Depresief door de stad

Ik denk dat ik ongeveer nu door heb wat me constant neerslachtig, ziek, moe, verdrietig, dagelijks hoofdpijn en nekpijn opgesloten etc etc voel.



Ik woon nu al vanaf 2005 in Antwerpen, in een van de slechtere buurten terecht gekomen na mijn scheiding. In een 2 slaapkamer appartementje met mijn zoon en dochter.

Ik zal de buurt even schetsen

Vlakbij het centraal station, overal beton, bussen, trams, auto's, geen enkel groen te bespeuren of parken, geen enkel speelplein voor kinderen in de buurt, rommel op straat, mensen die in piepkleine appartementjes met teveel mensen wonen, mensen die boos, gehaast zijn, ruzies om parkeerplaatsen, daklozen, iedereen is gehaast, druk, rennend, fietsen is levensgevaarlijk, er is in sommige plaatsen geen plaats om te fietsen omdat de tram heel de weg in beslag neemt, smalle straatjes met hoge betonnen grijze gebouwen die vaak vervallen zijn.

Ik hoef mijn deur maar uit te lopen en ik word gek van de overvolle denderende bussen en trams.

Als ik uit het raam kijk, kijk ik recht op het grijze beton aan de overkant, zowel het voorraam als het achterraam. Altijd maar dat opgesloten gevoel met de kids, naar buiten gaan hier om te ontspannen gaat niet, je loopt gelijk op de massa mensen, mensen struikelen over elkaar bekant. Dus zitten we vaak binnen in het appartement omsingeld door al het grijs.



Ik ben zelf opgegroeid in een klein stadje in Nederland, altijd groen om me heen, lekker wijde straten om te fietsen, 30-km zone pleintjes waar we als kinderen lekker vrij konden spelen, rennen etc. Tuintje achter ons huis waar we in de zomer lekker konden zwemmen, ver uitzicht uit de ramen en ook gelijk uitzicht op groen.



Ik ben eens stil gaan staan waarom ik nou zo depressief blijf en altijd zo moe en opgefokt. Laatst ben ik opgehaald door een vriend omdat ik me zo slecht voelde weer en we reden naar een parkgebied. Ik werd kalmer, rustiger, vrolijker, ik bleef 30 minuten staren naar het weiland waar wat vogels liepen en verbaasde me dat ik van zo iets simpels ineens zo rustig werd, ik wilde niet terug naar mijn huis, straat, omgeving, ik wilde daar blijven staan en gewoon staren naar het groen.



Die vriend zei het direct Antwerpen is niks voor jou, die drukte is jou teveel, ik ben ook geen grote stadsmens, zei hij.

En inderdaad nu weet ik het IK HAAT DE GROTE STAD!!!!

Ik wil groen groen groen en rust



Kan het dus werkelijk zo zijn dat iemand dus ziek wordt van wonen in een grote stad?

quote:Frizz schreef op 08 februari 2014 @ 16:32:

Ik geloof dat wandelen door een groen gebied of langs water een goede invloed heeft op de mens. Hanaa is snapt dat het allemaal niet ideaal zit, maar een deel zit natuurlijk wel tussen je oren. Je kunt je ook leren afsluiten voor prikkels, leren aarden en proberen een positieve blik te behouden.Echt geloof me, ik probeer het, heb het geprobeerd maar ik kan me niet afsluiten

quote:Saracenen schreef op 08 februari 2014 @ 16:36:

Kan je niet verhuizen naar iets rond Groot-Antwerpen waar meer groen is? Richting de Kempen of juist meer richting St. Nik. of Mechelen? Wat ook binnen het uur bereikbaar is, zodat de vader in ieder geval daarover niet kan zagen? Antwerpen heeft inderdaad niks noemenswaardig groen in de stad, het is mij toevallig een paar weken geleden opgevallen.Daar kijk ik dus naar, ik zoek iets in Temse, omgeving van Turnhout maar huisbazen hebben me al afgewezen vanwege 1 inkomen, hier in Antwerpen hebben huisbazen daar weer geen problemen mee....

http://www.tuingeluk.nl/s ... geving_kan_levens_redden/



Groene omgeving kan levens redden!

Inspiratie & DIY

Onderzoek

Groene omgeving kan levens redden!

Effect van een groene omgeving

Tuintips





Groen is letterlijk van levensbelang. Meerdere onderzoeken tonen inmiddels aan dat leven in een groene omgeving een aantal grote gezondheidsvoordelen heeft. Een kort overzicht.



Vetzucht een probleem van de steden

Zestienjarigen die in een zeer groene omgeving opgroeien, bleken volgens een Amerikaanse studie 6 kilogram minder dik dan stadskinderen uit de ergste betonjungles.



Opmerkelijk genoeg maakte het inkomen, opleidingsniveau of sociale klasse van de ouders of (ook een mogelijkheid) de grootte van de tuin hierbij niets uit. De onderzoekers concludeerden daarom dat in een groene omgeving kinderen waarschijnlijk vaker buiten spelen, wat leidt tot meer beweging en minder vetzucht. Zes kilo maakt voor de meeste kinderen het verschil tussen een normaal gewicht en overgewicht.



Beelden van groen helpen tegen stress

Psycholoog Roger Ulricht, de pionier in dit onderzoek, ontdekte al begin jaren ’90 dat een groene omgeving het stressniveau van mensen verlaagt. Wanneer vrijwilligers na een film waarin iemand werd verwond, beelden van groene landschappen te zien kregen, kwamen ze meer tot rust dan wanneer ze rustige stedelijke plaatsen te zien kregen.

Vervolgonderzoeken, waarbij de lichamelijke effecten van wandelingen in het groen werden gemeten, gaven nog duidelijker resultaten. Ze toonden een lagere bloeddruk, minder stresshormoon en een beter werkend immuunsysteem aan bij proefpersonen vergeleken bij een controlegroep die door een rustig gedeelte van de stad liep. Kortom: groen blijkt in ieder geval op korte termijn de gezondheid te bevorderen . Maar is dat ook op lange termijn zo?



Minder astma, hartaanvallen, depressie en diabetes op het platteland

Het voorlopige antwoord van de wetenschap hier op is: ja. Uit Nederlands epidemiologisch onderzoek bleek namelijk een rechtstreeks verband te bestaan tussen de hoeveelheid groen binnen een straal van een kilometer rond de woning en het minder voorkomen van vijftien veel voorkomende ziektes als diabetes, astma, hartaanvallen, overspannenheid, depressie, hoofdpijn, spierpijn en pijn in de botten. Sommige ziektes bleken zelfs een kwart tot een derde minder voor te komen in groene leefomgevingen. Het verschil tussen oud en jong.

Opmerkelijk genoeg zijn dit nu net ziekten die de laatste halve eeuw veel vaker voorkomen. Het is dus heel goed mogelijk dat dit samenhangt met de sterke verstedelijking in de laatste decennia.



Conclusie: groen is van levensbelang!

Een onderzoek dat gepubliceerd is in het medische toptijdschrift The Lancet maakt tenslotte duidelijk dat ook het sterftecijfer in stedelijke gebieden aanmerkelijk hoger ligt dan dat in landelijke gebieden. Aangetoond is een verschil van 5%, zelfs wanneer rekening wordt gehouden met de verschillen in sociale welstand.



Wanneer de sterfte onder arm en rijk wordt vergeleken bleken de verschillen nog prangender. In steden ligt het sterftecijfer onder armen twee keer zo hoog als onder rijken. Op het platteland is het verschil aanmerkelijk kleiner: veertig procent meer sterfte onder armen. Kortom: zo gek is het idee nog niet om je leven te willen doorbrengen op het platteland. Nieuwe hoop dus voor de spookdorpen in Groningen en Friesland?

Groen is dus wel echt van levensbelang



Maar ik zou graag ervaringen willen horen van mensen die in een grote drukke stad hebben gewoond en mensen die nu in het groen wonen

quote:kadanz schreef op 08 februari 2014 @ 16:50:

[...]



Zoals anderen zeggen kan de stad zeer zeker van invloed zijn op je gemoedstoestand. Toen ik ooit van een stad naar een dorp verhuisde voelde ik me ineens heel opgelucht. Het gekke was dat ik me helemaal niet ongelukkig voelde in de stad. Ik had dus niet door hoeveel stress de stad veroorzaakte totdat ik verhuisde..



Maar depressief worden van de stad is weer een aantal stappen verder. Dat stukje zit tussen jouw oren. Miljoenen mensen wonen in een stad. Miljoenen mensen ervaren die stress, maar leren er mee leven. Waarom JIJ er depressief van wordt en waarom JIJ geen manier weet te vinden om met die stress om te gaan ligt niet aan de stad.



Groen is dus niet van levensbelang.



Ik heb de afgelopen jaren heel wat voor mijn kiezen gehad waardoor ik dus nu niet meer tegen drukte, prikkels, massa kan.

Ik merk dat ik dus snak naar ruimte, minder mensen om me heen, minder prikkels wil en elke keer als ik buiten de stad ben word ik rustiger, ik krijg soms al buikpijn bij de gedachte om weer terug naar die rot drukte te moeten gaan

quote:fancypants schreef op 08 februari 2014 @ 17:04:

Heel herkenbaar! Ik ben ook opgegroeid in een grote stad en zit zoveel beter in mijn vel nu ik een dorp woon. Ik merk ook dat ik me slechter ga voelen als ik een paar dagen weinig buiten ben geweest. Even een half uurtje naar buiten, doet echt wonderen voor mijn psyche.

Als ik voor mijn werk in bijvoorbeeld de binnenstad van Utrecht moet zijn, kan het verkeer me echt een beetje naar de strot vliegen.



Hier trouwens ook nog een mooi artikel over stad en stress:

http://www.volkskrant.nl/ ... ens-gestresste-mens.dhtml



Wel jammer dat je niet uit België weg mag...Ik woon heerlijk en heel betaalbaar op het Brabantse platteland, nog geen half uur rijden van Antwerpen...Dat van dat verkeer maak ik dus dagelijks mee icm met die massa mensen en als je dan eens een keer slecht in je vel zit dan kan je dat gewoon dus letterlijk teveel worden. Buiten gaan is vaak een oplossing om te even je zinnen te verzetten, maar hier buiten komen zorgt voor nog meer stress en onrust gewoon. Ik voel me eigenlijk dan weer gevangen in mijn eigen appartement-waar ik dus ook last heb van buren- Dus zowel binnen ALS buiten in hier voor mij een en al stress...

quote:Maryemma schreef op 08 februari 2014 @ 17:54:

[...]





Omdat er ook nog een ex en vader van de kinderen is. Weet je zeker dat het feit "dat hij nergens aan wil meewerken" niet hetgeen is dat je opgesloten en depri maakt, TO? En weet je ook zeker dat je hier niet eigenlijk zoekt naar een excuus om toch naar een ander land te verkassen? Voor kinderen is het psychisch ook niet heel goed om ver uit de buurt van een van hun ouders te gaan wonen...De kinderen hebben hun vader al een paar jaar niet meer gezien, hij kiest hier trouwens zelf voor, maar hij gaat nergens aan meewerken omdat in de laatste rechtszaak voor alimentatieverhoging bepaald is dat hij meer moest betalen. Hij wilde ze al niet zien en al helemaal niet voor betalen, maar ergens een handtekening zetten ook niet. Dus het betreft hier alleen ik en de kinderen.

quote:Kamparie schreef op 08 februari 2014 @ 17:59:

[...]



Als hij de kinderen nog ziet, volgens mij is dit niet het geval.Juist!

quote:Anna37 schreef op 08 februari 2014 @ 17:55:

Ik hoop dat je hulp zoekt/krijgt voor je klachten.



Wat betreft je woonomgeving, iedere stad heeft ook rustigere plekken -als platteland/buitenwijk niet mogelijk is. Zelfs al is het maar een doodlopend straatje waardoor er weinig verkeer is. Vlak hoogbouw niet perse uit. Van buiten lijkt het alsof iedereen hutjemutje zit. Van binnen kun je het gevoel hebben dat de wereld aan je voeten ligt, geen straatlawaai als je hoog genoeg zit, een ruime blik, en soms veel licht en zicht op de wolkenhemel. En je zit in de stad ws dicht bij openbaar vervoer voor uitstapjes naar de natuur.





De relatief rustige plekken in de stad komen hier ook nooit vrij en als dat al zo is voor een belachelijk hoge prijs waar ik dus ook weer uit de boot val



Plus het feit dat ik ook veel negatieve herinneringen heb aan deze stad -scheiding, gedoe ex-man- lijkt me weggaan uit deze stad het beste

quote:Anna37 schreef op 08 februari 2014 @ 17:55:

Ik hoop dat je hulp zoekt/krijgt voor je klachten.



Wat betreft je woonomgeving, iedere stad heeft ook rustigere plekken -als platteland/buitenwijk niet mogelijk is. Zelfs al is het maar een doodlopend straatje waardoor er weinig verkeer is. Vlak hoogbouw niet perse uit. Van buiten lijkt het alsof iedereen hutjemutje zit. Van binnen kun je het gevoel hebben dat de wereld aan je voeten ligt, geen straatlawaai als je hoog genoeg zit, een ruime blik, en soms veel licht en zicht op de wolkenhemel. En je zit in de stad ws dicht bij openbaar vervoer voor uitstapjes naar de natuur.





De relatief rustige plekken in de stad komen hier ook nooit vrij en als dat al zo is voor een belachelijk hoge prijs waar ik dus ook weer uit de boot val



Plus het feit dat ik ook veel negatieve herinneringen heb aan deze stad -scheiding, gedoe ex-man- lijkt me weggaan uit deze stad het beste