Psyche
alle pijlers
Docenten en pesten
vrijdag 20 april 2012 om 04:12
Net keek ik herhalingen van het porgramma gepest en elke keer weer wilden de scholen geen commentaar leveren. De meest gruwelijke verhalen kwamen naar boven, waar docenten constant alleen wegkeken. Pesten werd als plagen voorgesteld, ook al kwam een leerling elke dag wanhopig naar de docent omdat het alweer uitgescholden en geslagen was.
Ook ik ben jaren lang gepest en heb er behoorlijk wat psychische problemen aan overgehouden. Als je mij nu ziet, lijk ik niet meer op dat "lelijke" kind uit de brugklas. Ik vind dat ik er best goed uitzie, sta mijn mannetje (vrouwtje?;) ), ben intelligent en heb veel vrienden. Toch ben ik van binnen erg gebroken. Zo erg, dat ik een tijd terug last kreeg van een depressie. Ik slik medicatie en ik ben gediagnosticeerd met een persoonlijkheidsstoornis die ik heb ontwikkeld tijdens die helse jaren. Mijn docenten deden niks. Ik heb vooral erg nare herinneringen aan mijn mentrix uit de burgklassen, die mij buitensloot en achter mijn rug om belachelijk maakte. Als er weer problemen kwamen en mijn ouders naar school kwamen, gaf ze hen altijd te kennen dat het mijn schuld was omdat ik niet zo sociaal was. Ik ben geslagen, geschopt, er zijn spullen van mij gestolen, ik werd buitengesloten en uitgelachen. Ik had geen vrienden, was dit dan mijn verdiende loon omdat ik verlegen en teruggetrokken was?
Ik heb er over nagedacht mee te doen aan dit programma, maar ik heb mijn pesters inmiddels kunnen vergeven. Het waren veelal probleemjongeren, de jongens die mij pestten hadden problemen thuis, zaten al jong aan de drank en drugs en hebben veelal hun school niet afgemaakt of zijn flink afgestroomd. De meiden die mij pestten waren vooral meeloopsters, hun buitensluiten was ook erg naar, maar zij hebben zich later wel normaal gedragen. Mijn grootste wrok ligt vooral bij de docenten. Zeker omdat ik wel eens bijles geef, kan ik me niet voorstellen dat je iemand die jouw verantwoordelijkheid is, zo kan laten stikken. Zeker omdat er zoveel bewijs was en het veel verder ging dan een beetje plagen.
Het pesten hield rond de 4e op, maar toen had ik er al een basisschool tijd en middelbare school tijd aan pesten op zitten. Ik ben nu 5 jaar van school af en het echte pesten is zo'n 7 jaar terug, maar ik blijf die enorme woede voelen richting de leraren. Ik wil antwoorden op mijn vragen. Waarom hebben ze mij zo behandeld? Was het onmacht? Of vooral veel onwil? Want mijn docenten hadden het gewoon streng aan moeten pakken, maar in plaats daarvan was het wel makkelijk om een zondebok aan te wijzen.
Ik heb mijn oud mentrix gegoogled op social media, maar ik kan haar nergens meer vinden. Ik vind dat jammer, want ik had haar zo graag willen vragen wat er in godsnaam door haar hoofd spookte. Ik denk dat als ik haar tegen zou komen, ik haar niet iets aan zou willen doen, maar haar wel duidelijk zou willen maken dat wat zij deed gewoon niet normaal is.
Deze zomer schijnt er een reunie te zijn.Ik zit te twijfelen om te gaan, maar ik weet niet of er nog docenten van toen komen. Met mijn oud klasgenoten ( van na de brugklas) heb ik immers ofwel vriendelijk contact via facebook, of ik spreek ze gewoon niet meer omdat ik ze niet zo aardig vond. Echt gepest werd er niet meer na de 3e. De mensen uit de brugklas heb ik stuk voor stuk niet meer gezien na die jaren. Op een jongen na, maar dat was 5 jaar terug en die had toen flinke drugsproblemen. Hen kan ik het nog wel vergeven, maar die docenten niet.
Is het verstandig om daar heen te gaan? Hoe kan ik dit afsluiten? Ik weet donders goed dat een docent 30 leerlingen in bedwang moet houden, maar niet handelen als iemand jou persoonlijk om hulp vraagt vind ik in en in egoistisch en walgelijk.
Ook ik ben jaren lang gepest en heb er behoorlijk wat psychische problemen aan overgehouden. Als je mij nu ziet, lijk ik niet meer op dat "lelijke" kind uit de brugklas. Ik vind dat ik er best goed uitzie, sta mijn mannetje (vrouwtje?;) ), ben intelligent en heb veel vrienden. Toch ben ik van binnen erg gebroken. Zo erg, dat ik een tijd terug last kreeg van een depressie. Ik slik medicatie en ik ben gediagnosticeerd met een persoonlijkheidsstoornis die ik heb ontwikkeld tijdens die helse jaren. Mijn docenten deden niks. Ik heb vooral erg nare herinneringen aan mijn mentrix uit de burgklassen, die mij buitensloot en achter mijn rug om belachelijk maakte. Als er weer problemen kwamen en mijn ouders naar school kwamen, gaf ze hen altijd te kennen dat het mijn schuld was omdat ik niet zo sociaal was. Ik ben geslagen, geschopt, er zijn spullen van mij gestolen, ik werd buitengesloten en uitgelachen. Ik had geen vrienden, was dit dan mijn verdiende loon omdat ik verlegen en teruggetrokken was?
Ik heb er over nagedacht mee te doen aan dit programma, maar ik heb mijn pesters inmiddels kunnen vergeven. Het waren veelal probleemjongeren, de jongens die mij pestten hadden problemen thuis, zaten al jong aan de drank en drugs en hebben veelal hun school niet afgemaakt of zijn flink afgestroomd. De meiden die mij pestten waren vooral meeloopsters, hun buitensluiten was ook erg naar, maar zij hebben zich later wel normaal gedragen. Mijn grootste wrok ligt vooral bij de docenten. Zeker omdat ik wel eens bijles geef, kan ik me niet voorstellen dat je iemand die jouw verantwoordelijkheid is, zo kan laten stikken. Zeker omdat er zoveel bewijs was en het veel verder ging dan een beetje plagen.
Het pesten hield rond de 4e op, maar toen had ik er al een basisschool tijd en middelbare school tijd aan pesten op zitten. Ik ben nu 5 jaar van school af en het echte pesten is zo'n 7 jaar terug, maar ik blijf die enorme woede voelen richting de leraren. Ik wil antwoorden op mijn vragen. Waarom hebben ze mij zo behandeld? Was het onmacht? Of vooral veel onwil? Want mijn docenten hadden het gewoon streng aan moeten pakken, maar in plaats daarvan was het wel makkelijk om een zondebok aan te wijzen.
Ik heb mijn oud mentrix gegoogled op social media, maar ik kan haar nergens meer vinden. Ik vind dat jammer, want ik had haar zo graag willen vragen wat er in godsnaam door haar hoofd spookte. Ik denk dat als ik haar tegen zou komen, ik haar niet iets aan zou willen doen, maar haar wel duidelijk zou willen maken dat wat zij deed gewoon niet normaal is.
Deze zomer schijnt er een reunie te zijn.Ik zit te twijfelen om te gaan, maar ik weet niet of er nog docenten van toen komen. Met mijn oud klasgenoten ( van na de brugklas) heb ik immers ofwel vriendelijk contact via facebook, of ik spreek ze gewoon niet meer omdat ik ze niet zo aardig vond. Echt gepest werd er niet meer na de 3e. De mensen uit de brugklas heb ik stuk voor stuk niet meer gezien na die jaren. Op een jongen na, maar dat was 5 jaar terug en die had toen flinke drugsproblemen. Hen kan ik het nog wel vergeven, maar die docenten niet.
Is het verstandig om daar heen te gaan? Hoe kan ik dit afsluiten? Ik weet donders goed dat een docent 30 leerlingen in bedwang moet houden, maar niet handelen als iemand jou persoonlijk om hulp vraagt vind ik in en in egoistisch en walgelijk.
vrijdag 20 april 2012 om 16:28
@ nummerzoveel, dat is het idd ongeveer. Alleen komt het bij mij niet van echt verlegen zijn maar puur de angst die opkomt vanuit het verleden, het is zeg maar ooit eens in je leven bewezen dat dat gevoel toen klopte. Moet ik gelijk bij zeggen dat ik als kind voordat het pesten begon alles behalve verlegen was.
Maar idd, dat verleden en dat gevoel dat het soms nog op roept bepalen niet hoe ik me in de toekomst gedraag, het heeft alleen invloed op de hoeveelheid moeite die ik moet doen om me te gedragen zoals ik eigenlijk zou willen, maar niet echt durf.
Maar idd, dat verleden en dat gevoel dat het soms nog op roept bepalen niet hoe ik me in de toekomst gedraag, het heeft alleen invloed op de hoeveelheid moeite die ik moet doen om me te gedragen zoals ik eigenlijk zou willen, maar niet echt durf.
"Mensen zullen vergeten wat je zei. Mensen zullen vergeten wat je deed. Maar mensen zullen nooit vergeten hoe je hen liet voelen." ( Maya Angelou )
vrijdag 20 april 2012 om 16:39
Ik heb meegemaakt dat een jongen in mijn klas werd gepest (hij was waarschijnlijk homofiel en dat was naast het feit dat hij niet zo weerbaar was, kennelijk een goede aanleiding om hem te pesten). Ik kwam voor hem op, wat vervolgens de aanleiding was voor het groepje pesters en meelopers om hun pijlers op mij te richten. Ben verbaal sterk, hou er niet van om mensen onderuit te halen, maar kan het wel (erg) goed, dus dat was snel afgelopen omdat ik de pesters individueel voor lul zette en dan valt het groepje een beetje uitelkaar. Maar wat ik nooit vergeten ben (was een beetje oorlog tussen mij en dat groepje en dat geeft natuurlijk onrust in een klas ) dat de mentor daar een keer een opmerking overmaakte (die dus niet ingreep en er niks aan deed richting die jongen) tegen mij zei dat ik me misschien wat meer moest aanpassen. Dacht die vent is gek, heb het in iets nettere bewoordingen tegen hem gezegd. Docenten (de goede nagelaten) kiezen gewoon vaak voor de makkelijkste weg, omdat ze waarschijnlijk hun handen al vol hebben aan zo' n klas pubers, maar dat is natuurlijk hartstikke fout.
Maar TO, misschien een beetje een dooddoener, what doesn't kill you makes you stronger, gaat niet altijd op, maar je kan het ook gebruiken. En ik zou naar die reunie gaan, in mijn mooiste outfit, als je een leuke vent hebt, die optutten en meenemen. Zei laatst tegen een van mijn kinderen, op mijn grafsteen wil ik "nobody gets me down" , wordt wat lastig omdat ik mijn lichaam ter beschikking wil stellen, maar het is wel mijn motto.
Maar TO, misschien een beetje een dooddoener, what doesn't kill you makes you stronger, gaat niet altijd op, maar je kan het ook gebruiken. En ik zou naar die reunie gaan, in mijn mooiste outfit, als je een leuke vent hebt, die optutten en meenemen. Zei laatst tegen een van mijn kinderen, op mijn grafsteen wil ik "nobody gets me down" , wordt wat lastig omdat ik mijn lichaam ter beschikking wil stellen, maar het is wel mijn motto.
zondag 22 april 2012 om 14:47
Ik heb niet alle reacties gelezen, dus sorry als het al genoemd is. Maar ik vraag me heel erg af, hoe je had gewild dat je docenten wel hadden gereageerd. Ik ben zelf docent, en natuurlijk weet ik dat er nog steeds gepest wordt. Bij mij in de les is een heel open en vrije sfeer. Ik heb al meerdere keren een les vervangen door een groepsgesprek omdat er in een andere les wat gebeurd was. Maar, als er iemand echt gepest wordt, gebeurd dat meestal niet in de les. Wat moet je dan doen al docent? Degene waar 'het slachtoffer' over zegt dat ze 'de daders' zijn straf geven? Zonder dat je daar bewijs voor hebt? En denk je echt dat het zal helpen als ze honderd keer op schrijven: ik mag niet pesten? Denk zelf dat het alleen maar erger wordt... Praten met 'de daders' kan natuurlijk ook, en dat zou ik als mentor ook doen, maar ook daarvan kan het effect zijn dat ze alleen maar harder gaan pesten. Contact opnemen met de ouders van 'de daders' kan er voor zorgen dat de ouders compleet uit hun dak gaan, want hun kind is geen pester en vervolgens leggen ze een klacht over jou neer bij de school leiding. (en ja, zulke ouders zijn er echt, dit gebeurd vaker dan je denkt) Gelukkig is er in mijn mentor klas nog nooit iemand geweest die gepest is. Ik heb altijd een hele goede band met mijn mentorklas en ik weet ook heel goed wat er speelt. De leerlingen komen naar mij toe als er iets is, en ze vertellen alles. Het is dus niet dat ze het achter houden oid.
Maar wat is dan wijsheid om te doen bij pesten? Ik hoor het heel erg graag, zou mij ook heel erg helpen!
Maar wat is dan wijsheid om te doen bij pesten? Ik hoor het heel erg graag, zou mij ook heel erg helpen!
maandag 23 april 2012 om 09:09
quote:Saartje84 schreef op 22 april 2012 @ 14:47:
Maar wat is dan wijsheid om te doen bij pesten? Ik hoor het heel erg graag, zou mij ook heel erg helpen!
Dat is een hele moeilijke vraag Saartje84.
Maar alleen al het feit dat een docent die vraag stelt en bereid is om een probleem als pesten serieus te nemen stemt hoopvol.
Ik weet dat Rots en water bijvoorbeeld ook op scholen gegeven wordt, niet perse in een klas waar gepest wordt maar gewoon als onderdeel van het lesprogramma.
Eigenlijk is mijn mening dat basisscholen van sociale vaardigheden een onderdeel van het lesprogramma moeten maken.
Misschien zoiets als nieuwsberichten bepreken en dan vragen hoe ze denken dat de mensen in het nieuwsbericht zich hebben gevoeld toen dit nieuws hen overkwam?
En zo zullen er vast nog wel meer dingen denkbaar zijn.
Ik denk dat pesten vooral een probleem is op basisscholen omdat kinderen van die leeftijd veel minder bezg zijn met hoe een ander iets voelt. Hoort bij de leeftijd, maar dat wil niet zeggen dat ze het stilstaan bij het gevoel van een ander niet aan kunnen leren.
Op middelbare scholen kun je zoiets misschien doortrekken maar dan meer op een manier die bij de leeftijd van de leerlingen past?
Maar wat is dan wijsheid om te doen bij pesten? Ik hoor het heel erg graag, zou mij ook heel erg helpen!
Dat is een hele moeilijke vraag Saartje84.
Maar alleen al het feit dat een docent die vraag stelt en bereid is om een probleem als pesten serieus te nemen stemt hoopvol.
Ik weet dat Rots en water bijvoorbeeld ook op scholen gegeven wordt, niet perse in een klas waar gepest wordt maar gewoon als onderdeel van het lesprogramma.
Eigenlijk is mijn mening dat basisscholen van sociale vaardigheden een onderdeel van het lesprogramma moeten maken.
Misschien zoiets als nieuwsberichten bepreken en dan vragen hoe ze denken dat de mensen in het nieuwsbericht zich hebben gevoeld toen dit nieuws hen overkwam?
En zo zullen er vast nog wel meer dingen denkbaar zijn.
Ik denk dat pesten vooral een probleem is op basisscholen omdat kinderen van die leeftijd veel minder bezg zijn met hoe een ander iets voelt. Hoort bij de leeftijd, maar dat wil niet zeggen dat ze het stilstaan bij het gevoel van een ander niet aan kunnen leren.
Op middelbare scholen kun je zoiets misschien doortrekken maar dan meer op een manier die bij de leeftijd van de leerlingen past?
"Mensen zullen vergeten wat je zei. Mensen zullen vergeten wat je deed. Maar mensen zullen nooit vergeten hoe je hen liet voelen." ( Maya Angelou )
maandag 23 april 2012 om 14:52
Ik heb niet alle reacties gelezen, maar wou toch even op de OP reageren.
Ik kan je niet vertellen wat je moet doen, want wat voor de een werkt werkt niet altijd voor de ander. Ik kan je wel vertellen wat ik zou doen als ik jou was, aangezien ik min of meer hetzelfde heb meegemaakt (alleen heb ik geen blijvende psychische schade opgelopen).
Om te beginnen zou ik niet naar die reunie gaan. Mijn eigen voormalige school organiseerde er eentje, een tijd geleden, en ik ben bewust niet gegaan. Ik wilde niet meer geconfronteerd worden met de mensen die me het leven zuur hebben gemaakt. Daarnaast is een reunie ook niet het moment om het over het pesten te hebben. Het klinkt hard, maar mensen komen naar die reunie om fijne herinneringen op te halen, niet om geconfronteerd te worden met een klasgenoot of leerling die ze verwijten maakt (ook al is dat nog zo terecht). Ik denk niet dat die reunie je de antwoorden gaat geven waar je naar op zoek bent.
Wat die docenten betreft: ik had precies dezelfde vragen als jij. Hoe kunnen mensen die verantwoordelijk zijn voor een klas, die zien wat er gebeurt, niets doen? De antwoorden die ik heb gekregen draaiden allemaal om het woord onmacht. Mijn docenten hadden geen idee hoe ze het gepest moesten stoppen, en als hun pogingen niets uithaalden deden ze maar helemaal niets meer. Dat is niet goed te praten, maar zo ging het nu eenmaal. In mijn geval was het zeker geen onwil, maar puur niet weten wat te doen. Daarom hebben docenten soms ook de neiging de schuld bij het slachtoffer te leggen; ik kreeg te horen dat ik maar wat weerbaarder moest worden en me aan moest passen aan de klas terwijl het pestgedrag niet werd aangepakt. Soms helpt het als het slachtoffer zijn of haar gedrag verandert maar als het pestgedrag daarnaast niet wordt aangepakt verandert er meestal weinig. Alleen, een persoon veranderen lijkt makkelijker dan een groepsdynamiek veranderen. Let wel, ik praat dit allemaal niet goed, ik vind dat mijn docenten steken hebben laten vallen, maar dit is de uitleg die ik kreeg.
Ik denk niet dat je ooit echt bevredigende antwoorden gaat krijgen. Wat mij geholpen heeft is de periode achter me laten, dat is niet makkelijk en kost veel tijd. Ik heb op een zeker moment besloten dat ik mijn leven niet wilde laten bepalen door een stelletje rotzakken, dat ik een fijn leven wilde en dat ik goed was zoals ik was. Ik denk dat dat uiteindelijk beter werkt dan mensen van vroeger confronteren met hun daden. Wat ze je hebben aangedaan kan immers nooit meer ongedaan worden gemaakt, hoeveel spijt ze ook betonen.
Ik kan je niet vertellen wat je moet doen, want wat voor de een werkt werkt niet altijd voor de ander. Ik kan je wel vertellen wat ik zou doen als ik jou was, aangezien ik min of meer hetzelfde heb meegemaakt (alleen heb ik geen blijvende psychische schade opgelopen).
Om te beginnen zou ik niet naar die reunie gaan. Mijn eigen voormalige school organiseerde er eentje, een tijd geleden, en ik ben bewust niet gegaan. Ik wilde niet meer geconfronteerd worden met de mensen die me het leven zuur hebben gemaakt. Daarnaast is een reunie ook niet het moment om het over het pesten te hebben. Het klinkt hard, maar mensen komen naar die reunie om fijne herinneringen op te halen, niet om geconfronteerd te worden met een klasgenoot of leerling die ze verwijten maakt (ook al is dat nog zo terecht). Ik denk niet dat die reunie je de antwoorden gaat geven waar je naar op zoek bent.
Wat die docenten betreft: ik had precies dezelfde vragen als jij. Hoe kunnen mensen die verantwoordelijk zijn voor een klas, die zien wat er gebeurt, niets doen? De antwoorden die ik heb gekregen draaiden allemaal om het woord onmacht. Mijn docenten hadden geen idee hoe ze het gepest moesten stoppen, en als hun pogingen niets uithaalden deden ze maar helemaal niets meer. Dat is niet goed te praten, maar zo ging het nu eenmaal. In mijn geval was het zeker geen onwil, maar puur niet weten wat te doen. Daarom hebben docenten soms ook de neiging de schuld bij het slachtoffer te leggen; ik kreeg te horen dat ik maar wat weerbaarder moest worden en me aan moest passen aan de klas terwijl het pestgedrag niet werd aangepakt. Soms helpt het als het slachtoffer zijn of haar gedrag verandert maar als het pestgedrag daarnaast niet wordt aangepakt verandert er meestal weinig. Alleen, een persoon veranderen lijkt makkelijker dan een groepsdynamiek veranderen. Let wel, ik praat dit allemaal niet goed, ik vind dat mijn docenten steken hebben laten vallen, maar dit is de uitleg die ik kreeg.
Ik denk niet dat je ooit echt bevredigende antwoorden gaat krijgen. Wat mij geholpen heeft is de periode achter me laten, dat is niet makkelijk en kost veel tijd. Ik heb op een zeker moment besloten dat ik mijn leven niet wilde laten bepalen door een stelletje rotzakken, dat ik een fijn leven wilde en dat ik goed was zoals ik was. Ik denk dat dat uiteindelijk beter werkt dan mensen van vroeger confronteren met hun daden. Wat ze je hebben aangedaan kan immers nooit meer ongedaan worden gemaakt, hoeveel spijt ze ook betonen.
maandag 23 april 2012 om 20:43
quote:Saartje84 schreef op 22 april 2012 @ 14:47:
Ik heb niet alle reacties gelezen, dus sorry als het al genoemd is. Maar ik vraag me heel erg af, hoe je had gewild dat je docenten wel hadden gereageerd. Ik ben zelf docent, en natuurlijk weet ik dat er nog steeds gepest wordt. Bij mij in de les is een heel open en vrije sfeer. Ik heb al meerdere keren een les vervangen door een groepsgesprek omdat er in een andere les wat gebeurd was. Maar, als er iemand echt gepest wordt, gebeurd dat meestal niet in de les. Wat moet je dan doen al docent? Degene waar 'het slachtoffer' over zegt dat ze 'de daders' zijn straf geven? Zonder dat je daar bewijs voor hebt? En denk je echt dat het zal helpen als ze honderd keer op schrijven: ik mag niet pesten? Denk zelf dat het alleen maar erger wordt... Praten met 'de daders' kan natuurlijk ook, en dat zou ik als mentor ook doen, maar ook daarvan kan het effect zijn dat ze alleen maar harder gaan pesten. Contact opnemen met de ouders van 'de daders' kan er voor zorgen dat de ouders compleet uit hun dak gaan, want hun kind is geen pester en vervolgens leggen ze een klacht over jou neer bij de school leiding. (en ja, zulke ouders zijn er echt, dit gebeurd vaker dan je denkt) Gelukkig is er in mijn mentor klas nog nooit iemand geweest die gepest is. Ik heb altijd een hele goede band met mijn mentorklas en ik weet ook heel goed wat er speelt. De leerlingen komen naar mij toe als er iets is, en ze vertellen alles. Het is dus niet dat ze het achter houden oid.
Maar wat is dan wijsheid om te doen bij pesten? Ik hoor het heel erg graag, zou mij ook heel erg helpen!
Als iemand echt gepest wordt dan zie je dat ook echt wel als docent in de klas. En ja in de klas wordt ook gewoon gepest.
Als ik mijn tas niet zou meenemen naar de wc tijdens de les dat zat daar allemaal rommel in of waren er dingen uitgehaald. De docenten vonden het volgens mij wel grappig, want ik mocht mijn tas dus nooit meenemen.
Ik heb niet alle reacties gelezen, dus sorry als het al genoemd is. Maar ik vraag me heel erg af, hoe je had gewild dat je docenten wel hadden gereageerd. Ik ben zelf docent, en natuurlijk weet ik dat er nog steeds gepest wordt. Bij mij in de les is een heel open en vrije sfeer. Ik heb al meerdere keren een les vervangen door een groepsgesprek omdat er in een andere les wat gebeurd was. Maar, als er iemand echt gepest wordt, gebeurd dat meestal niet in de les. Wat moet je dan doen al docent? Degene waar 'het slachtoffer' over zegt dat ze 'de daders' zijn straf geven? Zonder dat je daar bewijs voor hebt? En denk je echt dat het zal helpen als ze honderd keer op schrijven: ik mag niet pesten? Denk zelf dat het alleen maar erger wordt... Praten met 'de daders' kan natuurlijk ook, en dat zou ik als mentor ook doen, maar ook daarvan kan het effect zijn dat ze alleen maar harder gaan pesten. Contact opnemen met de ouders van 'de daders' kan er voor zorgen dat de ouders compleet uit hun dak gaan, want hun kind is geen pester en vervolgens leggen ze een klacht over jou neer bij de school leiding. (en ja, zulke ouders zijn er echt, dit gebeurd vaker dan je denkt) Gelukkig is er in mijn mentor klas nog nooit iemand geweest die gepest is. Ik heb altijd een hele goede band met mijn mentorklas en ik weet ook heel goed wat er speelt. De leerlingen komen naar mij toe als er iets is, en ze vertellen alles. Het is dus niet dat ze het achter houden oid.
Maar wat is dan wijsheid om te doen bij pesten? Ik hoor het heel erg graag, zou mij ook heel erg helpen!
Als iemand echt gepest wordt dan zie je dat ook echt wel als docent in de klas. En ja in de klas wordt ook gewoon gepest.
Als ik mijn tas niet zou meenemen naar de wc tijdens de les dat zat daar allemaal rommel in of waren er dingen uitgehaald. De docenten vonden het volgens mij wel grappig, want ik mocht mijn tas dus nooit meenemen.
maandag 23 april 2012 om 20:45
quote:yakigyoza schreef op 21 april 2012 @ 13:12:
Hoe ben jij in de Wajong gekomen dan? Ik zit er ook over te twijfelen, ik probeer het straks nog een keer (stage) maar ben bang dat ik ongeschikt ben.
Via de bijstand is dat gelopen eigenlijk.
Ze beloven je dan vanalles, zoals wat extra hulp bij het zoeken naar een geschikte baan en/of een reïntegratietraject. Maar daar is helemaal niets van waar. Ze doen niets.
Dus ik heb er spijt van dat ik de uitkering toen had aangenomen.
Ik heb die uitkering dus absoluut NIET zelf aangevraagd.
Hoe ben jij in de Wajong gekomen dan? Ik zit er ook over te twijfelen, ik probeer het straks nog een keer (stage) maar ben bang dat ik ongeschikt ben.
Via de bijstand is dat gelopen eigenlijk.
Ze beloven je dan vanalles, zoals wat extra hulp bij het zoeken naar een geschikte baan en/of een reïntegratietraject. Maar daar is helemaal niets van waar. Ze doen niets.
Dus ik heb er spijt van dat ik de uitkering toen had aangenomen.
Ik heb die uitkering dus absoluut NIET zelf aangevraagd.
dinsdag 24 april 2012 om 17:08
Maar flower, de oplossing tegen pesten kan toch niet zijn dat elke leerling zijn tas mee neemt naar het toillet? Tuurlijk, als dit zou gebeuren in mijn klas, zou ik het stoppen. Maar, daar mee los je het probleem niet op. Wel tijdelijk, maar het volgende uur of in de pauze kan het natuurlijk verder gaan....
woensdag 25 april 2012 om 14:03
Saartje, ik vind dat je teveel vanuit jezelf denkt. Het is maar gedoe in jouw ogen, "het gaat toch niet helpen". Zo laat je een kind in de steek dat jou als enige redding heeft in een klas vol pesters.
Ik had gewild dat de docent boos was geworden, want het gebeurde zo vaak onder zijn neus. En er waren andere kinderen die niet meededen en zij hadden het wel gezien. Ik vind het te makkelijk gedacht om dan maar niets te doen. Wat ik nog walgelijker vind is MIJ uit de klas halen in plaats van de pesters. Alsof ik er niet bijhoorde, dat gevoel kreeg ik al dag in dag uit en dan werd het nog versterkt door de docent.
Als een leerling huilend naar mij toe zou komen dat hij geslagen is ga ik neit denken "goh wat als hij liegt". Zeker niet als het dag in dag uit gebeurt, hoe walgelijk kan je denken? Natuurlijk zijn sommige mensen slinks en willen ze iemand pakken, maar denk je echt dat een 12 jarig kind waarvan je al weet dat ze slecht in de groep ligt, zoiets gaat doen?
Je moet de pesters uit de groep halen en ze ten schande zetten voor de groep, zodat ze doorhebben dat hun gedrag niet stoer is. Want stoer vinden ze zich weldegelijk.
Ik had gewild dat de docent boos was geworden, want het gebeurde zo vaak onder zijn neus. En er waren andere kinderen die niet meededen en zij hadden het wel gezien. Ik vind het te makkelijk gedacht om dan maar niets te doen. Wat ik nog walgelijker vind is MIJ uit de klas halen in plaats van de pesters. Alsof ik er niet bijhoorde, dat gevoel kreeg ik al dag in dag uit en dan werd het nog versterkt door de docent.
Als een leerling huilend naar mij toe zou komen dat hij geslagen is ga ik neit denken "goh wat als hij liegt". Zeker niet als het dag in dag uit gebeurt, hoe walgelijk kan je denken? Natuurlijk zijn sommige mensen slinks en willen ze iemand pakken, maar denk je echt dat een 12 jarig kind waarvan je al weet dat ze slecht in de groep ligt, zoiets gaat doen?
Je moet de pesters uit de groep halen en ze ten schande zetten voor de groep, zodat ze doorhebben dat hun gedrag niet stoer is. Want stoer vinden ze zich weldegelijk.
woensdag 25 april 2012 om 14:05
Scholen moeten weer discipline herinvoeren en streng straffen als een kind vervelend gedrag vertoont, in plaats van steeds maar praten en praten. Daar heeft een kind echt niets aan, hun empathische vermogen is immers nog niet volgroeid (en ik heb hier boeken over kinder en puber psychologie liggen, ik zuig dit niet uit mijn duim)
woensdag 25 april 2012 om 14:11
quote:Saartje84 schreef op 24 april 2012 @ 17:08:
Maar flower, de oplossing tegen pesten kan toch niet zijn dat elke leerling zijn tas mee neemt naar het toillet? Tuurlijk, als dit zou gebeuren in mijn klas, zou ik het stoppen. Maar, daar mee los je het probleem niet op. Wel tijdelijk, maar het volgende uur of in de pauze kan het natuurlijk verder gaan....
Nogmaal hierop even reageren.
Ik geef dus tevens een voorbeeld van waaraan je het kan zien. Jij geeft aan dat docenten dat vaak niet kunnen zien, ik zeg dat dit meestal de grootste onzin is. Vaak zien docenten het wel, maar willen ze het niet zien. Het is namelijk maar lastig voor ze.
Hoe zou jij dat oplossen met mijn voorbeeld met dat er vanalles met je spullen word gedaan. Want als docent zie je dat echt wel hoor en zie je dat niet, moet je direct je ontslag indienen want dan vind ik je niet geschikt als docent.
Kwaad word ik er van.
Maar flower, de oplossing tegen pesten kan toch niet zijn dat elke leerling zijn tas mee neemt naar het toillet? Tuurlijk, als dit zou gebeuren in mijn klas, zou ik het stoppen. Maar, daar mee los je het probleem niet op. Wel tijdelijk, maar het volgende uur of in de pauze kan het natuurlijk verder gaan....
Nogmaal hierop even reageren.
Ik geef dus tevens een voorbeeld van waaraan je het kan zien. Jij geeft aan dat docenten dat vaak niet kunnen zien, ik zeg dat dit meestal de grootste onzin is. Vaak zien docenten het wel, maar willen ze het niet zien. Het is namelijk maar lastig voor ze.
Hoe zou jij dat oplossen met mijn voorbeeld met dat er vanalles met je spullen word gedaan. Want als docent zie je dat echt wel hoor en zie je dat niet, moet je direct je ontslag indienen want dan vind ik je niet geschikt als docent.
Kwaad word ik er van.
woensdag 25 april 2012 om 14:16
quote:_flower_ schreef op 20 april 2012 @ 09:13:
[...]
Belachelijk. Het word daarmee meestal alleen maar erger. En waarom moeten die pesters niet naar een psycholoog dan. Die zijn fout.Belachelijk? Ik heb er toch veel aan gehad dat ik naar de (kinder)psycholoog ben geweest. Zij heeft mij leren opkomen voor mezelf op een andere manier. Maar ook laten inzien dat ik degene ben die wat kan veranderen aan de situatie. Ik kan namelijk niet veranderen hoe anderen reageren, wel hoe ik zelf reageer of hoe ik daarmee omgaan. Voor sommige mensen is dat misschien heel logisch, maar voor mij, en velen met mij was het dat niet. En laat dat nou ook bij heel vele gepeste kinderen het probleem zijn. Niet bij alle, maar wel bij veel.
[...]
Belachelijk. Het word daarmee meestal alleen maar erger. En waarom moeten die pesters niet naar een psycholoog dan. Die zijn fout.Belachelijk? Ik heb er toch veel aan gehad dat ik naar de (kinder)psycholoog ben geweest. Zij heeft mij leren opkomen voor mezelf op een andere manier. Maar ook laten inzien dat ik degene ben die wat kan veranderen aan de situatie. Ik kan namelijk niet veranderen hoe anderen reageren, wel hoe ik zelf reageer of hoe ik daarmee omgaan. Voor sommige mensen is dat misschien heel logisch, maar voor mij, en velen met mij was het dat niet. En laat dat nou ook bij heel vele gepeste kinderen het probleem zijn. Niet bij alle, maar wel bij veel.
woensdag 25 april 2012 om 14:25
quote:mniekske schreef op 25 april 2012 @ 14:16:
[...]
Belachelijk? Ik heb er toch veel aan gehad dat ik naar de (kinder)psycholoog ben geweest. Zij heeft mij leren opkomen voor mezelf op een andere manier. Maar ook laten inzien dat ik degene ben die wat kan veranderen aan de situatie. Ik kan namelijk niet veranderen hoe anderen reageren, wel hoe ik zelf reageer of hoe ik daarmee omgaan. Voor sommige mensen is dat misschien heel logisch, maar voor mij, en velen met mij was het dat niet. En laat dat nou ook bij heel vele gepeste kinderen het probleem zijn. Niet bij alle, maar wel bij veel.
Heel fijn voor jou dat jij een positieve ervaring hebt gehad. Ben blij dat dat dus toch kan bestaan.
Maar ja ik vind het toch nog steeds belachelijk. Want ik spreek ook uit ervaring. En mijn ervaring is natuurlijk net zoveel waard als die van jou. Ik heb er dus totaal niets aan gehad en het heeft het allemaal alleen maar erger gemaakt eigenlijk.
[...]
Belachelijk? Ik heb er toch veel aan gehad dat ik naar de (kinder)psycholoog ben geweest. Zij heeft mij leren opkomen voor mezelf op een andere manier. Maar ook laten inzien dat ik degene ben die wat kan veranderen aan de situatie. Ik kan namelijk niet veranderen hoe anderen reageren, wel hoe ik zelf reageer of hoe ik daarmee omgaan. Voor sommige mensen is dat misschien heel logisch, maar voor mij, en velen met mij was het dat niet. En laat dat nou ook bij heel vele gepeste kinderen het probleem zijn. Niet bij alle, maar wel bij veel.
Heel fijn voor jou dat jij een positieve ervaring hebt gehad. Ben blij dat dat dus toch kan bestaan.
Maar ja ik vind het toch nog steeds belachelijk. Want ik spreek ook uit ervaring. En mijn ervaring is natuurlijk net zoveel waard als die van jou. Ik heb er dus totaal niets aan gehad en het heeft het allemaal alleen maar erger gemaakt eigenlijk.
woensdag 25 april 2012 om 14:37
woensdag 25 april 2012 om 14:39
quote:Saartje84 schreef op 24 april 2012 @ 17:08:
Maar flower, de oplossing tegen pesten kan toch niet zijn dat elke leerling zijn tas mee neemt naar het toillet? Tuurlijk, als dit zou gebeuren in mijn klas, zou ik het stoppen. Maar, daar mee los je het probleem niet op. Wel tijdelijk, maar het volgende uur of in de pauze kan het natuurlijk verder gaan....
Nee dat is geen structurele oplossing maar het kan natuurlijk wel een tijdelijke "ingreep" zijn tot er een structurele oplossing is gevonden.
Een pestprobleem in een klas los je niet in één dag op, maar een gepest kind zal vaak niet de weken cq maanden die hiervoor nodig zijn af kunnen wachten in dezelfde situatie.
Gepest worden is behoorlijk schadelijk voor een kind en elke dag dat het langer duurt is er één teveel.
Een pestprobleem los je trouwens ook niet op door alleen het gepeste kind te veranderen.
Wat je dan doet is het probleem verplaatsen, naar het volgende kind.
Wat ik me afvraag bij mensen die het hele probleem bij het gepeste kind willen leggen is of ze het gedrag van de pesters dan zo normaal vinden?
Ik bedoel is het voor een kind normaal om fietssleutels te stelen, koplampen van een fiets te slopen, met een groep een kind op de grond gooien en op dit kind intrappen waar ze het kind maar kunnen raken etc. alleen maar omdat dit kind niet goed reageerd in de ogen van anderen?
edit @nak
Maar flower, de oplossing tegen pesten kan toch niet zijn dat elke leerling zijn tas mee neemt naar het toillet? Tuurlijk, als dit zou gebeuren in mijn klas, zou ik het stoppen. Maar, daar mee los je het probleem niet op. Wel tijdelijk, maar het volgende uur of in de pauze kan het natuurlijk verder gaan....
Nee dat is geen structurele oplossing maar het kan natuurlijk wel een tijdelijke "ingreep" zijn tot er een structurele oplossing is gevonden.
Een pestprobleem in een klas los je niet in één dag op, maar een gepest kind zal vaak niet de weken cq maanden die hiervoor nodig zijn af kunnen wachten in dezelfde situatie.
Gepest worden is behoorlijk schadelijk voor een kind en elke dag dat het langer duurt is er één teveel.
Een pestprobleem los je trouwens ook niet op door alleen het gepeste kind te veranderen.
Wat je dan doet is het probleem verplaatsen, naar het volgende kind.
Wat ik me afvraag bij mensen die het hele probleem bij het gepeste kind willen leggen is of ze het gedrag van de pesters dan zo normaal vinden?
Ik bedoel is het voor een kind normaal om fietssleutels te stelen, koplampen van een fiets te slopen, met een groep een kind op de grond gooien en op dit kind intrappen waar ze het kind maar kunnen raken etc. alleen maar omdat dit kind niet goed reageerd in de ogen van anderen?
edit @nak
"Mensen zullen vergeten wat je zei. Mensen zullen vergeten wat je deed. Maar mensen zullen nooit vergeten hoe je hen liet voelen." ( Maya Angelou )
woensdag 25 april 2012 om 14:41
quote:nak schreef op 25 april 2012 @ 14:37:
Je moet vooral zorgen dat de pesters de meelopers niet meekrijgen. Als de meelopers zelf niet direct pesten, maar er wel om lachen neemt de kracht van het pesten toe en de pester voelt zich gesterkt. Zodra de meelopers niet meer lachen neemt de kracht van het pestgedrag af.
klopt
Ik zelf vind de meelopers net zo erg en misschien wel veel erger dan de pesters zelf.
Want als ze niet meedoen dan is het pesten snel voorbij.
Je moet vooral zorgen dat de pesters de meelopers niet meekrijgen. Als de meelopers zelf niet direct pesten, maar er wel om lachen neemt de kracht van het pesten toe en de pester voelt zich gesterkt. Zodra de meelopers niet meer lachen neemt de kracht van het pestgedrag af.
klopt
Ik zelf vind de meelopers net zo erg en misschien wel veel erger dan de pesters zelf.
Want als ze niet meedoen dan is het pesten snel voorbij.
woensdag 25 april 2012 om 14:43
Toen ik uiteindelijk naar een andere school ging gingen ze (de pesters en de rest van de klas, meelopers dus) gewoon door met iemand anders pesten.
Er is mij zelfs verweten dat ik weg was gegaan naar een andere school, want dat was zo zielig voor die jongen die nu dus gepest werd. Dat was mijn schuld vonden ze.
Er is mij zelfs verweten dat ik weg was gegaan naar een andere school, want dat was zo zielig voor die jongen die nu dus gepest werd. Dat was mijn schuld vonden ze.
woensdag 25 april 2012 om 14:45
quote:_flower_ schreef op 25 april 2012 @ 14:43:
Toen ik uiteindelijk naar een andere school ging gingen ze (de pesters en de rest van de klas, meelopers dus) gewoon door met iemand anders pesten.
Er is mij zelfs verweten dat ik weg was gegaan naar een andere school, want dat was zo zielig voor die jongen die nu dus gepest werd. Dat was mijn schuld vonden ze.
Dit kun je niet menen! Wat een uberdroeftoeters heb je soms ook.
Het was jou schuld natuurlijk helemaal niet.
Toen ik uiteindelijk naar een andere school ging gingen ze (de pesters en de rest van de klas, meelopers dus) gewoon door met iemand anders pesten.
Er is mij zelfs verweten dat ik weg was gegaan naar een andere school, want dat was zo zielig voor die jongen die nu dus gepest werd. Dat was mijn schuld vonden ze.
Dit kun je niet menen! Wat een uberdroeftoeters heb je soms ook.
Het was jou schuld natuurlijk helemaal niet.
"Mensen zullen vergeten wat je zei. Mensen zullen vergeten wat je deed. Maar mensen zullen nooit vergeten hoe je hen liet voelen." ( Maya Angelou )
woensdag 25 april 2012 om 14:48
quote:_flower_ schreef op 25 april 2012 @ 14:25:
[...]
Heel fijn voor jou dat jij een positieve ervaring hebt gehad. Ben blij dat dat dus toch kan bestaan.
Maar ja ik vind het toch nog steeds belachelijk. Want ik spreek ook uit ervaring. En mijn ervaring is natuurlijk net zoveel waard als die van jou. Ik heb er dus totaal niets aan gehad en het heeft het allemaal alleen maar erger gemaakt eigenlijk.
Natuurlijk is jouw ervaring net zoveel waard als die van mij. Wat ik alleen proefde uit jouw reacties, is dat het volgens jou altijd onzin is en voor niemand helpt om naar de psycholoog te gaan Dit bedoel ik helemaal niet aanvallend of wat dan ook, ik vind het heel vervelend voor je dat het bij jou niet heeft geholpen. Maar wellicht een andere kant om te laten zien.
Overigens ben ik nu zelf docent op de basisschool en zit behoorlijk bovenop pestgedrag. Het lastige is alleen dat je niet altijd wat kunt doen als docent. Een kind dat slaat en schopt uit onmacht, omdat hij thuis geen ander voorbeeld krijgt dan slaan, schoppen en schelden als iemand hem iets aan doet? Dat kind kan ik 100 keer straf geven, 100 keer uitleggen dat dit niet de manier is en zelf het goede voorbeeld geven, maat huis wordt er weer vervallen in het oude gedrag. Dit kind wordt gezien als pester, van mij wordt verwacaht dat ik iets doe maar wat kan ik nog meer doen? Naar een psycholoog sturen? Kan niet zonder toestemming van ouders. Sovatraining? Kan niet zonder toestemming van ouders.
[...]
Heel fijn voor jou dat jij een positieve ervaring hebt gehad. Ben blij dat dat dus toch kan bestaan.
Maar ja ik vind het toch nog steeds belachelijk. Want ik spreek ook uit ervaring. En mijn ervaring is natuurlijk net zoveel waard als die van jou. Ik heb er dus totaal niets aan gehad en het heeft het allemaal alleen maar erger gemaakt eigenlijk.
Natuurlijk is jouw ervaring net zoveel waard als die van mij. Wat ik alleen proefde uit jouw reacties, is dat het volgens jou altijd onzin is en voor niemand helpt om naar de psycholoog te gaan Dit bedoel ik helemaal niet aanvallend of wat dan ook, ik vind het heel vervelend voor je dat het bij jou niet heeft geholpen. Maar wellicht een andere kant om te laten zien.
Overigens ben ik nu zelf docent op de basisschool en zit behoorlijk bovenop pestgedrag. Het lastige is alleen dat je niet altijd wat kunt doen als docent. Een kind dat slaat en schopt uit onmacht, omdat hij thuis geen ander voorbeeld krijgt dan slaan, schoppen en schelden als iemand hem iets aan doet? Dat kind kan ik 100 keer straf geven, 100 keer uitleggen dat dit niet de manier is en zelf het goede voorbeeld geven, maat huis wordt er weer vervallen in het oude gedrag. Dit kind wordt gezien als pester, van mij wordt verwacaht dat ik iets doe maar wat kan ik nog meer doen? Naar een psycholoog sturen? Kan niet zonder toestemming van ouders. Sovatraining? Kan niet zonder toestemming van ouders.
woensdag 25 april 2012 om 14:52
Niet alles gelezen, excuses als ik mosterd ben.
Ik vind (zelf docent VO) dat docenten een grote rol moeten spelen in het signaleren een aanpakken van pesten.
Als ik lucht krijg van pesten volgen er onmiddelijk gesprekken met slachtoffer en pesters (allemaal los van elkaar) en een klassengesprek. Ik bel ouders van beide partijen, voor de daders staat er (minstens) nablijven op het programma en ik toon meestal een film over pesten.
Ook krijgen kinderen weerbaarheidstraining, in de vorm van rots en watertraining etc..
Ik vind (zelf docent VO) dat docenten een grote rol moeten spelen in het signaleren een aanpakken van pesten.
Als ik lucht krijg van pesten volgen er onmiddelijk gesprekken met slachtoffer en pesters (allemaal los van elkaar) en een klassengesprek. Ik bel ouders van beide partijen, voor de daders staat er (minstens) nablijven op het programma en ik toon meestal een film over pesten.
Ook krijgen kinderen weerbaarheidstraining, in de vorm van rots en watertraining etc..
woensdag 25 april 2012 om 14:53
Ik ben zelf vooral gepest op de middelbareschool.
Ik vind het vooral erg oneerlijk dat iemand die gepest is/word maar altijd moet gaan veranderen, terwijl er helemaal niets mis is met hem/haar. En dan nog.
Als iemand gaat schoppen of slaan omdat hem/haar door andere iets wordt aangedaan is niet direct een pestkop. Die andere zijn misschien juist de pesters.
Ik weet niet zo 123 een goede oplossing te verzinnen voor zo'n dergelijke dingen.
Ik vind het vooral erg oneerlijk dat iemand die gepest is/word maar altijd moet gaan veranderen, terwijl er helemaal niets mis is met hem/haar. En dan nog.
Als iemand gaat schoppen of slaan omdat hem/haar door andere iets wordt aangedaan is niet direct een pestkop. Die andere zijn misschien juist de pesters.
Ik weet niet zo 123 een goede oplossing te verzinnen voor zo'n dergelijke dingen.