dilemma Borstvergroting?
maandag 3 oktober 2011 om 02:38
hallo,
Ik weet niet of ik het beter bij lijn & lijn of psyche kan plaatsen maargoed. Ik zit in tweestrijd. Al vanaf mn 15e (ik ben nu 23), ben ik ontevreden, om het licht uit te drukken over mijn borsten. In de pubertijd heb ik na een turbulente tijd een eetstoornis ontwikkelt. Hierdoor zijn mijn borsten gewoon niet volledig ontwikkelt lijkt het. Ik wilde op mn 18e al gaan sparen voor een borstvergroting, maar had toch nog een stiekeme hoop dat ik een late ontwikkeling zou krijgen. Inmiddels ben ik 23 en heb ik die hoop wel opgegeven.
Ik voel me erg onzeker door het ontbreken van een goede cup, als ik geen voorgevulde bh zou dragen kan ik zo voor jongen door, qua borstomvang dan. Hierdoor kleed ik me ook nooit echt leuk, want jah voor vrouwelijke kleding heb je toch enige voorgevel nodig in mijn optiek. Ik voel me gewoon echt ongelukkig door het weinige wat ik heb, het maakt me nog onzekerder dan ik al ben en vaak verdrietig als ik naar kleding of lingerie kijk.
Maar nu het dilemma, mijn partner vind me geweldig hoe ik ben, mn figuur, mn borsten (waar hij ze ziet geen idee?) en wil eigenlijk niet dat ik iets laat doen. Als ik het echt wil zal hij me erin steunen, maar eigenlijk is hij er gewoon op tegen.
Ik krijg kippenvel (en niet op een goede manier) als hij me aanraakt bij mn borsten, ik verkramp, schaam me. Hij zoekt weleens lingerie uit voor me online, vraagt dan of ik het wat vind, en ik kan alleen maar nee zeggen (hij zoekt voornamelijk doorzichtig spul op, terwijl ik enkel voorgevormd spul draag). Doordat ik niet enthousiast ben maak ik hem juist verdrietig, omdat hij gelooft dat ik niet geloof dat hij me echt perfect bent hoe ik ben. Ik geloof hem echt wel, maar dat veranderd mijn gevoel over mezelf niet.
Aan de ene kant denk ik dat een borstvergroting goed voor mezelf zou zijn, voor mn zelfvertrouwen, het me vrouwelijk voelen, wel leuke kleding en lingerie willen dragen, dus ook leuk voor mn partner. Aan de andere kant weet ik dat hij het eigenlijk niet wil, wat nou als hij er echt niet aan wil/kan wennen wanneer ik het wel laat doen en het daarop stuk loopt? Dat heb ik er ook niet voor over. Ben liever zelf ongelukkig dan dat ik hem ongelukkig maak.
Kortom ik weet het niet wat ik moet doen. En excuus voor het lange verhaal.
Ik weet niet of ik het beter bij lijn & lijn of psyche kan plaatsen maargoed. Ik zit in tweestrijd. Al vanaf mn 15e (ik ben nu 23), ben ik ontevreden, om het licht uit te drukken over mijn borsten. In de pubertijd heb ik na een turbulente tijd een eetstoornis ontwikkelt. Hierdoor zijn mijn borsten gewoon niet volledig ontwikkelt lijkt het. Ik wilde op mn 18e al gaan sparen voor een borstvergroting, maar had toch nog een stiekeme hoop dat ik een late ontwikkeling zou krijgen. Inmiddels ben ik 23 en heb ik die hoop wel opgegeven.
Ik voel me erg onzeker door het ontbreken van een goede cup, als ik geen voorgevulde bh zou dragen kan ik zo voor jongen door, qua borstomvang dan. Hierdoor kleed ik me ook nooit echt leuk, want jah voor vrouwelijke kleding heb je toch enige voorgevel nodig in mijn optiek. Ik voel me gewoon echt ongelukkig door het weinige wat ik heb, het maakt me nog onzekerder dan ik al ben en vaak verdrietig als ik naar kleding of lingerie kijk.
Maar nu het dilemma, mijn partner vind me geweldig hoe ik ben, mn figuur, mn borsten (waar hij ze ziet geen idee?) en wil eigenlijk niet dat ik iets laat doen. Als ik het echt wil zal hij me erin steunen, maar eigenlijk is hij er gewoon op tegen.
Ik krijg kippenvel (en niet op een goede manier) als hij me aanraakt bij mn borsten, ik verkramp, schaam me. Hij zoekt weleens lingerie uit voor me online, vraagt dan of ik het wat vind, en ik kan alleen maar nee zeggen (hij zoekt voornamelijk doorzichtig spul op, terwijl ik enkel voorgevormd spul draag). Doordat ik niet enthousiast ben maak ik hem juist verdrietig, omdat hij gelooft dat ik niet geloof dat hij me echt perfect bent hoe ik ben. Ik geloof hem echt wel, maar dat veranderd mijn gevoel over mezelf niet.
Aan de ene kant denk ik dat een borstvergroting goed voor mezelf zou zijn, voor mn zelfvertrouwen, het me vrouwelijk voelen, wel leuke kleding en lingerie willen dragen, dus ook leuk voor mn partner. Aan de andere kant weet ik dat hij het eigenlijk niet wil, wat nou als hij er echt niet aan wil/kan wennen wanneer ik het wel laat doen en het daarop stuk loopt? Dat heb ik er ook niet voor over. Ben liever zelf ongelukkig dan dat ik hem ongelukkig maak.
Kortom ik weet het niet wat ik moet doen. En excuus voor het lange verhaal.
donderdag 6 oktober 2011 om 11:27
het is jammer dat de link niet werkt bij mij
Maar ik snap dat er risico aanzit, en ook dat klinieken dat natuurlijk niet extra benadrukken de ''missers''.
Zoals ik aangaf is bij mij de groei ''gestopt/geremd?'' in de puberteit, ik heb nog hetzelfde als toen ik 12? was en de groei net begon, en ook dezelfde vorm, dus ontwikkeling is eigenlijk niet opgetreden, het zou dus wel een correctie en geen verfraaiing zijn.
Over de grotere kans op overlijden door zelfmoord maak ik mij absoluut geen zorgen, omdat borsten zelfs ookal zou het mislukken mijn mening over dat onderwerp niet zouden veranderen.
Maar ik snap dat er risico aanzit, en ook dat klinieken dat natuurlijk niet extra benadrukken de ''missers''.
Zoals ik aangaf is bij mij de groei ''gestopt/geremd?'' in de puberteit, ik heb nog hetzelfde als toen ik 12? was en de groei net begon, en ook dezelfde vorm, dus ontwikkeling is eigenlijk niet opgetreden, het zou dus wel een correctie en geen verfraaiing zijn.
Over de grotere kans op overlijden door zelfmoord maak ik mij absoluut geen zorgen, omdat borsten zelfs ookal zou het mislukken mijn mening over dat onderwerp niet zouden veranderen.
donderdag 6 oktober 2011 om 15:01
Sommige hebben grote borsten en sommige kleine, dat ze niet ontwikkeld zouden zijn is natuurlijk onzin, ik neem aan dat je ook gewoon menstrueert? ja? Dan is er geen sprake van een ontwikkelingsstoornis. Dus van een correctie is geen sprake. Borsten zijn erg gerelateerd aan lichaamsvet, als je bijv. te mager bent dan heb je ook niet veel borst. Een paar kilo aankomen kan je zo een cup schelen.
Het feit dat je een eetstoornis hebt (gehad) betekent wel dat je bijzonder gefixeerd bent op uiterlijke perfectie desnoods ten koste van je gezondheid. Dat legitimeert ALTIJD de weg naar een psycholoog.
Jammer dat je de link niet kan openen, heb je de nieuwe acrobat reader?
Het feit dat je een eetstoornis hebt (gehad) betekent wel dat je bijzonder gefixeerd bent op uiterlijke perfectie desnoods ten koste van je gezondheid. Dat legitimeert ALTIJD de weg naar een psycholoog.
Jammer dat je de link niet kan openen, heb je de nieuwe acrobat reader?
donderdag 6 oktober 2011 om 15:16
Ik heb bij een psycholoog gelopen vanwege de eetstoornis die ik had.
Ik heb in de tijd van mn eetstoornis een geruime tijd niet gemenstrueerd, vandaar dat ik wel denk aan een ontwikkelingsstoornis.
zoals ik al had aangegeven ben ik zowel 20 kg zwaarder als 10 kg lichter geweest, in cupmaat scheelde dit niks.
Ik heb in de tijd van mn eetstoornis een geruime tijd niet gemenstrueerd, vandaar dat ik wel denk aan een ontwikkelingsstoornis.
zoals ik al had aangegeven ben ik zowel 20 kg zwaarder als 10 kg lichter geweest, in cupmaat scheelde dit niks.
donderdag 6 oktober 2011 om 19:28
Onzekercupje,
Je hoeft natuurlijk niet naar een kliniek met commerciele doeleinden. Je kunt ook naar een ziekenhuis. Overigens werken de meeste plastisch chirurgen en in een ziekenhuis en in een kliniek. Laat je goed voorlichten want natuurlijk zitten er risico's aan vast, het is en blijft een operatie. Maar je hoeft er niet 20 jaar over te doen om je niet-borsten te accepteren, je leeft nu! Je kunt er iets aan doen.
Overigens zijn de percentages van kapselvorming ed heel erg gedaald, dit ivm de nieuwe siliconen die niet meer glad zijn maar geruwd. Kapselvorming treedt overigens altijd op, een silicoon moet zich in je inkapselen. Bij een klein percentage treedt er teveel kapselvorming op.
Laat je goed informeren, ga niet over 1 nacht ijs en ga op verschillende consulten bij verschillende artsen. Zoek uit of ze werkelijk plastisch chirurg zijn etc etc.
Succes met je keus!
Je hoeft natuurlijk niet naar een kliniek met commerciele doeleinden. Je kunt ook naar een ziekenhuis. Overigens werken de meeste plastisch chirurgen en in een ziekenhuis en in een kliniek. Laat je goed voorlichten want natuurlijk zitten er risico's aan vast, het is en blijft een operatie. Maar je hoeft er niet 20 jaar over te doen om je niet-borsten te accepteren, je leeft nu! Je kunt er iets aan doen.
Overigens zijn de percentages van kapselvorming ed heel erg gedaald, dit ivm de nieuwe siliconen die niet meer glad zijn maar geruwd. Kapselvorming treedt overigens altijd op, een silicoon moet zich in je inkapselen. Bij een klein percentage treedt er teveel kapselvorming op.
Laat je goed informeren, ga niet over 1 nacht ijs en ga op verschillende consulten bij verschillende artsen. Zoek uit of ze werkelijk plastisch chirurg zijn etc etc.
Succes met je keus!
donderdag 6 oktober 2011 om 21:29
@ Meds: Een beugel plaatsen gebeurt uiteraard niet onder narcose, wel het trekken van kiezen of tanden om de beugel te kunnen plaatsen of aanpassingen aan het kaakbot voordat de beugel geplaatst kan worden. Dit is bij de dochter van mijn vriendin gebeurd, met als doel: een beugel voor mooie rechte tanden. Hygiene ed speelt geen rol, de beugel is puur voor esthetische overwegingen.
Leuk ook de opsomming van de risico`s. Overal zitten risico`s aan, ik ben daar heel nuchter in en zelf verpleegkundige. Ik vind de kleine risico`s voor een borstvergroting acceptabel. Dat is een persoonlijke afwijking.
Een narcose (dan word je beademd met ene tube in je keel) is wat anders dan de sedatievorm die gebruikt wordt bij een borstvergroting, je wordt dan in een slaap/roes gebracht maar je ademt wel zelf. Is "veiliger". Expres tussen aanhalingstekens omdat een narcose in mijn optiek veilig te noemen is.
Overal zit risico aan, je bepaalt voor jezelf wanneer je iets acceptabel vindt of niet. Ik ben van mening dat je na goed onderzoek naar kliniek en plastisch chirurg prima en veilig een borstvergroting kan ondergaan.
Ik begrijp die antipathie tegen plastische chirurgie eerlijk gezegd niet. Leven en laten leven.
Leuk ook de opsomming van de risico`s. Overal zitten risico`s aan, ik ben daar heel nuchter in en zelf verpleegkundige. Ik vind de kleine risico`s voor een borstvergroting acceptabel. Dat is een persoonlijke afwijking.
Een narcose (dan word je beademd met ene tube in je keel) is wat anders dan de sedatievorm die gebruikt wordt bij een borstvergroting, je wordt dan in een slaap/roes gebracht maar je ademt wel zelf. Is "veiliger". Expres tussen aanhalingstekens omdat een narcose in mijn optiek veilig te noemen is.
Overal zit risico aan, je bepaalt voor jezelf wanneer je iets acceptabel vindt of niet. Ik ben van mening dat je na goed onderzoek naar kliniek en plastisch chirurg prima en veilig een borstvergroting kan ondergaan.
Ik begrijp die antipathie tegen plastische chirurgie eerlijk gezegd niet. Leven en laten leven.
donderdag 6 oktober 2011 om 21:34
quote:TheEmpress schreef op 05 oktober 2011 @ 21:41:
Sterkte meid, maar laat je geen therapie aan praten, mensen met een haakneus gaan ook niet in therapie, maar naar de plastisch chirurg.
Huh? Hoe kun je dit nou zeggen? Daar moet je voor uitkijken hoor, straks ben je nog zeker van jezelf, vervelend!
En dat sterkte slaat in mijn ogen al helemaal nergens op. Je wenst haar zwakte door haar de makkelijke oplossing aan te praten.
Sterkte meid, maar laat je geen therapie aan praten, mensen met een haakneus gaan ook niet in therapie, maar naar de plastisch chirurg.
Huh? Hoe kun je dit nou zeggen? Daar moet je voor uitkijken hoor, straks ben je nog zeker van jezelf, vervelend!
En dat sterkte slaat in mijn ogen al helemaal nergens op. Je wenst haar zwakte door haar de makkelijke oplossing aan te praten.
donderdag 6 oktober 2011 om 21:35
quote:onzekercupje schreef op 06 oktober 2011 @ 15:16:
Ik heb bij een psycholoog gelopen vanwege de eetstoornis die ik had.
Ik heb in de tijd van mn eetstoornis een geruime tijd niet gemenstrueerd, vandaar dat ik wel denk aan een ontwikkelingsstoornis.
zoals ik al had aangegeven ben ik zowel 20 kg zwaarder als 10 kg lichter geweest, in cupmaat scheelde dit niks.Het hoeft niet met een stoornis te maken te hebben hoor. Ik ben al vanaf mijn 16e/17e 1.80 en had zulke kleine borsten dat er geeneens een borstplooi was.
Ik heb bij een psycholoog gelopen vanwege de eetstoornis die ik had.
Ik heb in de tijd van mn eetstoornis een geruime tijd niet gemenstrueerd, vandaar dat ik wel denk aan een ontwikkelingsstoornis.
zoals ik al had aangegeven ben ik zowel 20 kg zwaarder als 10 kg lichter geweest, in cupmaat scheelde dit niks.Het hoeft niet met een stoornis te maken te hebben hoor. Ik ben al vanaf mijn 16e/17e 1.80 en had zulke kleine borsten dat er geeneens een borstplooi was.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
donderdag 6 oktober 2011 om 21:36
quote:meds schreef op 06 oktober 2011 @ 15:01:
Borsten zijn erg gerelateerd aan lichaamsvet, als je bijv. te mager bent dan heb je ook niet veel borst. Een paar kilo aankomen kan je zo een cup schelen.
Meds, maar dit gaat niet altijd op. Ik was 15kg afgevallen (moest ook van de chirurg) maar bleef gewoon een G cup houden.
Borsten zijn erg gerelateerd aan lichaamsvet, als je bijv. te mager bent dan heb je ook niet veel borst. Een paar kilo aankomen kan je zo een cup schelen.
Meds, maar dit gaat niet altijd op. Ik was 15kg afgevallen (moest ook van de chirurg) maar bleef gewoon een G cup houden.
donderdag 6 oktober 2011 om 21:40
quote:evelynsalt schreef op 06 oktober 2011 @ 21:36:
[...]
Meds, maar dit gaat niet altijd op. Ik was 15kg afgevallen (moest ook van de chirurg) maar bleef gewoon een G cup houden.Nee inderdaad. En dikker worden zodat je borsten groeien lijkt me ook een beetje een rare oplossing En als je in verhouding blijft schiet het ook niet op. Als ik dikker wordt krijg ik wel grotere borsten maar ze zien er net zo klein uit doordat de rest ook dikker wordt natuurlijk.
[...]
Meds, maar dit gaat niet altijd op. Ik was 15kg afgevallen (moest ook van de chirurg) maar bleef gewoon een G cup houden.Nee inderdaad. En dikker worden zodat je borsten groeien lijkt me ook een beetje een rare oplossing En als je in verhouding blijft schiet het ook niet op. Als ik dikker wordt krijg ik wel grotere borsten maar ze zien er net zo klein uit doordat de rest ook dikker wordt natuurlijk.
donderdag 6 oktober 2011 om 21:46
quote:foreverfriends schreef op 06 oktober 2011 @ 21:40:
[...]
Nee inderdaad. En dikker worden zodat je borsten groeien lijkt me ook een beetje een rare oplossing En als je in verhouding blijft schiet het ook niet op. Als ik dikker wordt krijg ik wel grotere borsten maar ze zien er net zo klein uit doordat de rest ook dikker wordt natuurlijk.Zo van: " Ik ben nu 150 kilo, maar hé, ik heb wél cup B borsten".
[...]
Nee inderdaad. En dikker worden zodat je borsten groeien lijkt me ook een beetje een rare oplossing En als je in verhouding blijft schiet het ook niet op. Als ik dikker wordt krijg ik wel grotere borsten maar ze zien er net zo klein uit doordat de rest ook dikker wordt natuurlijk.Zo van: " Ik ben nu 150 kilo, maar hé, ik heb wél cup B borsten".
“Don’t look back – you’re not going that way.”
donderdag 6 oktober 2011 om 21:46
quote:foreverfriends schreef op 06 oktober 2011 @ 21:34:
[...]
Huh? Hoe kun je dit nou zeggen? Daar moet je voor uitkijken hoor, straks ben je nog zeker van jezelf, vervelend!
En dat sterkte slaat in mijn ogen al helemaal nergens op. Je wenst haar zwakte door haar de makkelijke oplossing aan te praten.
Het gaat mij erom duidelijk te maken dat er genoeg plastische chirurgie wordt uitgevoerd zonder dat daar een taboe op ligt, maar bij een borstvergroting wordt er ineen geroepen dat er dan een psychisch probleem is. Dát vind ik pas iemand iets aanpraten. Vervelend.
En een makkelijke oplossing?? Denk je dat?? Ontgaat het je dat TO hier al jaren over nadenkt, gewacht heeft tot een leeftijd dat haar borsten niet meer zullen groeien en nu tot de conclusie komen dat het voor haar wel gewenst is een grotere cup te hebben? Dat is helemaal géén makkelijke oplossing, maar een moedige, die je niet van de een op de andere dag neemt. En om een beslissing te maken, welke het ook wordt, denk ik dat sterkte best op z`n plaats is.
Pffff, ik praat helemaal niemand wat aan. In tegenstelling tot veel mensen hier die haar therapie en een psychisch probleem aan willen praten.
[...]
Huh? Hoe kun je dit nou zeggen? Daar moet je voor uitkijken hoor, straks ben je nog zeker van jezelf, vervelend!
En dat sterkte slaat in mijn ogen al helemaal nergens op. Je wenst haar zwakte door haar de makkelijke oplossing aan te praten.
Het gaat mij erom duidelijk te maken dat er genoeg plastische chirurgie wordt uitgevoerd zonder dat daar een taboe op ligt, maar bij een borstvergroting wordt er ineen geroepen dat er dan een psychisch probleem is. Dát vind ik pas iemand iets aanpraten. Vervelend.
En een makkelijke oplossing?? Denk je dat?? Ontgaat het je dat TO hier al jaren over nadenkt, gewacht heeft tot een leeftijd dat haar borsten niet meer zullen groeien en nu tot de conclusie komen dat het voor haar wel gewenst is een grotere cup te hebben? Dat is helemaal géén makkelijke oplossing, maar een moedige, die je niet van de een op de andere dag neemt. En om een beslissing te maken, welke het ook wordt, denk ik dat sterkte best op z`n plaats is.
Pffff, ik praat helemaal niemand wat aan. In tegenstelling tot veel mensen hier die haar therapie en een psychisch probleem aan willen praten.
donderdag 6 oktober 2011 om 22:02
Sorry, maar je merkt toch aan hoe ze over zichzelf praat dat ze onzeker is. Daar kun je iets aan doen. Psychisch probleem klinkt wat mij betreft te zwaar. Maar onzekerheid over je lichaam is iets waar je vanaf kunt komen. En als je daar hulp bij nodig hebt is dat helemaal niet zwaar of een heel drastische maatregel. Terwijl een vergroting dat in mijn ogen wel is.
En natuurlijk is de beslissing moeilijk, dat snap ik ook wel Maar ik vind iets laten veranderen omdat je onzeker bent over dat deel van je lichaam wel de makkelijke oplossing, omdat het in mijn ogen niet het oorspronkelijke probleem aanpakt.
En borsten hebben nu eenmaal een andere lading dan oren, tanden, neuzen etc. Veel vrouwen en meisjes met kleine borsten hebben het idee dat ze niet vrouwelijk kunnen zijn zonder grotere borsten. Wat natuurlijk onzin is. Een flapoor is een flapoor. Je niet vrouwelijk voelen is een gevoel.
En natuurlijk is de beslissing moeilijk, dat snap ik ook wel Maar ik vind iets laten veranderen omdat je onzeker bent over dat deel van je lichaam wel de makkelijke oplossing, omdat het in mijn ogen niet het oorspronkelijke probleem aanpakt.
En borsten hebben nu eenmaal een andere lading dan oren, tanden, neuzen etc. Veel vrouwen en meisjes met kleine borsten hebben het idee dat ze niet vrouwelijk kunnen zijn zonder grotere borsten. Wat natuurlijk onzin is. Een flapoor is een flapoor. Je niet vrouwelijk voelen is een gevoel.
donderdag 6 oktober 2011 om 22:06
quote:foreverfriends schreef op 06 oktober 2011 @ 22:02:
Sorry, maar je merkt toch aan hoe ze over zichzelf praat dat ze onzeker is. Daar kun je iets aan doen. Psychisch probleem klinkt wat mij betreft te zwaar. Maar onzekerheid over je lichaam is iets waar je vanaf kunt komen. En als je daar hulp bij nodig hebt is dat helemaal niet zwaar of een heel drastische maatregel. Terwijl een vergroting dat in mijn ogen wel is.
En natuurlijk is de beslissing moeilijk, dat snap ik ook wel Maar ik vind iets laten veranderen omdat je onzeker bent over dat deel van je lichaam wel de makkelijke oplossing, omdat het in mijn ogen niet het oorspronkelijke probleem aanpakt.
En borsten hebben nu eenmaal een andere lading dan oren, tanden, neuzen etc. Veel vrouwen en meisjes met kleine borsten hebben het idee dat ze niet vrouwelijk kunnen zijn zonder grotere borsten. Wat natuurlijk onzin is. Een flapoor is een flapoor. Je niet vrouwelijk voelen is een gevoel.Ik persoonlijk vind een gevulde cup b niet echt onder grote borsten vallen hoor. En dát is wat TO graag zou willen hebben.
Sorry, maar je merkt toch aan hoe ze over zichzelf praat dat ze onzeker is. Daar kun je iets aan doen. Psychisch probleem klinkt wat mij betreft te zwaar. Maar onzekerheid over je lichaam is iets waar je vanaf kunt komen. En als je daar hulp bij nodig hebt is dat helemaal niet zwaar of een heel drastische maatregel. Terwijl een vergroting dat in mijn ogen wel is.
En natuurlijk is de beslissing moeilijk, dat snap ik ook wel Maar ik vind iets laten veranderen omdat je onzeker bent over dat deel van je lichaam wel de makkelijke oplossing, omdat het in mijn ogen niet het oorspronkelijke probleem aanpakt.
En borsten hebben nu eenmaal een andere lading dan oren, tanden, neuzen etc. Veel vrouwen en meisjes met kleine borsten hebben het idee dat ze niet vrouwelijk kunnen zijn zonder grotere borsten. Wat natuurlijk onzin is. Een flapoor is een flapoor. Je niet vrouwelijk voelen is een gevoel.Ik persoonlijk vind een gevulde cup b niet echt onder grote borsten vallen hoor. En dát is wat TO graag zou willen hebben.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
donderdag 6 oktober 2011 om 22:13
Inderdaad Tickel, en dan te bedenken dat er ook veel vrouwen zijn die lege borsten hebben die hangen, na bijvoorbeeld borstvoeden, of van nature.
Bij borstvergrotingen denken veel mensen snel aan enorme pornojetsers. Dat is natuurlijk onzin. Het is de borst wat vulling geven die er van nature niet is.
En juist vanwege die lading die borsten voor een vrouw hebben, vind ik een borstvergroting bij uitstek zo enorm legitiem.
Bij borstvergrotingen denken veel mensen snel aan enorme pornojetsers. Dat is natuurlijk onzin. Het is de borst wat vulling geven die er van nature niet is.
En juist vanwege die lading die borsten voor een vrouw hebben, vind ik een borstvergroting bij uitstek zo enorm legitiem.
donderdag 6 oktober 2011 om 22:22
Helemaal eens met TheEmpress.
Ik was trouwens niet onzeker over mn lichaam, of mn borsten. Ik vond dat een maatje meer, dus dat daar iets zou zitten, mij wat beter zou staan en beter bij mijn lichaam. Dus het wil niet altijd zeggen dat je onzeker bent en beter in therapie kunt gaan. Ik wilde gewoon borsten, en die kon ik krijgen door plastisch chirurgie. Punt.
Ik was trouwens niet onzeker over mn lichaam, of mn borsten. Ik vond dat een maatje meer, dus dat daar iets zou zitten, mij wat beter zou staan en beter bij mijn lichaam. Dus het wil niet altijd zeggen dat je onzeker bent en beter in therapie kunt gaan. Ik wilde gewoon borsten, en die kon ik krijgen door plastisch chirurgie. Punt.
donderdag 6 oktober 2011 om 22:23
quote:TheEmpress schreef op 06 oktober 2011 @ 22:13:
Inderdaad Tickel, en dan te bedenken dat er ook veel vrouwen zijn die lege borsten hebben die hangen, na bijvoorbeeld borstvoeden, of van nature.
Bij borstvergrotingen denken veel mensen snel aan enorme pornojetsers. Dat is natuurlijk onzin. Het is de borst wat vulling geven die er van nature niet is.
En juist vanwege die lading die borsten voor een vrouw hebben, vind ik een borstvergroting bij uitstek zo enorm legitiem.
Dat snap ik en ik weet ook dat het voor veel mensen de goede oplossing is.
Maar waar ik een beetje verdrietig van word is dat het onvrouwelijke gevoel waar veel meiden en vrouwen met kleine borsten mee rondlopen niet klopt met de werkelijkheid. Het is net alsof je geen kleine borsten mag hebben ook, overal wordt maar vulling in gestopt en als je op straat rondloopt heb je het gevoel dat je de enige bent met miniborsten. Terwijl kleine borsten juist ook heel mooi kunnen zijn en elegant en praktisch en zo. Het is iets wat zich in je hoofd afspeelt en daarom vind ik dat je daar zou moeten beginnen als je met zo iets rondloopt. Ik vind best dat je je borsten mag vergroten als je daar zin in hebt, tuurlijk, maar niet uit onzekerheid, want dat zit aan de binnenkant. Snap je? Ik vind het gevaarlijk om dat zo maar over te slaan. Eerst mentaal sterker worden zodat je zelfvertrouwen niet meer afhangt van je uiterlijk.
Inderdaad Tickel, en dan te bedenken dat er ook veel vrouwen zijn die lege borsten hebben die hangen, na bijvoorbeeld borstvoeden, of van nature.
Bij borstvergrotingen denken veel mensen snel aan enorme pornojetsers. Dat is natuurlijk onzin. Het is de borst wat vulling geven die er van nature niet is.
En juist vanwege die lading die borsten voor een vrouw hebben, vind ik een borstvergroting bij uitstek zo enorm legitiem.
Dat snap ik en ik weet ook dat het voor veel mensen de goede oplossing is.
Maar waar ik een beetje verdrietig van word is dat het onvrouwelijke gevoel waar veel meiden en vrouwen met kleine borsten mee rondlopen niet klopt met de werkelijkheid. Het is net alsof je geen kleine borsten mag hebben ook, overal wordt maar vulling in gestopt en als je op straat rondloopt heb je het gevoel dat je de enige bent met miniborsten. Terwijl kleine borsten juist ook heel mooi kunnen zijn en elegant en praktisch en zo. Het is iets wat zich in je hoofd afspeelt en daarom vind ik dat je daar zou moeten beginnen als je met zo iets rondloopt. Ik vind best dat je je borsten mag vergroten als je daar zin in hebt, tuurlijk, maar niet uit onzekerheid, want dat zit aan de binnenkant. Snap je? Ik vind het gevaarlijk om dat zo maar over te slaan. Eerst mentaal sterker worden zodat je zelfvertrouwen niet meer afhangt van je uiterlijk.
donderdag 6 oktober 2011 om 22:26
quote:Turkooiss schreef op 06 oktober 2011 @ 22:22:
Helemaal eens met TheEmpress.
Ik was trouwens niet onzeker over mn lichaam, of mn borsten. Ik vond dat een maatje meer, dus dat daar iets zou zitten, mij wat beter zou staan en beter bij mijn lichaam. Dus het wil niet altijd zeggen dat je onzeker bent en beter in therapie kunt gaan. Ik wilde gewoon borsten, en die kon ik krijgen door plastisch chirurgie. Punt.Ja, op die manier vind ik het prima, lekker doen
Helemaal eens met TheEmpress.
Ik was trouwens niet onzeker over mn lichaam, of mn borsten. Ik vond dat een maatje meer, dus dat daar iets zou zitten, mij wat beter zou staan en beter bij mijn lichaam. Dus het wil niet altijd zeggen dat je onzeker bent en beter in therapie kunt gaan. Ik wilde gewoon borsten, en die kon ik krijgen door plastisch chirurgie. Punt.Ja, op die manier vind ik het prima, lekker doen
donderdag 6 oktober 2011 om 22:26
quote:foreverfriends schreef op 06 oktober 2011 @ 22:23:
[...]
Dat snap ik en ik weet ook dat het voor veel mensen de goede oplossing is.
Maar waar ik een beetje verdrietig van word is dat het onvrouwelijke gevoel waar veel meiden en vrouwen met kleine borsten mee rondlopen niet klopt met de werkelijkheid. Het is net alsof je geen kleine borsten mag hebben ook, overal wordt maar vulling in gestopt en als je op straat rondloopt heb je het gevoel dat je de enige bent met miniborsten. Terwijl kleine borsten juist ook heel mooi kunnen zijn en elegant en praktisch en zo. Het is iets wat zich in je hoofd afspeelt en daarom vind ik dat je daar zou moeten beginnen als je met zo iets rondloopt. Ik vind best dat je je borsten mag vergroten als je daar zin in hebt, tuurlijk, maar niet uit onzekerheid, want dat zit aan de binnenkant. Snap je? Ik vind het gevaarlijk om dat zo maar over te slaan. Eerst mentaal sterker worden zodat je zelfvertrouwen niet meer afhangt van je uiterlijk.Ik weet niet hoe lang jij bent, maar ik ben 1.80, schoenmaat 42 en GEEN borstplooi te bekennen zo klein. Daar wordt niemand gelukkig van, ook al ga je 20 jaar in therapie.
[...]
Dat snap ik en ik weet ook dat het voor veel mensen de goede oplossing is.
Maar waar ik een beetje verdrietig van word is dat het onvrouwelijke gevoel waar veel meiden en vrouwen met kleine borsten mee rondlopen niet klopt met de werkelijkheid. Het is net alsof je geen kleine borsten mag hebben ook, overal wordt maar vulling in gestopt en als je op straat rondloopt heb je het gevoel dat je de enige bent met miniborsten. Terwijl kleine borsten juist ook heel mooi kunnen zijn en elegant en praktisch en zo. Het is iets wat zich in je hoofd afspeelt en daarom vind ik dat je daar zou moeten beginnen als je met zo iets rondloopt. Ik vind best dat je je borsten mag vergroten als je daar zin in hebt, tuurlijk, maar niet uit onzekerheid, want dat zit aan de binnenkant. Snap je? Ik vind het gevaarlijk om dat zo maar over te slaan. Eerst mentaal sterker worden zodat je zelfvertrouwen niet meer afhangt van je uiterlijk.Ik weet niet hoe lang jij bent, maar ik ben 1.80, schoenmaat 42 en GEEN borstplooi te bekennen zo klein. Daar wordt niemand gelukkig van, ook al ga je 20 jaar in therapie.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
donderdag 6 oktober 2011 om 22:35
quote:Tickel schreef op 06 oktober 2011 @ 22:26:
[...]
Ik weet niet hoe lang jij bent, maar ik ben 1.80, schoenmaat 42 en GEEN borstplooi te bekennen zo klein. Daar wordt niemand gelukkig van, ook al ga je 20 jaar in therapie.
Borsten zouden dan ook niet verantwoordelijk moeten zijn voor je geluk. Er zijn massa's lelijke mensen die heel gelukkig zijn.
Wil een borstplooi zeggen dat er een vouw zit? Dat je echt onder je borst kunt? Want dat heb ik ook niet maar mijn borsten zien er prima uit en ik ben er heel blij mee.
[...]
Ik weet niet hoe lang jij bent, maar ik ben 1.80, schoenmaat 42 en GEEN borstplooi te bekennen zo klein. Daar wordt niemand gelukkig van, ook al ga je 20 jaar in therapie.
Borsten zouden dan ook niet verantwoordelijk moeten zijn voor je geluk. Er zijn massa's lelijke mensen die heel gelukkig zijn.
Wil een borstplooi zeggen dat er een vouw zit? Dat je echt onder je borst kunt? Want dat heb ik ook niet maar mijn borsten zien er prima uit en ik ben er heel blij mee.
donderdag 6 oktober 2011 om 22:39
quote:foreverfriends schreef op 06 oktober 2011 @ 22:23:
Maar waar ik een beetje verdrietig van word is dat het onvrouwelijke gevoel waar veel meiden en vrouwen met kleine borsten mee rondlopen niet klopt met de werkelijkheid. Het is net alsof je geen kleine borsten mag hebben ook, overal wordt maar vulling in gestopt en als je op straat rondloopt heb je het gevoel dat je de enige bent met miniborsten.
Niet al te verdrietig worden hoor, want ik heb hier helemaal geen last van.
quote:Terwijl kleine borsten juist ook heel mooi kunnen zijn en elegant en praktisch en zo.
Want dit dus. Kleine borsten zijn fijn!
quote:Eerst mentaal sterker worden zodat je zelfvertrouwen niet meer afhangt van je uiterlijk.Mee eens. Er zijn niet voor niks veel vrouwen na een borstvergroting nog steeds onzeker en ongelukkig. Dan denken ze dat op te lossen met een wat grotere borsten en dan helpt dat dus geen zier.
Maar waar ik een beetje verdrietig van word is dat het onvrouwelijke gevoel waar veel meiden en vrouwen met kleine borsten mee rondlopen niet klopt met de werkelijkheid. Het is net alsof je geen kleine borsten mag hebben ook, overal wordt maar vulling in gestopt en als je op straat rondloopt heb je het gevoel dat je de enige bent met miniborsten.
Niet al te verdrietig worden hoor, want ik heb hier helemaal geen last van.
quote:Terwijl kleine borsten juist ook heel mooi kunnen zijn en elegant en praktisch en zo.
Want dit dus. Kleine borsten zijn fijn!
quote:Eerst mentaal sterker worden zodat je zelfvertrouwen niet meer afhangt van je uiterlijk.Mee eens. Er zijn niet voor niks veel vrouwen na een borstvergroting nog steeds onzeker en ongelukkig. Dan denken ze dat op te lossen met een wat grotere borsten en dan helpt dat dus geen zier.
Morrigan Crow, net zo leuk als Harry Potter.
donderdag 6 oktober 2011 om 22:40
quote:foreverfriends schreef op 06 oktober 2011 @ 22:35:
[...]
Borsten zouden dan ook niet verantwoordelijk moeten zijn voor je geluk. Er zijn massa's lelijke mensen die heel gelukkig zijn.
Wil een borstplooi zeggen dat er een vouw zit? Dat je echt onder je borst kunt? Want dat heb ik ook niet maar mijn borsten zien er prima uit en ik ben er heel blij mee.Geen borstplooi wil zeggen dat je niet meer dan verhoogde tepels hebt. Dat is de naam borsten niet eens waardig. En mooi of lelijk zijn, daar gaat het niet eens om. Je geen vrouw voelen door gebrek aan borsten, dáár gaat het om. Constant bezig zijn om camouflerende kleding te kopen, zodat er maar niet te zien is dat er onder niets zit. En dan vergeet ik nog helemaal dat het in verhouding brengen van een lichaam echt zo een gek idee niet is hoor.
[...]
Borsten zouden dan ook niet verantwoordelijk moeten zijn voor je geluk. Er zijn massa's lelijke mensen die heel gelukkig zijn.
Wil een borstplooi zeggen dat er een vouw zit? Dat je echt onder je borst kunt? Want dat heb ik ook niet maar mijn borsten zien er prima uit en ik ben er heel blij mee.Geen borstplooi wil zeggen dat je niet meer dan verhoogde tepels hebt. Dat is de naam borsten niet eens waardig. En mooi of lelijk zijn, daar gaat het niet eens om. Je geen vrouw voelen door gebrek aan borsten, dáár gaat het om. Constant bezig zijn om camouflerende kleding te kopen, zodat er maar niet te zien is dat er onder niets zit. En dan vergeet ik nog helemaal dat het in verhouding brengen van een lichaam echt zo een gek idee niet is hoor.
“Don’t look back – you’re not going that way.”