Psyche
alle pijlers
dom bezig?
dinsdag 8 november 2011 om 15:57
Na 10 jaar huwelijk, 2 mooie kinderen verder, heb ik besloten te scheiden. Allebei een eigen advocaat, co-ouderschap en ik begin opnieuw in een ander huisje.
Drie jaar getwijfeld over de beslissing..... en uiteindelijk een buitenechtelijke relatie gehad. (gehad ja). Dat heeft me over de drempel heen getild, waardoor ik de knoop heb doorgehakt.
Omdat de lover in kwestie getrouwd is heb ik deze affaire beeindigd. Ik wil niet stoken in andermans huwelijk, hoewel ik dat natuurlijk in eerste instantie wel heb gedaan..
Maar, ik mis hem..... pfffff... Mijn gevoel zegt: ga ervoor, maar mijn verstand zegt: niet doen...
Ik verwacht een hoop commentaar te krijgen, zou ik zelf ook doen als ik dit verhaal lees, maar ben toch benieuwd naar jullie meningen>
Drie jaar getwijfeld over de beslissing..... en uiteindelijk een buitenechtelijke relatie gehad. (gehad ja). Dat heeft me over de drempel heen getild, waardoor ik de knoop heb doorgehakt.
Omdat de lover in kwestie getrouwd is heb ik deze affaire beeindigd. Ik wil niet stoken in andermans huwelijk, hoewel ik dat natuurlijk in eerste instantie wel heb gedaan..
Maar, ik mis hem..... pfffff... Mijn gevoel zegt: ga ervoor, maar mijn verstand zegt: niet doen...
Ik verwacht een hoop commentaar te krijgen, zou ik zelf ook doen als ik dit verhaal lees, maar ben toch benieuwd naar jullie meningen>
dinsdag 8 november 2011 om 16:21
dinsdag 8 november 2011 om 16:27
Het komt op mij over alsof je uit angst terug wil grijpen op je ex-minnaar. Ik snap wel dat je bang bent om alleen te zijn, maar die angst gaat geen goede partnerkeuze opleveren. Je bent sterk genoeg geweest om met je buitenechtelijke relatie te kappen, begin er dan niet weer aan. Probeer eerst eens niet bang meer te zijn.
dinsdag 8 november 2011 om 16:31
dinsdag 8 november 2011 om 17:41
quote:Beauke schreef op 08 november 2011 @ 16:00:
Ga op zoek naar een man die vrijgezel is.
Het gebeurd maar zeer zelden dat een man z'n vrouw verlaat voor z'n minnares (hoeveel was het, 3% ofzo?)
Dat lees ik zo vaak hier op het forum. Toch is het mij twee keer gebeurd dat mijn man mij heeft verlaten voor zijn minnares. (Eerste keer na een relatie van 10 jaar en tweede keer na een relatie van 5 jaar) Dan behoorde allebei die mannen blijkbaar tot die 3 %.
Overigens is dit uiteraard niet als aanmoediging bedoeld voor TO om maar weer met de bezette man aan te gaan pappen. Het is al erg genoeg dat ze dat in het verleden gedaan heeft.
Ja, dom bezig dus.
Ga op zoek naar een man die vrijgezel is.
Het gebeurd maar zeer zelden dat een man z'n vrouw verlaat voor z'n minnares (hoeveel was het, 3% ofzo?)
Dat lees ik zo vaak hier op het forum. Toch is het mij twee keer gebeurd dat mijn man mij heeft verlaten voor zijn minnares. (Eerste keer na een relatie van 10 jaar en tweede keer na een relatie van 5 jaar) Dan behoorde allebei die mannen blijkbaar tot die 3 %.
Overigens is dit uiteraard niet als aanmoediging bedoeld voor TO om maar weer met de bezette man aan te gaan pappen. Het is al erg genoeg dat ze dat in het verleden gedaan heeft.
Ja, dom bezig dus.
dinsdag 8 november 2011 om 17:49
quote:mirabile schreef op 08 november 2011 @ 17:41:
[...]
Dat lees ik zo vaak hier op het forum. Toch is het mij twee keer gebeurd dat mijn man mij heeft verlaten voor zijn minnares.Ik heb het van de andere kant meegemaakt, was niet echt de minnares maar wel diegene waarvoor de relatie beëindigd werd en hoewel ik met de hand op m'n hart zweer dat er daarvoor geen sex aan te pas kwam, heeft het nooit, never, echt, goed gevoeld.
[...]
Dat lees ik zo vaak hier op het forum. Toch is het mij twee keer gebeurd dat mijn man mij heeft verlaten voor zijn minnares.Ik heb het van de andere kant meegemaakt, was niet echt de minnares maar wel diegene waarvoor de relatie beëindigd werd en hoewel ik met de hand op m'n hart zweer dat er daarvoor geen sex aan te pas kwam, heeft het nooit, never, echt, goed gevoeld.
dinsdag 8 november 2011 om 17:59
Grietje, ik denk dat jij een hele berg bagage meesjouwt waar je eerst iets mee moet.
Als ik jou was zou ik hulp inschakelen van een therapeut.
Ik denk namelijk dat er veel meer speelt dan alleen een ingekakt huwelijk en een minnaar. Ga ermee aan de slag, word tevreden met jezelf en je nieuwe leven. Pas dan heb je ruimte voor een ander. Zelfverzekerde, gelukkige mensen zijn een stuk aantrekkelijker trouwens.
Hiermee wil ik overigens absoluut niet goedkeuren dat je je man hebt bedrogen. Maar dat is allemaal al gezegd en je weet het zelf ook best natuurlijk.
Als ik jou was zou ik hulp inschakelen van een therapeut.
Ik denk namelijk dat er veel meer speelt dan alleen een ingekakt huwelijk en een minnaar. Ga ermee aan de slag, word tevreden met jezelf en je nieuwe leven. Pas dan heb je ruimte voor een ander. Zelfverzekerde, gelukkige mensen zijn een stuk aantrekkelijker trouwens.
Hiermee wil ik overigens absoluut niet goedkeuren dat je je man hebt bedrogen. Maar dat is allemaal al gezegd en je weet het zelf ook best natuurlijk.
dinsdag 8 november 2011 om 18:12
quote:campari schreef op 08 november 2011 @ 17:49:
[...]
Ik heb het van de andere kant meegemaakt, was niet echt de minnares maar wel diegene waarvoor de relatie beëindigd werd en hoewel ik met de hand op m'n hart zweer dat er daarvoor geen sex aan te pas kwam, heeft het nooit, never, echt, goed gevoeld.
Heeft de relatie dan wel lang geduurd, of bestaat hij nog steeds? Namelijk ook zo'n cliche dat je hier vaak op het forum leest: Zo'n relatie heeft geen kans van slagen.
In mijn eerste geval ging mijn ex man (vader van onze 2 kinderen) vreemd met een goede vriendin van mij (zij ook getrouwd en 2 kinderen). Veel ellende verder zijn wij gescheiden. Een week later trok zij bij hem in en ze zijn nu, 13 jaar later nog steeds samen.
In het begin hoorde ik heel vaak: Dat kan nooit lang duren, twee vreemdgangers samen, dat moet wel mis gaan en nog een berg clichés. Waarschijnlijk om mij te troosten. Maar goed, die relatie is wel bestendig gebleken.
In het tweede geval ging mijn vriend vreemd met een goede bekende/collega van mij. Zij is een notoire vreemdgangster, kickte er op om het met bezette mannen te doen. Voor zover ik weet zijn zij ook nog steeds samen. Hoewel het wel regelmatig aan, uit, aan, uit schijnt te gaan.
Dus in beide gevallen gaan de dooddoeners dat het bijna nooit tot een relatie komt en als er dan een relatie komt het niet lang duurt, niet helemaal op in mijn geval.
TO heeft verder misschien weinig aan mijn verhaal, maar hoop dat ze zich wel goed realiseert hoeveel ellende en verdriet je een ander hiermee aan kan doen.
Zoals een andere forummer al in dit topic schreef, je (zelf)vertrouwen wordt behoorlijk beschadigd en het kost enorm veel om dat weer een beetje terug te krijgen. Laat staan als je zoiets twee keer overkomt.
En vanuit mijn persoonlijke ervaring kan ik ook alleen maar heel boos worden op mensen die zo dom bezig zijn.
[...]
Ik heb het van de andere kant meegemaakt, was niet echt de minnares maar wel diegene waarvoor de relatie beëindigd werd en hoewel ik met de hand op m'n hart zweer dat er daarvoor geen sex aan te pas kwam, heeft het nooit, never, echt, goed gevoeld.
Heeft de relatie dan wel lang geduurd, of bestaat hij nog steeds? Namelijk ook zo'n cliche dat je hier vaak op het forum leest: Zo'n relatie heeft geen kans van slagen.
In mijn eerste geval ging mijn ex man (vader van onze 2 kinderen) vreemd met een goede vriendin van mij (zij ook getrouwd en 2 kinderen). Veel ellende verder zijn wij gescheiden. Een week later trok zij bij hem in en ze zijn nu, 13 jaar later nog steeds samen.
In het begin hoorde ik heel vaak: Dat kan nooit lang duren, twee vreemdgangers samen, dat moet wel mis gaan en nog een berg clichés. Waarschijnlijk om mij te troosten. Maar goed, die relatie is wel bestendig gebleken.
In het tweede geval ging mijn vriend vreemd met een goede bekende/collega van mij. Zij is een notoire vreemdgangster, kickte er op om het met bezette mannen te doen. Voor zover ik weet zijn zij ook nog steeds samen. Hoewel het wel regelmatig aan, uit, aan, uit schijnt te gaan.
Dus in beide gevallen gaan de dooddoeners dat het bijna nooit tot een relatie komt en als er dan een relatie komt het niet lang duurt, niet helemaal op in mijn geval.
TO heeft verder misschien weinig aan mijn verhaal, maar hoop dat ze zich wel goed realiseert hoeveel ellende en verdriet je een ander hiermee aan kan doen.
Zoals een andere forummer al in dit topic schreef, je (zelf)vertrouwen wordt behoorlijk beschadigd en het kost enorm veel om dat weer een beetje terug te krijgen. Laat staan als je zoiets twee keer overkomt.
En vanuit mijn persoonlijke ervaring kan ik ook alleen maar heel boos worden op mensen die zo dom bezig zijn.
donderdag 10 november 2011 om 18:19
quote:mirabile schreef op 08 november 2011 @ 18:12:
[...]
TO heeft verder misschien weinig aan mijn verhaal, maar hoop dat ze zich wel goed realiseert hoeveel ellende en verdriet je een ander hiermee aan kan doen.
Dat bedoelde ik te zeggen, dat het een verkeerde basis is.
En om jouw vraag te beantwoorden, nee, al lang niet meer samen, wel een kind en ben blij dat hij de vader is.
[...]
TO heeft verder misschien weinig aan mijn verhaal, maar hoop dat ze zich wel goed realiseert hoeveel ellende en verdriet je een ander hiermee aan kan doen.
Dat bedoelde ik te zeggen, dat het een verkeerde basis is.
En om jouw vraag te beantwoorden, nee, al lang niet meer samen, wel een kind en ben blij dat hij de vader is.
donderdag 10 november 2011 om 18:40
quote:campari schreef op 10 november 2011 @ 18:19:
[...]
Dat bedoelde ik te zeggen, dat het een verkeerde basis is.
En om jouw vraag te beantwoorden, nee, al lang niet meer samen, wel een kind en ben blij dat hij de vader is.Tof dat je nog even reageert. Dus eigenlijk zeggen we hetzelfde En ik ben blij voor je dat je een kind hebt met een vader waar je blij mee bent.
[...]
Dat bedoelde ik te zeggen, dat het een verkeerde basis is.
En om jouw vraag te beantwoorden, nee, al lang niet meer samen, wel een kind en ben blij dat hij de vader is.Tof dat je nog even reageert. Dus eigenlijk zeggen we hetzelfde En ik ben blij voor je dat je een kind hebt met een vader waar je blij mee bent.
donderdag 10 november 2011 om 18:55
quote:mirabile schreef op 10 november 2011 @ 18:40:
[...]
Tof dat je nog even reageert. Dus eigenlijk zeggen we hetzelfde En ik ben blij voor je dat je een kind hebt met een vader waar je blij mee bent.
Anders mag je me aan mijn jasje trekken hoor, volg niet alles.
En ik vind het heel vervelend dat jij diegene bent die verlaten is
[...]
Tof dat je nog even reageert. Dus eigenlijk zeggen we hetzelfde En ik ben blij voor je dat je een kind hebt met een vader waar je blij mee bent.
Anders mag je me aan mijn jasje trekken hoor, volg niet alles.
En ik vind het heel vervelend dat jij diegene bent die verlaten is
vrijdag 11 november 2011 om 16:28
Pff wat een hoop oordelen hier. Grietje, als je je prettig bij die affaire voelt, en die (getrouwde) kerel heeft een open relatie met zijn vrouw, dan lijkt me dat er geen enkel probleem is. Maar goed, dat is hier een beetje vloeken in de kerk.
Nou is het wel zo dat zo'n scharrel gevoelsmatig een beetje "in de weg zit". Als je opnieuw gaat daten, dan gaat dat toch wringen, al was het maar qua tijd.
Anyway, succes met het opbouwen van een nieuw bestaan. Houd er rekening mee dat het best een tijdje duurt voordat je met twee benen op de grond staat. Maak het lekker gezellig in huis, en zorg goed voor jezelf.
Nou is het wel zo dat zo'n scharrel gevoelsmatig een beetje "in de weg zit". Als je opnieuw gaat daten, dan gaat dat toch wringen, al was het maar qua tijd.
Anyway, succes met het opbouwen van een nieuw bestaan. Houd er rekening mee dat het best een tijdje duurt voordat je met twee benen op de grond staat. Maak het lekker gezellig in huis, en zorg goed voor jezelf.
vrijdag 11 november 2011 om 16:33
Je hebt allebei je eigen verantwoordelijkheid. Jij voor jouw geluk en dat van je kinderen. Hij voor zijn geluk.
Als de relatie met hem voor jouw geluk belangrijk is ...
Het is aan hem om verantwoordelijkheid te nemen voor zijn huwlijk. Als hij een buitenechtelijke relatie wil, of neemt is dat zijn zaak.
Jij hebt jouw verantwoording in je huwlijk genomen. Hij moet dat op zijn manier doen. Zijn keuze, moet jij niet voor hem invullen.
Als de relatie met hem voor jouw geluk belangrijk is ...
Het is aan hem om verantwoordelijkheid te nemen voor zijn huwlijk. Als hij een buitenechtelijke relatie wil, of neemt is dat zijn zaak.
Jij hebt jouw verantwoording in je huwlijk genomen. Hij moet dat op zijn manier doen. Zijn keuze, moet jij niet voor hem invullen.
vrijdag 11 november 2011 om 19:18
quote:flukehydra schreef op 11 november 2011 @ 16:28:
Pff wat een hoop oordelen hier. Grietje, als je je prettig bij die affaire voelt, en die (getrouwde) kerel heeft een open relatie met zijn vrouw, dan lijkt me dat er geen enkel probleem is. Maar goed, dat is hier een beetje vloeken in de kerk.
Hahaha!
sorry ff verder lezen.
(dit soort situaties gebeurt namelijk altijd stiekem)
Pff wat een hoop oordelen hier. Grietje, als je je prettig bij die affaire voelt, en die (getrouwde) kerel heeft een open relatie met zijn vrouw, dan lijkt me dat er geen enkel probleem is. Maar goed, dat is hier een beetje vloeken in de kerk.
Hahaha!
sorry ff verder lezen.
(dit soort situaties gebeurt namelijk altijd stiekem)
zondag 13 november 2011 om 15:03
Pff wat een hoop oordelen hier. Grietje, als je je prettig bij die affaire voelt, en die (getrouwde) kerel heeft een open relatie met zijn vrouw, dan lijkt me dat er geen enkel probleem is. Maar goed, dat is hier een beetje vloeken in de kerk.
Weet je, meestal heeft de man een open relatie, alleen weet zijn vrouw dat meestal niet.
Weet je, meestal heeft de man een open relatie, alleen weet zijn vrouw dat meestal niet.
maandag 14 november 2011 om 09:12
Ik lees hier ook in: "ik ben bang voor het allemaal alleen doen & het alleen zijn, ook al is het zelfgekozen"..
Dat is geen valide reden om te denken dat je zoveel voor iemand voelt..
Het is helemaal niet makkelijk om al die verantwoordelijkheden van nu in je eentje op te pakken, danwel met co-ouderschap. En omdat idd de overgrote meerderheid van de mannen liever vreemd blijft gaan dan uit elkaar en zich vrij wil maken,, zijn er niet zoveel (leuke) vrijgezellen, die ook hun vorige (lange) relatie verwerkt en hun emoties en leven weer op orde hebben.
Je krijgt niet het beste van zo'n man als ie zich al of niet nog moet losmaken van "thuis": schuldgevoelens, verdriet, gehannes om de kinderen of met een ex die hem niet loslaat, hij (mag je hopen, pleit voor hem) nog steeds betrokken en verantwoordelijk voelt voor het welzijn van zijn ex-gezin (dus ook de moeder van zijn kinderen oipraapt als ie haar laat vallen), enz.
Mijn ervaring is dat dit ook voor mannen(met enig gevoel & geweten) diepingrijpende dingen zijn, waar ze soms niet over terecht kunnen bij de nieuwe geliefde, omdat zij wil dat hij 100% voor haar gaat. Dat er een heel leven en gezin aan zo iemand (gescheiden m/v) kleeft, wordt dan eigenlijk nauwelijks geaccepteerd. Dit speelt vaak ook nog bij mensen die weliswaar al uit elkaar zijn, maar bijv de eerste jaren. Dan ben je vaak (allebei) nog niet los van dat hele gebeuren. Of wat je ook ziet is dat die 1e relatie "daarna" van alles moet invullen/goedmaken wat bij de ex werd gemist.
Eea moet eerst bezinken, zeker om niet in dezelfde "fouten" te belanden als met die ex.
Los daarvan is het moeilijk om elkaar 100% te vertrouwen. In je achterhoofd weet je nu dat iemand de "makkelijkste weg" kiest, zich gemakkelijk door gewenste gevoelens laat meeslepen en dat kan dus opnieuw gebeuren.
Mijn ex heeft me ook verlaten voor een ander en hoewel zij nog steeds (al jaren) zijn vriendin is (aan-uit), is er geen 100% voor gaan: allebei eigen levens en blijft een soort "minnaar-relatie": alleen de lusten en liefst niet de lasten of binding (al wil zij dat anders). Ook mannen kunnen het vertrouwen kwijt zijn dat iets voor altijd is, en die hechting/commitment niet nog een keer aandurven of willen.
In uitgaan en dating ontmoet ik dus oa die "vrije jongens" (al dan niet na een affaire zich (alsnog) "vrijgemaakt": die willen voornamelijk "lang leve de lol", losgaan en vooral niet ergens 100% voor gaan.
Merk hier en ook in mijn omgeving dat vrouwen iha hun wonden likken en idd leren in hun eentje ook verantwoordelijk en happy te zijn, maar verkijk je er niet op dat daar straks op elk potje een dekseltje past (ook iemand die vrij is en "zijn bagage" heeft verwerkt). De kans is ook reeel aanwezig dat dat helemaal niet zo is en je (op scharrels en affaires na, ook qua "vrije mannen") diegene niet vindt, die bij je past.
Iedereen die dat denkt, moet ook rekening houden met dat dat misschien niet gebeurt. Er zijn best genoeg leuke vrije mannen, maar die zijn vaak (door ervaringen) ook hun onbevangenheid kwijt, onzeker over bepaalde dingen, diep in hun hart ook teleurgesteld of gekwetst geweest en hebben vaak nog (financiele of emotionele) binding met hun ex-gezin. De nieuwe geliefde kan ook daarmee (onbewust) moeite hebben, dat die 1e vrouw zoveel "rechten" heeft en jaloers zijn, maar ook andersom kunnen exen secreten blijken die alles proberen te saboteren wat riekt naar nieuw geluk voor hun ex-man.
Zo eenvoudig ligt het dus allemaal niet, die man die paar uurtjes alles van zich af kan zetten (lees: onderdrukken dat ie geen vrijgezel is) en zijn beste kant laat zien, is niet zijn dagelijkse zelf en zeker niet als ie een scheiding in gaat met alle pijn en zorgen van dien.
En die man verwacht toch dat je het allemaal zelf kan, gaat je leven niet verlichten, die vindt het juist heerlijk dat je op eigen benen staat en niet aan hem gaat hangen, zo iemand heeft ie immers al thuis of verlaten. Reken er dus niet op dat diegene ruimte heeft om jou te helpen met jouw issues, die wil of kan er ff geen "gedoe" bij hebben.
Zelf ben ik tot de conclusie gekomen dat ik niet "de aanleiding" en ook niet "de afleiding" wil zijn. (dat laatste is nadat zo iemand (net) vrij is en de vrijheid volop wil vieren. Die mannen willen nog helemaal geen nieuwe bindingen en de vraag is of ze het ooit nog wel willen, zeker na lange relatie).
Open relatis, affaires, denk dat een hoop vrouwen "genoegen nemen" met een man, die niet voor ze gaat, zich daar tevreden mee stelt omdat dat soms het hoogst haalbare lijkt. Na een moeizame periode (scheiding, of ander verlies) trekken veel mensen nu eenmaal de conclusie "dat nooit weer" en dat ze vooral weer willen "genieten van het leven".
Ook kan je iemand treffen die ook niet alleen kan zijn en alleen om die reden zich vastklampt en weer op zoek is naar zo'nzelfde leventje, maar nu nieuwe kansen met nieuwe partner, die weer zorgt en zijn leven inhoud geeft. Het is gewoon niet zo dat de wereld vol is met leuke aantrekkelijke vrijgezellen zonder "lasten" uit het verleden en weer helemaal "zin" hebben en klaar zijn voor nieuwe bindingen. En de vrouwen zelf trouwens ook niet. Als je elkaar al ontmoet, zorg dan dat het om de juiste motieven is, dat je je verleden achter je hebt liggen, een stabiele situatie met je ex en kinderen hebt. En degene met wie je in zee krijgt, ook!
Geen idee waarom je gescheiden bent, dat staat niet in je OP, maar veel mensen denken dat het altijd beter wordt. Als hij er niet genoeg voor je was, dan vervalt ook het (weinige) wat je wel aan hem had of deelde. Dat is voorlopig het gegeven: nu moet je je leven voornamelijk zelf vormgeven, en dat is best zwaar, zeker gezien het feit dat je de kinderen ook moet zien op te vangen, zodat die -gescheiden en wel- toch een veilige basis meekrijgen. Dwz een stabiele vader en moeder, waar ze op kunnen rekenen, die -zij het uit elkaar- samen toch dat vertrouwen in ouderschap kunnen handhaven.
Als je zelf het initiatief hebt genomen voor scheiding komt daar ook nog eens bij dat anderen weinig begrip zullen hebben als je "klaagt" over alleenzijn en in je eentje alles moeten doen. Terwijl je je eigen redenen had, genoeg om er een punt achter te willen zetten. Helaas zijn veel mensen nogal simpel in hun oordeel ("eigen schuld dikke bult") en daar zal je ook tegenaan lopen.
Wens je veel succes met het opbouwen van je eigen leven, je zal nu denk ik even pas op de plaats moeten maken en jezelf en je kinderen voorop stellen om jullie je comfortabel te laten voelen met de nieuwe situatie.
Misschien kan je meelezen/ schrijven op het topic Alleen zijn en toch gelukkig.
Dat is geen valide reden om te denken dat je zoveel voor iemand voelt..
Het is helemaal niet makkelijk om al die verantwoordelijkheden van nu in je eentje op te pakken, danwel met co-ouderschap. En omdat idd de overgrote meerderheid van de mannen liever vreemd blijft gaan dan uit elkaar en zich vrij wil maken,, zijn er niet zoveel (leuke) vrijgezellen, die ook hun vorige (lange) relatie verwerkt en hun emoties en leven weer op orde hebben.
Je krijgt niet het beste van zo'n man als ie zich al of niet nog moet losmaken van "thuis": schuldgevoelens, verdriet, gehannes om de kinderen of met een ex die hem niet loslaat, hij (mag je hopen, pleit voor hem) nog steeds betrokken en verantwoordelijk voelt voor het welzijn van zijn ex-gezin (dus ook de moeder van zijn kinderen oipraapt als ie haar laat vallen), enz.
Mijn ervaring is dat dit ook voor mannen(met enig gevoel & geweten) diepingrijpende dingen zijn, waar ze soms niet over terecht kunnen bij de nieuwe geliefde, omdat zij wil dat hij 100% voor haar gaat. Dat er een heel leven en gezin aan zo iemand (gescheiden m/v) kleeft, wordt dan eigenlijk nauwelijks geaccepteerd. Dit speelt vaak ook nog bij mensen die weliswaar al uit elkaar zijn, maar bijv de eerste jaren. Dan ben je vaak (allebei) nog niet los van dat hele gebeuren. Of wat je ook ziet is dat die 1e relatie "daarna" van alles moet invullen/goedmaken wat bij de ex werd gemist.
Eea moet eerst bezinken, zeker om niet in dezelfde "fouten" te belanden als met die ex.
Los daarvan is het moeilijk om elkaar 100% te vertrouwen. In je achterhoofd weet je nu dat iemand de "makkelijkste weg" kiest, zich gemakkelijk door gewenste gevoelens laat meeslepen en dat kan dus opnieuw gebeuren.
Mijn ex heeft me ook verlaten voor een ander en hoewel zij nog steeds (al jaren) zijn vriendin is (aan-uit), is er geen 100% voor gaan: allebei eigen levens en blijft een soort "minnaar-relatie": alleen de lusten en liefst niet de lasten of binding (al wil zij dat anders). Ook mannen kunnen het vertrouwen kwijt zijn dat iets voor altijd is, en die hechting/commitment niet nog een keer aandurven of willen.
In uitgaan en dating ontmoet ik dus oa die "vrije jongens" (al dan niet na een affaire zich (alsnog) "vrijgemaakt": die willen voornamelijk "lang leve de lol", losgaan en vooral niet ergens 100% voor gaan.
Merk hier en ook in mijn omgeving dat vrouwen iha hun wonden likken en idd leren in hun eentje ook verantwoordelijk en happy te zijn, maar verkijk je er niet op dat daar straks op elk potje een dekseltje past (ook iemand die vrij is en "zijn bagage" heeft verwerkt). De kans is ook reeel aanwezig dat dat helemaal niet zo is en je (op scharrels en affaires na, ook qua "vrije mannen") diegene niet vindt, die bij je past.
Iedereen die dat denkt, moet ook rekening houden met dat dat misschien niet gebeurt. Er zijn best genoeg leuke vrije mannen, maar die zijn vaak (door ervaringen) ook hun onbevangenheid kwijt, onzeker over bepaalde dingen, diep in hun hart ook teleurgesteld of gekwetst geweest en hebben vaak nog (financiele of emotionele) binding met hun ex-gezin. De nieuwe geliefde kan ook daarmee (onbewust) moeite hebben, dat die 1e vrouw zoveel "rechten" heeft en jaloers zijn, maar ook andersom kunnen exen secreten blijken die alles proberen te saboteren wat riekt naar nieuw geluk voor hun ex-man.
Zo eenvoudig ligt het dus allemaal niet, die man die paar uurtjes alles van zich af kan zetten (lees: onderdrukken dat ie geen vrijgezel is) en zijn beste kant laat zien, is niet zijn dagelijkse zelf en zeker niet als ie een scheiding in gaat met alle pijn en zorgen van dien.
En die man verwacht toch dat je het allemaal zelf kan, gaat je leven niet verlichten, die vindt het juist heerlijk dat je op eigen benen staat en niet aan hem gaat hangen, zo iemand heeft ie immers al thuis of verlaten. Reken er dus niet op dat diegene ruimte heeft om jou te helpen met jouw issues, die wil of kan er ff geen "gedoe" bij hebben.
Zelf ben ik tot de conclusie gekomen dat ik niet "de aanleiding" en ook niet "de afleiding" wil zijn. (dat laatste is nadat zo iemand (net) vrij is en de vrijheid volop wil vieren. Die mannen willen nog helemaal geen nieuwe bindingen en de vraag is of ze het ooit nog wel willen, zeker na lange relatie).
Open relatis, affaires, denk dat een hoop vrouwen "genoegen nemen" met een man, die niet voor ze gaat, zich daar tevreden mee stelt omdat dat soms het hoogst haalbare lijkt. Na een moeizame periode (scheiding, of ander verlies) trekken veel mensen nu eenmaal de conclusie "dat nooit weer" en dat ze vooral weer willen "genieten van het leven".
Ook kan je iemand treffen die ook niet alleen kan zijn en alleen om die reden zich vastklampt en weer op zoek is naar zo'nzelfde leventje, maar nu nieuwe kansen met nieuwe partner, die weer zorgt en zijn leven inhoud geeft. Het is gewoon niet zo dat de wereld vol is met leuke aantrekkelijke vrijgezellen zonder "lasten" uit het verleden en weer helemaal "zin" hebben en klaar zijn voor nieuwe bindingen. En de vrouwen zelf trouwens ook niet. Als je elkaar al ontmoet, zorg dan dat het om de juiste motieven is, dat je je verleden achter je hebt liggen, een stabiele situatie met je ex en kinderen hebt. En degene met wie je in zee krijgt, ook!
Geen idee waarom je gescheiden bent, dat staat niet in je OP, maar veel mensen denken dat het altijd beter wordt. Als hij er niet genoeg voor je was, dan vervalt ook het (weinige) wat je wel aan hem had of deelde. Dat is voorlopig het gegeven: nu moet je je leven voornamelijk zelf vormgeven, en dat is best zwaar, zeker gezien het feit dat je de kinderen ook moet zien op te vangen, zodat die -gescheiden en wel- toch een veilige basis meekrijgen. Dwz een stabiele vader en moeder, waar ze op kunnen rekenen, die -zij het uit elkaar- samen toch dat vertrouwen in ouderschap kunnen handhaven.
Als je zelf het initiatief hebt genomen voor scheiding komt daar ook nog eens bij dat anderen weinig begrip zullen hebben als je "klaagt" over alleenzijn en in je eentje alles moeten doen. Terwijl je je eigen redenen had, genoeg om er een punt achter te willen zetten. Helaas zijn veel mensen nogal simpel in hun oordeel ("eigen schuld dikke bult") en daar zal je ook tegenaan lopen.
Wens je veel succes met het opbouwen van je eigen leven, je zal nu denk ik even pas op de plaats moeten maken en jezelf en je kinderen voorop stellen om jullie je comfortabel te laten voelen met de nieuwe situatie.
Misschien kan je meelezen/ schrijven op het topic Alleen zijn en toch gelukkig.
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
