wie ik dit kan delen. Ik hoor graag van jullie!
Al vanaf mijn puberteit (ik ben nu begin 30) heb ik last van een gevoel van onzekerheid. Een paar jaar geleden ben ik hiervoor in therapie geweest. Dmv een aantal technieken uit de cognitieve gedragstherapie heb ik actief aan mijn onzekerheid kunnen werken en het leek toen ook beter te gaan. Maar ik merk de laatste tijd dat ik weer terug begin te vallen in mijn oude vertrouwde onzekerheid.
Ik ben onlangs verhuisd naar het buitenland en nu dus druk bezig met het opnieuw opzetten van een sociale kring. En dat is dus mijn zwakste plek; mij mezelf voelen in een groep mensen die ik niet (goed) ken. Gisteren ging ik bijv met een aantal meiden uit. En ik voelde me weer zo ontzettend bewust van mezelf. Ik heb er echt een nare bijsmaak aan overgehouden terwijl het op zich best gezellig was.
Daarom wil ik weer actief aan mezelf gaan werken. Het is waarschijnlijk iets wat altijd mijn zwakke plek zal blijven en als ik niet de technieken die ik geleerd heb, blijf oefenen komt de onzekerheid weer terug.
Ik zou graag willen schrijven met vrouwen die zichzelf hierin herkennen en ook aan hun onzekerheid willen werken. Het lijkt me fijn om een klankbord te hebben en elkaar een beetje op te peppen. Waar we nu wonen heb ik nog niet zulke goede vriendinnen gemaakt met wie ik dit kan delen. Ik hoor graag van jullie!
woensdag 24 oktober 2012 om 15:57
Oh, dit wil ik ook heel graag. Je verhaal is heel herkenbaar voor mij. Ik ben altijd wat verlegen geweest en in de puberteit echt onzeker geworden. Ik ben nog steeds onzeker over mijn sociale vaardigheden, al gaat het wel beter nu ik een vriend heb.
Wel goed dat je nu al meiden hebt gevonden om mee uit te gaan in het buitenland! Hoe lang zit je er?
Wel goed dat je nu al meiden hebt gevonden om mee uit te gaan in het buitenland! Hoe lang zit je er?
woensdag 24 oktober 2012 om 16:19
Dank je voor je reactie Anneaux! Het is inderdaad heel fijn dat ik al wat meiden heb leren kennen hier. We zijn iets minder dan een half jaar geleden verhuisd.
Merk jij dat je er erg door belemmerd wordt in het dagelijkse leven? Ik zelf zoek contacten wel op maar ik denk toch dat ik iets minder open ben. Ik heb al snel het idee dat andere mensen me maar saai of raar vinden.
Merk jij dat je er erg door belemmerd wordt in het dagelijkse leven? Ik zelf zoek contacten wel op maar ik denk toch dat ik iets minder open ben. Ik heb al snel het idee dat andere mensen me maar saai of raar vinden.
woensdag 24 oktober 2012 om 16:32
Ja, ik denk dat het goed zou zijn voor mijn carriere als ik wat zelfverzekerder zou zijn. Ik zou er veel aan hebben als ik meer op mijn gemak was in vergaderingen e.d. en ik zou ook beter kunnen netwerken. Prive vind ik vooral verjaardagen lastig waar ik (bijna) niemand ken.
Ik heb ook gauw het idee dat mensen me raar vinden en op het werk dat ze denken dat ik geen/onvoldoende kennis heb. Wat voor technieken heb je in therapie geleerd waar je wat aan hebt gehad?
Ik heb ook gauw het idee dat mensen me raar vinden en op het werk dat ze denken dat ik geen/onvoldoende kennis heb. Wat voor technieken heb je in therapie geleerd waar je wat aan hebt gehad?
woensdag 24 oktober 2012 om 18:04
O ja van verjaardagen ben ik nooit zo'n fan. Zit je daar met z'n allen in een kringetje en je moet maar afwachten naast wie je komt te zitten.
Technieken die ik geleerd heb zijn oa de 2-kolommentechnieken. Dan ga je na in een situatie wat je gedachten waren. Bijv. ze zullen wel denken wat een saai mens. Daarna schrijf je de redelijke gedachten op. Want bijna al je negatieve gedachten bevatten denkfouten. Je kijkt nou eenmaal met een sterk gekleurde bril. Ik moet zeggen dit helpt wel erg maar ik heb niet altijd zin om het bij te houden.
Andere technieken zijn om in een lastige situatie heel erg bezig te zijn met wat buiten jezelf afspeelt. Dus letten op de inhoud van een gesprek, op je gesprekspartner etc. Dit geeft je minder ruimte in je hoofd om met jezelf bezig te zijn.
Heb jij al veel geprobeerd om van je onzekerheid af te komen?
Technieken die ik geleerd heb zijn oa de 2-kolommentechnieken. Dan ga je na in een situatie wat je gedachten waren. Bijv. ze zullen wel denken wat een saai mens. Daarna schrijf je de redelijke gedachten op. Want bijna al je negatieve gedachten bevatten denkfouten. Je kijkt nou eenmaal met een sterk gekleurde bril. Ik moet zeggen dit helpt wel erg maar ik heb niet altijd zin om het bij te houden.
Andere technieken zijn om in een lastige situatie heel erg bezig te zijn met wat buiten jezelf afspeelt. Dus letten op de inhoud van een gesprek, op je gesprekspartner etc. Dit geeft je minder ruimte in je hoofd om met jezelf bezig te zijn.
Heb jij al veel geprobeerd om van je onzekerheid af te komen?
woensdag 24 oktober 2012 om 20:07
Die eerste techniek heb ik ook wel toegepast op advies van een psycholoog. Ik vond het toen wel lastig te bedenken wat redelijke gedachten zijn, maar misschien moet ik dat weer oppakken.
De tweede techniek heb ik nooit bewust toegepast, maar het is wel zo dat ik minder met mezelf bezig ben als ik me op m'n gemak voel. Ook maar eens bewust proberen dus!
Zelf probeer ik aan het einde van de dag te bedenken welke dingen ik goed heb gedaan. Dat vind ik best goed helpen. Ik heb namelijk nogal de neiging om op mijn "blunders" te focussen en door aan mijn sociale dingetjes te denken, ook al gaat het om kleine dingen, merk ik dat ik een positiever beeld van mezelf krijg.
Mag ik vragen wat je in het buitenland doet? Dat klinkt namelijk helemaal niet saai en juist stoer dat je dat durft. Mijn ervaring in het buitenland is dat ik me er wat vrijer voel, dat het me minder kan schelen wat mensen over me denken.
De tweede techniek heb ik nooit bewust toegepast, maar het is wel zo dat ik minder met mezelf bezig ben als ik me op m'n gemak voel. Ook maar eens bewust proberen dus!
Zelf probeer ik aan het einde van de dag te bedenken welke dingen ik goed heb gedaan. Dat vind ik best goed helpen. Ik heb namelijk nogal de neiging om op mijn "blunders" te focussen en door aan mijn sociale dingetjes te denken, ook al gaat het om kleine dingen, merk ik dat ik een positiever beeld van mezelf krijg.
Mag ik vragen wat je in het buitenland doet? Dat klinkt namelijk helemaal niet saai en juist stoer dat je dat durft. Mijn ervaring in het buitenland is dat ik me er wat vrijer voel, dat het me minder kan schelen wat mensen over me denken.
woensdag 24 oktober 2012 om 21:41
woensdag 5 december 2012 om 09:49
Hier weer eens een berichtje van mij. Ik ben nog steeds heel hard aan het werk om mijn onzekerheid te verminderen. Pff het is echt een pittige strijd moet ik zeggen. Soms denk ik wel eens, laat gewoon maar zitten. Ik sluit me in huis op, dan word ik er ook niet weer telkens mee geconfronteerd. Maar ja dat gaat me ook niet helpen ben ik bang.
Ik heb maandag een mailtje uitgestuurd naar 3 meiden die ik geregeld zie samen met onze kindjes. Ik zie hun alleen doordeweeks dus het leek me leuk om ze wat beter te leren kennen en ook eens in het weekend af te spreken, samen met hun mannen. Ik heb hun dus gemaild met een voorstel om iets te gaan doen. Ik heb maar van 1 iemand iets teruggehoord, die zou het vragen aan haar man of hij vrij was. Daarna ook niets meer gehoord. Terwijl twee van de meisjes die ik heb gemaild, wel in het weekend met elkaar afspreken.
Ook heb ik laatst een ander meisje uitgenodigd om eens langs te komen zodat onze kindjes samen konden spelen. Daar heb ik ook nog niks van gehoord.
Het valt me wel even zwaar. Het kostte mij best wel wat moeite om deze iniatieven te nemen. Door mijn onzekerheid heb ik nl nog wel eens de neiging om wat afwachtend te zijn. Dan denk ik, ik nodig haar maar niet uit daar zit ze toch niet op te wachten. Nou het blijkt dat ik daar toch gelijk in had, in elk geval wat betreft de meiden die ik laatst uitgenodigd heb. Gatver ben nu weer zo aan mezelf aan het twijfelen.
Daarbij komt dat ik er net achter ben gekomen dat ik zwanger ben. We zijn dolblij met een broertje of zusje voor ons zoontje. Maar ik heb niet echt zin in een erg stressvolle zwangerschap. De contacten die ik nu heb leveren mij wel stress op. Maar goed iedereen heeft wel eens stress dat kun je ook niet echt vermijden natuurlijk.
Ik moet mezelf maar weer bij elkaar oprapen en weer vrolijk verder gaan. Ik heb niet echt veel keuze denk ik
Ik heb maandag een mailtje uitgestuurd naar 3 meiden die ik geregeld zie samen met onze kindjes. Ik zie hun alleen doordeweeks dus het leek me leuk om ze wat beter te leren kennen en ook eens in het weekend af te spreken, samen met hun mannen. Ik heb hun dus gemaild met een voorstel om iets te gaan doen. Ik heb maar van 1 iemand iets teruggehoord, die zou het vragen aan haar man of hij vrij was. Daarna ook niets meer gehoord. Terwijl twee van de meisjes die ik heb gemaild, wel in het weekend met elkaar afspreken.
Ook heb ik laatst een ander meisje uitgenodigd om eens langs te komen zodat onze kindjes samen konden spelen. Daar heb ik ook nog niks van gehoord.
Het valt me wel even zwaar. Het kostte mij best wel wat moeite om deze iniatieven te nemen. Door mijn onzekerheid heb ik nl nog wel eens de neiging om wat afwachtend te zijn. Dan denk ik, ik nodig haar maar niet uit daar zit ze toch niet op te wachten. Nou het blijkt dat ik daar toch gelijk in had, in elk geval wat betreft de meiden die ik laatst uitgenodigd heb. Gatver ben nu weer zo aan mezelf aan het twijfelen.
Daarbij komt dat ik er net achter ben gekomen dat ik zwanger ben. We zijn dolblij met een broertje of zusje voor ons zoontje. Maar ik heb niet echt zin in een erg stressvolle zwangerschap. De contacten die ik nu heb leveren mij wel stress op. Maar goed iedereen heeft wel eens stress dat kun je ook niet echt vermijden natuurlijk.
Ik moet mezelf maar weer bij elkaar oprapen en weer vrolijk verder gaan. Ik heb niet echt veel keuze denk ik
woensdag 5 december 2012 om 10:59
Kaatje, Ik begrijp je teleurstelling. Nu neem je een keer initiatief, wat voor jou al extra moeilijk is, en dan laten anderen het afweten.
Maar probeer het je niet persoonlijk aan te trekken. Dat doe je namelijk met negatieve gedachte als; ze zitten toch niet op me te wachten, zie je wel, ik heb toch gelijk gekregen.
Stop deze negatieve gedachten over jezelf. Dat ze niet op je uitnodiging ingaan, kan aan van alles liggen wat niets met jou te maken heeft. Misschien hebben ze het druk, hebben ze al een vriendenkring waar ze genoeg aan hebben, komt dat weekend ze net onhandig uit etc. etc.
Gefeliciteerd met je zwangerschap. Dit kan je ook aangrijpen om nieuwe contacten op te doen. Is er misschien in de buurt een groepje voor aanstaande moeders, zwangerschapsgym o.i.d. Zo kom je makkelijk in contact met andere vrouwen waarmee je iets gemeenschappelijks deelt.
Of je kan na de bevalling iets gaan doen als babyzwemmen, of babymassage.
Je zwangerschap hoeft niet stressvol te zijn. Waarom leveren de contacten die je nu wel hebt je stress op?
Maar probeer het je niet persoonlijk aan te trekken. Dat doe je namelijk met negatieve gedachte als; ze zitten toch niet op me te wachten, zie je wel, ik heb toch gelijk gekregen.
Stop deze negatieve gedachten over jezelf. Dat ze niet op je uitnodiging ingaan, kan aan van alles liggen wat niets met jou te maken heeft. Misschien hebben ze het druk, hebben ze al een vriendenkring waar ze genoeg aan hebben, komt dat weekend ze net onhandig uit etc. etc.
Gefeliciteerd met je zwangerschap. Dit kan je ook aangrijpen om nieuwe contacten op te doen. Is er misschien in de buurt een groepje voor aanstaande moeders, zwangerschapsgym o.i.d. Zo kom je makkelijk in contact met andere vrouwen waarmee je iets gemeenschappelijks deelt.
Of je kan na de bevalling iets gaan doen als babyzwemmen, of babymassage.
Je zwangerschap hoeft niet stressvol te zijn. Waarom leveren de contacten die je nu wel hebt je stress op?
donderdag 6 december 2012 om 15:21
Het klopt helemaal Mirabile wat je zegt. Ik trek dingen heel snel persoonlijk aan. Vandaag heb ik hen gesproken en het blijkt dat ze wel wilden afspreken maar de ene was wat laat met reageren en de andere had niet zoveel toegang tot internet. Toen werd ik even met mijn eigen denkfouten geconfronteerd. Nu weet ik in elk geval dat ik hier nog hard mee aan de slag moet.
Het klopt dat ik door mijn zwangerschap in contact kan komen met andere mensen. Weer een moment om goed te oefenen met sociale contacten.
De contacten leveren mij stress op omdat ik door mijn onzekerheid telkens met mezelf bezig ben. Hierdoor kan ik niet echt ontspannen zijn. Maar vandaag heb ik een aantal meiden ontmoet en toen ging het eigenlijk heel goed. Het verschilt echt van dag tot dag.
Nogmaals bedankt voor je post, het zorgde er echt voor dat ik me weer wat beter ging voelen!
Het klopt dat ik door mijn zwangerschap in contact kan komen met andere mensen. Weer een moment om goed te oefenen met sociale contacten.
De contacten leveren mij stress op omdat ik door mijn onzekerheid telkens met mezelf bezig ben. Hierdoor kan ik niet echt ontspannen zijn. Maar vandaag heb ik een aantal meiden ontmoet en toen ging het eigenlijk heel goed. Het verschilt echt van dag tot dag.
Nogmaals bedankt voor je post, het zorgde er echt voor dat ik me weer wat beter ging voelen!
donderdag 6 december 2012 om 16:18
Het scheelt al een heel eind dat je je er van bewust bent dat die negatieve gedachten vaak geen realistische gedachten zijn. Volgens mij ben je al heel goed bezig. Het is ook een kwestie van veel oefenen. Wanneer je jezelf realiseert negatieve gedachten te hebben, er even bij stilstaan of deze gedachten wel kloppen. En kijken of je er dan positieve en helpende gedachten tegenover kan stellen. Hoe vaker je het doet, hoe makkelijker het je af gaat.
Bij onzekerheid in gezelschap kan het helpen om te bedenken dat mensen helemaal niet zo op jou letten. De meeste mensen zijn ook vaak vooral met zichzelf bezig.
En het kan ook helpen om zelf juist de aandacht op anderen te richten. Door je te concentreren op wat zij doen en hoe ze zich gedragen, maar ook door meer belangstelling voor de ander te tonen en vragen te stellen.
Als je gestresst bent kunnen wat korte ademhalingsoefeningen ook goed helpen. Dat hoeft helemaal niet lang te duren. Gewoon een paar keer diep en bewust naar je buik toe ademhalen en je voeten plat naast elkaar stevig op de grond. (Als je nerveus bent gaat je ademhaling vaak hoog zitten, waardoor je het benauwd krijgt en je nog nerveuzer in je lijf voelt)
Veel plezier met je afspraak in het weekend.
Bij onzekerheid in gezelschap kan het helpen om te bedenken dat mensen helemaal niet zo op jou letten. De meeste mensen zijn ook vaak vooral met zichzelf bezig.
En het kan ook helpen om zelf juist de aandacht op anderen te richten. Door je te concentreren op wat zij doen en hoe ze zich gedragen, maar ook door meer belangstelling voor de ander te tonen en vragen te stellen.
Als je gestresst bent kunnen wat korte ademhalingsoefeningen ook goed helpen. Dat hoeft helemaal niet lang te duren. Gewoon een paar keer diep en bewust naar je buik toe ademhalen en je voeten plat naast elkaar stevig op de grond. (Als je nerveus bent gaat je ademhaling vaak hoog zitten, waardoor je het benauwd krijgt en je nog nerveuzer in je lijf voelt)
Veel plezier met je afspraak in het weekend.
donderdag 6 december 2012 om 18:19
Het moet inderdaad een automatisme worden. Ik heb jarenlang automatische gedachten gehad ten nadele van mezelf. Het kost veel tijd om dit om te buigen. Maar het gaat me wel lukken. Wat je zegt oefenen, oefenen en oefenen. Het scheelt wel dat ik hier in het buitenland vaak buiten mijn comfortzone moet treden. Niet altijd prettig maar wel een goede training.
Ik probeer inderdaad al te focusen op anderen. Dat helpt mij ook, maar ik denk er niet altijd aan.
Dank je voor de tip van de ademhalingsoefeningen, dat zal ik eens gaan proberen.
Het klinkt alsof je goed bekend bent met cognitieve gedragstherapie. Heb je zelf ook last van onzekerheid, of werk je misschien als therapeute?
Ik probeer inderdaad al te focusen op anderen. Dat helpt mij ook, maar ik denk er niet altijd aan.
Dank je voor de tip van de ademhalingsoefeningen, dat zal ik eens gaan proberen.
Het klinkt alsof je goed bekend bent met cognitieve gedragstherapie. Heb je zelf ook last van onzekerheid, of werk je misschien als therapeute?
donderdag 6 december 2012 om 19:35
Kaatje, het valt ook niet mee om patronen die jarenlang zijn ingesleten te veranderen. Probeer ook lief voor jezelf te zijn en niet te streng, soms lukt het gewoon even niet en zeker niet allemaal direct.
Het kost ook veel tijd. Ik vergelijk het wel eens met iemand die 50 kilo moet afvallen. Het kost jaren om zo'n overgewicht te krijgen en dus krijg je dat er ook niet in een paar maandjes weer vanaf.
Nee, ik ben geen therapeut en ook niet zo heel onzeker over mezelf. Wel heb ik veel nare en ingrijpende dingen meegemaakt waardoor ik het vertrouwen in anderen, en in het leven in het algemeen, een beetje was kwijtgeraakt. Ik ben er dus veel mee bezig geweest (en nog steeds mee bezig) om dat weer terug te krijgen. Vandaar dat ik me ook verdiept heb in gedachtepatronen en hoe met dingen om te gaan.
Het kost ook veel tijd. Ik vergelijk het wel eens met iemand die 50 kilo moet afvallen. Het kost jaren om zo'n overgewicht te krijgen en dus krijg je dat er ook niet in een paar maandjes weer vanaf.
Nee, ik ben geen therapeut en ook niet zo heel onzeker over mezelf. Wel heb ik veel nare en ingrijpende dingen meegemaakt waardoor ik het vertrouwen in anderen, en in het leven in het algemeen, een beetje was kwijtgeraakt. Ik ben er dus veel mee bezig geweest (en nog steeds mee bezig) om dat weer terug te krijgen. Vandaar dat ik me ook verdiept heb in gedachtepatronen en hoe met dingen om te gaan.
vrijdag 7 december 2012 om 06:29
O wat akelig Mirabile! Ik hoop dat je je alweer wat beter voelt en dat het helpt om aan je gedachtepatronen te werken. Het is wel verhelderend vind ik om te merken dat het zo'n verschil maakt hoe je tegen iets aankijkt. Eerder ging ik er altijd vanuit dat mijn gedachten feiten waren. Maar dat is niet zo, het is een gekleurde mening.
Het heeft inderdaad tijd nodig om je gedachtenpatronen te veranderen. Goede vergelijking met het afvallen. Ik denk alleen dat ik te hoge eisen aan mezelf stel. Als ik iets wil, dan moet het meteen en perfect. Nou ja dat is natuurlijk ook een van de redenen van mijn onzekerheid. Ik zal proberen wat liever voor mezelf te zijn. Fijn weekend!
Het heeft inderdaad tijd nodig om je gedachtenpatronen te veranderen. Goede vergelijking met het afvallen. Ik denk alleen dat ik te hoge eisen aan mezelf stel. Als ik iets wil, dan moet het meteen en perfect. Nou ja dat is natuurlijk ook een van de redenen van mijn onzekerheid. Ik zal proberen wat liever voor mezelf te zijn. Fijn weekend!