depressief op je 20e?

02-01-2013 20:22 24 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik heb vandaag al een topic geopend over dat ik graag naar een onbewoond eiland wil..

Dat komt een beetje doordat het mij de laatste tijd te veel word, ik kan niet allemaal zeggen wat er is maar ik voel mij door alles een beetje eenzamer.. Vriendinnen krijgen relaties en ik heb bijna als enigste nog geen relatie, ik heb het gevoel dat ik soms te veel voor anderen moet zorgen, en als ik dan aan mezelf denk weet ik niet goed wat ik met mij aanmoet.

Nu ging ik gewoon eens googlen naar de symptomen van een depressie en echt het hele lijstje herken ik..

Natuurlijk heb ik hier niet elke dag last van maar wel als ik mij rot voel, vaak worden kleine dingen mij al te groot en ik kan nergens anders aan denken, alleen maar aan alle zorgen die ik heb. Terwijl alles best goed gaat, maar ik heb uitdaging nodig, iets nieuws.

Ik heb nooit echt gehoord dat mensen op hun 20e al depressief kunnen zijn, maar kan het dus echt? Dat je echt hebt van; is dit het nou allemaal? Waarom doen anderen zoveel leuke dingen en heb ik maar een gewoon leven?
Alle reacties Link kopieren
Ja hoor dat kan! Ik had een fikse depressie op mijn 23e, middenin mijn ' geweldige' studentenleven. Maar daar kan je ook zeker weer vanaf komen. Ik herken je gevoel en kan je alleen maar aanraden met je huisarts te gaan praten, of je misschien hulp kunt krijgen (bij psych bijvoorbeeld). Je kunt er uitkomen, maar moet wel zelf aan de bel hangen. Heel veel sterkte!
Alle reacties Link kopieren
Ik wil er eigenlijk ook niet echt vooruitkomen, want zo ben ik juist helemaal niet.. Ik snap ook niet wat mij overkomt. Vind het zo rot
Alle reacties Link kopieren
Dat snap ik. Mensen hadden het van mij ook niet verwacht. Maar er voor uitkomen kan je ook helpen, omdat mensen dan misschien wat meer om je denken, of hulp aanbieden waar je dat nodig hebt. Het kan iedereen overkomen, je hoeft je er echt niet voor te schamen!
Wat heeft leeftijd ermee te maken? Ik was vanaf mijn 17e al extreem neerslachtig.
Alle reacties Link kopieren
Een depressie kan al in de kindertijd voorkomen, maar komt regelmatiger voor vanaf het 14e levensjaar. Een depressie komt het vaakst tussen de 25 en 35 jaar voor. Dus waarom niet op je 20e?



Alleen zeg jij niet elke dag van de symptomen last te hebben. Je bent juist depressief is als ELKE dag minstens 2 WEKEN lang, last hebt van deze gevoelens.



Ja, die 2 weken is echt zo, maar willen ze (wetenschappers die zich bezighouden met diagnosticeren.) afschaffen.
Alle reacties Link kopieren
Helaas is een goede gezondheid, zowel lichamelijk als psychisch, niet leeftijd gebonden...

Ook voor een depressie bestaat er dus geen minimum leeftijd.



Misschien eens dingen voor jezelf op een rijtje zetten, kijk waar je dingen aan kan en wil veranderen. Kijk niet teveel naar anderen,maar zoek waar je je eigen geluk kan vinden!



Uiteindelijk ben je ook de enigste die hier iets aan kan gaan veranderen!



Succes ermee!
Alle reacties Link kopieren
Ik heb dit misschien 3/4 keer per maand dat ik echt zo'n dag heb.. dan schrik ik ook echt.

Misschien is het dus geen depressie maar gewoon een flinke dip?
Alle reacties Link kopieren
Opzich maakt de diagnose toch ook niet uit, je hebt er in ieder geval last van. (Al heeft niemand een leven wat altijd over rozen gaat, en altijd net zo geweldig is als wat op Facebook staat.)



Als je last van die dagen hebt, misschien eens bij een eerstelijns psycholoog langs. Dat is een kortdurend traject, van enkele sessie. Voor soms even een eyeopener, wordt volgens mij (2012) aantal keer vergoed door je basiszorgverzekering, en 'betaal' je per behandeling.



Of misschien hebben ze op je school een maatschappelijk werker? Kun je het daar eens aankaarten. Hoeven geen school gerelateerde 'problemen' te zijn. Aangezien andere sombere gedachten in je gehele psyche kunnen spelen, en ook invloed kunnen hebben op je schoolprestaties.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben al vanaf mijn 15e af en aan depressief. Dus ja, kan best.
Alle reacties Link kopieren
Ik zie al, ga naar de dokter topics voorbij komen. Zie een dokter bezoek als een laatste stap. Erheen gaan kun je nog altijd . Depressies komen op alle leeftijden voor. Er kunnen tal van redenen zijn om ergens depresief van te raken. PAS OP met medicijn voorschriften. Huisartsen schrijven nogal snel een pilletje voor, maar een pilletje is zoveel meer als een pilletje. Denk aan bijwerkingen zoals zelfmoord neigingen of verslaaft raken aan die rommel. Wat maakt je gelukkig? Een goede vriend? etc: Zoek bij jezelf de reden waarom je jezelf zo rot voelt en denk niet in problemen, maar in oplossingen. Je kan me altijd een PM sturen..
Alle reacties Link kopieren
quote:spiral1 schreef op 02 januari 2013 @ 21:34:

Ik zie al, ga naar de dokter topics voorbij komen. Zie een dokter bezoek als een laatste stap.



Zoveel lees is er anders niet.



Zie een doktersbezoek niet als de laatste stap, deze zijn er om je verder te helpen. Medicatie daarentegen vind ik wel een ander verhaal, maar als je je enkele dagen somber voelt, denk ik ook niet dat je die zomaar zult krijgen.
Alle reacties Link kopieren
quote:lifeforever schreef op 02 januari 2013 @ 21:42:

[...]





Zoveel lees is er anders niet.





Zie een doktersbezoek niet als de laatste stap, deze zijn er om je verder te helpen. Medicatie daarentegen vind ik wel een ander verhaal, maar als je je enkele dagen somber voelt, denk ik ook niet dat je die zomaar zult krijgen.





Ik zie al, ga naar de dokter topics voorbij komen...

Dat wil nog niet zeggen dat het er staat. In Nederland is het vrij algemeen bekend, dat men in grote getallen anti-depresiva slikt.



Problemen zul je 1st dichtbij jezelf moeten zoeken. Kom je er niet uit, dan is een huisarts een volgende stap.
Alle reacties Link kopieren
Spiral, ik erken de grote getale van de verstrekking van AD, zoals ik eerder typte. (Maar dit komt ook mede doordat depressies erkent mogen worden, en niet meer staan voor zwakte en zieligheid. Waardoor meer mensen hulp durven zoeken. Daarbij is onze maatschappij de afgelopen tijd flink veranderd, qua druk en prikkels die op ons uitgeoefend worden, waardoor onze psyche dus ook meer kans loopt om even de draad kwijt te raken.) Met als gevolg dus meer AD.



Dat je naar de HA gaat, die je vervolgens doorstuurt naar een maatschappelijk werker/psycholoog wil niet zeggen dat je het 'probleem' niet dichtbij jezelf zoekt.



Zo iemand heeft ervoor geleerd om jou inzichten te bieden in jezelf. Dan zoek je het toch alsnog bij jezelf?



Maar wie weet kan TO het prima aan zonder dit, en met hulp van vrienden. Aangezien ze niet dagelijks last heeft van problemen.
Alle reacties Link kopieren
Spiral, een huisarts staat echt niet meteen klaar met antidepressiva hoor, hij of zij heeft ook een vertrouwensfunctie en kan doorverwijzen naar de juiste persoon om mee te praten. Zonder dat er pillen aan te pas komen.



Als TO moeite heeft ervoor uit te komen, dan is de huisarts juist de ideale persoon.

Een depressie in je eentje oplossen is loodzwaar, want je bent jezelf soms zo kwijt dat je niet de moed of kracht hebt of helder genoeg kunt denken om dat voor jezelf op te lossen.



En goede vrienden zijn fijn, maar ook zij kunnen dat niet voor je doen.
Alle reacties Link kopieren
Dat je naar de huisarts gaat, wil toch niet zeggen dat je klakkeloos aan de AD moet? Toen ik depressief was (halverwege 20) werd ik door de dokter gewoon doorgestuurd naar de psych. Die gaf aan dat AD tot de mogelijkheden behoorde, maar dat wilde ik niet en er is toen ook niet aangedrongen. Ik heb gewoon therapie gevolgd...
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
Alle reacties Link kopieren
Hallo Bloem,

Hier ook iemand die aan den lijve heeft ondervonden dat depressies ook op jonge leeftijd kunnen voorkomen.

Ik heb jarenlang af en aan last gehad ervan, vreselijke periodes gehad.

Ik kwam er met geen mogelijkheid zelf uit. En had echt fijne mensen om mij heen.

Ik had ook een enorme drempel voor psych en medicatie. En het gevoel dat je de vuile was niet zomaar buiten hangt (van thuis meegekregen).

Wat ik je graag mee wil geven is dat als je zelf maar aan blijft modderen je een grote kans hebt op terugkerende depressies!

En dat is zo zonde! Alles lijdt er onder.

Huisartsen en psychen ed hanteren een soort stappenplan. Te beginnen met de stap met de laagste drempel.

Dus eerst gesprekken bij de HA, daarna gesprekken met een maatschappelijk werker of psycholoog. Als dat niet helpt samen met de psycholoog of eventueel een psychiater kijken naar de mogelijkheid voor medicatie.



Ik ben het absoluut niet eens met de gene die hier zo negatief zijn over AD.

Het wordt nu meer voorgeschreven, maar het wordt ook steed bekender onder de mensen.

Ca 15 jaar geleden waren er lang niet zulke goede inzichten als nu tov depressie. Er waren nog geen ssri's, maar alleen de oude en zware medicaties tegen depressies, die idd heel veel bijwerkingen hebben.

Verder is er steeds meer duidelijk dat tegen een echte depressie juist de combinatie van Pillen en Praten helend is. Voor mij werkte dit precies zo!

En antidepressiva zijn NIET verslavend. Benzo's zoals alle pammen wel.

En AD moet altijd onder begeleiding worden gebruikt. Dat als de depressie de eerste periode verergerd (met evt zelfmoordneigingen) je terug kunt vallen op een voor jou betrouwbare hulpverlener.

Dus echt meid, DOE er wat aan!

Het klinkt bij jou wel degelijk als een depressie namelijk.



Liefs Sofie
quote:Huisartsen en psychen ed hanteren een soort stappenplan. Te beginnen met de stap met de laagste drempel.

Dus eerst gesprekken bij de HA, daarna gesprekken met een maatschappelijk werker of psycholoog. Als dat niet helpt samen met de psycholoog of eventueel een psychiater kijken naar de mogelijkheid voor medicatie.



Niet waar.

Ik ging naar de huisarts, kreeg AD mee, en mocht zelf weten of ik een keer naar 1e lijns psych ging. Godzijdank wel gedaan (want wilde eigenlijk absoluut niet) en toen doorverwezen naar GGZ.
En dat AD niet verslavend zijn, klopt in theorie.

Maar probeer vooral niet ineens te stoppen, want daar kan je maanden ziek van zijn. Dus niet verslavend? Ja en nee..
Alle reacties Link kopieren
Spring ding,

jouw huisarts heeft dan zeker niet volgens de richtlijnen voor huisartsen gehandeld en idd die vrijheid hebben ze. Dus kritisch zijn naar hulpverleners...Jaaa graag. Ook naar psychen. Klikt het niet, dan werkt het niet, bedanken en snel een ander zoeken.

Ik heb een hele goede huisarts en psych en die legden ook gewoon uit waarom ze een bepaald advies gaven. En vroegen of ik het er mee eens was.

Eerst AD en dan praten is echt de omgekeerde wereld. En als er echt per direct rustgevende medicatie nodig is, dan zijn er TIJDELIJK de benzo's.



Ad zijn niet verslavend.

Wel is het zo, dat bij opstarten en afbouwen vaak dezelfde klachten komen kijken. En de een heeft daar een week last van en de ander 2 maanden. Maar als het langer gaat duren moet je overstappen op een ander middel. Mijn huisarts en psych hebben daarover ook hele gerichte vragen gesteld. En je hebt er zelf ook een wederom kritische rol in.



Hoe gaat het nu met je eigenlijk? Helemaal van de depressie af of nog restverschijnselen. Ik heb namelik nog steeds wel eens een rotdag hoor.



Groet Sofie
Alle reacties Link kopieren
En Bloem hoe is het nu met jou?

Niet fijn om zo het nieuwe jaar te beginnen.

Hier op het forum erover 'praten' is toch al een eerste stapje toch?
Alle reacties Link kopieren
Hoi bloem,



Herkenbaar, dit is heel normaal! Ik snap dat het erg verwarrend is om tegenstrijdige reacties te krijgen, maar misschien heb je er toch wat aan:



Ik ben ook 20 jaar, momenteel ff een dipje en al twee keer echt depressief geweest (op 15 en 18 jarige leeftijd). Allereerst wil ik zeggen: geloof me, het komt altijd weer goed!! Houd altijd hoop, dat is het belangrijkste



Een depressie kan echt wel op deze leeftijd, maar als ik jou verhaal lees, zou ik het niet zo gaan zien hoor meid.

Ik onderschat niet hoe je je voelt hoor, want ik weet precies wat je meemaakt! Ik vroeg me van de week precies hetzelfde af, maar een depressie is meer aanwezig en als je jezelf aanpraat dat je die hebt, dan ga je er misschien in 'hangen'.

Ik hoop dat je je niks aantrekt van de berichtjes over medicijnen, dat lijkt me niet nodig en niet verstandig.



Een psycholoog voelt misschien voor jou als een grote stap, of in ieder geval iets wat lang gaat duren etc.

Ik zou wel met je in contact willen blijven, als je dat wat lijkt?

Zo niet, dan wil ik je in ieder geval bij deze wat positieve energie meesturen door te zeggen, je bent echt niet alleen, je hebt heus geen saai leven, en het gevoel gaat wel weer weg! Er zijn zoveel dingen die je kunnen helpen



Liefs
Alle reacties Link kopieren
Hier ook depressief op m'n 23e, ik wilde niet praten met iemand. Kom op ik was toch niet gek samen met mijn moeder naar de HA gegaan ( ik moest van haar) en doorverwezen naar een superaardige psycholoog, al was ze zelf meer een coach zei ze. Veel beter woord! Mijn coach heeft me enorm geholpen en heb nu al 2 jaar een relatie omdat ik zelfverzekerder ben geworden. Die stap om naar een coach te gaan is enorm moeilijk. Mss kan je is kijken op indigo.nl
Alle reacties Link kopieren
Heb al van kleins af aan last van depressiviteit (zit in genen en mijn moeder was zwaar depressief toen ze zwanger van mij was) en paar maanden geleden door psychiater aangegeven dat ik last heb van chronische depressiviteit, AD slaat goed aan. Maw er is echt wel wat aan te doen als je er zelf ook aan wilt werken.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven