Psyche
alle pijlers
dilemma Borstvergroting?
maandag 3 oktober 2011 om 02:38
hallo,
Ik weet niet of ik het beter bij lijn & lijn of psyche kan plaatsen maargoed. Ik zit in tweestrijd. Al vanaf mn 15e (ik ben nu 23), ben ik ontevreden, om het licht uit te drukken over mijn borsten. In de pubertijd heb ik na een turbulente tijd een eetstoornis ontwikkelt. Hierdoor zijn mijn borsten gewoon niet volledig ontwikkelt lijkt het. Ik wilde op mn 18e al gaan sparen voor een borstvergroting, maar had toch nog een stiekeme hoop dat ik een late ontwikkeling zou krijgen. Inmiddels ben ik 23 en heb ik die hoop wel opgegeven.
Ik voel me erg onzeker door het ontbreken van een goede cup, als ik geen voorgevulde bh zou dragen kan ik zo voor jongen door, qua borstomvang dan. Hierdoor kleed ik me ook nooit echt leuk, want jah voor vrouwelijke kleding heb je toch enige voorgevel nodig in mijn optiek. Ik voel me gewoon echt ongelukkig door het weinige wat ik heb, het maakt me nog onzekerder dan ik al ben en vaak verdrietig als ik naar kleding of lingerie kijk.
Maar nu het dilemma, mijn partner vind me geweldig hoe ik ben, mn figuur, mn borsten (waar hij ze ziet geen idee?) en wil eigenlijk niet dat ik iets laat doen. Als ik het echt wil zal hij me erin steunen, maar eigenlijk is hij er gewoon op tegen.
Ik krijg kippenvel (en niet op een goede manier) als hij me aanraakt bij mn borsten, ik verkramp, schaam me. Hij zoekt weleens lingerie uit voor me online, vraagt dan of ik het wat vind, en ik kan alleen maar nee zeggen (hij zoekt voornamelijk doorzichtig spul op, terwijl ik enkel voorgevormd spul draag). Doordat ik niet enthousiast ben maak ik hem juist verdrietig, omdat hij gelooft dat ik niet geloof dat hij me echt perfect bent hoe ik ben. Ik geloof hem echt wel, maar dat veranderd mijn gevoel over mezelf niet.
Aan de ene kant denk ik dat een borstvergroting goed voor mezelf zou zijn, voor mn zelfvertrouwen, het me vrouwelijk voelen, wel leuke kleding en lingerie willen dragen, dus ook leuk voor mn partner. Aan de andere kant weet ik dat hij het eigenlijk niet wil, wat nou als hij er echt niet aan wil/kan wennen wanneer ik het wel laat doen en het daarop stuk loopt? Dat heb ik er ook niet voor over. Ben liever zelf ongelukkig dan dat ik hem ongelukkig maak.
Kortom ik weet het niet wat ik moet doen. En excuus voor het lange verhaal.
Ik weet niet of ik het beter bij lijn & lijn of psyche kan plaatsen maargoed. Ik zit in tweestrijd. Al vanaf mn 15e (ik ben nu 23), ben ik ontevreden, om het licht uit te drukken over mijn borsten. In de pubertijd heb ik na een turbulente tijd een eetstoornis ontwikkelt. Hierdoor zijn mijn borsten gewoon niet volledig ontwikkelt lijkt het. Ik wilde op mn 18e al gaan sparen voor een borstvergroting, maar had toch nog een stiekeme hoop dat ik een late ontwikkeling zou krijgen. Inmiddels ben ik 23 en heb ik die hoop wel opgegeven.
Ik voel me erg onzeker door het ontbreken van een goede cup, als ik geen voorgevulde bh zou dragen kan ik zo voor jongen door, qua borstomvang dan. Hierdoor kleed ik me ook nooit echt leuk, want jah voor vrouwelijke kleding heb je toch enige voorgevel nodig in mijn optiek. Ik voel me gewoon echt ongelukkig door het weinige wat ik heb, het maakt me nog onzekerder dan ik al ben en vaak verdrietig als ik naar kleding of lingerie kijk.
Maar nu het dilemma, mijn partner vind me geweldig hoe ik ben, mn figuur, mn borsten (waar hij ze ziet geen idee?) en wil eigenlijk niet dat ik iets laat doen. Als ik het echt wil zal hij me erin steunen, maar eigenlijk is hij er gewoon op tegen.
Ik krijg kippenvel (en niet op een goede manier) als hij me aanraakt bij mn borsten, ik verkramp, schaam me. Hij zoekt weleens lingerie uit voor me online, vraagt dan of ik het wat vind, en ik kan alleen maar nee zeggen (hij zoekt voornamelijk doorzichtig spul op, terwijl ik enkel voorgevormd spul draag). Doordat ik niet enthousiast ben maak ik hem juist verdrietig, omdat hij gelooft dat ik niet geloof dat hij me echt perfect bent hoe ik ben. Ik geloof hem echt wel, maar dat veranderd mijn gevoel over mezelf niet.
Aan de ene kant denk ik dat een borstvergroting goed voor mezelf zou zijn, voor mn zelfvertrouwen, het me vrouwelijk voelen, wel leuke kleding en lingerie willen dragen, dus ook leuk voor mn partner. Aan de andere kant weet ik dat hij het eigenlijk niet wil, wat nou als hij er echt niet aan wil/kan wennen wanneer ik het wel laat doen en het daarop stuk loopt? Dat heb ik er ook niet voor over. Ben liever zelf ongelukkig dan dat ik hem ongelukkig maak.
Kortom ik weet het niet wat ik moet doen. En excuus voor het lange verhaal.
dinsdag 4 oktober 2011 om 20:03
quote:foreverfriends schreef op 04 oktober 2011 @ 19:18:
[...]
Je zegt het zelf al, een deel van je zelfvertrouwen hangt af van hoe tevreden je bent met je uiterlijk. Niet van je uiterlijk zelf dus. Het is iets wat in je hoofd zit, waar je volgens mij dus ook een veel waardevollere verandering kunt maken dan aan de buitenkant. het zit ook in je hoofd, maar de werkelijkheid is er ook, TO heeft geen borsten. Dan kun je weet ik veel hoeveel therapieën er tegenaan gooien, ze blijft plat.
[...]
Je zegt het zelf al, een deel van je zelfvertrouwen hangt af van hoe tevreden je bent met je uiterlijk. Niet van je uiterlijk zelf dus. Het is iets wat in je hoofd zit, waar je volgens mij dus ook een veel waardevollere verandering kunt maken dan aan de buitenkant. het zit ook in je hoofd, maar de werkelijkheid is er ook, TO heeft geen borsten. Dan kun je weet ik veel hoeveel therapieën er tegenaan gooien, ze blijft plat.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
dinsdag 4 oktober 2011 om 20:34
quote:rosanna08 schreef op 04 oktober 2011 @ 20:03:
[...]
het zit ook in je hoofd, maar de werkelijkheid is er ook, TO heeft geen borsten. Dan kun je weet ik veel hoeveel therapieën er tegenaan gooien, ze blijft plat. Tja, ik ben zelf het levende bewijs dat je daar eerst heel erg van kunt balen en je kunt voelen alsof je nooit een vrouw of aantrekkelijk kunt zijn zonder grotere borsten, maar uiteindelijk juist op eigen kracht heel heel erg blij kan worden met dezelfde borsten. Ik voel me daardoor heel fijn, dat zou ik graag voor iedereen willen die onzeker is over haar borsten (of welk lichaamsdeel dan ook). En ik snap dat, als je gelooft in de kracht van veranderingen aan de buitenkant, die preken van mij super irritant kunnen zijn. Maar ik kan het niet laten
[...]
het zit ook in je hoofd, maar de werkelijkheid is er ook, TO heeft geen borsten. Dan kun je weet ik veel hoeveel therapieën er tegenaan gooien, ze blijft plat. Tja, ik ben zelf het levende bewijs dat je daar eerst heel erg van kunt balen en je kunt voelen alsof je nooit een vrouw of aantrekkelijk kunt zijn zonder grotere borsten, maar uiteindelijk juist op eigen kracht heel heel erg blij kan worden met dezelfde borsten. Ik voel me daardoor heel fijn, dat zou ik graag voor iedereen willen die onzeker is over haar borsten (of welk lichaamsdeel dan ook). En ik snap dat, als je gelooft in de kracht van veranderingen aan de buitenkant, die preken van mij super irritant kunnen zijn. Maar ik kan het niet laten
dinsdag 4 oktober 2011 om 20:48
Classy vrouwen hebben een kleine cupmaat? Excuse me??? Classy vrouwen hebben klasse en dat heeft niets met hun cupmaat te maken; wat een bullshit @kissthequeen @meds. TO praat idd eens met een chirurg, er zijn tegenwoordig zoveel verschillende mogelijkheden om je borsten te laten vergroten, dat kan heel mooi worden. En je vriend houdt van jou en ook dat heeft niets met je cupmaat te maken.
woensdag 5 oktober 2011 om 00:32
fijn dat er ook positieve ervaringen met borstvergrotingen zijn 
Ik vind het ook wel interessant om de verschillende meningen erover te lezen, zoals al gezegd ik zal mijn besluit echt niet enkel op de reacties van het forum nemen, dat zou wel heel erg zijn. Maar ik vind het wel fijn om zowel de positieve als de negatieve (risico's) ervaringen te lezen, dat neem ik toch wel een beetje mee in mijn overweging. Als in is het mij het risico waard etc dan.
Dat van dat het van binnenuit komt is natuurlijk wat voor te zeggen, maar wil ik nog jaren mezelf ongelukkig voelen in de hoop dat ik er ooit wel tevreden mee zal zijn?
Ik zal niet op een 12 jarig jochie lijken miss, die dragen meestal geen make-up, hier althans niet . Maar het maakt me wel jonger, niet enkel natuurlijk het borstgebrek, voornamelijk mijn houding erbij, dat snap ik zelf ook. Maar ik merk het wel, vul ik mn voorgevormde bh nog extra op mn kipfiletjes of dergelijke, merk ik aan mezelf dat ik zekerder ben, rechter op loop, mezelf niet probeer te verstoppen, omdat er tenminste wat zichtbaar is. Dit doe ik normaal dus wel. Dus ja, opvullen kan het al deels oplossen misschien?.. maar dan kom ik weer uit bij het me naakt niet fijn voelen, ik probeer nu al zo dwangmatig mogelijk mn bh aan te houden en dat is niet leuk voor mezelf ook, omdat ik mezelf niet echt over kan geven, niet echt kan genieten, bij alles piept mn gebrek aan zelfvertrouwen juist door mn borstgebrek omhoog, bij kleden, bij het samen zijn met mn partner, bij contact met andere mensen, etc.
Ik vind het ook wel interessant om de verschillende meningen erover te lezen, zoals al gezegd ik zal mijn besluit echt niet enkel op de reacties van het forum nemen, dat zou wel heel erg zijn. Maar ik vind het wel fijn om zowel de positieve als de negatieve (risico's) ervaringen te lezen, dat neem ik toch wel een beetje mee in mijn overweging. Als in is het mij het risico waard etc dan.
Dat van dat het van binnenuit komt is natuurlijk wat voor te zeggen, maar wil ik nog jaren mezelf ongelukkig voelen in de hoop dat ik er ooit wel tevreden mee zal zijn?
Ik zal niet op een 12 jarig jochie lijken miss, die dragen meestal geen make-up, hier althans niet . Maar het maakt me wel jonger, niet enkel natuurlijk het borstgebrek, voornamelijk mijn houding erbij, dat snap ik zelf ook. Maar ik merk het wel, vul ik mn voorgevormde bh nog extra op mn kipfiletjes of dergelijke, merk ik aan mezelf dat ik zekerder ben, rechter op loop, mezelf niet probeer te verstoppen, omdat er tenminste wat zichtbaar is. Dit doe ik normaal dus wel. Dus ja, opvullen kan het al deels oplossen misschien?.. maar dan kom ik weer uit bij het me naakt niet fijn voelen, ik probeer nu al zo dwangmatig mogelijk mn bh aan te houden en dat is niet leuk voor mezelf ook, omdat ik mezelf niet echt over kan geven, niet echt kan genieten, bij alles piept mn gebrek aan zelfvertrouwen juist door mn borstgebrek omhoog, bij kleden, bij het samen zijn met mn partner, bij contact met andere mensen, etc.
woensdag 5 oktober 2011 om 16:09
@ladytravellerincyber even voor alle duidelijkheid ikzelf zou volgens die theorie wellicht aller minst classy zijn.
Het zijn de redenen die mijn zusje noemt om geen bv te ondergaan. Ik snap haar punt in zekere zin, kleine borsten staan vaak eleganter. In het geval van TO zou ik voor een mooie B gaan, hoe groter hoe nepper.
Ik kan me zo voorstellen dat vriendlief het idee van 2 van die siliconen balonnen niet aantrekkelijk vind. Natuurlijk is dat ook zeker niet wat TO in gedachten heeft. Wellicht is het een idee om gewoon een afspraak te maken bij een chirurg en je vriend mee te nemen dan ziet hij iig dat je niet perse een pornstar boezem hoeft te krijgen. Daarna kan je altijd nog lekker verder blijven twijfelen
Zelf zit ik al een maand heel unclassy thuis ivm de complicaties van een borstverkleining...
Zoals eerder gezegt; de enige die de beslissing kan maken ben jij, voor jezelf ongeacht wat wie er dan ook van vind.
Het zijn de redenen die mijn zusje noemt om geen bv te ondergaan. Ik snap haar punt in zekere zin, kleine borsten staan vaak eleganter. In het geval van TO zou ik voor een mooie B gaan, hoe groter hoe nepper.
Ik kan me zo voorstellen dat vriendlief het idee van 2 van die siliconen balonnen niet aantrekkelijk vind. Natuurlijk is dat ook zeker niet wat TO in gedachten heeft. Wellicht is het een idee om gewoon een afspraak te maken bij een chirurg en je vriend mee te nemen dan ziet hij iig dat je niet perse een pornstar boezem hoeft te krijgen. Daarna kan je altijd nog lekker verder blijven twijfelen
Zelf zit ik al een maand heel unclassy thuis ivm de complicaties van een borstverkleining...
Zoals eerder gezegt; de enige die de beslissing kan maken ben jij, voor jezelf ongeacht wat wie er dan ook van vind.
woensdag 5 oktober 2011 om 21:15
quote:kissthequeen schreef op 05 oktober 2011 @ 16:09:
@ladytravellerincyber even voor alle duidelijkheid ikzelf zou volgens die theorie wellicht aller minst classy zijn.
Het zijn de redenen die mijn zusje noemt om geen bv te ondergaan. Ik snap haar punt in zekere zin, kleine borsten staan vaak eleganter. In het geval van TO zou ik voor een mooie B gaan, hoe groter hoe nepper.
Ik kan me zo voorstellen dat vriendlief het idee van 2 van die siliconen balonnen niet aantrekkelijk vind. Natuurlijk is dat ook zeker niet wat TO in gedachten heeft. Wellicht is het een idee om gewoon een afspraak te maken bij een chirurg en je vriend mee te nemen dan ziet hij iig dat je niet perse een pornstar boezem hoeft te krijgen. Daarna kan je altijd nog lekker verder blijven twijfelen
Zelf zit ik al een maand heel unclassy thuis ivm de complicaties van een borstverkleining...
Zoals eerder gezegt; de enige die de beslissing kan maken ben jij, voor jezelf ongeacht wat wie er dan ook van vind.
Ik vraag me af of ze het ook elegant vindt staan als je 1.80 bent met een AAA cup.
Voor mij was het ritueel bij het slapen gaan:
-Oorbellen uit
-Ketting af doen
-Ring af doen
-Borsten af doen
@ladytravellerincyber even voor alle duidelijkheid ikzelf zou volgens die theorie wellicht aller minst classy zijn.
Het zijn de redenen die mijn zusje noemt om geen bv te ondergaan. Ik snap haar punt in zekere zin, kleine borsten staan vaak eleganter. In het geval van TO zou ik voor een mooie B gaan, hoe groter hoe nepper.
Ik kan me zo voorstellen dat vriendlief het idee van 2 van die siliconen balonnen niet aantrekkelijk vind. Natuurlijk is dat ook zeker niet wat TO in gedachten heeft. Wellicht is het een idee om gewoon een afspraak te maken bij een chirurg en je vriend mee te nemen dan ziet hij iig dat je niet perse een pornstar boezem hoeft te krijgen. Daarna kan je altijd nog lekker verder blijven twijfelen
Zelf zit ik al een maand heel unclassy thuis ivm de complicaties van een borstverkleining...
Zoals eerder gezegt; de enige die de beslissing kan maken ben jij, voor jezelf ongeacht wat wie er dan ook van vind.
Ik vraag me af of ze het ook elegant vindt staan als je 1.80 bent met een AAA cup.
Voor mij was het ritueel bij het slapen gaan:
-Oorbellen uit
-Ketting af doen
-Ring af doen
-Borsten af doen
“Don’t look back – you’re not going that way.”
woensdag 5 oktober 2011 om 21:41
Huh? In therapie vanwege kleine borsten? Jezelf accepteren hoe je bent? Als je scheve tanden hebt neem je toch ook een beugel, als je flaporen hebt neem je waarschijnlijk toch ook een correctie?
Ik vind dat er veel te zwaar over gedacht wordt, terwijl de oplossing zo simpel kan zijn.
En inderdaad een borstvergroting kan bijzonder natuurlijk zijn, en de ingreep is relatief eenvoudig en veilig. In de auto stappen is risicovoller.
Uiteraard doe je een wel of geen borstvergroting puur voor jezelf en niet voor je vriend. Wat hij er wel of niet van vindt doet totaal niet ter zake. Het is jouw lijf en jouw leven, als het goed is steunt hij je in welke keuze je ook maakt.
Sterkte meid, maar laat je geen therapie aan praten, mensen met een haakneus gaan ook niet in therapie, maar naar de plastisch chirurg.
Ik vind dat er veel te zwaar over gedacht wordt, terwijl de oplossing zo simpel kan zijn.
En inderdaad een borstvergroting kan bijzonder natuurlijk zijn, en de ingreep is relatief eenvoudig en veilig. In de auto stappen is risicovoller.
Uiteraard doe je een wel of geen borstvergroting puur voor jezelf en niet voor je vriend. Wat hij er wel of niet van vindt doet totaal niet ter zake. Het is jouw lijf en jouw leven, als het goed is steunt hij je in welke keuze je ook maakt.
Sterkte meid, maar laat je geen therapie aan praten, mensen met een haakneus gaan ook niet in therapie, maar naar de plastisch chirurg.
woensdag 5 oktober 2011 om 22:23
ik vond hem wel leuk tietentherapie ''hey hallo ik heb geen tieten''... ''neej dat zie ik, zullen we erover praten?'' toch nog even een glimlach vandaag
Maar ik zie een training/therapie puur om mn tietengebrek niet echt zitten.... ik weet dat ze er niet zijn... ik weet dat het veel mensen niet boeit en ze wel andere punten aan me zien die ze kunnen waarderen... maar dat maakt mijn gevoel niet anders...
Hoe oud was je toen je besloot om een BV te ondergaan Tickel? of heb ik daarover heen gelezen
Ik heb zoiets van nu ben ik op de leeftijd dat ik zeker weet dat er geen verdere ontwikkeling nog zal komen. Nu is de tijd er rijp voor. Natuurlijk kan ik nog een jaar of 25 proberen mn tietgebrek te accepteren en er tevreden mee te zijn. En dan... dan ben ik onderhand 50, misschien is het me tegen die tijd gelukt, misschien ook niet. Als ik tegen die tijd nog zou gaan besluiten tot een BV, ik gok dat ik dan net zo ontaard wordt als de moeders uit hotter than my daugther (als iemand dat programma weleens kijkt), ik denk dat ik dan ''ontspoor'' omdat ik het gevoel heb dat ik dingen moet inhalen.
Maar ik zie een training/therapie puur om mn tietengebrek niet echt zitten.... ik weet dat ze er niet zijn... ik weet dat het veel mensen niet boeit en ze wel andere punten aan me zien die ze kunnen waarderen... maar dat maakt mijn gevoel niet anders...
Hoe oud was je toen je besloot om een BV te ondergaan Tickel? of heb ik daarover heen gelezen
Ik heb zoiets van nu ben ik op de leeftijd dat ik zeker weet dat er geen verdere ontwikkeling nog zal komen. Nu is de tijd er rijp voor. Natuurlijk kan ik nog een jaar of 25 proberen mn tietgebrek te accepteren en er tevreden mee te zijn. En dan... dan ben ik onderhand 50, misschien is het me tegen die tijd gelukt, misschien ook niet. Als ik tegen die tijd nog zou gaan besluiten tot een BV, ik gok dat ik dan net zo ontaard wordt als de moeders uit hotter than my daugther (als iemand dat programma weleens kijkt), ik denk dat ik dan ''ontspoor'' omdat ik het gevoel heb dat ik dingen moet inhalen.
woensdag 5 oktober 2011 om 22:30
Empress ik ben echt verbijsterd door je uitspraken, flaporen behoren gecorrigeerd en mensen met haakneus moeten naar de chirurg? De maakbare mens optima forma. De vrouw als bouwpakket. Waar ligt de grens? Uiterlijke perfectie en uniformiteit is altijd onhaalbaar. wanneer je gelooft in de maakbaarheid van je uiterlijk kom je bedrogen uit. Na je 40e verlies je hoe dan ook
woensdag 5 oktober 2011 om 22:41
quote:onzekercupje schreef op 05 oktober 2011 @ 22:23:
ik vond hem wel leuk tietentherapie ''hey hallo ik heb geen tieten''... ''neej dat zie ik, zullen we erover praten?'' toch nog even een glimlach vandaag
Maar ik zie een training/therapie puur om mn tietengebrek niet echt zitten.... ik weet dat ze er niet zijn... ik weet dat het veel mensen niet boeit en ze wel andere punten aan me zien die ze kunnen waarderen... maar dat maakt mijn gevoel niet anders...
Hoe oud was je toen je besloot om een BV te ondergaan Tickel? of heb ik daarover heen gelezen
Ik heb zoiets van nu ben ik op de leeftijd dat ik zeker weet dat er geen verdere ontwikkeling nog zal komen. Nu is de tijd er rijp voor. Natuurlijk kan ik nog een jaar of 25 proberen mn tietgebrek te accepteren en er tevreden mee te zijn. En dan... dan ben ik onderhand 50, misschien is het me tegen die tijd gelukt, misschien ook niet. Als ik tegen die tijd nog zou gaan besluiten tot een BV, ik gok dat ik dan net zo ontaard wordt als de moeders uit hotter than my daugther (als iemand dat programma weleens kijkt), ik denk dat ik dan ''ontspoor'' omdat ik het gevoel heb dat ik dingen moet inhalen.
Ik was 29.
Wilde dit al veel langer, maar mijn moeder zei altijd: "wacht tot je kinderen hebt gekregen dan gaan ze vast groeien, etc etc".
Nu was de mening van mijn moeder heel erg belangrijk, maar toch heb ik besloten om 8 maanden na haar overlijden een BV te ondergaan. En heb/wil ik 12 jaar later geen kinderen.
En eerlijk is eerlijk, ik had het eigenlijk veel eerder moeten doen! Heb gekozen voor de toendertijd redelijk nieuwe mono-bloc's omdat die röntgendoorlatend zijn.
Ze zijn geplaatst via de oksel omdat ik geen borstplooi had. Ik heb nu echt het idee dat ik in verhouding ben, én dat je duidelijk kunt zien of ik voor, of achteruit loop.
ik vond hem wel leuk tietentherapie ''hey hallo ik heb geen tieten''... ''neej dat zie ik, zullen we erover praten?'' toch nog even een glimlach vandaag
Maar ik zie een training/therapie puur om mn tietengebrek niet echt zitten.... ik weet dat ze er niet zijn... ik weet dat het veel mensen niet boeit en ze wel andere punten aan me zien die ze kunnen waarderen... maar dat maakt mijn gevoel niet anders...
Hoe oud was je toen je besloot om een BV te ondergaan Tickel? of heb ik daarover heen gelezen
Ik heb zoiets van nu ben ik op de leeftijd dat ik zeker weet dat er geen verdere ontwikkeling nog zal komen. Nu is de tijd er rijp voor. Natuurlijk kan ik nog een jaar of 25 proberen mn tietgebrek te accepteren en er tevreden mee te zijn. En dan... dan ben ik onderhand 50, misschien is het me tegen die tijd gelukt, misschien ook niet. Als ik tegen die tijd nog zou gaan besluiten tot een BV, ik gok dat ik dan net zo ontaard wordt als de moeders uit hotter than my daugther (als iemand dat programma weleens kijkt), ik denk dat ik dan ''ontspoor'' omdat ik het gevoel heb dat ik dingen moet inhalen.
Ik was 29.
Wilde dit al veel langer, maar mijn moeder zei altijd: "wacht tot je kinderen hebt gekregen dan gaan ze vast groeien, etc etc".
Nu was de mening van mijn moeder heel erg belangrijk, maar toch heb ik besloten om 8 maanden na haar overlijden een BV te ondergaan. En heb/wil ik 12 jaar later geen kinderen.
En eerlijk is eerlijk, ik had het eigenlijk veel eerder moeten doen! Heb gekozen voor de toendertijd redelijk nieuwe mono-bloc's omdat die röntgendoorlatend zijn.
Ze zijn geplaatst via de oksel omdat ik geen borstplooi had. Ik heb nu echt het idee dat ik in verhouding ben, én dat je duidelijk kunt zien of ik voor, of achteruit loop.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
woensdag 5 oktober 2011 om 22:47
quote:meds schreef op 05 oktober 2011 @ 22:30:
Empress ik ben echt verbijsterd door je uitspraken, flaporen behoren gecorrigeerd en mensen met haakneus moeten naar de chirurg? De maakbare mens optima forma. De vrouw als bouwpakket. Waar ligt de grens? Uiterlijke perfectie en uniformiteit is altijd onhaalbaar. wanneer je gelooft in de maakbaarheid van je uiterlijk kom je bedrogen uit. Na je 40e verlies je hoe dan ook
Nee, moeten niet, het kán. En niemand die dan zegt: Jij moet je lijf accepteren want dat is wie je bent. Schaam je je voor je flaporen of je haakneus, niemand die je dan therapie adviseert. Chirurgie is dan volkomen normaal en volslagen taboeloos.
Maar kleine borsten...dan ineens moet je je lijf maar accepteren zoals je bent, heb je therapie nodig als je je over je kleine borsten onzeker voelt en je schaamt. Terwijl het precies hetzelfde is als het voorbeeld met de flaporen en de haakneus of de beugel, waar soms wel degelijk een operatie of narcose voor nodig is en het meestel vanuit esthetische overwegingen wordt uitgevoerd.
En een borstvergroting is een ingreep met die weinig risico`s kent, er hoeft niet eens een echte narcose plaats te vinden, maar een oppervlakkige sedatie, zonder beademing dus.
En de maakbaarheid van het lichaam, sja. We doen er allemaal aan mee, grijze haren worden geverfd, rimpels en pukkels worden bestreden, we gaan naar de sportschool, tanden worden gebleekt, lichaamversieringen worden aangebracht, en sommige mensen ondergaan plastische chirurgie om iets te verbeteren waar zij zich mateloos aan storen. Niks mis mee.
Empress ik ben echt verbijsterd door je uitspraken, flaporen behoren gecorrigeerd en mensen met haakneus moeten naar de chirurg? De maakbare mens optima forma. De vrouw als bouwpakket. Waar ligt de grens? Uiterlijke perfectie en uniformiteit is altijd onhaalbaar. wanneer je gelooft in de maakbaarheid van je uiterlijk kom je bedrogen uit. Na je 40e verlies je hoe dan ook
Nee, moeten niet, het kán. En niemand die dan zegt: Jij moet je lijf accepteren want dat is wie je bent. Schaam je je voor je flaporen of je haakneus, niemand die je dan therapie adviseert. Chirurgie is dan volkomen normaal en volslagen taboeloos.
Maar kleine borsten...dan ineens moet je je lijf maar accepteren zoals je bent, heb je therapie nodig als je je over je kleine borsten onzeker voelt en je schaamt. Terwijl het precies hetzelfde is als het voorbeeld met de flaporen en de haakneus of de beugel, waar soms wel degelijk een operatie of narcose voor nodig is en het meestel vanuit esthetische overwegingen wordt uitgevoerd.
En een borstvergroting is een ingreep met die weinig risico`s kent, er hoeft niet eens een echte narcose plaats te vinden, maar een oppervlakkige sedatie, zonder beademing dus.
En de maakbaarheid van het lichaam, sja. We doen er allemaal aan mee, grijze haren worden geverfd, rimpels en pukkels worden bestreden, we gaan naar de sportschool, tanden worden gebleekt, lichaamversieringen worden aangebracht, en sommige mensen ondergaan plastische chirurgie om iets te verbeteren waar zij zich mateloos aan storen. Niks mis mee.
donderdag 6 oktober 2011 om 00:22
quote:TheEmpress schreef op 05 oktober 2011 @ 22:47:
[...]
Nee, moeten niet, het kán. En niemand die dan zegt: Jij moet je lijf accepteren want dat is wie je bent. Schaam je je voor je flaporen of je haakneus, niemand die je dan therapie adviseert. Chirurgie is dan volkomen normaal en volslagen taboeloos.
Hoe kom je daar bij? Nosejobs zijn volgens mij net zo beladen als borstoperaties. Ook met de nodige risico's en bovendien lopen patienten kans op psychische problemen na de operatie. Flaporen zijn wat minder heftig omdat dat vaak onder lokale verdoving gebeurt, maar bij jonge kinderen wordt het niet gedaan. Er is ook niks mis met flaporen.
Maar kleine borsten...dan ineens moet je je lijf maar accepteren zoals je bent, heb je therapie nodig als je je over je kleine borsten onzeker voelt en je schaamt. Terwijl het precies hetzelfde is als het voorbeeld met de flaporen en de haakneus of de beugel, waar soms wel degelijk een operatie of narcose voor nodig is en het meestel vanuit esthetische overwegingen wordt uitgevoerd.
De beugel slaat in deze opsomming echt nergens op. Er is geen tandarts die een beugel plaatst onder narcose, er is ook nog nooit iemand overleden aan een beugel of heeft zijn gebit verloren als gevolg van een beugel.
En een borstvergroting is een ingreep met die weinig risico`s kent, er hoeft niet eens een echte narcose plaats te vinden, maar een oppervlakkige sedatie, zonder beademing dus.
Narcose is narcose. Plaatselijke verdoving wordt bij borstvergrotingen niet vaak toegepast en is zeker niet standaard. Daarnaast is er wel degelijk een risico.
En de maakbaarheid van het lichaam, sja. We doen er allemaal aan mee, grijze haren worden geverfd, rimpels en pukkels worden bestreden, we gaan naar de sportschool, tanden worden gebleekt, lichaamversieringen worden aangebracht, en sommige mensen ondergaan plastische chirurgie om iets te verbeteren waar zij zich mateloos aan storen. Niks mis mee.Verfraaiing of verzorging is iets anders dan door middel van medisch handelen iets te "corrigeren" dat in aanleg helemaal niet fout is. De 1 heeft kleine borsten, de ander een hangkont, weer een ander cellulite, net zoals je peren, appels en bonenstaken hebt. Er zijn mensen met grote tanden, kuiltjes in de kin of haren op de rug. Het is allemaal normaal.
[...]
Nee, moeten niet, het kán. En niemand die dan zegt: Jij moet je lijf accepteren want dat is wie je bent. Schaam je je voor je flaporen of je haakneus, niemand die je dan therapie adviseert. Chirurgie is dan volkomen normaal en volslagen taboeloos.
Hoe kom je daar bij? Nosejobs zijn volgens mij net zo beladen als borstoperaties. Ook met de nodige risico's en bovendien lopen patienten kans op psychische problemen na de operatie. Flaporen zijn wat minder heftig omdat dat vaak onder lokale verdoving gebeurt, maar bij jonge kinderen wordt het niet gedaan. Er is ook niks mis met flaporen.
Maar kleine borsten...dan ineens moet je je lijf maar accepteren zoals je bent, heb je therapie nodig als je je over je kleine borsten onzeker voelt en je schaamt. Terwijl het precies hetzelfde is als het voorbeeld met de flaporen en de haakneus of de beugel, waar soms wel degelijk een operatie of narcose voor nodig is en het meestel vanuit esthetische overwegingen wordt uitgevoerd.
De beugel slaat in deze opsomming echt nergens op. Er is geen tandarts die een beugel plaatst onder narcose, er is ook nog nooit iemand overleden aan een beugel of heeft zijn gebit verloren als gevolg van een beugel.
En een borstvergroting is een ingreep met die weinig risico`s kent, er hoeft niet eens een echte narcose plaats te vinden, maar een oppervlakkige sedatie, zonder beademing dus.
Narcose is narcose. Plaatselijke verdoving wordt bij borstvergrotingen niet vaak toegepast en is zeker niet standaard. Daarnaast is er wel degelijk een risico.
En de maakbaarheid van het lichaam, sja. We doen er allemaal aan mee, grijze haren worden geverfd, rimpels en pukkels worden bestreden, we gaan naar de sportschool, tanden worden gebleekt, lichaamversieringen worden aangebracht, en sommige mensen ondergaan plastische chirurgie om iets te verbeteren waar zij zich mateloos aan storen. Niks mis mee.Verfraaiing of verzorging is iets anders dan door middel van medisch handelen iets te "corrigeren" dat in aanleg helemaal niet fout is. De 1 heeft kleine borsten, de ander een hangkont, weer een ander cellulite, net zoals je peren, appels en bonenstaken hebt. Er zijn mensen met grote tanden, kuiltjes in de kin of haren op de rug. Het is allemaal normaal.
donderdag 6 oktober 2011 om 00:30
Overigens merken chirurgen zelf aan dat borstvergrotingen een grote cosmetische ingreep is met een grote kans op complicaties waardoor reoperaties noodzakelijk zijn.
Andere cijfers:
1. Haematoom 1-2 %
2. Infectie 0,01 – 2 %
3. Kapselcontractuur : variërend van 5-15 % op lange termijn
4. Reoperaties 15%
5. Implantaat falen: 0.3 per 1000 patiënt maanden
Infectie met borstimplantaten is een ernstige complicatie die bij borstvergroting minder vaak
voorkomt dan na een borstreconstructie met implantaten.
Andere complicaties die kunnen optreden zijn: verlies van sensibiliteit van de tepel, verkeerde
implantaat plaatsing, chronische pijn, patiënt ontevredenheid over de grootte. Een borstvergroting
gecombineerd met een borstlift heeft meer kans op complicaties, uitvoeren van eerst de borstlift
en daarna de borstvergroting is veiliger (Spear 2006)
Bron: vereniging plastisch chirurgen
studie
Andere cijfers:
1. Haematoom 1-2 %
2. Infectie 0,01 – 2 %
3. Kapselcontractuur : variërend van 5-15 % op lange termijn
4. Reoperaties 15%
5. Implantaat falen: 0.3 per 1000 patiënt maanden
Infectie met borstimplantaten is een ernstige complicatie die bij borstvergroting minder vaak
voorkomt dan na een borstreconstructie met implantaten.
Andere complicaties die kunnen optreden zijn: verlies van sensibiliteit van de tepel, verkeerde
implantaat plaatsing, chronische pijn, patiënt ontevredenheid over de grootte. Een borstvergroting
gecombineerd met een borstlift heeft meer kans op complicaties, uitvoeren van eerst de borstlift
en daarna de borstvergroting is veiliger (Spear 2006)
Bron: vereniging plastisch chirurgen
studie
