Psyche
alle pijlers
Docenten en pesten
vrijdag 20 april 2012 om 04:12
Net keek ik herhalingen van het porgramma gepest en elke keer weer wilden de scholen geen commentaar leveren. De meest gruwelijke verhalen kwamen naar boven, waar docenten constant alleen wegkeken. Pesten werd als plagen voorgesteld, ook al kwam een leerling elke dag wanhopig naar de docent omdat het alweer uitgescholden en geslagen was.
Ook ik ben jaren lang gepest en heb er behoorlijk wat psychische problemen aan overgehouden. Als je mij nu ziet, lijk ik niet meer op dat "lelijke" kind uit de brugklas. Ik vind dat ik er best goed uitzie, sta mijn mannetje (vrouwtje?;) ), ben intelligent en heb veel vrienden. Toch ben ik van binnen erg gebroken. Zo erg, dat ik een tijd terug last kreeg van een depressie. Ik slik medicatie en ik ben gediagnosticeerd met een persoonlijkheidsstoornis die ik heb ontwikkeld tijdens die helse jaren. Mijn docenten deden niks. Ik heb vooral erg nare herinneringen aan mijn mentrix uit de burgklassen, die mij buitensloot en achter mijn rug om belachelijk maakte. Als er weer problemen kwamen en mijn ouders naar school kwamen, gaf ze hen altijd te kennen dat het mijn schuld was omdat ik niet zo sociaal was. Ik ben geslagen, geschopt, er zijn spullen van mij gestolen, ik werd buitengesloten en uitgelachen. Ik had geen vrienden, was dit dan mijn verdiende loon omdat ik verlegen en teruggetrokken was?
Ik heb er over nagedacht mee te doen aan dit programma, maar ik heb mijn pesters inmiddels kunnen vergeven. Het waren veelal probleemjongeren, de jongens die mij pestten hadden problemen thuis, zaten al jong aan de drank en drugs en hebben veelal hun school niet afgemaakt of zijn flink afgestroomd. De meiden die mij pestten waren vooral meeloopsters, hun buitensluiten was ook erg naar, maar zij hebben zich later wel normaal gedragen. Mijn grootste wrok ligt vooral bij de docenten. Zeker omdat ik wel eens bijles geef, kan ik me niet voorstellen dat je iemand die jouw verantwoordelijkheid is, zo kan laten stikken. Zeker omdat er zoveel bewijs was en het veel verder ging dan een beetje plagen.
Het pesten hield rond de 4e op, maar toen had ik er al een basisschool tijd en middelbare school tijd aan pesten op zitten. Ik ben nu 5 jaar van school af en het echte pesten is zo'n 7 jaar terug, maar ik blijf die enorme woede voelen richting de leraren. Ik wil antwoorden op mijn vragen. Waarom hebben ze mij zo behandeld? Was het onmacht? Of vooral veel onwil? Want mijn docenten hadden het gewoon streng aan moeten pakken, maar in plaats daarvan was het wel makkelijk om een zondebok aan te wijzen.
Ik heb mijn oud mentrix gegoogled op social media, maar ik kan haar nergens meer vinden. Ik vind dat jammer, want ik had haar zo graag willen vragen wat er in godsnaam door haar hoofd spookte. Ik denk dat als ik haar tegen zou komen, ik haar niet iets aan zou willen doen, maar haar wel duidelijk zou willen maken dat wat zij deed gewoon niet normaal is.
Deze zomer schijnt er een reunie te zijn.Ik zit te twijfelen om te gaan, maar ik weet niet of er nog docenten van toen komen. Met mijn oud klasgenoten ( van na de brugklas) heb ik immers ofwel vriendelijk contact via facebook, of ik spreek ze gewoon niet meer omdat ik ze niet zo aardig vond. Echt gepest werd er niet meer na de 3e. De mensen uit de brugklas heb ik stuk voor stuk niet meer gezien na die jaren. Op een jongen na, maar dat was 5 jaar terug en die had toen flinke drugsproblemen. Hen kan ik het nog wel vergeven, maar die docenten niet.
Is het verstandig om daar heen te gaan? Hoe kan ik dit afsluiten? Ik weet donders goed dat een docent 30 leerlingen in bedwang moet houden, maar niet handelen als iemand jou persoonlijk om hulp vraagt vind ik in en in egoistisch en walgelijk.
Ook ik ben jaren lang gepest en heb er behoorlijk wat psychische problemen aan overgehouden. Als je mij nu ziet, lijk ik niet meer op dat "lelijke" kind uit de brugklas. Ik vind dat ik er best goed uitzie, sta mijn mannetje (vrouwtje?;) ), ben intelligent en heb veel vrienden. Toch ben ik van binnen erg gebroken. Zo erg, dat ik een tijd terug last kreeg van een depressie. Ik slik medicatie en ik ben gediagnosticeerd met een persoonlijkheidsstoornis die ik heb ontwikkeld tijdens die helse jaren. Mijn docenten deden niks. Ik heb vooral erg nare herinneringen aan mijn mentrix uit de burgklassen, die mij buitensloot en achter mijn rug om belachelijk maakte. Als er weer problemen kwamen en mijn ouders naar school kwamen, gaf ze hen altijd te kennen dat het mijn schuld was omdat ik niet zo sociaal was. Ik ben geslagen, geschopt, er zijn spullen van mij gestolen, ik werd buitengesloten en uitgelachen. Ik had geen vrienden, was dit dan mijn verdiende loon omdat ik verlegen en teruggetrokken was?
Ik heb er over nagedacht mee te doen aan dit programma, maar ik heb mijn pesters inmiddels kunnen vergeven. Het waren veelal probleemjongeren, de jongens die mij pestten hadden problemen thuis, zaten al jong aan de drank en drugs en hebben veelal hun school niet afgemaakt of zijn flink afgestroomd. De meiden die mij pestten waren vooral meeloopsters, hun buitensluiten was ook erg naar, maar zij hebben zich later wel normaal gedragen. Mijn grootste wrok ligt vooral bij de docenten. Zeker omdat ik wel eens bijles geef, kan ik me niet voorstellen dat je iemand die jouw verantwoordelijkheid is, zo kan laten stikken. Zeker omdat er zoveel bewijs was en het veel verder ging dan een beetje plagen.
Het pesten hield rond de 4e op, maar toen had ik er al een basisschool tijd en middelbare school tijd aan pesten op zitten. Ik ben nu 5 jaar van school af en het echte pesten is zo'n 7 jaar terug, maar ik blijf die enorme woede voelen richting de leraren. Ik wil antwoorden op mijn vragen. Waarom hebben ze mij zo behandeld? Was het onmacht? Of vooral veel onwil? Want mijn docenten hadden het gewoon streng aan moeten pakken, maar in plaats daarvan was het wel makkelijk om een zondebok aan te wijzen.
Ik heb mijn oud mentrix gegoogled op social media, maar ik kan haar nergens meer vinden. Ik vind dat jammer, want ik had haar zo graag willen vragen wat er in godsnaam door haar hoofd spookte. Ik denk dat als ik haar tegen zou komen, ik haar niet iets aan zou willen doen, maar haar wel duidelijk zou willen maken dat wat zij deed gewoon niet normaal is.
Deze zomer schijnt er een reunie te zijn.Ik zit te twijfelen om te gaan, maar ik weet niet of er nog docenten van toen komen. Met mijn oud klasgenoten ( van na de brugklas) heb ik immers ofwel vriendelijk contact via facebook, of ik spreek ze gewoon niet meer omdat ik ze niet zo aardig vond. Echt gepest werd er niet meer na de 3e. De mensen uit de brugklas heb ik stuk voor stuk niet meer gezien na die jaren. Op een jongen na, maar dat was 5 jaar terug en die had toen flinke drugsproblemen. Hen kan ik het nog wel vergeven, maar die docenten niet.
Is het verstandig om daar heen te gaan? Hoe kan ik dit afsluiten? Ik weet donders goed dat een docent 30 leerlingen in bedwang moet houden, maar niet handelen als iemand jou persoonlijk om hulp vraagt vind ik in en in egoistisch en walgelijk.
vrijdag 20 april 2012 om 04:56
We hebben trouwens wel een Kanjertraining moeten volgen, maar dat was verschrikkelijk. Ging van jongere kinderen uit die nog geen empathie etc hebben. Deze jongens waren 14, 15 (blijven zitten) en hadden heus wel door wat ze deden. Voor dat iemand daar mee komt wil ik dus zeggen dat Kanjertraining echt niks uitmaakt.
Die psycholoog die het bedacht heeft heb ik trouwens in het echt ontmoet en vond hem een raar mannetje. Hij bemoedigde handtastelijkheid ook heel erg. Ik heb er nare herinneringen aan. Mijn ex klasgenoten trouwens ook. Snap niet dat docenten daar mee komen zonder eerst rond te vragen of het wel effect heeft.
Die psycholoog die het bedacht heeft heb ik trouwens in het echt ontmoet en vond hem een raar mannetje. Hij bemoedigde handtastelijkheid ook heel erg. Ik heb er nare herinneringen aan. Mijn ex klasgenoten trouwens ook. Snap niet dat docenten daar mee komen zonder eerst rond te vragen of het wel effect heeft.
vrijdag 20 april 2012 om 06:45
Ik dacht dat ik de enige was die dat soort progamma's midden in de nacht terugkeek. Maargoed...
Ben het heel erg met je eens. Vind het ook enorm belachelijk en respectloos naar die meisjes toe die gepest zijn. Een vriendin van mij is vroeger ook heel erg gepest en toen ze naar de mentor ging stuurde hij haar door naar de schoolpsycholoog. In de mom van voor jezelf leren opkomen... In plaats van het probleem bij de bron aanpakken (de pesters) zat zij 2 keer in de week met de psych haar tijd te verdoen... Pfff messedup world!!
Ben het heel erg met je eens. Vind het ook enorm belachelijk en respectloos naar die meisjes toe die gepest zijn. Een vriendin van mij is vroeger ook heel erg gepest en toen ze naar de mentor ging stuurde hij haar door naar de schoolpsycholoog. In de mom van voor jezelf leren opkomen... In plaats van het probleem bij de bron aanpakken (de pesters) zat zij 2 keer in de week met de psych haar tijd te verdoen... Pfff messedup world!!
vrijdag 20 april 2012 om 07:16
Bij mij was het zelfs de directeur van de school(en tevens docent van toen de 5e en 6e klas) die vrolijk meepestte en vaak de aanzet gaf tot een nieuwe pestpartij.
Ik heb de aflevering van gisteren nog niet gezien, doe ik straks.
Maar idd, mijn ervaring is ook dat het gros van de docenten maar heel weinig onderneemt tegen pesten, uitzonderingen daargelaten.
Ik heb de aflevering van gisteren nog niet gezien, doe ik straks.
Maar idd, mijn ervaring is ook dat het gros van de docenten maar heel weinig onderneemt tegen pesten, uitzonderingen daargelaten.
vrijdag 20 april 2012 om 07:38
Ik ben het met je eens, TO, dat leerkrachten een grote rol spelen bij pesten. Pesten vindt plaats in een onveilige omgeving, en het zijn juist de docenten die zorgen voor het gevoel van veiligheid op een school. Als pesten dan wordt afgedaan met 'wat plagen' of 'ach, kinderen zijn nu eenmaal hard voor elkaar', kan ik zo kwaad worden. Pesten is niet normaal!
Om nog maar te zwijgen van leerkrachten die meepesten. Dit heb ik zelf gelukkig niet ondervonden, maar wel meegemaakt. Zowel op de lagere als op de middelbare school heb ik gezien hoe het ergste mikpunt openlijk werd afgevallen of zelfs dat de leerkracht dit kind nog eens extra voor schut zette.
TO, voor wat je reünie betreft: dit kan heel positief zijn. Ik ben zelf naar de eerste reünie van mijn middelbare schoolklas (ruim 20 jaar na dato) geweest, en dat was heel goed. Bijna iedereen was er. Met een aantal mensen, waar ik vroeger zo bang voor was, heb ik leuk zitten praten. Er was niets over van die klotesfeer van vroeger. Sommige queen bees van toen waren stoffige huismutsen geworden, maar ook dat deed er niet echt toe. Juist het ontdekken dat de structuren uit die tijd niet meer bestaan, zorgde ervoor dat ik veel ellende achter me heb kunnen laten.
Maar goed, dat geldt voor mij.
Is het een reünie van jouw oude klas, of van de hele school? In het laatste geval kan ik me ook voorstellen dat er vooral veel mensen komen die je niet kent, uit andere (eerdere) jaren. En als de reünie dan wel op je oude school plaatsvondt, kan ik me voorstellen dat er ook veel oude wonden opengereten worden.
Misschien sowieso zorgen voor emotionele support na afloop?
Om nog maar te zwijgen van leerkrachten die meepesten. Dit heb ik zelf gelukkig niet ondervonden, maar wel meegemaakt. Zowel op de lagere als op de middelbare school heb ik gezien hoe het ergste mikpunt openlijk werd afgevallen of zelfs dat de leerkracht dit kind nog eens extra voor schut zette.
TO, voor wat je reünie betreft: dit kan heel positief zijn. Ik ben zelf naar de eerste reünie van mijn middelbare schoolklas (ruim 20 jaar na dato) geweest, en dat was heel goed. Bijna iedereen was er. Met een aantal mensen, waar ik vroeger zo bang voor was, heb ik leuk zitten praten. Er was niets over van die klotesfeer van vroeger. Sommige queen bees van toen waren stoffige huismutsen geworden, maar ook dat deed er niet echt toe. Juist het ontdekken dat de structuren uit die tijd niet meer bestaan, zorgde ervoor dat ik veel ellende achter me heb kunnen laten.
Maar goed, dat geldt voor mij.
Is het een reünie van jouw oude klas, of van de hele school? In het laatste geval kan ik me ook voorstellen dat er vooral veel mensen komen die je niet kent, uit andere (eerdere) jaren. En als de reünie dan wel op je oude school plaatsvondt, kan ik me voorstellen dat er ook veel oude wonden opengereten worden.
Misschien sowieso zorgen voor emotionele support na afloop?
Ik moet helemaal niks!
vrijdag 20 april 2012 om 07:45
Pesten is idd heel kwalijk en moet juist door leerkrachten zoveel mogelijk beperkt worden.
Los daarvan vind ik het juist wel goed als het gepeste kind psychologische hulp krijgt. De impact van pesten is enorm en hulp kan wat mij betreft juist daarom niet vroeg genoeg ingeschakeld worden. Niet elke pyscholoog verricht wonderen, en die vorm van hulpverlening zal niet altijd helpen, maar het proberen lijkt mij toch wel het minste.
Over de reunie vraag ik me af of dat wijsheid is. Zoals ik het lees, is het nog niet zo heel erg lang geleden en zit het je nog erg hoog. Zijn je verwachtingen niet te hoog gespannen als je er nu heen gaat? De lerares die het toen niet snapte, zal het vermoedelijk nu nog steeds niet inzien.
Los daarvan vind ik het juist wel goed als het gepeste kind psychologische hulp krijgt. De impact van pesten is enorm en hulp kan wat mij betreft juist daarom niet vroeg genoeg ingeschakeld worden. Niet elke pyscholoog verricht wonderen, en die vorm van hulpverlening zal niet altijd helpen, maar het proberen lijkt mij toch wel het minste.
Over de reunie vraag ik me af of dat wijsheid is. Zoals ik het lees, is het nog niet zo heel erg lang geleden en zit het je nog erg hoog. Zijn je verwachtingen niet te hoog gespannen als je er nu heen gaat? De lerares die het toen niet snapte, zal het vermoedelijk nu nog steeds niet inzien.
vrijdag 20 april 2012 om 07:47
Zelf zou ik mij niet prettig voelen om naar zo'n reunie te gaan. Ik ben pas nog wel 's een van de pesters tegen gekomen in 'n kroeg en die wilde 'n gesprek beginnen met 'hoe is het met je' enzo. Maar ik werd daar eigenlijk alleen maar heel boos van; nu schijnheilig gaan lopen doen, terwijl hij zo heeft gepest die jaren. Maar je had het natuurlijk ook heel anders op kunnen vatten.
Je moet denk ik voor jezelf kijken hoe je erin staat en wat het met je doet.
Overigens heb ik een tijd geleden eens een brief geschreven naar mijn middelbare school en daarin verteld hoe ik het heb ervaren. Maar ook erbij de vraag waarom ze geen pestprotocol hadden en er niks mee deden. En dat dat wel goed zou zijn om in te voeren etc.
Kreeg een uitgebreide en vriendelijke mail terug van de school. De directrice had het met een aantal docenten besproken en ze vertelde ook dat ze extra op zouden gaan letten.
Je moet denk ik voor jezelf kijken hoe je erin staat en wat het met je doet.
Overigens heb ik een tijd geleden eens een brief geschreven naar mijn middelbare school en daarin verteld hoe ik het heb ervaren. Maar ook erbij de vraag waarom ze geen pestprotocol hadden en er niks mee deden. En dat dat wel goed zou zijn om in te voeren etc.
Kreeg een uitgebreide en vriendelijke mail terug van de school. De directrice had het met een aantal docenten besproken en ze vertelde ook dat ze extra op zouden gaan letten.
vrijdag 20 april 2012 om 09:13
quote:nummerzoveel schreef op 20 april 2012 @ 07:45:
Pesten is idd heel kwalijk en moet juist door leerkrachten zoveel mogelijk beperkt worden.
Los daarvan vind ik het juist wel goed als het gepeste kind psychologische hulp krijgt. De impact van pesten is enorm en hulp kan wat mij betreft juist daarom niet vroeg genoeg ingeschakeld worden. Niet elke pyscholoog verricht wonderen, en die vorm van hulpverlening zal niet altijd helpen, maar het proberen lijkt mij toch wel het minste.
Over de reunie vraag ik me af of dat wijsheid is. Zoals ik het lees, is het nog niet zo heel erg lang geleden en zit het je nog erg hoog. Zijn je verwachtingen niet te hoog gespannen als je er nu heen gaat? De lerares die het toen niet snapte, zal het vermoedelijk nu nog steeds niet inzien.Belachelijk. Het word daarmee meestal alleen maar erger. En waarom moeten die pesters niet naar een psycholoog dan. Die zijn fout.
Pesten is idd heel kwalijk en moet juist door leerkrachten zoveel mogelijk beperkt worden.
Los daarvan vind ik het juist wel goed als het gepeste kind psychologische hulp krijgt. De impact van pesten is enorm en hulp kan wat mij betreft juist daarom niet vroeg genoeg ingeschakeld worden. Niet elke pyscholoog verricht wonderen, en die vorm van hulpverlening zal niet altijd helpen, maar het proberen lijkt mij toch wel het minste.
Over de reunie vraag ik me af of dat wijsheid is. Zoals ik het lees, is het nog niet zo heel erg lang geleden en zit het je nog erg hoog. Zijn je verwachtingen niet te hoog gespannen als je er nu heen gaat? De lerares die het toen niet snapte, zal het vermoedelijk nu nog steeds niet inzien.Belachelijk. Het word daarmee meestal alleen maar erger. En waarom moeten die pesters niet naar een psycholoog dan. Die zijn fout.
vrijdag 20 april 2012 om 09:22
Gewoon gaan. Alleen maar om te laten zien wat een goed ontwikkelde mooie zelfstandige sterk in het leven staande vrouw je bent geworden. Je hoeft met niemand te praten en je kan je ogen uitkijken naar die losers. En dan ga je gewoon weer lekker weg.
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
vrijdag 20 april 2012 om 09:30
Niet alleen leraren. Kijk eens naar een stukje van editieNL van gister. Het was gister de dag van het pesten (en scholen deden er niks mee). Er werd bij hun een item over gedraaid, daarin reageerd een expert op het gebied van chimpansees., Wat die man zegt klopt wel, maar de lakonieke toon bij zijn laatste zin deed mij ff boos worden.
www.rtlgemist.nl en dan editieNl van gister.
www.rtlgemist.nl en dan editieNl van gister.
vrijdag 20 april 2012 om 09:30
Goh, je OP had ik zelf haast letterlijk kunnen schrijven. De docenten deden mij zelf niets, maar ze deden ook vrijwel niks om het pesten te stoppen. 1 mentor ben ik wel dankbaar, die heeft er voor gezorgd dat ik na de brugklas niet WEER bij die lui in de klas belandde. In de brugklas zelf hadden we een anti-pest contract wat iedereen had ondertekend, maar denk maar niet dat de pesters zich daar aan hielden.
Rots en water training hebben we met gym gehad maar stelde weinig voor.
Het programma kijk ik bewust niet, en dat ga ik ook zo houden, heb zelf het idee dat het behalve confrontatie met je pesters verder weinig op lost.
Ik heb 2 pesters wel eens geconfronteerd toen ik ze toevallig tegen kwam. 1 van de basisschool, die vond het behoorlijk erg dat zijn gedrag van toen feitelijk pesten was, hij had ook spijt en had zich niet gerealiseerd hoe dat toen voor mij geweest was.
De ander was van de middelbare, en die deed net of zijn neus bloedde, wist zogenaamd van niks. Lekker voorspelbaar in ieder geval. Tja.
Naar de reünie zou ik zelf niet gaan. Voegt voor mij weinig toe. De weinige mensen waar ik het toen goed mee kon vinden daar heb ik nog steeds goed contact mee.
Rots en water training hebben we met gym gehad maar stelde weinig voor.
Het programma kijk ik bewust niet, en dat ga ik ook zo houden, heb zelf het idee dat het behalve confrontatie met je pesters verder weinig op lost.
Ik heb 2 pesters wel eens geconfronteerd toen ik ze toevallig tegen kwam. 1 van de basisschool, die vond het behoorlijk erg dat zijn gedrag van toen feitelijk pesten was, hij had ook spijt en had zich niet gerealiseerd hoe dat toen voor mij geweest was.
De ander was van de middelbare, en die deed net of zijn neus bloedde, wist zogenaamd van niks. Lekker voorspelbaar in ieder geval. Tja.
Naar de reünie zou ik zelf niet gaan. Voegt voor mij weinig toe. De weinige mensen waar ik het toen goed mee kon vinden daar heb ik nog steeds goed contact mee.
vrijdag 20 april 2012 om 09:31
quote:_flower_ schreef op 20 april 2012 @ 09:13:
Belachelijk. Het word daarmee meestal alleen maar erger. En waarom moeten die pesters niet naar een psycholoog dan. Die zijn fout.Ik vind het juist helemaal niet belachelijk. Ik denk dat het goed is om er met iemand over te praten en iemand te hebben die het je helpt te verwerken. Het staat compleet los van de pesters.
Belachelijk. Het word daarmee meestal alleen maar erger. En waarom moeten die pesters niet naar een psycholoog dan. Die zijn fout.Ik vind het juist helemaal niet belachelijk. Ik denk dat het goed is om er met iemand over te praten en iemand te hebben die het je helpt te verwerken. Het staat compleet los van de pesters.
vrijdag 20 april 2012 om 09:32
yakigyoza
Ik werd op school buitengesloten (maar het lag vooral aan mij) en een beetje geplaagd, maar mijn ergste herinnering is van een docent die mij voor de klas uitlachte en mijn cijfer was bij hem altijd een 2. Mijn ouders geloofden me niet. Toen ging ik naar de directie. Ik mocht de eindexamen overdoen. Een klasgenote die een 9 in dat vak had, maakte de examen voor mij. Ik kreeg een 5.
Een jaar later ging die docent werken bij de school waar mijn vader werkte, en hij gaf les bij de groep waarvan hij mentor was. Toen geloofde me. Die nare man overleed dat jaar en het is de eerste keer dat ik blij was met het overlijden van iemand.
Ik werd op school buitengesloten (maar het lag vooral aan mij) en een beetje geplaagd, maar mijn ergste herinnering is van een docent die mij voor de klas uitlachte en mijn cijfer was bij hem altijd een 2. Mijn ouders geloofden me niet. Toen ging ik naar de directie. Ik mocht de eindexamen overdoen. Een klasgenote die een 9 in dat vak had, maakte de examen voor mij. Ik kreeg een 5.
Een jaar later ging die docent werken bij de school waar mijn vader werkte, en hij gaf les bij de groep waarvan hij mentor was. Toen geloofde me. Die nare man overleed dat jaar en het is de eerste keer dat ik blij was met het overlijden van iemand.
vrijdag 20 april 2012 om 09:33
Ik heb ditzelfde gehad naar mijn familie ("jullie WISTEN het, waarom grepen jullie niet in?") maar besef nu dat de dader toch echt de oorzaak is, ook al kon ie het niet helpen, en het geen zin heeft de buren, ooms en tantes enz. kwalijk te blijven nemen dat ze de ernst hebben onderschat of teveel aan hun hoofd hadden om in te willen/durven grijpen.
Laat het los, het beheerst nu veel teveel je leven, als je zelfs mensen uit die tijd gaat opzoeken op social media. Laat die reunie lekker voor wat ie is, tenzij er mensen komen die je graag nog eens wilt zien voor de gezelligheid ipv voor wraak. Richt je op je vrienden van nu en op je leven van nu. Kijk vooruit, het pesten heeft je leven lang genoeg beheerst, laat het je niet nog langer in een wurggreep houden.
Laat het los, het beheerst nu veel teveel je leven, als je zelfs mensen uit die tijd gaat opzoeken op social media. Laat die reunie lekker voor wat ie is, tenzij er mensen komen die je graag nog eens wilt zien voor de gezelligheid ipv voor wraak. Richt je op je vrienden van nu en op je leven van nu. Kijk vooruit, het pesten heeft je leven lang genoeg beheerst, laat het je niet nog langer in een wurggreep houden.
vrijdag 20 april 2012 om 09:38
ik zou gaan.
Om voor je zelf dit hoofdstuk proberen af te sluiten.
Je bent dan wel gebroken, maar bent ook sterk geworden! Je hebt zelfs de pesters kunnen vergeven, knap hoor.
En misschien kan je het juist door te gaan, de docent confronteren, als ze er al is.
Hoogst waarschijnlijk weet ze zich "niets meer te herinneren", zoals veel in het programma gepest.
En anders proberen een leuke avond te hebben en het in je hoofd af te sluiten....
Ik weet nog van mijn lagere schooltijd (ik ben nu 47) dat er ook juffen/meesters niets hebben gedaan tegen pesten van een aantal kinderen. Het was een erg christelijke school, dat vond ik toen en nu nog het ergst.
Een van de meisjes was erg traag en werd door meester klas 5 ook heel vaak belachelijk gemaakt. Zo zielig, maar als kind durfde ik het nooit voor haar op te nemen. Het was immers een meester!! Juist door het gedrag van de meester was het meisje mikpunt van pesterijen.
Ik vraag me vaak af hoe het met deze vrouw nu gaat, of ze er veel last van heeft nog steeds, therapie nodig heeft etc.
Om voor je zelf dit hoofdstuk proberen af te sluiten.
Je bent dan wel gebroken, maar bent ook sterk geworden! Je hebt zelfs de pesters kunnen vergeven, knap hoor.
En misschien kan je het juist door te gaan, de docent confronteren, als ze er al is.
Hoogst waarschijnlijk weet ze zich "niets meer te herinneren", zoals veel in het programma gepest.
En anders proberen een leuke avond te hebben en het in je hoofd af te sluiten....
Ik weet nog van mijn lagere schooltijd (ik ben nu 47) dat er ook juffen/meesters niets hebben gedaan tegen pesten van een aantal kinderen. Het was een erg christelijke school, dat vond ik toen en nu nog het ergst.
Een van de meisjes was erg traag en werd door meester klas 5 ook heel vaak belachelijk gemaakt. Zo zielig, maar als kind durfde ik het nooit voor haar op te nemen. Het was immers een meester!! Juist door het gedrag van de meester was het meisje mikpunt van pesterijen.
Ik vraag me vaak af hoe het met deze vrouw nu gaat, of ze er veel last van heeft nog steeds, therapie nodig heeft etc.
vrijdag 20 april 2012 om 10:00
quote:_Branwen_ schreef op 20 april 2012 @ 09:31:
[...]
Ik vind het juist helemaal niet belachelijk. Ik denk dat het goed is om er met iemand over te praten en iemand te hebben die het je helpt te verwerken. Het staat compleet los van de pesters.
Het helpt niet. Het geeft je een gevoel dat jij stom bent en fout bent en dat de pesters goed zijn. Terwijl je weet dat dit niet zo is.
Verder kunnen zo'n psychologen nog wel eens vreemde adviezen geven.
Praten hoeft niet per se met een psycholoog.
[...]
Ik vind het juist helemaal niet belachelijk. Ik denk dat het goed is om er met iemand over te praten en iemand te hebben die het je helpt te verwerken. Het staat compleet los van de pesters.
Het helpt niet. Het geeft je een gevoel dat jij stom bent en fout bent en dat de pesters goed zijn. Terwijl je weet dat dit niet zo is.
Verder kunnen zo'n psychologen nog wel eens vreemde adviezen geven.
Praten hoeft niet per se met een psycholoog.
vrijdag 20 april 2012 om 10:04
Mijn mentor heeft het in de klas besproken waarop het natuurlijk nog veel erger werd. Ik ben inderdaad naar zo'n reunie geweest. Dat voelde goehoed! Mentor was een zwak oud scharminkel geworden en de klasgenoten waren grotendeels mislukt. Had ik toch niet willen missen en hielp goed te relativeren. Ik ben er (na jaren onzekerheid) uiteindelijk veel sterker uit gekomen dan die losers bbleek.
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
vrijdag 20 april 2012 om 10:08
quote:_flower_ schreef op 20 april 2012 @ 10:00:
Het helpt niet. Het geeft je een gevoel dat jij stom bent en fout bent en dat de pesters goed zijn. Terwijl je weet dat dit niet zo is.
Verder kunnen zo'n psychologen nog wel eens vreemde adviezen geven. Praten hoeft niet per se met een psycholoog.
Een goede psycholoog zal je niet het gevoel geven dat jij fout bent; integendeel. Raar type ben jij dan tegengekomen.
Ben het wel met je eens dat praten ook met anderen kan.
Het helpt niet. Het geeft je een gevoel dat jij stom bent en fout bent en dat de pesters goed zijn. Terwijl je weet dat dit niet zo is.
Verder kunnen zo'n psychologen nog wel eens vreemde adviezen geven. Praten hoeft niet per se met een psycholoog.
Een goede psycholoog zal je niet het gevoel geven dat jij fout bent; integendeel. Raar type ben jij dan tegengekomen.
Ben het wel met je eens dat praten ook met anderen kan.
vrijdag 20 april 2012 om 10:09
quote:_flower_ schreef op 20 april 2012 @ 10:00:
[...]
Het helpt niet. Het geeft je een gevoel dat jij stom bent en fout bent en dat de pesters goed zijn. Terwijl je weet dat dit niet zo is.
Verder kunnen zo'n psychologen nog wel eens vreemde adviezen geven.
Praten hoeft niet per se met een psycholoog.
Zou dat echt zo zijn?
Ik ben zelf jarenlang gepest op school, en nu wordt mijn zoontje ook gepest.
Om hem te leren om te gaan met wat hem is overkomen hebben wij hem op rots en water training gedaan. We hebben hem trouwens niet gedwongen om dit te doen.
We zijn met hem naar een introductieles geweest en hij vond het gewoon leuk om te doen.
Ik denk dat elk gepest kind iets nodig heeft om te verwerken wat er is gebeurt, het ene kind heeft baat bij een zelfverdedigingssport het andere bij rots en water, weer een ander heeft veel aan gesprekken met een kinderpsycholoog en weer een ander bij gesprekken met zijn of haar ouders... en zo zullen er nog wel meer manieren zijn om het te verwerken. Het is geen oplossing voor het pesten, die oplossiing is denk ik een samenwerking van ouders en school die er voor zorgt dat de pestkoppen leren dat pesten niet geaccepteerd wordt. Het pesten zou dan in een ideale wereld moeten stoppen, maar het gepeste kind zal dan nog steeds hulp nodig hebben het pesten te verwerken. Niet omdat dit kind de oorzaak is van het pesten maar omdat het kind met de gevolgen ervan zit opgescheept.
[...]
Het helpt niet. Het geeft je een gevoel dat jij stom bent en fout bent en dat de pesters goed zijn. Terwijl je weet dat dit niet zo is.
Verder kunnen zo'n psychologen nog wel eens vreemde adviezen geven.
Praten hoeft niet per se met een psycholoog.
Zou dat echt zo zijn?
Ik ben zelf jarenlang gepest op school, en nu wordt mijn zoontje ook gepest.
Om hem te leren om te gaan met wat hem is overkomen hebben wij hem op rots en water training gedaan. We hebben hem trouwens niet gedwongen om dit te doen.
We zijn met hem naar een introductieles geweest en hij vond het gewoon leuk om te doen.
Ik denk dat elk gepest kind iets nodig heeft om te verwerken wat er is gebeurt, het ene kind heeft baat bij een zelfverdedigingssport het andere bij rots en water, weer een ander heeft veel aan gesprekken met een kinderpsycholoog en weer een ander bij gesprekken met zijn of haar ouders... en zo zullen er nog wel meer manieren zijn om het te verwerken. Het is geen oplossing voor het pesten, die oplossiing is denk ik een samenwerking van ouders en school die er voor zorgt dat de pestkoppen leren dat pesten niet geaccepteerd wordt. Het pesten zou dan in een ideale wereld moeten stoppen, maar het gepeste kind zal dan nog steeds hulp nodig hebben het pesten te verwerken. Niet omdat dit kind de oorzaak is van het pesten maar omdat het kind met de gevolgen ervan zit opgescheept.
"Mensen zullen vergeten wat je zei. Mensen zullen vergeten wat je deed. Maar mensen zullen nooit vergeten hoe je hen liet voelen." ( Maya Angelou )